Χιόνια στο καμπαναριό – Εικόνες απ’ το Βαλτινό

Ευχές για «Καλά Χριστούγεννα» με  χιονισμένες εικόνες από το Βαλτινό, επενδυμένες με το τραγούδι: Χιόνια στο καμπαναριό.

Συγκίνησαν με την προσφορά τους οι εθελοντές αιμοδότες του Βαλτινού.

Συγκινητική ήταν η προσέλευση των κατοίκων του Βαλτινού στην Εθελοντική Αιμοδοσία που διοργάνωσε ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος, για τις ανάγκες της τράπεζας Αίματος του Βαλτινού.

Η αλληλεγγύη, ο ανθρωπισμός και ο πολιτισμός ενσαρκώθηκαν στην πρωτοβουλία του Εκπολιτιστικού Συλλόγου, στην ηθική συμπαράσταση των αρχών του τόπου, αλλά πάνω απ’ όλα στην συμμετοχή των κατοίκων του Βαλτινού, σε μια εκδήλωση αγάπης και προσφοράς.

Έτσι συγκεντρώθηκαν 16 φιάλες αίματος και δημιουργήθηκε μια «παρακαταθήκη ζωής» στην Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου.

Πολλοί ήταν εκείνοι που προσφέρθηκαν να δώσουν αίμα, αλλά για διάφορους λόγους δεν ήταν δυνατόν να τους γίνει αιμοληψία.

Ο πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου κ. Χρήστος Ιωάννου σχολιάζοντας το αποτέλεσμα της Εθελοντικής Αιμοδοσίας έκανε λόγο για «ένα ΔΩΡΟ ΖΩΗΣ προς τους εαυτούς μας, αλλά και προς όλους τους συμπολίτες μας» και ευχαρίστησε το προσωπικό της κινητής μονάδας αιμοληψίας, την διευθύντρια κα. Δήμητρα Αγορίτσα, την κα. Ντίνα κολοβελώνη και την κα. Βασιλική Τσίρκα, για την άψογη διεξαγωγή της αιμοληψίας.

Ο πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου δεν παρέλειψε επίσης, να ευχαριστήσει την Διευθύντρια του Λυκείου Βαλτινού, κα. Δήμητρα Αγγέλου για την παραχώρηση της αίθουσας, καθώς και τον πρόεδρο της κοινότητας Βαλτινού κ. Δημήτρη Σταμούλη, και τον ιερέα, π. Κωνσταντίνο Ζαχαράκη για την ηθική συμπαράστασή τους.

Πάνω από όλους όμως ευχαρίστησε τους συντοπίτες για την αθρόα συμμετοχή τους και την επιτυχία αυτής της εκδήλωσης. 

Ακολουθεί φωτορεποτράζ και βίντεο.

Εορταστικές ευχετήριες κάρτες του Βαλτινού

Πλησιάζοντας στις εορταστικές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς η ανταλλαγή προφορικών ευχών αρχίζει να γίνεται ένα μέρος της καθημερινής επικοινωνιακής πρακτικής όλων των ανθρώπων. 

Παράλληλα όμως υπάρχει και η συνήθεια ανταλλαγής ευχετήριων καρτών, είτε μέσω του ταχυδρομείου, είτε μέσω κινητής τηλεφωνίας, είτε μέσω του διαδικτύου.

Για το λόγο αυτό, από τις  Γραφικές τέχνες «Δημήτρης Τσιγάρας», φιλοτεχνήθηκαν μια σειρά από εορταστικές, πρωτοχρονιάτικες κάρτες για λογαριασμό της Εφημερίδας του Βαλτινού.

Στη θεματολογία τους οι κάρτες έχουν ως κύριο θέμα την παρουσία του Άη Βασίλη σε διάφορα μέρη του Βαλτινού.

Όσοι επιθυμούν, μπορεί να τις αντιγράψουν, να τις κάνουν λήψη και να τις αποστείλουν δωρεάν στα αγαπημένα τους πρόσωπα, ως ευχετήριες κάρτες.

Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα!!!

Ενημέρωση για την Αιμοδοσία στο Βαλτινό

Στο πλαίσιο της «Εθελοντικής Αιμοδοσίας», που έχει προγραμματιστεί από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού, για την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιήθηκε ενημερωτική εκδήλωση με θέμα την «ενημέρωση για την Αιμοδοσία».

Η ενημερωτική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου στο καφενείο «Μάμαλη», στο Βαλτινό.

Στην ενημέρωση, που έκανε η συντοπίτισσα υπεύθυνη του αρμοδίου τμήματος Αιμοληψίας του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων, κα. Ντίνα Κολοβελώνη, παραβρέθηκαν τα μέλη του Εκπολιτιστικού Συλλόγου και οι κάτοικοι του Βαλτινού.

Η κα. Ντίνα Κολοβελώνη αναφέρθηκε στη μεγάλη αξία του θεσμού και στην ανθρωπιστική σημασία της προσφοράς αίματος προς το συνάνθρωπο. Διευκρίνισε, ποιοι μπορούνε να δώσουν αίμα, μίλησε για την προετοιμασία που πρέπει να κάνει κάποιος πριν από την αιμοδοσία, τόνισε την ασφάλεια της διαδικασίας και έδωσε συμβουλές και διευκρινίσεις για όλη την διαδικασία της αιμοληψίας.

Στο τέλος της ενημερωτικής ομιλίας της, η κα. Κολοβελώνη απάντησε και σε διάφορα ερωτήματα των κατοίκων και έγινε ένας γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος.

