Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Της τσικνοπέμπτης τα Βαλτσινιώτικα



Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα
εδώ στα Βαλτσινιώτικα
θα λέμε τον καημό μας,
τα βάσανα, την τσίκνα μας,
τα ωραία απ’ το χωριό μας.

Της τσικνοπέμπτης η ψηστιέρα
φέρνει την τσίκνα στον αέρα,
μες στην ρετσίνα και στην ζάλη
μοιάζουμε πάλι με καρναβάλι. 

Στα κάρβουνα θα περπατάμε
όπως ο Βέγγος… με τις κάλτσες!
στίχους της πλάκας θα σκορπάμε
και θα χορταίνουμε.. γκριμάτσες!...

Γι' αυτό χορτάστε με στιχάκια
βάλτε και λίγη φαντασία
και γλύψτε και τα κοκαλάκια
πριν πέσετε σε αφασία!!!

Κεμπάμπ, λουκάνικα, μπριζόλες
πανσέτες, πρόβειο και μπιφτέκια
θα δοκιμάσουμε απ' όλες
στις ψησταριές και στ’ άλλα στέκια!...

Κρασιά και τσίπουρα και μπύρες
ως να στραγγίξουν τα βαρέλια
αμέτρητες θα κάνουν γύρες
και θα πλαντάξουμε στα γέλια!

Θα τα περάσουμε ωραία
Α! ναι! θα κάνουμε και χάσκα!
θα βγουν τα έθιμα πηγαία...
ζωή ανέμελη και λάσκα.


Άμα βρισκόσαστε τριγύρω
περάστε για κάνα κοψίδι
θα κάνουμε και πίτα γύρο
σαν θα σωθούνε τ’ άλλα είδη!


Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

Απεβίωσε ο Λάμπρος Σταυρέκας του Σταύρου



Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Λάμπρος Σταυρέκας του Σταύρου και της Γεωργίας, την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019 σε ηλικία 77 ετών.
Ο Λάμπρος Σταυρέκας γεννήθηκε το 1942 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Ελένη το γένος Θεοδώρου Σκρέκα και απόχτησαν δύο παιδιά τη Γεωργία και τη Μαρία.

Νοσταλγικές εικόνες του χωριού σε σκίτσα



Τα βιώματα και οι αναμνήσεις, από την παλιότερη εποχή στα χωριά, όσοι είχαμε την τύχη να γεννηθούμε και να ζήσουμε εκεί, μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη και στην ψυχή μας, και κάθε φορά που κάποια φωτογραφία, τυγχάνει να μας το θυμίζει, μας κάνει να συνειδητοποιούμε και να εκτιμούμε την απλή, ήρεμη, όμορφη, κι ευτυχισμένη ζωή που ζήσαμε, παρά τις πολλές στερήσεις και τη φτώχεια που υπήρχε τότε.
Η ζωή στο χωριό ήταν τόσο απλή και όμορφη καθώς η επαφή με τα υλικά και τη φύση (χρώματα, αρώματα, μυρουδιές και γεύσεις), αλλά πολύ περισσότερο με τον τρόπο του βίου μας, μας έδινε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε ποικίλες και ευχάριστες εμπειρίες. 


Αυτός ο τρόπος του βίου, ευτυχώς καταγράφηκε σε πολλές παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, οι οποίες καταμαρτυρούν το λιτό, το απέριττο και το εύθετο μιας εποχής.
Κάθε φορά, κατά την πλοήγηση στο διαδίκτυο, το συναπάντημα, με ανάλογες παλιές φωτογραφίες, που απεικονίζουν στιγμές από τη ζωή στο χωριό και εμπεριέχουν στοιχεία, δυνάμεις και φορτία κοινά, αναγνωρίσιμα και οικεία, πυροδοτεί την έμπνευση, ταράζει την νοσταλγική ηρεμία και αναζητεί νέα εκφραστική.


Έτσι η φωτογραφία γίνεται ερέθισμα, η φόρμα ανασυντίθεται, μεταπλάθεται, μετατρέπεται σε σκίτσο και δίνει χώρο στη φαντασία, προεκτείνοντας την ανάγνωση της εικόνας για κάθε παρατηρητή.
Εδώ, στα συγκεκριμένα σκίτσα, τα στοιχεία των εικόνων, (οι άνθρωποι, τα ζώα, τα πουλιά, τα δέντρα, τα σπίτια, η βρύση, η ποτίστρα), πρωταγωνιστούν στα κάδρα με την αυθεντική τους υπόσταση και δίνουν τη δυνατότητα στον παρατηρητή να κάνει επίκληση, με τους δικούς του μνημονικούς κανόνες, τις προσωπικές του μνήμες και συνειρμούς και να νοιώσει νοσταλγικά, ευχάριστα και έντονα συναισθήματα.

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

Η κοπή πίτας των εργαζόμενων των ΚΕΠ Ν. Τρικάλων



Την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους έκοψαν οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών του Ν. Τρικάλων την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, στην ταβέρνα «Κατώγι» στα Μανάβικα. Μεταξύ των παρευρισκόμενων ήταν και οι εργαζόμενοι του ΚΕΠ της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδρου. Η εκδήλωση, που στόχο είχε την σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των εργαζομένων, εξελίχθηκε μέσα σε κλίμα ευφορίας, και εκπλήξεων, καθώς μετά τη χαλαρή συζήτηση, οι εργαζόμενοι είχαν την ευκαιρία να διασκεδάσουν με πλούσιο φαγητό και χορό.  


Τυχερή της βραδιάς ήταν η Ελισάβετ Χούτου, η οποία κέρδισε το φλουρί της πίτας.

