Περιφράζεται το δάσος της Παναγίας Βαλτινού

 

Το Δάσος της Παναγίας του Βαλτινού, είναι γνωστό πως ανακηρύχθηκε «Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης» το 2018.

Οι κίνδυνοι που διατρέχει καθημερινά ως φυτοκοινωνία είναι η παράνομη υλοτομία δέντρων για καύσιμη ύλη και πασσάλους, η έντονη παρουσία και ανάπτυξη αναρριχητικών φυτών και η αυθαίρετη ρίψη σκουπιδιών.

Με στόχο την εξασφάλιση της ασφάλειας, της λειτουργικής και αισθητικής αναβάθμισής και βελτίωσης του χώρου και κατ’ επέκταση των εγκαταστάσεων του δάσους, ξεκίνησε η περίφραξη του χώρου της Παναγίας Βαλτινού από τον δήμο Τρικκαίων, με πασσάλους και συρματόπλεγμα.

Κατά την εκτέλεση των εργασιών, προβλέπεται να γίνει η προετοιμασία του εδάφους με την απομάκρυνση της βλάστησης, προκειμένου να γίνει τοποθέτηση συρματοπλέγματος, για την περίφραξη, με όλα τα απαραίτητα (αντηρίδες, σύρμα κτλ.), στηριγμένη σε σιδηροπασσάλους, οι οποίοι θα τοποθετηθούν ανά 2 μέτρα, και θα έχουν ύψος 1,60 μέτρα.

Επίσης στα σημεία εισόδου – εξόδου θα τοποθετηθούν δίφυλλες σιδερένιες θύρες.

Σε όλη την έκταση του δάσους απαγορεύεται οποιαδήποτε επέμβαση εκτός από τις χρήσεις της για επιστημονικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς, για την οργάνωση ήπιας υπαίθριας αναψυχής και τα απολύτως αναγκαία έργα προστασίας, διαχείρισης, διατήρησης και ανάδειξης του δάσους, μετά από έγκριση των σχετικών μελετών, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δασικής Νομοθεσίας και περί προστασίας των Διατηρητέων Μνημείων της Φύσης.

Βουτιές στη θάλασσα - ένα διαχρονικό παιχνίδι

 

Ίσως η σημερινή ημέρα να είναι η πιο ζεστή μέρα του έτους γι’ αυτό ας την απαθανατίσουμε με την ανάρτηση δυο εικόνων δροσιάς και ξενοιασιάς. Μια εικόνα παλαιότερης εποχής και μια εικόνα σημερινής εποχής που το θέμα τους έχει να κάνει με τις θαλάσσιες βουτιές των παιδιών.  

Στην εποχή μας το καλοκαίρι απαθανατίζεται κυρίως μέσα από οθόνες κινητών, που απεικονίζουν όμορφες στιγμές με ακρίβεια και ζωντάνια που δεν υπήρχαν παλιότερα. Αρκεί, βέβαια, εκείνοι που φωτογραφίζονται να προλαβαίνουν και να ζήσουν για να δημιουργήσουν πραγματικές αναμνήσεις.

Τα παιδιά πάντως των φωτογραφιών αυτό ακριβώς φαίνεται πως έκαναν και κάνουν· να ρουφάνε δηλαδή τη ζωή ως το μεδούλι απολαμβάνοντας ξένοιαστα τις βουτιές και το παιχνίδι στα δροσερά νερά της θάλασσας.

Καλό καλοκαίρι!

Μια παλιά φωτογραφία κάπου εκεί στο Βαλτινό

 

«Μια παλιά φωτογραφία
κι ένα γράμμα ξεχασμένο
κάποιο όνειρο χαμένο
μου θυμίσανε ξανά.

Και στα χέρια σαν το πήρα
με λαχτάρα όπως πρώτα
άνοιξε του νου η πόρτα
και προβάλλαν τα παλιά.

Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια
να πέτρωνες καρδιά μου δόλια
να πέτρωνες καρδιά μου δόλια
να μη σε πλήγωναν...».

Μια παλιά φωτογραφία μπορεί να φέρει χίλιες θύμησες στο μυαλό!

Την κοιτάζεις, πολλές φορές, ώρες ολόκληρες και αναπολείς τα περασμένα. Αναπολείς καταστάσεις, τοποθεσίες, πράγματα, πρόσωπα, που ίσως έχεις ξεχάσει με το πέρασμα των χρόνων.

Παρατηρώντας και διαβάζοντας τη συγκεκριμένη φωτογραφία θα μπορούσε κανείς, κατ’ αρχάς, να δει την αντικειμενική αναπαράστασή της: Είναι η φωτογραφία τεσσάρων ανθρώπων, που αναπάντεχα μπορεί να προκαλέσει ενδιαφέρον και προπαντός σχόλια. Μπορεί κανείς να προσέξει τα ρούχα τους, την εμφάνισή τους και να καθορίσει το χρόνο όπου τραβήχτηκε η φωτογραφία και τον τόπο (κάπου κοντά στο 1965 σε αγροτικό περιβάλλον του Βαλτινού).

Σχολιάζοντας στη συνέχεια τα πρόσωπα και τα ονόματα, η Βάσω, η Ντίνα, η Πόπη, ο Γιάννης μπορεί να προσδιοριστεί και το κοινωνικό περιβάλλον που μεγάλωσαν αυτά τα παιδιά. Περιβάλλον που παραπέμπει στις συνθήκες της ένδειας και της στέρησης της δεκαετίας του '60. Τα πρόσωπα αποπνέουν μια αίσθηση μελαγχολίας που αναγνωρίζεται στο σύνολο σχεδόν των φωτογραφιών των παιδιών των συγκεκριμένων κοινωνικών στρωμάτων. Μια τιμωρημένη στην ουσία παιδική ηλικία, που ως μόνη προοπτική επιβίωσής της είχε την πρόωρη κοινωνική της ενηλικίωση. Τέλος μπορεί να προσέξει κανείς τη στάση των σωμάτων, το μετωπικό κοίταγμα στο φακό κατανοώντας ότι μια κλειστή - παραδοσιακή - κοινωνία δε μπορεί παρά να επέβαλλε, ακόμα και στα παιδιά, την απαιτούμενη κοινωνική σοβαρότητα.

Μια παλιά φωτογραφία, ιδία των παιδικών και νεανικών χρόνων, πόσα και πόσα δεν θυμίζει !!!

Τα Μνημεία - Ηρώα πεσόντων του νομού Τρικάλων

Ένα μνημειώδες έργο έρευνας, καταγραφής και μελέτης όλων των γλυπτών μνημείων ηρώων πεσόντων του νομού Τρικάλων ολοκληρώθηκε και δίνεται στη δημοσιότητα μέσω αυτόνομης ιστοσελίδας και βιβλίου.

