Για την ανάγκη κατασκευής γεφυρών στους δρόμους της περιοχής του Βαλτινού αλλά και πέριξ αυτού, κάνουν λόγο τα δημοσιεύματα που αλιεύσαμε από παλιές εφημερίδες των Τρικάλων. Πρόκειται για την Εφημερίδα «Έρευνα» του έτους 1959.
Συγκεκριμένα το πρώτο δημοσίευμα επισημαίνει την ανάγκη κατασκευής γέφυρας στο δρόμο Βαλτινού – Δενδροχωρίου.
Ενώ το δεύτερο δημοσίευμα αναφέρεται στην ανάγκη κατασκευής νέας γέφυρας στον Καραβόπορο.
Οι περιστεριώνες των κυκλαδίτικων νησιών δεν αποτελούν μοναδικότητα για την Ελλάδα, καθότι παρόμοια κτίσματα και με ανάλογο ιδιαίτερο ενδιαφέρον συναντούμε στη δυτική Θεσσαλία, δηλαδή, στα χωριά των νομών Τρικάλων και Καρδίτσης. Οι κάτοικοι αυτών των αγροτικών χωριών, μαζί με τα άλλα οικόσιτα ζώα και πτηνά, εκτρέφανε και εκτρέφουν ακόμα και σήμερα περιστέρια για το νόστιμο κρέας τους.
Οι περιστεριώνες αυτοί, που βρίσκονται διάσπαρτοι στα διάφορα πεδινά χωριά, είναι κτισμένοι παραπλεύρως της αγροτικής κατοικίας και του αχυρώνα, μέσα στον οικισμό και ξεχωρίζουν μεταξύ τους στην αρχιτεκτονική δομή, ανάλογα με τα υλικά κατασκευής τους. Με βάση τα υλικά κατασκευής τους, διακρίνονται σε 6 κατηγορίες: α) Πλίνθινοι περιστερώνες β) Τσίγκινοι περιστερώνες γ) Ξύλινοι Περιστερώνες δ) Τούβλινοι περιστερώνες ε) Τσιμεντοπλίνθινοι περιστερώνες στ) Μικτής κατασκευής περιστερώνες.
Όλοι τους είναι λιτά διώροφα κτίσματα, με σκέπαστρα κεραμοσκεπή ή με μεταλλικά ελάσματα (τσίγκους) ή με ξύλινες τάβλες. Εξωτερικά στα τοιχώματα υπάρχουν τετράγωνές ή τρίγωνες οπές εισόδου ¬ εξόδου των πτηνών (φωλίτσες). Ο εσωτερικός χώρος χρησίμευε για αποθήκη ή για άλλη χρήση. Στην κατασκευή τους λαμβάνονταν υπόψη τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των περιστεριών από τις νυφίτσες, τα φίδια κλπ.
Ένας περίπατος και μια πιο προσεχτική ματιά στα διάφορα καραγκουνοχώρια της περιοχής θα σας δώσει την ευκαιρία να τους ανακαλύψετε. Εμείς παρουσιάζουμε ένα δεύτερο δείγμα από την συλλογή μας για να πάρετε μια γεύση από αυτούς τους αξιοπρόσεχτους περιστεριώνες που σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν μνημεία της λαϊκής αρχιτεκτονικής.
Αποκαλείται η "Βενετία του Βορρά" ή ""Βενετία της Ολλανδίας". Το Giethoorn, ένα χωριό της Ολλανδικής επαρχίας Overijssel. Ιδρύθηκε το 1230μ.Χ. από πρόσφυγες της περιοχής της Μεσογείου. Έχει 2.600 κατοίκους και είναι ένα παγκοσμίως γνωστό τουριστικό θέρετρο της Ολλανδίας.
Στο παλιό τμήμα του χωριού δεν υπάρχουν δρόμοι και δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Σήμερα υπάρχει ένα μονοπάτι για ποδήλατα. Όλες οι μεταφορές γίνονται από το νερό στα πολλά κανάλια του χωριού. 7,5 χιλιόμετρα με τέτοια κανάλια νερού διασχίζουν το χωριό και ο μόνος τρόπος για να μετακινηθείς είναι από αυτά με βάρκα ή περπατώντας στις περίπου 50 μικρές ξύλινες γέφυρες.