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

Λέξεις του τόπου μας, από το Γλωσσάρι Ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής. ΣΙΓΜΑ




Του Ευαγγέλου Στάθη Φιλολόγου
Συνεχίζοντας την παρουσίαση μέρους από το λεκτικό – γλωσσολαογραφικό υλικό που αφορά τον τόπο μας, και το οποίο έχει καταγραφεί στο βιβλίο μου με τίτλο: «Γλωσσάρι ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής», γίνεται μια επιλογή λέξεων που αρχίζουν από το γράμμα (Σ) και παρουσιάζονται παρακάτω με αλφαβητική σειρά:




σαϊάς  η αρσ. ουσ.  πληθ. οι σαϊάδις και τα σαϊάδγια· μέρος της καραγκούνικης στολής· ήταν λινό πανοφόρι που φοριόταν πάνω από το κάμψο (το πουκάμισο): άντι, καραγκούνα, καραγκούνα, μι σαϊά κι μι σιγκούνα (από δημοτ. χορευτ. τραγ.)                           
σακαή  η θηλ. ουσ.  ασθένεια αλόγων και γαϊδουριών· πληγιάζει η μούρη και το στόμα τους και δυσκολεύονται να φάνε: σακαή κακιά να σι μάσει (σε στιγμές κατάρας)
σαμάρι   του ουδ. ουσ. το σαμάρι, το σάγμα· εξάρτημα που τοποθετείται στη ράχη των ιπποειδών (αλόγων, μουλαριών, γαϊδουριών) και χρησιμοποιείται ως κάθισμα για τον αναβάτη ή ως βάση για τη φόρτωση διάφορων αντικειμένων: φταίει του γουμάρι  κι βαρείς του σαμάρι; (κακή εκτίμηση για το ποιος φταίει) – κλαίει  κλαίει  του γουμάρι, θέλει σέλα κι σαμάρι (στιχ. από παιδικό τραγουδάκι σε παιχνίδι) 2) μεταφ. τα χαμηλά καμπύλα εξογκώματα της ασφάλτου που εμποδίζουν τα αυτοκίνητα να αναπτύξουν ταχύτητα: πρόσιχι, έχει  σαμάργια η δρόμους  3) μεταφ. σαμάρι λέγεται και το σκαφιδωτό μέρος του στήθους της κότας (λόγω του σχήματος): ιμένα δε μεαρέσει του μπούτι, βάλι μι λίγου σαμάρι 4) στη φράση: ισύ πιδάκι μ’ θελτς σαμάρι (για άνθρωπο ξεδιάντροπο)
σάματι  επίρρ. και σάμα και σάματις  1) μήπως· σε ερώτηση στην οποία αναμένεται ή εννοείται αρνητική απάντηση: σάμα δούλιψι καθόλου, τέτχοιους τιμπέλτς απού’νι; – σάματι έφτιγα ιγώ;  2) σαν, σαν να: σάματι σι πήρι λίγου του μάτι μ’ ιχτέ (σαν να σε είδα χθες)
σαούρι  του ουδ. ουσ.  πληθ. τα σαούργια  1) για πρόβατα  αδύνατα, ισχνά, κακκαλιάρικα: εχς πρόβατα; έχου κάτι  σαούργια ιδώ  2) για άνθρωπο  πολύ γέρος, γεροκούσελο: βρε, του σαούρι  ικατό (εκατό) χρουνών κι να τό’χει  τιτρακόσια;
σαρεά  η θηλ. ουσ.  1) η λιπαρή ουσία, η λέρα που έχουν τα μαλλιά των αιγοπροβάτων  2) το λερωμένο νερό που απομένει από το πρώτο πλύσιμο σε βραστό νερό του πρόβειου μαλλιού (του ποκαριού)· το νερό αυτό το χρησιμοποιούσαν για το πλύσιμο χοντρών σκούτινων ρούχων· με σαρεά και λουλάκι μαζί έβαφαν χοντρά πλεχτά και αργαλίσια υφάσματα
σαρκιρός  επίθ. η σαρκιρός η σαρκιρεά του σαρκιρό· αυτός που έχει γερή σάρκα, γερούς μύες: πουλύ σαρκιρός, ούλουν τουν χειμώνα χουρίς παλτό, ντιπ δεν κρυώνει  2) για φρούτα ή και για άλλους καρπούς: σαρκιρά ρουδάκινα (μεστά και χυμώδη) – σαρκιρές κουκόσις (καρύδια ψωμωμένα)
σαρμάντσα  η  θηλ. ουσ.  1) η σαρμανίτσα, η κούνια για τα μωρά  2) μεταφ. θέλεις στην κούνια σ’, Χάϊδω μ’, βάλι μι, θέλεις στη σαρμανίτσα…κι γω σι λέου δε μπορώ… (από δημοτ. χορ. τραγ. λέγεται σκωπτικά για γέρο κι ανήμπορο)
σβαγκανάω  ρ. μεταβ. προστ. σβαγκάνα, αόρ. σβαγκάντσα  1) χτυπώ με δύναμη, σβουρίζω: για σβαγκάνα τουν μία να ιδεί, θα του ξανακάνει; 2) σβαγκάνα τουν πααίνει  τουν κώλου (κινείται γρήγορα πέρα δώθε)
σβάρνα  η θηλ. ουσ.  ξύλινο γεωργικό εργαλείο πλεγμένο με ξύλινες βέργες, το οποίο σέρνουν τα καματερά στο χωράφι για την ισοπέδωση του εδάφους μετά το όργωμα  2) στις φράσεις τς παίρνει  ούλοι  σβάρνα (τους επισκέπτεται διαδοχικά ή τους παίρνει όλους η μπόρα) – τό’χει σβάρνα του σπίτι (άνω κάτω) – πιρπατάει σβάρνα σβάρνα (σέρνοντας τα πόδια του στο έδαφος)
σβαρνιάρς  επίθ. και σβαρνιάρκους  η σβαρνιάρς η σβαρνιάρα του σβαρνιάρκου· ο απεριποίητος, ο ανοικοκύρευτος: αυτήν θα παρς γναίκα; αυτήν τη σβαρνιάρα που τά’χει  ούλα σβάρνα σπίτι τς ; – σβαρνιάρκις δλειες δε θέλου ’γω
σβιντζούρι   επίρρ.  γρήγορα, σβέλτα: άξια γναίκα, σβιντζούρι  τς κάνει  τς δλειες
σβιρκεά  η θηλ. ουσ.  η σβερκιά, η σφαλιάρα: τουν δίνει  νια σβιρκεά του γαμπρό η πιθιρός τ’ στη νηκκλησιά, ικεί που τουν ιφκιόταν, λύτχαν ούλοι  στα γέλια
σβόϊρας  η αρσ. ουσ.  1) ο κοντόσωμος, ο κοντοστούπης: πού τουν βρήκι αυτόν τουν σβόϊρα κι τουν παντρεύκι;  2) στη φράση βρε του σβόϊρα πόσα ξέρει! (χαϊδευτικά σε μικρό παιδάκι)

