Τα 9 είδη νοημοσύνης

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας που αφορά στην ανθρώπινη νοημοσύνη, διαπιστώθηκε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν πολλαπλά είδη νοημοσύνης. Τα συμπεράσματα που εξήχθησαν υποστηρίζουν ότι υπάρχουν 9 είδη νοημοσύνης, που μπορούν να καλλιεργηθούν και να ενδυναμωθούν ή να παραμεληθούν και να αποδυναμωθούν. Πιο συγκεκριμένα τα είδη νοημοσύνης είναι τα εξής:

Λεκτική/ γλωσσική νοημοσύνη: Η γλωσσική νοημοσύνη αφορά την παραγωγή της γλώσσας, αλλά και την ευαισθησία για λεπτές αποχρώσεις, κανόνες και ρυθμούς της γλώσσας . Σχετίζεται με λέξεις είτε προφορικά είτε γραπτά. Οι άνθρωποι με λεκτική-γλωσσική νοημοσύνη χαρακτηρίζονται από  ευκολία στη χρήση των λέξεων και της γλώσσας και στην κατανόηση οδηγιών και σημασιών λέξεων. Είναι συνήθως καλοί στην ανάγνωση, στον γραπτό λόγο, στην αφήγηση ιστοριών και στην απομνημόνευση λέξεων και ημερομηνιών. Μαθαίνουν καλύτερα μέσω της ανάγνωσης, της τήρησης σημειώσεων και της συζήτησης ενώ μαθαίνουν ξένες γλώσσες πολύ εύκολα καθώς έχουν υψηλή λεκτική μνήμη και ανάκληση και μια ικανότητα να καταλαβαίνουν και να χειρίζονται σωστά τη σύνταξη και τη δομή.

Λογικομαθηματική νοημοσύνη: Σχετίζεται με αριθμούς, με τη λογική, την αφαιρετική ικανότητα και την ικανότητα επαγωγικής και απαγωγικής λογικής. Τα άτομα με λογική / μαθηματική νοημοσύνη διαθέτουν ιδιαίτερες ικανότητες συλλογισμού, αναγνώρισης περιληπτικών σχεδίων, επιστημονικής σκέψης και έρευνας καθώς και εκτέλεσης σύνθετων υπολογισμών.

Μουσική νοημοσύνη: Μουσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να απολαμβάνεις, να εκτελείς και να συνθέτεις μουσικά κομμάτια. Σχετίζεται με ευαισθησία στην κίνηση, στο ρυθμό και στη χροιά του ήχου καθώς και με τις συναισθηματικές αποχρώσεις της μουσικής . Τα άτομα που διαθέτουν μουσική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσω της ανάγνωσης. Μάλιστα χρησιμοποιούν τραγούδια ή το ρυθμό για να μάθουν ή να απομνημονεύσουν πληροφορία.

Χωροταξική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης σχετίζεται με την ικανότητα να παρατηρείς και να χειρίζεσαι νοερά αντικείμενα, να παρατηρείς και να αναπαριστάς χωρικά σχέσεις και αντικείμενα. Τα άτομα με υψηλή χωροταξική νοημοσύνη διαθέτουν ισχυρή οπτική μνήμη, καλλιτεχνικές τάσεις και ζωηρή φαντασία. Παράλληλα, διαθέτουν πολύ καλό προσανατολισμό στο χώρο αλλά και καλό οπτικοκινητικό συντονισμό.

Κιναισθητική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης αφορά την ικανότητα να χρησιμοποιείς συντονισμένα κινητικές δεξιότητες. Άτομα που διαθέτουν υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη χρησιμοποιούν το σώμα τους ώστε να επιλύουν προβλήματα, να χρησιμοποιούν ιδέες και να εκφράζουν συναισθήματα, να μιμούνται, να εκφράζονται μέσω του σώματος. Μαθαίνουν λοιπόν καλύτερα μέσω της σωματικής δραστηριότητας και διαθέτουν υψηλότερη σωματική μνήμη.

Διαπροσωπική Νοημοσύνη: Η διαπροσωπική νοημοσύνη αφορά την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι τους σκοπούς των άλλων ανθρώπων, τα κίνητρά τους, την οπτική τους γωνία, να αποδίδεις κίνητρα στη συμπεριφορά τους, να συνεργάζεσαι και να αλληλεπιδράς με άλλους.

