Βαλτινιώτικο Παραμύθι «Η νεράιδα του Βαλτινού»

Μια φορά κι έναν καιρό,

Στα παλιά τα χρόνια, στο Βαλτινό δεν υπήρχε κανένας καλός και όμορφος άνθρωπος. Και οι άνδρες και οι γυναίκες, εμφανισιακά, ήτανε άσχημοι, ξερακιανοί και μαυριδεροί, αλλά και ψυχικά κακοί και άσπλαχνοι. 

Ασχολούνταν δε με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Ένα βράδυ με φεγγάρι, ένας τσοπάνος εκεί που φύλαγε τα πρόβατα κοντά στο ποτάμι άκουσε ξαφνικά τραγούδια και είδε να χορεύουν κάτι πεντάμορφες γυναίκες.

Πλησίασε κρυφά όσο μπορούσε και κρύφτηκε πίσω από ένα δένδρο με σκοπό να ακούσει και να δει αυτές τις γυναίκες που τραγουδούσαν και χόρευαν πανέμορφα.

Οι γυναίκες, που δεν ήταν άλλες από τις νεράιδες των ποταμών, είχαν πλύνει και είχαν αφήσει τα μαντήλια τους επάνω σε κάτι θάμνους λυγαριάς για να στεγνώσουν και το ΄χανε ρίξει στο χορό και στο γλέντι.

Ο τσοπάνος θαμπωμένος από την ομορφιά τους, βρίσκει την ευκαιρία και κρυφά πάει και παίρνει ένα μαντίλι.

Όταν τέλειωσαν το γλέντι τους οι νεράιδες, μία - μία πήγαιναν έπαιρναν το μαντίλι τους και εξαφανίζονταν, γίνονταν αερικά.

Όμως μία από αυτές δεν βρήκε το μαντίλι της και δεν μπορούσε να γίνει αερικό, δεν μπορούσε να εξαφανιστεί, γιατί η μαγική δύναμή της ήταν στο μαντίλι.

Άρχισε τότε να ψάχνει απελπισμένη και να κλαίει με λυγμούς.

Την πλησίασε τότε ο τσοπάνος και της είπε, ότι αυτός είχε πάρει το μαντίλι της, αλλά δεν θα της το έδινε γιατί ήθελε να την κάνει γυναίκα του.

Η νεράιδα μάταια τον παρακάλεσε να της δώσει πίσω το μαντίλι της και στο τέλος υπέκυψε και αναγκάστηκε να τον παντρευτεί.

Έτσι η νεράιδα παντρεύτηκε με τον άσχημο και κακό τσοπάνο, έκαναν οικογένεια και γέννησαν ωστόσο, πανέμορφα και καλά παιδιά.

Τα χρόνια περνούσαν, ήρεμα κι ευτυχισμένα για την οικογένεια στο χωριό. Τα παιδιά μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες…

Μια μέρα στο πανηγύρι του χωριού, εκεί όπου είχε στηθεί ο χορός, και το γλέντι είχε κορυφωθεί, η νεράιδα ζήλεψε και ζήτησε από τον άντρα της να της δώσει το μαντίλι για να χορέψει στο χορό.

-Δώσε μου το μαντίλι, του είπε, νοστάλγησα θέλω να χορέψω, δεν πρόκειται να φύγω τώρα πια έχουμε οικογένεια.

Ο άντρας της την λυπήθηκε και της έδωσε το μαντίλι της για να χορέψει.

Μπήκε λοιπόν η νεράιδα πρώτη στο χορό και εκεί, στη δεύτερη στροφή άρχισε να τους χαιρετά όλους και να εξανεμίζεται σιγά σιγά ώσπου εξαφανίστηκε τελείως.

Έμεινε όμως πίσω πικραμένος ο άντρας της και τα παιδιά της.

Από τότε άρχισαν, οι απόγονοί τους στο Βαλτινό, να γεννιούνται και να είναι όλοι πανέμορφοι και καλοί άνθρωποι!

Το παραμύθι αυτό μας το αφηγήθηκε, συγκινημένος, ο συγχωριανός Κώστας Απόχας.  

Μία μαγευτική, υπέροχη βραδιά με πολύ χορό από την σχολή χορού «Τέρψις»!!!

Άλλος ένας επιτυχημένος χρόνος της Ακαδημίας Χορού Τέρψις έφτασε στο τέλος της. Η χρονιά έκλεισε με μία λαμπερή, αποχαιρετιστήρια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Ιουνίου 2016 και ώρα 20:00 στο Ξενοδοχείο Gallery Art Hotel (ΚΤΕΛ). Στην εκδήλωση συμμετείχαν περίπου 150 άτομα όλων των ηλικιών (τμήματα προσχολικά, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, ενήλικες, καθηγητές, αγωνιστικές ομάδες…) όπου μαζί με τους θεατές έκαναν το Γύρο του Κόσμου σε 2 ώρες ακολουθώντας μία απολαυστική χορευτική διαδρομή σε άλλους πολιτισμούς!!!

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από 550 και πλέον θεατές, καθώς η προσέλευση του κοινού ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Οι θέσεις άρχισαν να γεμίζουν από νωρίς και λίγο πριν από την έναρξη, δεν υπήρχε χώρος ούτε για… όρθιους καθώς όπως αποδείχθηκε κανείς δεν ήθελε να χάσει το ραντεβού!!!

Οι θεατές αποζημιώθηκαν πλήρως, απολαμβάνοντας μια βραδιά με ανεξάντλητη έμπνευση, κέφι και διάθεση καθώς δεν σταμάτησαν να χειροκροτούν τους μαθητές που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για ακόμη μία φορά και μάγεψαν το κοινό αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις.

Το ενθουσιώδες πλήθος δεν έπαψε δευτερόλεπτο να χειροκροτεί και να λικνίζεται στους γεμάτους ενέργεια ρυθμούς, μαζί με τους εντυπωσιακούς πρωταγωνιστές επί σκηνής…

Ιστορικά στοιχεία για την Μονή Αγίου Βησσαρίωνα

Από την προσωπική ιστοσελίδα του facebook του Βασίλη Πανάγου αλιεύσαμε τα παρακάτω ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για την Ιερά Μονή του Αγίου Βησσαρίωνα (Ντούσικου).

Η Μονή Δουσίκου σε σχέδιο του Γάλλου αρχαιολόγου Leon Heaney, όταν την επισκέφτηκε τον Ιούλιο του 1858

"Αὕτη κτησθεῖσα ὑπό τοῦ Ἁγίου Βησσαρίωνος Ἀρχιεπισκόπου Λαρίσσης [....], ἐπλουτίσθη ὑπό τε αὐτοῦ καί τῶν διαδόχων του, σύν τοῖς ἄλλοις, καί διά λαμπρᾶς καί πλουσιωτάτης βιβλιοθήκης, καθώς εἰς τήν πρός τούς διαδόχους του Ἀρχιεπισκόπους Λαρίσσης διαθήκην ῥητῶς ἀναφέρει. Τήν βιβλιοθήκην ταύτην οἱ μεταγενέστεροι Πατέρες καί Ἡγούμενοι τῆς Μονῆς ἐπλούτισαν διά πολλῶν ἔτι συγγραμμάτων, χειρογράφων καί μή, ὥστε δέν θά ἦτο ὑπερβολή ἐάν ἐλέγομεν ὃτι ὑπερέβη τάς ἀρχαιοτάτων Μετεώρων τοιαύτας"

Την ενδιαφέρουσα αυτή πληροφορία μας δίνει ο μοναχός Ευγένιος Σερεντέλος, ο οποίος το 1904 συνέταξε τον κατάλογο της βιβλιοθήκης της Μονής Δουσίκου, με τον χειρόγραφο πλούτο της.
Προηγήθηκε όμως, δυστυχώς, τον Αύγουστο του 1882 η αρπαγή 532 περγαμηνών χειρογράφων και η μεταφορά τους στην Εθνική βιβλιοθήκη, με απόφαση της Ελληνικής πολιτείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μονή κατείχε έως τα τέλη του 18ου αιώνα περισσότερα από 700 χειρόγραφα, εκ’ των οποίων πολλά με σημαντική θεολογική, ιστορική και καλλιτεχνική αξία. Συνεπώς, διέθετε μια από τις αξιολογότερες και πλουσιότερες μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Ελλαδικού χώρου.

