Τα κονάκια της περιοχής των Τρικάλων

Ζωντανά μνημεία της περιόδου της μεγάλης ιδιοκτησίας γης, τα κονάκια, … αφηγούνται την ιστορία τους... Μία ιστορία άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεότερη ιστορία του τόπου μας.
Τα περισσότερα απ’ αυτά χτίστηκαν λίγο πριν ή λίγο μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους, από τους μπέηδες, αλλά και τους τσιφλικάδες που τους διαδέχθηκαν.
Τα κονάκια, που δέσποζαν στην περιοχή του τσιφλικιού, ήταν η κατοικία του ιδιοκτήτη. Γύρω από το κεντρικό κτίριο υπήρχαν πολλά δευτερεύοντα οικήματα, αποθηκευτικοί χώροι κ.λ.π.
Λίγα απ’ αυτά συντηρήθηκαν και αξιοποιήθηκαν ως πολιτιστικοί χώροι από τους Δήμους που έδειξαν ενδιαφέρον να διασώσουν ότι απέμεινε από την ιστορία του τόπου. Τα περισσότερα, παραμένουν μισοερειπωμένα, αδύναμα να αντισταθούν στη φυσική φθορά του χρόνου και στην παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος.
Παρουσιάζουμε παρακάτω μια συλλογή από φωτογραφίες της εφημερίδας μας, 10 κονάκια της περιοχής των Τρικάλων.
Για αυτά τα διασωζόμενα μνημεία του τόπου μας, θα επανέλθουμε με λεπτομέρειες για το καθένα σε άλλες αναρτήσεις.

Το κονάκι της Πατουλιάς (κονάκι του Ζουρνατζή)

Το κονάκι των Μεγάλων Καλυβίων (κονάκι του Βελή - Πασά)

Το κονάκι της Περιστέρας (κονάκι – η Κούλια του Μέκιου)

Το κονάκι της Πηγής (κονάκι του Δερβέναγα)

Το κονάκι της Νομής (κονάκι του Πελέκη)

Το κονάκι της Φανερωμένης (κονάκι του Τσιτσιόπουλου)

Το κονάκι του Αγναντερού (κονάκι του Χρηστάκη Ζωγράφου)

Το κονάκι της Λαζαρίνας (κονάκι του Χρηστάκη Ζωγράφου)

Το κονάκι του Γλίνους

Το κονάκι της Μεγάρχης

«Παλιοχώρι», ένα διήγημα για το Βαλτινό

Ένα διήγημα του Ηλία Κεφάλα που αναφέρεται στο παλιό χωριό του Βαλτινού, Παλιοχώρι.
Αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο να το διαβάσετε, είναι καταπληκτικό!