Οι βάρκες κινούνται με ηλεκτρισμό, προκειμένου ο θόρυβος να μην διαταράσσει τη γαλήνη του χωριού. Οι περισσότερες από αυτές μπορούν να μεταφέρουν μέχρι και οκτώ άτομα. Ένα γραφικό και ειδυλλιακό μέρος για ξεκούραστες διακοπές!!
Δεν βρήκε το σωστό βηματισμό της ακόμα η ομάδα του Α.Ο. Βαλτινού και ενώ προηγείται στην αρχή, σε κάθε αγώνα, στο τέλος χάνει την νίκη. Έτσι και το Σάββατο στο γήπεδο της Φήκης, ενώ προηγήθηκε το Βαλτινό στο 20 λεπτό με γκολ του Ντούτσια, ήρθε γρήγορα η απάντηση από την ομάδα της Φήκης, και ισοφάρισε, ύστερα από πέναλτι, που εκτέλεσε εύστοχα ο Τσαντίλας. Στο 65 λεπτό ο Ευαγγέλου με πλασέ διπλασίασε τα τέρματα για τη Φήκη και έτσι το παιχνίδι έληξε Φήκη Βαλτινό 2 – 1.
Εορτάζοντας τα 100 χρόνια του Liver Building, εγκαινιάστηκε το νέο μουσείο του Liverpool. Δείτε το βίντεο, είναι συναρπαστικό και νομίζεις πως είσαι στο cinema.
1. Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο. Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: «θα χαλάσετε το γκαζόν!». Κι εκείνος της απαντούσε: «Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!» – Harmon Killebrew 2. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν΄ αγαπάει τη μάνα τους -Theodore M. Hesburgh 3. Όταν έλθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος ένα γιο που τον θεωρεί λάθος! – Charles Wadsworth 4. Όταν ήμουν έφηβος 14 ετών, ο πατέρας μου ήταν τόσο αλαζόνας που δεν τον άντεχα λεπτό. Περιέργως, όταν έφτασα τα 21 ένιωσα μεγάλη έκπληξη από το πόσο πολλά κατάφερε να μάθει μέσα σε επτά μόλις χρόνια! – Μαρκ Τουαίν 5. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ήταν αληθινά ο πατέρας μου, αλλά ποιος θυμάμαι εγώ πώς ήταν – Anne Sexton 6. Είναι όντως αξιέπαινο να πάει ένας πατέρας τον γιο του για ψάρεμα. Υπάρχει όμως ένα ιδιαίτερο μέρος στον παράδεισο για τον πατέρα που θα πάει την κόρη του για ψώνια – John Sinor 7. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα – Jonas Salk 8. Mπαμπάδες, αγαπήστε κι αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄ αυτό που πραγματικά είναι, ακόμα κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις. Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος! – Chuck Swindoll
Σήμερα οφείλουμε να φωνάξουμε και να απαιτήσουμε όλοι μας… «Η κοινωνία και η αγορά χρειάζονται ένα οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο σύστημα μεταφορών: ενίσχυση των συλλογικών μέσων μεταφοράς (ανάπτυξη σιδηροδρόμου), ενθάρρυνση της χρήσης του ποδηλάτου, και δημιουργία υποδομών για το ποδήλατο (ποδηλατόδρομους κλπ), τόνωση της αγοράς αυτοκινήτου με κίνητρα για οχήματα χαμηλού κυβισμού / κατανάλωσης», Ο σιωπών δοκεί συναινείν!
Το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011 το Καφέ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ, διοργανώνει στο Βαλτινό, μουσική βραδιά με ζωντανή έντεχνη μουσική Rock & blues. Ο τίτλος του μουσικού προγράμματος της βραδιάς, είναι «Δυο κιθάρες… δρόμος…». Θα παίξουν ακουστικές κιθάρες οι: Κώστας Στάθης και Γιάννης Τρικόπουλος, ενώ στο τραγούδι θα συνοδεύσει η Όλγα Μαντά.
Πότε εμφανίζεται στη Θεσσαλία ο χαλβάς Φαρσάλων ο οποίος και φέτος αποτελεί το σήμα κατατεθέν της εμποροπανήγυρης – Πώς πήρε το όνομά του και ξακουστοί τεχνίτες Του Αποστόλη Ζώη
Άρχισε να παρασκευάζεται μόνο στα Φάρσαλα κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας, από Τούρκους τεχνίτες Αποτελεί το σήμα κατατεθέν της ετήσιας εμποροπανήγυρης όχι μόνο στο νομό μας αλλά σ’ ολόκληρη τη Θεσσαλία, ενώ η περιοχή μας έχει να παρουσιάσει σημαντικές επιδόσεις. Πρόκειται για τον ονομαστό χαλβά Φαρσάλων. Πώς προέκυψε όμως ο χαλβάς Φαρσάλων; Πώς πήρε το όνομά του;
Φάρσαλα
Μπορεί να ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα βαφής βαμβακερών ειδών, ονομαστό όμως προϊόν από εκατοντάδες χρόνια είναι και παραμένει για τα Φάρσαλα ο χαλβάς. Ο Ιωάννης Οικονόμου ο Λαρισαίος το 1817 αναφέρει τον χαλβά και τα στραγάλια των Φαρσάλων ως τα (αξιολογότερα της Θεσσαλίας). Σύμφωνα με στοιχεία του εκπαιδευτικού Αθανασίου Καρατόλια, ο Φαρσαλινός χαλβάς είναι τουρκικής προελεύσεως. Άρχισε να παρασκευάζεται μόνο στα Φάρσαλα κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας, από Τούρκους, τεχνίτες.
Ο καλύτερος όμως τεχνίτης όπως αναφέρει ο παραπάνω εκπαιδευτικός, ήταν ο Τούρκος Νουρίς ο οποίος στην αρχή παρασκεύαζε τρία είδη χαλβά για να καταλήξει στον σαπουνέ χαλβά.
Ο Allen και η Patty Eckman δημιουργούν εντυπωσιακά γλυπτά από χαρτί εμπνευσμένα από την αμερικανική κουλτούρα, χρησιμοποιώντας μια ειδική τεχνική που οι ίδιοι έχουν εφεύρει. Η τεχνική τους αποδείχθηκε τόσο επιτυχημένη που πλέον έχει και ιδιόκτητο εμπορικό σήμα. Σήμερα είναι γνωστή ως η μέθοδος Eckman.
Η διαδικασία της μεθόδου αυτής μοιάζει αρκετά με την μέθοδο δημιουργίας γλυπτών από ορείχαλκο, μόνο που το τελικό προϊόν είναι ελαφρύτερο, καθαρά λευκό και απίστευτα λεπτομερές χάρη στη φύση του υλικού που χρησιμοποιείται.
Ενώ η Patty εμπνέεται από τα πουλιά, την άγρια φύση και τα λουλούδια, ο Allen Eckman είναι γοητευμένος από την ινδιάνικη κληρονομιά του. Η προγιαγιά του ήταν Cherokee κάτι που τον επηρεάζει και στις δημιουργίες του. Απολαύστε τα!
Οδοντοτεχνίτης είναι ο ειδικευμένος τεχνικός που κατασκευάζει, επισκευάζει ή τροποποιεί τεχνητές οδοντικές προσθήκες όπως οδοντοστοιχίες, γέφυρες, στεφάνες και άλλα βοηθητικά ή υποκατάστατα των δοντιών. Από το Βαλτινό υπάρχουν δύο επαγγελματίες οδοντοτεχνίτες που ασχολούνται πολλά χρόνια με το επάγγελμα αυτό.
Πρόκειται για τον κ. Κώστα Αγγελή και τον κ. Γιώργο Ριζαργιώτη οι οποίοι διατηρούν οδοντιατρικά εργαστήρια στην πόλη των Τρικάλων. Στα εργαστήριά τους φτιάχνουν με ακρίβεια τεχνητά δόντια από μέταλλα, πλαστικό ή πορσελάνη και κορώνες δοντιών. Κατασκευάζουν προσωρινές αποκαταστάσεις δοντιών, κινητές (μασέλες) και ακίνητες προσθετικές (γέφυρες), ολικές οδοντοστοιχίες, εκμαγεία ορθοδοντικών εργασιών, κινητούς ή ακίνητους ορθοδοντικούς μηχανισμούς όλων των ειδών κλπ.
Ο οδοντοτεχνίτης Κώστας Αγγελής μας ξενάγησε στο εργαστήριό του και μας επισήμανε τα εξής για το επάγγελμά του: «Η εργασία του οδοντοτεχνίτη είναι κουραστική για τα μάτια και το σώμα, καθώς απαιτεί πολύωρη προσήλωση στο κατασκευαζόμενο αντικείμενο. Πρόκειται για εργασία ατομική και καθιστική, κατά το μεγαλύτερο διάστημα, και συχνά παρουσιάζονται ιδιαιτερότητες και δυσκολίες, ανάλογα πάντα με την περίπτωση.
Ο οδοντοτεχνίτης, χρειάζεται να έχει επιδεξιότητα και ακρίβεια στην εκτέλεση λεπτών χειρωνακτικών εργασιών, καλή όραση και καλαισθησία. Επειδή η εργασία του στοχεύει στη βελτίωση της λειτουργικότητας, της υγιεινής και της αισθητικής της στοματικής κοιλότητας, οφείλει να είναι υπεύθυνος και προσεκτικός κατά την εκτέλεσή της και να εκτιμά το γεγονός ότι το προϊόν της δουλειάς του, συνεπάγεται υψηλό κόστος για τον πελάτη. Χρειάζεται να διαθέτει επιδεξιότητα και ακρίβεια στην εργασία του, ώστε να εφαρμόζει σωστά τις παραγγελίες του οδοντίατρου.
Η δουλειά του οδοντοτεχνίτη περιλαμβάνει μετακινήσεις από το εργαστήριο προς τα ιατρεία των οδοντιάτρων, με τα οποία συνεργάζεται. Στο περιβάλλον του εργαστηρίου, εργάζεται με δυνατό φωτισμό, αλλά αρκετά ανθυγιεινό, καθώς επικρατούν οσμές από τα υλικά που χρησιμοποιεί και σχετικά υψηλές θερμοκρασίες από τους κλίβανους ή τους βραστήρες που μεταχειρίζεται.
Ακόμη, χρειάζεται να είναι παρατηρητικός, να διακρίνει με ευκολία μορφές και χρώματα, να διαθέτει επικοινωνιακές δεξιότητες επειδή συνεργάζεται άμεσα με άλλους επαγγελματίες όπως οδοντίατρους και πελάτες, ή άλλους οδοντοτεχνίτες. Για να εκτελέσουν αυτές τις εργασίες, χρησιμοποιούν εργαλεία, όργανα, ηλεκτροκίνητα μηχανήματα (εργαστηριακούς κινητήρες, κλίβανους, φυγόκεντρες μηχανές, ηλεκτρολύσεις και άλλα) και διάφορα υλικά (μέταλλα, κεραμικές ουσίες, πορσελάνη κλπ).
Για την εξάσκηση του επαγγέλματος, και την δημιουργία εργαστηρίου, σήμερα χρειάζονται ορισμένες προϋποθέσεις. Απαιτούνται ειδικές γνώσεις, πτυχίο του τμήματος Τεχνολόγων Οδοντοτεχνικής Τ.Ε.Ι., και άδεια άσκησης επαγγέλματος η οποία χορηγείται από την Περιφέρεια. Για το συγκεκριμένο επάγγελμα υπάρχουν δυσκολίες για την εξεύρεση εργασίας ή την εξασφάλιση υψηλών αποδοχών. Όταν όμως ένας οδοντοτεχνίτης καθιερωθεί, έχει πολύ καλές αποδοχές».
Άρθρο της Τρικαλινής συγγραφέως Μαρούλα Κλιάφα με αφορμή τις ανασκαφές στα Τρίκαλα για την αναζήτηση θησαυρού του Αλή- πασά.
Ο φημολογούμενος θησαυρός του Αλή πασά, αποτελούσε από πάντοτε ευρύ πεδίο για εικασίες και θρύλους. Την παλαιότερη μνεία σχετικά με τους θησαυρούς του Αλή πασά την βρίσκουμε σε μια αναφορά του Γενικού Προβλεπτή της Κέρκυρας προς τον Δόγη με ημερομηνία 16-4-1792 η οποία μας πληροφορεί ότι «ο Αλή πασάς έχει την οικογένειά του και τους θησαυρούς του στο Τεπελένι». ( Κ. Μέρτζος. « Ανέκδοτα περί Αλή πασά»). Την ίδια πληροφορία επαναλαμβάνει το 1812 ο περιηγητής Χόλλαντ και στη συνέχεια πολλοί άλλοι». Πρόσφατα, εκδόθηκε από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών το διασωθέν αρχείο του Αλή πασά. Αν και από το αρχείο δεν προκύπτουν στοιχεία για τον φημολογούμενο θησαυρό του Αλή πασά, η εισαγωγή στην εν λόγω έκδοση του καθηγητή Βασίλη Παναγιωτόπουλου είναι αρκετά διαφωτιστική.
Κατά τη διάρκεια της πολεμικής σύγκρουσης του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ με τον Αλή πασά, η οποία διήρκησε σχεδόν δυο χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού του Αλή πασά σε νομίσματα χρησιμοποιήθηκε για να καλυφθεί η διατροφή και μισθοδοσία των στρατιωτικών δυνάμεων του Αλή και των γιών του Μουχτάρ, Βελή και Σαλήχ. Οι πολύτιμοι όμως λίθοι ήταν δύσκολο, υπό τις συνθήκες της πολιορκίας, να εκποιηθούν αλλά και να μεταφερθούν σε ασφαλή κρυψώνα. Τελευταία στα ρωσικά αρχεία βρέθηκε μια αναφορά του Θανάση Βάγια- με ημερομηνία 1827- προς τον Ρώσο πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη στην οποία περιγράφει τις τελευταίες ώρες της πολιορκίας.
Κόσμος και κοσμάκης συρρέει από την περασμένη Τετάρτη στο τρικαλινό παζάρι, στις Καρυές, δείγμα της… ανυπομονησίας για να δει τι το καινούριο (… και φθηνό) φέρνει προς κατανάλωση. Δεκάδες περίπτερα με εμπορικά είδη, ψησταριές κι ένα μεγάλο λούνα παρκ συνθέτουν και φέτος το σκηνικό του παζαριού, ενώ αθρόα είναι η προσέλευση των επισκεπτών, όλες αυτές τις ημέρες.
Οι παράγκες με τα εμπορικά είδη, με τους χαλβάδες, τα σουβλάκια, το λούνα-παρκ, βρίσκονται στη θέση τους και υποδέχονται και φέτος τους επισκέπτες του παζαριού.
Και φυσικά πολλοί ήταν οι Βαλτσινιώτες που επισκέφθηκαν το Τρικαλινό παζάρι όπου έκαναν τα ψώνια τους, απόλαυσαν τα διάφορα εδέσματα του πανηγυριού και διασκέδασαν με τα παιχνίδια του Λουναπάρκ.
20 στις 20 πετυχημένες βολές... έριξε στη σκοποβολή η Κατερίνα Τσιγάρα και κέρδισε τα αρκουδάκια του παιχνιδιού, ενώ ο πρόεδρος του εκπολιτιστικού Συλλόγου κ. Χρήστος Ιωάννου μαζί με την παρέα του, απήλαυσε τα παραδοσιακά λουκάνικα της περιοχής.
Τώρα με την οικονομική κρίση, που η αναδουλειά κυριαρχεί σε όλα τα επαγγέλματα, το ερώτημα στους επαγγελματίες «από δουλειά πως πάει»; Έχει τις εξείς απαντήσεις:
Αγρότης: Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι Ανθοπώλης: Μαρασμός στο επάγγελμα Αυγοπώλης: Κλούβια πράγματα Βαρελάς: Πιάσαμε πάτο Βοθρατζής: Σκατά Δικηγόροι: Είμαστε καταδικασμένοι Έμπορος χαλιών: Χάλια Ηλεκτρολόγος: Δε βλέπω φως Κομμωτής: Τρίχες Μανάβης: Κολοκύθια Νεκροθάφτης: Ψόφια πράματα Πτηνοτρόφος: Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννάν οι κότες Ροδακινοπαραγωγός: Κουκούτσια Υδραυλικός: Μούφα η δουλειά Υφασματέμπορος: Είμαι πανί με πανί Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο Φούρναρης: Ψίχουλα Ψαράς: Ούτε λέπι Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα
Αντιπαραθέτοντας δύο φωτογραφίες που τα πρόσωπα φαίνονται ανομοιογενή, όσον αφορά το φύλο, την ηλικία, τη φυσιογνωμία, κλπ., θα μπορούσε να διερωτηθεί κανείς, τι κοινό μπορεί να έχουν μεταξύ τους; Κι όμως ο συγχωριανός μας, Απόστολος Βότσιος είναι ο προπάππους της μικρής Γεωργίας και μάλιστα, έχει ακόμα και άλλα δύο δισέγγονα Προπάππους και δισέγγονο λοιπόν, εξοικειώθηκαν – συμφιλιώθηκαν με το χρόνο, φωτογραφήθηκαν και φιλοδοξούν να ζήσουν και να δούνε και το τρισέγγονο. Άλλωστε υπάρχει οικογενειακή παράδοση με «γερό οικογενειακό σκαρί»… Εμείς τους το ευχόμαστε ολόψυχα.
Αν έχεις καλλιτεχνική φλέβα τότε δημιουργείς απίθανα έργα τέχνης ακόμη και με ένα.. αλυσοπρίονο! Πάρτε παράδειγμα τον φυσιολάτρη καλλιτέχνη Randall D. Boni. Τα γλυπτά του είναι απλά καταπληκτικά!
Τα έργα του είναι εμπνευσμένα από το ζωικό βασίλειο και αφορούν σε ζώα και πουλιά του δάσους.
Τα έργα του γίνονται ακόμη πιο όμορφα αν σκεφτείς κανείς τον βαθμό δυσκολίας. Το να δημιουργείς λεπτομερέστατα γλυπτά χρησιμοποιώντας ένα αλυσοπρίονο δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα.
Τους χαιρετισμούς του, προς την εφημερίδα μας και σε όλους τους συγχωριανούς έστειλε ο νεοσύλλεκτος φαντάρος του Πυροβολικού, Γιώργος Τσιγάρας του Κων/νου. Πριν από είκοσι μέρες παρουσιάστηκε στο ΚΕΠΒ Θήβας και τάχθηκε ως έφεδρος στρατιώτης στις τάξεις του στρατού. Περνώντας τις πύλες του στρατού άφησε πίσω του την πολιτική ζωή, το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον και μπήκε σε ένα καινούργιο περιβάλλον γεμάτο ασκήσεις, εκπαιδεύσεις, πειθαρχία, και νέες εμπειρίες. Ένα κούρεμα στην ψιλή, ένα μπάνιο και μετά το ντύσιμο στα χακί και το στήσιμο στη γραμμή… ήταν οι πρώτες εμπειρίες κατά την μετάβασή του από την πολιτική στη στρατιωτική ζωή. Οι πρώτες είκοσι ημέρες είναι ο χρόνος προσαρμογής μέχρι να γίνει η ορκωμοσία και σιγά – σιγά να ενσωματωθεί πλήρως στην καινούργια κοινωνία του στρατού. Η εκπαίδευση, οι ασκήσεις, τα καψόνια, η πειθαρχία, η σκοπιά γίνεται τώρα η καθημερινότητά του, και ο νέος τρόπος ζωής.
