Βαλτσινιώτικο παραμύθι

Κάποτε, o γάιδαρος ενός αγρότη από το Βαλτινό, έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι.
Το ζώο γκάριζε απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε μάταια να βρει τρόπο για να το βγάλει έξω.
Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο ήταν καταδικασμένο στη μοίρα του, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήσαν πολλά.
Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να το θάψει ζωντανό.
Κάλεσε λοιπόν μερικούς ακόμα Βαλτσινιώτες να έρθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι.
Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και άρχισε να γκαρίζει. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε.
Λίγα φορτία χώμα αργότερα, οι Βαλτσινιώτες κοίταξαν κάτω στο πηγάδι κι έμειναν έκπληκτοι με αυτό που είδαν.
Ήταν κάτι καταπληκτικό!!!!
Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του, ο γάιδαρος τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω.
Οι Βαλτσινιώτες συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο, κι αυτό κάθε φορά τιναζόταν κι έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Πολύ σύντομα, όλοι ήταν έκπληκτοι με το γαϊδούρι να έχει φτάσει στην επιφάνεια του πηγαδιού.


Ηθικό δίδαγμα: Η ζωή μπορεί να φέρει πολλά προβλήματα, πολλές φτυαριές από χώμα μέσα στο πηγάδι της ζωής. Όμως κάθε ένα από τα προβλήματα αυτά μπορεί να γίνει ένα εφαλτήριο. Μπορούμε να βγούμε από το βαθύτερο πηγάδι της ζωής, απλά με ένα τίναγμα, πατώντας επάνω στα προβλήματα και κάνοντας ένα βήμα προς τα πάνω.

«Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση».

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ορίστηκε η 21 Μαρτίου με πρωτοβουλία της UNESCO το 1999. Ο διεθνής πολιτιστικός οργανισμός θέλησε με αυτό τον τρόπο να προωθήσει την τέχνη της ποίησης και συγκεκριμένα τις προσπάθειες των μικρών εκδοτών να τυπώνουν συλλογές νέων ποιητών, την επιστροφή της προφορικής παράδοσης με την ανάγνωση ποιημάτων ενώπιον κοινού και την αποκατάσταση ενός διαλόγου μεταξύ της ποίησης και των άλλων μορφών τέχνης, πάνω στον αφορισμό του Ντελακρουά «Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση».


Η εφημερίδα μας τιμάει την ημέρα της ποίησης με ένα ποίημα του συντοπίτη μας Ηλία Κεφάλα με τίτλο Προτροπές.
ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ
Διάφανος να είσαι. Σαν τη σταγόνα
Της βροχής που κρέμεται
Στη λαμπερή απόληξη των φύλλων
Γυμνός και τόσο καθαρός. Όπως αστέρι
Και κρύσταλλο που το χτυπά η αντηλιά.
Γι’ αυτό – προτού να ’ρθεις – ρωτώ και πάλι:
Είσαι σαν το νερό και σαν το φως;
Είσαι σαν το μετάξι;
Είσαι σαν τη μηλιά και σαν την κερασιά κατάφορτος;
Είσαι σαν το βουνό και την πεδιάδα ανοιχτός;
Προβάλλεις φωτεινός χωρίς να κρύβεις τίποτα;
Ανθίζεις ήρεμα σαν δέντρο;
Τραγούδια λες αθώα σαν μικρό παιδί;
Αν ναι τότε μπορείς να ’ρθεις
Εσένα θέλω μόνο και σε περιμένω.
«Το δέντρο που έγνεθε τη βροχή και τραγουδούσε», εκδόσεις ΡΟΕΣ, 2010

Ο Ηλίας Κεφάλας γεννήθηκε το 1951 στο χωριό Μέλιγος Τρικάλων. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα, όπου και έζησε από το 1969 έως το 1992. Σήμερα ζει και πάλι στον γενέθλιο τόπο, καλλιεργώντας την ποίηση και παρακολουθώντας τη φύση να επιμένει στην αέναη ανθοφορία της. Ασκεί λογοτεχνική και εικαστική κριτική, συνεργαζόμενος με περιοδικά λόγου και τέχνης. Σε στήλη του περιοδικού «Ευθύνη» δημοσιεύει κριτικές αποτιμήσεις προσώπων και κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας. Σε πολλές εφημερίδες και άλλα περιοδικά παρουσιάζει τις εντυπώσεις του από τα θέματα της σύγχρονης λογοτεχνικής δημιουργίας. Παλαιότερα διακόνησε επισταμένως τη κριτική βιβλίου στα περιοδικά «Τομές», «Νέες Τομές», «Διαβάζω» και «Οδός Πανός», όπου φιλοξενήθηκαν περισσότερα από χίλια κείμενά του. Εξέδωσε συνολικά 25 βιβλία, από τα οποία τα 10 ποιητικά, 4 πεζογραφικά, 5 δοκιμιακά, 5 παιδικά και μία ποιητική ανθολογία.
Κάποια ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και πολωνικά.