ΠΑΛΙΟΧΩΡΙ

Ο Πέτρος Ντούμας και ο Ανδρέας Ριζαύτης έφυγαν καθυστερημένα από το σχολείο τους εκείνη την ημέρα. Ως συνήθως είχαν πάει πάλι απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι εντελώς και ο δάσκαλος δεν τους χαρίστηκε καθόλου.
Έπεσε αυτό που λέει θυμόσοφα ο λαός, ξύλο με τη μηχανή. Τα χέρια του δασκάλου ανεβοκατέβηκαν αμέτρητες φορές πάνω στο σβέρκο και τα μάγουλά τους, ώσπου αυτά άναψαν και λαμπάδιασαν. Τους έδερνε περισσότερο από συνήθεια και παγιωμένη διδακτική τακτική, παρά από οποιοδήποτε άλλο ενδιαφέρον. Κι εκείνοι, που ούτε θυμόνταν πια πόσα χρόνια έμειναν απροβίβαστοι στην πέμπτη τάξη, με χνουδωτά μάγουλα και λίγα πρώιμα μουστάκια, έσκαζαν από το κακό τους, γιατί δεν είχαν προλάβει να χρησιμοποιήσουν αυτή τη φορά τα χοντρά ραβδιά, που είχαν κρύψει κάτω από το θρανίο τους. Όμως ό,τι και να γινόταν, ο δάσκαλος δεν θα γλίτωνε μια μέρα το ξύλο από τα χέρια τους. Και, τότε, θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω και μάλιστα με το παραπάνω.
Ήταν αργά το μεσημέρι, λοιπόν, όταν ο δάσκαλος εδέησε να τους αφήσει να φύγουν, γιατί, μέχρι εκείνη τη στιγμή, τους είχε τιμωρήσει με τη λεγόμενη «νηστεία», το άκρως παιδαγωγικό μέτρο που απέβλεπε στο χάσιμο του μεσημεριανού γεύματος του σπιτιού. «κολοκύθια τούμπανα», σκέφτονταν και οι δυο άτακτοι μαθητές, γιατί ήξεραν καλά ότι δεν τους περίμεναν ποτέ για φαγητό στο σπίτι. Ο καθένας έτρωγε όποτε ήθελε και ό,τι ήθελε, αν έβρισκε βέβαια κάτι να φάει. Οι γονείς τους χαμένοι στα χωράφια και τα πρόβατα δεν χόλιαζαν και πολύ με το τι θα φάει η οικογένεια. Αυτά ήταν για τις γιορτές και τις χρονιάρες μέρες. Για όλες τις άλλες μέρες ο καθένας τους ήξερε που ήταν το βαρέλι με το τυρί, που ήταν τα καρβέλια του ψωμιού, που ήταν το πιθάρι με τη λίπα. Ας έτρωγε λοιπόν, όπως μπορούσε.
Μάζεψαν αγανακτισμένοι τη χιλιοτρυπημένη σάκα τους, που δεν είχε μέσα τίποτε άλλο εκτός από ένα χοντρό και παραφουσκωμένο από την υγρασία και τη βρόμα αναγνωστικό, μια διασκευή, δηλαδή, της Οδύσσειας για παιδιά του δημοτικού, και φυσικά, τη σπασμένη σε δυο κομμάτια πλάκα με το κοντύλι της. Στην πλάκα του Ανδρέα ήταν ακόμα άσβηστη η προσπάθειά του να γράψει την ημερομηνία: «Εν Βαλτινώ, τη 21 Νοεμβρίου 1891», κάτι που ήταν βουνό κάθε φορά για να το πετύχει, γιατί ούτε εύκολα θυμόταν την ημερομηνία, ούτε την ορθογραφία της φράσης κατάφερνε. Γι αυτό και το ξύλο έπεφτε βροχή. Ωστόσο από τη στιγμή που ο δάσκαλος τους είπε «ξεκουμπιστείτε», αμέσως ένιωσαν φτερά στα πόδια τους και έφυγαν με βιάση από το σχολείο. Τόσο γρήγορα τάχυναν το βήμα τους, ώστε δεν θέλησαν να πάνε από το κοντινό γεφυράκι, για να περάσουν το τρεχούμενο, ανάμεσα στο σχολείο και το χωριό, ποταμάκι, αλλά έτρεξαν με φόρα ίσα μπροστά και με ένα υψηλό σάλτο πήδησαν στη πέρα μεριά, πάνω από τις λόχμες και τα βρομόνερα. Δεν ήταν η πρώτη φορά, βέβαια, που το επιχειρούσαν. Κάθε φορά στα διαλείμματα έβαζαν στοιχήματα με τους άλλους συμμαθητές και μόνο αυτοί οι δύο το κατάφερναν, γιατί πέρα από τη φυσική τους επιδεξιότητα, είχαν και τα χρονάκια τους να υπερτερούν όλων των άλλων.

Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών η «Ηλεκτρονική Εφημερίδα του Βαλτινού»

Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών η «Ηλεκτρονική Εφημερίδα του Βαλτινού» για την παρουσία της στα ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Η καινοτόμος ιδέα, που στηρίχθηκε από τους κατοίκους του Βαλτινού, ξεχώρισε για την ποιότητα των αναρτήσεων, για την επιλεγμένη θεματολογία της, μα πάνω απ’ όλα για την συμβολή της στον πολιτισμό.
Τα βραβείο συνοδεύτηκε με χρηματικό έπαθλο εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ, τα οποία θα επενδυθούν στην αναβάθμιση της εφημερίδας.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η δεντροφύτευση στο Βαλτινό

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η δεντροφύτευση στο Βαλτινό που διοργανώθηκε από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού την Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012.
Από νωρίς το πρωί, καθηγητές, δάσκαλοι, μαθητές και διάφοροι φυσιολάτρες συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία του χωριού και αφού, χωρίστηκαν σε ομάδες εργασίας πήραν τα σκαπτικά εργαλεία και, άλλοι μετέβησαν στο χώρο της Παναγίας, άλλοι στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου και Λυκείου και άλλοι σε διάφορους κοινόχρηστους χώρους του Βαλτινού.

 

Έτσι με διάθεση προσφοράς άρχισε η δεντροφύτευση και φυτεύτηκαν πολλά δέντρα καθώς και λουλούδια σε διάφορα παρτέρια.

Στο δάσος της Παναγίας τοποθετήθηκαν πολλά νεόφυτα δέντρα από το σπάνιο είδος της περιοχής, τη χνοώδη Δρυς (Quercus Pendiculiflora) και την πεδινή φτελιά (Ulmus Campestris).

 

Μαζί με τη δεντροφύτευση έγινε και μια συμβολική πράξη αναδοχής, (υιοθεσία των νεόφυτων δέντρων από κάθε μαθητή), και έτσι ο καθένας ανέλαβε για το μέλλον την φροντίδα την περιποίηση και την παρατήρηση της εξέλιξης του δένδρου μέχρι αυτό να μεγαλώσει.
Παράλληλα στο αμφιθέατρο του Λυκείου έγινε σχετική ενημέρωση προς τους μαθητές, από μια ομάδα φοιτητών δασολόγων και περιβαλλοντολόγων.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ.
 

Το φαρμακείο του Βαλτινού

Σύμφωνα με τον ορισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας φάρμακο χαρακτηρίζεται: «Κάθε ουσία ή μίγμα ουσιών, που παράγεται, προσφέρεται προς πώληση, ή παρουσιάζεται για χρήση ...στη διάγνωση, στη θεραπεία, στον μετριασμό ή στην πρόληψη νόσου, μη φυσιολογικής φυσικής κατάστασης, ή των συμπτωμάτων τους στον άνθρωπο ή στα ζώα καθώς και για χρήση...στην αποκατάσταση, την διόρθωση, ή την μεταβολή οργανικών λειτουργιών στον άνθρωπο ή τα ζώα».
Η Επιστήμη που έχει κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης την παρασκευή και την τυποποίησης των φαρμάκων ονομάζεται Φαρμακευτική, που αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Ιατρικής, ο δε πτυχιούχος της επιστήμης αυτής καλείται Φαρμακοποιός.

Η Ευαγγελία Κουφοχρήστου –Πατσιά σπούδασε φαρμακευτική στην Μπολόνια της Ιταλίας και επέστρεψε στον γενέθλιο τόπο της το Βαλτινό και άνοιξε το φαρμακείο εδώ και πολλά χρόνια. Συγκεκριμένα το 1985 άνοιξε το πρώτο φαρμακείο της σε ενοικιασμένο κατάστημα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε και μέχρι σήμερα στεγάζεται σε ιδιόκτητο χώρο, στο κέντρο του Βαλτινού.
Χρόνια τώρα στη δουλειά η Ευαγγελία, δεν είναι απλά μια έντιμη επιχειρηματίας, αλλά είναι και επιστήμονας και ως επιστήμονας κάνει το χρέος της απέναντι στους ασθενείς που εξυπηρετεί και δεν είναι τυχαία η άριστη σχέση που έχει αναπτύξει μαζί τους και σίγουρα δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αποτελεί την πρωτοβάθμια περίθαλψη των κατοίκων του Βαλτινού.