 Η πρώτη σελίδα από τον κατάλογο της βιβλιοθήκης της Μονής, όπως την συνέταξε ο μοναχός Ευγένιος Σερεντέλος το 1904.

Διαβάζοντας μια παλιά φωτογραφία

Διαβάζοντας μια παλιά οικογενειακή φωτογραφία περιπλέχτηκα εκουσίως σε ατέρμονους μονολόγους, σκέψεις και συλλογισμούς.

Ο χώρος: Άλσος της Παναγίας Βαλτινού

Ο χρόνος: Πανηγύρι Δεκαπενταύγουστου 1966.

Τα πρόσωπα: Στο κέντρο ο πατέρας, ένας βιοπαλαιστής αγροφύλακας, που γνώριζε πώς να ξεπερνάει το άχθος του βιοπορισμού με χαμόγελο, κινημένος από εκείνο το élan vital (ζωτική δύναμη) που κονταροχτυπιέται με τις αντιξοότητες και ανεβάζει στο κατακόρυφο την ένταση της ζωής.

Αριστερά ο αδερφός, που πρόκρινε πάντα την απόδοση έναντι της απόλαυσης.

Και δεξιά εγώ, o αθεράπευτα αναζητητής της αλήθειας. Μιας αλήθειας που συγκροτείται απ’ τα «κομμάτια και τα θρύψαλα» του παρελθόντος, για να φτάσει στο σήμερα συμπαγής και πλήρης, ώστε να οδηγηθεί στη συνέχεια με το όνειρο και τη φαντασία στο μέλλον…  

Μου γνέφουν τα πρόσωπα της φωτογραφίας και μου θυμίζουν το παιδί που ο ίδιος κάποτε υπήρξα.

Στην ανθρώπινη ψυχή, μας λέει ο Γκαστόν Μπασελάρ, υπάρχει μόνιμος και άφθαρτος, ακόμη κι αν τον αγνοούμε, ένας πυρήνας παιδικής ηλικίας, ασάλευτης αλλά αεί ζώσας, εκτός ιστορίας, κρυμμένης από τους άλλους. Είναι ό,τι απαρνήθηκε η ενηλικότητα για να στεριώσει, μα εκείνο πάντα επιστρέφει· ακυρωμένο απ’ τη σκληρότητα του χρόνου, κι όμως ανέπαφο.

Με αποσπά από την σημερινή πραγματικότητα η εικόνα και μου ζητάει να προσηλωθώ στην ατομική μου περίπτωση διαρρηγνύοντας τα όρια του ιδιωτικού ώστε να κερδίσω σε καθολικότητα.

Και μέσα από την λεπτομερή αποτύπωση του βιωμένου να καταφέρω να αποκαλύψω ένα βασικό σχήμα που να αναδεικνύει την βαθύτερη ενότητα του εαυτού μου.

Να μετουσιώσω την υπαρξιακή απορία μέσα από το πυκνό ευωδιαστό δίχτυ των αναμνήσεων.

Να θυμηθώ τις πρώτες εικόνες της ζωής μου, το πρώτο παιχνίδι, το πρώτο τσιγάρο, το πρώτο μεροκάματο, την πρώτη κιθάρα, το πρώτο ερωτικό σκίρτημα, την πρώτη επιτυχία, την πρώτη ματαίωση… και να συνειδητοποιήσω οριστικά την ενηλικίωσή μου, μεταβαίνοντας από τον νήπιο παράδεισο του αδιαίρετου στο σχίσμα που επιβάλλει η διεκδίκηση της ατομικότητας.

Και μέσω αυτής της τρυφερής αλλά και συγκινημένης μνημονικής ανάκλησης να γίνει η επανεγγραφή όλων όσων απορροφήθηκαν και μετουσιώθηκαν με όλες τις αισθήσεις από τον περιβάλλοντα κόσμο, αλλά ταυτόχρονα χωρίς να έχεις διά παντός εξοριστεί από την Εδέμ της ανεμελιάς.

Κόντρα στους στίχους:

«Και έτσι πεπεισμένος να ανεβάζεις διαρκώς τον πήχη

ώστε να στεφτείς με δάφνες,

το μόνο που κατάφερες κι αυτό με λίγη τύχη,

είναι να γευτείς μονάχα πικροδάφνες». 

Μνήμες από το χωριό «Τα καλοτάξιδα πουλιά»

Είχε καλοκαιριάσει για τα καλά.
Ο ήλιος έψηνε την πέτρα, και χρύσωνε τις καλαμιές στα χωράφια. Η ζέστη συμμαχούσε με την απόλυτη σιγή του μεσημεριού.
Η φύση, μετά τη σύλληψη της άνοιξης, είχε περάσει στον τοκετό και σκορπούσε απλόχερα τα γεννήματά της.
Η κάψα του μεσημεριού γαλήνευε τη μέρα και θέριευε το φόβο. Το ανεπαίσθητο θρόισμα των φύλλων έμοιαζε με αστραπόβροντο στην απόλυτη σιωπή της ζέστης.
Αυτές οι μεσημεριανές ώρες στο Βαλτινό ήταν μυστήριες, γεμάτες με πρόκληση και δέος.
Λίγοι αγρότες έξω στα χωράφια κάτω από τον ίσκιο της γκορτσιάς περίμεναν να πέσει λίγο ο ήλιος, για να συνεχίσουν την εργασία τους.
Οι τσοπάνηδες στάλιαζαν τα ζώα τους στα γρέκια και έπαιρναν ένα υπνάκο στη σκιά του δένδρου μέχρι να κοπάσει το λιοπύρι.
Που και πού κανένας τζίτζιγκας έσπαζε με το τραγούδι του την απόλυτη σιωπή του μεσημεριού.
Και εμείς τα παιδόπουλα, χωρίς τις σκοτούρες του σχολείου, με μια φέτα ψωμί, με ζάχαρη και νερό, στο χέρι, χαζεύαμε και παίζαμε με τον κουρνιαχτό ξυπόλυτοι στους δρόμους.