Πρόκειται για το σύνολο των γλυπτών μνημείων της εδαφικής περιφέρειας του νομού Τρικάλων, από μικρούς οικισμούς, κοινότητες, πόλεις, συνοικίες και πρωτεύουσες, όλων των Περιφερειακών Ενοτήτων των τεσσάρων δήμων (Τρικκαίων, Μετεώρων, Πύλης και Φαρκαδώνας).

Στην μελέτη παρουσιάζεται φωτογραφικό υλικό για κάθε μνημείο, γίνεται λεπτομερής περιγραφή και αναφορά για την τοποθεσία που βρίσκεται, για τον φορέα και τη χρονολογία ανέγερσης, για τους γλύπτες και καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν τα έργα, για τα υλικά και τον τρόπο δόμησης και παράλληλα γίνεται περιγραφική αναφορά στους ποικίλους συμβολισμούς και τα νοήματα που αποδίδονται στα γλυπτά έργα.

Με την ελπίδα να έχει εμφιλοχωρήσει στις σελίδες της ιστοσελίδας και του βιβλίου το ουσιώδες και η α-λήθεια της μνήμης, που νικάει τον θάνατο, εύχομαι το έργο αυτό να προκαλέσει έμπνευση και δημιουργικό ενδιαφέρον για τις νεότερες γενιές.

Ευχαριστώ θερμά τον κ. Στέργιο Κουτή, Διοικητικό Υπάλληλο της Οικονομικής Εφορίας Τρικάλων, για την σημαντική βοήθειά του, στην καταγραφή των μνημείων κατά τις επιτόπου επισκέψεις μας στα χωριά των Τρικάλων.

Δημήτρης Τσιγάρας

Για να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα πατήστε εδώ

Περί αγνοίας στοχασμός

 

Η άγνοια είναι έλλειψη γνώσης ή κατανόησης.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη σκληρότητα, τη βαρβαρότητα και την αγένεια. 

Η μόνη δικαιολογία είναι η άγνοια. 

Το κακό είναι ένδειξη άγνοιας. 

Την ελευθερία του ανθρώπου να αμαρτάνει από άγνοια τη ζήλεψαν ακόμα και οι θεοί.

Ο άνθρωπος έχει το άλλοθι της τυφλόμυγας, έρχεται στη γη με καλυμμένα τα μάτια του, τελεί εν συγχύσει και δεν γνωρίζει, δεν ενθυμάται η ψυχή του από πού έρχεται, που πηγαίνει και ποιος είναι ο σκοπός του.

Αν τα θυμηθεί γίνεται αυτόχρημα καλός κι αγαθός, γίνεται αρμονικός με τον εαυτό του, με τα κύτταρα του και με τον σύμπαντα κόσμον.

Αν δεν θυμάται του φταίνε όλα, του φταίει ο διαφορετικός, ο απέναντι, ο αλλόθρησκος, ο αλλοεθνής, ο αλλόγλωσσος... 

Ο διαφορετικός όμως, αυτό το εξιλαστήριο θύμα, ο αποδιοπομπαίος τράγος, δεν φταίει σε τίποτα γιατί τελεί κι αυτός σε καθεστώς παντελούς άγνοιας ή ημιάγνοιας. Και χειρότερη από την άγνοια είναι η δοκησισοφία και η ημιμάθεια.

Άρα το κακό, το πρόστυχο, το ανήθικο το προσβλητικό και το επιθετικό είναι απλώς, αποτέλεσμα της άγνοιας των νόμων του σύμπαντος κόσμου.

ΜΟΝΟΝ ΩΣΕΙ ΧΟΡΤΟΣ;

Η φράση μάς πλευροκοπά μέσα από τη μνήμη: «ωσεί χόρτος αι ημέραι αυτού, ωσεί άνθος του αγρού ούτως εξανθήσει…» Το αγριολούλουδο με κοιτάζει και διαμαρτύρεται. «Ώστε έτσι, λοιπόν; Μόνο χόρτος και μόνον εξανθήσει; Μα δεν βλέπετε τα πέταλά μου που είναι ανοιχτά σαν αγκαλιά για να χωρέσουν όλο τον κόσμο; Δεν βλέπεται που προσπαθώ να καταδείξω την ομορφιά, σαν το μόνο αντίδοτο στη θνητότητα; Πότε θα μάθετε να βλέπετε όχι μόνο από πάνω προς τα κάτω, αλλά και από κάτω προς τα πάνω;;»

Του Ηλία Κεφάλα

 

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Μιχάλης Ε. Παπακώστας

 

Απεβίωσε την Τετάρτη 5 Ιουλίου 2023 ο συγχωριανός μας Μιχάλης Παπακώστας σε ηλικία 62 ετών. Ο Μιχάλης Παπακώστας του Ευαγγέλου και της Αφροδίτης  γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1961. Παντρεύτηκε με την Κωνσταντινιά  και απόχτησαν δύο παιδιά, την Αφροδίτη και τον Παύλο.

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε  την Παρασκευή 7 Ιουλίου και ώρα 19:00 στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού Τρικάλων.

Τον επικήδειο λόγο για τον εκλιπόντα εκφώνισε ο Στέφανος Βαγγελός

«Το τελευταίο «αντίο» 7.7.2023

Αγαπημένε μας Μιχάλη,

Την ώρα που σου απευθύνουμε το τελευταίο «αντίο» είναι πολύ μεγάλη η στεναχώρια και αβάσταχτος ο πόνος.

Είμαστε εδώ για να σε αποχαιρετίσουμε όλοι μαζί. Στο πλευρό σου, πριν το τελευταίο ταξίδι σου, η οικογένειά σου:

Τα πολυαγαπημένα σου παιδιά Αφροδίτη και Παύλος και η αγαπημένη σου σύζυγος Ντίνα.

Δίπλα σου, ο αδερφός σου με την οικογένειά του, αγαπημένοι συγγενείς, συγχωριανοί και φίλοι που σε αγαπήσαμε.

Κάποιοι από μας είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε μαζί. Πήγαμε στο ίδιο σχολείο, παίξαμε στις ίδιες αλάνες, σεργιανίσαμε στις ίδιες γειτονιές, μπαινοβγαίναμε στα ίδια σπίτια, μοιραστήκαμε το φαγητό μας.

Ζήσαμε μαζί πολλά. Στηρίξαμε ο ένας τον άλλο, γίναμε φίλοι.