Μια βόλτα στην Παναγία του Βαλτινού

Βοριοδυτικά του Βαλτινού και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων, μέσα σε ένα δασώδη χώρο 40 περίπου στρεμμάτων με πανύψηλα, πανέμορφα, σπάνια και αιωνόβια δένδρα δρυός, βρίσκεται το δάσος της Παναγίας.

Η Παναγία του Βαλτινού είναι ένας χώρος αναψυχής, κατάφυτος από βλάστηση και εμπλουτισμένος από πανίδα και χλωρίδα.

Το όνομα του Δασυλλίου προέκυψε από το ομώνυμο εξωκλήσι της Παναγίας που βρίσκεται στο χώρο.

Το ξωκλήσι της Παναγίας αποτελούσε και αποτελεί ακόμη και σήμερα σημείο αναφοράς για όλους τους κατοίκους της γύρω περιοχής.

Μια επιτόπια βόλτα και μια καταγραφή του τοπίου σε βίντεο επιχειρεί να μας δώσει μια γεύση από την ομορφιά και την γαλήνια αίσθηση, που προσφέρει ο χώρος αυτός.

Τα μυστικά του Παρθενώνα

Πάνω ένα λόφο του λεκανοπέδιου της Αττικής είναι χτισμένο το μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό δημιούργημα, όχι μόνο ολόκληρης της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, όχι μόνο ολόκληρου ίσως του αρχαίου κόσμου αλλά και του σύγχρονου. Η Ακρόπολη με τον Παρθενώνα. Ο Παρθενώνας είναι το τελειότερο οικοδόμημα όλων των εποχών, όπως έχουν παραδεχτεί όλοι οι αρχιτέκτονες παγκοσμίως.
Ο Παρθενώνας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 447-438 π.Χ. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Ικτίνος και ο βοηθός του ο Καλλικράτης. Ο ρυθμός του ναού είναι ο δωρικός. Περιβάλλεται από μία κιονοστοιχία με οκτώ κίονες κατά πλάτος και δεκαεπτά κατά μήκος, μετρώντας τους γωνιακούς δύο φορές.

Γιατί όμως και από τι ξεχωρίζει αυτό το οικοδόμημα; Οι λεπτομέρειες και τα μεγάλα μυστικά του, ήταν γνωστά στον ευρύτερο κόσμο της αρχαιότητας. Θα μπορούσαν σήμερα να γίνουν γνωστά ώστε να κατασκευαστεί ένας πανομοιότυπος Παρθενώνας; Πώς οι άνθρωποι εκείνης της εποχής κατείχαν όλες αυτές τις γνώσεις και πώς μπόρεσαν να τις εφαρμόσουν; Υπάρχουν πάρα πολλά αινίγματα από τα οποία, ελάχιστα εξηγούνται.

Περισσότερες πληροφορίες για τα μυστικά του Παρθενώνα στο βίντεο που  ακολουθεί.



Τα μυστικά του Παρθενώνα

από KRASODAD

Άλλο «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ» και άλλο «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ».

Για αποσαφήνιση των εννοιών

Είναι αλήθεια ότι τα πολιτιστικά εμφανίζουν ορισμένα προβλήματα, με κυρίαρχο εκείνο της γνησιότητας και της ποιότητας. Ας μην ανησυχούμε όμως.

Όσο υπάρχουν φωτισμένοι άνθρωποι, όσο αγρυπνούν οι «πνευματικοί άνθρωποι», η πορεία τού πολιτιστικού μας κινήματος δεν θα διατρέχει κανέναν κίνδυνο. Αρκεί βέβαια να γίνονται αποδεκτές όλες οι καλόπιστες και εποικοδομητικές παρατηρήσεις και υποδείξεις. Άλλωστε, και η συνολική ιστορική πορεία του ανθρώπου δεν είναι ποτέ ευθύγραμμη. Έχει ανεβοκατεβάσματα (συγκυρίες λέγονται στην Ιστορία).

Άλλος όμως είναι ο σκοπός τού σημερινού σημειώματος: Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι πολλοί χρησιμοποιούν λαθεμένα τον όρο «πολιτισμός» στη θέση τού όρου «πολιτιστικά», με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παρανοήσεις.

Γι’ αυτό, αναλύω τις δύο αυτές έννοιες, όσο γίνεται πιο απλά, ως εξής:

α) ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι η υπέρβαση και αξιοποίηση των φυσικών δεδομένων, οι οποίες γίνονται για το καλό του ανθρώπου. Λόγου χάρη, η βαρύτητα είναι ένα φυσικό δεδομένο. Αν αφεθεί ελεύθερο ένα αντικείμενο, πέφτει στη γη. Αν όμως εμείς τοποθετήσουμε έναν κινούμενο έλικα στο αντικείμενο, τότε αυτό «βιδώνει» μέσα στον αέρα, οπότε κινείται χωρίς να πέφτει (και φυσικά χωρίς να καταργείται ο νόμος της βαρύτητας). Αυτό αποτελεί ένα στοιχείο πολιτισμού (και μάλιστα τεχνικού). Άλλο παράδειγμα: Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης είναι φυσικό δεδομένο και αποσκοπεί στην επιβίωσή μας. Πολλές φορές όμως ο άνθρωπος, χωρίς να αγνοεί το προσωπικό χρέος για επιβίωση, κάνει θυσίες και για τους άλλους. Αυτό αποτελεί κοινωνική προσφορά τού ατόμου και καταγράφεται ως μια πολιτισμική κατάκτηση του ανθρώπου, μια πνευματική τώρα κατάκτηση με την ευρεία έννοια του όρου.

β) ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ λέμε τις διάφορες εκδηλώσεις (ομιλίες, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, μουσικές ευκαιρίες κ.λπ.), με τις οποίες θέλουμε να προωθήσουμε στο ευρύ κοινό τα παιδευτικά αγαθά του πολιτισμού. 

