Αληθινές ιστορίες του χωριού

Τρεις καβαλάρηδες κατηφόριζαν, από τα χωριά του Κόζιακα προς το Βαλτινό. Έφτασαν το σούρουπο στο χωριό και στο δρόμο τους συνάντησαν μια νέα κοπέλα. Τη «σταύρωσαν» το δρόμο και επωφελούμενοι από το σούρουπο και την ερημιά της ώρας τη βίασαν. Τα ζωώδη ένστικτά τους όμως, δεν σταμάτησαν εκεί, έβγαλαν κι ένα μαχαίρι και αφού έκοψαν από το κεφάλι της κοπέλας τα μαλλιά, πήραν τις κοσιάνες της για λάφυρα.
Συνηθίζονταν κάτι τέτοιες βιαιοπραγίες τότε, το 1920, από τους ισχυρότερους προς τους αδύναμους και μάλιστα έμεναν και ατιμώρητες.
Η κοπέλα τρομαγμένη και σε άθλια κατάσταση έφτασε στο σπίτι της και είπε στην οικογένειά της, τι της συνέβη…
Ο αδερφός της, ο Χρυσόστομος Μαντέλας αγρίεψε. Πείρε το όπλο του, το έκρυψε μέσα στο σακάκι του και την άλλη μέρα τράβηξε ίσια προς τη Μεριά.
Βρήκε εκεί τους τρείς βιαστές της αδερφής του και τους ζήτησε το λόγο.

Αυτοί τον απείλησαν και του είπαν να καθίσει φρόνημα γιατί θα τον σκοτώσουν.

Έβγαλε κι αυτός το όπλο του και άρχισε να τους πυροβολεί.
Πανικόβλητοι και οι τρείς άρχισαν να τρέχουν και να προσπαθούν να προφυλαχθούν από τους πυροβολισμούς.
Ένα βόλι πέτυχε το έναν και τον σκότωσε. Οι άλλοι δύο κατάφεραν να ανέβουν στα άλογά τους και να φύγουν.
Ο Χρυσόστομος πλησίασε τον νεκρό βιαστή, έψαξε στο σακάκι του και βρήκε τις κοσιάνες της αδελφής του. Τις πείρε και μαζί με την εκδίκησή του τις επέστρεψε στην αδερφή του.
Μετά κίνησε το δρόμο για την εκκλησία κρατώντας στα χέρια του μόνο το όπλο και φωνάζοντας:

«Παπά Θανάση!!! Έ! Παπά Θανάση, έλα να με εξομολογήσεις, σκότωσα άνθρωπο»!

Διευκρινιστικά:

Ο Χρυσόστομος Μαντέλας ήταν αδερφός του Ηλία Μαντέλα. Κατά τη μακροχρόνια μελέτη της ιστορίας του Βαλτινού, δυστυχώς δεν βρέθηκαν στοιχεία για την ζωή του, μετά από αυτό το περιστατικό. Δεν άφησε απογόνους και δεν γνωρίζουμε τι απέγινε. Άλλοι λένε ότι δικάστηκε και εκτελέστηκε, άλλοι πως πέθανε στη Φυλακή, άλλοι λένε πως αυτοκτόνησε, και άλλοι πως τρελάθηκε και τον κλείσανε στον Άη Νικόλα, της Φήκης.

Ρυάκι ο Πηνειός

Σε …ρυάκι έχει μετατραπεί ο Πηνειός ποταμός σε ορισμένα σημεία που διασχίζει το νομό μας, Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, τότε είναι σίγουρο πως σε λίγο καιρό ο Πηνειός θα θυμίζει περισσότερο ένα μικρό ποτιστικό κανάλι και όχι ένα ποτάμι που διασχίζει εκατοντάδες χιλιόμετρα τη Θεσσαλία και χύνεται στη θάλασσα.