Το επάγγελμά της, είναι εξ ορισμού ένα επάγγελμα, που αναπτύσσει τις διαπροσωπικές σχέσεις, σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ φαρμακοποιού και ασθενή. Είναι ο άνθρωπος που μοιράζεται το πρόβλημα, συμμερίζεται τον πόνο του ασθενή και βοηθάει με τις οδηγίες της στην ανακούφιση ή την θεραπεία των προβλημάτων υγείας.
Πρόσχαρη, εχέμυθη και αγαπητή σε όλους, εξυπηρετεί μαζί με την βοηθό της Λίτσα Βλαστού, χρόνια τώρα τους κατοίκους του χωριού.



Οι επιστημονικές της παρεμβάσεις και η σωστή πρωτοβάθμια καθοδήγηση των ασθενών γλιτώνει καθημερινά πολυάριθμες επισκέψεις και εισαγωγές στα νοσοκομεία.
Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο που και οι κάτοικοι του Βαλτινού την αντιμετωπίζουν όλοι με συμπάθεια και αγάπη, αναγνωρίζοντας την κοινωνική της συμβολή και προσφορά.

Πώς ο «νόμος του Μέρφι» εμφανίζεται στη ζωή μας;

Λένε πως αυτός που έχει πλήρη επίγνωση του τι μπορεί να πάει στραβά έχει κατανοήσει εις βάθος τον κόσμο, το νόημα της ζωής και όλα τα συναφή. Η αλήθεια είναι πως οι καρποί της ερευνητικής προσπάθειας του Έντουαρντ Μέρφι, αλλά και των μεταγενέστερών του, μας βοήθησαν αρκετά στο να κατανοήσουμε την κακοτυχία που εισβάλλει ανά τακτά χρονικά διαστήματα στην καθημερινότητά μας, χωρίς, όμως, να μπορούμε να κάνουμε και τίποτα το ιδιαίτερο για να αποφύγουμε το πεπρωμένο! Γιατί «αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει», και μάλιστα με μαθηματική ακρίβεια είτε βρίσκεσαι στο δρόμο είτε είσαι στο σπίτι σου!
Στο δρόμο:
- Θα σου πάρει πάντα περισσότερο χρόνο για να φτάσεις κάπου, από το να γυρίσεις πίσω.
- Αν επιτρέψεις σε κάποιον να μπει μπροστά σου τότε, αν πηγαίνετε και οι δύο στο ίδιο μέρος, το άλλο αυτοκίνητο θα πιάσει την τελευταία θέση στο πάρκινγκ.
- Αν αναγκαστείς να παρκάρεις έξι τετράγωνα μακριά από το σπίτι σου, επιστρέφοντας θα βρεις δύο άδειες θέσεις ακριβώς μπροστά στην είσοδο της πολυκατοικίας.
- Όταν δεν βιάζεσαι, βρίσκεις πάντα το φανάρι πράσινο.
- Αν αποφασίσεις να πλύνεις το αυτοκίνητο σου και δεν το πλύνεις γιατί φοβάσαι μήπως βρέξει, δεν θα βρέξει έστω και αν ο ουρανός είναι κατάμαυρος. Αν το πλύνεις με λιακάδα θα ρίξει λάσπη.
- Αν παρκάρεις το αυτοκίνητο σου κάτω από δέντρα θα γεμίσει κουτσουλιές. Αν πάλι το παρκάρεις σε ξέφωτο για να το αποφύγεις, ένα σμήνος πουλιά θα καθίσει στα καλώδια του ρεύματος ακριβώς από πάνω και θα σ’ το «στολίσει».
- Όταν οδηγείς και βλέπεις έναν παλιό σου φίλο, μέχρι να κατεβάσεις το παράθυρο, ή ανάβει πράσινο, ή δίπλα σου έρχεται λεωφορείο ή σκάνε από το πουθενά τρία αμάξια από πίσω σου και κορνάρουν ταυτόχρονα.