Συναντιόμασταν με άλλους φίλους και αναζητούσαμε την δροσιά στα ποτάμια, πότε για ψάρεμα με τα χέρια και πότε για μπάνιο στα διάφορα κλούρια που ξέραμε.
Στη φλέβα, εκεί κοντά στα μαντριά τα Πραταίικα, πότε ψαρεύαμε με τα χέρια πλατίτσες και μυλονάκια και πότε ψάχναμε για καβούρια, βάζοντας τα χέρια μας μέσα στις γρούσπες. Που και που βλέπαμε κανένα μπακακόφιδο, ή καμιά νεροφίδα και τα κυνηγούσαμε με διάφορα κλαριά.
Κι όταν «μας έκοβε η πείνα το στομάχι» γευόμασταν τα βατόμουρα, τα κορόμηλα, τα σκάμνια, τα σύκα… Καμιά φορά κάναμε «ντου» και στα μποστάνια ή στα αμπέλια και βρίσκαμε μετά το μπελά μας από τους ιδιοκτήτες. 

Άλλες φορές πηγαίναμε στον Τηγάνα για κυνήγι. Ανεβαίναμε στα δέντρα και ψάχναμε στις φωλιές των πουλιών. Πιάναμε τα πιτσουνάκια και όταν αυτά ήταν έτοιμα για το πρώτο τους πέταγμα τα ρίχναμε στον αέρα.

Έτσι βλέποντάς τα να πετάνε στον γαλάζιο ουρανό, ταυτιζόμασταν, με τα "καλοτάξιδα πουλιά" του Γκάτσου, ονειρευόμασταν  και περιμέναμε ανυπόμονα το δικό μας πέταγμα!!!

«Τα καλοτάξιδα πουλιά
χτίσαν το Μάρτη μια φωλιά
στο περιβόλι το παλιό,
είχαν τον άνεμο σκολειό.

Μα με τ’ Απρίλη τη χαρά
καινούργια βγάλανε φτερά
κι είδανε πέρα απ’το βουνό
του μισεμού τον ουρανό.

Δε μου φτάνει αυτός ο κήπος
δε μου φτάνει τούτη η γή,
της καρδιάς μου ο κάθε χτύπος
είναι κι άλλη μια πηγή
που γυρεύει να `βρει ακόμα
το καινούργιο της το χώμα».

Απεβίωσε ο Ιωάννης Γ. Τσιγάρας

Απεβίωσε την Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016, ο συγχωριανός Ιωάννης Τσιγάρας του Γεωργίου και της Παρασκευής σε ηλικία 82 ετών.

Ο Ιωάννης Τσιγάρας γεννήθηκε το 1934 στο Βαλτινό. Ήταν παντρεμένος με την Ζωή, το γένος Φέκου από το Δενδροχώρι και έκαναν δύο παιδιά. Την Ελένη και τον Γιώργο.

Ημερήσια εκδρομή του Πολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει την ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ, ημερήσια εκδρομή στη Ν. Αγχίαλο Βόλου για βουτιές και θέαμα.
Στην παραλία της Ν. Αγχιάλου θα πραγματοποιηθεί, παράλληλα, επίδειξη των τμημάτων Αυτοάμυνας του Συλλόγου, σε συνεργασία με τμήμα Αυτοάμυνας και Πολεμικών Τεχνών Βόλου «KRAVMAGA» του Σάκη Αλεξίου.
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 10 ΕΥΡΩ
ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ έως 15 ετών: 6 ΕΥΡΩ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ και ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ στα τηλέφωνα:
2431094100 & 6997052703 (Καφέ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ)
6972428306 (Περεντίδου Θεοδώρα)
6976277980 (Μπογιατζή Ζαφείρα).

Βράβευση των μαθηματικών μυαλών του τόπου μας.

Την Κυριακή, 5 Ιουνίου, 2016 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων διοργανώθηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία η εκδήλωση βράβευσης όλων των μαθητών, που διακρίθηκαν κατά τη φετινή σχολική χρονιά στους Πανελλήνιους μαθηματικούς διαγωνισμού, όπως είναι ο «Θαλής», ο «Ευκλείδης» και ο Αρχιμήδης».

Συνολικά βραβεύτηκαν 61 μαθητές γυμνασίων και λυκείων του νομού,142 μαθητές δημοτικών σχολείων που ανήκουν στην περιφέρεια Τρικάλων και 117 μαθητές δημοτικών σχολείων της πόλης των Τρικάλων.

Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο μαθητής Λώλας Δημήτριος (Γ΄ ΓΥΜN. ΕΚΠ/ΡΙΑ ΑΘΗΝΑ)

Ενώ τα τρία χάλκινα μετάλλια έλαβαν οι:

Μιχαηλίδου Μαρία (Γ΄ ΓΥΜN 3ο ΓΥΜN. ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

Ηλιόπουλος Νικόλαος  (Γ΄ ΓΥΜN. ΕΚΠ/ΡΙΑ ΑΘΗΝΑ)

Τσεπελέ Βασίλειος  (Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ 7ο ΓΕ.Λ. ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

Από το δημοτικό σχολείο Βαλτινού βραβεύτηκαν οι κάτωθι μαθητές:

Πούλιος Δημήτριος      Ε  Δημ. Σχ. Βαλτινού

Φαλιέρου Δέσποινα      Ε  Δημ. Σχ. Βαλτινού

Καραθάνου Δήμητρα  ΣΤ Δημ. Σχ. Βαλτινού

Ξύλινες πλωτές εξέδρες

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Το καλοκαιράκι έκανε την εμφάνισή του και ημερολογιακά, αλλά και μετεωρολογικά.

Οι εξορμήσεις στα ελληνικά ακρογιάλια έχουν ξεκινήσει.

Θέμα εστίασης: «οι ξύλινες πλωτές εξέδρες».

Οι ξύλινες πλωτές εξέδρες είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των ελληνικών θαλασσών, διάσπαρτες στα πανέμορφα ακρογιάλια. 

Απλά λιμενικά κατασκευάσματα, χρηστικά και πρακτικά, για την θαλάσσια δραστηριότητα των ανθρώπων, οι ξύλινες αυτές πλωτές προβλήτες χρησιμοποιούνται για τη πρόσδεση και ελλιμενισμό μικρών σκαφών, καθώς και για τη πρόσβαση στη θάλασσα, για ψάρεμα και αναψυχή.

Θαλασσοδαρμένες, από τον άνεμο, το κύμα, τη χρήση και τον χρόνο, σκελετωμένες, ερειπωμένες, αλλά και διατηρημένες, οι ξύλινες εξέδρες, στέκουν εκεί στα ακρογιάλια και αντέχουν, συνθέτοντας έτσι, μαζί με το υγρό στοιχείο, το ηλιοβασίλεμα και τον περιβάλλοντα χώρο, γραφικές και ειδυλλιακές εικόνες.

Εξαλλοιωμένες, αλλά εικαστικά εναρμονισμένες με τον χώρο και το τοπίο, αποτελούν ένα από τα ελκυστικότερα θέματα για φωτογράφηση.

Ορισμένες από αυτές τις ξύλινες πλωτές εξέδρες, απαθανάτισε ο φακός μου, σε διάφορα ακρογιάλια της Μαγνησίας και δημιουργήθηκε έτσι μια συλλογή φωτογραφιών τις οποίες και μοιράζομαι μαζί σας προς τέρψιν οφθαλμών.

Νέες αγροτικές καλλιέργειες στο Βαλτινό "Φυστίκι, Φυστικοβούτυρο, Ηλιόσπορος, Ποπ-κορν"

Με νέες καλλιέργειες αγροτικών προϊόντων άρχισαν να ασχολούνται στο Βαλτινό οι αγρότες καθώς διερευνούν την δυνατότητα εξεύρεσης νέων αγορών, κατοχύρωση ποιοτικής και μέγιστης απόδοσης της παραγωγής, ανταγωνίσιμη τιμή, και μεγαλύτερο κέρδος.