Ενδοπροσωπική νοημοσύνη: Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να κατανοώ τα βαθύτερα αισθήματα μου, τις επιθυμίες μου και τις ιδέες μου. Αφορά την ικανότητα προσωπικής γνώσης με κατεύθυνση τον ίδιο μας τον εαυτό.

Νατουραλιστική νοημοσύνη: Αυτό το είδος νοημοσύνης συνδέεται με την ικανότητα να αναγνωρίζω και να συνδέω πληροφορίες προερχόμενες από το φυσικό περιβάλλον. Προστέθηκε στην θεωρία μόλις το 1996. Άτομα με υψηλή νατουραλιστική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα όταν το υπό συζήτηση θέμα σχετίζεται άμεσα με τη φύση και το περιβάλλον.

Υπαρξιακή νοημοσύνη: Άτομα με υψηλό δείκτη αυτού του τύπου νοημοσύνης προβληματίζονται έντονα με θέματα ύπαρξης και ανυπαρξίας, καλού και κακού, σωστού και λάθους.

Ενώ όλοι οι άνθρωποι κατέχουν μέρος όλων των ειδών νοημοσύνης, οι περισσότεροι θα έχουν ένα κυρίαρχο είδος το οποίο θα επηρεάσει τον τρόπο που μαθαίνουν και αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους.

 

Διάλογος… δι’ αλόγων

 

Έξι σχέδια που έχουν σαν κεντρικό τους θέμα το άλογο, φιλοδοξούν να γοητεύσουν, να εμπνεύσουν και να προκαλέσουν έναν διάλογο με το φιλότεχνο κοινό.

Από τα ομορφότερα ζώα, τα άλογα, προσφέρονται πάντα για θέμα στην τέχνη.

Παρατηρώντας κανείς τα χαρακτηριστικά τους, και μέσα από έναν διάλογο δι' αλόγων, μπορεί να ακούσει το χλιμίντρισμα, να νοιώσει τον καλπασμό, να αισθανθεί την ρώμη τους... και με μια διάθεση διαλεκτικής του ονείρου να εισέλθει μέσα σε έναν άλλο κόσμο, πιο ελεύθερο, πιο αγνό, πιο αθώο, στον κόσμο του α-λόγου!

Απεβίωσε ο Βάιος Βασ. Σταμούλης

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Βάιος Σταμούλης την Τετάρτη 7-6-2023, σε ηλικία 86 ετών.

Ο Βάιος Σταμούλης του Βασιλείου και της Μαρίας, γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1937. Παντρεύτηκε και με την πρώτη γυναίκα του απόχτησε δύο παιδιά, την Σωτηρία –Άννα και τον Βασίλειο. Με την δεύτερη γυναίκα του απόχτησε ένα παιδί, τον Αντώνιο.

Η  εξόδιος ακολουθία θα γίνει σήμερα στις  16.30 ώρα, στον  Ιερό  Ναό  Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

Απεβίωσε η Φωτεινή συζ. Κων. Απόχα

 

Απεβίωσε η συγχωριανή  Φωτεινή Απόχα συζ. Κων/νου, την Δευτέρα 5 Ιουνίου 2023, σε ηλικία 69 ετών. Η Φωτεινή, το γένος Δημ. Γκόρα γεννήθηκε το 1945 στην Δράμα. Παντρεύτηκε με τον Κων/νο Απόχα και απόχτησαν δυο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ζωή.

Σημ. 1) Η σορός θα μεταφερθεί στον  Ιερό  Ναό  Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, την Τρίτη 6 – 6 – 2023  και η εξόδιος ακολουθία θα γίνει στις  5.00 ώρα μ.μ.

2) Ο καφές θα προσφερθεί στο καφενείο του Β. Βότσιου στο Βαλτινό.

Απεβίωσε ο Χρήστος Θ. Βαγγελός

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Χρήστος Βαγγελός του Θωμά και της Αικατερίνης, την Κυριακή 4 Ιουνίου 2023, σε ηλικία 76 ετών. Ο Χρήστος Βαγγελός, που κατοικούσε για χρόνια στην Αθήνα, γεννήθηκε το 1947στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Βασιλική, το γένος Τζαφόλια και απόχτησαν μια κόρη, την Ειρήνη.

Η ψήφος στις εκλογές είναι δικαίωμα ή υποχρέωση;

 

Ακούσαμε πολλές φορές τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να παροτρύνει και σχεδόν να εκλιπαρεί τους εκλογείς να προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν.

