Ιστορικές πηγές για την αρχαιότητα του Βαλτινού Νο 7

ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΡΟΥΛΑΣ ΚΛΙΑΦΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΛΤΙΝΟ ΤΟΥ 1882

«Τρίκαλα. Από τον Σειφουλλάχ ως τον Τσιτσάνη», είναι ο τίτλος του καλαίσθητου και μεγάλης σημασίας για τον τόπο μας, δίτομου βιβλίο, της επιφανούς και καταξιωμένης συγγραφέα Μαρούλας Κλιάφα.
Στις 371 σελίδες που αποτελούν τον πρώτο τόμο του έργου, ξετυλίγεται ολόκληρη η ιστορία του νομού Τρικάλων από το 1881 έως το 1910 όπως αποτυπώθηκε στον τύπο της εποχής.

Σταχυολογόντας από τις εφημερίδες της εποχής η συγγραφέας αναφέρεται και σε δυο άξιες μνείας ειδήσεις που αφορούν το χωριό Βαλτινό.
Έτσι λοιπόν, στη σελίδα 36, διαβάζουμε: «Τον Μάρτιο του 1882 στο χωριό Βαλτινό άγνωστοι εφόνευσαν έναν Οθωμανό αγροφύλακα». (<<Αιών >> 15-3-1882). Ενώ στη σελίδα 170 διαβάζουμε: «Τον Οκτώβριο του 1897 το σώμα του Μπέλου συγκρούστηκε με τον τουρκικό στρατό στο Βαλτινό και Παπαράντζα. Οι Τούρκοι ως αντίποινα λεηλάτησαν το χωριό Βαλτινό και αφού συγκέντρωσαν όλα τα ζώα των παρεπιδημούντων εκεί Τυρνιωτών τα έστειλαν στην Ελασσώνα. Με το πρόσχημα μάλιστα πως οι κάτοικοι του χωριού Τσαγαλί (Παραπόταμος) συμμετείχαν στην συμπλοκή τους συνέλαβαν». (<<Ακρόπολις>> 5-10-1897).

Επίσης, αξιοσημείωτη είναι η φωτογραφία του παππού, Βασίλη Σκρέκα στη σελίδα 93 (επιστάτης τσιφλικιού).



Μέτρηση της χοληστερίνης

Ανακοίνωση
προς τους κατοίκους του Βαλτινού.

Την Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011 από τις 8.00 π.μ. έως τις 2.00 μ.μ., στο Αγροτικό Ιατρείο Βαλτινού (στην αίθουσα του ΚΑΠΗ) θα γίνεται δωρεάν εξέταση (μέτρηση) της χοληστερίνης.

Όσοι κάτοικοι επιθυμούν να κάνουν την εξέταση θα πρέπει να είναι νηστικοί και να έχουν μαζί τους τα βιβλιάρια υγείας.

Η σημασία της ορθοφωνίας

Ορθοφωνία είναι το μάθημα που ασχολείται με τη σωστή άρθρωση, όχι μόνο στο τραγούδι, αλλά σε όλα τα είδη του προφορικού λόγου.
Μια μεγάλη γκάμα επαγγελματιών που εκτίθενται δημόσια με τον προφορικό λόγο, όπως οι ηθοποιοί, οι εκφωνητές, οι πολιτικοί, οι παρουσιαστές κ.ά., πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να ενδιαφερθούν ώστε να αποκτήσουν καλή άρθρωση, καθώς και ευχάριστο και αβίαστο λόγο. Ομοίως μια άλλη κατηγορία επαγγελματιών, όπως καθηγητές, δάσκαλοι, τηλεφωνητές, πωλητές κ.ά., στον βαθμό που κουράζεται εύκολα ο λαιμός τους ή που προσβάλλονται συχνά από φαρυγγίτιδα λόγω κακής χρήσης της φωνής.
Όσον αφορά στους τραγουδιστές τώρα, πιστεύω ότι χρειάζονται την ορθοφωνία περισσότερο από όλες τις προαναφερθείσες κατηγορίες επαγγελμάτων.

