Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Reflections - ο χρόνος και το είδωλό του



Του σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ

Το παιδί αυτό ήταν η εξαίρεση. Είχε κολλήσει το πρόσωπο στο τζάμι του τραίνου και κοιτούσε έξω. Πρέπει να ήταν 7-8 χρονών, μαυρούλης. Όσην ώρα το μετρό έτρεχε στο σκοτάδι των τούνελ ο μικρός προσπαθούσε να δει το είδωλό του - ίσως και το είδωλο της μητέρας του που καθόταν στο απέναντι κάθισμα. Κάθε τόσο προσπαθούσε να ζωγραφίσει, να δώσει σχήμα στις φευγαλέες εικόνες σέρνοντας το δάχτυλο πάνω στο τζάμι. Με μια ιδιαίτερη επιμονή να τις προλάβει. Όταν μπαίναμε σε σταθμό κοιτούσε έξω με κάτι τεράστια μάτια. Και όταν ξαναφεύγαμε, έστριβε το σγουρό του κεφαλάκι μέχρι να χαθεί και το τελευταίο φως του σταθμού πίσω μας, κι ύστερα ξαναγύρναγε στο παιχνίδι των αντανακλάσεων.
Μπορούσα να αναγνωρίσω σε όλο αυτό μια πολύ αγαπημένη μου παιδική συνήθεια (που δεν λέει να με αφήσει).
Όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι επιβάτες κοιτούσαν στις οθόνες των κινητών τους. Οι μισοί με τα ακουστικά στα αυτιά. Μπορούσα να τους κοιτάω επίμονα, σχεδόν αδιάκριτα και παρ' όλα αυτά να παραμένω απαρατήρητος.
Είμαστε πλέον πάντα «συνδεδεμένοι» με κάποιον άλλον, με κάτι άλλο, είμαστε πάντα κάπου αλλού. Τα αφηρημένα βλέμματα είναι όλο και πιο σπάνια στις μέρες μας, τα μάτια που έχουν παραδοθεί στο άπειρο είναι πεπερασμένα. Μοιάζει πια να μην αντέχουμε να μείνουμε μόνοι με τον εαυτό μας, μοιάζει να έχει χαθεί η επαφή μας με την αμηχανία, με την ανία, με το «κενό».
Κι όμως, εκεί ακριβώς είναι που δοκιμάζονται οι αντοχές μας. Κι εκεί είναι ταυτόχρονα και η χαραμάδα απ’ όπου μπορεί να ανθίσει ο ρεμβασμός, η ποίηση, η δημιουργία. Μέσα από την επαφή μας με τον νεκρό χρόνο είναι που μπορεί να γεννηθεί η ανάγκη για ένα νέο ξεκίνημα.
Ίσως επειδή η επαφή μας με το «κενό» γκρεμίζει τις βεβαιότητες και μάς βοηθάει να ξαναβλέπουμε τον κόσμο σαν αυτό που πράγματι είναι: ένα ρευστό φευγαλέο είδωλο, στο οποίο πρέπει συνεχώς να δίνουμε και να ξαναδίνουμε σχήμα. Σε ένα ατέλειωτο παιχνίδι, σαν κι αυτό που σκάρωνε το δαχτυλάκι του μικρού μαύρου στο τζάμι του υπόγειου τραίνου της Νέας Υόρκης, εκείνο το απόγευμα της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου 2017.

(Γραμμένο στη Νέα Υόρκη, έναν χρόνο πριν.
Νοσταλγία ή προσμονή, άραγε, ενός νέου ταξιδιού;)



Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Αντιπλημμυρικά έργα στο Βαλτινό, από την Περιφέρεια Θεσσαλίας



Εργασίες αντιπλημμυρικής προστασίας, στο Βαλτινό και πιο συγκεκριμένα στο χείμαρρο Ανάποδο - Παλιοπόταμο πραγματοποιήθηκαν από την Περιφέρεια Θεσσαλίας.
«Το προλαμβάνειν είναι καλύτερο του θεραπεύειν», επεσήμανε ο Περιφερειάρχης κ. Κώστας Αγοραστός, ο οποίος μαζί με τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Χρήστο Μιχαλάκη επισκέφτηκαν τα εκτελεσθέντα έργα για έναν επιτόπιο έλεγχο. Δείτε το βίντεο εδώ.


Συγκεκριμένα ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός υπέγραψε την έγκριση των πιστώσεων έργου «Αντιπλημμυρική θωράκιση χειμάρρων για την προστασία των υποδομών» της περιοχής Βαλτινού, Ματσουκαίικα, Δενδροχωρίου,  Φωτάδας Βαλομανδρίου Κάτω Ελάτης κλπ., και το έργο υλοποιήθηκε με πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας και φορέα υλοποίησης τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.


«Με έργα όπως αυτό η Περιφέρεια Θεσσαλίας στοχεύει στην προστασία των οικισμών και των καλλιεργειών, από έκτακτα καιρικά φαινόμενα τα οποία λόγω της αλλαγής του κλίματος γίνονται ολοένα και πιο συχνά.
Έτσι πέραν του ότι προστατεύεται η περιοχή, προστατεύεται και το περιβάλλον, αναβαθμίζεται η ζωή των πολιτών και δίνεται λύση σε υπαρκτά προβλήματα.


Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

Η Απελευθέρωση των Τρικάλων από την Γερμανική Κατοχή 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944



18 Οκτώβρη 1944, ο εφεδρικός ΕΛ.Α.Σ. μπαίνει ελευθερωτής στα Τρίκαλα. Το φωτογραφικό στιγμιότυπο στην αρχή της οδού Ασκληπιού, μπροστά στο τότε ξενοδοχείο «ΠΙΝΔΟΣ».

