Ο ξυλογλύπτης του πάρκου του Αϊ Γιώργη: Ο Κώστας Βότσιος που έδωσε ζωή στους κορμούς των δέντρων

 

Στην καρδιά του πάρκου του Αϊ Γιώργη Τρικάλων, εκεί όπου μικροί και μεγάλοι αναζητούν στιγμές άθλησης, αναψυχής και ξεκούρασης μέσα στο καταπράσινο τοπίο, ένας άνθρωπος κατάφερε να αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα. Ο συγχωριανός μας Κώστας Βότσιος, υπάλληλος της Αστικής Ανάπτυξης Τρικάλων του Δήμου Τρικκαίων, δεν περιορίστηκε απλώς στα υπηρεσιακά του καθήκοντα. Με περίσσιο μεράκι, αγάπη για τη φύση και καλλιτεχνική ευαισθησία, δημιούργησε έναν μικρό παραμυθένιο κόσμο από ξύλο, που πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του πάρκου.

Αξιοποιώντας σπασμένους κορμούς δέντρων - υλικά που υπό άλλες συνθήκες θα κατέληγαν σε καυσόξυλα - ο Κώστας Βότσιος κατάφερε να μεταμορφώσει το φθαρμένο και εγκαταλελειμμένο σε έργο τέχνης. Διδαγμένος στην τέχνη της ξυλογλυπτικής, με υπομονή, δεξιοτεχνία και φαντασία, έδωσε νέα ζωή στο ξύλο, δημιουργώντας μορφές που μοιάζουν να ξεπηδούν μέσα από το φυσικό περιβάλλον του πάρκου.

Περπατώντας κανείς στον χώρο, αντικρίζει έναν ολόκληρο ξυλόγλυπτο κόσμο: έναν επιβλητικό παπαγάλο σκαλισμένο πάνω σε κορμό δέντρου, μπούφους και κουκουβάγιες που μοιάζουν να αγρυπνούν ανάμεσα στα δέντρα, τρυποκάρυδους, χελώνες, σκίουρους, αρκούδες, σαλιγκάρια, μανιτάρια, βατράχους, φίδια και άλλα ζώα και πλάσματα της φύσης. Όλα μοιάζουν να βρίσκονται εκεί από πάντα, σαν να γεννήθηκαν μαζί με το πάρκο, εναρμονισμένα απόλυτα με το φυσικό τοπίο.

Οι φωτογραφίες του καλλιτέχνη δίπλα στα ξυλόγλυπτα έργα του αποτυπώνουν εύγλωττα αυτή τη βαθιά σχέση δημιουργού και έργου. Με τα εργαλεία της τέχνης του στα χέρια και το βλέμμα στραμμένο στα δημιουργήματά του, ο Κώστας Βότσιος μοιάζει να συνομιλεί με το ξύλο, να αφουγκράζεται τις μορφές που κρύβονται μέσα του και να τις απελευθερώνει.

Οι επισκέπτες του πάρκου δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους όταν συναντούν τα έργα του. Παιδιά στέκονται με απορία και ενθουσιασμό μπροστά στα ξυλόγλυπτα ζώα, ενώ οι μεγαλύτεροι αναγνωρίζουν την αισθητική αξία και τη μοναδικότητα αυτής της πρωτοβουλίας. Η αποδοχή και η αγάπη του κόσμου υπήρξαν για τον ίδιο η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Όπως και οι ανθρώπινες σχέσεις που ανέπτυξε στο εργασιακό του περιβάλλον, με τη διοίκηση και τους συναδέλφους του, οι οποίες λειτούργησαν ως πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.

Ωστόσο, το παραμύθι αυτό στο πάρκο του Αϊ Γιώργη φτάνει, τουλάχιστον προς το παρόν, στο τέλος του. Όταν τον επισκεφθήκαμε και τον φωτογραφίσαμε ανάμεσα στα έργα του, ο ίδιος μας ανακοίνωσε πως σήμερα Παρασκευή είναι η τελευταία ημέρα εργασίας του. Ο Κώστας Βότσιος αφήνει πίσω του τον Δήμο Τρικκαίων και σύντομα παίρνει τον δρόμο της μετανάστευσης για τη Γερμανία, αναζητώντας μια νέα αρχή.

Η είδηση προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μία, η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον για έναν δημιουργικό άνθρωπο, από την άλλη, η πικρία για την απώλεια ενός ταλαντούχου καλλιτέχνη που μετέτρεψε έναν δημόσιο χώρο σε τόπο αισθητικής, φαντασίας και ζωντανής επαφής με τη φύση.

Το καλλιτεχνικό του έργο στο πάρκο σταματά εδώ. Όμως τα ξυλόγλυπτα που δημιούργησε θα παραμένουν εκεί, σιωπηλοί φύλακες του χώρου, για να θυμίζουν την παρουσία ενός ανθρώπου που είδε στους σπασμένους κορμούς όχι το τέλος, αλλά μια νέα αρχή. Ο Κώστας Βότσιος φεύγει, μα αφήνει πίσω του ένα μικρό ξύλινο σύμπαν - μια παρακαταθήκη ομορφιάς στο πάρκο του Αϊ Γιώργη, που θα συνεχίσει να εμπνέει και να συγκινεί τους επισκέπτες για χρόνια.