Γυναικείο χορευτικό τμήμα Βαλτινού

Λυγερόκορμες, όμορφες γυναίκες, με χάρη και σκέρτσο στο χορό.

Ντυμένες με τις παραδοσιακές φορεσιές, οι Καρυάτιδες του Βαλτινού, σέρνουν το χορό σε εκδήλωση του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Οι άντρες χορευτές καμαρώνουν, ενθαρρύνουν, σφυρίζουν, χειροκροτούν και συνοδεύουν με το βλέμμα τους και τις συγκινησιακές τους εκδηλώσεις.

Στους ήχους της παραδοσιακής μουσικής εναρμονίζεται η κίνηση με τις φιγούρες και τη ρυθμική, δημιουργώντας ένα υψηλό, ευγενικό αίσθημα απόλαυσης και θεάματος.

Και έτσι όπως το γεγονός συντελείτε και εξελίσσεται, η μούσα παρατηρεί και επισημαίνει:

«Το δυόσμο, το βασιλικό και το μακεδονήσι»

χορέψανε στο Βαλτινό κι ομόρφυνε η φύση.

Και δεν απόμεινε κανείς εκεί να μη δακρύσει,

ούτε καρδιά κατάφερε γλυκά να μη ρηγίσει!!!

Δημήτρης Παπαστεργίου: «Επανεκκίνηση τώρα»

Η πρώτη επίσημη υποψηφιότητα για το Δήμο Τρικκαίων.

«Επανεκκίνηση τώρα» είναι το όνομα του Συνδυασμού του Δημήτρη Παπαστεργίου, ο οποίος προχώρησε την Πέμπτη σε διακήρυξη αρχών και θέσεων.

Στην περιεκτική ομιλία του ο κ. Παπαστεργίου, αφού δεσμεύτηκε για την προεκλογική πορεία μέσα στα πλαίσια του σύγχρονου πολιτικού πολιτισμού και απόλυτου σεβασμού προς τους πολιτικούς αντιπάλους, έθεσε τους βασικούς στόχους και θέσεις του συνδυασμού του.

Αναλυτικά τόνισε:

• Γιατί κατεβαίνουμε; Οφείλουμε όλοι μας να είμαστε παρόντες. Να βγάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας, να αφήσουμε πίσω όλα αυτά που εφήμερα μας χωρίζουν και να δούμε κατάματα την αλήθεια. Κανείς φορέας, κανένα κόμμα δεν θα κάνει τη ζωή μας καλύτερη αν εμείς οι ίδιοι δεν το επιδιώξουμε, δεν το απαιτήσουμε, δεν ασχοληθούμε ενεργά.

• Με ποιους; Η ομάδα μας η οποία θα ανακοινωθεί σταδιακά το επόμενο διάστημα, είναι μία δυνατή ομάδα ανθρώπων που ζούνε, εργάζονται, δραστηριοποιούνται εδώ και έχουν διάθεση να βοηθήσουν, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, για να αλλάξουμε τις ζωές μας. Η ουσιαστική διαφορά μας είναι ότι την απόφαση για τη συμμετοχή στις εκλογές δεν ήρθε από πάνω προς τα κάτω, δεν φορέθηκε, δεν επιβλήθηκε, δεν είναι το αποτέλεσμα πολιτικής συμφωνίας. Είχε αντίθετη φορά, ξεκίνησε από τη βάση προς τα πάνω, προήλθε από τους πολίτες για τους πολίτες.

• Το όνομα του συνδυασμού μας... Επανεκκίνηση Τώρα! Πάμε να επανεκκινήσουμε μαζί το Δήμο, να οργανωθούμε καλύτερα, να επανεκκινήσουμε το ενδιαφέρον μας, την αγάπη μας για την πόλη και τα χωριά προκειμένου να ζήσουμε όλοι καλύτερα. Πάμε τελικά να επανεκκινήσουμε τη νοοτροπία μας ως δημότες!
• Πώς θα το κάνουμε αυτό; Με έξυπνες ιδέες, διάθεση, εξωστρέφεια και δουλειά.
• Γνωρίζουμε σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε. Και το γνωρίζουμε όχι μόνον γιατί ζούμε, κυκλοφορούμε και εργαζόμαστε σε αυτόν τον τόπο αλλά και γιατί ζητήσαμε τη γνώμη των δημοτών και σας την παρουσιάζουμε. Τον Οκτώβριο μέσω της εταιρίας VPRC τρέξαμε μία έρευνα στην οποία θέσαμε ερωτήσεις σε σχέση με τη γενικότερη κατάσταση, τα προβλήματα του κόσμου αλλά και τον βαθμό ικανοποίησης από τη ζωή τους και τη δημοτική αρχή.

Οργάνωση του Δήμου. Το μυστικό της επιτυχίας κατά τη γνώμη μου είναι οι ίδιοι οι πολίτες. Αυτοί έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η δημόσια διοίκηση. Είμαι βέβαιος πως οι πολίτες θα θελήσουν να βοηθήσουν ΑΡΚΕΙ να δούνε πως ο Δήμος προσπαθεί, είναι εδώ και κάνει αυτός το πρώτο βήμα. Πάμε λοιπόν να αποκτήσουμε και πάλι την εμπιστοσύνη των Δημοτών οργανώνοντας τον Δήμο.

Εθελοντική Αιμοδοσία από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει Εθελοντική Αιμοδοσία, σε συνεργασία με το αρμόδιο τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων.

