H παραδοσιακή μουσική οικογένεια Δημητρίου Μαντέλα

 

Οι παραδοσιακοί οργανοπαίχτες έγραψαν την δική τους ιστορία και στιγμάτισαν με την προσφορά τους τα κοινωνικά και πολιτισμικά δρώμενα του τόπου. Αξίζει σ’ όλους αυτούς τους παιχνιδιάτορες, να τους ξαναθυμηθούμε και να τους γνωρίσουμε καλύτερα, μέσα από μια έρευνα η οποία στηρίχθηκε σε προφορικές και καταγεγραμμένες μαρτυρίες των ίδιων των εμπλεκόμενων επί του θέματος. Παρουσιάζεται παρακάτω η παραδοσιακή μουσική οικογένεια του Δημήτρη Μαντέλα.

Ο Δημήτριος Μαντέλας του Ηλία και της Μαρίας γεννήθηκε το 1920 και πέθανε στις 24 Απριλίου 1995, σε ηλικία 75 ετών. Παντρεύτηκε με την Παρασκευή το γένος Νικολάου Απόχα και απόχτησαν επτά παιδιά. Τη Βασιλική, τον Ηλία, τη Μαρία, τη Στεριανή, τον Στέφανο, την Χρυσαυγή και τον Αθανάσιο.

Την ίδια εποχή, τη δεκαετία του 1940 και παράλληλα με τον Ευάγγελο Καλαμπάκα ξεκίνησε το λαούτο και ο Δημήτριος Μαντέλας. Ο Μήτσιος Μαντέλας, όπως τον αποκαλούσαν, ασχολήθηκε με την μουσική μαθαίνοντας να παίζει λαούτο από τον γαμπρό του Λάμπρο Ζυγογιάννη, από το Ρίζωμα, που έπαιζε κι αυτός λαούτο και ήταν παντρεμένος με την αδελφή του Δημήτρη Μαντέλα Στεριανή.

Έμαθε γρήγορα το όργανο και άρχισε να βγαίνει σε γάμους, στην αρχή με τον γαμπρό του, και στη συνέχεια έκανε τη δικές του κομπανίες. Γρήγορα καταξιώθηκε στον χώρο ως λαουτιέρης, και όπως ήταν αναμενόμενο μετέδωσε κι αυτός την τέχνη του στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του. Ο γιος του, ο Ηλίας, έπαιζε ακορντεόν και αρμόνιο, ενώ ο ανεψιός του Χρυσόστομος Στεφ. Μαντέλας έπαιζε κιθάρα.

Ο κλώνος του οικογενειακού δέντρου επεκτείνεται, καθώς ο Δημήτριος Μαντέλας ήταν παντρεμένος με την αδελφή του πατέρα, του ακορντεονίστα και αρμονίστα, Γιάννη Γεωργίου και του τραγουδιστή Βαγγέλη Γεωργίου. Η γυναίκα του Γιάννη Γεωργίου Αρετή, κατάγεται από τη μουσική οικογένεια Καμινιώτη από το χωριό Καλογριανά Καρδίτσας.

 

Ηλίας Δ. Μαντέλας

Ηλίας Μαντέλας του Δημητρίου και της Παρασκευής. Γεννήθηκε το 1944 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Αγγελική, το γένος Νικολάου Αντή από το Αρτεσιανό Καρδίτσας  και απόχτησαν δύο παιδιά. Την Παρασκευή και τον Δημήτριο. Ο Ηλίας Μαντέλας έπαιζε ακορντεόν και αρμόνιο.

Σε συνέντευξή του στις 21-8-2022 τόνισε τα εξής:

«Ξεκίνησα τη μουσική πρώτα με βιολί, μετά πήρα το ακορντεόν και κάποια στιγμή αγόρασα αρμόνιο και έπαιζα και με αυτό το όργανο.

Σε ηλικία 15 χρόνων πήγα σε μουσική σχολή στα Τρίκαλα, για κάνα δυο τρεις μήνες, όπου έμαθα τα βασικά και μετά με τον πατέρα μου άρχισα να παίζω σε γάμους.

Εδώ στα Τρίκαλα δούλεψα με όλους τους οργανοπαίχτες, με όποιον τύχαινε δηλαδή σε πανηγύρια, σε γάμους, σε βαφτίσια, σε εκδηλώσεις συλλόγων, σε χοροεσπερίδες κλπ.