Τα τρένα

Ο σιδηρόδρομος, αποτελούσε και αποτελεί το επίκεντρο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής κάθε περιοχής και επέβαλε συνθήκες ανάπτυξης.
Φορτώθηκε όνειρα κι ελπίδες, γεύτηκε χαρές και πίκρες και ταυτόχρονα ενέπνευσε και εμπνέει καλλιτεχνικά όλους τους χώρους της τέχνης.
Οι ζωγράφοι απέδωσαν με την δική τους οπτική ματιά τον υπέροχο κόσμο, του πρώτου μηχανοκίνητου μέσου χερσαίας μεταφοράς και με τα διάφορα έργα τους, αποκαλύπτουν τη μαγεία και την ομορφιά του τρένου.

Παράλληλα, με την έκθεσή τους, δίνεται και η δυνατότητα για ένα ταξίδι γνωριμίας.
Από τις παλιές ατμομηχανές μέχρι τους υπερσύγχρονους ηλεκτροκίνητους συρμούς μεγάλων ταχυτήτων.
Από τους απλούς γραφικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς μέχρι τους μεγάλους, με την υπέροχη αρχιτεκτονική τους.
Από τις γέφυρες που ζεύουν τους ποταμούς και τις χαράδρες έως και τις σήραγγες και τα τούνελ που διατρέχουν τα βουνά.

Από τις παλιές εικόνες εγκατάλειψης, γεμάτες μνήμες και ιστορία μέχρι τις σημερινές σύγχρονες και εντυπωσιακές κατασκευές.
Είναι ένα ταξίδι γνωριμίας, γνώσεων, εμπειριών και συναισθημάτων.
Απολαύστε το!!!

Τα πρώτα Ελληνικά χαρτονομίσματα.

Το πρώτο ελληνικό χαρτονομίσματα είναι οι Φοίνικες και εκδόθηκε επί κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια την 1 Ιουλίου 1831, 3 χρόνια μετά την κυκλοφορία των κερμάτων.
Ήταν τυπωμένα στην μια όψη και έφεραν χειρόγραφες υπογραφές και αρίθμηση από την εθνική τραπεζική επιτροπή.

Η εκτύπωση έγινε στην Αίγινα, και σύντομα απαγορεύτηκαν οι συναλλαγές μεταξύ των πολιτών και γίνονταν δεκτά μόνο στα δημόσια ταμεία.
Σήμερα τα χαρτονομίσματα αυτά είναι πάρα πολύ σπάνια και εμφανίζονται μόνο στις σχετικές δημοπρασίες συλλεκτών.

Ας ξαναθυμηθούμε το πενηντάρικο.

Το χαρτονόμισμα 50 δραχμών, κοινώς πενηντάρικο, αποτέλεσε για πολλούς το πρώτο τους χαρτζιλίκι στην δεκαετία του 70'.
Το εικονιζόμενο πενηντάρικο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 1978 και έμεινε στην κυκλοφορία μέχρι τον Μάρτη του 2002, αν και είχε χαθεί νωρίτερα από τα πορτοφόλια λόγω των μεταλλικών πενηντάρικων.

Στη μία όψη εικονίζεται η κεφαλή του Ποσειδώνα και στην άλλη η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα στο πλοίο της «Αγαμέμνων».

Οι εθελοντές του Βαλτινού.

Θεσμό κατάφερε να κάνει την εθελοντική εργασία των κατοίκων του χωριού ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού με στόχο τον καλλωπισμό και τον εξωραϊσμό των πλατειών και των κοινόχρηστων χώρων.

Την Τετάρτη 1 – Ιουνίου 2011 διοργάνωσε, με μεγάλη επιτυχία εθελοντική εργασία για την περιποίηση και τον ευπρεπισμό της κεντρικής πλατείας και του προαύλιου χώρου του Νηπιαγωγείου.