Μια καλή ιδέα και για τον τόπο μας



Μια σειρά από πανέμορφες εικόνες που απεικονίζουν διάφορους κήπους πάρκων και πλατειών, παρουσιάζουμε παρακάτω, με την προσδοκία να εμπνεύσουν τους τοπικούς μας άρχοντες και μέσω των υπηρεσιών Ανθοκομίας και Πρασίνου να αντιγράψουν την ιδέα.



Με ελάχιστο κόστος, με τεχνογνωσία που μπορεί να βρεθεί, με λίγη φαντασία, και πολύ μεράκι μπορεί να γίνουν καταπληκτικά πράγματα.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΘΗΒΑΙΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 9 μ.μ

Μουσικό Αφιέρωμα σε Έλληνες και Ξένους Δημιουργούς.

Η κορυφαία ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη συναντάει τον τροβαδούρο της νέας γενιάς Χρήστο Θηβαίο σε μια ξεχωριστή συναυλία στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου μας,την Παρασκευή 30 Μαρτίου στις 9 μ.μ.
Σε αυτή τη συναυλία θα απολαύσουμε τους δυο σπουδαίους καλλιτέχνες σε μοναδικά και αγαπημένα τραγούδια .
Έτσι θα ακούσουμε την Μαρία Φαραντούρη να ερμηνεύει μοναδικά την
« Όμορφη Πόλη»,το «Ποιος τη Ζωή μου» , «Δρόμοι παλιοί»,του Μίκη Θεοδωράκη ,τον « Κεμάλ» του Μάνου Χατζιδάκι ,την «Ελένη»,την «Άννα μην κλαις» τον Caruzo του Lucio Dalla , και άλλα πολύ αγαπημένα κομμάτια.
Επίσης ο Χρήστος Θηβαίος θα μοιραστεί μαζί μας προσωπικές του επιτυχίες που αγαπήθηκαν απ την νεολαία όπως είναι ο «Άμλετ της Σελήνης»,το «Δεν είμαι Άλλος» ,τραγούδια απ τον Σταυρό Του Νότου του Θάνου Μικρούτσικου ,τη «Βροχή μου» καθώς και άλλων συνθετών σε ποίηση Κώστα Τριπολίτη, Μάνου Ελευθερίου, Οδυσσέα Ιωάννου, Μπέρτολτ Μπρεχτ,Νίκου Καββαδία κ.α
Συμμετέχει ορχήστρα με επίλεκτους σολίστ.
Γενική Είσοδος : 15 € ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ :
ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟ,Καρανάσιου5 τηλ:24310 77559
Βιβλιοπωλείο «ΤΣΙΟΠΕΛΑΚΟΣ»,Ασκληπιού 15,τηλ: 24310 26967
Βιβλιοπωλείο «ΚΗΡΗΘΡΕΣ»,Ασκληπιού 34,τηλ:24310 38660

Παλιά επαγγέλματα: Ακονιστής ή Τροχαντζής

Κύριο εργαλείο του ακονιστή ήταν ο ποδοκίνητος τροχός. Ο ακονοτροχός ήταν φτιαγμένος από ειδική πέτρα,τη σμυριδόπετρα από τη Νάξο. Μπορεί να ήταν ατόφια, συμπαγής, επεξεργασμένη σμύριδα ή σμυριδόσκο-νη συμπιεσμένη μέσα σε καλούπι. Ο τροχός είχε διάμετρο περίπου 30 εκατοστών και στηριζόταν πάνω σε τέσσερα ξύλινα πόδια ύψους ενός μέτρου. Ήταν συνδεμένος με ένα λουρί (ιμάντα) που κατέληγε σε ένα πετάλι, όπως του ποδηλάτου ή της ραπτομηχανής. Όταν ο ακονιστής πατούσε το πετάλι, η περιστροφική κίνηση μεταδιδόταν στον τροχό. Η κίνηση του τροχού ήταν τόσο γρήγορη όσο περιστρεφόταν περισσότερο το πετάλι. Ο τροχιστής ακουμπούσε τα μαχαίρια στον τροχό με κατάλληλη κλίση και με την τριβή έβγαιναν δέσμες από σπίθες, που έμοιαζαν με ουρά κομήτη. Άλλα εργαλεία του ακονιστή ήταν η τανάλια, η πένσα,τα σφυριά και οι λίμες.

Ο πλανόδιος ακονιστής, όμως, παραμένει μια αξέχαστη φιγούρα των παιδικών μας αναμνήσεων . Σκυμμένος από το βαρύ φορτίο που κουβαλούσε στην πλάτη, έφτανε από χωριό σε χωριό. Γύριζε τις γειτονιές, στα καλντερίμια και στους χωματόδρομους, φωνάζοντας «ψαλίδια, μαχαίρια, ακονίζωωω…, ο ακονιστήηης…».
Κατά διαστήματα, ξεφορτωνόταν το βαρύ φορτίο του, ακουμπούσε κάτω τα εργαλεία του, έπαιρνε μιαν ανάσα και ξαναφώναζε με όση δύναμη είχε.
Δεν αργούσαν να φτάσουν οι κάτοικοι, κρατώντας τσεκούρια, κλαδευτήρια, σκαλίδες, μαχαίρια κ.λπ.,για ακόνισμα.Οι πιτσιρικάδες, τσούρμο ολόκληρο, παρατηρούσαν με περιέργεια αλλά και θαυμασμό τις σπίθες που ξεπηδούσαν από τον τροχό.