Οι τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη 1944 ήταν από τις πιο άγριες που έζησε ο τρικαλινός λαός κατά τη ναζιστική κατοχή.
Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους έχουν εντείνει το κλίμα τρομοκρατίας απαγορεύοντας κάθε είδους συγκέντρωση και η κυκλοφορία επιτρέπεται από τις 9 το πρωί μέχρι το απομεσήμερο υποχρεώνοντας τον κόσμο να κρύβεται στα σπίτια του με την απειλή εκτελέσεων.
Τίποτα όμως δεν εμποδίζει πλέον τους αντάρτες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ να εντείνουν συνεχώς τον κλοιό γύρω από την πόλη όπου τα προβλήματα τροφοδοσίας της αγοράς είναι έντονα καθώς και τα χαρτονομίσματα έχουν χάσει πια την αξία τους.
Οι Τρικαλινοί δεν πείθονται από τη γερμανική προπαγάνδα και μετά τις νίκες του Κόκκινου Στρατού και την απόβαση στη Νορμανδία έχουν αντιληφθεί πως η πολυπόθητη απελευθέρωση πλησιάζει.
Όταν λοιπόν στις 17 Οκτώβρη οι Γερμανοί ανακοινώνουν στα Τρίκαλα απαγόρευση της κυκλοφορίας για την επόμενη μέρα αρχίζουν όλοι να συνειδητοποιούν ότι κάτι θα συμβεί. Οι εξελίξεις πάντως δεν βρίσκουν απροετοίμαστο το αντιστασιακό κίνημα.
Μέχρι τότε η Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ είχε σχεδιάσει μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Την καταδίωξη των Γερμανών κατά την αποχώρησή τους, την πρόληψη των καταστροφών στην πόλη, την είσοδο των ανταρτών, την ανάδειξη των οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κυρίως του Δημάρχου, τα πρώτα μέτρα για την εξασφάλιση της τάξης κ.λπ.


Μετά από αρκετή συζήτηση υπήρξε σύγκλιση απόψεων για τη θέση του Δημάρχου στο πρόσωπο του Νίκου Κλιάφα, δικηγόρου και αγωνιστή της αντίστασης (βρήκε το θάνατο λίγα χρόνια αργότερα ως πολιτικός επίτροπος του ΔΣΕ).
Επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης της πόλης του ΚΚΕ ήταν ο Χάρης Γιάκας, δικηγόρος, Πολιτικός Επίτροπος ο Βασίλειος Ζάχος, καθήκοντα στρατιωτικού διοικητή θα αναλάμβανε ο πρώην ενωμοτάρχης Κ. Τόλης, και επικεφαλής της εαμικής οργάνωσης η Κάτια Βιδάλη, σύζυγος του δημοσιογράφου Κώστα Βιδάλη που δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1946 από τις συμμορίες του Σούρλα στα Φάρσαλα.

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Έλαβε το πτυχίο της και ορκίστηκε η Θεολόγος Ελένη Ι. Καραμπάση



Στιγμές χαράς και συγκίνησης έζησαν οι γονείς και οι συγγενείς της Ελένης Καραμπάση που βρέθηκαν δίπλα της και μοιράστηκαν με ικανοποίηση και περηφάνια την χαρά της κατάκτησης του πτυχίου της.
Η νέα επιστήμονας ορκίστηκε την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2018, στη τελετή ορκωμοσίας του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και έλαβε το πτυχίο της, παρουσία των υπερήφανων γονιών της Γιάννη και Κατερίνα Καραμπάση.


Η αίθουσα τελετών του ΑΠΘ, σε όλη τη διάρκεια της τελετής, ήταν κατάμεστη από πλήθος συγγενών, φίλων και συμφοιτητών των ορκισθέντων θεολόγων.
Για να δείτε το βίντεο που κατέγραψε τη στιγμή της απολαβής του πτυχίου της Ελένης Καραμπάση πατήστε εδώ.


Εμείς ευχόμαστε στην Ελένη Καραμπάση καλή σταδιοδρομία!

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Τα τσίπουρα στο Βαλτινό. «Εις υγείαν, και με μέτρο», για να υπάρχει νηφαλιότητα!


Ο μήνας Οκτώβριος είναι ο μήνας που μπαίνουν σε λειτουργία οι αμβυκές για την απόσταξη του εθνικού μας ποτού, που είναι το τσίπουρο, με γλυκάνισο ή και χωρίς.
Οι μερακλήδες αυτή την εποχή έχουν την «εορταστική τους» ανυπομονώντας να γευτούν τη νέα σοδειά.
Η παρασκευή του τσίπουρου για την περιοχή μας και η παραδοσιακή μέθοδος απόσταξής του, χρόνια τώρα, παραμένει ξεχωριστή, καθώς αποτελεί τη συνέχεια μιας παράδοσης την οποία, επιμένουν να αναβιώνουν εδώ και χρόνια πολλές γενεές.
Όλοι λίγο πολύ στα χωριά βγάζουν κάποιες ποσότητες τσίπουρο για ιδία χρήση.
Στο Βαλτινό ήδη από τις αρχές του Οκτώβρη λειτουργεί ο αποστακτήρας (καζάνι) του Δημήτρη Ψύχου.  Είναι ένας χώρος, όπου υπάρχουν όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις απόσταξης.


Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ο Παναγιώτης Β. Σταμούλης ήταν ένας από τους πολλούς που έβγαλε εκεί τα τσίπουρά του.
Η διαδικασία της απόσταξης ξεκινά με το πλύσιμο του καζανιού από τα υπολείμματα της προηγούμενης απόσταξης, το γέμισμα του καζανιού με τα στέμφυλα, την πιθανή προσθήκη αρωματικών και το άναμμα της θέρμανσης. Η τελευταία παλιά γινόταν πάντοτε με ξύλα, αλλά λόγοι καθαριότητας και κάπνας έχουν οδηγήσει στη χρήση προπανίου (γκαζιού). Πέραν της καθαριότητας, το γκάζι εξασφαλίζει σταθερή θερμοκρασία και πολύ γρήγορη θέρμανση, επιταχύνοντας έτσι την όλη διαδικασία.