Έτσι ομάδες εθελοντών από όλες τις ηλικίες, ο Χρήστος, ο Παναγιώτης, ο Μιχάλης, ο Ηλίας, η Κατερίνα, η Κασσιανή, η Γιούλα, η Ζαφείρα, η Στεφανία, η Θεοδώρα, η Βάγια, ο Πασχάλης, ο Πέτρος, ο Ηλίας, η Μαρίνα, ο Σάκης κ.α., καθάρισαν τους χώρους της πλατείας και του Νηπιαγωγείου, σκάλισαν και περιποιήθηκαν τα φυτά στα παρτέρια, έκοψαν τα χορτάρια, έβαψαν και χρωμάτισαν διάφορα κιγκλιδώματα και υποστυλώματα και γενικά κατάφεραν με την εργασία αλλά και με το παράδειγμά τους να δώσουν μια εικόνα πολιτισμού και ανθρώπινης αλληλεγγύης.

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου

Δεν έχασαν την ευκαιρία μετά το τέλος των εργασιών, να φάνε να πιούνε και να απολαύσουν την όμορφη παρέα, οι εθελοντές του Συλλόγου, συνδυάζοντας έτσι «Το τερπνόν μετά του ωφελίμου».

Μιας και η εργασία τους πήγε μέχρι το βράδυ ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος φρόντισε να υπάρχει και δείπνο για τους εθελοντές. Έτσι η Αγγελική Μάμαλη έστρωσε το τραπέζι στην κεντρική πλατεία με διάφορα εδέσματα και ποτά (Σουβλάκια, καλαμαράκια, κοτόπουλο, σαλάτες κλπ) και διασκέδασαν όλοι μαζί με την ψυχή τους.

Ήταν η πρώτη μέρα του Καλοκαιριού και Σύλλογος και εθελοντές την βίωσαν όλοι τους υπέροχα!

«Τείχη» Κ. Καβάφης

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη•

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Εφτά πράγματα που δεν πρέπει να έχεις

Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:

1. Πλούτο χωρίς μόχθο

2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα

3. Εμπόριο χωρίς ήθος

4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα

5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά

6. Λατρεία χωρίς θυσία

7. Πολιτική χωρίς αρχές

Βαλτσινιώτικο Παραμύθι

«Πρώτα ο άνθρωπος, μετά η απληστία»

Από την πλεονεξία εκπορεύεται η αμαρτία. Η ίδια η πλεονεξία είναι επίσης αιτία κάθε πονηρίας και υποκρισίας που υπάρχει στον κόσμο. Από την πλεονεξία πηγάζουν η απώλεια κρίσης, η εξαπάτηση, η αλαζονεία, η έπαρση και η μοχθηρία, όπως επίσης και η εκδικητικότητα, η απώλεια ευημερίας, η απώλεια αρετής και η ατιμία»
Από το βιβλίο «Απληστία - Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα» της Phyllis A. Tickle