Ο ακονιστής καμάρωνε που τόσος κόσμος παρακολουθούσε την τέχνη του. Έστριβε το μουστάκι του. άπλωνε τα υπόλοιπα εργαλεία του και δοκίμαζε σε ξύλα τα ακονισμένα μαχαίρια για να τους αποδείξει ότι έγινε καλή δουλειά. Κατά διαστήματα, έριχνε λίγο νερό στον τροχό για να κρυώνει και να λειτουργεί καλύτερα.
Οι πλανόδιοι ακονιστές ήσαν κυρίως ηπειρώτες και τσιγγάνοι. Τα χρόνια τα παλιά, οι ακονιστές, οι γανωτζήδες και οι διάφοροι πραματευτάδες έδι¬ναν μιαν ευχάριστη νότα με την παρουσία τους στα χωριά. Αλλοι ακονιστες ειναι ο κουρέας που ακονίζει τα ξυράφια του πάνω σε ένα λουρί και ο χασάπης σε μια στρογγυλή λίμα. Στα χωριά οι γεωργοί βρίσκουν στο βουνό κάτι άσπρες μαλακές πέτρες, ταακόνια, και εκεί ακονίζουν τα διάφορα εργαλεία, τρίβοντας τα επάνω στην πέτρα και ρίχνοντας λίγο νερό.

Μεταφορικά χρησιμοποιούμε μερικές φράσεις. Όταν κάποιος ετοιμάζεται να φάει κάτι με λαιμαργία λέμε ότι ακονίζει τα δόντια του. Όταν κάποιος ετοιμάζεται να κάνει φραστική επίθεση λέμε ότι ακονίζει τη γλώσσα του, ενώ όταν γράφει με οξύτητα εναντίον κάποιου, ακονίζει την πένα του.
Σήμερα δεν ακούγεται η φωνή του ακονιστή στα χωριά η ακόμα και στις φτωχογειτονιές . Άλλο ένα θύμα προστέθηκε στον κατάλογο της τεχνολογίας και της εκβιομηχανοποίησης. Έμεινε όμως το τετράστιχο που λέει:

Ήθελα να ‘μουν τροχατζής με τον τροχό στον ώμο,
για να περνώ ελεύθερα τς’ αγάπης μου το δρόμο.

Η λαϊκή αγορά των Τρικάλων

Η λαϊκή αγορά είναι εβδομαδιαία διοργάνωση πώλησης φρέσκων τροφίμων με κύριο σκοπό την προμήθεια του πληθυσμού με βασικά προϊόντα διατροφής κατευθείαν από τον παραγωγό. Ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα στον παραγωγό να διοχετεύσει τα προϊόντα του κατευθείαν στον καταναλωτή.
Βέβαια εκτός από γεωργικά τρόφιμα στην λαϊκή αγορά συναντούμε και άλλα προϊόντα, διατροφής και μη, π.χ. ψάρια, ρουχισμό, εργαλεία και άλλα.

Η κεντρική λαϊκή αγορά των Τρικάλων διοργανώνεται μια φορά την εβδομάδα και συγκεκριμένα κάθε Δευτέρα, σε προκαθορισμένο μέρος.
Διαρκεί ορισμένες ώρες. Συνήθως από το πρωί (επτά η ώρα) μέχρι το μεσημέρι (τρεις ή τέσσερις).
Οι πάγκοι είναι φορητοί, συναρμολογούνται το πρωί και αποσυναρμολογούνται στο τέλος της αγοράς.
Η λαϊκή αγορά των Τρικάλων, με την σημερινό χαρακτήρα της, έχει τις ρίζες της στα χρόνια της προσάρτησης της Θεσσαλίας στην Ελλάδα.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά σε έναν παλιό «οδηγό των οδών της πόλεως Τρικάλων» έκδοσης του 1960 αναφορικά με την λαϊκή αγορά:
«Στο κέντρο της πόλης κάθε Δευτέρα γίνεται η εβδομαδιαία αγορά, που συγκεντρώνει πλήθος ανθρώπων, εμπόρων και παραγωγών. Τέτοια κίνηση σε λίγες πόλεις της Ελλάδος παρουσιάζεται. Τυριά βούτυρα, αυγά, πουλερικά, παστάλια, φασόλια, φακές, κουκιά, ρεβύθια και λογιών λογιών άλλα είδη προσφέρονται από τους χωρικούς.



Εικόνες από τη λαϊκή αγορά

Μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής του Καρδιτσιώτη καλλιτέχνη, Χρήστου Γκάλιου, αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα του χώρου της λαϊκής αγοράς. Όλος ο κόσμος ξεχυμένος στον τόπο συνεύρεσης άλλοι να πουλήσουν την πραμάτεια τους και άλλοι να αγοράσουν και να προμηθευτούν τα απαραίτητα.