Ειδικότερα ο ποταμός παρουσιάζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά στη γέφυρα Βαλομανδρίου, όπου και από τις δύο πλευρές της γέφυρας η εικόνα δεν είναι και η καλύτερη που ο καθένας μπορεί να αντικρίσει. Ένα ρυάκι που διασχίσει μια μεγάλη έκταση από πέτρες και ότι άλλο θυμίζουν πως σε αυτό το σημείο άλλους μήνες το χρόνο, κατακλύζονται από ορμητικά νερά. Το τοπίο συμπληρώνεται με σωλήνες αρδεύσεως να προσπαθούν να «μεταγγίσουν» και τις λίγες ποσότητες νερού που έχουν απομείνει.

Η περίπτωση της Θεσσαλίας, σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Μυλόπουλος, είναι

Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες



Στον τόπο μου μ΄ αρέσει

Η ταπεινή μου αυλή, που είναι η ψυχή των γειτόνων μου, το βουερό κοπάδι των παιδιών που τρέχουν ξυπόλυτα στους χωμάτινους δρόμους. Όλοι αυτοί που έφυγαν οριστικά, παίρνοντας μαζί την τίμια μορφή τους, γεμάτη καρτερία, τόλμη και πένθος. Είναι ο μικρός - μεγάλος αυτός τόπος που ζούμε, για μένα το αιώνιο μοντέλο. Το φως, πάντα γκρίζο και χρυσό. Γυναίκες των αρχαίων αγγείων κυκλοφορούν γύρω μου και άνδρες με πρόσωπα δυνατά -επιμειξίες αιώνων-, γεμάτα πονηριά και πάθος. Είναι ο ανερμήνευτος Έλληνας, μισός Ανατολή - μισός Δύση, είναι ο πατέρας μου που δεν μπορώ να αρνηθώ.

Στον τόπο μου δεν μ΄ αρέσει

Ο θλιβερός κομπασμός των επιγόνων. Να έχεις προδώσει την κληρονομιά σε κάθε παραμικρή της πτυχή, να έχεις εξευτελίσει στο έπακρο την ευγένεια της καταγωγής σου. Και να θέλεις να καλύψεις τον εκβαρβαρισμό σου με συναισθηματική φτήνεια καυχήσεων για προγονικό πλούτο που κυριολεκτικά αγνοείς.

Τα πορτρέτα

Μια σειρά από πορτρέτα που φιλοτεχνήθηκαν και επεξεργάστηκαν στο Photo shop αποτελούν ένα εικαστικό σύνολο έργων τέχνης.
Πρόκειται για πρόσωπα ανθρώπων του χωριού Βαλτινό, άντρες και γυναίκες που συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός το 2011.
Εκτιθεμένα μέσα σε μαύρο φόντο αναδεικνύονται με το κοντράστ και πολλά από αυτά φαντάζουν σαν πίνακες ζωγραφικής της Αναγέννησης.

Αληθινές ιστορίες του χωριού

Είχε τελειώσει τη λειτουργία ο παπά Θανάσης Βότσιος και ο κόσμος άρχιζε σιγά σιγά να συγκεντρώνετε στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας. Ήταν 2 Μαίου 1910 και πανηγύριζε το χωριό. Παλιά συνήθεια, αυτή τη μέρα στο Βαλτινό, να το γλεντάνε με τραγούδια και χορούς.
Τα όργανα, ένας λαουτιέρης, ένας με κλαρίνο και ένας με νταούλι, δεν άργησαν να συγχρονιστούν και άρχισαν να παίζουν. Αλλά κι ο χορός δεν άργησε καθόλου να στηθεί. Ένας εσωτερικός κύκλος με γυναίκες και ένας κύκλος εξωτερικός, με άντρες συγχρονίζονταν στο ρυθμό και στους ήχους του δημοτικού τραγουδιού.

Ο κόσμος χόρευε με τη σειρά, άλλοι καμάρωναν, άλλοι χτυπούσαν παλαμάκια, ήταν και το έθιμο της χαρτούρας και κάπου, κάπου οι άντρες έριχναν το κέρασμά τους στα όργανα και έτσι το γλέντι συνεχίζονταν.

 

Εκεί κάπου προς το τέλος μπήκε μπροστά στο χορό και ο Χρήστος Μπαντόλιας.