Ήρθε η περίοδος της νιότης. Εσύ ειδικευόμενος στην τέχνη σου, κατάφερνες με τα χρώματά σου να συμβάλλεις στο χτίσιμο του καινούριου, να ομορφαίνεις την καθημερινότητα των ανθρώπων, να αλλάζεις την ψυχική τους διάθεση, αλλά δεν σου αρκούσε αυτό.

Ζούσαμε τη φτώχεια, τη βιοπάλη, την κοινωνική αδικία γύρω μας και θέλαμε να κάνουμε κάτι πιο σημαντικό. Τότε μας συνεπήρε το όραμα να αλλάξουμε τον κόσμο. Να τον κάνουμε ειρηνικό, δίκαιο, χωρίς φτώχεια κι εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με ελευθερίες και δικαιώματα για όλους! Κι έτσι ανταμώσαμε με άλλους συνομήλικους και εκτός από φίλοι γίναμε και σύντροφοι στον κοινό μας αγώνα. Κοινές αναζητήσεις, αγωνίες, πολιτικές δράσεις, προβληματισμοί σε δύσκολους καιρούς.

Προσπάθησες στη ζωή σου, έμεινες σταθερός σε αυτές τις πανανθρώπινες αξίες πιστεύοντας πως πάνω από το ατομικό συμφέρον πρέπει να βάζουμε την ευημερία ολόκληρης της κοινωνίας. Δύσκολος δρόμος για έναν βιοπαλαιστή, πολλά τα προβλήματα αλλά δρόμος τίμιος. Δρόμος που αξίζει να τον περπατούμε με ψηλά το κεφάλι.

Θυμάμαι : “Να βάλουμε κι εμείς ένα λιθαράκι. Να ρίξουμε τον σπόρο! Κι αν δεν καρπίσει τώρα, θα ζήσουν καλύτερα τα παιδιά, οι νέες γενιές που θα ΄ρθουν”.

Δικά μας παιδιά δεν είχαμε ακόμη. Για τα παιδιά όλου του κόσμου νοιαζόμασταν.

Η ζωή συνέχισε τον ανήφορό της. Δούλευες πάντα αθόρυβα και σεμνά προσφέροντας τον καλύτερο εαυτό σου. Συστηματικός, υπεύθυνος, πολύ καλός επαγγελματίας. Λογάριαζες τη γνώμη του άλλου, σεβόσουν την παρουσία του, υποστήριζες με πάθος ότι θεωρούσες σωστό και δίκαιο.

Το ενδιαφέρον σου για τα κοινά και η διάθεσή σου για προσφορά στον τόπο μας σε οδήγησε να ασχοληθείς και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την οποία υπηρέτησες από τη θέση του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου.

Τα χρόνια κύλησαν. Ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη, η εκτίμηση και η αγάπη παρέμειναν.

Κάπου εκεί η ζωή σου χαμογέλασε και έφερε στο δρόμο σου την καλή σύζυγό σου Ντίνα και τα παιδιά σου που τα λάτρεψες. Έτσι άρχισε μια νέα περίοδος που σου χάρισε πολλές ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές και πάνω από όλα τη χαρά και την αγάπη των παιδιών, που έγιναν το κύριο μέλημά σου. Στάθηκες υπεύθυνος γονιός, σωστός γονιός θέλοντας να προσφέρεις στην οικογένειά σου ό,τι καλύτερο μπορούσες.

Ήταν τα ωραία χρόνια ! Χρόνια αυξημένων ευθυνών αλλά ωραία χρόνια!

Μετά ήρθαν τα δύσκολα...

Η ύπουλη ασθένεια σε χτύπησε. Εσύ που έμαθες όμως να αγωνίζεσαι, στάθηκες όρθιος! Δεν λύγισες! Ξαναγύρισες στη δουλειά, γέμισες γύρω σου ελπίδες και ανακούφιση.

Όμως το ένα χτύπημα διαδέχονταν το άλλο.

“Θα το παλέψω όσο μπορώ”, μου είπες.

“Ελπίζω να τα καταφέρω”.

Στα δύσκολα αυτά χρόνια οι δικοί σου άνθρωποι έδωσαν τον δικό τους αγώνα. Είχες δίπλα σου ακούραστους συμπαραστάτες. Η δική σου ελπίδα τους δυνάμωνε. Ο δικός σου αγώνας, αγώνα που έδινες με υπομονή, θέληση για ζωή και αξιοπρέπεια τους εμψύχωνε. Εσύ αντλούσες δύναμη από την αγάπη που σου πρόσφεραν και οι δικοί σου άνθρωποι έπαιρναν δύναμη και κουράγιο από ένα δικό σου χαμόγελο, από τον δικό σου καλό λόγο.

Πάλεψες πολλές φορές! Σηκωνόσουν και πάλι.

Η τελευταία μάχη ήταν η πιο δύσκολη. Τα μέσα της Ιατρικής επιστήμης εξαντλήθηκαν. Συνέχισες να δίνεις τον αγώνα μόνος σου.

Είναι άδικο να φεύγουν άνθρωποι που δεν έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής. Χτες ήταν ο τελευταίος αποχαιρετισμός στον Αντώνη. Σήμερα συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούμε εσένα.

Ξέρουμε ότι από ενέργεια δημιουργηθήκαμε και ενέργεια θα γίνουμε.

Όπου κι αν βρεθείς, θα περιμένουμε ένα σημάδι, μια μικρή αναλαμπή για να επικοινωνούμε νοερά μαζί σου!

Θα σε θυμόμαστε πάντα!

Καλό ταξίδι στη γειτονιά του κυρ- Βαγγέλη, της κυρα- Αφροδίτης, στη γειτονιά φίλων και συγγενών που έφυγαν, στη γειτονιά των Αγγέλων!

Καλό ταξίδι Μιχάλη! Θα ζεις για πάντα στις καρδιές μας!».

Απεβίωσε ο συγχωριανός Αντώνιος Β. Βότσιος

 

Απεβίωσε την Τετάρτη 5 Ιουλίου 2023 ο συγχωριανός μας Αντώνιος Β. Βότσιος σε ηλικία 52 ετών. Ο Αντώνιος Βότσιος του Βασιλείου και της Σταμούλως γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1971. Παντρεύτηκε με την Ευαγγελία Αμβράζη και απόχτησαν δύο παιδιά, τον Βασίλειο και τον Δημήτριο.

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε  την Πέμπτη 6 Ιουλίου και ώρα 19:00 στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού Τρικάλων.

Τα σπήλαια του Νομού Τρικάλων

 

Στο νομό Τρικάλων υπάρχουν πολλά καταγεγραμμένα σπήλαια, με κάποια από αυτά να είναι τουριστικά αξιοποιημένα και επισκέψιμα από το ευρύ κοινό και κάποια άλλα να είναι απλά προσβάσιμα από ειδικούς σπηλαιολόγους, μετά από σχετική προετοιμασία και εξάσκηση και πάντα λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας και τηρώντας ειδικούς κανόνες.