Ένας ολόκληρος κόσμος μέσα στη βουή της διαλάλησης της πραμάτειας, μέσα στη θέα της ποικιλίας των εκτιθέμενων προϊόντων, μέσα στις ανάμικτες και ετερόκλητες μυρουδιές όπου κυριαρχεί η διαπραγμάτευση, το παζάρεμα και το αδιάκοπο αλισβερίσι.

Τα παραμύθια του χωριού

Τα απρόοπτα της βαρυχειμωνιάς που συνήθως επιφυλάσσουν οι τελευταίες ημέρες του Μάρτη, οι «μέρες της γριάς» ή «οι γριές» όπως λέγονται, θέλει να εξηγήσει η παράδοση της «λιθωμένης γριάς».

«Ήτανε μια φορά μια γριά κι είχε κάτι κατσικάκια. Ο Μάρτης τότε είχε είκοσι οχτώ ημέρες και ο Φλεβάρης τριανταμία. Ήρθε λοιπόν εκείνη την εποχή ο Μάρτης και πέρασε χωρίς να κάνει βαρύ χειμώνα και η γριά απ’ τη χαρά της που βγήκανε πέρα καλά τα πράματά της και δεν έπαθαν τίποτα τα κατσικάκια και η περιουσία της, ξεγελάστηκε και είπε όλο αυθάδεια:
«Πρίτσι Μάρτη μου, στην πομπή σου. Μπήκες, βγήκες τίποτα δε μου έκανες. Τα αρνάκια και τα κατσικάκια μου τα ξεχείμασα».
Τότε ο Μάρτης πείσμωσε και βάλθηκε να την τιμωρήσει. Για το λόγο αυτό δανείστηκε τρεις ημέρες απ’ το Φλεβάρη και έριξε χιόνια πολλά. Ήταν τόσο άσχημος ο καιρός, που η γριά και τα ζωντανά της πέτρωσαν από το κρύο.
Γι’ αυτό που έπαθε εκείνη η γριά, τις τρεις τελευταίες ημέρες του Μάρτη τις λένε ημέρες των γριών. Σε κάποια χωριά ονοματίζουνε κάθε μία από αυτές τις ημέρες με το όνομα μίας από τις πιο ηλικιωμένες γριές του χωριού. Αν τύχει καλή ημέρα θεωρούν πως η γριά είναι καλή, ενώ αν τύχει κακοκαιρία λένε πως έγινε από την κακία της γριάς.
Από τότε λένε ότι έχει ο Μάρτης τριανταμία ημέρες και ο Φλεβάρης είκοσι οχτώ. Γι’ αυτό άλλωστε τον λένε κουτσό και κουτσοφλέβαρο.

Σπάμε τον κώδικα: Γαιτί μπρυομε να το δαιβάσυομε ατυό...

Μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε, αλλά ο εγκέφαλός μας αποτελεί έναν τέλειο αποκωδικοποιητή. Παραεδίγματος χράη, δεν έχιε σμηασία με πιοα σιερά εφμανίζοντια τα γράμαμτα σε μαι λξέη, ακρεί να είνια σωτσό το πώρτο και το τελυετιάιο – εμιές θα κατλάβυομε τι εννοιεί!
Παρομο1ως, ο εγκ3φ4λός σας δ1αβά7ει 4υ7όμα7α αυ7ή τη φρ4ση χωρ1ς καν να το σκ3φτ3ί!
Αναγραμματισμοί σαν τους προαναφερθέντες αφθονούν στο Ίντερνετ εδώ και χρόνια.
Πώς όμως μπορούμε να τους διαβάζουμε; Και τι σημαίνει αυτό για τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου μας;
Συνοπτικά, η απάντηση είναι πως ουδείς γνωρίζει με βεβαιότητα γιατί είμαστε τόσο καλοί στο να διαβάζουμε… ανακατεμένες ανοησίες, κατά την δρα Μάρτα Κιούτας, νευροεπιστήμονα και διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας της Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Ντιέγκο.
Οι επιστήμονες, όμως, έχουν μερικές ισχυρές υποψίες.
«Έχω την αίσθηση πως έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία το περιεχόμενο», λέει. Και εξηγεί πως χρησιμοποιούμε το περιεχόμενο των φράσεων για να ενεργοποιήσουμε προληπτικά τις περιοχές του εγκεφάλου που αντιδρούν σε ό,τι περιμένουμε στη συνέχεια.

Ένα αφιέρωμα στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων

Συνεχίζοντας την περιδιάβαση σε τόπους που αναβλύζουν ιστορία, σε τόπους που τα έργα των χειρών και του πνεύματος ανθρώπων δημιούργησαν και άφησαν πίσω σπάνια αρχιτεκτονήματα και έργα πνευματικής τελειότητας, η σημερινή μας επίσκεψη περιλαμβάνει την Μονή των Αγίων Θεοδώρων που «κάθεται», λες, πάνω σε βράχο στον λόφο ψηλά στο ύψωμα του ομώνυμου οικισμού της Βασιλικής.

Είτε ερχόμενος κανένας από Τρίκαλα προς Καλαμπάκα, είτε φεύγοντας από Καλαμπάκα προς Τρίκαλα, ρίχνοντας το βλέμμα του επί της Ε.Ο προς τον οικισμό που φέρει το όνομα των δύο Αγίων (Θεοδώρων ), θα αντικρύσει το μοναστήρι τους που οι κάτοικοι έστησαν εκεί μεγαλύνοντάς τους.