Το αράπικο φιστίκι, ο ηλιόσπορος, το ποκ-κορν είναι μερικές από τις καινοτόμες καλλιέργειες για την περιοχή.

Ένας από τους πρωτοπόρους καλλιεργητές είναι ο Μάκης Βότσιος, ο οποίος ξεκίνησε πέρυσι με την καλλιέργεια του αράπικου φυστικιού και φέτος καλλιεργεί Ποπ – κορν και ηλιόσπορο.

Παραγωγός, καλλιεργητής, μεταποιητής και πωλητής ο ίδιος, ασχολείται με όλες τις φάσεις των παραγόμενων προϊόντων και κατέχει όλα τα μυστικά τους.

Τσολιάς στα ανάκτορα από το Βαλτινό

Συνηθίζεται από πολλούς να παραστέκονται και να φωτογραφίζονται μαζί με τους Τσολιάδες που φρουρούν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος.

Οι Εύζωνοι είναι ψηλοί και άριστα εκπαιδευμένοι. Έχοντας φωτογραφηθεί άπειρες φορές από τους τουρίστες και τους ντόπιους έχουν γίνει διάσημοι.

Όμως, στην προκειμένη περίπτωση  ο συγχωριανός Χρήστος Ιωάννου (Πυροσβέστης) είχε την ευκαιρία να φωτογραφηθεί με περηφάνια και καμάρι, πλάι –πλάι με τον ανεψιό του Εύζωνα, Γεώργιο Κ. Ιωάννου, που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στην Προεδρική φρουρά της Βουλής.

Ο Χρήστος Ιωάννου ένοιωθε διπλά υπερήφανος πλάι στον ανεψιό του, πρώτον για την ιδιότητά του που είναι Έλληνας και δεύτερον γιατί γνωρίζει πως, είναι ύψιστη τιμή για τον κάθε στρατιώτη να επιλεγεί για να γίνει Εύζωνας, πράγμα που ο ανεψιός του, Γεώργιος το κατάφερε!

Έτσι αφού στην αρχή παρακολούθησαν το τελετουργικό της αλλαγής φρουράς, μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη,  έβγαλαν και τις καθιερωμένες αναμνηστικές, αλλά γεμάτες περηφάνια φωτογραφίες!

Ο Εύζωνας Γεώργιος Κ. Ιωάννου

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Λέω γιὰ τὸ νερό:

Νὰ εἶναι ἀπὸ μέταλλο ἤ ὄχι;
Ὄχι; Τότε ποῦ βρίσκει δύναμη καὶ μὲ σηκώνει
Καὶ μὲ τσακίζει στὶς ἀκτές;

Νὰ εἶναι μήπως ἀπὸ σάρκα; Σίγουρα εἶναι
Ἀλλιῶς, γιατὶ φωνάζει «ἄχ» καὶ «μή», κάθε ποὺ μπήγω
Τὸ μαχαίρι μου

Νὰ εἶναι πάλι ἀπὸ αἷμα; Δύσκολα λέω ὄχι
Γιατί, ποῦ βρίσκει αὐτὸ τὸ ἄλικο καὶ βάφει
Τὰ ἀκροδάχτυλά του.

Ἀλλὰ καὶ πάλι νὰ πεῖς δὲν εἶναι ἀπὸ κρασί;
Τόσα μεθύσια ἔκανε τοῦ ἥλιου
Στὰ φαρμακερὰ τοῦ Αὐγούστου μεσημέρια

Μοῦ φαίνεται ἔτσι ἁπλὰ πρέπει νὰ τὸ σκεφτῶ:
Ἀπὸ ὅλα εἶναι τὸ καθαρὸ νερό
Ἡ πιὸ μεγάλη θαλπωρή
Ἡ τελευταία ἐλπίδα τῶν πραγμάτων
Τὸ χῶμα, ὁ ἀφρός, ὁ ἄνεμος καὶ τὰ κεριὰ τῆς σπαραγγιᾶς
Καὶ τὰ νεροκολόκυθα

Ἀπὸ ὅλα εἶναι τὸ καθαρὸ νερό
Καὶ ἡ βροχὴ τῶν μπιζελιῶν καὶ ἡ ἀναπνοὴ τοῦ σίδερου
Καὶ ἡ μαύρη στέρνα τοῦ ἁλατιοῦ μὲ τὶς βαθιὲς χαράδρες

Καὶ αὐτὴ ἡ πικρὴ σταλαγματιὰ ποὺ στάζει μὲς στὰ μάτια μας
Καὶ ἡ νύχτα, καὶ ἡ μέρα, καὶ οἱ ἐποχὲς
Καὶ τὰ μοιρογνωμόνια τοῦ χρόνου

Του Ηλία Κεφάλα

[Από τη συλλογή "Μεταλλαγή στο Απροσδόκητο", Αιγόκερως 1982, Θεωρία 1984

Απεβίωσε ο Δημήτριος Γ. Κολοβελώνης

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Δημήτριος Κολοβελώνης του Γεωργίου και της Κωνσταντινιάς, το Σάββατο 21 Μαίου 2016, σε ηλικία 74 ετών.

Ο Δημήτριος Κολοβελώνης γεννήθηκε το 1942 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Αγορίτσα, το γένος Αθαν. Ψύχου και απόχτησαν τρία παιδιά. Το Γεώργιο, τη Κωνσταντινιά  και την Έλλη.

Εγγραφές – Επανεγγραφές παιδιών στον Παιδικό Σταθμό

Το Τμήμα Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας της Δ/νσης Κοινωνικής Μέριμνας και Αλληλεγγύης του Δήμου Τρικκαίων, ανακοινώνει ότι άμεσα ξεκινούν μόνο οι επανεγγραφές των παιδιών στους παιδικούς – βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Τρικκαίων για το σχολικό έτος 2016-2017 ενώ με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση των γονέων, διαφορετικό ορίζεται το χρονικό διάστημα των νέων εγγραφών για τη φιλοξενία παιδιών στους παιδικούς-βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Τρικκαίων στο σχολικό έτος 2016-2017.

Συγκεκριμένα:

Για τις αιτήσεις επανεγγραφής: τα έντυπα των αιτήσεων θα διατίθενται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού, στα γραφεία του τμήματος Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας καθώς και (ηλεκτρονικά) στην ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων (www.trikalacity.gr – διαδρομή ΔΙΟΙΚΗΣΗ – Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας – Τμήμα Παδικής Μέριμνας).

Η υποβολή αιτήσεων και δικαιολογητικών καθώς και ο έλεγχος αυτών θα γίνεται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού του Δήμου, από 20 Μαΐου έως 15 Ιουνίου 2016.

Για τις αιτήσεις νέων εγγραφών: τα έντυπα των αιτήσεων θα διατίθενται στα γραφεία του τμήματος Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας καθώς και στην ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων (στην παραπάνω διαδρομή) για το διάστημα από 19 έως 30 Αυγούστου 2016.

Η υποβολή αιτήσεων και δικαιολογητικών καθώς και ο έλεγχος αυτών θα γίνεται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού του Δήμου (της 1ης επιλογής στην αίτηση), από 1 έως 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εφόσον τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις λειτουργίας των σταθμών και υπάρχουν κενές θέσεις, δύνανται να υποβάλλονται αιτήσεις εγγραφής.