Τα σπήλαια θεωρούνται σημαντικό κομμάτι του περιβάλλοντος και έχουν άμεση σχέση με την ποιότητα ζωής, καθώς τις περισσότερες φορές σχετίζονται με το υπόγειο νερό που αντλείται με τις γεωτρήσεις για ύδρευση και για άρδευση.

Τέτοιες φυσικές κοιλότητες στο εσωτερικό της γης, στις οποίες μπορεί να έχει πρόσβαση ο άνθρωπος, στο νομό Τρικάλων είναι:

Το σπήλαιο της Λέγκως στη Δέση Τρικάλων

Ο υπόγειος ποταμός βρίσκεται κοντά στη Δέση, στο όρος Χαλικόβουνο σε υψόμετρο 1450 μέτρα. Αν και οριζόντιο έχει απότομα πρανή γύρω από την είσοδο και η πρόσβαση καλό είναι να γίνεται με χρήση σχοινιού. Ανήκει στην περιοχή του Ασπροποτάμου που βρίσκεται στη νότια Πίνδο.
Η είσοδος έχει μεγάλο άνοιγμα και δεν επηρεάζεται από τη στάθμη-ποσότητα του νερού. Το ποτάμι εισχωρεί σε σιφώνι ενός μέτρου μετά την είσοδο και εκτονώνεται μερικά μέτρα πιο κάτω με αρκετή ορμή, για να σχηματίσει καταρράκτη 30 μέτρων στη θέση με την ονομασία «Γκούρα Μπαντιμάρι».
Στα πρώτα 15 μέτρα του σπηλαίου η προσπέλαση γίνεται δίπλα από τον ποταμό σε στεγνό δάπεδο με αρκετό και όμορφο διάκοσμο. Ακολουθεί μεγάλος θάλαμος με ύψος οροφής 5 μέτρα και πολλές κατακριμνήσεις στο δάπεδο. Η πορεία του νερού γίνεται κάτω από αυτές και για μερικά μέτρα περπατάμε σε βράχους μην έχοντας επαφή με το νερό. Στη συνέχεια ο αγωγός στενεύει και κάνει μια στροφή, ενώ η προσπέλαση γίνεται μέσα από νερό που έχει βάθος ένα μέτρο. Το ποτάμι συνεχίζει για άλλα 30 μέτρα που στο τέλος έχουνε όμορφο λιθωματικό διάκοσμο. Μετά από μία τελευταία στροφή το ταβάνι χαμηλώνει και η συνέχεια είναι αδύνατη. Το σύνολο της διαδρομής είναι στα 70 μέτρα περίπου.
Η προέλευση της ονομασίας του σπηλαίου έχει τις ρίζες κάπου στη δεκαετία του 1920, όταν η όμορφη Λέγκω (από την Πύρρα) με έναν νεαρό από το Βροντερό, κλέφτηκαν και κρύφτηκαν στο σπήλαιο καθώς οι δικοί τους δεν ήθελαν να τους παντρέψουν.

Το σπήλαιο της Θεόπετρας

Το σπήλαιο της Θεόπετρας βρίσκεται μόλις 4 χιλιόμετρα από τα Μετέωρα, στον επιβλητικό βράχο της Θεόπετρας. Χρονολογείται από 137.000.000 - 65.000.000 ετών περίπου.

Το εσωτερικό του αποτελείται από μια κύρια αίθουσα 500 τ.μ. περίπου. Με τη χρήση της μεθόδου της οπτικής φωταύγειας ανακαλύφθηκε ότι το τείχος που καλύπτει ένα μέρος της εισόδου του σπηλαίου χρονολογείται στα 23.000 χρόνια εκτιμώντας το ως το αρχαιότερο στην Ελλάδα. Μπαίνοντας στο σπήλαιο ο επισκέπτης βλέπει την επιφάνεια όπου είναι τα αποτυπώματα των ανθρώπινων πελμάτων και δύο τάφους. Μέσα στο σπήλαιο οι ανασκαφές έφεραν στο φως αρκετά ευρήματα οικιακής οικονομίας, λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής - Μεσολιθικής εποχής, αποθηκευτικά πιθάρια, κοσμήματα, οστέινα εργαλεία, ένα χρυσό κόσμημα Παλαιολιθικής περιόδου και τα ανθρώπινα αποτυπώματα που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια, μία από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις. Επίσης με τη διαδικασία του νεροκόσκινου βρέθηκαν καμένοι καρποί από βατόμουρο, αμύγδαλο, μπιζέλι και όσπρια. Ακόμη διασώζεται ένας γυναικείος σκελετός της Μεσολιθικής εποχής (7.500-8.500 ετών). Οι ανθρωπογενείς επιχώσεις πάχους 6 μέτρων μαρτυρούν τη χρήση του σπηλαίου τη Μέση και Ανώτερη Παλαιολιθική, τη Mεσολιθική και τη Nεολιθική εποχή. Το σπήλαιο είχε το τείχος για να προστατεύονται οι ένοικοί του από το ψύχος που επικρατούσε την εποχή εκείνη δηλαδή της τελευταίας παγετώδους εποχής.
Με τη δημιουργία διαδρόμου επισκεπτών ο οποίος εξυπηρετεί και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες έχει ολοκληρωθεί το σπήλαιο και είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες.

Το σπήλαιο Βαθυρέματος

Τοποθεσία: 3,5χλμ από το χωριό Βαθύρεμα προς Στουρναρέικα.

Το σπήλαιο Αέρα Παλαιοκαρυάς

Το σπήλαιο Αέρα Παλαιοκαρυάς βρίσκεται 3.9χλμ ΝΔ της Κάτω Παλαιοκαρυάς και 2.6 χλμ. Ν της Μέσης Παλαιοκαρυάς.

Πρόκειται για έναν Υπόγειο ποταμό, καρστικός αγωγός 135 μέτρων περίπου. Στη μέση του σπηλαίου υπάρχει τσιμεντένιο φράγμα για τη συγκέντρωση του νερού προς το χωριό με πλαστικό σωλήνα.
Η πρόσβαση σ’ αυτό γίνεται από το χωματόδρομο του νεκροταφείου της Μέσης Παλαιοκαρυάς, διασχίζοντας δύο φορές τον ποταμό και ανεβαίνοντας περίπου 500 μέτρα συναντάς την είσοδο του σπηλαίου.

Το σπήλαιο-Καταρράκτης Μυρόφυλλο

Το σπήλαιο βρίσκεται 3,5 χιλ. από το Μυρόφυλλο προς Πολυνέρι.
Πρόκειται για έναν υπόγειο ποταμό με καταρράκτη που ξεχωρίζει από μακριά.

Το σπήλαιο Κουδουνότρυπα

Η είσοδός του σπηλαίου βρίσκεται 1.5 χιλ. νοτιοανατολικά της Πύλης και 500 μέτρα βορειοδυτικά του μοναστηριού της Γκούρας σε υψόμετρο 434μέτρα (Μ.Σ.Θ.) στο όρος Ίταμος. Περίπου 700 μέτρα πριν το μοναστήρι ξεκινά ένα υποτυπώδες μονοπάτι από ένα εκκλησάκι πάνω στο δρόμο μέχρι την είσοδο του βαράθρου. Η είσοδός του δεν είναι ορατή από μακριά.

Πρόκειται για ένα κατακόρυφο βάραθρο μήκους 115μέτρων και συνολικού βάθους 105μέτρα. Το όνομά του προέρχεται από το «κουδούνισμα» που κάνουν οι πέτρες και οι βράχοι όταν πέφτουν από το ύψος των 105μέτρα.

Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά βάραθρα του ορεινού όγκου της Πύλης. Η μορφή που έχει η κατακόρυφη διαδρομή είναι καμπανοειδής με στενό στόμιο στα πρώτα μέτρα και ξανοιγόμενη στη συνέχεια. Η είσοδός του κατωφερής αρχικά οδηγεί σε στόμιο διαστάσεων 4x6 μέτρα (μήκος x πλάτος) και στη συνέχεια σε βαραθρώδη διαδρομή. Το σπήλαιο διανοίγεται σε ωολιθικούς ασβεστόλιθους του Δογγερίου της Ενότητας Κόζιακα.

Το σπήλαιο Καζάνια

Το σπήλαιο στη θέση Καζάνια από τα ωραιότερα, με υπέροχους σταλαγμίτες και σταλακτίτες και έναν υπόγειο καταρράκτη και το σπήλαιο Σαρμανίτσα, αποτελούν μοναδικά φυσικά φαινόμενα που αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κανείς.

Το σπήλαιο βρίσκεται 800 μέτρα νοτιοδυτικά του χωριού Πύρρα, στην περιοχή «Καζάνια». Το όνομα της περιοχής προέρχεται από τις φυσικές κοιλότητες, όπου στροβιλίζεται το νερό του χειμάρρου και χρησιμοποιούνταν για το πλύσιμο των ρούχων (δρυστέλες - καζάνια). Το νερό του χειμάρρου προέρχεται από το σπήλαιο που αποτελεί υπόγειο ποταμό. Η πρόσβαση στο σπήλαιο είναι δύσκολη διότι γίνεται μέσω παλαιού μονοπατιού. Ιδιαίτερα στα τελευταία μέτρα απαιτείται σκαρφάλωμα. Το μονοπάτι ξεκινάει από το δρόμο που οδηγεί στον ποταμό Καμναΐτικο και μετά από 1 χιλ. οδηγεί στην απότομη κοιλάδα των «Καζανιών». Εκεί περνώντας τις παλαιές Δρυστέλες οδηγούμαστε στον καταρράκτη-σπήλαιο. Το σπήλαιο διανοίγεται σε πελαγικούς ασβεστόλιθους της ζώνης Πίνδου. Η είσοδός του βρίσκεται σε υψόμετρο 988m (Μ.Σ.Θ.). Έχει διεύθυνση περίπου Β-Ν. Αποτελείται από ένα θάλαμο στην είσοδο διαστάσεων 7 x 8 μέτρα (μήκος x πλάτος) ενώ στη συνέχεια ακολουθεί αγωγός πλάτους 7 μέτρα οδηγεί στον υπόγειο ποταμό. Η συνέχεια της πρόσβασης γίνεται κατά μήκος και ενάντια στο ρου του ποταμού μέχρι σιφόνι βάθους 3 μέτρα περίπου. Στο σημείο αυτό η πρόσβαση απαιτείται υποβρύχια προσπέλαση. Το νερό του ποταμού οδηγείται κάτω από την πρώτη αίθουσα του σπηλαίου και εξέρχεται τμήμα του 200 μέτρα πιο νότια μέσα στα κορήματα

Το σπήλαιο Τρύπα του Βολιώτη

Σε υψόμετρο 1722 μέτρα στην περιοχή των κορυφών του Κόζιακα υπάρχει μέχρι τα 6 0m βάθος το σπήλαιο Τρύπα Βολιώτη. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο από το χωματόδρομο της Ελάτης και με τα πόδια σε διαδρομή 1χλμ. Χαρακτηριστικό της εισόδου είναι το πλήθος των κορακιών που πετούν. Μετά από κάθοδο περίπου 7 μέτρα ο κατακόρυφος αγωγός χωρίζεται σε δύο παράλληλα τμήματα. Το ανατολικό τμήμα έχει εξερευνηθεί και φτάνει περίπου στα 60 μέτρα.

Το σπήλαιο Μπέη Κόζιακας

Η σπηλιά του Μπέη βρίσκεται 3χλμ ΝΔ της Πιαλείας, στον Κόζιακα, στα 1220 μέτρα υψόμετρο, σε μία ιδιαίτερη γεωλογικά περιοχή. Πρόκειται για καταβόθρα που στραγγίζει τα νερά ενός λεκανοπέδιου του βουνού, τα οποία διέβρωσαν τον ασβεστόλιθο και βρήκανε έξοδο στην ανατολική πλευρά της ορθοπλαγιάς. Με ανύψωση του εδάφους και πολύ νερό σχηματίστηκε ένας εντυπωσιακών διαστάσεων αγωγός με δύο εισόδους. Το φως εισχωρεί από τα μεγάλα ανοίγματα 15 μέτρων περίπου, ενώ υπάρχει και έντονο ρεύμα αέρα στον κύριο αγωγό.
Στα δεξιά του κύριου αγωγού υπάρχουν δύο ακόμα αγωγοί-διακλάσεις. Η πρώτη μήκους 100 μέτρων περίπου, στενεύει προοδευτικά και οδηγεί σε θάλαμο με σκαμμένο από ανθρώπινο χέρι δάπεδο και εντυπωσιακό διάκοσμο στα τοιχώματα. Η δεύτερη που είναι κοντά στην ανατολική είσοδο συνεχίζει για 60 μέτρα περίπου και σταματάει σε τοίχωμα ενώ υπάρχει πατάρι από όπου έρχεται άλλος αγωγός με πιθανή συνέχεια. Η σπηλιά είναι ένα πολύπλοκο σύστημα αγωγών και διακλάσεων με το νερό να έχει κάνει πολύ δουλειά.
Το ύψος της οροφής κυμαίνεται γενικά στα 10 με 15 μέτρα ενώ στον κύριο αγωγό μεγάλοι ογκόλιθοι βράχων έχουν αποκολληθεί από την οροφή με αποτέλεσμα το νερό να χάνεται κατά σημεία κάτω από αυτούς. Στην είσοδο σχηματίζεται καταρράκτης 7 μέτρων που ανάλογα με την εποχή η ποσότητα του έχει διακυμάνσεις. Η πρόσβαση γίνεται από την Ελάτη ή από τη θέση Κώστα στο δρόμο που πάει για Κανάλια.