Δούλεψα για αρκετό καιρό και με συγκροτήματα από την Καρδίτσα. Ως επί το πλείστον με τον κλαρινίστα Σπύρο Καραμέρη και την κόρη του που τραγουδούσε.

Επίσης δούλεψα για δύο χρόνια σε κέντρο διασκέδασης στο Λαύριο, σε κάποιον Καλύβα.

Τελευταία φορά που έπαιξα επαγγελματικά σε γάμο ήταν το 2007. Μετά αναγκάστικα, λόγω προβλημάτων υγείας της γυναίκας μου, να σταματήσω το επάγγελμα.

Εδώ στο χωριό τα συγκροτήματα του πατέρα μου είχαν προτεραιότητα. Εμείς παίζαμε στους περισσότερους γάμους.

Από την οικογένειά μου με τη μουσική ασχολήθηκε ο πατέρας μου, εγώ,  ο Χρυσόστομος Μαντέλας και ο γαμπρός της αδερφής μου, Κούλας, ο Δημήτριος Νασιόπουλος, εξαιρετικός τραγουδιστής από την Καρδίτσα».

Πανηγύρι στο Βαλτινό 1987. Αρμόνιο: Μαντέλας Ηλίας, κλαρίνο: Τζιμούρτος Δημήτρης, ντραμς: Καλαμπάκας Κώστας, τραγούδι: Καλαμπάκας Γιώργος, κιθάρα: Μαντέλας Χρυσόστομος.

Χρυσόστομος Στ. Μαντέλας

Ο Χρυσόστομος Στεφ. Μαντέλας γεννήθηκε το 1964 στο Βαλτινό. Είναι ανιψιός από αδερφό, του Δημητρίου Μαντέλα.

Έχοντας μουσικές επιρροές από τον θείο του Δημήτριο Μαντέλα και τον ξάδελφό του Ηλία Μαντέλα, άρχισε να ασχολείται κι αυτός με την παραδοσιακή  μουσική. Έτσι το 1984 πήγε στο Ωδείο Τρικάλων και έμαθε να παίζει κιθάρα. Στη συνέχεια υπό την καθοδήγηση του Νίκου Κωφίνα πήγε στο ωδείο της Αναστασίας Κασιώλα και σιγά σιγά ασχολήθηκε επαγγελματικά με το όργανο. Έπαιξε σε διάφορες εκδηλώσεις, γάμους, πανηγύρια και γιορτές μέχρι το 1992, όπου έφυγε μετανάστης στη Γερμανία.

Διαφημιστική καταχώρηση τοπικής εφημερίδας των Τρικάλων, που αναγγέλλει την εμφάνιση του παραδοσιακού συγκροτήματος του Δημητρίου Μαντέλα, στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, στο Καφέ -Μπαρ του Αναστασίου Σταμούλη, στο Βαλτινό.

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το διήμερο Φεστιβάλ Φιλαρμονικών, Ορχηστρών και Χορωδιών, κοινωνικής αλληλεγγύης

 

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το διήμερο Φεστιβάλ Φιλαρμονικών, Ορχηστρών και Χορωδιών, κοινωνικής αλληλεγγύης το Σαββατοκύριακο 12 και 13 Νοεμβρίου 2022 από τον Σύλλογο Φίλων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων και τον Δήμο Τρικκαίων.

Την πρώτη ημέρα, Σάββατο 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η μεγάλη συναυλία στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης» με την συμμετοχή των μουσικών συνόλων που κατέπληξαν το κοινό.

Τη δεύτερη ημέρα, την Κυριακή 13 Νοεμβρίου δόθηκαν  δύο εμψυχωτικές  συναυλίες, στο Σωφρονιστικό Κατάστημα της πόλης των Τρικάλων και στο Γηροκομείο της Μητρόπολης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης, στα Μεγάλα Καλύβια του Δήμου Τρικκαίων.

Ενώ στο πλαίσιο της κοινωνικής αλληλεγγύης συγκεντρώθηκαν τρόφιμα για τις ευπαθείς ομάδες.

Τα μουσικά σύνολα που έλαβαν μέρος στο φεστιβάλ είναι :

– Η Δημοτική Φιλαρμονική Λαμίας,

– Το κιθαριστικό ντουέτο Αλεξάνδρας Χριστοδήμου και Γιάννη Πετρίδη

– Η Δημοτική Χορωδία Τρικάλων

– Η Χορωδία Σχολής Βυζαντινής μουσικής της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης

Γαρδικίου και Πύλης,

– Η σαξοφωνική ορχήστρα του Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης, Κουκλουσάξ

– Η Δημοτική Φιλαρμονική Τρικάλων

– Και το Δημοτικό Χορευτικό συγκρότημα Τρικάλων.

Η ιστορία του Ελληνικού Ποδοσφαίρου - Οι πρώτοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι

 

Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος 1889

Η πρώτη επίσημη ποδοσφαιρική συνάντηση που οργανώθηκε από το ΣΕΓΑΣ ήταν το 1899 και οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, Ο Πανελλήνιος Γ.Σ., ο Εθνικός Γ.Σ. και ο Ποδηλατικός Σύλλογος Αθηνών.

Στο μεταξύ αρχίζουν να ιδρύονται και οι πρώτοι σύλλογοι που καλλιεργούν και το ποδόσφαιρο ο Παναθηναϊκός, o Πανελλήνιος Γ.Σ., ο Εθνικός Γ.Σ., ο Παναχαϊκός Γ.Σ., ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, ο Ήφαιστος.

Εκτός των ελληνικών συνόρων ιδρύονται ο Πέρα Κλούμπ στην Κωνσταντινούπολη, ο Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. και ο Γ.Σ. Απόλλων στην Σμύρνη, στην Θεσσαλονίκη ο Όμιλος Φιλομουσών Θεσσαλονίκης, η Ουνιόν Σπορτίβ.

Ο ΣΕΓΑΣ συμπεριλαμβάνει το ποδόσφαιρο στην δύναμή του και προκηρύσσει και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα, το 1906, με νικητή τον Εθνικό Γ.Σ., ενώ στην Σμύρνη το πρώτο πρωτάθλημα είχε διοργανωθεί πολύ νωρίτερα το 1898 με νικητή τον Απόλλωνα.

Το 1906 έγιναν οι πρώτοι Πανελλήνιοι ποδοσφαιρικοί αγώνες, στους οποίους πρώτευσε ο Εθνικός Αθηνών με νίκη 3-0 επί του Πανελληνίου. Ενδεικτικό γεγονός της πολύ χαμηλής στάθμης του ελληνικού ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής, είναι η συντριβή του Εθνικού την ίδια χρονιά από την ομάδα μοίρας του αγγλικού στόλου, που ναυλοχούσε στον Πειραιά με 18-0.

Ολυμπιακός 1925

Από το 1907 εισάγεται στα σχολεία και αρχίζουν να γίνονται αγώνες ανάμεσα σε μαθητές γυμνασίων και μεταξύ φοιτητών. Το ποδόσφαιρο παραμένει στον ΣΕΓΑΣ μέχρι το 1923 όταν οι σύλλογοι ιδρύουν την Ε.Π.Σ.Ε.. Εκείνη την περίοδο ιδρύονται και οι πρώτες ποδοσφαιρικές ενώσεις.

Ό,τι προηγήθηκε αποτελεί την προϊστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Στις 14 Νοεμβρίου 1926, ιδρύεται η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) και το ποδόσφαιρο μπαίνει σε πιο οργανωμένες βάσεις.

Η ΕΠΟ ιδρύθηκε με πρωτοβουλία των ποδοσφαιρικών ενώσεων, Αθηνών, Πειραιώς και Μακεδονίας.

Το καταστατικό της Ε.Π.Ο., συντάκτης του οποίου φέρεται ο παλιός ποδοσφαιριστής  του Απόλλωνα στη Σμύρνη Α. Καμπουρόπουλος, εγκρίθηκε με την απόφαση 6101 της 27/12/1926 του πρωτοδικείου της Αθήνας, και στα 57 άρθρα του καθόριζε με  εξαντλητικές λεπτομέρειες την οργάνωση του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα.

Άρης Θεσσαλονίκης 1927 

Το πρώτο επίσημο Πρωτάθλημα Ελλάδας έγινε την περίοδο 1927-1928 με νικητή τον Άρη Θεσσαλονίκης και το 1932 η ΑΕΚ αναδείχθηκε πρώτη κυπελλούχος Ελλάδας.