«Φτώχια καταραμένη» ο Χρήστος, όχι δηλαδή πως οι άλλοι ήταν πλούσιοι, απλά ήταν λίγο σε καλύτερη μοίρα.
Μερακλώθηκε λοιπόν ο Χρήστος και άρχισε να χορεύει λεβέντικα ένα υπέροχο τσάμικο τραγούδι. Ήταν μερακλής, χορευταράς και περήφανος ο Χρήστος, όμως δεν είχε να κεράσει κάτι στα όργανα και αυτοί το μισόκοψαν το τραγούδι.
Ζήτησε να χορέψει και δεύτερο τραγούδι.
Τα όργανα κοιταχτήκανε για λίγο μεταξύ τους… και μετά άρχισαν να παίζουν.
Δεν έβλεπαν όμως κέρασμα και το παίξιμό τους ήταν χαλαρό και άτονο.
Ο Χρήστος κατάλαβε την ατονία των οργάνων και τους έκανε νόημα με το χέρι να παίξουν κανονικά. Τα όργανα τίποτα, συνέχιζαν το άτονο και χαλαρό παίξιμο.
Ο Χρήστος τους ξαναέκανε νόημα, και αυτοί τίποτα…
Ένοιωσε τέτοια προσβολή και τέτοια περιφρόνηση, που καλύτερα να «άνοιγε η γη να τον καταπιεί».
Πείρε ανάποδες και μέσα σ΄ όλο τον κόσμο, την ώρα που πλησίαζε κοντά στα όργανα, έφτιαξε μια αεροδυναμική χορευτική φιγούρα και έδωσε μια δυνατή κλωτσιά στο νταούλι. Το νταούλι έφυγε από τα χέρια του νταουλιέρη και έσπασε. Τα όργανα σάστισαν και σταμάτησαν να παίζουν. Πήγε να γίνει φασαρία, αλλά επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι και απετράπη.
Ο κόσμος αναστατώθηκε, το γλέντι χάλασε και το πανηγύρι διαλύθηκε.

Ο Χρήστος πήρε το σακάκι του, το φόρεσε, κοίταξε προς την εκκλησία σα να ζητούσε συγνώμη από τον Άγιο Αθανάσιο, έκανε το σταυρό του και έφυγε...



Έξαλλος ο Κώστας Ψύχος…

Στην τοπική εφημερίδα «Διάλογος» της Δευτέρας 1 Αυγούστου 2011 γίνεται αναφορά στην αντίδραση του Δημοτικού Συμβούλου της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδροου του Δήμου Τρικκαίων, κ. Κώστα Ψύχου για την διενέργεια δημοσκόπησης. Το συγκεκριμένο σχόλιο έχει ως εξής:

«Πρόκληση χαρακτηρίζει την απόφαση της Δημοτικής Αρχής να προχωρήσει στη διενέργεια … δημοσκόπησης για να καταγραφούν οι θέσεις των πολιτών αναφορικά με τις συγχωνεύσεις σχολείων στη περιοχή, ο δημοτικός σύμβουλος Κώστας Ψύχος. «Δεν είναι δυνατόν σε μια εποχή που ο κόσμος και η αγορά στενάζουν ο Δήμαρχος Χρήστος Λάππας να αποφασίζει έτσι την διενέργεια δημοσκόπησης η οποία θα κοστίσει 10.000 ευρώ στο Δήμο» λέει και τη θέση αυτή διατύπωσε και στην Οικονομική Επιτροπή όπου ετέθη το ζήτημα και ο ίδιος το καταψήφισε. Και η αλήθεια είναι ότι η κοινωνία μίλησε και αντέδρασε στις συγχωνεύσεις σχολείων με τον πιο δυναμικό τρόπο, οπότε… τι δημοσκοπήσεις χρειαζόταν;…»

Απεβίωσε η Βάϊα Στάθη

Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 2011 η συγχωριανή μας Βάϊα Στάθη, σύζυγος του Ηλία, σε ηλικία 91 ετών.
Η Βάϊα Στάθη, το γένος Ευάγγελου Κωσταρέλου, γεννήθηκε το 1920 στο Βαλτινό και μαζί με τον σύζυγό της, Ηλία είχανε 4 παιδιά. Την Ευαγγελία, την Θεοδώρα, την Αγγελική και την Μαρία.