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Σουρεαλιστικές φωτογραφίες



Πού αρχίζει και πού τελειώνει ένα ανθρώπινο κορμί;
Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει με αυτές τις σουρεαλιστικές της φωτογραφίες η Brooke Di Donato με τα σώματα σε περίεργες στάσεις ενώ σε άλλες συνδυάζει έμψυχα και άψυχα με φυσικά τοπία.
Και το αποτέλεσμα; Δημιουργίες που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής!


Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

Πως μάθαμε ποδήλατο


Οι μνήμες των ανθρώπων του Βαλτινού, που χρησιμοποιούσαν το ποδήλατο εκτός από τις διάφορες μετακινήσεις τους και για ψυχαγωγία παραμένουν άσβεστες. 
Τότε που οι χώροι κυριαρχούνταν από την αρμονία και ήταν διαθέσιμοι.
Τότε που δεν υπήρχαν τα αυτοκίνητα να μονοπωλούν τους δρόμους.
Τότε που η ψυχαγωγία ήταν συνυφασμένη με το απλό και απέριττο, το ποδήλατο ως προσιτό αγαθό είχε κυρίαρχη θέση στις επιλογές των ανθρώπων.
Το ποδήλατο είναι ένα δίτροχο όχημα, που κινείται καθώς ο αναβάτης του χρησιμοποιεί τη μυϊκή δύναμη των ποδιών του.
Εκτός από ένα ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταφορικό μέσο, προσφέρεται και για άθληση και ψυχαγωγία. Μαζί με το κολύμπι και το τρέξιμο, θεωρούνται τα πιο αερόβια αθλήματα ενώ προσφέρεται και για ψυχαγωγία. Έτσι, με ποδήλατο μπορούν να πραγματοποιηθούν σύντομες βόλτες, βραδινές έξοδοι, ημερήσιες εκδρομές και διάφορες άλλες ποδηλατοδρομίες. 



Κάποτε όμως, η ποδηλασία υπήρξε η αγαπημένη καλοκαιρινή δραστηριότητα των παιδιών του χωριού.
Οι πιο πολλοί μάθαμε ποδήλατο σε μια μοναδική, τρελή, εμπνευσμένη έκλαμψη, αφού βέβαια πρώτα περάσαμε την κατάλληλη μεταβατική περίοδο των γδαρμένων γονάτων και των κατατσακισμένων αγκώνων, «τρώγοντας χώμα» για ένα ή δυο καλοκαίρια. Τη μια στιγμή δεν ξέραμε πού μας πήγαιναν τα τέσσερα. Και την άλλη, να που βρεθήκαμε όρθιοι πάνω στο ποδήλατο!
Στην προσπάθεια λοιπόν να μάθουμε ισορροπία με το ποδήλατο πέσαμε, χτυπήσαμε, γδαρθήκαμε στα γόνατα, κουραστήκαμε, θυμώσαμε, κλάψαμε, που δεν τα καταφέραμε αλλά στο τέλος ο καθένας μας βρήκε τον τρόπο και τα κατάφερε.
Τότε τα ποδήλατα των μεγάλων, για τα παιδιά, ήταν μεγάλα και για το λόγο αυτό η προσπάθεια να μάθει ένα παιδί ποδήλατο γίνονταν ανάμεσα από τον σκελετό του ποδηλάτου, όρθιο, αλλά από τα πλάγια, με τα πόδια στα πεντάλ και τα χέρια στο τιμόνι.
Στην αρχή κάποιος μεγαλύτερος ακολουθούσε από πίσω κρατώντας ελαφρά τη σέλα και ήταν σε ετοιμότητα σε περίπτωση πτώσης.


Σιγά σιγά άρχιζε να αφήνει ελεύθερο το ποδήλατο, για μικρά χρονικά διαστήματα και έτσι πειραματίζονταν και άρχιζαν να διορθώνουν την ισορροπία. Μετά ο μεγαλύτερος, απλώς έδινε ώθηση, έσπρωχνε για την εκκίνηση και άφηνε μόνα τους τα παιδιά να κάνουμε μερικές πεταλιές ώστε να συνηθίσουν. Στη συνέχεια μάθαιναν να τα καταφέρνουν, να ξεκινάνε μόνοι τους, και έτσι εξοικειώνονταν με την κίνηση, τον χειρισμό, και την ισορροπία του ποδηλάτου.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

Η άγνωστη ιστορία των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας (Βόλος – Παλαιοφαρσάλος – Καλαμπάκα)