Η μονή απέχει από τον Ε.Ο περίπου το ένα χιλ., σε υψόμετρο 180 μέτρα, στην κορφή ενός μεγάλου βράχου που ορθώνεται, βιγλάτωρας, λες, στην πλαγιά του λόφου έχοντας απέναντί της την οροσειρά της Πίνδου, με την κορφή του κ Κόζιακα να δεσπόζει στον χώρο, ανατολικά την απλωσιά του Θεσσαλικού κάμπου και στο βάθος την πόλη των Τρικάλων, δεξιά την άγια λιθόπολη των Μετεώρων με το επίνειό της την Καλαμπάκα να κουρνιάζει, λες, στην άγια σκιά τους.

Βιγλίζοντας επί της κορφής του λόφου προς την πλευρά των αντιχασίων αντικρίζεις τα χωριά Σπαθάδες, Ρίζωμα, Πλάτανο, Αρδάνι και ψηλότερα το Ελληνόκαστρο, το Λιόπρασο και τα άλλα χωριά της περιοχής ενώ σε μικρή απόσταση από τη μονή βρίσκεται και το σπήλαιο της Θεόπετρας όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φώς σημαντικά ευρήματα που μαρτυρούν παρουσία ανθρώπου της ανώτερης παλαιολιθικής εποχής καθώς το μεγάλο εύρος επιχώσεων καλύπτουν την εξέλιξη του ανθρώπου σε μια περίοδο εξόχως καθοριστική για την εξέλιξή του, της μετάβασής του, δηλαδή, από τον Νεάτερνταλ στο χόμο Σάπιενς.

Ποίηση: Της Γεωργίας Κολοβελώνη

Μια σειρά από πέντε ποιήματα, είναι η συμμετοχή της συγχωριανής μας Γεωργίας Κολοβελώνη, με γενικό τίτλο « Πέντε ποιήματα που δεν τιμωρούν, ούτε αθωώνουν», τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό σύγγραμμα του Φ.Ι.Λ.Ο.Σ. «ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ» τόμος 31ος.

Παρουσιάζουμε στη εφημερίδα μας το πρώτο, με τίτλο ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ.

Ξημερώματα Κυριακής
Θα σε συναντήσω σε μια πόλη ξένη
Θα κουβαλάς εικόνες από μέρη μακρινά
Που ονειρεύτηκα να δω μαζί σου
Θα με ρωτήσεις πως περνώ
Αν μου ΄λειψες
Και πως κυλήσανε οι μέρες μακριά σου
Θα ‘μαι χωρίς αποσκευές
Και θά ΄ρθω δίχως απαντήσεις
Ήχος κανείς δεν θα ακουστεί
Τα σφραγισμένα χείλη μου θα ανοίξουν
Μόνο για να γευτούνε τα δικά σου
Κι όταν το αίμα στάξει
Μέχρι τις άκρες των ποδιών σου
Θα σε αφήσω ως άπιστο Θωμά
Να ψαύσεις τις πληγές μου
Ολωσδιόλου ανίδεο
Γι’ αυτό αθωωμένον.

Οι έμποροι των εθνών

Η αργία εγέννησε την πενίαν.
Η πενία έτεκεν την πείναν.
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.
Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.
Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτον…
Αλ. Παπαδιαμάντης
«Οι έμποροι των εθνών».

Ο χορός στη γιορτή της Γυναίκας στο Βαλτινό

Στη γιορτή της γυναίκας, στο Βαλτινό, βρέθηκε και κατέγραψε, σε βίντεο, το γλέντι των γυναικών ο κ. Νίκος Σαλέπης (ΤΡΙΚΑΛΑ ΟΛΑ).

Όσο μπορείς

Κ. Καβάφης

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Απεβίωσε ο Νικόλαος Βότσιος του Γεωργίου

Απεβίωσε την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012, ο συγχωριανός μας Νικόλαος Βότσιος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας, σε ηλικία 69 ετών.
Ο Νικόλαος Βότσιος γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1943. Παντρεύτηκε με την Κωνσταντινιά, το γένος Σωτηρίου Ανδρέου και απόχτησαν ένα παιδί, τον Γεώργιο.

Πότε επιτέλους θα έρθει η «ΑΝΟΙΞΗ»;

Η έντονη βροχόπτωση των τελευταίων ημερών, το λιώσιμο του χιονιού στα ορεινά από την χθεσινή καταιγίδα, και το προβληματικό αποστραγγιστικό σύστημα της περιοχής των Τρικάλων έκανε να ξεχειλίσουν τα ποτάμια της περιοχής και δημιούργησε το αναμενόμενο αποτέλεσμα των πλημμυρών.
Έτσι, τα νερά έσπασαν τα αναχώματα στον Πηνειό ποταμό όπου πλημμύρισαν εκτάσεις σε Φωτάδα, Παραπόταμο, Βαλομάνδρι και σε άλλες παρακείμενες περιοχές.
Οι ζημιές στις αγροτικές καλλιέργειες είναι τεράστιες.
Το πρόβλημα θα έχει διάρκεια καθώς σύμφωνα με την Μετεωρολογική Υπηρεσία η κακοκαιρία θα συνεχιστεί για αρκετές ακόμη ημέρες.
Αυτό δημιουργεί ένα επιπρόσθετο οικονομικό βάρος στα νοικοκυριά καθότι η παρατεταμένη κακοκαιρία και το κρύο αυξάνει το κόστος για την θέρμανση των κατοικιών.
Και αυτό που παραμένει τελικά ως ζητούμενο είναι: πότε επιτέλους θα έρθει η «ΑΝΟΙΞΗ» σ΄ αυτό τον τόπο;