Όμως σύμφωνα με την νομοθεσία του κράτους μας, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική για όλους όσοι είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (άρθρο 51, παρ. 5 Συντάγματος της Ελλάδας και  άρθρο 6 του π.δ. 26/2012).

Ο εκλογέας που αδικαιολόγητα δεν ασκεί το δικαίωμα του εκλέγειν τιμωρείται με φυλάκιση από ένα (1) μήνα έως ένα (1) χρόνο (άρθρο 117 παρ. 1 του π.δ. 26/2012).

Με γνώμονα και αφετηρία την ορθολογική σκέψη, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

Γιατί ένας αρχηγός κράτους - πρωθυπουργός αναγκάζεται να παροτρύνει τους εν δυνάμει παράνομους πολίτες να πάνε να ασκήσουν τα υποχρεωτικά τους καθήκοντα; Μήπως γιατί ξέρει ότι ποτέ δεν εφαρμόστηκε ο παραπάνω νόμος; Κι αν δεν εφαρμόστηκε ο νόμος ποτέ, τότε ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;

Γιατί αυτός ο στρουθοκαμηλισμός του πολιτικού μας συστήματος, γιατί αυτή η ανοχή στην αναντιστοιχία μεταξύ της ισχύος του νόμου και της εφαρμογής του;

Πως μπορεί να διαχειριστεί ένας πολίτης το διπλό μήνυμα που εισπράττει: ότι το εκλογικό του δικαίωμα είναι ταυτόχρονα και υποχρέωσή του;

Γιατί αυτός ο παραλογισμός;

Και βέβαια, αυτός ο παραλογισμός οδηγεί σε άλλον παραλογισμό:

Η αποχή στις προηγούμενες εκλογές έλαβε το ίδιο ποσοστό με το πρώτο κόμμα: 40%. Δεν μιλάμε για λευκά ή άκυρα. Τέσσερις στους δέκα πολίτες της χώρας μας δεν πήγαν καν να ψηφίσουν.

Την πλειοψηφία στις εκλογικές αναμετρήσεις την έχει το κομμάτι του λαού που δεν δίνει το «παρών» στην «γιορτή της Δημοκρατίας».

Τι γιορτή είναι αυτή, άραγε, με τους καλεσμένους απόντες;

Λήθη και Μνημοσύνη, ομορφιά και χρόνος

 

Περπατώντας στους δρόμους των πόλεων (εδώ στην Καρδίτσα), μπορεί κανείς να συναντήσει και να συνομιλήσει με γερασμένα αστικά υπολείμματα, που τα μνημονικά τους φορτία εκλύουν μεγάλη δύναμη αφήγησης.

Ο φακός αντιμάχεται το αδυσώπητο του χρόνου, συλλαμβάνοντας και διασώζοντας εικόνες, που αποκαλύπτουν ένα εσωτερικό, ψυχικό τοπίο μιας αθέατης ζωής, που σε λίγο, το ξέρεις ότι θα πάψει να υπάρχει.

Παιχνίδι με τη Λήθη τη Μνημοσύνη, την Ομορφιά και τον Χρόνο!

Όμως το υψηλότερο και ουσιώδες δεσπόζει στο βάθρο της Μνημοσύνης.

Ο Δίας κοιμήθηκε με τη Μνημοσύνη για εννέα συνεχόμενες μέρες και έτσι δημιουργήθηκαν οι εννέα Μούσες.

Δημήτρης Τσιγάρας

Ξυλόγλυπτα έργα στον Ζωολογικό Κήπο Τρικάλων, από τον Κώστα Βότσιο

Με στόχο την αναβάθμιση της αισθητικής του χώρου, του Ζωολογικού Κήπου Τρικάλων, ώστε να εξελιχθεί σε πόλο έλξης για τους ντόπιους και ξένους επισκέπτες, δημιουργούνται ξυλόγλυπτα έργα με παραστάσεις πουλιών και ζώων.

Μαζί με την ανακαίνιση του χώρου, από την Αστική Ανάπτυξη Τρικάλων, το Forest Park, όπως μετονομάστηκε, αναβαθμίστηκε, δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες  να θαυμάσουν, να χαρούν και να απολαύσουν τη φύση και τα ζώα που φιλοξενούνται εκεί.

Τα ξυλόγλυπτα έργα που κοσμούν τον χώρο του Ζωολογικού κήπου Τρικάλων δημιουργούνται, με αγάπη και μεράκι, από τον γλύπτη και φύλακα του κήπου, συγχωριανό μας Κώστα Βότσιο.

Ο Κώστας Βότσιος, που ασχολείται τα τελευταία χρόνια με αυτού του είδους τις δημιουργίες  φιλοτέχνησε τα έργα του με κορμούς δένδρων τα οποία καταστράφηκαν την προηγούμενη χρονιά από την κακοκαιρία.

Σημειώνεται ότι το forest park λειτουργεί καθημερινά και τις αργίες από τις 9 το πρωί έως το 5 απόγευμα.

Ξύλινες και μεταλλικές εξώθυρες

 

Η παρακμιακή ποίηση που αναβλύζει μέσα από τις ρωγμές της πόλης της Καλαμπάκας.

Αναπόληση μέσα από 10 εικόνες μιας άλλης εποχής, που τείνει να εκλείψει και πιστοποίηση της ομορφιάς που έφερε ο χρόνος και η αύρα της Καλαμπάκας μέσα από τις πνοές της πόλης.

Από τη φωτογραφική συλλογή του Δημήτρη Τσιγάρα.

Απεβίωσε η Ειρήνη Γουλοπούλου συζ. Αντ.

 

Απεβίωσε την Κυριακή 30 Απριλίου 2023, σε ηλικία 87 ετών, η Ειρήνη Γουλοπούλου σύζυγος του Αντωνίου.

Η Ειρήνη Γουλοπούλου, το γένος Ν. Κουφοχρήστου, γεννήθηκε το 1936 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε και με τον σύζυγό της Αντώνιο απόκτησαν δύο παιδιά, τον Στέργιο και τον Χρήστο.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Δευτέρα 1 Μαΐου 2023 & ώρα 10:30 π. μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στο Βαλτινό Τρικάλων.

Ο γάμος της Βασιλικής Μερτσιώτη με το Χαράλαμπο Δοντά

 

Η Βασιλική Μερτσιώτη του Χρήστου και της Δέσποινας Τσιγάρα με τον Χαράλαμπο Δοντά, αντάλλαξαν όρκους παντοτινής αγάπης, το Σάββατο 22 Απριλίου 2023, στο γραφικό ξωκλήσι της Παναγίας Βαλτινού, Τρικάλων.

Κουμπάροι του ζευγαριού ήταν οι: Ιωάννης Παπανικολάου και Κατερίνα Παπαβασιλείου.

Μετά τα στέφανα ακολούθησε γλέντι στο κτήμα «Πολύζου» στο Διαλεκτό.

Μετα-πασχάλια εγρήγορση

 

Του Χρήστου Γιανναρά

Ο χρόνος είναι ένα άλλο όνομα, για να πούμε τον θάνατο. Κάθε συμβατική αρίθμηση του χρόνου μετράει την προσωπική μας εγγύτητα στο γήρας και στη φθορά, στα πρόθυρα του θανάτου. Ομως ο θάνατος δεν περιμένει πάντοτε τον γηρασμό. Είναι το πιο αιφνίδιο από τα αναπάντεχα της ροής του χρόνου.

Για τον θάνατο καθεαυτόν δεν μπορεί να μιλήσει κανείς – να τον σημάνει ως βιωματική αναμονή. Στη γλωσσική σημαντική, ο θάνατος είναι μόνο αντι-κείμενο γεγονός (φυσικό φαινόμενο) ή υποκειμενική εμπειρία βιωματικής αναμονής του γεγονότος.

Τα μετά τον θάνατο; Είναι καταρχήν μια νοητική σύλληψη, απρόσιτη σε εμπειρική βιωματική προσέγγιση. Στην ανάλυση του νοητικά συλλαμβανόμενου ενδεχομένου η γλωσσική σημαντική (κατά κανόνα ομιχλώδης και παραπλανητική) δύσκολα ξεχωρίζει τι είναι «προβολή» επιθυμιών και τι «σημείο» υπαρκτικής δυνατότητας – τι είναι εγκύστωση σε ψυχολογικές «βεβαιότητες» (επενδυμένες συνήθως στην αυθεντία θρησκευτικών «αποκαλύψεων») και τι επαληθεύσιμη μαρτυρία διεύρυνσης των προσωπικών δυνατοτήτων της σχέσης.