Η ζωγράφος Κασσιανή Παπακώστα – Σίμου

Ευκαιρία μοναδική και ονειρεμένη να ανακαλυφθεί το προσωπικό ύφος μιας καθαρής ζωγραφικής, ενός καλλιτέχνη συντοπίτη που σέβεται το μέτρο και μάχεται για το καλό (ωραίο) ευρύτερα, για τη δημιουργία.
Η Κασσιανή Παπακώστα φλερτάρει εντελώς ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική εδώ και πολλά χρόνια και με αυστηρότητα και καλλιτεχνική ευαισθησία ψηλαφίζει τα εκμαγεία των οραμάτων της.
Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις κατά το παρελθόν και στα άμεσα σχέδιά της είναι η παρθενική ατομική έκθεση ζωγραφικής.

Τα θέματά της τα αναζητεί στη φύση, στη παράδοση αλλά επιχειρεί και διάφορες μελέτες μοντέρνας σύνθεσης
Μέσον της ζωγράφου δεν είναι το σχέδιο, το χρώμα και η μορφή. Μέσον της γίνεται η χωροθέτηση, η συνάφεια και ο διάλογος που αποκτά η μορφοποίηση για να φτάσει να ανακαθορίσει εκείνη τη σημασία του σχεδίου, του χρώματος και της επιφάνειας γραφής και γλώσσας.

Εμφανίζεται επομένως η δημιουργός ως δράστης της παρατήρησης και την ίδια στιγμή ως αντίκρυσμα των ρόλων που αναλαμβάνει, υφαίνοντας με το «μαγνάδι» της την πλοκή της εικόνας και συνδυάζοντας τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο, ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, ανάμεσα επίσης στο είναι και στο φαίνεσθαι, την διαδικασία διαδρομής για την Ιθάκη της και όχι το τέρμα της.

Παρουσιάζουμε στην εφημερίδα μας ένα μέρος από το καλλιτεχνικό της έργο, το οποίο διακρίνεται από έμπνευση, ερωτισμό, αλήθεια και σε γοητεύει τόσο αισθηματικά όσο και διανοητικά χωρίς να χρειάζεται πολλές εξηγήσεις.

Δεντροφύτευση στο Βαλτινό

Με κεντρικό σύνθημα "Τη γη δεν την κληρονομούμε απ' τους προγόνους μας, τη δανειζόμαστε απ' τα παιδιά μας", ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, διοργανώνει Δεντροφύτευση σε διάφορα σημεία της περιοχής, όπως στο χώρο της Παναγίας, στο περιβάλλοντα χώρο του Γυμνασίου και Λυκείου καθώς και σε άλλους κοινόχρηστους χώρους του Βαλτινού.
Η δεντροφύτευση θα γίνει την Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012, στις 9.30 π.μ. στην κεντρική πλατεία Βαλτινού.
Μαζί με τους εθελοντές, θα συμμετάσχουν και οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου, Γυμνασίου και Λυκείου Βαλτινού.

Στην όλη προσπάθεια συμμετέχει και ο Δήμος Τρικκαίων με την παραχώρηση διάφορων δέντρων από την Δ/νση πρασίνου και κηποτεχνίας.
Μαζί με τη δεντροφύτευση θα γίνει και μια συμβολική πράξη αναδοχής, (υιοθεσία των νεόφυτων δέντρων από κάθε εθελοντή και μαθητή), ώστε ο καθένας να αναλάβει για το μέλλον την φροντίδα την περιποίηση και την παρατήρηση της εξέλιξης του δένδρου μέχρι αυτό να μεγαλώσει.
Παράλληλα θα γίνει σχετική ενημέρωση για το θέμα προς όλους τους εθελοντές, από ειδικούς δασολόγους.
Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης σε θέματα περιβάλλοντος, καλεί όλα τα μέλη και τους φίλους που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν με οποιοδήποτε τρόπο, να δώσουν το παρών σ' αυτή την προσπάθεια.

Εντυπωσίασε το χορευτικό τμήμα του Βαλτινού στην εκδήλωση, στο Πρίνος.

Μεγάλη μουσικοχορευτική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου ΠρίνουςΤρικάλων, το απόγευμα της Κυριακής 25η Μαρτίου 2012, με την συμμετοχή 20 χορευτικών τμημάτων, 300 χορευτών, διάφορων εκπολιτιστικών Συλλόγων του νομού Τρικάλων.
Την εκδήλωση, που ήταν αφιερωμένη στην επέτειο της 25 Μαρτίου 1821, διοργάνωσε ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Πρίνου και διεύθυνε ο χοροδιδάσκαλος κ. Θεόδωρος Καλογράνας.
Τα χορευτικά που συμμετείχαν παρουσίασαν διάφορους παραδοσιακούς χορούς του τόπου μας και καταχειροκροτήθηκαν από πλήθος κόσμου που παραβρέθηκε στην εκδήλωση.

Την συμμετοχή στην εκδήλωση έκανε και το μεγάλο χορευτικό τμήμα του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού με επικεφαλής την χοροδιδάσκαλο κα. Μαίρη Γιαννακάκου. Οι χορευτές μας, άνδρες και γυναίκες, έκαναν μια εντυπωσιακή εμφάνιση και χόρεψαν πάνω από είκοσι παραδοσιακούς χορούς.

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι που συμμετείχαν στην εκδήλωση ήταν:
• ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Γενεσίου,
• ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Σαραγίων,
• ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού «Παναγία η Βαλτινιώτισσα»,
• ο Σύλλογος Γυναικών του Αγίου Βησσαρίωνα «Το Δούσικο»,
• ο Πολιτιστικός Μορφωτικός και Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών του Παλαιομοναστήρου,
• το Δημοτικό σχολείο Μεγάρχης,
• ο Λαογραφικός Όμιλος Μικρού Κεφαλοβρύσου,
• το χορευτικό του Μεγάλου Κεφαλοβρύσου,
• ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Φωτάδας «Τα Μαυρονέρια»,
• ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πύλης,
• το χορευτικό Διαλεκτού και
• το χορευτικό Φαρκαδώνας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, στο τέλος της εκδήλωσης απονεμήθηκαν στους συλλόγους και τους χοροδιδασκάλους έπαινοι για τη συμμετοχή τους.
Ακολουθεί φωτορεπορτάζ και βίντεο της εκδήλωσης.

Οι εκδηλώσεις της επετείου 25 Μαρτίου 1821 στο Βαλτινό.

Με λαμπρότητα και κάθε επισημότητα τιμήθηκε η εθνική μας επέτειος της 25 Μαρτίου 1821, στο Βαλτινό.
Με συγκίνηση και ευλάβεια αποδόθηκε ο φόρος τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες της επανάστασης του 1821, η οποία αποτελεί το σπουδαιότερο γεγονός της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την Δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, χοροστατούντος του Αιδεσιμότατου π. Κων/νου Ζαχαράκη.



Στη συνέχεια ακολούθησε στην κεντρική πλατεία τρισάγιο στο μνημείο πεσόντων ηρώων, κατάθεση στεφάνων, τήρηση σιγής ενός λεπτού στη μνήμη ενδόξων ηρώων και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

Οι εκδηλώσεις έκλεισαν με την παρέλαση μαθητών των δημοτικών Σχολείων, του Γυμνασίου και Λυκείου Βαλτινού, όπου πλήθος κόσμου παρακολούθησε, καμάρωσε και χειροκρότησε τους παρελαύνοντες.

Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκαν ο Αντιδήμαρχος Τρικκαίων κ. Κώστας Μανώλης, η Δημοτική σύμβουλος κα. Βούλα Βότσιου ό τοπικός πρόεδρος Δ.Δ. Βαλτινού κ. Δημήτριος Σταμούλης, ο τοπικός πρόεδρος Δ.Δ. Δενδροχωρίου κ. Μπάμπης Παπαχρήστος, ο Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου, κ. Χρήστος Ιωάννου κ.ά.