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Πρωταγωνιστής σε διαφημιστικά σποτς ο συγχωριανός μας Σάκης Αθάνατος




Ο Σάκης Αθάνατος που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο φαίνεται πως τα καταφέρνει θαυμάσια και στο χώρο της διαφήμισης, καθώς έχει πρωταγωνιστικούς ρόλους στα διάφορα διαφημιστικά σπότς.
Ήδη ολοκληρώθηκε και το πρόσφατο διαφημιστικό επεισόδιο με θέμα:  «Πως να φτιάχνεις υψηλής ποιότητας v60. καφέ (ή έλα στο καφέ και θα το κάνει για σένα».
Για όσους επιθυμούν να δούνε τα διαφημιστικά σπότς  ας πατήσουν εδώ και στη συνέχεια εδώ

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Το νανούρισμα της Νάσιας Ριζαργιώτη



Ένα πανέμορφο τραγούδι, νανούρισμα, κυκλοφόρησε στο YouTube, το οποίο ερμηνεύει η συγχωριανή μας Νάσια Ριζαργιώτη, σε μουσική Χρυσοβαλάντη Σωτηρίου και στίχους της Μαίρης Φασουλάκη.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους ταλαντούχους δημιουργούς, αλλά και στη Νάσια Ριζαργιώτη, που στο τραγούδι «νανούρισμα» ξεδιπλώνει το ταλέντο της και με τη φωνή της ως εργαλείο έκφρασης και αγωγό επικοινωνίας  καταφέρνει να αποδείξει την πολύπλευρη εκφραστικότητα, το πάθος και το μέτρο, που αποτυπώνονται εύστοχα μέσα από τη καταπληκτική της ερμηνεία.


ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ  
Αγάπη μου, παιδάκι μου, ζωής, αγάπης γέννα
γίνε αστέρι του ουρανού απόψε εσύ για μένα.
Να σε κοιτάω και να ριγώ, να σε θωρώ να ζήσω,
να απαρνηθώ τον κόσμο αυτό, στο φως σου να ραγίσω.

Μάργαρο, ανθοί κι αγιόκλημα, χρυσοκλωστή κι αστέρια
να σου κεντάνε τ’ όνειρο με μεταξένια χέρια.
Κι όποιος τον ύπνο σου ορεχτεί, πουλάκι μου, να κλέψει
να τον μεθύσει η Άνοιξη που σ’ έχω εγώ φιλέψει.

Μουσική: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου (Valkristo)
Στίχοι: Μαίρη Φασουλάκη
Ερμηνεία: Νάσια Ριζαργιώτη
Παραγωγή/Ενορχήστρωση: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου
Ηχοληψία/μείξη/mastering: Νίκος Παπαδόπουλος
Στούντιο: Soundflakes Studio
Έπαιξαν οι μουσικοί
Σπύρος Καβαλλιεράτος: Αναγεννησιακό Λαούτο/Βιχουέλα
Λευτέρης Ανδριώτης: Λύρα
Σταύρος Παργινός: Τσέλο

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΒΑΛΤΙΝΟΥ



Από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού ανακοινώνεται ότι την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 11 π.μ. στον χώρο του αμφιθεάτρου Γυμνασίου και Λυκείου θα γίνουν οι εγγραφές για τα χορευτικά τμήματα.
Στις 11.00 π.μ Εφηβικό – Παιδικό
11.45 π.μ. Παιδικό
12.30 μ.μ. Ενηλίκων
Οι παραπάνω ώρες ισχύουν μόνο για την Κυριακή που θα γίνουν οι εγγραφές.

Ποδόσφαιρο, Δενδροχώρι - Βαλτινό 1-1


Με ισόπαλο σκορ 1 - 1 έληξε η αναμέτρηση μεταξύ των ομάδων Α.Ο. Μέγας Αλέξανδρος Δενδροχωρίου και Α. Ο. Βαλτινού στον ποδοσφαιρικό αγώνα της περασμένης Κυριακής για το Πρωτάθλημα της Β΄ ερασιτεχνικής ΕΠΣΤ.
Έτσι σύμφωνα και με τους υπόλοιπους αγώνες του πρωταθλήματος, για την 4η αγωνιστική στον Β΄ όμιλο της Β΄ ερασιτεχνικής, σημειώθηκαν τα εξής αποτελέσματα:
Δενδροχώρι-Βαλτινό              1-1
Πρίνος-Γόμφοι                        3-0
Ροπωτό-Λυγαριά                     0-5
Ασπρόβαλτος-Φωτεινό           3-0
Δροσερό-Φιλύρα                    3-0 α.α.
Χρυσομηλιά-Παλ/στηρο         1-4
Βυτουμάς-Πιαλεία                  4-2
Τζούρτζια-Θεόπετρα               1-0
Ρεπό Κεφαλ/κός

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
1 ΒΥΤΟΥΜΑΣ          14        -           3          12
2 ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΟΣ   14        -           4          10
3 ΛΥΓΑΡΙΑ                14        -           2          9
4 ΔΡΟΣΕΡΟ               13        -           3          9
5 ΠΡΙΝΟΣ                  6          -           3          9
6 ΤΖΟΥΡΤΖΙΑ           8          -           7          9
7 ΠΙΑΛΕΙΑ                8          -           6          7
8 ΠΑΛ/ΣΤΗΡΟ          9          -           5          7
9 ΘΕΟΠΕΤΡΑ            8          -           5          6
10 ΧΡΥΣΟΜΗΛΙΑ    8          -           7          6
11 ΒΑΛΤΙΝΟ             5          -           5          5
12 ΔΕΝΔΡΟΧΩΡΙ      3          -           5          4
13 ΓΟΜΦΟΙ               3          -           19        0
14 ΦΩΤΕΙΝΟ             3          -           14        0
15 ΡΟΠΩΤΟ               2          -           9          0
16 ΚΕΦ/ΚΟΣ                                              
17 ΦΙΛΥΡΑ                                                 

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Η λεύκα



Στέκεται λυγερόκορμη και με κοιτά. Τα πράσινα μάτια της καρφώνουν τα δικά μου. Ελαφρός κυματισμός του Οκτώβρη, μια στο χειμώνα και μια στο καλοκαίρι.
Απλώνει τα στήθη της, γυναίκα υγρή, πάνω στο κορμί μου.
Τα τρυφερά της φύλλα, χέρια απαλά, χαϊδεύουν τ' άσπρα μαλλιά μου.
Γέρνω την πλάτη μου στο κορμί της και με διαπερνά απροσδιόριστη ευτυχία.
Πόσο μικρός νοιώθω στις ρίζες της. Αυτή θεόρατη συνομιλεί μυστικά με τα σύννεφα. Άκουσα τους ψιθύρους της πριν.
Καθάρισε ο ουρανός. Ζέστανε η μέρα. Ο ήλιος ασημίζει τα φύλλα της.
Αγκαλιάζω το κορμί της κι χωρίς να το καταλάβω τα μάτια μου τρέχουν δάκρυα.
Σ' ένα απέραντο λιβάδι μόνοι μας. Εγώ και η λεύκα. Ερωτευμένοι.