Μια σκιλίτσα χορεύει καταπληκτικά

Ο χορός, με χάρη τσαχπινιά και μπρίο, ή το ΄χεις ή δεν το ΄χεις.

Η γιορτή της Γυναίκας στο Βαλτινό

Ξεφάντωσαν στο γλέντι τους οι γυναίκες του Βαλτινού την περασμένη Πέμπτη στην ταβέρνα «Σούρτα Φέρτα»
Στη γιορτή της γυναίκας που διοργάνωσε ο εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού στα πλαίσια του εορτασμού της «παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας», έδωσαν το παρόν πάνω από 100 γυναίκες οι οποίες είχαν την ευκαιρία να συνευρεθούν και να διασκεδάσουν.

Το γλέντι περιελάμβανε μαζί με το κρασί, τους εκλεκτούς μεζέδες και δημοτική και λαϊκή ορχήστρα όπου σε πολλές γυναίκες δόθηκε η ευκαιρία να χορέψουν και να διασκεδάσουν με την ψυχή τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού αφού επισημάνθηκε από τον Πρόεδρο κ. Χρήστο Ιωάννου η σημασία της γιορτής της γυναίκας, στη συνέχεια προσφέρθηκε ως συμβολική κίνηση προς όλες τις γυναίκες από ένα γλαστράκι με λουλούδι.

Δείτε παρακάτω το φωτορεπορτάζ.

Απεβίωσε ο Στέφανος Βερβέρας

Απεβίωσε την Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012, ο συγχωριανός μας, Στέφανος Βερβέρας του Ιωάννου και της Βασιλικής, σε ηλικία 78 ετών.
Ο Στέφανος Βερβέρας γεννήθηκε το 1943 στο Ελευθεροχώρι Τρικάλων. Ήρθε γαμπρός στο Βαλτινό, όταν παντρεύτηκε με την Ευθυμία το γένος Σωτηρίου Σταμούλη, με την οποία έκαναν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Βασιλική.

Αφιέρωμα για την γιορτή της Γυναίκας

Μια φιγούρα σιωπηλή. Κι ολόγυρα ο κάμπος. Απέραντος.
Ο άντρας της οδηγεί περήφανος το καινούργιο του τρακτερ, ο γιος της δοκιμάζει μ’ άγρια μαρσαρίσματα τη μηχανή του, κι ο λαϊκός τραγουδιστής διαλαλεί από το ραδιόφωνο την επιτυχία του: Είμαι στα χάι μου, όταν έχω εσένα πλάι μου…
Κι αυτή…  Μονάχη.
Με χέρι αποφασιστικό και σίγουρο συνεχίζει να τσαπίζει το σβολιασμένο χώμα.
Σκύβει, ανασηκώνεται και πάλι σκύβει. Μια κίνηση που επαναλαμβάνεται η ίδια αιώνες τώρα.
Είναι Καραγκούνα.
Κοντή και γεμάτη, με γοφούς ανοιχτούς και πλούσιο στήθος, κρυμμένο κάτω από τις σούρες της άσπρης της τραχηλιάς.
Περπατάει στητή. Τα βήματα βαριά και κάπως ράθυμα.
Το βλέμμα χαμηλωμένο, δεν ξεκολλάει από τη γη. «Μη λάχει και χάσεις τον προσανατολισμό σου;» την πειράζω. Αχνογελάει. «Μου το ‘χουν απαγορεύσει να κοιτάζω κατάματα τους ανθρώπους, από τότε που ήμουνα κοπελούδα», αποκρίνεται.
Τώρα δεν είναι πια κοπελούδα. Μέστωσε.
Είναι γυναίκα.
Γυναίκα στέρεη σαν το χώμα που τσαπίζει.
Γυναίκα τρυφερή σαν τον άνεμο που τραγουδάει στα στάχυα ερωτόλογα.
Το χαμομήλι ευωδιάζει.
Κι αυτή νοιώθει μια ανατριχίλα να διατρέχει το κορμί της.
Της έρχεται να κλάψει. Θέλει να γελάσει. Μα σωπαίνει.
Είναι γυναίκα.