Δράσεις για την διάσωση του δάσους της Παναγίας Βαλτινού

Επί τόπια επίσκεψη στο δάσος της Παναγίας έκαναν ο Πρόεδρος κ. Χρήστος Ιωάννου και μέλη του Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, την Κυριακή 24 Ιουλίου 2011.

Η επί τόπια αυτοψία αφορούσε τον εντοπισμό παράνομων δραστηριοτήτων στον χώρο καθώς και την αναζήτηση λύσεων και τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την προστασία, τη διατήρηση και τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής.

Όπως είναι γνωστό, η Παναγία του Βαλτινού είναι ένας χώρος αναψυχής, κατάφυτος από πανύψηλα υπεραιωνόβια και πανέμορφα δέντρα, κυρίως από βελανιδιές, μελίγους, φτελιάδες, υπάρχουν και λίγες ασπρόλευκες και πολύ ελάχιστες ιτιές στις άκρες. Γύρω ­ γύρω πλούσιοι και δασείς θάμνοι δημιουργούν ένα αδιαπέραστο φράχτη από βυζοκρανιές, αραποϊτιές, μικρά φτελιαδάκια και άλλα θυσανωτά τέτοια θαμνώδη φυτά και πατούλια. Όλα αυτά, τυλιγμένα από άφθονα βάτα και πλούσιες κλιματσίδες από κισσούς, αγιόκλημα, κλήδονα, που κάνουν ένα αδιαπέραστο τείχος θάμνων και πρασινάδας, που ξεχωρίζει το τοπίο από τα γύρω χωράφια.

Η βλάστηση στη περιοχή είναι πλούσια και καλύπτει σχεδόν όλη την επιφάνεια του χώρου. Δομείται κατά ορόφους αποτελούμενη από την ποώδη βλάστηση, από τη θαμνώδη, την υποοροφική και τη δενδρώδη.

Χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη υποοροφικής βλάστησης που αποτελείται από νέα κυρίως άτομα φτελιάς, δρυός και λεύκας.

Το μεγαλύτερο μέρος του δάσους καλύπτεται από φυτά των δασών και των θαμνότοπων. Τα επικρατέστερα ξυλώδη φυτικά είδη του δασυλλίου της Παναγίας είναι η Δρυς, η χνοώδης (Quercus Pendiculiflora) και η φτελιά η πεδινή (Ulmus Campestris).

Τα σπάνια δένδρα αυτών των δύο ειδών Δρυός και φτελιάς φθάνουν ως και σαράντα μέτρα ύψος (40m), ο κορμός έχει διάμετρο ως και ένα μέτρο και η ηλικία τους, σύμφωνα με δείγμα καρότου που λήφθηκε από μελετητές και επιβεβαιώθηκε και με τους ετήσιους δακτυλίους ανάπτυξης από κομμένο κορμό, ανέρχεται, ως και 200 χρόνια.

Σ΄ όλο αυτόν το χώρο, κυρίως στους θάμνους βρίσκουν καταφύγιο για φωλιές και τροφή πλήθος πουλιών και μικρών ζώων, ανάλογα με την εποχή: νερογκουσβιά, γκαλιαμάνες, κοτσίφια, κυριαρίνες, αγριόπαπιες, τσούπια, τσιουτσιουλίαγκοι (τσαλαπετεινοί), τρυγόνια και ορτύκια. Σε μόνιμη βάση, χειμώνα καλοκαίρι, μένουν σπουργίτια, καρακάξες, καλιακούδια, καλιακδάδες, μπούφοι και κουκουβάγιες. Αλλά και λίγα οδικά πουλιά που δίνουν ζωή στη γύρω περιοχή: αηδόνια, κούκοι, δεκαοχτούρες γκιώνηδες.