Από τη σεζόν 1958-1959 άρχισε να διεξάγεται το πρώτο ενιαίο πρωτάθλημα με τη μορφή των Εθνικών Κατηγοριών, παράλληλα με την είσοδο του ΠΡΟ-ΠΟ, που αποτέλεσε τον αιμοδότη του ελληνικού αθλητισμού.

Το 1959 άρχισε το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής Κατηγορίας και το 1979 εισήχθη επίσημα ο επαγγελματισμός. Με το νόμο 878 του 1979 εισήλθε ο επαγγελματισμός στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με τη σύσταση των ΠΑΕ και της ΕΠΑΕ.

Δυναμική ώθηση στο άθλημα δίνει η ίδρυση το 1958 του «οργανισμού προγνωστικών αγώνων ποδοσφαίρου» (ΟΠΑΠ).

ΑΕΚ 1932

ΠΑΟ 1925

ΠΑΟΚ 1930

Τις Κυριακές η Ελλάδα στήνεται δίπλα στα τρανζίστορ για να ακούσει μεταδόσεις και αποτελέσματα αγώνων και να ελέγξει το δελτίο του ΠΡΟ-ΠΟ. Ακόμη και στις πιο δύσκολες οικονομικά εποχές, ο πενιχρός οικογενειακός προϋπολογισμός περιλαμβάνει κονδύλι για ΠΡΟ-ΠΟ.

Το «1-2-Χ» μπαίνει στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Αντανακλά την αγάπη για τη «στρογγυλή θεά», αλλά και τα όνειρα για ένα καλύτερο αύριο…

ΥΓΡΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

 

Η νυχτερινή βροχή σταμάτησε και ο ήλιος, σκάζοντας πάνω από τις βρεγμένες λεύκες και τα πλινθόκτιστα σπίτια, αποκάλυψε το φτωχικό χωριό με αμφίδρομες αντανακλάσεις. Τα νερά πλημμύρισαν τους λασπωμένους δρόμους και τις παρακείμενες γράνες, προσφέροντας πεδίο χαράς σε πάπιες και χήνες. Μικρές λίμνες εδώ κι εκεί φωτίζουν το πρωινό τοπίο κι εμείς μικρά παιδιά ξεχυνόμαστε κατά ομάδες στις αλάνες για να δρέψουμε τη χαρά του αυτοσχέδιου υπαίθριου παιχνιδιού. Νιώθω ακόμα τη λάσπη να εισχωρεί ανάμεσα στα δάχτυλα των ξυπόλητων ποδιών μου και ανατριχιάζω. Ταυτόχρονα σκέφτομαι: «μα πώς καταφέραμε και μεγαλώσαμε, πώς μείναμε ζωντανοί με τόσες κακουχίες, πώς δεν αρρωστήσαμε και δεν πεθάναμε;» Τελικά αυτά είναι λίγα από τα μόνα θαύματα που γέμισαν και νοηματοδότησαν στη συνέχεια τη ζωή μας.

Του Ηλία Κεφάλα

 

 

Υπάρχουν και κάποιες εικόνες, που μιλάνε από μόνες τους...

 

Μεγάλη συναυλία κοινωνικής αλληλεγγύης από τον Σύλλογο Φίλων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων

 

Μια μεγάλη συναυλία κοινωνικής αλληλεγγύης πραγματοποιείται το διήμερο 12 και 13 Νοεμβρίου 2022 από τον Σύλλογο Φίλων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων και τον Δήμο Τρικκαίων.
Στο πλαίσιο των 125 χρόνων ύπαρξης και λειτουργίας της ιστορικής Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων, με την υποστήριξη και επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, θα πραγματοποιηθεί το Φεστιβάλ Φιλαρμονικών, Ορχηστρών και Χορωδιών.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με τη συνεργασία της Μητρόπολης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης και με την υποστήριξη των φιλανθρωπικών σωματείων «Αγία Βαρβάρα» και «Φίλες της Αγάπης».

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στις 12 και 13 Νοεμβρίου 2022.
Την πρώτη ημέρα, Σάββατο 12 Νοεμβρίου, θα δοθεί μεγάλη συναυλία στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης». Τη δεύτερη ημέρα, την Κυριακή 13 Νοεμβρίου θα δοθούν  δύο μικρές συναυλίες, στο Σωφρονιστικό Κατάστημα της πόλης των Τρικάλων και στο Γηροκομείο της Μητρόπολης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης, στα Μεγάλα Καλύβια του Δήμου Τρικκαίων.

Τα μουσικά σύνολα που συμμετέχουν στο Φεστιβάλ ένωσαν τις δυνάμεις τους για ένα κοινό σκοπό: να ενισχυθούν με τρόφιμα το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Τρικκαίων και τα συσσίτια του ναού της Παναγίας Φανερωμένης, ώστε να στηριχθούν ευπαθείς ομάδες.

Παράλληλα θα δοθεί η ευκαιρία σε πολίτες που δεν είναι δυνατόν εκ των πραγμάτων να παρευρεθούν στην προγραμματισμένη συναυλία του Σαββάτου, να παρακολουθήσουν μέρος της συναυλίας αυτής στους χώρους παραμονής τους.

Τα μουσικά σύνολα που θα πάρουν μέρος στο φεστιβάλ είναι :

– Η Δημοτική Φιλαρμονική Λαμίας,

– Το κιθαριστικό ντουέτο Αλεξάνδρας Χριστοδήμου και Γιάννη Πετρίδη

– Η Δημοτική Χορωδία Τρικάλων

– Η Χορωδία Σχολής Βυζαντινής μουσικής της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης

Γαρδικίου και Πύλης,

– Η σαξοφωνική ορχήστρα του Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης, Κουκλουσάξ

– Η Δημοτική Φιλαρμονική Τρικάλων

– Και το Δημοτικό Χορευτικό συγκρότημα Τρικάλων.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Επειδή ακριβώς η συναυλία αφορά στην κοινωνική αλληλεγγύη, αντί εισιτηρίου, παρακαλούνται οι συμπολίτες να προσφέρουν τρόφιμα.

Οι παλιές πόρτες των Τρικάλων

 

Ένα από τα χαρακτηριστικά και άμεσα αναγνωρίσιμο στοιχείο, της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των παλιών Τρικαλινών σπιτιών, αποτελούσε και η εξώπορτα. Οι παλιές χειροποίητες πόρτες των Τρικάλων αποτελούν ένα είδος υπό εξαφάνιση. Οι περισσότερες έχουν εξαφανιστεί από το κέντρο. Ορισμένες βρίσκονται σε εναπομείναντα παλιά κτίρια και διατηρούν την ομορφιά, τη φινέτσα και το ιστορικό τους φορτίο.

Ίσως να έχουμε περάσει δίπλα τους πολλές φορές, αλλά δεν τις δίνουμε σημασία. Ίσως δεν τις παρατηρούμε καν. Κάποιες απλές, κάποιες πιο επιβλητικές, καλαίσθητες, με εντυπωσιακά, περίτεχνα σχέδια που έδιναν άλλοτε την αίσθηση της αρχοντιάς και της δύναμης του πλούτου. Άλλες έχουν γεωμετρικούς σχηματισμούς, άλλες περίτεχνα σχέδια. Κάποιες με παιχνιδιάρικα χρώματα, άλλες πιο σοβαρές.

Αυτές οι ιδιαίτερες εναπομείναντες παλιές πόρτες των Τρικάλων, εξυμνούνται μέσα από μια φωτογραφική καταγραφή καθώς έχουν πολλές ιστορίες να διηγηθούν μέσα από το φευγαλέο αίσθημα του άστεως. Και τώρα εκείνο που απομένει είναι να εκμαιεύσουμε τα μυστικά τους, να αποκρυπτογραφήσουμε τα σημάδια τους και να αναγνώσουμε το ίχνος της ζωής τους.

 

Παρακάτω παρουσιάζεται μια φωτογραφική συλλογή από τέτοιες παλιές πόρτες των Τρικάλων, που απαθανάτισε ο φακός του Δημήτρη Τσιγάρα.

Το καφέ Fuego στο Βαλτινό

 

Ένας φιλόξενος και ζεστός χώρος, όπου μελετήθηκαν και αξιοποιήθηκαν όλες οι δυνατότητες που αφορούν την λειτουργικότητα, την ποιότητα και την αισθητική, είναι το Καφέ  Fuego στο Βαλτινό.

Ο Ανδρέας Μπάλτος μαζί με την σύζυγό του Σουζάνα, διατηρούν τα ηνία του Καφέ για 15 ολόκληρα χρόνια και κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα νέο ξεχωριστό και προσεγμένο περιβάλλον με στυλ, άποψη και γούστο.

Κατάφεραν να πετύχουν ένα άριστο επίπεδο αποτελεσματικότητας δημιουργώντας ένα αγαπημένο σημείο αναφοράς και κοινωνικής συναθροίσεως των νέων.

Δεν πρόκειται για ένα παραδοσιακό καφενείο, αλλά για ένα καφέ που έχει υιοθετήσει τα σύγχρονα δυτικά πρότυπα του είδους. Απευθύνεται σε μια νέα γενιά ανθρώπων που αντιμετωπίζει το πάλε ποτέ «καφεδάκι» με αυστηρότερα κριτήρια ποιότητας και εξυπηρέτησης. Προσεγμένος χώρος, αξιοπρεπές σέρβις, ευρύτερη γκάμα προσφερόμενων ειδών κ.α.

Το καφέ προσφέρει τις υπηρεσίες του και αποτελεί την εναλλακτική πρόταση της περιοχής, όπου την ημέρα, αλλά και το βράδυ αποκτά ζωή προσελκύοντας τη νεολαία.

Οι πελάτες πάνε στο καφέ για να συναντήσουν τους φίλους τους, να απολαύσουν το καφεδάκι τους ή το ποτό τους, να συζητήσουν και γενικά να βρεθούνε σε ένα όμορφο περιβάλλον και να απολαύσουν τις στιγμές τους.

Οι περισσότεροι είναι τακτικοί και μόνιμοι πελάτες και το έχουν ως μόνιμο στέκι.

Ένα ξεχωριστώ πλεονέκτημα που έχουν οι μόνιμοι θαμώνες είναι ότι ο Ανδρέας Μπάλτος, αξιοποιώντας την πείρα, την έμπνευση, τη γνώση αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες ανάγκες των καιρών, γνωρίζει τις γευστικές συνήθειες των πελατών και φτιάχνει τον καφέ για τον καθένα έτσι ακριβώς όπως τον θέλει.

Εκεί πίνεις το καφεδάκι σου και αισθάνεσαι άνετα, απολαμβάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου, καθώς το καφέ είναι ένα μέρος ταυτισμένο με την έννοια της ραστώνης.

Εκεί επικρατεί το χαρακτηριστικό στοιχείο της επιτυχημένης ώσμωσης του χθες με το σήμερα, και της διακριτικής συνύπαρξης νέων και ηλικιωμένων.

Εκεί, εύκολα αναπτύσσεται οικειότητα μεταξύ των θαμώνων και ο χώρος διαδραματίζει το ρόλο του τοποσήμου στην κοινωνική μικροϊστορία του χωριού.

Εκεί κλείνονται τα ραντεβού μεταξύ φίλων για να συναντηθούν.

Εκεί νοιώθεις ότι είσαι δεμένος με τον χώρο, καθώς διατηρεί τον χαρακτήρα και την κουλτούρα της "δημόσιας σφαίρας" και του τόπου μύησης σε μια ατμόσφαιρα αυθεντικής αρχαίας αγοράς.

Ο εσωτερικός χώρος του καφέ, πρόσφατα ανακαινισμένος με μεράκι και γούστο, διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται για την άνετη και ευχάριστη εξυπηρέτηση του πελάτη. Η καθαριότητα και η τάξη είναι εμφανείς σε όλους τους χώρους.

Ο εξωτερικός χώρος, προικισμένος από την πανέμορφη πρασινάδα της πλατείας συνεπικουρεί στην ευχάριστη διάθεση και ψυχαγωγία τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες.

Βέβαια, οι εργασιακές συνθήκες για τους ιδιοκτήτες είναι δύσκολες. Το καφέ λειτουργεί κάθε μέρα, από το πρωί έως αργά το βράδυ. Δεν υπάρχουν γιορτές, ή Κυριακές, ή ημέρες ξεκούρασης σ’ αυτή την δουλειά.

Όμως ο Ανδρέας και η Σουζάνα νοιώθουν ικανοποιημένοι καθώς επιτεύχθηκε ο στόχος τους, που ήταν η δημιουργία ενός χώρου που να εγγυάται την άνεση, την ευχάριστη διάθεση και την ικανοποίηση των πελατών τους.

Απεβίωσε ο Ευθύμιος Πέτρου του Δημητρίου

 

Απεβίωσε ο συγχωριανός Ευθύμιος Πέτρου του Δημητρίου την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 64 ετών.

Ο Ευθύμιος Πέτρου γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1958. Παντρεύτηκε και με την σύζυγό του Κίτσα, το γένος Αθαν. Τριανταφύλλου απόχτησαν δύο παιδιά. Τον Δημήτριο και την Βασιλική.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα γίνει την Δευτέρα  7 – 11 – 2022   και  ώρα 2.00μ.μ., στον  Ιερό  Ναό  Αγίου Αθανασίου Βαλτινού  Τρικάλων.

Πόσο πάει το φιλί, στη δύση στην ανατολή;

 «Στην Αθήνα είναι φτηνό και το παίρνεις μάνι-μάνι,

μα στην Κρήτη και στη Μάνη, το πληρώνεις με στεφάνι»

«Η ευτυχία είναι όπως τα φιλιά. Πρέπει να τη μοιράζεσαι για να την απολαμβάνεις».

 «Το φιλί είναι επικοινωνία με τα σώματα. Είναι η γέφυρα ανάμεσα στα λόγια μας και τις πράξεις μας». Η αγάπη, ο έρωτας, η επιθυμία, η τρυφερότητα, η εγγύτητα, η αναγνώριση του άλλου, είναι μερικά από τα στοιχεία που εκφράζονται με το φιλί.

Μια προσέγγιση στην πανανθρώπινη αυτή έκφραση, στο φιλί, που μας περιβάλλει από την αρχή της ζωής μας, από το πρώτο φιλί της μάνας, μέχρι το τελευταίο του θανάτου μας, με το «Δεύτε τελευταίον ασπασμόν».

 

Οι ποιητές το ύμνησαν και το τραγούδησαν!

«Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως.
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί,
Γυναίκα»

Οδυσσέας Ελύτης

«Το φιλί ενώνει πιο πολύ
απ’ το κορμί
γι’ αυτό το αποφεύγουν
οι πιο πολλοί».

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Οι ζωγράφοι και οι γλύπτες το φιλοτέχνησαν και το απέδωσαν με την τέχνη τους.

«Το Φιλί» του Κλιμτ, είναι διάσημος πίνακας του Αυστριακού ζωγράφου Γκούσταφ Κλιμτ. Ενας πίνακας που δημιουργήθηκε την περίοδο 1907-1908 και ανήκει στη λεγόμενη χρυσή περίοδο του ζωγράφου.

Το Φιλί του Φραντσέσκο Άγιετς. Είναι ένας ζωγραφικός πίνακας του 1859. Είναι η αναπαράσταση ενός παθιασμένου φιλιού και θεωρείται ως ένα σύμβολο του ιταλικού Ρομαντισμού.

το «Φιλί» του Ροντέν. Είναι ίσως το πιο γνωστό φιλί στον κόσμο. Το πιο θερμό. Κι ας είναι από μάρμαρο ή μπρούντζο. Πίσω από αυτό, ο καθένας ψάχνει να βρει μια μεγάλη ιστορία αγάπης.

 

Δύο φιγούρες και ένα φιλί. «Το Φιλί» που κοσμεί τον τοίχο της πολυκατοικίας, εκπέμπει ζωή και αισιοδοξία και «ασπάζεται» περαστικούς και κατοίκους, τονίζοντας την αξία της ανθρώπινης επαφής, ακόμη και σε καιρούς απομόνωσης, όπως αυτή που διανύουμε.

Και προσοχή!!! Υπάρχει και το φιλί της προδοσίας ως σύμβολο προδοτικής ενέργειας όπως αυτή του Ιούδα...

Το Βαλτινό επισκέφτηκε ο Δήμαρχος Τρικκαίων

 

Οι αρχές του χωριού

Στο πλαίσιο των επαφών της δημοτικής αρχής με κατοίκους χωριών του Δήμου Τρικκαίων, ο Δήμαρχος Δημήτρης Παπαστεργίου, συνοδευόμενος από το επιτελείο των αντιδημάρχων, επισκέφτηκε το Βαλτινό την Τετάρτη το βράδυ, 2 Νοεμβρίου και συνομίλησαν με τους κατοίκους για τα τοπικά θέματα.

Άκουσε και συζήτησε με τους κατοίκους για νέες ιδέες, προτάσεις και σκέψεις για περισσότερες παρεμβάσεις, με στόχο να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο η καθημερινότητα, η παραγωγική διαδικασία και οι υποδομές στην περιφέρεια του Δήμου Τρικκαίων.