Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Η πατάτα του Βαλτινού με το παράξενο σχήμα




Η φύση δεν θα πάψει ποτέ να μας εκπλήσσει με τον πιο δημιουργικό και παράξενο τρόπο.
Μια τέτοια περίπτωση είναι και η πατάτα που έχει το σχήμα του ανθρώπινου σώματος.
Ο Θανάσης Ζαμπακάς, που μεταξύ άλλων, καλλιεργεί και πατάτες, στον μπαξέ του, στο Βαλτινό, έμεινε έκπληκτος όταν είδε το σχήμα μιας πατάτας που έμοιαζε με αρχαϊκό γλυπτό ανθρώπινου σώματος. Κατενθουσιασμένος θέλησε να το μοιραστεί μαζί μας και έτσι ήρθε και έδεσε το γεγονός μαζί με ένα παραμύθι της Σταυρούλας  Πανοπούλου που παρουσιάζουμε παρακάτω.


Παραμύθι  «Η πατάτα με το παράξενο σχήμα»
«Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μία μικρή πατάτα. Όταν γεννήθηκε της είπαν ότι ήταν πολύ όμορφη και διαφορετική, και ότι αυτό θα έκανε την ζωή της ξεχωριστή. Πράγματι, ο καλλιεργητής ποτέ δεν την πούλησε. 
"Εσένα θα σε δώσω μόνο αν σε ζητήσουν" της είπε, όταν τις πήγε στο παζάρι. Και την απώθεσε στον πάγκο του. Πήρε θάρρος η μικρή πατατούλα που σώθηκε και θρονιάστηκε πάνω-πάνω στις άλλες, και πούλαγε μούρη στους διαβάτες. Πολλοί την κοιτούσαν γιατί το σχήμα της κάτι τους θύμιζε, αλλά ήταν τόσο κουρασμένοι που δεν θυμόντουσαν τι τους θύμιζε ακριβώς. Πέρασαν μέρες έτσι πολλές.
Όταν όλες οι άλλες πατάτες πουλήθηκαν, έφτασε κι η ώρα να γυρίσει ο καλλιεργητής στα χωράφια του. Πήρε την μικρή πατατούλα στα χέρια και την κοίταξε τρυφερά, «Καημένη μου» της είπε, «κανείς δεν σε πρόσεξε..», και κοίταξε αν μπορούσε να την βολέψει κάπου.
Μα ήταν τόσο φορτωμένος που δεν υπήρχε μια μικρή σπιθαμή στην τσέπη του για να χωρέσει η πατατούλα. Τότε κοίταξε γώρω του. Την ώρα που ύψωσε το χέρι, περνούσε ένας κατάκοπος γέροντας, «Μην την πετάξεις» τον πρόλαβε, «δώστην μου σε παρακαλώ, θέλω να την χαρίσω σε κάποιον». Χάρηκε ο καλλιεργητής, χάρηκε και η πατατούλα.
Το μικρό της σχήμα άλλαξε χέρια και ο γέροντας την κράτησε τρυφερά στις χούφτες του. «Τώρα να δεις πού θα σε πάω» της είπε χαρούμενος. Η πατατούλα δεν έβλεπε πού την πήγαινε, πάντως την πήγαινε κάπου. Μέρες ταξίδεψαν μπορεί και μήνα. Τις νύχτες τις ξεχώριζε από τα άστρα και τις μέρες από τον ήλιο στον ουρανό. Κάποτε φτάσανε κάπου. Ο γέροντας την πλησίασε στο στόμα του και την φίλησε τρυφερά, μετά την ακούμπησε κάπου. Η πατατούλα αισθάνθηκε να κρυώνει. Μετά ο γέροντας έφυγε.

επικοινωνιστε μαζι μας