Όμως κατά την επιτόπια επίσκεψη του προέδρου και των μελών του Δ.Σ του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού στο δάσος της Παναγίας διαπιστώθηκαν και τα εξής σοβαρά προβλήματα:
1) Καταπάτηση μεγάλου μέρους του χώρου από παρακείμενους αγροτικούς καλλιεργητές.
2) Παράνομη και αυθαίρετη κοπή δένδρων από ασυνείδητους συντοπίτες.
3) Παράνομη ρίψη σκουπιδιών και άχρηστων αντικειμένων.
4) Αυθαίρετη εναπόθεση νάιλον και χάρτινων σακουλιών λιπασμάτων από αγρότες.

5) Επικινδυνότητα από πτώση παλαιών και ραγισμένων και ετοιμόρροπων δένδρων.

Κατόπιν αυτών των διαπιστώσεων αποφασίστηκε η ανάληψη πρωτοβουλιών, παρεμβάσεων και λήψης μέτρων κατά της προσβολής του δάσους από ανθρώπινη δραστηριότητα και φυσική φθορά.
Συγκεκριμένα αποφασίστηκαν τα εξής:
1) Η ενημέρωση των αρμόδιων τοπικών φορέων για την κατάσταση της περιοχής.
2) Να πραγματοποιηθεί διοργάνωση ημερίδας σε συνεργασία με το Δασαρχείο Τρικάλων με θέμα: «Ενημερωτική ομιλία για την προστασία, διατήρηση και διάσωση του σπάνιου αυτού δάσους».
3) Να καταγγελθεί η παράνομη υλοτόμηση στον αρμόδιο Αγροφύλακα, και στο Δασαρχείο ώστε να διεξαχθεί έρευνα για τους δράστες και να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στην περιοχή.
4) Να συνταχθεί μελέτη έργου για οριοθέτηση και περίφραξη ολόκληρου του χώρου της Παναγίας και να ενταχθεί στον προϋπολογισμό του Δήμου Τρικκαίων για την υλοποίηση του έργου.
5) Ο καθαρισμός και η διαμόρφωση του χώρου για την διεξαγωγή του πανηγυριού, τον Δεκαπενταύγουστο.

Καλημέρα, Καλή βδομάδα, καλό μήνα!

Αδιέξοδα

Όλα γράφονται με πολλούς τρόπους.

Όσοι και οι άνθρωποι, όσες οι στιγμές τους.

Ύστερα, όλα διαβάζονται με πολλούς τρόπους.

Όσοι και οι άνθρωποι, όσες οι στιγμές τους.

Όταν συνδυάζονται αναμεταξύ τους

γραμμένα και διαβασμένα

άπειρες εκδοχές γεννιούνται.

Κι από τις εκδοχές διαλέγουν πάντα αυτή

που ταιριάζει στη στιγμή τους. Οι άνθρωποι.

Αδιέξοδα.

Καλό Καλοκαίρι!



Κρήτη ΚΕΡΚΥΡΑ και Νιο

Ο Παγωτατζής (Παγωτά)

Το θερμό ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το παγωτό.

Μικροί (που αποτελούν τους πιο πιστούς καταναλωτές του) αλλά και μεγάλοι, όλες τις ώρες της ημέρας αναζητούν τη δροσιά της «παγωμένης απόλαυσης».

Τα παγωτά φτιάχνονται είτε από γάλα ή σκόνη γάλακτος είτε είναι παγωτά φρούτων - γρανίτες.

Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά.

Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά.

Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια, και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος.

 

Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.

Ο γάμος της Αγγέλας Ζησιμοπούλου

Παντρεύτηκαν το περασμένο Σάββατο 16 Ιουλίου 2011 στον ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, στη Ναύπακτο, ο Χάρης Χριστοδούλου με την Αγγέλα Ζησιμοπούλου.
Η Αγγέλα Ζησιμοπούλου είναι η μεγαλύτερη κόρη της κ. Βάσως Θεοφάνη Ζαμπακά.
Η εφημερίδα μας εύχεται στο νέο ζευγάρι, να ζήσουν ευτυχισμένοι!

Το Καρπούζι

Το καρπούζι είναι αδιαμφισβήτητα το φρούτο του καλοκαιριού που μας προσφέρει γλυκιά και δροσερή γεύση και μπορεί να καταναλωθεί ως σνακ αλλά και ως ελαφρύτερο γεύμα. Επίσης, λόγω της μεγάλης του περιεκτικότητας σε νερό (90%) συνιστά ιδανικό τρόπο ενυδάτωσης.