του Κωστή ταξιδεύων

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Τα Βαλτσινιώτικα



Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα
εδώ στα Βαλτσινιώτικα
θα λέμε τον καημό μας,
τα βάσανα, τις πίκρες μας,
τα ωραία, απ’ το χωριό μας.

Στο καφενείο απ’ έξω σαν μπέης ξαπλωμένος,
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ,
και στης εφημερίδας τα νέα βυθισμένος,
κανέναν δεν κοιτάζω, κανέναν δεν ψηφώ.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί ουρανός ! τί φύσις !
Αχνίζει  κει μπροστά μου ο καϊμακλής καφές,
κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις,
και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Σε μία καρέκλα το’ να ποδάρι μου τεντώνω,
το άλλο σε μίαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί
αφήνω το καπέλο, και αρχινώ με τόνο
τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Βρίζω τον Τράμπ, την Μέρκελ, και όποιους άλλους θέλω,
και στρίβω το μουστάκι μου με ταραχή πολύ,
και μέσα στο θυμό μου κατά διαόλου στέλλω
τον ίδιο τον εαυτό μου, και γίνομαι σκυλί.
  
Την φίλη μας Ευρώπη με πέντε φασκελώνω,
επάνω στο τραπέζι τον γρόθο μου κτυπώ...
εχύθη ο καφές μου, τα ρούχα μου λερώνω,
κι όσες βλαστήμιες ξέρω αρχίζω να τις πω.

Στον καφετζή ξεσπάω... φωτιά κι εκείνος παίρνει.
αμέσως άνω κάτω τού κάνω τον μπουφέ,
τον βρίζω και με βρίζει, τον δέρνω και με δέρνει,
και τέλος... δεν πληρώνω δεκάρα τον καφέ.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Οι λέξεις




Από χρόνια μάζευα λέξεις. Είχα ένα μικρό μπαούλο, προίκα της μάνας μου, για κουμπαρά. Κάθε φορά που με συγκλόνιζε κάποια την πέταγα μέσα.
Λέξεις απλές, όπως μολύβι, κοχύλι, μελάνι, καζάνι, λάθος, πάθος, πόνος, χαρά, ίσως, αρχή, τέλος και άλλες τέτοιες.
Όποτε είχα χρόνο τις άπλωνα στο πάτωμα και έπαιζα με το παιδί μέσα μου. Έφτιαχνα ολόκληρες προτάσεις, άλλοτε και μικρές ιστορίες. Όσες ξεθώριαζαν τις πέταγα.
Ποτέ δεν θυμάμαι γεμάτο το μπαούλο. Το καζάνι μου θύμιζε το στρατό, τη φασολάδα και τη λάντσα. Πέταμα. Μια φορά πέταξα και τον έρωτα, είχα απογοητευτεί με την Αναστασία. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ, να κοιμηθώ, να φάω. Κι αυτή ανένδοτη. Σε κάποια άλλη φάση την ξαναέγραψα. Ζεις με την λογική μόνο;
Με τα χρόνια πέταξα πολλές. Δεν ήθελα να παλιώσουν, να σκονιστούν, να καταχωνιαστούν όπως οι κασέτες, οι δίσκοι και τα cd.
Σήμερα τις πέταξα όλες. Κράτησα τρεις. Δεν ήξερα κι αυτές τι να τις κάνω. Τότε ήρθε η ιδέα να τις φυτέψω στο χωράφι. Φύτεψα στην μία άκρη την ελευθερία και στην άλλη την γαλήνη. Στη μέση φύτεψα τη φύση. Μετά τις πότισα, όπως όταν φυτεύω τα δέντρα.
Ο ήλιος έδυε στον Κόζιακα εκείνη την ώρα. Το χρώμα του ροδιού, ομόρφυνε όλη τη γη.

Του Κωστής Ταξιδεύων

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Λεζάντες σε αλλοτινές εικόνες του χωριού



Ο νεαρός Βαλτινιώτης μισοκαθισμένος επάνω στο ποδήλατό του καμαρώνει για το απόκτημά του. Πρόκειται για το πρώτο ποδήλατο, τύπου (κουρσάκι), που αγοράστηκε και εμφανίστηκε στο Βαλτινό το 1970.
Τρεις μήνες εργάστηκε ο Στέργιος, στα ποτίσματα των χωραφιών, στη Ζηλευτή Τρικάλων και με τα χρήματα που κέρδισε αγόρασε το κουρσάκι του και γεμάτος ικανοποίηση φωτογραφήθηκε μαζί του.
Ένα τέτοιο ποδήλατο ήταν μεγάλο απόκτημα για την εποχή. Ήταν κατάλληλο για τις μεγάλες αποστάσεις καθότι ο τρόπος κατασκευής και τα υλικά του ήταν τέτοια που ανέπτυσσε μεγάλη ταχύτητα. 


Ο ίδιος νεαρός με φανερή εξελιγμένη και στιλιζαρισμένη εμφάνιση, μετά από μια πενταετία, φωτογραφίζεται πάλι καθισμένος επάνω σε έναν σωρό από ριγμένους τσιμεντόλιθους στον δημόσιο δρόμο, (δημοσιά). Οι τσιμεντόλιθοι αποτελούσαν τα οικοδομικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της μάντρας, στην περίφραξη του οικοπέδου Σιμή. Δεξιά διακρίνονται τα πεύκα του δημοτικού σχολείου Βαλτινού και το παλιό και καινούργιο σπίτι του αείμνηστου, Γιάννη Κουφοχρήστου.
Όσο για τα υπόλοιπα στοιχεία του νεαρού…, τα αφήνουμε να τα μαντέψετε…


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΑΛΤΙΝΟΥ


Καλούνται τα μέλη του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού το Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2018,  στις 17:00, στο χώρο του Δημοτικού σχολείου Βαλτινού, όπου θα πραγματοποιηθεί η τακτική Γενική Συνέλευση με θέματα: Οικονομικός απολογισμός, Διοικητικός απολογισμός και διενέργεια εκλογών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου.
το Δ.Σ.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Λέξεις του τόπου μας, από το Γλωσσάρι Ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής. ΝΙ