Γράφει ο Παναγιώτης Γιαννούλας*
Όλα ξεκινούν με ένα γεγονός μεγίστης σημασίας για το τότε Ελληνικό Βασίλειο. Το Νοέμβριο του 1881, η Ελληνική επικράτεια θα μεγαλώσει, καθώς σε αυτή θα προστεθεί η σημερινή Θεσσαλία. Τα σύνορα με το Οθωμανικό κράτος βρίσκονται πια βορείως της Λάρισας, στο ύψος του χωριού Παπαπούλι. Τι νέα δεδομένα φέρνει η Θεσσαλία, λοιπόν;
Ο Θεσσαλικός κάμπος, αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί κυριότατη πηγή γεωργικών προϊόντων, όπως σιτηρά, βαμβάκι, καπνά. Η ύπαρξή του, σε συνδυασμό με τις μεγάλου μεγέθους τοπικές αγορές σε πόλεις και οικισμούς, όπως ο Βόλος, η Λάρισα, οι Σοφάδες, η Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και η Καλαμπάκα, καθώς και τη βιομηχανική δραστηριότητα που συγκεντρώνει ο Βόλος, με το λιμένα του, δημιουργούν ανάγκες.
Ο εθνικής σημασίας κάμπος και τα οικιστικά και βιομηχανικά κέντρα του χρειάζονται πια ένα μέσον αξιόπιστο, φθηνό και αποτελεσματικό για τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών. Την απάντηση θα δώσει, φυσικά, ο σιδηρόδρομος.
Ας δούμε, λοιπόν, πως γεννήθηκε η γραμμή που πασχίζουμε να κρατήσουμε, όσο γίνεται, ζωντανή, η μια εκ των δύο γραμμών των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, η γραμμή Βόλου – Καλαμπάκας, καθώς και ποιοι ήταν οι σημαντικοί “σταθμοί” στην υπεραιωνόβια πορεία της.


Η ΓΡΑΜΜΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ, ΕΠΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΗ, ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ
Η γραμμή γεννιέται, επί πρωθυπουργίας του πατέρα των σιδηροδρόμων και μεγάλου εκσυγχρονιστή, Χαριλάου Τρικούπη. Εκείνος είναι που συνάπτει τη σύμβαση για την κατασκευή της γραμμής από το Βελεστίνο ως την Καλαμπάκα, συνδέοντας την τελευταία με το Βόλο, μέσω της υπό κατασκευής, τότε, γραμμής Βόλου – Λάρισας. Με το νόμο ΑΜΗ’/22.6.1882 οι εργασίες κατασκευής ξεκινούν, με πρωταγωνιστές τον μεγαλοτραπεζίτη Θεόδωρο Μαυρογορδάτο και υπεύθυνο μηχανικό σχεδιασμού τον Ιταλό Ευαρίστο Ντε Κίρικο, πατέρα του γνωστού ζωγράφου Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.
Η κατασκευή προχωρά γοργά, κυρίως λόγω της ευκολίας που παρουσιάζουν τα πεδινά εδάφη από όπου αυτή περνά. Επιλέγεται το εύρος γραμμής του ενός μέτρου, λόγω του μειωμένου του κόστους σε σχέση με το διεθνές εύρος (1,435 μ.), ενώ τα πεδινά εδάφη που η γραμμή διασχίζει δεν απαιτούν σημαντικά και κοστοβόρα τεχνικά έργα, παρά μόνον τις εννιά γέφυρες που κατασκευάστηκαν, ώστε να υπερβεί η γραμμή τα Θεσσαλικά ποτάμια.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Λίγα λόγια πατρικά από καρδιάς



Λίγα λόγια από καρδιάς εξέφρασε, στην προσωπική ιστοσελίδα του face book, ο συγχωριανός μας δάσκαλος, Στέφανος Βαγγελός, προς την κόρη του, που είχε τα γενέθλιά της. Κάνοντας ταυτόχρονα και ένα φλας μπακ, μια αναδρομή στα γεγονότα της ζωής του παρελθόντος μέχρι και σήμερα, ο Στέφανος αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την πατρική σχέση με την κόρη του και καταφέρνει να συγκινήσει και να δώσει μαθήματα ζωής.


«Άπλωνες τα χεράκια σου επίμονα και αναζητούσες αγκαλιά για να φωλιάσεις. Έπαιρνες αγάπη, πλημμύριζες στοργή.
Στα πρώτα σου βήματα ένα χέρι ήταν πάντα δίπλα σου να στηριχτείς.
Ήθελες να ανεβαίνεις, να δεις, να μάθεις.
Διάλεξες το δρόμο σου. Βαδίζεις σταθερά!
Βάζεις στόχους, ζωγραφίζεις το αύριο.
Τα όνειρά σου γίνανε και δικά μας.
Ξέρω πως σήμερα, στα δεκαοχτώ σου, δεν περιμένεις από μένα δώρα υλικά.
Νιώθεις πως από αυτά που μπορούσα να σου δώσω ... σου ’δωσα τα πιο σημαντικά.
Να ’ναι φωτεινός ο δρόμος της ζωής σου, αστεράκι!
Να ’ναι ή ζωή σου γεμάτη ανθρωπιά!
Γιατί έχει ανάγκη ο κόσμος την αλληλεγγύη, κοριτσάκι.
Γεμίζει η ψυχή, απλώνει ο νους με την αγάπη και την προσφορά.
Και να θυμάσαι, αστεράκι, στον κόσμο τον δικό μας ... ο σεβασμός και η εκτίμηση μετρά!»



Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας Βαλτινού



«Στη μνήμη μιας παλιάς φωτογραφίας ζω τους αιώνες σε μια μικρή στιγμή» μας λέει σε ένα ποίημά του, ο Άρης Δαβαράκης και αυτό γίνεται η αφορμή για μια διανοητική περιδίνηση, για μια πάλη μέσα στο χρόνο και στη μνήμη, καθώς παρατηρούμε στοχαστικά κάποιες παλιές φωτογραφίες συγχωριανών, στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, του Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.
Το γεγονός αυτό, η φωτογράφηση δηλαδή στο χώρο της εκκλησίας, δεν αποτελεί κάποια πρωτοτυπία, ή κάποια σπανιότητα, αντίθετα στο χώρο της εκκλησίας συνηθίζονταν ανέκαθεν, πολλές φορές να συνευρίσκονται και να φωτογραφίζονται οι συγχωριανοί με διάφορους γνωστούς, φίλους, και συγγενείς.