Η αιμοδοσία γίνεται στο πλαίσιο της ενίσχυσης της Τράπεζας Αίματος του Συλλόγου και θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου Βαλτινού, κατά τις ώρες 9.30 έως τις 1.00.

Σε σχετική του ανακοίνωση ο Σύλλογος αναφέρει: 

«Όλοι πιστεύουμε ότι η Εθελοντική Αιμοδοσία είναι πράξη ανθρωπισμού, αλληλεγγύης και πολιτισμού. 

Καλούμε τους ενεργούς Εθελοντές Αιμοδότες αλλά και τους νέους, να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια, για να διασφαλιστεί η επάρκεια αίματος στην Τράπεζα του Συλλόγου Βαλτινού, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες και να ανταποκρινόμαστε άμεσα στο κάλεσμα κάθε πάσχοντα συνανθρώπου μας. 

Είναι υπόθεση όλων μας, να μη βρεθεί κανένας συντοπίτης μας στη δύσκολη θέση να ψάχνει για αίμα όταν χρειαστεί». 

Τι πρέπει να ξέρει ο υποψήφιος εθελοντής αιμοδότης:

-Κάθε υγιής άνδρας ή γυναίκα 18-62 ετών, μπορεί να δίνει άφοβα αίμα 3-4 φορές το χρόνο.

-Ο όγκος αίματος που προσφέρει ο αιμοδότης είναι 450 ml και αποκαθίσταται αμέσως από τον οργανισμό. Το πλάσμα αναπαράγεται σε 24 ώρες και τα ερυθρά σε ένα μήνα.

-Δεν πρέπει να διενεργείται αιμοδοσία πριν περάσουν τρεις μήνες από την προηγουμένη.

-Η αιμοδοσία είναι τελείως ακίνδυνη και διαρκεί 5-10 λεπτά της ώρας.

-Κανένα φάρμακο δεν υποκαθιστά το αίμα ή το πλάσμα που χρειάζονται οι ασθενείς.

Η γέφυρα της Μαρούγγινας Τρικάλων

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Τα Τρίκαλα διασχίζονται από τον Ληθαίο ποταμό, στις όχθες του οποίου, σύμφωνα με τον ιστορικό Στράβωνα, γεννήθηκε ο πρώτος γιατρός της αρχαιότητας, ο Ασκληπιός. Το όνομά του σημαίνει ποταμός της λήθης.

Οι δύο όχθες του ποταμού συνδέονται με πολλές γέφυρες.

Μία εξ αυτών είναι και η γέφυρα της Μαρούγγινας ή Μαρούγγενας.

Η γέφυρα της Μαρούγγινας ήταν το σημείο που έσμιγε η κοσμική ζωή με την εμπορική δραστηριότητα της πόλης.

Υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκε επί Τουρκοκρατίας, στις αρχές του 18ου αιώνα. Ήταν δίτοξο πέτρινο γεφύρι μήκους 31 μέτρων και ύψους 7,20 μέτρων. Βρισκόταν στη θέση της σημερινής πεζογέφυρας, που ενώνει την οδό Όθωνος με την πλατεία Κιτριλάκη. Τα στηθαία του αρχικά ήταν πέτρινα που το 1886 αντικαταστάθηκαν με σιδερένια, μετά από διαπλάτυνση του καταστρώματός του. Και αυτό καταστράφηκε από τους Άγγλους το 1941 με την υποχώρησή τους. Τον 1946 φτιάχτηκε ξύλινο γεφύρι  που στηριζόταν στα βάθρα του παλιού. Και το 1949 έγινε η σημερινή τσιμεντένια γέφυρα.

Η γέφυρα της Μαρούγγινας πήρε το όνομά της από την παρακείμενη βρύση που υπήρχε παλαιότερα εκεί. Η βρύση ήταν φτιαγμένη εξολοκλήρου από πέτρα και είχε δύο κάνουλες με δυο πεζουλάκια, δεξιά κι αριστερά.

«Άη Γιώργης» Αφήγηση: Σαββούλα Ριζαργιώτη

Η Σαββούλα Ριζαργιώτη από το Βαλτινό αφηγήται με τον δικό της εκφραστικό τρόπο ένα παραδοσιακό μύθο, με τίτλο «Ο Άη Γιώργης».

 Προικισμένη με το χάρισμα της αφήγησης μας καθηλώνει και δημιουργεί εικόνες και ταξίδια στο μυαλό μας.

Η αφήγηση αυτή, αποτελεί ένα μέρος από το σύνολο πολλών μύθων και παραμυθιών του κάμπου και του βουνού που ξεδιπλώνονται στο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ, με τίτλο «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί». 

Οι χωριανοί

Όλοι μας γνωριζόμαστε από ανήλικα παιδιά,

με το μικρό του τ’ όνομα ένας τον άλλον κράζει,

στα μυστικά μας δε μπορεί να βάλουμε κλειδιά,

ξέρει καθένας στ’ αλλουνού τα μάτια να διαβάζει.

Σαν όπως τα τρεχούμενα μοιράζουμε νερά

και τα σπαρτά ποτίζουμε καθείς με την αράδα

έτσι τις μοιραζόμαστε και θλίψη και χαρά

για βρέχει σ’ όλο το χωριό για σ’ όλο είναι λιακάδα.

Γάμος; Αστράφτει από χαρά και γέλιο το χωριό

κι αντιλαλεί το νυφικό τραγούδι πέρα ως πέρα.

Θάνατος; Όλοι θλιβεροί κι απ’ το καμπαναριό

κατάμαυρο η καμπάνα μας τον βάφει τον αγέρα.

Διάπλατα τις οξώπορτες η καλοσύνη ανοί(γει)

και στο παλάτι του τρανού και στου φτωχού την τρούπα,

κι’ όποιος περάσει κι όποιος μπει, γιορτή –καθημερινή,

θα βρει στρωμένο καναπέ, θα βρει γλυκό στην κούπα.