«Ζούσε μια φορά κι έναν καιρό στο Βαλτινό μια κακιά γυναίκα, μια στρίγκλα. Κάποτε πέθανε και πίσω της δεν άφησε ούτε μια καλοσύνη.
Την περιαδράχνουν οι διαβόλοι και τη πετάνε μέσα σε μια λίμνη που έβγαζε φωτιές. Στάθηκε τότε ο φύλακας άγγελός της και βάλθηκε να σκέφτεται:
“Πρέπει να θυμηθώ κάποια καλοσύνη της για να την πω στο Θεό”.
Κάτι θυμήθηκε λοιπόν και λέει στο Θεό.
“Έκοψε κάποτε από το μποστάνι της ένα κρεμμυδάκι και το έδωσε σε μια ζητιάνα”.
Του αποκρίνεται τότε ο Θεός: Πάρε λοιπόν κι εσύ αυτό το κρεμμυδάκι και πέταξέ της το εκεί μέσα στη λίμνη, κι αν καταφέρει να το αρπάξει, τότε εσύ τράβα την. Κι αν καταφέρεις και τη σύρεις έξω από τη λίμνη, τότε θα πάει στον Παράδεισο, αν όμως σπάσει το κρεμμυδάκι, τότε θα μείνει εκεί που βρίσκεται τώρα”.
Τρέχει στη γυναίκα ο άγγελος και της ρίχνει το κρεμμυδάκι: “Πιάσου, κυρά, από το κρεμμυδάκι κι εγώ θα σε βγάλω έξω”. Κι άρχιζε να τη σέρνει προσεχτικά έξω από τη λίμνη και κόντευε να τη βγάλει σχεδόν ολόκληρη έξω. Μόλις όμως είδαν κι οι άλλοι αμαρτωλοί που ήσαν κι αυτοί ριγμένοι στη λίμνη πως αυτήν την τραβούσε ο άγγελος έξω, γαντζώθηκαν όλοι πάνω της, για να τους βγάλει κι αυτούς μαζί της ο άγγελος. Μα η γυναίκα ετούτη ήταν κακιά, ήταν μια στρίγκλα κι άρχισε να τους κλωτσάει: “Εμένα τραβάει ο άγγελος, όχι εσάς, δικό μου ήταν το κρεμμυδάκι, δεν ήταν δικό σας”.
Μόλις είπε τούτα τα λόγια, το κρεμμυδάκι έγινε κομμάτια. Κι έπεσε πάλι η γυναίκα στη λίμνη και ίσαμε σήμερα καίγεται εκεί μέσα. Κι ο άγγελος άρχισε να κλαίει και έφυγε»...
Ευρηματική παραβολή του Ντοστογιέφσκι.

Ο θερισμός

Εικόνες κιτρινισμένες, ξεχασμένες, αλλά ευλογημένες γιατί αποτυπώνεται η χειρονακτική εργασία του κάμπου. Ο μόχθος του αγρότη και της αγρότισσας σε ένα κάδρο το οποίο διατηρεί την γραφική σκηνογραφία, που είναι γεμάτη από γοητεία.

Όλο το σπίτι ξεχύνονταν με την πρωινή δροσούλα στο μόχθο του θερισμού.
Με τα δρεπάνια στο χέρι η αγροτιά ρίχνονταν μέσα στην ξανθιά θάλασσα των σιταριών.
Κι όταν κοντά στο γιόμα έτσουζε το κάμμα, κούρνιαζαν στον ίσκιο της γκορτσιάς. Εκεί έτρωγαν στη ψούρα την τριψάνα ταρατόρι, τη δροσιστική σούπα με αραιωμένο στο νερό σκορδόξυδο.

Μια έως δυο βδομάδες κρατούσε ο θέρος, για το ψωμί της χρονιάς, εκεί στην ερημική γαλήνη της εξοχής.
Και ξάφνου το γλυκό αεράκι ψιθυριστά να σου θυμίζει το τραγούδι:

"Καλομελετούν τα αγόρια, τραγουδούν οι νιές

κι άλλοι κουβαλούν δεμάτια, στρώνουν θημωνιές

βλογημένος πάντα ο κόπος κι η δουλειά τιμή

όλη η χώρα περιμένει το γλυκό ψωμί".

Η αλωνιστική μηχανή

Η αλωνιστική μηχανή ήταν ένα αγροτικό μηχάνημα διαχωρισμού του καρπού (σιτάρι κ.α.) από το άχυρο.
Την λέγανε και πατόζα, και άφησε πολλές νοσταλγικές αναμνήσεις σε όλους τους παλιότερους που έχουν βιώματα από αυτή την αγροτική εργασία.

Οι πρώτες πατόζες – αλωνιστικές μηχανές, εμφανίστηκαν στο Βαλτινό στη δεκαετία του 50, και ήταν μηχανοκίνητες. Την κίνηση την έπαιρναν από τρακτέρ LANTZ ή ΚLAITON.
Την έστηναν από το προηγούμενο απόγευμα στο λιβάδι ή σε κάποια περιφέρεια (μεριά) και η «γιορτή» ξεκινούσε χαράματα το πρωί "για να έχει δροσούλα" όπως έλεγαν.

Με ψάθινα καπέλα ή άσπρα μαντήλια στο κεφάλι και δρεπάνια στα χέρια, οι αγρότες θέριζαν τα χωράφια τους και με τα ζώα τους μετέφεραν

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!!!

Σήμερα βιώνουμε μια μεγάλη εθνική τραγωδία. Σύσσωμος ο ελληνικός λαός οδηγήθηκε στην άκρη του γκρεμού χωρίς να το ξέρει και δίχως να το θέλει. Ακόμα κι αυτοί που ψήφισαν τα δύο κόμματα Εξουσίας, τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, είμαι βέβαιος ότι δεν γνώριζαν τις αντιλαϊκές και αντεθνικές δεσμεύσεις με τις οποίες φόρτωναν τη χώρα πίσω από την πλάτη μας οι δύο κυβερνήσεις της Δεξιάς και του Κέντρου για εξήντα ολόκληρα χρόνια, από το 1950, το τέλος του εμφυλίου πολέμου, έως σήμερα.

Ποιοι είναι οι ένοχοι; Η ξένη εξάρτηση από τους Δυτικούς μας δήθεν συμμάχους, το «Ανήκομεν εις την Δύσιν», που είναι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη των Τραπεζών, καθώς και οι ντόπιοι συνεργάτες τους και υπάκουοι εκτελεστές των εντολών τους, ο πολιτικός κόσμος με κύριους εκφραστές τα δύο κόμματα Εξουσίας, οι άλλοτε εθνικόφρονες, το Μεγάλο Κεφάλαιο και τα όργανά του, το Κράτος και τα ΜΜΕ, δηλαδή το Σύστημα Εξουσίας.
Η πρώτη λοιπόν απόφαση που θα πρέπει να πάρουν οι Ανεξάρτητοι Πολίτες αυτής της χώρας είναι να κόψουν με το

Γλυπτά από χαρτόνι

Η γλυπτική είναι μια τέχνη που μπορεί κανείς να ασχοληθεί και να δημιουργήσει, πάνω σε διάφορα υλικά, είτε αυτά είναι σκληρά, είτε μαλακά, είτε εύπλαστα, κλπ.

Οι δημιουργίες του Chris Gilmour αποτελούνται αποκλειστικά και μόνο από χαρτόνι και κόλλα. Και όλα έχουν φυσικό μέγεθος.

Απολαύστε παρακάτω, μερικά από τα εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα έργα του.

Η Εκδρομή του δημοτικού σχολείου & Νηπιαγωγείου Βαλτινού.

Εκδρομή στον ομφαλό της γης, στους πανέμορφους Δελφούς διοργάνωσαν ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων μαζί με το Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο Βαλτινού την Κυριακή 29 Μαίου 2011.

Η εκδρομή περιλάμβανε το εξής Πρόγραμμα:
Η αναχώρηση από το Βαλτινό έγινε στις 7.00 το πρωί με δύο λεωφορεία. Πρώτη στάση για καφέ στη πόλη της Λαμίας.

Στη συνέχεια οι εκδρομείς έφτασαν στους Δελφούς και επισκεφθήκανε το Αρχαιολογικό Μουσείο και τους αρχαιολογικούς χώρους.

Η ιστορία των Τρικάλων με παλιές φωτογραφίες Νο 4

Συνεχίζουμε την παρουσίαση εικόνων για την ιστορία των Τρικάλων με άλλες15 παλιές φωτογραφίες.
Παρατηρώντας τις φωτογραφίες προσεκτικά μπορεί κανείς να ανακαλύψει πληροφορίες που δεν υπάρχουν στις γραπτές πηγές.

Αλλά πολύ περισσότερο είναι χρήσιμο διότι πολλά απ’ όσα μπορεί κανείς να ξέρει από την έρευνα των γραπτών πηγών τα βλέπει συμπυκνωμένα σε μια εικόνα.

Καλή περιπλάνηση στα Τρίκαλα του χθες με τη Συλλογή Νο 4.

Σαν σήμερα 29 Μαίου 1453



Σαν σήμερα 29 Μαίου 1453 Έπεσε η Πόλη.
Ο λόγος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου λίγο πριν από την Άλωση της Πόλης!!!
Ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, και γενναιότατοι συστρατιώτες, και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, ξέρετε καλά πως έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας θέλει με κάθε τέχνασμα και τρόπο να μας στενοχωρήσει περισσότερο και να μας κάνει πόλεμο σφοδρό, με μεγάλες συγκρούσεις και συρράξεις από στεριά και θάλασσα, για να κατορθώσει και να χύσει το δηλητήριό του, σαν φίδι, και να μας καταπιεί σαν ανήμερο λιοντάρι...

Το τεστ του Σωκράτη

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.
“- Τριπλή διύλιση;” ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου......... θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…
-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;
- Όχι δεν νομίζω…
- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
Μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς αυτό το σοφό τεστ στη ζωή μας;

Η ζωή είναι...

Η ζωή είναι μια πρόκληση - Πλησίασέ την.

Η ζωή είναι ένα δώρο - Δέξου το.

Η ζωή είναι μια περιπέτεια - Αποτόλμησέ την.

Η ζωή είναι μια λύπη - Ξεπέρασέ την.

Η ζωή είναι μια τραγωδία - Αντιμετώπισέ την.

Η ζωή είναι ένα καθήκον - Εκτέλεσέ το.

Η ζωή είναι ένα παιχνίδι - Παίξε το.

Η ζωή είναι ένα Μυστήριο - Αποκάλυψέ το.

Η ζωή είναι ένα τραγούδι - Τραγούδησέ το.

Η ζωή είναι μια ευκαιρία - Άρπαξέ την.

Η ζωή είναι ένα ταξίδι - Ολοκλήρωσέ το.

Η ζωή είναι μια υπόσχεση - Εκπλήρωσέ την.

Η ζωή είναι μια αγάπη - Αγκάλιασέ την.

Η ζωή είναι μια ομορφιά - Επαίνεσέ την.

Η ζωή είναι ένα πνεύμα - Συνειδητοποίησέ το.

Η ζωή είναι ένας αγώνας - Πολέμισέ τον.

Η ζωή είναι ένας γρίφος - Λύσε τον.

Η ζωή είναι ένας στόχος - Πέτυχέ τον.

Το γράμμα του Φαντάρου

Σπανίζουν σήμερα τα γράμματα της επικοινωνίας.
Δεν αλληλογραφούμε πλέον, όπως άλλοτε!
Το τηλέφωνο, το Fax, το ΙΝΤΕΡΝΕΤ, τα σύγχρονα επικοινωνιακά μέσα αντικατέστησαν την επικοινωνία μας με πρόσωπα αγαπημένα, με φίλους, με συγγενείς και εκείνη η επαφή του χεριού επάνω στο χαρτί, σχεδόν δεν υπάρχει.
Η αναμονή του ταχυδρόμου, το βλέμμα στα χέρια του, στη φορτωμένη του τσάντα, η λαχτάρα της επιστολής του αγαπημένου προσώπου, το δάκρυ που έσταζε, σε στιγμές συγκίνησης προς πρόσωπα που είχαν τρυφερούς δεσμούς είναι πλέον κατάλοιπα μιας άλλης εποχής.
Η στρατιωτική θητεία διέκοπτε την επαφή και την επικοινωνία του φαντάρου, με τα δικά του πρόσωπα και γι αυτό η επιστολογραφία, ήταν ένας τρόπος να γεφυρώσουν και να συνεχίσουν οι άνθρωποι την επικοινωνία τους.

 

Κάποια στιγμή για τον φαντάρο θα βρεθεί λίγος χρόνος για ξεκούραση, χαλάρωση και περισυλλογή. Είναι η στιγμή και η ευκαιρία να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο. Μια επιστολή, ένα γράμμα μια φωτογραφία στα αγαπημένα πρόσωπα θα δώσει τη δυνατότητα της αλληλογραφίας και έτσι θα μοιραστεί τους καημούς και τα βάσανά του, με τα συγγενικά πρόσωπα.
Ανάκατες οι αναμνήσεις και ίσως και ετεροχρονισμένες, όμως πέρα για πέρα αληθινές, και γι΄ αυτό πολύτιμες.
Ας τις μοιραστούμε, όπως και τον αναστεναγμό, για τη διαφορά του τότε και του τώρα.
Μια τέτοια επιστολή παρουσιάζουμε παρακάτω γραμμένη από κάποιον συγχωριανό μας φαντάρο πριν από 50 χρόνια.

 

Κόρινθος 28 – 1 – 63

Αγαπητέ μου Δημήτρη σε χαιρετώ ως στρατιώτης πλέον. Υπηρετώ ήδη προ εικοσαημέρου την στρατιωτικήν ζωήν η οποία είναι γεμάτη από θλίψεις, ταπεινώσεις, απελπισίες. Ευτυχώς που δεν είμαι και πολύ μεγάλος και δεν μου κακοφαίνεται τόσο η ζωή αυτή. Το μόνο που με στεναχωρεί Δημήτρη είναι το ότι ευρίσκομε μακριά από το σπίτι μου, τους συγγενείς και τους φίλους μου. Αλλά δεν πειράζει, ο χρόνος κυλάει πολύ γρήγορα και έτσι δεν καταλαβαίνουμε τόσο την κούραση και τις ταπεινώσεις.
Ένα Δημήτρη που παρατήρησα στο στρατό και το οποίο είναι θλιβερό είναι η ασέβεια προς τον θεόν. Συνεχώς υβρίζουν τον θεόν. Και το σπουδαίο είναι που υβρίζεται από ανθρώπους μορφωμένους, από πτυχιούχους Ιατρικής, φιλοσοφικής κ. α. σχολών. Ας ελπίσουμε όμως, πως κάποτε θα’ ρθει η κάθαρσις της κοινωνίας.
Όσον αφορά για μένα δια να γίνω αξιωματικός, δεν το πιστεύω διότι δυστυχώς κυριαρχεί το μέσον. Και εδώ ακόμη στο κέντρο γίνονται ζυμώσεις των μεγαλυτέρων και ισχυροτέρων. Τέλος πάντων. Επειδή πρέπει να τελειώνω λόγω του περιορισμένου χρόνου σε χαιρετώ και σου εύχομαι καλήν επιτυχία στις εξετάσεις.
Με αγάπη εν Χριστώ Δ. Μ.

Τα διάσημα πλίθινα σπίτια της Κάτω Ελάτης.

«Η σύγκριση εθνικών κανονισμών σε διάφορες χώρες του κόσμου για νέες κατασκευές από χώμα», ήταν το θέμα που παρουσίασε στο συνέδριο της Μασσαλίας που έγινε στις 4-5 Μαίου ο Πολιτικός Μηχανικός Κώστας Καταβούτας, που κατάγεται από την Κάτω Ελάτη.

Ο κ. Κώστας Καταβούτας, ως μέλος των Μηχανικών της Γης, έκανε μία συγκριτική παρουσίαση κάποιων εθνικών κανονισμών, σχετικών με το χώμα, που ισχύουν σε κάποιες χώρες του κόσμου.
Στο διεθνές ευρωπαϊκό πρόγραμμα terra incognita συμμετέχουν 4 ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Το πρόγραμμα έχει σαν σκοπό τον εντοπισμό αξιοσημείωτων δειγμάτων κατασκευών με χώμα ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και επαγγελματιών, επιστημόνων, ερευνητών και ιδρυμάτων που ασχολούνται με το χώμα είτε στο επίπεδο της συντήρησης της κληρονομιάς, είτε στο επίπεδο των νέων κατασκευών.
Τα συμπεράσματα του 4ετούς αυτού προγράμματος συνοψίζονται στα εξής: ένα website, ένα συνέδριο και ένα βιβλίο.
Στο site του προγράμματος υπάρχει ένα album από χαρακτηριστικά χωμάτινα σπίτια ανά την Ευρώπη. Στο κομμάτι της Ελλάδας, λοιπόν υπάρχουν 2 σπίτια από την Κάτω Ελάτη. Στη μία φωτογραφία αναφέρεται και το όνομα του χωριού.

Σε επικοινωνία που είχαμε με τον κ. Κώστα Καταβούτα μας επισήμανε τα εξής:
«Νομίζω πώς έχει μία σημασία η παρούσα αναφορά, για να μας δείξει ότι η παραμελημένη λαϊκή αρχιτεκτονική του χώματος έχει μία κάποια αξία. Και μπορεί σήμερα να είναι ίσως ουτοπικό να ζητάμε να φτιάξουμε ανάλογα σπίτια (αυτό συζητιέται κατά τη γνώμη μου, αλλά χρειάζεται περαιτέρω έρευνα στο θέμα), ωστόσο τουλάχιστον όσα μένουν από τα παλιά πλινθόκτιστα, καλό είναι τα συντηρήσουμε, γιατί είναι κομμάτι της κληρονομιάς του τόπου…».
«Είναι επίσης ελπιδοφόρο, ότι αν και στην Ελλάδα όντως βρισκόμαστε πολύ πίσω τόσο σε επίπεδο συντήρησης των παραδοσιακών κτισμάτων και πόσο μάλλον σε νέα κτίσματα, θέματα που δεν έχουμε λύσει εδώ, αποτελούν ζητούμενο και πανευρωπαικά (θέσπιση προτύπων και κανονισμών, υποεκτίμηση της θερμικής συμπεριφοράς του χώματος, θεσμική κατοχύρωση της αυτοκατασκευής, αντισεισμική συμπεριφορά)…».
Ο Κώστας Καταβούτας κατοικεί στην Αθήνα και διατηρεί ιστοσελίδα με θέμα την οικολογική δόμηση και το περιβάλλον.

Με την ευκαιρία αυτή παρουσιάζουμε παρακάτω μερικά δείγματα από πλίθινα σπίτια της Κάτω Ελάτης.

Αφιέρωμα και τιμητική εκδήλωση για τον ποιητή Ηλία Κεφάλα

Για τα 30 χρόνια δημιουργικής και εκδοτικής δραστηριότητας, τιμήθηκε στις 26 Μαίου 2011 σε ειδική εκδήλωση, στο Δημοτικό Θέατρο Τρικάλων, ο Τρικαλινός λογοτέχνης και ποιητής Ηλίας Κεφάλας.
Η εκδήλωση, πραγματοποιήθηκε στην κινηματογραφική αίθουσα του Μύλου Ματσόπουλου παρουσία αρκετών Τρικαλινών και επικεντρώθηκε κυρίως στην ποιητική παρουσία του τιμώμενου προσώπου.

Την εκδήλωση, προλόγισε ο Δήμαρχος Τρικκαίων και Πρόεδρος του Δημοτικού Θεάτρου κ. Χρήστος Λάππας, ο οποίος αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια για το ήθος του λογοτέχνη και την σημαντική του πολιτιστική προσφορά μέσω της λογοτεχνίας.

Στη συνέχεια οι ηθοποιοί του Δημοτικού Θεάτρου ξετύλιξαν την 30χρονη συγγραφική δραστηριότητα του Λογοτέχνη και απάγγειλαν ποιήματά του.