Όλα τα μέρη του καρπουζιού είναι καταναλώσιμα, ακόμα και τα εσωτερικά σπόρια, τα οποία μάλιστα έχουν θρεπτική αξία. Είναι καλές πηγές πρωτεΐνης και λιπαρών, καθώς περιέχουν και φυτικές ίνες. Θα συμβουλεύαμε λοιπόν να καταναλώνετε και τα σπόρια μαζί με τον καρπό. Στον αραβικό κόσμο τα σπόρια του καρπουζιού αλατισμένα και ψημένα αποτελούν ένα υγιεινό σνακ.

Το καρπούζι είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες που ονομάζονται καροτενοειδή και κυρίως σε ένα καροτενοειδές που ονομάζεται λυκοπένιο και βρίσκεται και στις ντομάτες. Μελέτες έχουν δείξει ότι διατροφή πλούσια σε λυκοπένιο έχει προστατευτική δράση από καρκίνο του προστάτη αλλά και της στοματικής κοιλότητας.
Τρόποι κατανάλωσης καρπουζιού:
-Σε μια φρουτοσαλάτα μαζί με άλλα φρούτα
-Με ψωμί και τυρί φέτα
-Ως φυσικό φρουτοχυμό μαζί με βερίκοκα, ροδάκινο και πεπόνι
-Ως ελαφρύ βραδινό γεύμα με 30γρ φέτα και 2 φρυγανιές

-Ως ελαφρύ βραδινό γεύμα με μια μπάρα δημητριακών.

Συμπερασματικά θα ήταν καλό να συμπεριλάβετε το καρπούζι στη διατροφή σας, παραβλέποντας τους μύθους που ενδεχομένως έχουν φτάσει στα αυτιά σας ότι το καρπούζι παχαίνει ή το καρπούζι έχει πολλή ζάχαρη. Απεναντίας, τα οφέλη που έχετε καταναλώνοντας 300γρ καρπούζι ημερησίως (ίσο με ένα μπολ) είναι μεγάλα και οι επιπτώσεις του στη σιλουέτα σας μικρές.

Καρπούζια για Μουσείο

Το κατεξοχήν φρούτο του καλοκαιριού είναι σίγουρα το ΚΑΡΠΟΥΖΙ!

Δροσιστικότατο, νοστιμότατο, απολαυστικότατο. Έλα όμως που το καρπούζι δεν χρησιμοποιείται μόνο για να μας δροσίζει το καλοκαίρι αλλά και για να φτιάχνουμε έργα τέχνης.
Δείτε εδώ τι κάνει ο καλλιτέχνης:

Γλυπτά από καρπούζι

Υπάρχει πλήθος υλικών που οι καλλιτέχνες ανά τον κόσμο χρησιμοποιούν για τα γλυπτά τους αλλά σίγουρα το καρπούζι δεν είναι και το πιο διαδεδομένο.

Ο Ιάπωνας Takashi Itoh μας δείχνει πως το ταλέντο και η διάθεση μπορούν να μεταμορφώσουν ένα κοινό φρούτο σε έργο τέχνης.

Οι συνδυασμοί των χρωμάτων του καρποζιού (πράσινο, κόκκινο και άσπρο) είναι ατελείωτοι και το αποτέλεσμα αξιοθαύμαστο.

Βέβαια μπορούμε πάντα αφού θαυμάσουμε το έργο τέχνης να το κρυώσουμε και να το φάμε!

Ο Λόγος στον Πολίτη

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Εθελοντισμού 2011 και με εντολή του Δημάρχου Τρικκαίων κ. Χρήστου Λάππα, το Γραφείο Τύπου του Δήμου, ανέλαβε να υλοποιήσει πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής η οποία έχει ως σκοπό να προάγει την «εθελοντική δημοσιογραφία».