Χώρια απ’ τις έγνοιες της ζωής, τους χάρους τους πικρούς

μές΄ τις καρδιές μας έχουμε παντοτεινόν Απρίλη

κι όσες τσουκνίδες βγαίνουνε μονάχες στους αγρούς

εκεί ξεμοναχιάζονται πνιχτές στο χαμομήλι.

Γεώργιος Αθάνας

Παραμύθι από την Σαββούλα Ριζαργιώτη

Η Σαββούλα Ριζαργιώτη από το Βαλτινό αφηγήται με τον δικό της εκφραστικό τρόπο ένα παραμύθι, με τίτλο «Ο Γιάννης».

 Προικισμένη με το χάρισμα της αφήγησης μας καθηλώνει και δημιουργεί εικόνες και ταξίδια στο μυαλό μας.

Το παραμύθι που αφηγήται, αποτελεί ένα μέρος από το σύνολο πολλών παραμυθιών του κάμπου και του βουνού που ξεδιπλώνονται στο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ, με τίτλο «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί». Ένα ντοκιμαντέρ που μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών.

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό, με τον δικό τους εκφραστικό τρόπο τα παραμύθια τους.

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2013 στον δημοτικό κινηματογράφο του Μύλου των ξωτικών, στα Τρίκαλα.

Η παραγωγή του ντοκιμαντέρ έγινε από το Δήμο Τρικκαίων και το e-trikala.

«Ο ΓΕΡΟΣ»

Το τραγούδι «Ο ΓΕΡΟΣ» ηχογραφήθηκε (στον ηλεκτρονικό υπολογιστή) ως demo το 2012 και αποτελεί μέρος ενός μουσικού συνόλου που πρόκειται να εκδοθεί σε CD.

Μουσική - στίχοι: Δημήτρης Τσιγάρας. 

Ενορχήστρωση - Ερμηνεία: Ορέστης Κρικώνης

Ο γέρος

Ήταν κάποτε ένας γέρος

με κοιλίτσα τροφαντή,

που τον έθελξε ο έρως

για θυσία, για σπονδή.

Είχε κι ένα πορτοφόλι,

τον φυσούσε τον παρά

κι απ’ της νιότης το ροσόλι

μέθυσε, έβγαλε φτερά…

Κι έτσι, λοιπόν, ο γέρος ξεμωράθηκε

κι από τα στέκια που περνούσε χάθηκε,

ολημερίς μες στον μπαξέ του άραζε

τον έρωτα, την τύχη του μακάριζε.

Μέσα απ’ το χαμόγελό του

φτερουγίζει η ψυχή,

έζησε το όνειρό του

σε μια άδοξη εποχή.

Και τον βρήκανε μια μέρα,

ένα κρύο δειλινό,

να κοιμάται κάπου πέρα

σε ένα ξέφωτο, γυμνό.

Κι έτσι λοιπόν, ο γέρος τώρα χάθηκε,

μαζί και το όνειρό του, που μαράθηκε.

Γι’ αυτόν, ποιος τάχα τώρα να λυπήθηκε;

Που, πριν λαλήσει ο αλέκτωρ τρεις, τον αρνήθηκε…

Ήταν κάποτε ένας νέος

με σπουδαίες αρετές,

τις θυσίασε όμως, γέρος,

έκλυτος σε έρωτες…

Μερικές σκέψεις που στάθηκαν αφορμή για τη δημιουργία αυτού του τραγουδιού.

«Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί»

Την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013, στις 18:30 στην κεντρική σκηνή του “Μύλου των Ξωτικών” παρουσιάζεται το νέο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί» παραμύθια, για πάντα.

Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο Δήμαρχος Χρήστος Λάππας και θα είναι παρών και ο σκηνοθέτης.

Το ντοκιμαντέρ είναι παραγωγή του ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ και του e-trikala.

Μετά την παρουσίαση θα ακολουθήσει, στις 20:00, η πρώτη δημόσια προβολή του ντοκιμαντέρ στον Δημοτικό Κινηματογράφο του Μύλου Ματσόπουλου.

Διάρκεια ταινίας: 115 λεπτά.

Λίγα λόγια για την ταινία

Ένα ντοκιμαντέρ που μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών.

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό, με τον δικό τους εκφραστικό τρόπο. Ένα οδοιπορικό καταγραφής, μύησης και μνήμης.

Παραμύθια του κάμπου και των βουνών.

Ολόκληρη η εκπομπή «Πάμε πακέτο»

Από το Βαλτινό οι παραλήπτες του «Πάμε πακέτο»

Tο άνοιγμα του πακέτου της εκπομπής «Πάμε πακέτο», της Πέμπτης 28 Νοεμβρίου, η οποία αποκάλυψε την ιστορία υιοθεσίας ενός παιδιού από το Βαλτινό.

«Το Μικρό Κεφαλόβρυσο» Γνωριμία με τον τόπο μας

Το Κεφαλόβρυσο βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Τρικάλων σε υψόμετρο 125 μέτρων και καταλαμβάνει έκταση 12.249 στρεμμάτων.

Διοικητικά αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα της εδαφικής περιφέρειας Φαλωρείας του Δήμου Τρικκαίων.

Ονομασία

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν  «Μέρτζιον»,  «Μέρτζι», «Μικρό Μέρτζι»,  «Μικρό Μέρτσι». Η λέξη Μέρτσι προέρχεται από την παλαιοσλαβική "μερτς" (mrc) που με τη σειρά της ανάγεται στην -πάλι- παλαιοσλάβικη λέξη "μρκ" (mrk) και σημαίνει "σκοτεινός", "μαύρος", "μαυριδερός". Άλλωστε στο Κεφαλόβρυσο υπάρχει τοπωνύμιο "μαυρόεια" δηλωτικό των χωμάτων της περιοχής.