Το σπήλαιο Ανταλλαξίμων

Στην παινεμένη οροσειρά του Κόζιακα, σε ένα μαγευτικό χώρο με θέα τον Θεσσαλικό κάμπο βρίσκεται εδώ και 15.000 χρόνια το μοναδικό του νομού Τρικάλων, σπήλαιο Ανταλλαξίμων.
Ανακαλύφθηκε το 1980 από τους κατοίκους του χωριού, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων ΒΔ του οικισμού Ανταλλαξίμων, (υψόμετρο 650 μ.) στη θέση «Μπιστοριές ή μαντριά Γιαννούχου - Μπίνα και Αλεξίου»
Για να κατασκευάσει η φύση αυτό το φυσικό κάλλος χρειάστηκαν αιώνες πολλοί αποθέτοντας σταγόνα - σταγόνα τα όμβρια ή του χιονιού τα ύδατα. Η διείσδυση προς το εσωτερικό του σπηλαίου γίνεται από μια αδιαμόρφωτη στενή οπή, στην αρχή έρποντας και μετά όρθιος.
Το όλο σπήλαιο έχει τρεις αίθουσες, με υπέροχο διάκοσμο σταλακτιτών και σταλαγμιτών, η μία ωραιότερη από την άλλη.
Οι εντυπωσιακοί σχηματισμοί των σταλαγμιτών και των σταλακτιτών που επί χιλιάδες χρόνια υπομονετικά η φύση του Κόζιακα φιλοτέχνησε δίνουν μια αίσθηση μαγείας και εκπάγλου ομορφιάς.
Οι σταλαγμίτες ανυψώνονται από το έδαφος σε διάφορα σχήματα και σε πολλά σημεία ενώνονται με τους σταλακτίτες. Η απόθεση ανθρακικού ασβεστίου είναι στο σύνολο ολόασπρη και ελάχιστα σε χρώμα ανοιχτό καφέ και λίγο σκουρότερο. Αισθητή ελαφρά, είναι και η ύπαρξη διοξειδίου του άνθρακα, γιατί το σπήλαιο δεν οξυγονώνεται επαρκώς.

Το σπήλαιο Αγίου Προκοπίου

Το σπήλαιο Αγίου Προκοπίου αποκαλύφθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια εργασιών διάνοιξης του επαρχιακού δρόμου Αγίου Προκοπίου – Καλογήρων. Βρίσκεται 700 μέτρα βορείως του Αγίου Προκοπίου. Η είσοδος του σπηλαίου απέχει μόλις από 5 μέτρα από την άσφαλτο πίσω από το προστατευτικό κράσπεδο. Το στόμιο της εισόδου είναι σχετικά μικρό (0.6x0.5 πλάτος x ύψος). Το σπήλαιο αποτελεί βάραθρο συνολικού βάθους 16 μέτρα. Η περιοχή της εισόδου είναι επικλινής και καταλήγει σε ένα επίμηκες βάραθρο βάθους 11 μέτρων. Στο βύσσο του βαράθρου σχηματίζεται μία μικρή αίθουσα με δύο επιμήκεις απολήξεις προς νότο ενώ προς Βορρά συνεχίζει υπό τη μορφή στενώματος. Δεν παρουσιάζει αξιόλογο σπηλαιοδιάκοσμο αλλά αντιθέτως πολλά σημεία αποσαθρωμένου ασβεστολίθου.

Αντιλήψεις, Σοφίες, Στοχασμοί του Μάνου Χατζιδάκι

 

Δε μελαγχολώ για τα χρόνια που περνάνε. Αν μου έλεγαν να τα ξαναζήσω θα με μελαγχολούσε περισσότερο. Να αντιμετωπίσω τα ίδια λάθη για μια ακόμη φορά; Δεν το θέλω. Δε μετανοώ για τα λάθη μου. Αλλά δε θα 'θελα να τα ξανακάνω. Όπως δε μετανοώ για τις ωραίες στιγμές μου αλλά δε θα ήθελα να τις ξαναζήσω. Με ενδιαφέρουν πολύ οι στιγμές που θέλω να ζήσω, παρά αυτές που έζησα.

«Αδιαφορώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ».

 «Ο,τι έχω ιερό: Να περιφρονώ τις συνήθειες των πολλών, τη λογική του κράτους και την «ηθική» των συγγενών μου.
Να αγαπώ με πάθος τους κυνηγημένους, τους ανορθόδοξους και τους αναθεωρητές...!

Το μυστικό είναι να μην συνηθίζεις στην ασχήμια. Από την ώρα που την συνηθίζεις και μειώνεις την σημασία της, θα πει ότι αρχίζεις και να της μοιάζεις. Όλη η αντίστασή μας θα πρέπει να είναι αυτή: Να μην μοιάσουμε στα τέρατα που μας περιβάλλουν.

 «Ο πατριωτισμός των φασιστών έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όσοι σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις».

Πιστεύω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.

Επιθυμώ να έχω πολλά χρήματα για να μπορώ να στέλνω «εις τον διάβολον» - πού λένε - κάθε εργασία που δεν με σέβεται. Το ίδιο και τους ανθρώπους.

Περιφρονώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία την πάσα λογής χυδαιότητα καθώς και κάθε ηλίθιο του καιρού μου.

Μικρές Ιστορίες... από τη ζωή του Μαχάτμα Γκάντι

 

Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου τού Λονδίνου είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια τού μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο τού Πανεπιστημίου, όταν ο Γκάντι ήλθε με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:

«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;» και η απάντηση τού Γκάντι ήταν...

«Μην ενοχλείστε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στην επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. Τότε ο Mr. Peters του έθεσε την παρακάτω ερώτηση:

«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιο από τα δύο θα παίρνατε;»

Χωρίς να πολυσκεφθεί ο Γκάντι τού απάντησε: «Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»

Τότε ο Mr. Peters μ ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε: «Αν ήμουν στην θέση σας θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε;»

και ο Γκάντι τού απάντησε με απάθεια: «Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει.»

Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση του φοιτητή, του έγραψε στην κόλλα του διαγωνίσματος, «Ηλίθιος» και την έδωσε στον Γκάντι.

Ο Γκάντι πήρε την κόλλα του διαγωνίσματος και κάθισε κάτω. Μερικά λεπτά αργότερα πάει στον καθηγητή του και του λέει:

«Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε.»

ΥΠΕΡ ΔΑΦΝΗΣ

 

Κάθε άνθρωπος της τέχνης πρέπει να φυτεύει μια δάφνη στον κήπο του. Όχι μόνο για το μεθυστικό της άρωμα, όχι μόνο για την εξόφθαλμη ομορφιά της που αγλαΐζει τη γωνιά του κήπου, όχι μόνο για τη συνεισφορά της στα μυστικά της κουζίνας, αλλά περισσότερο για τούτο: να μην αδημονεί ο καλλιτέχνης για το πότε θα δαφνοστεφανωθεί. Όποτε θέλει θα κόβει ένα κλαδί και θα στεφανώνεται μόνος του. Κι αν θελήσει κάποια στιγμή να μασήσει τα φύλλα του ελαιοφόρου δέντρου θα δίνει και χρησμούς για το άχαρο μέλλον μας. 

Του  Ηλία Κεφάλα

Τα 9 είδη νοημοσύνης

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας που αφορά στην ανθρώπινη νοημοσύνη, διαπιστώθηκε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν πολλαπλά είδη νοημοσύνης. Τα συμπεράσματα που εξήχθησαν υποστηρίζουν ότι υπάρχουν 9 είδη νοημοσύνης, που μπορούν να καλλιεργηθούν και να ενδυναμωθούν ή να παραμεληθούν και να αποδυναμωθούν. Πιο συγκεκριμένα τα είδη νοημοσύνης είναι τα εξής:

Λεκτική/ γλωσσική νοημοσύνη: Η γλωσσική νοημοσύνη αφορά την παραγωγή της γλώσσας, αλλά και την ευαισθησία για λεπτές αποχρώσεις, κανόνες και ρυθμούς της γλώσσας . Σχετίζεται με λέξεις είτε προφορικά είτε γραπτά. Οι άνθρωποι με λεκτική-γλωσσική νοημοσύνη χαρακτηρίζονται από  ευκολία στη χρήση των λέξεων και της γλώσσας και στην κατανόηση οδηγιών και σημασιών λέξεων. Είναι συνήθως καλοί στην ανάγνωση, στον γραπτό λόγο, στην αφήγηση ιστοριών και στην απομνημόνευση λέξεων και ημερομηνιών. Μαθαίνουν καλύτερα μέσω της ανάγνωσης, της τήρησης σημειώσεων και της συζήτησης ενώ μαθαίνουν ξένες γλώσσες πολύ εύκολα καθώς έχουν υψηλή λεκτική μνήμη και ανάκληση και μια ικανότητα να καταλαβαίνουν και να χειρίζονται σωστά τη σύνταξη και τη δομή.

Λογικομαθηματική νοημοσύνη: Σχετίζεται με αριθμούς, με τη λογική, την αφαιρετική ικανότητα και την ικανότητα επαγωγικής και απαγωγικής λογικής. Τα άτομα με λογική / μαθηματική νοημοσύνη διαθέτουν ιδιαίτερες ικανότητες συλλογισμού, αναγνώρισης περιληπτικών σχεδίων, επιστημονικής σκέψης και έρευνας καθώς και εκτέλεσης σύνθετων υπολογισμών.

Μουσική νοημοσύνη: Μουσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να απολαμβάνεις, να εκτελείς και να συνθέτεις μουσικά κομμάτια. Σχετίζεται με ευαισθησία στην κίνηση, στο ρυθμό και στη χροιά του ήχου καθώς και με τις συναισθηματικές αποχρώσεις της μουσικής . Τα άτομα που διαθέτουν μουσική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσω της ανάγνωσης. Μάλιστα χρησιμοποιούν τραγούδια ή το ρυθμό για να μάθουν ή να απομνημονεύσουν πληροφορία.

Χωροταξική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης σχετίζεται με την ικανότητα να παρατηρείς και να χειρίζεσαι νοερά αντικείμενα, να παρατηρείς και να αναπαριστάς χωρικά σχέσεις και αντικείμενα. Τα άτομα με υψηλή χωροταξική νοημοσύνη διαθέτουν ισχυρή οπτική μνήμη, καλλιτεχνικές τάσεις και ζωηρή φαντασία. Παράλληλα, διαθέτουν πολύ καλό προσανατολισμό στο χώρο αλλά και καλό οπτικοκινητικό συντονισμό.

Κιναισθητική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης αφορά την ικανότητα να χρησιμοποιείς συντονισμένα κινητικές δεξιότητες. Άτομα που διαθέτουν υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη χρησιμοποιούν το σώμα τους ώστε να επιλύουν προβλήματα, να χρησιμοποιούν ιδέες και να εκφράζουν συναισθήματα, να μιμούνται, να εκφράζονται μέσω του σώματος. Μαθαίνουν λοιπόν καλύτερα μέσω της σωματικής δραστηριότητας και διαθέτουν υψηλότερη σωματική μνήμη.

Διαπροσωπική Νοημοσύνη: Η διαπροσωπική νοημοσύνη αφορά την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι τους σκοπούς των άλλων ανθρώπων, τα κίνητρά τους, την οπτική τους γωνία, να αποδίδεις κίνητρα στη συμπεριφορά τους, να συνεργάζεσαι και να αλληλεπιδράς με άλλους.

Ενδοπροσωπική νοημοσύνη: Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να κατανοώ τα βαθύτερα αισθήματα μου, τις επιθυμίες μου και τις ιδέες μου. Αφορά την ικανότητα προσωπικής γνώσης με κατεύθυνση τον ίδιο μας τον εαυτό.

Νατουραλιστική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης συνδέεται με την ικανότητα να αναγνωρίζω και να συνδέω πληροφορίες προερχόμενες από το φυσικό περιβάλλον. Προστέθηκε στην θεωρία μόλις το 1996. Άτομα με υψηλή νατουραλιστική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα όταν το υπό συζήτηση θέμα σχετίζεται άμεσα με τη φύση και το περιβάλλον.

Υπαρξιακή νοημοσύνη: Άτομα με υψηλό δείκτη αυτού του τύπου νοημοσύνης προβληματίζονται έντονα με θέματα ύπαρξης και ανυπαρξίας, καλού και κακού, σωστού και λάθους.

Ενώ όλοι οι άνθρωποι κατέχουν μέρος όλων των ειδών νοημοσύνης, οι περισσότεροι θα έχουν ένα κυρίαρχο είδος το οποίο θα επηρεάσει τον τρόπο που μαθαίνουν και αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους.