Για την ακρίβεια, να προωθήσει στην πράξη την διατύπωση δημοσίως (και επωνύμως) απόψεων, προτάσεων και προβληματισμού που θα συμβάλλουν σε έναν δημόσιο διάλογο για την αντιμετώπιση και επίλυση χρόνιων αλλά και νέων προβλημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει ο νέος, διευρυμένος Δήμος Τρικκαίων.

Συγκεκριμένα, το Γραφείο Τύπου του Δήμου, σε συνεργασία με το αρμόδιο τμήμα του e-trikala, δημιούργησε ιστοσελίδα, η οποία με τον γενικό τίτλο «Ζητώ τον Λόγο», φιλοξενείται από σήμερα ως υποσελίδα στην κεντρική ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων www.trikalacity.gr. 

Ο προφήτης Ηλίας

Θεωρείται έφορος της βροχής και ρυθμιστής των μετεωρολογικών φαινομένων. Άλλωστε, στις καλοκαιρινές περιπλανήσεις θα φτάσουμε σε κορυφές που έχουν το όνομά του και θα συναντήσουμε πολλές εκκλησίες και ξωκλήσια αφιερωμένα σε αυτόν τον άγιο. Πολλά είναι και τα πανηγύρια που γίνονται προς τιμήν του στις 20 Ιουλίου.

Στις κορυφές των βουνών, όπου βρίσκονται τα εκκλησάκια του,

Μολύβι + Ξύστρα = Τέχνη

«Τέχνη είναι να κάνεις το ασήμαντο σημαντικό». Αυτό τον ορισμό, της τέχνης επιβεβαιώνει η Αγγλίδα Kyle Bean με τις καλλιτεχνικές της δημιουργίες «Μολύβι + Ξύστρα = Τέχνη».

Δεν μπορώ να ξέρω, τι σκεφτόταν όταν έφτιαχνε τα έργα που βλέπετε, σίγουρα όμως τα έργα της δεν τα ξεχνάς.

Οπτικά παιχνιδίσματα

Όταν συμπίπτει η κατάλληλη χρονική στιγμή με την κατάλληλη οπτική γωνία, τότε ο φακός καταγράφει το απρόβλεπτο καταπληκτικό αποτέλεσμα! Το παιχνίδισμα της τύχης με τα πουλιά.



Η ιστορία του δικτύου ύδρευσης του Βαλτινού

Ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής του Βαλτινού ήταν και εξακολουθεί να είναι αρκετά πλούσιος και καλύπτει ικανοποιητικά τις ανάγκες ύδρευσης των κατοίκων.
Πριν την δεκαετία του ΄70 οι ανάγκες ύδρευσης καλύπτονταν από αυτόματα αρτεσιανά κοινοτικά ή ιδιωτικά.

Το 1978 άρχισε η κατασκευή του δικτύου ύδρευσης του Βαλτινού και έτσι οικοδομήθηκε ο πρώτος υδατόπυργος και δίπλα έγινε η ανάλογη γεώτρηση για την άντληση του νερού.

 

Ο σύγχρονος όμως τρόπος ζωής καθώς και η δόμηση των νέων κατοικιών κατέστησαν τον υδατόπυργο ανεπαρκή και υπαγόρευσαν την κατασκευή σύγχρονου δικτύου ύδρευσης το οποίο θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε αυτές τις ανάγκες.



Έτσι το 1994 άρχισε η κατασκευή του δεύτερου υδατόπυργου ο οποίος είναι σε μέγεθος και ύψος μεγαλύτερος του πρώτου και καλύπτει εξολοκλήρου τις ανάγκες των κατοίκων του Βαλτινού.

 

Η άντληση του νερού γίνεται από την γεώτρηση και το νερό αφού χλωριωθεί, με αυτόματο χλωριωτή, συγκεντρώνεται στην δεξαμενή του υδατόπυργου. Από εκεί γίνεται η διανομή στους κατοίκους με το δίκτυο διανομής.

 

Σύμφωνα με χημικές αναλύσεις το νερό της περιοχής θεωρείται από τα καλύτερα.
Η διαχείριση του δικτύου γινόταν από την κοινότητα Βαλτινού, στην συνέχεια από τον Δήμο Καλλιδένδρου, ενώ σήμερα γίνεται από τον Δήμο Τρικκαίων.