Για τη σημερινή ονομασία του χωριού υπάρχουν διάφορες προφορικές παραδόσεις. Σύμφωνα με τη γραπτή παράδοση, ένας ληστής προγενέστερης εποχής που δρούσε στην περιοχή του Μετσόβου είχε βρει ένα σπουδαίο τρόπο να κατεβάζει τα κλοπιμαία στον θεσσαλικό κάμπο αποφεύγοντας τους ελέγχους της χωροφυλακής. Έριχνε τα φλουριά και τις λίρες στο ρέμα που ξεκινούσε από το Μέτσοβο και αυτό τα κατέβαζε στη λίμνη του χωριού Μέρτσι. 

Η συγχωριανή μας Σαββούλα Ριζαργιώτη σε ντοκιμαντέρ στο Μύλο των ξωτικών

Την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013 στο Μύλο των ξωτικών ο σκηνοθέτης Β. Λουλές παρουσιάζει το καινούριο ντοκιμαντέρ που γύρισε στα χωριά των Τρικάλων με λαϊκούς παραμυθάδες.

Πρόκειται για το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Πέρασα κι εγώ από κει, κι είχα παπούτσια από χαρτί…» στο οποίο πρωταγωνιστεί μεταξύ άλλων και η συγχωριανή μας Σαββούλα Ριζαργιώτη.

Η παρουσίαση θα γίνει στις 18:30 ώρα στην κεντρική σκηνή, ενώ το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στις 20:00 ώρα στον Δημοτικό Κινηματογράφο.

Η είσοδος είναι δωρεάν.

Ο ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου κατά τον Σωκράτη

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων. «Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς...

Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

1. Πρώτα αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές...

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική...

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές...

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα...

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους...

6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους...

7. Αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...» 

Η φτώχεια χτυπά την πόρτα μας

Στην Ελλάδα της κρίσης, το 1/3 των πολιτών ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως, ενώ 1 στα 5 παιδιά ζει επίσης κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Μιλάμε πλέον -και επισήμως- για την κοινωνία των 2/3! 

Ούτε αυτοί όμως αισθάνονται ασφαλείς, αφού το 60% δηλώνουν ότι ζουν με το φόβο ότι μία ημέρα μπορούν να ξυπνήσουν φτωχοί, «εφιάλτης» που συνδέεται άμεσα με το ότι το 50% πιστεύει ότι φτωχός μπορεί κανείς να «καταντήσει» από κάποιο τυχαίο γεγονός, πχ αρρώστια, απόλυση σε προχωρημένη ηλικία κλπ.

Κυνική απαισιοδοξία και καταστροφολογία; Πιθανώς, αλλά φαίνεται να αποτελεί ελληνική «επιδημία» αυτός ο τρόπος σκέψης, αφού το 68,4% θεωρούν ότι η ψαλίδα μεταξύ πλούσιων και φτωχών θα ανοίξει κι άλλο στο μέλλον.

Η διεύρυνση της φτώχειας -σχετικής και απόλυτης- καταφέρει γερά χτυπήματα στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής.

Αν η κατάσταση δεν αλλάξει, οι κοινωνικές συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες.

Τα μέτρα της πολιτείας για την καταπολέμηση της φτώχειας κινούνται στη λογική της «φιλανθρωπίας» και σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν αποτελεσματική αντιμετώπιση. Τα επιδόματα είναι εξευτελιστικά, και απλώς διαχειρίζονται την εξαθλίωση.

Επιτακτική ανάγκη να προταθούν λύσεις που πρέπει να εφαρμοστούν προτού η κοινωνική ειρήνη αποτελέσει παρελθόν.

Από το Βαλτινό οι παραλήπτες του «Πάμε πακέτο»

Συγκλόνισε και καθήλωσε το Πανελλήνιο το άνοιγμα του πακέτου της εκπομπής «Πάμε πακέτο», της Πέμπτης 28 Νοεμβρίου, η οποία αποκάλυψε την ιστορία υιοθεσίας ενός παιδιού από το Βαλτινό. 
Η συγκλονιστική ιστορία της οικογένειας Καραδήμα από το Βαλτινό, η οποία βιώνοντας την φτώχια στον έσχατο βαθμό και μην έχοντας άλλη λύση έδωσε το ένα από τα τέσσερα παιδιά για υιοθεσία.

Ο 25χρονος Άλκης ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη με σκοπό να βρει τη βιολογική του οικογένεια. Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονιών του δεν έχει κανένα στον κόσμο, πέρα από τη σύντροφο και το 18 μηνών μωρό τους. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα όλη η οικογένεια σιτίζεται από την εκκλησία της περιοχής, καθώς και οι δυο είναι άνεργοι. 

Ο Άλκης αναζητά μια ελπίδα, ένα στήριγμα που πιστεύει ότι θα βρει στη βιολογική του οικογένεια. Η αντίδραση του αποστολέα ήταν συγκλονιστική όταν μαθαίνει ότι η βιολογική του οικογένεια που ζει στο Βαλτινό, ζει κι εκείνη κάτω από το όριο της φτώχειας. Εκεί μαθαίνει τις συνθήκες πρωτοφανούς φτώχειας που έζησαν τα αδέλφια του και οι βιολογικοί γονείς του και πως επηρέασαν την εξέλιξη της ζωής τους.

Μια βόλτα με το τρένο των Τρικάλων

Το 1886 ολοκληρώθηκε η κατασκευή της γραμμής Βόλου – Καλαμπάκας του Θεσσαλικού Σιδηρόδρομου. Αρχικά το τρένο έφτανε από το Βόλο ως τους Στεφανουσαίους (Δροσερό) και λίγο μετά συμπληρώθηκε η διαδρομή ως την Καλαμπάκα.

Εκατόν δέκα χρόνια μετά, δηλαδή το 1996, με εξοπλισμό μια κάμερα, κάναμε τη διαδρομή, Τρίκαλα - Καλαμπάκα, με το τρένο καταγράφοντας έτσι το ταξίδι.

Με όχημα, την αυτοκινητάμαξα ή οτομοτρίς, που οι παλαιότεροι θα θυμούνται και πολλοί θα έχουν ταξιδέψει με αυτή, πραγματοποιήσαμε τη διαδρομή και καταγράψαμε τον τόπο, τον τρόπο και τις συνθήκες του ταξιδιού.

Μια καταγραφή ενός ταξιδιού με το τρένο, πήγαινε-έλα: Τρίκαλα - Καλαμπάκα. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσιγάρας

Καταγράψαμε το παλιό κτίριο του σταθμού των Τρικάλων πριν από την ανακατασκευή του σε διώροφο, τα παλιά βαγόνια που υπήρχαν στον σταθμό, τις παλιές γραμμές, και γενικά όλη τη διαδρομή.

Το οτομοτρίς ήταν ένα σιδηροδρομικό όχημα - τρένο από τα πρώτα πολυτελή στην Ελλάδα. Εκτελούσε το δρομολόγιο Βόλος - Καρδίτσα - Τρίκαλα - Καλαμπάκα και φυσικά με πολλές στάσεις στα ενδιάμεσα χωριά και με την ανταπόκριση στον Παλαιοφάρσαλο.

Η αυτοκινητάμαξα αυτή, κινούνταν στις γραμμές μέχρι το 2002 όπου ολοκληρώθηκε η διαπλάτυνση και ο εκσυγχρονισμός του σιδηροδρομικού δικτύου.

«Τα καλογράκια» - «Οι γριές»

Ως ένα ενιαίο μουσικό σύνολο, χαρακτήρισε ο Θανάσης Παπακωσταντίνου τα δύο τραγούδια που έδεσαν αρμονικά το «παλιό» με το «καινούργιο» και που ανάμεσά τους, ανεπαίσθητα, διαδραματίζεται το παιχνίδι της ζωής.

Πρόκειται για τα δύο τραγούδια με τους τίτλους «Τα καλογράκια» και «Οι Γριές».

Το πρώτο είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι της περιοχής Ελασσόνας - Δεσκάτης, τραγουδισμένο από την Κατερίνη Μπλάντα, τον Γιώργο Μπλάντα και την Βάια Παπακωνσταντίνου, με των εκ των υστέρων συνέργια του Μπάμπη Παπαδόπουλου στις κιθάρες.

Τα όσα λέει η γιαγιά στην αρχή, αποτέλεσαν αφορμή για τον συνθέτη Θανάση Παπακωσταντίνου να γράψει το τραγούδι οι «Γριές» και να τα τοποθετήσει μαζί θεωρώντας τα ένα ενιαίο σύνολο."

«Βίνσεντ Βαν Γκογκ» 13 ζωντανεμένοι πίνακες του διάσημου Ολλανδού ζωγράφου.

Τι σκεφτόταν ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ (1853 - 1890), όταν ζωγράφιζε; Ή μάλλον, τι έβλεπε μπροστά του;

123 χρόνια μετά τον θάνατο του, ο visual artist Luca Agnani, προσπάθησε να μπει στο μυαλό και στη θέση του μεγάλου ζωγράφου.
Οι πιο χαρακτηριστικοί πίνακες του Βαν Γκογκ παίρνουν ζωή σ’ αυτό το animation βίντεο του Luca Agnani που φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο "Van Gogh Shadow".

Αξίζει να σημειωθεί ότι όσο βρισκόταν εν ζωή ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, το έργο του δεν σημείωσε καμία επιτυχία, ούτε ο ίδιος αναγνωρίστηκε ως σημαντικός καλλιτέχνης.
Ωστόσο, μετά το θάνατό του, η φήμη του εξαπλώθηκε και σήμερα αναγνωρίζεται η καταλυτική επίδραση του στα μεταγενέστερα κινήματα του εξπρεσιονισμού, του φοβισμού αλλά και εν γένει της αφηρημένης τέχνης.
Στο τρίλεπτο animation παρουσιάζονται τα παρακάτω έργα:
1. Fishing Boats on the Beach
2. Langlois Bridge at Arles, The
3. Farmhouse in Provence
4. White House at Night, The
5. Still Life
6. Evening The Watch (after Millet)
7. View of Saintes-Maries
8. Bedroom
9. Factories at Asnieres Seen
10. White House at Night, The
11. Restaurant
12. First Steps (after Millet)
13. Self-Portrait

«Η προσφορά αίματος» Τμήμα αιμοδοσίας Τρικάλων

«Η προσφορά αίματος είναι δώρο ζωής προς τον συνάνθρωπό μας».

Αποτελεί χειρονομία καλής θέλησης, φροντίδας και αγάπης.

Η εθελοντική αιμοδοσία είναι πράξη υπέρτατης ανθρωπιάς, διότι το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Το αίμα μόνο προσφέρεται.

Ο αιμοδότης προσφέροντας λίγο αίμα σώζει μία ζωή και διαφυλάσσεται έτσι το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου που είναι η υγεία.

Στον τόπο μας, η αιμοδοσία διεξάγεται στο αρμόδιο τμήμα του γενικού νοσοκομείου Τρικάλων, όπου οι αιμοδότες ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της ιδέας «φροντίδα και αγάπη προς τον συνάνθρωπο», προσφέροντας λίγα λεπτά από το χρόνο τους και χαρίζοντας ζωή στους συνανθρώπους, που χρήζουν άμεσης βοήθειας.

Στο τμήμα της αιμοδοσίας εργάζεται για χρόνια τώρα, με ευσυνειδησία, υπομονή και προθυμία, η συγχωριανή μας Ντίνα Κολοβελώνη.

Με το χαμόγελο στα χείλη και την διάθεση για εξυπηρέτηση, φροντίζει τους αιμοδότες και μαζί με τους άλλους συναδέλφους της, φέρουν εις πέρας, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την διαδικασία της αιμοληψίας.

Η διασφάλιση της ποιότητας και η εξασφάλιση της επάρκειας αίματος είναι οι βασικές προτεραιότητες της Υπηρεσίας. 

Γιατί πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι

«Γιατί ρόδα είναι και γυρίζει», 

«γιατί είμαστε της ζωής καλλιτέχνες», 

«γιατί πιστεύουμε στην ομορφιά της ζωής και στον εαυτό μας», «γιατί αύριο όσοι είναι τυχεροί μπορούν να δουν τον ήλιο να ανατέλλει στις 7.22 το πρωί. Τόσο απλά χτυπά η τύχη κάθε μέρα την πόρτα μας, ας είμαστε εκεί να κανονίσουμε τις υπόλοιπες λεπτομέρειες», 

«γιατί όσο μας πληγώνουν τόσο μας πορώνουν». 

Λίγη αισιοδοξία λοιπόν και λίγο "δημιουργικό" νεύρο στη ζωή μας...για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε...

Καραβάκια από Γιαλόξυλα.

…όταν η φύση συμπεριφέρεται σαν καλλιτέχνης…

Μοναδικές δημιουργίες από ξύλο, που η θάλασσα, οι Ελληνικές ακτές και τα ποτάμια σμίλεψαν...

Μια συλλογή φωτογραφιών ξύλινων καραβιών, γλυπτών που η ίδια η φύση φιλοτέχνησε. 

Καραβάκια από γιαλόξυλα σε φυσικές φόρμες ξύλων που έχουν ένα προσωπικό ύφος και τα χαρακτηρίζει ο σκεπτικισμός, η απλότητα και ο πρωτογονισμός.

Μοναδικές συνθέσεις από ύφασμα, δέρμα, χάντρες, σχοινί, ξύλα, φαντασία και έμπνευση.

Η ιστορία της εφημερίδας «Το Βαλτινό»

Μια ιστορική αναδρομή της εικοσάχρονης εφημερίδας 
"ΤΟ ΒΑΛΤΙΝΟ".

Η έντυπη εφημερίδα "Το Βαλτινό" εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1994 ως δίμηνη, 16σέλιδη, τοπική εφημερίδα.

Το τελευταίο φύλλο σε έντυπη μορφή εκδόθηκε το 2005. Στη συνέχεια της πορεία της και συγκεκριμένα το 2010, την διαδέχθηκε η ηλεκτρονική εφημερίδα, υπό την επιμέλεια του Δημήτρη Τσιγάρα και η οποία εκδίδεται καθημερινά σε ηλεκτρονική μορφή στη διεύθυνση http://tovaltino.blogspot.gr/.

Με αφορμή την συμπλήρωση είκοσι ετών από την πρώτη έκδοση της εφημερίδας του Βαλτινού, δημιουργήσαμε ένα βίντεο - αφιέρωμα  για την ιστορική της διαδρομή.

Πρόκειται για μια εφημερίδα  που αποτελεί ένα πολύτιμο και χρηστικό εργαλείο στην υπηρεσία όλων των αναγνωστών που την επισκέπτονται. Με ιδιαίτερο κριτήριο την ποιότητα του περιεχομένου της και την συχνή και αντικειμενική ενημέρωση η εφημερίδα του Βαλτινού, λειτουργεί ως ένα μέσον επικοινωνίας, ενημέρωσης, ανταλλαγής ιδεών και απόψεων και συντονίζει τα κοινά ενδιαφέροντα στη βάση του τόπου καταγωγής. 

Ανδρέας Καρακότας. Ο ερμηνευτής των μεγάλων δημιουργών

Την Πέμπτη 21 - 11 - 2013 στην «Σουίτα art café», ο Ανδρέας Καρακότας με τον Σάκη Κοντονικόλα στο πιάνο και τον Πέτρο Παλαμούρα στο μπουζούκι, θα παρουσιάσουν το μουσικό πρόγραμμα, «άξονες». Θα ακουστούν επίσης τραγούδια των Βασίλη Τσιτσάνη, Άκη Πάνου, Στέλιου Καζαντζίδη.

Ο Ανδρέας Καρακότας, είναι ο τραγουδιστής των έργων «Τραγούδια της Αμαρτίας» του Μάνου Χαντζιδάκι και «Μπαλάντες του Περιθορίου» του Απόστολου Καλδάρα. Δισκογράφησε σε πρώτη εκτέλεση τραγούδια των Νίκου Μαμαγκάκη, Μανώλη Ρασούλη, Μιχάλη Μπουρμπούλη, Στάμου Σέμση, Γιώργου Καζαντζή, κ.α.

Συνεργάστηκε σε συναυλίες με κορυφαίους δημιουργούς όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Σταύρος Κουγιουμζής, Νίκος Ξυδάκης, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, κ.α.