Τμήμα Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας:

Άτομα επικοινωνίας: Δήμου Όλγα & Παπαδημητρίου Μαριέτα, Τηλ.2431063213 / 2431063215.

Για τον Παιδικό Σταθμό «Αερόστατο» ΒΑΛΤΙΝΟΥ

Υπεύθυνη: κα Κωνσταντίνα Μπάλτου

Ταχ.Δ/νση: Βαλτινό Τρικάλων

Τηλέφωνο: 24310 94575

Βαλτσινιώτικο παραμύθι «Ο μάντης Βαλτσινιώτης»

Μια φορά και έναν καιρό, επί τουρκοκρατίας, το 1787, όταν ο Αλή Πασάς διορίστηκε πασάς των Τρικάλων και διοικούσε τα Τρίκαλα, ένας Βαλτσινιώτης μάντης έκανε την εμφάνισή του στην περιοχή και έκανε προφητείες.

Μια μέρα προέβλεψε πότε ακριβώς θα πέθαινε ένας στενός φίλος και συνεργάτης του Αλή Πασά.

Η προφητεία αυτή βγήκε αληθινή και ο Πασάς προληπτικός, όπως ήταν, φοβήθηκε μήπως ο μάντης μαζί με τις προφητικές ικανότητες είχε κάνει και τίποτα μάγια, που σκότωσαν τον φίλο του, γι' αυτό αποφάσισε να καλέσει τον μάντη στο σεράι του, με σκοπό να τον εξολοθρεύσει.

Ζήτησε λοιπόν, να φέρουν μπροστά του τον Βαλτσινιώτη μάντη και του είπε:

-Μαθαίνω, ωρέ γκιαούρη, ό,τι είσαι πολύ έξυπνος, και ό,τι κάνεις προφητείες. Μπορείς να προβλέψεις και πότε θα πεθάνεις;

Ο Βαλτσινιώτης, προαισθανόμενος το κακό που ερχόταν, είπε στον Αλή Πασά.

-Πασά μου, εκείνο που γνωρίζω είναι πως θα πεθάνω τρεις μέρες πριν από σένα!!!

Ο Αλή Πασάς αιφνιδιάστηκε, ταράχθηκε, θύμωσε αλλά πάνω από όλα φοβήθηκε…

Δεν γνωρίζουμε πότε πέθανε ο Βαλτσινιώτης μάντης, όμως από εκείνη την ημέρα, ο Αλή Πασάς τον είχε πάντα υπό την προστασία του, μη βρέξει και μη στάξει, στο σεράι του.

Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Εμπνευσμένο από κείμενο του βιβλίου "Μεσοχώρα 1989-90"

Το ημερολόγιο της Κατοχής του Γ. Παπαϊωάννου

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Εκδόθηκε πρόσφατα το νέο βιβλίο του ερευνητή – συγγραφέα Νεκτάριου Κατσόγιαννου με τον τίτλο «Το ημερολόγιο της Κατοχής» του Γιώργου Παπαϊωάννου, το οποίο είχα την ευκαιρία και την τύχη να φιλοτεχνήσω το εξώφυλλό του, και να σχεδιάσω και να επιμεληθώ αυτή την έκδοση.

Πρόκειται για ένα ιστοριογραφικό βιβλίο, που προέκυψε από το προσωπικό ημερολόγιο που κρατούσε στα χρόνια της Κατοχής ο αείμνηστος Γ. Παπαϊωάννου και το εμπιστεύθηκε στον ερευνητή και συγγραφέα Νεκτάριο Κατσόγιαννο.

Ένα ημερολόγιο που περιγράφει λεπτομερειακά τα συμβάντα της εποχής 1941 – 1944, στα Τρίκαλα και φωτίζει την φρίκη του φασισμού, ενώ συγχρόνως μέσα από τα φύλλα του, ξεδιπλώνεται ποικιλοτρόπως η ανθρώπινη δύναμη για ελευθερία και η ανάγκη για ανεξαρτησία και σεβασμό προς την πατρίδα.

Ένα ημερολόγιο γραμμένο κρυφά, στο κρύο και στο μισοσκόταδο, με την αγωνία και τον κίνδυνο να αποκαλυφθεί, από την εμφάνιση κάποιου καταδότη ή κάποιου στρατιώτη των κατοχικών δυνάμεων.

Μια κραυγή αγωνίας ενός εφήβου που κάθε μέρα έβλεπε να διαδραματίζονται σε κάθε γωνιά της πόλης μας σκηνές βίας, πείνας και απόγνωσης.

Ο Γ. Παπαϊωάννου, με θάρρος, κατέγραφε με κάθε λεπτομέρεια, όλα τα γεγονότα που συνέβαιναν στην πόλη των Τρικάλων καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του νομού.

Ό,τι ακούει, ό,τι διαβάζει και ό,τι πέφτει στην αντίληψή του το καταχωρίζει και το καταγράφει στο ημερολόγιό του.

Με αντικειμενικότητα καταχωρίζει στο ημερολόγιό του τη δράση των μαυραγοριτών, των διάφορων οργανώσεων (Ε.Ο.Ν., Ε.Ε.Ε., Ε.Α.Σ.Α.Δ., Ε.Π.Ο.Ν., Ε.Λ.Α.Σ. κ.ά), τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις των ελλήνων, παραθέτοντας με λεπτομέρειες τα γεγονότα, και τα ονόματα των θυμάτων.

Στις 268 σελίδες του βιβλίου εξελίσσεται το δράμα της ζωής των Τρικαλινών και αναδεικνύονται οι διάφορες πτυχές της δύσκολης εκείνης περιόδου, σε μια Ελλάδα ταπεινωμένη και κυριευμένη από το σκότος του φασισμού.

Το Μουσείο Eλληνικής Παιδείας στην Καλαμπάκα

To Μουσείο Eλληνικής Παιδείας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Καλαμπάκας, σε ένα χώρο περίπου 1000τ.μ και έχει εκπαιδευτικό και πολιτιστικό προσανατολισμό. Φιλοξενεί συλλογές του συλλέκτη Παύλου Μπαλογιάννη σχετικές με την ελληνική εκπαίδευση και την παιδεία γενικότερα.

 Σκοπός του Μουσείου είναι η διαφύλαξη, μελέτη, προβολή και ανάδειξη της Ελληνικής Παιδείας και των αξιών που απορρέουν από αυτή και φιλοδοξεί να φέρει σε επαφή τον επισκέπτη με τα Ελληνικά Γράμματα και τον Ελληνικό Πολιτισμό με τρόπο απλό και βιωματικό, ώστε να αποτελέσει ένα χώρο πολιτισμού, μάθησης, εκπαίδευσης και επιστήμης.

H παρουσίαση των εκθεμάτων του Μουσείου είναι απόλυτα ανθρωποκεντρική, προσαρμοσμένη στις ανάγκες του σύγχρονου επισκέπτη.

ΣΥΛΛΟΓΕΣ του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας

1.Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

· Βιβλία, τετράδια και σχολικά αντικείμενα, με πληροφορίες για την σχολική ζωή στο Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Σχολαρχείο, Γυμνάσιο και Λύκειο από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους.