Δίνεται όμως η ευκαιρία να αναλογιστούμε την σχέση μας, το ρόλο και τη σημασία του χώρου αυτού και την σημαντικότητα που έχει στη συλλογική μας μνήμη.
Οι ιεροί αυτοί χώροι, τα ξωκλήσια, και οι ναοί είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ιστορία του τόπου μας.
Η εκκλησία, ως χώρος λατρείας και προσευχής, ως χώρος συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης, έρχεται από τα βάθη των αιώνων και κρατάει ζωντανή τη μνήμη της υπερβατικής σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και το θείο.
Απάνεμο κι ακύμαντο λιμάνι μέσα στο πέλαγος χαρακτηρίζεται από πολλούς ο ναός, όπου οι άνθρωποι καταφεύγουν εκεί, ζαλισμένοι από την κοσμική τύρβη και βρίσκουν την ψυχική ηρεμία τους. 


Σ’ αυτό το χώρο σφυρηλατήθηκε η εθνική μας συνείδηση και η ταυτότητά μας.
Σ’ αυτό το χώρο, εκτός από τις κυριακάτικες λειτουργίες, έλαβαν και λαμβάνουν χώρα τα διάφορα εθιμοτυπικά και θρησκευτικά τελετουργικά: πανηγύρια, γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα κλπ. 


Αναμφίβολα ο χώρος αυτός, προσιτός και οικείος σε όλους μας, είναι φορτισμένος με προγονικές μνήμες και συναισθηματισμούς και αποτελεί σημείο αναφοράς όλων των κατοίκων του χωριού.
Και είτε το θέλουμε είτε όχι, από την αρχή του βίου μας μέχρι την τελευταία εξόδιο ακολουθία περιδιαβαίνουμε το χώρο αυτό πολλές φορές.
Είναι ένας χώρος με μια ιστορική συνέχεια, ο χώρος που τον περιδιάβηκαν οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού, ο χώρος που τον περιδιαβαίνουμε εμείς σήμερα και ο χώρος, που θα τον περιδιαβαίνουν στο μέλλον οι απόγονοί μας. 

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Απεβίωσε ο Χρήστος Ρούσης του Κωνσταντίνου


Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Χρήστος Ρούσης του Κωνσταντίνου και της Ευθυμίας, την Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019 σε ηλικία 72 ετών.
Ο Χρήστος Ρούσης, συνταξιούχος Δάσκαλος, γεννήθηκε το 1947 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Ευαγγελία το γένος Βαίου Ιακωβάκη από τον Πυργετό και απόχτησαν δύο παιδιά. Την Ευθυμία και τον Κωνσταντίνο.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Τρίτη 19 – 2 – 2019  και ώρα  4.00μ.μ.,  στον  Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Πυργετού  Τρικάλων.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Τα τοπωνύμια του Βαλτινού



Με τον όρο τοπωνύμια εννοούμε τα ονόματα των αγροτικών θέσεων που βρίσκονται στο αγρόκτημα Βαλτινού τα οποία μας παραδόθηκαν από τους προγόνους μας. Στην προσπάθειά τους οι κάτοικοι του χωριού μας να συνεννοούνται ευκολότερα και να προσδιορίζουν με ακρίβεια, την αγροτική θέση, βαπτίσαν τις αγροτικές τοποθεσίες, δίνοντας σ’ αυτές ονόματα τέτοια, ανάλογα με τα διάφορα γεγονότα που έλαβαν χώρα στους τόπους αυτούς κατά το παρελθόν.
Στην μελέτη που ακολουθεί παρουσιάζουμε τα τοπωνύμια του χωριού τα οποία προήρθαν από:
1) Τη φύση και τη διάπλαση του εδάφους π.χ. Βαρκό, Γούρνα της Σαρακίνας, Ξεραγκάνια, Καψούρα.
2) Από τα νερά που ρέουν εκεί π.χ. Κανάλια, Κλούρια, Βρυσοπούλα, Σμίξη.
3) Από τα διάφορα φυτά που φυτρώνουν και τη βλάστηση γενικά π.χ. Λόγκια, Πλατάνια, Χαμόλευκες.
4) Από τα ζώα που συχνάζουν στο μέρος εκείνο π.χ. Αλπότρυπες, Γελαδαριά, Κατσίκες.
5) Από τα οικοδομήματα που υπάρχουν εκεί π.χ. Κοτσέκι, Καλύβα της Ρηνούς, Παλιόπυργος.
6) Από το επάγγελμα και τις ιδιότητες των κατοίκων π.χ. Παπατσέτσους Βλάχικα, Κουραδάς.
7) Από τους κτήτορες ή τους οικιστές π.χ. Κορακαίικα, Τυρνιώτικα, Χασιώτικα.
8) Από τις διάφορες παραδόσεις και γεγονότα π.χ. Κλούρι τ’ Γιώργατσέλη, Παλιοχώρι, Λίμνη τ’ Κασιδιάρη.


Στην κτηματική περιφέρεια του Βαλτινού η οποία καλύπτει 7.000 τ.μ. περίπου, καταγράψαμε 65 τοπωνύμια και με την βοήθεια των γεροντότερων του χωριού μας τα προσδιορίσαμε και τα ερμηνεύσαμε ως εξής:
Αλπότρυπες: Τοποθεσία με πολλές τρύπες τις οποίες έφτιαχναν και τις χρησιμοποιούσαν οι αλεπούδες για φωλιές τους.
Αμπέλια: Φυτωνύμιο, το οποίο προσδιορίζει την περιοχή που πολλοί κάτοικοι του Βαλτινού καλλιεργούσαν αμπέλια.
Αμπέλι δραγασιά: Τοποθεσία παρακείμενη της Παλιομάνας η οποία οφείλει την ονομασία της στη δραγασιά που υπήρχε σε κάποιο αμπέλι της περιοχής.
Αυλαή: Τοποθεσία όπου υπήρχε αυλακιά, η οποία λέγεται ότι ήταν ο παλιός δρόμος του παλιοχωρίου και μάλιστα στη όχθη της Σαλαμπριάς διακρίνονταν μέχρι προσφάτως τα ίχνη του. Κατά μια άλλη εκδοχή λέγεται, ότι στην τοποθεσία αυτή επί τουρκοκρατίας υπήρχαν οι αυλές των τούρκικων κονακίων.
Βακούφκα: Τούρκικη λέξη (vakif). Εκκλησιαστικά κτήματα, που βρίσκονταν βοριοανατολικά του χωριού, παρακείμενα του ζευγαρολίβαδου.

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Η Τρικαλινή (συγχωριανή μας) σοπράνο που αφήνει «άφωνη» την Ευρώπη



Η συγχωριανή μας σοπράνο Νίνα Κουφοχρήστου του Αναστασίου διανύει μια περίοδο μεγάλης ποικιλίας ρόλων, στην όπερα του Βούπερταλ όπου εργάζεται, αλλά και σε άλλα θέατρα της Γερμανίας.
Από την Γκρέτελ στο παραμύθι Χάνσελ και Γκρέτελ, την Ντόνα Άννα στην όπερα Ντον Τζοβάννι, μέχρι και τη θρυλική Βασίλισσα της Νύχτας στην Κολωνία, την οποία μπορείτε να ακούσετε εδώ:


Αυτή τη φορά ερμηνεύει τον κωμικό ρόλο της επαναστάτριας πριγκίπισσας Μι, που διαμαρτύρεται για την αιώνια εκμετάλλευση και καταπίεση της γυναίκας, είτε αυτή ζει σε καλύβες είτε σε παλάτια! Δηλώνει ξεκάθαρα ότι αυτό που μετράει είναι οι δικές μας επιθυμίες, και απεκδύεται το παραδοσιακό κινεζικό φόρεμα, αφήνοντας σοκαρισμένο τον θείο Τσανγκ και τον συντηρητικό περίγυρό της.


Η οπερέτα «Η χώρα του χαμόγελου» υπογραμμίζει τις μεγάλες διαφορές μεταξύ Ευρώπης και άπω ανατολής, τις οποίες ξεπερνούν οι επιθυμίες μας, η αποδοχή του διαφορετικού, ή – όπως πάντα- ο έρωτας.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Ο Έρωτας και η Αγάπη στη δημοτική μας ποίηση



Εβγάτε αγόρια στο χορό, κορίτσια στα τραγούδια
πέστε και τραγουδήσετε πώς πιάνεται η αγάπη.
-Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλια κατεβαίνει
κι από τα χείλια στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει.

Δεν ειν’ ο έρωτας ανθός, μαζί του για να παίξεις
μον’ είναι βάτος μ’ αγκαθιές κι αλίμονό σου αν μπλέξεις.
Η αγάπη θέλει φρόνηση, θέλει ταπεινοσύνη,
θέλει λαγού περπατησιά, αϊτού γληγοροσύνη.

Μάτια με μάτια βλέπονται κι αχείλι δε φιλιέται
κορμί δεν αγκαλιάζεται, αγάπη δε λογιέται.
Η αγάπη βράχους καταλεί και τα θεριά μερώνει
κι εγώ την έχω στην καρδιά, γι αυτό με θανατώνει.

Ο έρωτας ανυφαντής με πανουργία εγίνη
αράχνη έστησε ψηλά και πιάστηκα σ’ εκείνη
και για να φύγω δεν μπορώ, με τα φτερά με σώνει
αυτός ζυγώνει από κοντά κι από μακριά σκοτώνει.

Δεν είναι πόνος να πονεί, πόνος να θανατώνει
σαν την αγάπη την κρυφή, που δεν ξεφανερώνει.
Δίχως χιονιά χιονίζομαι, δίχως βροχές βροχιέμαι
δίχως μαχαίρια σφάζομαι, όντας σε συλλογιέμαι.

Της θάλασσας τα κύματα τρέχω και δεν τρομάζω
κι όταν σε συλλογίζομαι τρέμω κι αναστενάζω.
Τι να σου πω; Τι να μου πεις; Εσύ καλά γνωρίζεις
και την ψυχή μ’ και την καρδιά μ’ εσύ μου την ορίζεις.

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Γυρίσματα κινηματογραφικής ταινίας στα Τρίκαλα



Με μικρές αλλαγές στις κυκλοφοριακές και οδηγικές μας συνήθειες αρχίζουν τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019 τα γυρίσματα ξένης ταινίας στα Τρίκαλα.
Πρόκειται για την ιταλοαμερικάνικη παραγωγή με τίτλο «Born To Be Murdered», ένα θρίλερ σε σκηνοθεσία Ferdinando Cito Filomarino και παραγωγή του Luca Guadagnino, επίσης σκηνοθέτη.
Μετά την επιλογή περίπου 120 κομπάρσων από τα Τρίκαλα που θα μετάσχουν επί πληρωμή στα γυρίσματα, ήρθε η ώρα της… αλήθειας.
Τη Δευτέρα και την Τρίτη 18 και 19 Φεβρουαρίου, οι σκηνές θα γυριστούν μέσα και γύρω από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Την Τετάρτη και την Πέμπτη 20 και 21 Φεβρουαρίου, το καστ και το συνεργείο θα μεταφερθούν στο κέντρο της πόλης, προς την οδό 25ης Μαρτίου και στην οδό Κονδύλη. Η διάρκεια των γυρισμάτων σχεδόν όλες τις ημέρες θα είναι περί τις 12 ώρες.
Ο Δήμος Τρικκαίων εκ των προτέρων ζητά συγγνώμη, κατανοώντας ότι τα γυρίσματα θα δημιουργήσουν αναστατώσεις στην κίνηση των οχημάτων. Επίσης, ζητά τη συνδρομή των τρικαλινών και τη συνεργασία των οδηγών με την Τροχαία, που ήδη έχει ενημερωθεί.