Η γυναίκα του Θεσσαλικού κάμπου. Η Καραγκούνα. Απόγονος των Πενεστών Πελασγών. Κανείς ποτέ δεν της έχει μιλήσει για τους προγόνους της. Τους αγνοεί.
Κι όμως,. Μιλάει τη δικιά τους λαλιά, διατηρεί τις δικές τους συνήθειες, έχει τη δικιά τους Γνώση και Σοφία που, κατά τρόπο μαγικό, περνάει από τη μια γενιά στην άλλη.
Είναι η Θεσσαλή γυναίκα. Η Καραγκούνα.
Όχι, δεν κάνει όνειρα.
Όχι, δε φοβάται το θάνατο.
Ζει, χαίρεται την καθημερινότητα.
Κι αυτό της αρκεί.
Από το βιβλίο «Γυναίκες της γης» Της Μαρούλας Κλιάφα

Από το Λεξικό της Θεσσαλικής διαλέκτου

Από το λεξικό της σύγχρονης Τρικαλινής και Θεσσαλικής, διαλέκτου, του συγχωριανού μας, κ. Ευάγγελου Στάθη που σύντομα θα εκδοθεί. παρουσιάζουμε παρακάτω ένα ελάχιστο δείγμα από την εργασία του, η οποία περιέχει πραγματικά έναν λεξιλογικό θησαυρό της τοπικής μας διαλέκτου.
Και όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας «Η εργασία αυτή, αποτελεί κυρίως, βιωματική εμπειρία από την επικοινωνία με τους κατοίκους του χωριού μου. Γι’ αυτό φρόντισα να το καταγράψω αυθεντικό, έτσι όπως το άντλησα από τις ανεξάντλητες πηγές των παππούδων και γιαγιάδων, γέρων και γριών, όλων, μικρών και μεγάλων…»
απόζιρβα επίρρ. 1) παράμερα, απόμερα, ανάμερα, ανήλιαγα: τι χαλεύτι κι έκατσάταν ιδώ στ’απόζιρβα; – δεν απιρνάЙ (περνάω) ντιπ απού κει, μ’έρχιτι λίγου απόζιρβα
απόκουμμα του ουδ. ουσ. το απόκομμα, κυρίως για αρνιά του γάλακτος, ο απογαλακτισμός
απόλτση η θηλ. ουσ. η απόλυση, η λήξη της λειτουργίας στην εκκλησία: μι την απόλτση τς νηκκλησЅάς τα Χριστούγιννα ίσЅα έτρουγάμαν τη σούπα μι τη γκότα
απόμιρους επίθ. η απόμιρους η απόμιρην τ’άπόμιρου• απόμερος 1) απόμακρος, απόκεντρος: του σπίτι τ’ είνЅ απόμιρου στου χουργЅό 2) παραμελημένος: ντιπ απόμιρουν τουν έχουν τουν καЄ μένουν, δε γκουτάЕ ντιπ να κρίνЕ (να μιλήσει)
απόπαρμα του ουδ. ουσ. το μάλωμα, το κατσάδιασμα, το να αποπαίρνεις κάποιον: δε γκουτάЙ (κοτάω) να μιλήσου λίγου, ούλου απόπαρμα είνι
απόπουτους η αρσ. ουσ. ο απόπατος αποχωρητήριο, καμπινές• πληθ. τα απουπότχЅα: τότι τ’απουπότχЅα ήταν ντιπ όξου• δε γκουτούσις να κλάЕς (κλάσεις), σεάκουγαν ούλЖ, αλλά καλά δεν ήμασταν τότι;
απόρμα του ουδ. ουσ. το απόρριγμα 1) η αποβολή εμβρύου, το έμβρυο της αποβολής 2) μεταφ. λέγεται για κοντό, αδύνατο και κακομούτσουνο άνθρωπο: ε, μας κάνЕ κι τουν άντρα, πχЖος ξέρЕ τι απόρμα είνι
απόσταμα του ουδ. ουσ. και αποσταμός (από ρ. αποσταίνω)• κούραση: λέЕ λέЕ κЅ απουσταμό δεν έχЕ
απουδώεα επίρρ. από δω δα ακριβώς
απουθαρρός η αρσ. ουσ. απαγοήτευση: πήρι τουν απουθαρρό τ’ κι δεν ξανανάφιρι πουτέ γι’αυτό

Αντίσταση στην ψυχική καταστροφή

H στέρηση, η φτώχεια, το φάσμα της πείνας δύσκολα συμβιβάζονται με τη νηφαλιότητα, την ορθοβουλία, τις ψύχραιμες αξιολογήσεις. Όταν δεν υπάρχει πια μισθός ή ο μισθός εξαντλείται σε ελάχιστες μέρες και οι υπόλοιπες του μήνα ξημερώνουν σαν απειλή, δεν υπάρχει μυαλό για διαφορετικά ενδιαφέροντα, για ποιοτικές ενασχολήσεις. Tο μαρτύριο του άνεργου, του χαμηλόμισθου, του βάναυσα τσακισμένου συνταξιούχου είναι η τέλεια ανημπόρια του να ασχοληθεί με ό, τι ομορφαίνει τη ζωή – να διαβάσει, να ακούσει μουσική, να χαρεί τον περίπατο, να κουβεντιάσει ξέγνοιαστος για ό, τι αγαπάει. Ανημπόρια ψυχική, λογικά μη ελεγχόμενη, παραλυτική.
H στέρηση, η φτώχεια, το φάσμα της πείνας είναι κάτεργο. Από τα βαθιά χαράματα που θα σε ξυπνήσει ο πανικός, το μυαλό δεν έχει άλλη έγνοια παρά μόνο τον πνιγμό των χειροπιαστών απειλών: Τους απλήρωτους λογαριασμούς, τα άδεια ερμάρια, το άδειο ψυγείο, την παγωνιά στο σπίτι με το καταργημένο καλοριφέρ. Αν κάποιοι από τους πολιτικούς υπαίτιους και αυτουργούς του εξωφρενικού υπερδανεισμού της χώρας έφταναν στο εδώλιο του κακουργοδικείου, οι αναίτια καθηλωμένοι στο κάτεργο θα ένιωθαν ανασασμό. Όχι γιατί θα έπαιρναν εκδίκηση, αλλά για το κουράγιο και την ελπίδα που θα τους χάριζε η αίσθηση ότι ανήκουν σε κοινωνία, μοιράζονται τη συμφορά με συνανθρώπους, μπορούν να εμπιστεύονται θεσμούς απονομής δικαιοσύνης.