Του Ευαγγέλου Στάθη Φιλολόγου
Συνεχίζοντας την παρουσίαση μέρους από το λεκτικό – γλωσσολαογραφικό υλικό που αφορά τον τόπο μας, και το οποίο έχει καταγραφεί στο βιβλίο μου με τίτλο: «Γλωσσάρι ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής», γίνεται μια επιλογή λέξεων που αρχίζουν από το γράμμα Ν και παρουσιάζονται παρακάτω με αλφαβητική σειρά:

 ναίγκας  εριστική απάντηση σε κάποιον που μας λέει «ναι» και δε θέλουμε να συμφωνήσουμε: ούλου ναι κι ναι είσι· ναίγκας κι ξηρός σ’ να σι μάσει
νάτουσεά  αντων. δεικτ.: νάτουσεά νάτηνεά νάτουεά·  πληθ. νάτοισεά νάτισεά νάταεά· νάτος εδώ, νάτος δα: νάτουσεά η ήλιους, βγήκι (ανέτειλε) – νάτηνεά η μάνα – νάτουεά του ντουντούτ (το αυτοκινητάκι, παιχνιδάκι μωρού) – νάταεά τα κουρίτσια, μπαίν στου χουρό (μπαίνουν στο χωρό)
νέτους  επίθ. η νέτους η νέτην του νέτου 1) για βάρος ο καθαρός, ο σκέτος: η τινικές παίρει  δικαπέντι κιλά, νέτου βάρους δικατρία 2) άδειος, ταπί: τά’χασα ούλα στα χαρτχιά κι έμεινα νέτους 3) μόνος: τουν έφυγι η γναίκα τ’ κι τουν άφσι νέτουν
νηχός  η αρσ. ουσ.  ο ήχος, ο αχός
νια   αριθμητικό επίθ. και αόριστη αντων.  ένας μίνια και νια ένα : νια φουρά κι έναν κιρό – νια γναίκα
νιανιά  του ουδ. ουσ.  το φαγητό στη γλώσσα των νηπίων
νίβου  ρ. μεταβ. αόρ. ένιψα   νίβουμι, νίφκα, νιμμένους· πλένω το πρόσωπο και τα χέρια μου με νερό: νίβει  τα πόδγια τς η γάτα, θα χιουνίσει  όξου (λαϊκή δοξασία)· μεταφ. κινδυνεύω να…: αν μας πχιάσουν να κλέβουμι, νίφκαμαν (χαθήκαμε, κινδυνεύουμε)
νίλα  η ουσ. θηλ.  βλ. λ. ανίλα
νιουγάμπρια  τα και τα νιόγαμπρα  ουδ. ουσ.  ο άντρας και η γυναίκα που έχουν παντρευτεί πρόσφατα, οι νιόπαντροι: να σκουθούν (σηκωθούν) τα νιουγάμπρια για χουρό – τήρα πώς στέκουντι, σα νιουγάμπρια (σκωπτικά για παππούδες)
νιράγγουρου  ουδ. ουσ.  το αγγουράκι
νιραγόι  του ουδ. ουσ.  αυλάκι, στο οποίο συγκεντρώνεται νερό για το πότισμα των κηπευτικών ή όπου συγκεντρώνονται τα βρόχινα νερά για να μη νεροκρατάει (πλημμυρίζει) το χωράφι
νιρουκαίουμι  ρ. αόρ. νιρουκάηκα· διψάω πάρα πολύ, σκάω από δίψα: νιρουκάηκαμι στου χουράφι θιρίζουντα ούλη μέρα κι πού νιρό
νιρουμπαμπλέκι  του ουδ. ουσ. είδος υδρόβιου πουλιού, η μπεκάτσα
νιρουσυρμή  η θηλ. ουσ.  η νεροσυρμή· αυλάκι που σχηματίζεται από τα νερά της βροχής
νιρουφίδα  η θηλ. ουσ. φίδι που ζει μέσα στο νερό, νερόφιδο
νισάφι   επίρρ. έλεος, επιτέλους, αρκετά: νισάφι  πια, σι βαρέτχα
νιφραμνιά  η θηλ. ουσ.  η νεφραμιά· εκλεκτό κομμάτι σφαγμένου ζώου, χοιρινού κυρίως, γύρω από τα νεφρά· το κρέας του είναι πολύ νόστιμο
νο μ’ – νόμτι  και νουμείτι· δο μ’ = δος μου – δώστε μου: νο μ’ φουτχιά, ανέβα παραπάν’ (από παιδικό παυχνίδι) – να τη μαυράδα μ’, νο μ’ την ασπράδα σ’ (καλωσόρισμα του πελαργού από μικρά παιδιά) – νόμτι  μι κι μένα λίγου ψουμί
νότη  η θηλ. ουσ.  η υγρασία, η νοτεράδα: θέλουν νότη  τα φασούλια για να φυτρώσουν καλά
νούλα  η θηλ. ουσ. ως επίρρ.  καντίποτε, μηδέν: νούλα μι την νούλα τα πήρι η γκαραγκιόζης ούλα

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Στο Βουλγάρικο κοινό η Ποίηση του Ηλία Κεφάλα



Η Βουλγάρικη ιστοσελίδα Литература Творби (Λογοτεχνική δημιουργία) φιλοξενεί στη στήλη της τον ποιητή Ηλία Κεφάλα και δημοσιεύει ποιήματά του σε μετάφραση του Zdravka Mihaylova.

Ο ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ ΟΔΗΓΕΙ
Ο Ηλίας Κεφαλάς γεννήθηκε το 1951 στο μικρό χωριό Μέλιγος, κοντά στα Τρίκαλα, Θεσσαλίας, όπου μετά από μια μακρά διαμονή στην Αθήνα - πανεπιστημιακά χρόνια και καριέρα-, ζει μόνιμα και συνεχίζει να δημιουργεί στον τόπο του. Έκανε το ντεμπούτο του το 1980 με την κυκλοφορία της πρώτης ποιητικής του συλλογής "The Whips". Από τότε έχουν εκδοθεί συνολικά τριάντα τρία βιβλία, εκ των οποίων δεκατρία ποιητικές συλλογές, εννέα δοκίμια, πέντε έργα σε πεζό λόγο, πέντε λογοτεχνικά παιδικά βιβλία και μια ποιητική ανθολογία. Ως συγγραφέας και κριτικός της λογοτεχνίας και της τέχνης, συνεργάστηκε τακτικά στα περιοδικά «Τομές», «Νέες τόμους», «Διαβάζω», «Οδός Πανός», «φθηνό», «Νέα φθηνά», «Εντευκτήριο», «Φρέαρ» κλπ., και σποραδικά τις εφημερίδες «Αυγή» και «Καθημερινή». Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 1.500 σελίδες σε αυτά τα έντυπα μέσα.
Πρόσφατα εξέδωσε την ποιητική συλλογή του «Ποιήματα- Τα Λιλιπούτεια» (ελληνικά, DRI nski) Celestial and Earthly Poems (μόνο στα Αγγλικά) το 2015, μερικά από τα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, πολωνικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, βουλγαρικά, Κροατικά, Εβραϊκά και Ουγγρικά.


Το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου ποίησης «Λεζάντες για τ’ αόρατα», από το οποίο προσφέρουμε στην προσοχή σας μερικά ποιήματα σε μετάφραση Zdravka Mihailova.

СТИХОВЕ ОТ ИЛИАС КЕФАЛАС
Илиас Кефалас е роден през 1951 г. в  малкото село Мелигос, недалеч от Трикала, в Тесалиякъдето след дълъг престой в Атинауниверситетски години и професионална кариераживее вече постоянно и продължава да твориДебютира през 1980 г. с издаването на първата му стихосбирка „Камшиците“. Оттогава е издал общо трийсет и три книги, от които тринайсет поетични, девет с есеистика, пет с творби в проза, пет литератури книги за деца и една поетична антология. Автор е и на литературна критика и критика за изкуство, сътрудничил е редовно на списания „Томес“, „Неес томес“,  „Диавазо“, „Одос Панос“, „Ефтини“, „Неа евтини“, „Ентефктирио“, „Фреар“ и др., а спорадично – на вестниците „Авги“ и „Катимерини“. Публикувал е в тези печатни издания над 1500 страници.

...μυρωμένα, λαδωμένα τα κορίτσια μου εμένα!!!



...μυρωμένα, λαδωμένα
τα κορίτσια μου εμένα!!!
Με την παραπάνω φράση η Αγγέλα Ζησημοπούλου, κόρη της Βάσως Θ. Ζαμπακά που κατοικεί στην Κύπρο κοινοποίησε στο Facebook την βάφτιση των δυο κοριτσιών της. 
Τα ονόματα των νεοφώτιστων κοριτσιών που τους χάρισαν οι νονοί είναι Βασιλική και Μελίνα.
Εμείς ευχόμαστε να τις ζήσουν και να είναι πάντα χαρούμενες και ευτυχισμένες!

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Τα τζάκια και οι γέροντες στα άδεια χωριά…!


Στο σπίτι οδηγήθηκα από τον καπνό - καπνός σε χωριό των Αγράφων σημαίνει όχι μόνο ότι είναι ζωντανό ακόμη το σπίτι αλλά ότι και αυτοί που το κατοικούν έχουν αναμμένο τζάκι. Το λέω αυτό γιατί το τζάκι έχει μεγάλη διαφορά από την σόμπα η χρήση της οποίας συνδυάζεται μεν με άλλα χρηστικά πράγματα, αλλά έχει στερήσει από τα περισσότερα σπίτια στα ορεινά χωριά τη ζεστασιά της πατροπαράδοτης εστίας και τη διάθεση που προκαλεί σε αυτούς βρίσκονται κοντά της και βεβαίως την επαφή του ματιού με την φωτιά.
Βλέποντάς λοιπόν το τζάκι να καπνίζει, περπάτησα σαν υπνωμένος μέχρι εκεί και στάθηκα σε μια απόσταση που να μπορώ να βλέπω τον καπνό να ανεβαίνει στο μουντό ουρανό. Γι’ αυτό και δεν πρόσεξα καν το παράταιρο με το ύφος του σπιτιού παράθυρο που ήταν ανοιχτό μόνο στις μισές του γρίλιες. Υπέθεσα πως δεν θα ήταν κανένας μέσα εκείνη τη στιγμή ή και να ήταν πάλι, τι θα τον ένοιαζε αν εγώ στεκόμουν δίπλα στο σπίτι του και φωτογράφιζα μια καπνοδόχο που έβγαζε καπνό στον ουρανό; Χώρια που σκεφτόμουν πως όποιος θα με έβλεπε, θα με περνούσε μάλλον για λιγάκι ελαφρό στο μυαλό γιατί έδινα σημασία και προσοχή σε ένα γεγονός γι’ αυτούς πολύ συνηθισμένο.


Κάποια στιγμή κατάλαβα πως ένας άνθρωπος με κοίταζε από το παράθυρο. Γύρισα και είδα τον μπάρμπα Βαγγέλη να με κοιτάζει με ενδιαφέρον γι’ αυτό που έκανα. Το παραξένεψε το γεγονός μου είπε μετά, που φωτογράφιζα το τζάκι να καπνίζει και με ρώτησε γιατί το έκανα. Δεν ήταν παρατήρηση εκ μέρους του, είχε όμως ο τόνος της φωνής του μια γερή δόση απορίας μαζί με μια λεπτή – λεπτή χροιά ειρωνείας. Δεν έδωσα σημασία σε αυτό, προσπαθούσα να βρω μια θέση που ο καπνός θα είχε ως φόντο ένα δέντρο ή την πλαγιά απέναντι γιατί δεν φαίνονταν στο μουντό ουρανό και μετά του απάντησα πως μου άρεσε η εικόνα που έβλεπα. Τότε έδειξε πως κατάλαβε κάτι αλλά η συγκαταβατική κίνηση του κεφαλιού του έδειξε πως πάλι τον στεναχωρούσε κάπως η κατάστασή μου. Τον ρώτησα πως είναι και μου απάντησε πως σε αυτό το σπίτι ζει εδώ και πολλά χρόνια με τη γυναίκα του η οποία εμφανίστηκε κι αυτή απορημένη κάποια στιγμή μέσα από το δωμάτιο και στάθηκε προσοχή δίπλα του σαν της ζήτησα να μείνει στο παράθυρο για μια φωτογραφία την οποία υποσχέθηκα να τους την πάω στον Αμάραντο με την πρώτη ευκαιρία.