Από το γραφείο Τύπου

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Η ημέρα των ερωτευμένων



Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να δείξουμε ακόμα μια φορά τον έρωτα και την αγάπη μας.
Την ημέρα αυτή λοιπόν, ας εκφραστούμε κι ας πούμε στον αγαπημένο ή την αγαπημένη μας ότι είναι κάτι ξεχωριστό στη ζωή μας, ότι χωρίς αυτόν δε ζούμε, ότι μαζί του πετάμε στα ουράνια… και τόσα άλλα που μπορεί να νιώθουμε όταν το συναίσθημα της αγάπης κυριαρχεί στην καρδιά μας.
Μια καλή πρόταση θα ήταν να συνοδέψτε τα δώρα σας με κάποια σύντομα ποιηματάκια αγάπης, που θα συγκινήσουν τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σας.
Παραθέτουμε παρακάτω ένα δείγμα, μια συλλογή με σχετικά ποιηματάκια αγάπης. Αδράξτε την ευκαιρία, εκφραστείτε και ζήστε μέσα από αυτά τη δική σας αγάπη, χαρίστε τα και μοιραστείτε με τον άνθρωπό σας τις δικές σας στιγμές ευτυχίας.

«Αγαπώ την συντομία
και δυο λέξεις θα σου πω,
η μια είναι σε Λατρεύω
και η άλλη Σ’ ΑΓΑΠΩ…!»

«Σ’ αγαπώ, δεν μπορώ
τίποτ’ άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο!»

«Πιστεύω στη ζωή
γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχει αγάπη.
Πιστεύω στην αγάπη
γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχεις εσύ.
Πιστεύω σε εσένα
γιατί χωρίς εσένα δεν υπάρχω εγώ!»

«Φαντάζομαι ένα βιβλίο χωρίς γράμματα
φαντάζομαι μια φωτογραφία χωρίς εικόνα
φαντάζομαι έναν ήλιο χωρίς ακτίνες
μα δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα!»

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

Ιστορικές αναδρομές του τόπου μας



Οι απογευματινές ώρες κύλισαν όμορφα στ’ αμπέλι. Η δουλειά είναι χαρά και δημιουργία. Όμως, έστω και λίγες στιγμές ανάπαυλας πάντα είναι βάλσαμο για ένα κορμί καταπονημένο. Όση ώρα ξαπόσταινα, με διάθεση ρεμβαστική ατένιζα τα επιβλητικά στενά της Πόρτας. Κι εκεί που απολάμβανα τη θέα του τοπίου, αναζητώντας τον ψυχικό ανασασμό και την πνευματική λύτρωση, ήρθαν στο νου μου οι εξιστορήσεις του Τίτου Λίβιου. Σύμφωνα -λοιπόν- με τα γραφόμενα του, όταν ο βασιλιάς των Αθαμάνων Αμύνανδρος πέρασε τα στενά της Πόρτας κινήθηκε άμεσα προς την πόλη Φαίκα, την οποία κατέλαβε με τη δύναμη των όπλων (Βιβλίο 32, κεφ. 14). Ύστερα, διέσχισε τον Πορταϊκό ποταμό και κατευθύνθηκε εναντίον των Γόμφων. Οι κάτοικοι κλείστηκαν στα ισχυρά τείχη της πόλης και κατάφεραν να αντισταθούν για μερικές μέρες. Όταν όμως οι Αθαμάνες έφεραν ψηλές σκάλες και πολιορκητικές μηχανές, τότε καταλείφθηκαν από φόβο κι αναγκάστηκαν να παραδοθούν. 


Συλλογιζόμουνα αυτή την ιστορία, ρίχνοντας λοξές ματιές πότε στη Μαγούλα της Φήκης και πότε στη λοφοσειρά της Επισκοπής. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως βρισκόμουνα ανάμεσα σε δυο αρχαίους λόφους. Με αναπτερωμένες τις δυνάμεις μου άρχισα να σκάβω ξανά το αφράτο χώμα, Και κάθε φορά που το μέταλλο έμπαινε βαθιά στα σπλάχνα της γης, μονολογούσα πως κάπου εδώ βρίσκονται τα αποτυπώματα των αρχαίων Αθαμάνων. Για του λόγου το αληθές, ο χάρτης που αποτυπώνει την πορεία που ακολούθησε ο Αμύνανδρος με τον στρατό του....., μέσα από τ’ αμπέλι μου.


Του Βασίλη Πανάγου

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

Σταθερή και νικηφόρα η πορεία της ποδοσφαιρικής ομάδας του Α. Ο. Βαλτινού



Νίκη με 1-0 πέτυχε η ομάδα του Βαλτινού επί του Ορφέα Ασπροβάλτου την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019 στο γήπεδο της Κάτω Ελάτης, στον αγώνα πρωταθλήματος της Β΄ Ερασιτεχνικής του 2ου ομίλου της Ε.Π.Σ. Τρικάλων.
Δείτε στο βίντεο από το (trikalascore.gr) μερικές φάσεις του αγώνα.


Τα Αποτελέσματα όλων των αγώνων της Β' ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ 2ου Ομίλου.