· Βιβλία, αντικείμενα και πληροφοριακά στοιχεία για τα Ελληνικά Σχολεία εκτός του Ελλαδικού χώρου (Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αλεξάνδρεια, Κύπρος, Αμερική και πρώην Σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης).

· Μαθητικές ποδιές, πηλίκια με την κουκουβάγια, σήματα, δερμάτινες, υφαντές και κεντητές τσάντες, τίτλοι σπουδών, σχολικά περιοδικά και παιχνίδια των

2. Νεοελληνικός Διαφωτισμός

Παλιές εκδόσεις έργων των Μεγάλων Διδασκάλων του Νεοελληνικού Διαφωτισμού (Αδ. Κοραή, Ευγ. Βουλγάρεως, Ν. Δούκα ) και ιδιαίτερα των Θεσσαλών λογίων (Κ. Κούμα, Θ. Φαρμακίδη, Δ. Πύρρου και άλλων), που εκδόθηκαν κυρίως στο Παρίσι και στη Βιέννη,

3. Αρχαίοι Έλληνες Συγγραφείς

Δυο προθήκες αφιερωμένες στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και συγγραφείς. Εργα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Θουκυδίδη και άλλων Ελλήνων Συγγραφέων της Αρχαιότητος με κείμενο Ελληνικό ή παράλληλο Ελληνικό - Λατινικό. Εκδόσεις από τα φημισμένα τυπογραφεία της Ευρώπης κατά την χρονική περίοδο 1500-1800.

 4. Από το χειρόγραφο στο έντυπο

Μια ξεχωριστή προθήκη για το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε με Ελληνικό κείμενο, η Γραμματική του Κωνσταντίνου Λασκάρεως του Βυζαντίου. Δυο εκδόσεις του βιβλίου αυτού στη Βενετία, η πρώτη από το τυπογραφείο του Πάνου Θεοδοσίου και η άλλη από το τυπογραφείο του Νικολάου Γλυκύ Στην ίδια προθήκη ένα χειρόγραφο του καλλιγράφου Βασιλείου Χαρίτωνος του εξ Αδριανουπόλεως.

5. Αίσωπος

Παλιές εκδόσεις με γκραβούρες των μύθων του Αισώπου.

Για τη γιορτή της μάνας

Κύριε

σού έφερα το πρόσφορο

ζεστή ακόμα η σαρξ με σφραγίδα

εδώ το χαρτονόμισμα να δώσεις κάτι στο κερί που σου διαβάζει οδυρμούς εν περιλήψει

κι εδώ είναι το χαρτί με των ψυχών τα ονόματα

Όσα μπορείς αγίασον.

Για την Γεωργία κυρίως ενδιαφέρομαι

ήτανε κάποτε η μάνα μου 

Τώρα δεν ξέρω τι συγχωνεύσεις έκανες αν σε κοινό αυλάκι ρέει το ίδιο αίμα με το ξένο

.... Γεωργία. Να σ' την δείξω μην την μπερδέψεις

με άλλες έτσι που κατάργησες τα επίθετα

κατάργησες τις ανομοιότητες

Μόνο διακριτικό που τους απέμεινε είναι πόσο τους ξέχασαν

και πόσο ακόμα τους θυμούνται...

...Αυτή είναι, δες την καλά

Κοίτα μη μου αγιάσεις ξένη μάνα

και γίνει η στοργική ορφάνια μου
μετά από τόσα χρόνια μητριά μου...".

Δανεισμένο από την Κική Δημουλά

Οι νέοι αντιδήμαρχοι του Δήμου Τρικκαίων

Τα ονόματα των νέων αντιδημάρχων του Δήμου Τρικκαίων ανακοίνωσε την Πέμπτη 5 Μαΐου 2016, ο Δήμαρχος Δημήτρης Παπαστεργίου, σε συνέντευξη Τύπου που παρεχώρησε στους εκπροσώπους τοπικών ΜΜΕ, στο γραφείο του.

 "Δ. Βασταρούχας, Ε. Λεβέντη, Ντ. Δήμα, Χρ. Γούλας, Αχ. Λασπάς, Ε. Πούλιου είναι οι νέοι αντιδήμαρχοι του Δήμου Τρικκαίων, ενώ παραμένουν οι Χρ. Γάλλου-Δαλκαφούκη και Χρ. Αναστασίου". 

Ο κ. Παπαστεργίου τόνισε τη σημαντική σύζευξη που επιτεύχθηκε, ανάμεσα στους έμπειρους και στους νέους αντιδημάρχους. «Μια «συνταγή» που ακολουθείται και τώρα, καθώς η δημοτική ομάδα αποτελείται ως επί το πλείστον από νέα σε ηλικία άτομα» όπως υπογράμμισε.
Ο Δήμαρχος Τρικκαίων τόνισε, επίσης, το σημαντικό έργο που προσέφερε κάθε ένας από τους αποχωρούντες αντιδημάρχους, εξειδικεύοντας για τον καθένα:
– ο κ. Αλέκος Πολυμερόπουλος επιτέλεσε σημαντικό έργο στην καθαριότητα, παρά το λειψό προσωπικό και τις δύσκολες συνθήκες, όντας πάντα παρών. Συνέδεσε, επίσης, το όνομά του με τον – μετά από πολλά χρόνια – καθαρισμό των οχθών και της κοίτης του Ληθαίου ποταμού, εντός του πολεοδομικού ιστού.
– η κ. Βασιλένα Μητσιάδη, η οποία προώθησε πλήθος δράσεων σε ζητήματα πολιτισμού, παιδείας και πολιτισμού, όπως: εκδηλώσεις επί 2 χρόνια στη δράση ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, πρόγραμμα code girls και χορού στη περιφέρεια, άνοιγμα της πινακοθήκης Μαρκέλλου για θεατρική παράσταση, Παραστάσεις Εθνικής Λυρικής Σκηνής, πλήθος παρεμβάσεων σε διδακτήρια, ουσιαστική παρέμβαση στο Κολυμβητήριο.

– ο κ. Γιάννης Κωτούλας, με τις δράσεις στον τομέα του πρασίνου (κοπές επικίνδυνων δέντρων, ταχύτητα στο κλάδεμα καλλωπιστικών φυτών κ.α.), τον Κανονισμό Κοινόχρηστων Χώρων, τη βελτίωση και την ταχύτητα στην οργάνωση των υπηρεσιών αρμοδιότητάς του, τους χώρους πρασίνου (κόμβος οδού Καλαμπάκας, εργατικά Σωτήρας),

– ο κ. Χρυσόστομος Κυρίτσης, με τη νέα δυναμική στον τομέα των αδελφοποιήσεων, με δράσεις στα θέματα του ορισμού πλαισίων για τη διαφήμιση και τη μείωση της ρύπανσης, αλλά και με πρωτεύοντα ρόλο στο σημαντικό infokiosk που ήδη αποτελεί σημείο αναφοράς για τους επισκέπτες.

Αποσπάσματα του βιβλίου «Η σκιά του ταξιδευτή» του Κώστα Καλδάρα

Από την παρουσίαση του βιβλίου «Η σκιά του ταξιδευτή» του Κώστα Καλδάρα, στα Τρίκαλα («ΣΟΥΙΤΑ ART CAFE» 4-5-2016).