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Το Βαλτινό επισκέφθηκαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Σάκης Παπαδόπουλος, Παναγιώτα Δριτσέλη, και Χρήστος Σιμορέλης.



Επίσκεψη στο Βαλτινό πραγματοποίησε κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ, την Παρασκευή 5-10-2018, στο Βαλτινό, αποτελούμενο από τους βουλευτές Σάκη Παπαδόπουλο, Παναγιώτα Δριτσέλη, Χρήστο Σιμορέλη και στελέχη του Σύριζα. Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή κατοίκων της περιοχής, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έκαναν μια ενημέρωση σχετικά με την προσπάθεια που καταβάλει η Κυβέρνηση, κάτω από τη συνεχή επιτήρηση των δανειστών, να αντιμετωπίσουν τις δυσμενείς επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία και κυρίως στα ασθενέστερα τμήματα αυτής. 


Αναλυτικά αναφέρθηκαν και στον σχεδιασμό της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας μετά την έξοδο από τα μνημόνια, που θα οδηγήσει τη χώρα στην οικονομική και πολιτική της αυτοτέλεια. Οι συμμετέχοντες πολίτες έθεσαν τα προβλήματα της περιοχής και κυρίως εκείνα που αφορούν την αγροκτηνοτροφική τους απασχόληση. 


Μέσα από έναν ενδιαφέρον διάλογο που είχε παλμό, δόθηκαν οι απαιτούμενες εξηγήσεις και απαντήσεις. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε για τα προβλήματα που απασχολούν τους γεωργούς και κτηνοτρόφους, καθότι το Βαλτινό είναι μια κατ’ εξοχήν αγροκτηνοτροφική περιοχή, υποστηρίζοντας ότι η στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής αποτέλεσε πρώτη προτεραιότητα της Κυβέρνησης.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Οδοιπορικό στη «Παλαιοκαρυά»



Είπα, φθινοπωριάτικα, να ξορκίσω τη μοναξιά μου και τράβηξα για τα ορεινά χωριά. Στο δρόμο μου συνάντησα θεόρατα βουνά, βαθιές ρεματιές, πέτρινα γεφύρια και τρεχούμενα νερά, που σχημάτιζαν μικρούς καταρράκτες. Είδα, το σκηνικό να μεταμορφώνεται διαρκώς και τοπία απείρου κάλλους να παίζουν με τα σχήματα και τα χρώματα. Μα, όσο προχωρούσα, άλλο τόσο αυτή η ομορφιά με τραβούσε σαν μαγνήτης. Ώσπου, ο φιδωτός δρόμος μ’ έφερε στην Άνω Παλαιοκαρυά. Τόπος απόκοσμος και λησμονημένος, που σαγηνεύει ψυχές. Γιατί, ό,τι υπάρχει εδώ είναι αυθεντικό και φτιαγμένο από σπάνιο κράμα. Έκανα μια στάση στην άκρη του ανηφορικού δρόμου και δέχθηκα τα καλωσορίσματα του φρέσκου αέρα από την Γκρόπα και τον Καραβασαρά.
Στην είσοδο του μοναδικού καφενείου, συνάντησα τον 95χρονο καφεπαντοπώλη, Στέφανο Γώγο. Μια ανοιχτή και φιλόξενη καρδιά, που όλη η ζωή του κύλισε στη ζεστή φωλιά τού μαγαζιού του. Τα πόδια του σέρνονται από το φορτίο των χρόνων. Αλλά, στο ράφι του μυαλού του υπάρχει ένα ογκώδες βιβλίο, που ξεφυλλίζει από αναμνήσεις. Μιλούσε αδιάκοπα για τη ζωή του, για τα γεγονότα που σημάδεψαν το χωριό, για το μαγαζί και τους θαμώνες και για το παλιό χάνι του πατέρα του, που λειτούργησε από το 1908. Ήταν αυτή η κουβέντα μας, ένα ταξίδι στη θύμηση κι ένα μάθημα ιστορίας. Μπροστά από αυτό το χάνι περνούσε ο παλιός δρόμος που ανηφόριζε την κακοτράχαλη Γκρόπα. Ένας δρόμος που έσφυζε από ζωή κι από περιπέτειες. Και το χάνι του Γώγου, ήταν για τους ταξιδιώτες των ορεινών χωριών ένα θαυμάσιο καταφύγιο ανάπαυλας. 



Ωστόσο, κάθε περιήγηση κρύβει συνήθως και ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία. Όσο αφορά το χάνι του Γώγου, η λειτουργία του μαρτυρείται και πριν από το 1908 (ίσως, τότε χτίστηκε το υπάρχον οίκημα). 

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

Οι ποιητές Ηλίας Κεφάλας και Γεωργία Κολοβελώνη στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών




Ξεκίνησαν στην Αθήνα τη Δευτέρα 1 Οκτωβρίου οι εκδηλώσεις του 4ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών. Το Φεστιβάλ διοργανώνεται από τον Κύκλο Ποιητών στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα  Βιβλίου.
Για μία εβδομάδα, από 1 έως 7 Οκτωβρίου,  σε διάφορους χώρους στην Αθήνα (Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Μέγαρο Μουσικής, Πλατεία Ομόνοιας, Μουσείο Ακρόπολης, Κήπος Νομισματικού Μουσείου, Πεδίον του Άρεως, Στοά Βιβλίου, Αίθουσα Παρνασσός), αλλά και στο Αιγάλεω, στο Χαλάνδρι και στον Περισσό θα γίνονται ποιητικές αναγνώσεις και   καλλιτεχνικές δράσεις.
Στο πολύ σημαντικό αυτό Φεστιβάλ, στο οποίο τιμώμενη χώρα για φέτος είναι η Κίνα,  συμμετέχουν 20 ποιητές από 18 χώρες και 53 Έλληνες. Μεταξύ αυτών και δύο τρικαλινοί ποιητές, ο Ηλίας Κεφάλας και  η Γεωργία Κολοβελώνη.