Σίγουρα, ο θάνατος (το τέλος της ύπαρξης) δημιουργεί στον άνθρωπο ερωτήματα για το υπαρκτικό γεγονός καθεαυτό: την ύπαρξή του, την αιτιώδη αρχή και το νόημά της, την ολοκληρωτική ή όχι εξάρτησή της από τις φυσικές αναγκαιότητες που τη διέπουν. Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι δυνατό να απαντηθούν (ούτε και να τεθούν) με τις μεθόδους, τα κριτήρια και τη γλώσσα της φυσιοκεντρικής φαινομενικότητας. Ανήκουν σε διαφορετικό γνωστικό χώρο (στον χώρο του «πονόδοντου» θα έλεγε ο Βιτγκενστάιν), προϋποθέτουν άλλην οπτική και βίωση της ύπαρξης και της ανυπαρξίας.

Ωστόσο, ακόμα και ως αντι-κείμενα φαινόμενα, ο άνθρωπος διαπιστώνει τις διαφορές που έχει η ύπαρξή του από την ύπαρξη κάθε άλλου έμβιου όντος. Σημαίνουμε τις διαφορές με τη λέξη λογικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης – ο άνθρωπος έχει νόηση, κρίση, φαντασία, γλώσσα, ενεργητική θέληση, πρόβλεψη. Αυτές τις μοναδικές ικανότητες τις θεώρησε ανέκαθεν ο άνθρωπος σαν ξεχωριστό «προικιό» («ψυχή» ή «σώμα») άλλης «ποιότητας» από τη φθαρτή και θνητή του φύση, στοιχείο της ύπαρξης ανυπότακτο στον θάνατο.

Ηρθε όμως η χριστιανική εμπειρία να αρνηθεί ρεαλιστικότατα τα φιλοσοφήματα «περί αθανασίας της ψυχής»: Να βεβαιώσει ότι η φύση του ανθρώπου είναι κτιστή και άρα αναπότρεπτα θνητή – ότι με τον θάνατο είναι η σύνολη ψυχοσωματική φύση του ανθρώπου που τελειώνει και «ουκέτι δύναται ενεργείν διά των μορίων του σώματος, ου λαλείν, ου μιμνήσκεσθαι, ου διακρίνειν, ουκ επιθυμείν, ου λογίζεσθαι, ου θυμούσθαι, ου καθοράν».

Η άλλη νοηματική ποιότητα, που φωτίζει την «επ’ ελπίδι» ελευθερία της ύπαρξης από τον θάνατο, είναι η καίρια διαφορά της λογικότητας του ανθρώπου από τις «λογικές» ικανότητες του άλογου ζώου. Το ζώο αναπτύσσει τις «λογικές» του ικανότητες, για να προσαρμοστεί στα φυσικά δεδομένα στα οποία ζει. Μόνο ο άνθρωπος πηγαίνει αντίθετα στη λογική της φυσικής προσαρμογής και χάρη σε αυτή την αντίθεση δημιουργεί πολιτισμό και Ιστορία. Μπορεί ακόμα και να καταστρέψει αυτόν τον κόσμο της δεδομένης φύσης δημιουργώντας τον δικό του κόσμο.

Η δυνατότητα ελευθερίας του ανθρώπου από τη φυσική αναγκαιότητα (από τη λογικότητα της φύσης του) βεβαιώνεται εμπειρικά ως ενεργητική υπαρκτική ετερότητα. Και το έτερον ως προς τη φύση, είναι η υπαρκτική δυνατότητα της αυθυπερβατικής σχέσης. Αν η γέννηση του βιολογικού υποκειμένου ανήκει στη λογική της φύσης, όμως η γέννηση του λογικού υποκειμένου είναι παράγωγο της σχέσης. «Το υποκείμενο γεννιέται, εφόσον στο πεδίο του Αλλου εμφανίζεται το σημαίνον – το υποκείμενο in initio αρχίζει στον τόπο του Αλλου (Λακάν).

Αυτό που είναι ο άνθρωπος, στην υπαρκτική του ιδιαιτερότητα, το συγκροτεί και το συνιστά η σχέση, όχι η φύση. Δεν είναι η φυσική λογικότητα που ιδρύει το υπαρκτικό γεγονός της σχέσης. Η σχέση συγκροτεί τον λόγο, όχι ο λόγος τη σχέση. Πριν από τη σχέση υποθέτουμε μόνο ένα υποστατικό «πυρήνα» (Kern, έλεγε ο Φρόυντ) από «μη-νόημα» (non-sens, έλεγε ο Λακάν), αφού υπάρχει μόνο εκδηλούμενος και αναφερόμενος με τον τρόπο της σχέσης, τον τρόπο του λόγου ή του νοήματος.