Ο ίδιος, ο συνθέτης και συγγραφέας Κώστας Καλδάρας, διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίου του, με τους ήχους πιάνου από τη Βιργινία Καραφούσια. Το βιβλίο είναι η πρώτη συγγραφική παρουσία του Κώστα Καλδάρα και αναφέρεται σε ένα ταξίδι στις πόλεις της Ευρώπης και της Β. Αφρικής. 

Με επίτιμο Δημότη τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας γιόρτασαν φέτος τα «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΕΙΑ» στο Μαυρομμάτι

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάστηκαν τα φετινά «ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΕΙΑ» στο Μαυρομμάτι, Καρδίτσας, το χωριό του Αρχιστράτηγου του 21  Γεώργιο Καραϊσκάκη την Δευτέρα 2 Μαΐου 2016.

Κορυφαία στιγμή η ανακήρυξη του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου σε επίτιμο δημότη της γενέτειρας του ήρωα.

Η παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας λάμπρυνε την κορυφαία αυτή εκδήλωση μνήμης, καθώς το μεγαλειώδες πλήθος κόσμου που προέρχονταν από πολλές περιοχές της χώρας μας, κατέκλεισε στην κυριολεξία το Μαυρομμάτι, πράγμα που πιστοποιεί την τεράστια σημασία που έχει για ολόκληρη την περιοχή μια τέτοια πολιτιστική εκδήλωση.

Στην εκδήλωση εκτός από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο παραβρέθηκαν, εκπρόσωποι της Κυβέρνησης, των Κομμάτων, των Θρησκευτικών και Στρατιωτικών αρχών καθώς και τοπικών φορέων, Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, κλπ.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυρομματίου επέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αναμνηστική ελαιογραφία, η οποία  απεικονίζει τον Γ. Καραϊσκάκη, έργο του Θεσσαλονικιού ζωγράφου Περικλή Μπαλάφα.

Την παραμονή της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, του τροπαιοφόρου τελέστηκε Μέγας εσπερινός στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου – Καραϊσκάκη, με την παρουσία πλήθος πιστών από πολλές περιοχές της χώρας.

Η γιαγιά μου ως φωτομοντέλο

Δεν ξέρω αν την ταλαιπωρούσα με τις δικές μου ηθογραφικές ανησυχίες, αλλά μου φαίνονταν πως πολλές φορές το χαιρότανε και η ίδια να ποζάρει και να συμμετέχει σ’ αυτή τη διαδικασία. Είχε καταλάβει και έπρεπε να βοηθήσει ώστε, τα παραδοσιακά ήθη και έθιμα του τόπου να κληροδοτηθούν στις επερχόμενες γενιές και αυτό της έδινε δύναμη και ευχαρίστηση να το κάνει.

Πριν από είκοσι χρόνια το επιχειρήσαμε.

Σκηνοθετούσαμε το θέμα και εκείνη, σχεδόν με επαγγελματισμό φωτομοντέλου, λάμβανε θέση, έμπαινε στο ρόλο και έτσι την φωτογράφιζα καταγράφοντας πολλές παραδοσιακές εικόνες.

Η γιαγιά μου, η Αικατερίνη Τσιγάρα, εδώ και πολύ καιρό «μας άφησε χρόνους», όμως, μας άφησε και κληρονομιά αρκετές εικόνες από την τοπική παράδοση που αποκαλύπτουν και αναδεικνύουν τον παλαιότερο τρόπο ζωής, των κατοίκων του χωριού μας.

Ένα δείγμα από αυτές τις φωτογραφίες παρουσιάζουμε παρακάτω.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ“Η Σκιά του Ταξιδευτή” του Κώστα Καλδάρα

Την Τετάρτη 4 Μαίου στις 7μμ στην Μουσική Σκηνή ΣΟΥΙΤΑ Art cafe θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Καλδάρα, “Η Σκιά του Ταξιδευτή” (εκδόσεις Οδός Πανός).

Το διήγημα είναι η πρώτη συγγραφική παρουσία του συνθέτη Κώστα Καλδάρα και αναφέρεται σ' ένα ταξίδι στις πόλεις της Ευρώπης και της Β. Αφρικής. Είναι ένα οδοιπορικό αυτογνωσίας και ανάμεικτων συναισθημάτων, που περιγράφονται με σαρκασμό και χιούμορ, που όπως το χαρακτήρισε κι ο ποιητής Γιώργος Χρονάς, είναι ένα ταξίδι στο ταξίδι.

Είναι η σύντομη ζωή του ταξιδευτή που αφήνει την σκιά του στα πλακόστρωτα των πόλεων, με αντάλλαγμα εμπειρίες, εικόνες, χρώματα, γεύσεις, ζωή. Για 10.000 μοναχικά χιλιόμετρα στους δρόμους και με 7 καράβια, ταξιδεύει ο έρωτας κι ερωτεύεται το ταξίδι.

Κι όπως γράφει κι ο συγγραφέας, “Κάθε αναχώρηση, κάθε ταξίδι, είναι και μια απαγωγή του εαυτού μας. Κυνηγημένοι από την αστυνομία της συνήθειας, απαιτούμε τα λύτρα, σε μικρά χαρτονομίσματα ευτυχίας. Σημείο παράδοσης, κάποια άγνωστη διεύθυνση, στο μέλλον”.

Η παρουσίαση, θα συνοδεύεται από αφηγήσεις εμπειριών, ανάγνωση αποσπασμάτων, αλλά και μουσικές εκπλήξεις απ' τους τόπους που πέρασε ο ταξιδευτής.

Στην εκδήλωση τον Κώστα Καλδάρα, θα συνοδεύει στο πιάνο η  Βιργινία Καραφούσια.

Ενώ την Πέμπτη 5 Μαΐου, στις 9:00μμ θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Τρικάλων, μια άλλη σημαντική εκδήλωση.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ Μια βραδιά αφιέρωμα

στον Απόστολο & στον Κώστα ΚΑΛΔΑΡΑ

Μια συναυλία αφιερωμένη στα τραγούδια του μεγάλου μας Έλληνα συνθέτη Απόστολου Καλδάρα, που με την προσφορά του στον πολιτισμό, τίμησε την Ελλάδα, αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Τρίκαλα. Μια επιλογή απ' τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Απόστολου Καλδάρα, θα συνυπάρξουν σε μια μοναδική βραδιά με τραγούδια του γιου του Κώστα Καλδάρα, ενός επίσης σημαντικού σύγχρονου συνθέτη.

Δύο εξαιρετικές ερμηνεύτριες, η μοναδική Ελένη Τσαλιγοπούλου και η Μαίρη Δούτση η οποία με το μεγάλο ταλέντο της έχει αρχίσει να αφήνει ήδη το στίγμα της στο ελληνικό τραγούδι, θα αποδώσουν τα αθάνατα τραγούδια του Απόστολου και τα πιο σύγχρονα του Κώστα, με τον μαγικό τρόπο που μόνο οι αληθινές ερμηνεύτριες ξέρουν.

Θα ακουστούν τραγούδια του Απόστολου Καλδάρα, που έχουν καθιερώσει ερμηνευτές όπως τον Καζαντζίδη, τον Μπιθικώτση, την Πολύ Πάνου, τον Νταλάρα, την Αλεξίου και πολλούς άλλους και τραγούδια του Κώστα, που έχουν ερμηνεύσει νεότεροι καλλιτέχνες, όπως η Ελένη Τσαλιγοπούλου, η Μελίνα Κανά, αλλά κι ο Γιώργος Νταλάρας η Ελένη Βιτάλη και άλλοι.

Στην συναυλία όμως αυτή, οι Τρικαλινοί καλλιτέχνες θα έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αφού εκτός τη μουσική και τους στίχους των δύο συνθετών, θα ακουστούν τραγούδια κι από τις συνεργασίες του Απόστολου και με άλλους σπουδαίους Τρικαλινούς στιχουργούς, όπως ο Γιώργος Σαμολαδάς, ο Κώστας Βίρβος, αλλά και μια σπάνια επί σκηνής συνύπαρξη αξέχαστων τραγουδιών του Απόστολου Καλδάρα και του Βασίλη Τσιτσάνη.

Η πενταμελής ορχήστρα που θα συνοδέψει τα τραγούδια της συναυλίας, αποτελείται από τους μουσικούς:

Απόστολος Ζαφειρίου: μπουζούκι, λαούτο, μαντολίνο, φωνή

Βιργινία Καραφούσια: πιάνο

Βαγγέλης Ψαθάς: κλαρίνο, φλογέρες

Βαγγέλης Δερβόκης: μπάσο

Κώστας Διαμαντής: τύμπανα, κρουστά

κι ο συνθέτης Κώστας Καλδάρας: κιθάρα, φωνή

Καλλιτεχνική επιμέλεια προγράμματος: Κώστας Καλδάρας

Διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων & Κέντρο Έρευνας Μουσείο Τσιτσάνη

Πέμπτη 5 Μαΐου, 9:00μμ. Πνευματικό Κέντρο Τρικάλων.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ο οβελίας στο Βαλτινό - Πάσχα 2016

Το  Πάσχα, εκτός όλων των άλλων, για τους περισσότερους Έλληνες σημαίνει και παραδοσιακό γλέντι γύρω από την σούβλα όπου σιγοψήνεται ο οβελίας.

Το σουβλιστό αρνί, ο λεγόμενος οβελίας, είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής του πασχαλινού τραπεζιού αλλά και ολόκληρης της ημέρας στην Ελληνική παράδοση που με το κοκορέτσι, την μαγειρίτσα και τα κόκκινα αυγά, συνοδευόμενα με ποτά και μουσική, συνθέτουν το γιορτινό τραπέζι.

Συλλέξαμε μερικές Πασχαλινές εικόνες από το ψήσιμο του οβελία στο Βαλτινό, την Κυριακή 1 Μαίου 2016, και δημιουργήσαμε ένα βίντεο, το οποίο είναι αφιερωμένο σε όλους τους συγχωριανούς.

Ανάσταση στο Βαλτινό

«Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός» έψαλε ο ιερέας Κων/νος Ζαχαράκης, ανυψώνοντας τις λαμπάδες με το φως της αναστάσεως, στον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

«Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός» επανέλαβαν θριαμβικά και οι ψάλτες.

Οι πιστοί έσπευσαν με τις λευκές λαμπάδες να πάρουν το άγιο φως.

Στη συνέχεια ο κόσμος κατευθύνθηκε έξω από τον ναό για να τελεστεί υπαίθρια η λειτουργία της Αναστάσεως.

Και να, μετά την ανάγνωση του ιερού Ευαγγελίου, ακούγεται από τον ιερέα το «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος»!

Και να, οι καμπάνες σημαίνουν θριαμβικά!

«Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη»! εύχονται οι άνθρωποι και δίνουν το φιλί της αγάπης στους δικούς τους, και στον διπλανό τους εάν τύχει.

Πάσχα, ας μη λησμονούμε, σημαίνει διάβαση, πέρασμα, έξοδος.

Αυτή η «εορτή των εορτών» μας καλεί σε μια πολυδιάστατη έξοδο: Έξοδο από την απογοήτευση που δημιουργεί η ανέχεια, τα οικονομικά αδιέξοδα, οι αναταραχές στην περιοχή μας, η σύγχυση και η αμηχανία που προκαλούν τα προσφυγικά κύματα και οι συνέπειές τους. Έξοδο από την απογοήτευση που συσσωρεύουν η πίκρα της αδικίας, της συκοφαντίας, το παράπονο και η αγανάκτηση από την αχαριστία αυτών που ευεργετήσαμε ή και από την προδοσία αυτών που αγαπήσαμε. Έξοδο από την απογοήτευση που φέρνει η κάμψη της υγείας, ο πόνος της ασθένειας ή ο μόνιμος αποχωρισμός συγγενών και φίλων. Έξοδο από την απογοήτευση που δημιουργούν τα λάθη, οι πτώσεις, οι αμαρτίες, οι αποτυχίες μας.

Μέσα στο πασχαλινό φως, μπορούμε να βλέπουμε με αισιοδοξία και δημιουργική σκέψη τη ζωή μας, με τη βεβαιότητα ότι η πορεία και η εξέλιξη της ανθρωπότητας δεν γίνεται ερήμην του Δημιουργού του κόσμου. Και ακόμη, να προχωρούμε σε τολμηρές παρεμβάσεις και δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, αρχίζοντας από το άμεσο περιβάλλον μας, την οικογένεια, την πόλη, τον τόπο μας.  Ας αντλήσουμε, λοιπόν, από τη σημερινή λαμπρή εορτή δύναμη αντιστάσεως στην παρακμή που μας απειλεί, δύναμη αλληλεγγύης και αγάπης. Η πνοή της Αναστάσεως ας στηρίζει την πορεία μας για έξοδο από κάθε μορφή απογοητεύσεως.

Χριστός Ανέστη, Χρόνια πολλά!

Πάσχα των Ελλήνων - Από το Βαλτινό μέχρι τα πέρατα του κόσμου

Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, όπως επίσης στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.
Πάσχα των Ελλήνων. Από το Βαλτινό μέχρι τα πέρατα του κόσμου.
Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής.
Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού. Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας. 

Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, από οπουδήποτε αλλού, τελούνται στην Ελλάδα. Ίσως γιατί σε τούτο τον τόπο, η Ανάσταση είναι συνυφασμένη περισσότερο με την έννοια της Ελευθερίας και τη φλόγα της γνώσης.
Καλή Ανάσταση!

Απεβίωσε η Χρυσούλα Παζαρά Συζ. Ιωάννη

Απεβίωσε η Χρυσούλα Παζαρά σύζυγος του Ιωάννη, την Πέμπτη 28 Απριλίου 2016, σε ηλικία 99 ετών. 
Η Χρυσούλα Παζαρά γεννήθηκε το 1917 στην Αύρα (Κόπρινα) Καλαμπάκας. Παντρεύτηκε με τον Ιωάννη Παζαρά και απόχτησαν τέσσερα παιδιά: Την Φανή, την Σπυριδούλα, την Σταυρούλα και τον Νίκο.

Απεβίωσε ο Πασχάλης Κράβαρης του Ευαγγέλου

Απεβίωσε την Τρίτη 26 Απριλίου 2016, ο συγχωριανός μας Πασχάλης Κράβαρης του Ευαγγέλου και της Κωνσταντινιάς, σε ηλικία 50 ετών. Ο Πασχάλης Κράβαρης γεννήθηκε το 1966 στο Βαλτινό και ήταν άγαμος.

Παλιότερα στην εφημερίδα μας είχαμε γράψει για τον αδικοχαμένο Πασχάλη...