ΟΡΦΕΑΣ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΟΥ  -  Α.Ο. ΒΑΛΤΙΝΟΥ                                      0-1
Α.Ο. ΔΡΟΣΕΡΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ    -   Α.Ο. ΠΡΙΝΟΥΣ                              3-0
ΔΟΞΑ ΧΡΥΣΟΜΗΛΙΑΣ   -   Α.Ο. ΔΕΝΡΟΧΩΡΙΟΥ                                 4-7
Α.Ο. ΒΥΤΟΥΜΑ     -   Π.Ο. ΓΟΜΦΩΝ                                                      4-1
Α.Ο. ΤΖΟΥΡΤΖΙΑΣ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ  -  ΑΠΟΛΛΩΝ ΛΥΓΑΡΙΑΣ      1-0
Α.Ο. ΘΕΟΠΕΤΡΑΣ     -    Α.Ο. ΦΩΤΕΙΝΟΥ                                               3-0
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΠΙΑΛΕΙΑΣ   -    Α.Ο. ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΙΑΚΟΣ                   0-3
Π.Ο. ΠΑΛΑΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟΥ      -    Α.Ο. ΦΙΛΥΡΑΣ                             3-0
1 Team(s) not playing: Α.Ο. ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΡΟΠΩΤΟΥ

Η βαθμολογία

1  Α.Ο. ΔΡΟΣΕΡΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ                         40       
2  Α.Ο. ΘΕΟΠΕΤΡΑΣ                                               37       
3  ΑΠΟΛΛΩΝ ΛΥΓΑΡΙΑΣ                                      35       
4  ΟΡΦΕΑΣ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΟΥ                                 34       
5  Α.Ο. ΠΡΙΝΟΥΣ                                                     32       
6  ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΠΙΑΛΕΙΑΣ                                    31
7  Π.Ο. ΠΑΛΑΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟΥ                          31
8  Α.Ο. ΒΑΛΤΙΝΟΥ                                                  29       
9  Α.Ο. ΒΥΤΟΥΜΑ                                                   26       
10  Α.Ο. ΤΖΟΥΡΤΖΙΑΣ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ         24       
11  Α.Ο. ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΡΟΠΩΤΟΥ                           20       
12  ΔΟΞΑ ΧΡΥΣΟΜΗΛΙΑΣ                                    16       
13  Α.Ο. ΔΕΝΡΟΧΩΡΙΟΥ                                        16       
14  Α.Ο. ΦΩΤΕΙΝΟΥ                                                12       
15  Π.Ο. ΓΟΜΦΩΝ                                                     9       
16  Α.Ο. ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΙΑΚΟΣ                               3
17  Α.Ο. ΦΙΛΥΡΑΣ                                                     0        

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Οι ποιητές Ηλίας Κεφάλας και Γεωργία Κολοβελώνη σε Ιταλική Ανθολογία Ποίησης



Κυκλοφόρησε στην Ιταλία η ποιητική ανθολογία «Pegaso Greco» - Poeti Greci contemporanei – Antologia sull’ arte poetica»  των εκδόσεων  της Ομοσπονδίας Ιταλών Συγγραφέων FUIS [Federazione Unitaria Italiana Scrittori] που εκδόθηκε το 2018 στη Ρώμη. Η ανθολογία επιγράφεται στα ελληνικά «Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές» και την επιμελήθηκαν ο Γεράσιμος Ζώρας, καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Ιταλική και Συγκριτική Λογοτεχνία,  και η Ελένη Παρασκευά, απόφοιτος της Φιλοσοφικής του ΕΚΠΑ με μεταπτυχιακές σπουδές στη Ρώμη και το Μάντσεστερ, στέλεχος του Ιταλικού Υπουργείου Παιδείας.
 Ανθολογούνται σαράντα σύγχρονοι Έλληνες ποιητές με ένα ή δύο ποιήματα ο καθένας. Ανάμεσα σε σημαντικούς  ποιητές, όπως οι: Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ, Γιώτα Αργυροπούλου, Νάσος Βαγενάς, Γιώργος Βέης, Αναστάσης Βιστωνίτης, Γιάννης Δάλλας, Κική Δημουλά, Μαρία Καρδάτου, Γιώργος Κεντρωτής, Πρόδρομος Μάρκογλου, Στέλιος Μαφρέδας, Τίτος Πατρίκιος, Τάσος Πορφύρης, Λευτέρης Πούλιος, Κώστας Ριζάκης, Νίκος Φωκάς, Αντώνης Φωστιέρης, Ντίνος Χριστιανόπουλος κ.ά.,  συμπεριλαμβάνονται και οι συμπολίτες ποιητές Ηλίας Κεφάλας και Γεωργία Κολοβελώνη.


Μια σημαντική διάκριση, τόσο για τον Ηλία Κεφάλα, ο οποίος έχει σημαντικό λογοτεχνικό έργο και ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, όσο και για τη νεότερη ποιήτρια Γεωργία Κολοβελώνη.
Ο Ηλίας Κεφάλας, διακεκριμένος ποιητής, πεζογράφος και κριτικός, έχει εκδώσει 34  βιβλία με ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, λογοτεχνία για παιδιά, καθώς και μία ποιητική ανθολογία. Τα πιο πρόσφατα ποιητικά βιβλία του είναι «Λεζάντες για τ' αόρατα» (Γαβριηλίδης, 2016), το οποίο ήταν στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και «Σκοτεινά σονέτα και άλλα βροχερά ποιήματα», (Γαβριηλίδης, 2018).
Η  Γεωργία Κολοβελώνη έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Ιστορίες με λυπημένη αρχή» (Νέος Αστρολάβος /Ευθύνη, 2012) και «Μελάνι στον ουρανίσκο» (Εκδόσεις Μελάνι, 2015).  Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, καθώς και σε συλλογικούς τόμους.


επικοινωνιστε μαζι μας