Η δυναμική της μεταφυσικής ελπίδας συγκροτεί τον κόσμο των ανθρώπων, την Ιστορία, τον πολιτισμό. Δυναμική που την οριοθετεί η πάλη όσων αντιστέκονται στην πίστη τους και όσων αντιστέκονται στην απιστία τους. Αν κυριαρχούσαν αποκλειστικά οι εγκυστωμένοι στις ψυχολογικές «βεβαιότητες» της απιστίας ή της πίστης τους, ο κόσμος των ανθρώπων θα ήταν προέκταση του φυτικού βασιλείου.

Πασχαλινός ρεμβασμός

 

Έξω είχε μυρίσει άνοιξη και εμείς, όπως κάθε χρόνο, ενδώσαμε στο κάλεσμά της. Ανοίξαμε τα παράθυρα να μπει ο δροσερός αέρας, να μπουν τα αρώματα των λουλουδιών, το ζεστό φως. Όπως κάθε χρόνο η αγαπημένη μας πρόκληση, μας έκανε να αντλήσουμε έμπνευση από τους υπέροχους καρπούς τα χρώματα και τα αρώματα, αυτής της τόσο ξεχωριστής εποχής.

Και όσο η Μεγάλη Εβδομάδα πέρναγε με τη μία μέρα να διαδέχεται την άλλη, σε έναν παλμό κλιμακούμενης κατάνυξης και ευλάβειας, τόσο μεγάλωνε και η λαχτάρα για την κορύφωση της γιορτής, το Άγιο Πάσχα, την πανηγυρική Ανάσταση.

Εν αναμονή της γιορτής της Ανάστασης σε κάθε σπίτι επικρατούσε μία γλυκιά αναστάτωση. Μικροί και μεγάλοι μετρούσανε το χρόνο αντίστροφα, έκαναν σχέδια, ετοιμασίες και όνειρα. Λαχταρώντας όλα εκείνα τα νόστιμα και γιορτινά τραπεζώματα, την οικογενειακή μάζωξη σ’ ένα τραπέζι, τις ανταλλαγές δώρων και ευχών...

Το Πάσχα είναι μια γιορτή τόσο αγαπητή στη σκέψη όλων καθώς αναμένουμε να το υποδεχτούμε, διότι η έλευση του σημαίνει κάθε χρόνο και το τέλος του χειμώνα, τον ερχομό της άνοιξης, την αρχή μιας μεγάλης πανηγυρικής Ανάστασης, που δεν σταματά να μεταμορφώνει το σκηνικό της καθημερινότητάς μας, την ψυχολογία και τη ζωή μας ολόκληρη.

Εάν η Ανάσταση ισοδυναμεί με το φως και με την ήττα του σκότους, τότε εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να διώξουμε τα σκοτάδια από μέσα μας, προκειμένου να πλημμυρίσει η ψυχή μας με φως και να βιώσουμε την προσωπική μας Ανάσταση. Διότι όλοι μας παλεύουμε με τη σκοτεινή πλευρά και τα μελανά κομμάτια μας. Όλοι παλεύουμε για την Αναγέννηση του εαυτού μας.

Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα, καλή Ανάσταση σε όλους!

Απεβίωσε ο Στέφανος Γ. Τσιγάρας

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Στέφανος Γ. Τσιγάρας την Παρασκευή 14 Απριλίου 2023, σε ηλικία 85 ετών.

Ο Στέφανος Τσιγάρας του Γεωργίου και της Παρασκευής, γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1938. Παντρεύτηκε με την Αλεξάνδρα, το γένος Ιωάννη Μαλακασιώτη και απόχτησαν δύο παιδιά, τον Γεώργιο και την Ιωάννα.

Αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Αλεξάνδρα, τα παιδιά τους Γιώργο – Φανή Τσιγάρα, Ιωάννα – Κων/νος Πάτρα, εγγόνια, αδέλφια και λοιπούς συγγενείς.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει το Μεγ. Σάββατο 15 Απριλίου 2023 και ώρα 12:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.