Ένα
ήσυχο αγροτικό τοπίο μας διδάσκει πάντα την πραότητα και την παραδοχή όλων των
βιοτικών πραγμάτων. Εδώ, μπροστά μας, τον καταπράσινο αγρό με την
επιχρωματισμένη από τις βρούβες κίτρινη άκρη του πλαισιώνουν το μακρινό βουνό
και το πλησιόχωρο κατάξερο δέντρο. Το τελευταίο προβάλλεται σαν ένα απομεινάρι
από πολλούς μακρόσυρτους χειμώνες ή ένα μεγαλειώδες καταστροφικό έργο μυκήτων
και άλλων αόρατων επιβλαβών ζωυφίων. Το βουνό προτείνει τη σιωπή ως εν μέρει
άριστη συνθήκη της καθημερινότητας, το δέντρο υπενθυμίζει τις ακροτελεύτιες
μέρες μας και μόνον ο αγρός απελευθερώνει μια προφανή διάθεση πανηγυρισμού.
Εκπροσωπεί πρόδηλα την αναγέννηση. Ας πάμε μαζί του, ας πάμε μαζί με όλα.
Του
Ηλία Κεφάλα