Ακολουθεί φωτορεπορτάζ.

Συναισθήματα ντροπής και θαυμασμού.

Εμπνεόμενος από την επέτειο της 25 Μαρτίου 1821, ύψωσε την Ελληνική σημαία έξω από το σπίτι του, αρματώθηκε με τα γαϊταγάνια, φωτογραφήθηκε και λίγο έλλειψε να βγει να παρελάσει, για να αποτιμήσει τον φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στην ηρωική γενιά της εποχής, που μέσα σε αιώνες σκλαβιάς διαφύλαξε άσβεστη τη φλόγα του πατριωτισμού και του αγώνα, κατά της στυγνής τυραννίας του δυνάστη.
Όμως τα πατριωτικά συναισθήματα του Αποστόλη είναι  ανάκατα και μπερδεμένα.
Από τη μία ο θαυμασμός προς εκείνους τους νεκρούς που έπεσαν για τα ιδανικά και την ελευθερία της πατρίδας, από την άλλη όμως, η ντροπή και η προσβλητική στάση της πολιτικής ηγεσίας, που οδήγησαν τη χώρα σήμερα στο χείλος του γκρεμού και υποθήκευσαν το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών του, τον προβλημάτισαν.
Αυτά τα ετερόκλητα συναισθήματα του δημιούργησαν μια χαρμολύπη και τον καθήλωσαν, σήμερα χρονιάρα μέρα, εντός του σπιτιού του, συλλογισμένο και υποταγμένο ανάμεσα στην αιωρούμενη διλληματική ανακραυγή:
Ζήτω το ΕΘΝΟΣ!
Ζητώ εξηγήσεις...

Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΑΙΩΝ" στις13 Νοεμβρίου 1838.

 

Παιδιά μου!
Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των.
Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα.
Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα• διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

"Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη"



Εμπνευσμένος από το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού "Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη", ο Τάσσος Α. δημιούργησε ένα λεύκωμα με 16 ξυλογραφίες σε όρθιο ξύλο. Το θέμα των χαρακτικών κινείται γύρω από τα Ψαρά και τη μάχη που δόθηκε για την απελευθέρωσή τους.

Συναντούμε απεικονίσεις πολεμικών πλοίων στη θάλασσα, καπεταναίων με σπαθιά και λάβαρα στα χέρια καθώς και τραγικές φιγούρες από γυναίκες και παιδιά.

Βαλτσινιώτικο παραμύθι

Κάποτε, o γάιδαρος ενός αγρότη από το Βαλτινό, έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι.
Το ζώο γκάριζε απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε μάταια να βρει τρόπο για να το βγάλει έξω.
Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο ήταν καταδικασμένο στη μοίρα του, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήσαν πολλά.
Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να το θάψει ζωντανό.
Κάλεσε λοιπόν μερικούς ακόμα Βαλτσινιώτες να έρθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι.
Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και άρχισε να γκαρίζει. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε.
Λίγα φορτία χώμα αργότερα, οι Βαλτσινιώτες κοίταξαν κάτω στο πηγάδι κι έμειναν έκπληκτοι με αυτό που είδαν.
Ήταν κάτι καταπληκτικό!!!!
Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του, ο γάιδαρος τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω.
Οι Βαλτσινιώτες συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο, κι αυτό κάθε φορά τιναζόταν κι έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Πολύ σύντομα, όλοι ήταν έκπληκτοι με το γαϊδούρι να έχει φτάσει στην επιφάνεια του πηγαδιού.


Ηθικό δίδαγμα: Η ζωή μπορεί να φέρει πολλά προβλήματα, πολλές φτυαριές από χώμα μέσα στο πηγάδι της ζωής. Όμως κάθε ένα από τα προβλήματα αυτά μπορεί να γίνει ένα εφαλτήριο. Μπορούμε να βγούμε από το βαθύτερο πηγάδι της ζωής, απλά με ένα τίναγμα, πατώντας επάνω στα προβλήματα και κάνοντας ένα βήμα προς τα πάνω.

«Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση».

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ορίστηκε η 21 Μαρτίου με πρωτοβουλία της UNESCO το 1999. Ο διεθνής πολιτιστικός οργανισμός θέλησε με αυτό τον τρόπο να προωθήσει την τέχνη της ποίησης και συγκεκριμένα τις προσπάθειες των μικρών εκδοτών να τυπώνουν συλλογές νέων ποιητών, την επιστροφή της προφορικής παράδοσης με την ανάγνωση ποιημάτων ενώπιον κοινού και την αποκατάσταση ενός διαλόγου μεταξύ της ποίησης και των άλλων μορφών τέχνης, πάνω στον αφορισμό του Ντελακρουά «Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση».


Η εφημερίδα μας τιμάει την ημέρα της ποίησης με ένα ποίημα του συντοπίτη μας Ηλία Κεφάλα με τίτλο Προτροπές.
ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ
Διάφανος να είσαι. Σαν τη σταγόνα
Της βροχής που κρέμεται
Στη λαμπερή απόληξη των φύλλων
Γυμνός και τόσο καθαρός. Όπως αστέρι
Και κρύσταλλο που το χτυπά η αντηλιά.
Γι’ αυτό – προτού να ’ρθεις – ρωτώ και πάλι:
Είσαι σαν το νερό και σαν το φως;
Είσαι σαν το μετάξι;
Είσαι σαν τη μηλιά και σαν την κερασιά κατάφορτος;
Είσαι σαν το βουνό και την πεδιάδα ανοιχτός;
Προβάλλεις φωτεινός χωρίς να κρύβεις τίποτα;
Ανθίζεις ήρεμα σαν δέντρο;
Τραγούδια λες αθώα σαν μικρό παιδί;
Αν ναι τότε μπορείς να ’ρθεις
Εσένα θέλω μόνο και σε περιμένω.
«Το δέντρο που έγνεθε τη βροχή και τραγουδούσε», εκδόσεις ΡΟΕΣ, 2010

Ο Ηλίας Κεφάλας γεννήθηκε το 1951 στο χωριό Μέλιγος Τρικάλων. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα, όπου και έζησε από το 1969 έως το 1992. Σήμερα ζει και πάλι στον γενέθλιο τόπο, καλλιεργώντας την ποίηση και παρακολουθώντας τη φύση να επιμένει στην αέναη ανθοφορία της. Ασκεί λογοτεχνική και εικαστική κριτική, συνεργαζόμενος με περιοδικά λόγου και τέχνης. Σε στήλη του περιοδικού «Ευθύνη» δημοσιεύει κριτικές αποτιμήσεις προσώπων και κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας. Σε πολλές εφημερίδες και άλλα περιοδικά παρουσιάζει τις εντυπώσεις του από τα θέματα της σύγχρονης λογοτεχνικής δημιουργίας. Παλαιότερα διακόνησε επισταμένως τη κριτική βιβλίου στα περιοδικά «Τομές», «Νέες Τομές», «Διαβάζω» και «Οδός Πανός», όπου φιλοξενήθηκαν περισσότερα από χίλια κείμενά του. Εξέδωσε συνολικά 25 βιβλία, από τα οποία τα 10 ποιητικά, 4 πεζογραφικά, 5 δοκιμιακά, 5 παιδικά και μία ποιητική ανθολογία.
Κάποια ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και πολωνικά.

Μια καλή ιδέα και για τον τόπο μας



Μια σειρά από πανέμορφες εικόνες που απεικονίζουν διάφορους κήπους πάρκων και πλατειών, παρουσιάζουμε παρακάτω, με την προσδοκία να εμπνεύσουν τους τοπικούς μας άρχοντες και μέσω των υπηρεσιών Ανθοκομίας και Πρασίνου να αντιγράψουν την ιδέα.



Με ελάχιστο κόστος, με τεχνογνωσία που μπορεί να βρεθεί, με λίγη φαντασία, και πολύ μεράκι μπορεί να γίνουν καταπληκτικά πράγματα.