 

Διάλογος… δι’ αλόγων

 

Έξι σχέδια που έχουν σαν κεντρικό τους θέμα το άλογο, φιλοδοξούν να γοητεύσουν, να εμπνεύσουν και να προκαλέσουν έναν διάλογο με το φιλότεχνο κοινό.

Από τα ομορφότερα ζώα, τα άλογα, προσφέρονται πάντα για θέμα στην τέχνη.

Παρατηρώντας κανείς τα χαρακτηριστικά τους, και μέσα από έναν διάλογο δι' αλόγων, μπορεί να ακούσει το χλιμίντρισμα, να νοιώσει τον καλπασμό, να αισθανθεί την ρώμη τους... και με μια διάθεση διαλεκτικής του ονείρου να εισέλθει μέσα σε έναν άλλο κόσμο, πιο ελεύθερο, πιο αγνό, πιο αθώο, στον κόσμο του α-λόγου!

Απεβίωσε ο Βάιος Βασ. Σταμούλης

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Βάιος Σταμούλης την Τετάρτη 7-6-2023, σε ηλικία 86 ετών.

Ο Βάιος Σταμούλης του Βασιλείου και της Μαρίας, γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1937. Παντρεύτηκε και με την πρώτη γυναίκα του απόχτησε δύο παιδιά, την Σωτηρία –Άννα και τον Βασίλειο. Με την δεύτερη γυναίκα του απόχτησε ένα παιδί, τον Αντώνιο.

Η  εξόδιος ακολουθία θα γίνει σήμερα στις  16.30 ώρα, στον  Ιερό  Ναό  Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

Απεβίωσε η Φωτεινή συζ. Κων. Απόχα

 

Απεβίωσε η συγχωριανή  Φωτεινή Απόχα συζ. Κων/νου, την Δευτέρα 5 Ιουνίου 2023, σε ηλικία 69 ετών. Η Φωτεινή, το γένος Δημ. Γκόρα γεννήθηκε το 1945 στην Δράμα. Παντρεύτηκε με τον Κων/νο Απόχα και απόχτησαν δυο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ζωή.

Σημ. 1) Η σορός θα μεταφερθεί στον  Ιερό  Ναό  Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, την Τρίτη 6 – 6 – 2023  και η εξόδιος ακολουθία θα γίνει στις  5.00 ώρα μ.μ.

2) Ο καφές θα προσφερθεί στο καφενείο του Β. Βότσιου στο Βαλτινό.

Απεβίωσε ο Χρήστος Θ. Βαγγελός

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Χρήστος Βαγγελός του Θωμά και της Αικατερίνης, την Κυριακή 4 Ιουνίου 2023, σε ηλικία 76 ετών. Ο Χρήστος Βαγγελός, που κατοικούσε για χρόνια στην Αθήνα, γεννήθηκε το 1947στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Βασιλική, το γένος Τζαφόλια και απόχτησαν μια κόρη, την Ειρήνη.

Η ψήφος στις εκλογές είναι δικαίωμα ή υποχρέωση;

 

Ακούσαμε πολλές φορές τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να παροτρύνει και σχεδόν να εκλιπαρεί τους εκλογείς να προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν.

Όμως σύμφωνα με την νομοθεσία του κράτους μας, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική για όλους όσοι είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (άρθρο 51, παρ. 5 Συντάγματος της Ελλάδας και  άρθρο 6 του π.δ. 26/2012).

Ο εκλογέας που αδικαιολόγητα δεν ασκεί το δικαίωμα του εκλέγειν τιμωρείται με φυλάκιση από ένα (1) μήνα έως ένα (1) χρόνο (άρθρο 117 παρ. 1 του π.δ. 26/2012).

Με γνώμονα και αφετηρία την ορθολογική σκέψη, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

Γιατί ένας αρχηγός κράτους - πρωθυπουργός αναγκάζεται να παροτρύνει τους εν δυνάμει παράνομους πολίτες να πάνε να ασκήσουν τα υποχρεωτικά τους καθήκοντα; Μήπως γιατί ξέρει ότι ποτέ δεν εφαρμόστηκε ο παραπάνω νόμος; Κι αν δεν εφαρμόστηκε ο νόμος ποτέ, τότε ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;

Γιατί αυτός ο στρουθοκαμηλισμός του πολιτικού μας συστήματος, γιατί αυτή η ανοχή στην αναντιστοιχία μεταξύ της ισχύος του νόμου και της εφαρμογής του;

Πως μπορεί να διαχειριστεί ένας πολίτης το διπλό μήνυμα που εισπράττει: ότι το εκλογικό του δικαίωμα είναι ταυτόχρονα και υποχρέωσή του;

Γιατί αυτός ο παραλογισμός;

Και βέβαια, αυτός ο παραλογισμός οδηγεί σε άλλον παραλογισμό:

Η αποχή στις προηγούμενες εκλογές έλαβε το ίδιο ποσοστό με το πρώτο κόμμα: 40%. Δεν μιλάμε για λευκά ή άκυρα. Τέσσερις στους δέκα πολίτες της χώρας μας δεν πήγαν καν να ψηφίσουν.

Την πλειοψηφία στις εκλογικές αναμετρήσεις την έχει το κομμάτι του λαού που δεν δίνει το «παρών» στην «γιορτή της Δημοκρατίας».

Τι γιορτή είναι αυτή, άραγε, με τους καλεσμένους απόντες;

Λήθη και Μνημοσύνη, ομορφιά και χρόνος

 

Περπατώντας στους δρόμους των πόλεων (εδώ στην Καρδίτσα), μπορεί κανείς να συναντήσει και να συνομιλήσει με γερασμένα αστικά υπολείμματα, που τα μνημονικά τους φορτία εκλύουν μεγάλη δύναμη αφήγησης.

Ο φακός αντιμάχεται το αδυσώπητο του χρόνου, συλλαμβάνοντας και διασώζοντας εικόνες, που αποκαλύπτουν ένα εσωτερικό, ψυχικό τοπίο μιας αθέατης ζωής, που σε λίγο, το ξέρεις ότι θα πάψει να υπάρχει.

Παιχνίδι με τη Λήθη τη Μνημοσύνη, την Ομορφιά και τον Χρόνο!

Όμως το υψηλότερο και ουσιώδες δεσπόζει στο βάθρο της Μνημοσύνης.

Ο Δίας κοιμήθηκε με τη Μνημοσύνη για εννέα συνεχόμενες μέρες και έτσι δημιουργήθηκαν οι εννέα Μούσες.

Δημήτρης Τσιγάρας