Ο Ηλίας Κεφάλας, διακεκριμένος ποιητής, πεζογράφος και κριτικός, έχει εκδώσει 33  βιβλία με ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, λογοτεχνία για παιδιά, καθώς και μία ποιητική ανθολογία. Τα πιο πρόσφατα ποιητικά βιβλία του είναι «Τα Λιλιπούτεια»  (Γαβριηλίδης, 2015) και  «Λεζάντες για τ' αόρατα» (Γαβριηλίδης, 2016).
Η  Γεωργία Κολοβελώνη έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Ιστορίες με λυπημένη αρχή» (Νέος Αστρολάβος /Ευθύνη, 2012) και «Μελάνι στον ουρανίσκο» (Εκδόσεις Μελάνι, 2015). 



Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

Αποχαιρετισμός στην Θεοδοσία Πέτρου



Του Δημήτρη Τσιγάρα

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, έφυγε στα 85 της χρόνια, για το μεγάλο ταξίδι στο επέκεινα, η Θεοδοσία Πέτρου και οι οικείοι, οι συγγενείς, οι φίλοι και οι συγχωριανοί την αποχαιρετήσαμε με βαθιά θλίψη και αίσθημα κενού.
Και όπως συμβαίνει σε ανάλογες στιγμές έρχονται και αναβλύζουν μνήμες, βιώματα και συναισθήματα που διεκδικούν και απαιτούν να εκφραστούν και να διατυπωθούν.
Δεν μπορώ και δεν θέλω να θυμάμαι την Θεοδοσία τον δύσκολο καιρό που βίωσε τα τελευταία χρόνια λόγω των προβλημάτων υγείας. Το μυαλό μου γυρίζει σε περασμένες δεκαετίες.
Είχα την τύχη να την γνωρίσω από τα παιδικά μου χρόνια καθότι οι γονείς μου είχαν άριστες οικογενειακές σχέσεις με την οικογένειά της.
Μία ήταν η Θεοδοσία! Λεβεντογυναίκα! Γυναίκα με έντονη προσωπικότητα και δυναμισμό.
Το μικρό της όνομα αρκούσε για να την προσδιορίσει κανείς, δεν χρειαζόταν επώνυμο ή άλλο προσδιοριστικό στοιχείο.
Κόρη της Θεσσαλίας, αγρότισσα, έζησε μια σκληρή ζωή της βιοτής και του συνεχούς κάματου για όλα, από τις αγροτικές εργασίες μέχρι την ικανοποίηση των απλών και μαζί ζωτικών καθημερινών αναγκών.
Είχε την τραγική μοίρα, σε ηλικία 11 ετών, να ορφανέψει από μάνα και πατέρα και έπρεπε να αντιπαλέψει τη φτώχεια και όλες τις αντιξοότητες της ζωής. Και τα κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο.
Με τον αγαπημένο της σύζυγο, Κωνσταντίνο Πέτρου έκανε μια σπουδαία οικογένεια, την κόρη της, Πόπη, σύζυγος του Ιωάννη Ρεντίφη και τον γιό της Γιάννη.
Μαζί με τον άντρα της μεγάλωσαν τα παιδιά τους και ευτύχησαν να δούνε εγγόνια και δισέγγονα.
Ήταν μια γυναίκα που έδινε μαθήματα ζωής και αξιοπρέπειας η Θεοδοσία.
Ο μαγνήτης που τους κρατούσε όλους μαζεμένους γύρω της, με τον καλό της λόγο, τη φιλοξενία της και τις σοφές συμβουλές της.
Ήταν αναλφάβητη κι όμως σου έδινε την εντύπωση της σπουδαγμένης και μορφωμένης γυναίκας. Άνθρωπος με αυστηρές αρχές, αλλά και με γενναιοδωρία, που έδινε πολύ μεγάλη σημασία στις ανθρώπινες αξίες και στην ηθική. Γι' αυτό άλλωστε ενέπνεε σε όλους τον σεβασμό. 
 Ήταν παράδειγμα ήθους, ευαισθησίας δυναμικότητας και αξιοπρέπειας.
Ίσως να ήταν αυτά που έλλειπαν από τον μακρινό παράδεισο για να τον κάνουν να μοιάζει πιο όμορφος.
Με βαθιά θλίψη και απέραντο θαυμασμό, θα’ θελα να την αποχαιρετίσω με τους στίχους ενός ποιήματος, της Ελένης Τέγου, που έχει τον τίτλο: «Μάνα αγρότισσα». Είναι ένας απόηχος ζωής και πράξης όλων των μανάδων που δεν ζήτησαν τίποτα και έδωσαν τα πάντα. Γιατί έτσι ήταν η Θεοδοσία! 
 «Μάνα αγρότισσα»
Υφάδι και κλωστή στα χέρια σου κρατούσες
σαν άλλο αερικό την προίκα σου κεντούσες
της λάμπας το φυτίλι συντροφιά σου
να συνοδεύει στοργικά τα όνειρά σου.
Ο ύπνος μετρημένος και βαθύς
γιατί έπρεπε νωρίς να σηκωθείς
για να νοιαστείς οικογένεια και ζωντανά,
τα χέρια σου ακούραστα, για όλα ικανά.

Για το χωράφι έφευγες νωρίς τα ξημερώματα
με τραχανά που έβρασες χορτάσαν τόσα στόματα.
Κι αν ήσουν νιόπαντρη και είχες και μικρό
μαζί θα το ’παιρνες αβίαστα θαρρώ,
θα το ’βαζες στη γούρνα, εκεί κάποιας σποριάς
προφυλαγμένο, ταϊσμένο και ας βρυχιόταν ο βοριάς.

Κόντρα στη νύστα θ’ αντηχούσε το τραγούδι
με την πλεξούδα φάνταζες σαν του αγρού λουλούδι
Και όταν στο σπίτι θα γυρνούσες κουρασμένη
λίγο νερό στο πρόσωπο και η δουλειά προσμένει,
να μαγειρέψεις σαν καλή νοικοκυρά
για να χορτάσουν ο αφέντης, τα παιδιά, η φαμελιά.

επικοινωνιστε μαζι μας