Τα άλογα

Τα άλογα είναι χωρίς αμφιβολία από τα ομορφότερα ζώα του πλανήτη μας και η συγκεκριμένη φωτογραφική συλλογή το αποδεικνύει.

Πρόσκληση για τη γιορτή της Γυναίκας

Τη γιορτή της γυναίκας θα τιμήσει ο εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, στα πλαίσια του εορτασμού της «παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας».
Συγκεκριμένα την Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012 και ώρα 8 μ.μ. στην ταβέρνα «Σούρτα Φέρτα», ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, προσκαλεί όλες τις γυναίκες του Βαλτινού για να γιορτάσουν την ημέρα που είναι αφιερωμένη, στη Γυναίκα μάνα, αδερφή, φίλη, σύντροφο, κόρη…
Το γλέντι θα περιλαμβάνει μαζί με τους εκλεκτούς μεζέδες και δημοτική και λαϊκή μουσική για χορό.
Τιμή εισόδου 8 ευρώ.

Η Οικογενειοκρατεία στην πολιτική της Ελλάδας

Άσκηση 1.  Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 8,000,000 (έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί... Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας οικογένειας.
Άσκηση 2.  Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 8,000,000 (κατοίκων έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

Οι απαντήσεις:
A) Από παππού σε γιο και εγγονό:
O Δημήτριος Ράλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).
O γιος του Ιωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44).
Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81).
Αξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Ράλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).
O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).
O Ανδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).
Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.
O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863).
Το ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Αλέξανδρος Διομήδης - Κυριακός (1875-1951)
Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση.
Πρόκειται για τον Γεώργιο Κουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848)
και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).



B) Από πατέρα σε γιο
O Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833).
O γιος του Χαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3 και 1893-1895).
O Θρασύβουλος Ζαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).

Γέννησε ενδεκάδυμα

Μία γυναίκα στην Ινδία γέννησε 11 παιδιά! Και μάλιστα όλα είναι καλά στην υγεία τους όπως μπορείτε να δείτε και στη φωτογραφία.
Πρόκειται για μία σπανιότατη περίπτωση εγκυμοσύνης όπως ανέφεραν και οι γιατροί που επέβλεπαν τη γυναίκα καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης, καθώς όπως ανέφεραν δεν είναι τόσο το γεγονός ότι συνέλαβε τόσα πολλά έμβρυα, αλλά το γεγονός ότι όλα γεννήθηκαν χωρίς πρόβλημα!

Παράνομη υλοτόμηση στο Βαλτινό

Μπορεί η οικονομική κρίση αλλά και η υψηλή τιμή του πετρελαίου να έχει κάνει πολύ κόσμο να στραφεί προς τις ξυλόσομπες, και τα τζάκια, ωστόσο πολλοί είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται την συγκυρία ή καταφεύγουν από ανάγκη και αποψιλώνουν παράνομα τα λιγοστά δάση που έχουν απομείνει.
Παράνομη υλοτόμηση παρατηρείται και στο Βαλτινό, όπου διάφοροι ασυνείδητοι δρουν παρανόμως και υλοτομούν διάφορα δένδρα, από κοινόχρηστους χώρους.

Συγκεκριμένα στην περιοχή του Γηπέδου, του Κοιμητηρίου καθώς και σε άλλες περιοχές υπάρχουν δένδρα κομμένα, άλλα στους κλώνους, και άλλα τελείως από τη ρίζα.
Όπως μας επισημάνθηκε από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού, τα κρούσματα της παράνομης υλοτομίας, έφθασαν σε ανησυχητικό επίπεδο και τείνουν να πάρουν διαστάσεις καταστροφικές για το περιβάλλον.

Μάλιστα το γεγονός καταγγέλθηκε στο Δασαρχείο και ήδη έχει αρχίσει από την Δασική υπηρεσία να γίνονται καθημερινοί έλεγχοι προκειμένου να αποφευχθεί η ολοκληρωτική καταστροφή της δασικής μας περιουσίας.
Αν υπάρξουν συλλήψεις, θα σχηματιστούν δικογραφίες σε βάρος των δραστών και θα υποβληθούν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων.