Μια βόλτα στον χρόνο: Ο κεντρικός δρόμος του Βαλτινού το 1995

 

Ένα ταξίδι στον χρόνο, στον κεντρικό δρόμο του Βαλτινού, όπως ήταν πριν από τριάντα χρόνια.

Το βίντεο που τραβήχτηκε το 1995 μάς γυρίζει πίσω σε μια καθημερινότητα που σήμερα μοιάζει μακρινή, αλλά παραμένει οικεία. Εικόνες που δεν υπάρχουν πια ζωντανεύουν ξανά: ο μύλος στην είσοδο του χωριού, τότε που το κτίσμα του στεκόταν ακόμη όρθιο, το πρατήριο υγρών καυσίμων του Μπιλιάλη, η ψησταριά και το σπίτι του Καστρακίδα, τα δύο περίπτερα, του Γάκη και του Παπακώστα, σημεία συνάντησης, κουβέντας και μικρών ειδήσεων της ημέρας.

Μαζί με όσα χάθηκαν, ξεχωρίζουν και όσα τότε δεν υπήρχαν. Το Δημαρχείο, το φαρμακείο, και άλλα κτίρια που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, απουσιάζουν από το πλάνο, θυμίζοντάς μας πως το χωριό αλλάζει, εξελίσσεται, μεταμορφώνεται.

Αυτό το βίντεο δεν είναι απλώς μια καταγραφή εικόνων. Είναι μια σιωπηλή αφήγηση μνήμης, μια βόλτα στον δρόμο όπου περπάτησαν γενιές, ένα βλέμμα στο Βαλτινό όπως ήταν - και όπως συνεχίζει, με άλλους τρόπους, να είναι μέσα μας.

ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ

 

Υπάρχουν ορισμένα καμπαναριά που αποδίδουν με θαυμάσιο αρχιτεκτονικό τρόπο το πνεύμα της άνωσης που τα διέπει. Τα κοιτάζεις και αυτά σου μεταδίδουν την άμεση και επιτακτική ανάγκη να τα ακολουθήσεις στην κατεύθυνση που σου δείχνουν. Και τι δείχνουν; Το απροσδιόριστο ύψος. Το αχανές επάνω. Και πώς μπορούμε να πετάξουμε προς τα εκεί; Μα με τα διπλωμένα φτερά που κουβαλάμε στις αποσκευές του μυαλού μας. Δεν χρειάζεται νομίζω απαραίτητα η θρησκευτική πίστη ή μόνον αυτή. Αρκεί και η έμφυτη χάρη, αρκεί και η αίσθηση της μυστικής ώθησης που μας καταλαμβάνει, όταν γύρω μας όλα κυριεύονται από την ποίηση της στιγμής. 

Του Ηλία Κεφάλα