Κάποια στιγμή θα βρεθεί και λίγος χρόνος για ξεκούραση χαλάρωση και περισυλλογή. Είναι η στιγμή και η ευκαιρία να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο. Μια επιστολή, ένα γράμμα μια φωτογραφία στα αγαπημένα πρόσωπα θα δώσει τη δυνατότητα της αλληλογραφίας και έτσι θα μοιραστεί «τους καημούς και τα βάσανά του» με τους φίλους και τα συγγενικά πρόσωπα. Και όπως γίνονταν ανέκαθεν, φρόντισε να βγάλει και τις καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες στον φωτογράφο. Ο φωτογράφος είχε έτοιμο το κλισέ φόντο. Η καρδιά, μέσα στην οποία κλείνεται το πορτρέτο του φαντάρου, μαζί με το διακοσμημένο φόντο, το όνομα του στρατοπέδου, και τα χαρακτηριστικά στιχάκια, ήταν εκεί. Αυτού του είδους οι φωτογραφίες, αποτελούσαν και αποτελούν ακόμα και σήμερα, το πιο ενδεδειγμένο είδος αναμνηστικής, στρατιωτικής φωτογραφίας.
«Περιστεράκι μου καλό
Τρέξε γοργά σαν σφαίρα
Να πας σ΄ αυτούς που αγαπώ
Και πες τους καλημέρα».
«Το φανταράκι στο στρατό
να μην το λησμονείτε
Με γράμματα και χρήματα
Να το παρηγορείτε».
Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε και στον φαντάρο Γιώργο Τσιγάρα, αλλά και σε όλους τους στρατευμένους νέους «Καλή θητεία».
Με τις ευχές για καλή σχολική χρονιά και καλή προσαρμογή, τελέστηκε χθες την Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου ο Αγιασμός του δημοτικού σχολείου Βαλτινού. Η τελετή έγινε από τον ιερέα π. Κωνσταντίνο Ζαχαράκη, παρουσία τοπικών φορέων, μαθητών, δασκάλων, και γονέων.
Για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ο Διευθυντής του δημοτικού σχολείου Βαλτινού, κ. Ευθυμίου Ευστάθιος, καλωσόρισε τα πρωτάκια, ευχήθηκε σε όλους καλή σχολική χρονιά και κάλεσε τους μαθητές να αγαπήσουν το διάβασμα και το βιβλίο και να προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις ώστε να αποκτήσουν όλα τα αγαθά του σχολείου.
Η φετινή έναρξη του σχολείου συνοδεύεται, πάντως και με σοβαρές ελλείψεις σε κονδύλια, για λειτουργικά έξοδα του σχολείου και ελλείψεις σε βιβλία. Παρόλα αυτά όμως, θα πρέπει να καταβληθεί από όλους η προσπάθεια για την αξιοποίηση εις το έπακρο της νέας σχολικής χρονιάς και να αποκτήσουν οι μαθητές την μόρφωση και την παιδεία που χρειάζεται.
Πολλά από τα παιδιά που πάνε πρώτη φορά σχολείο, μπορεί να αρνηθούν να πάνε σχολείο. Η άρνηση αυτή είναι τόσο έντονη που φέρνει σε απελπισία γονείς και δασκάλους, γιατί... δεν ξέρουν τι να κάνουν. Μερικές φορές μάλιστα, οι γονείς αντιδρούν με έντονο θυμό σ’ αυτή τη συμπεριφορά του παιδιού, αλλά γρήγορα διαπιστώνουν ότι μ’ αυτή την αντίδραση, όχι μόνο δεν πετυχαίνουν τίποτα, αλλά μπορεί και να φέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα, απ’ αυτά που επιθυμούν. Πώς εμφανίζεται; Ένα μικρό παιδί μπορεί να κλαίει, να κάνει εμετούς και να παραπονιέται για πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι ή στην κοιλιά. Ακόμα, μπορεί να αρχίζει να βρέχεται τη νύχτα, να μωρουδίζει και να είναι πολύ προσκολλημένο στη μητέρα του, ή σε κάποιον άλλον ενήλικο μέσα στο σπίτι. Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί επίσης να έχει άγχος, να φοβάται υπερβολικά, να παραπονιέται ότι έχει πονοκεφάλους και ζαλάδες, και ότι δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Μερικές φορές το παιδί είναι θλιμμένο, δεν μπορεί να κοιμηθεί καλά κι έχει ανορεξία. Μ’ αυτά τα συμπτώματα, το παιδί εκδηλώνει έντονο άγχος. Αυτό μπορεί να συνδέεται με το φόβο του μήπως αποτύχει στο σχολείο, μήπως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις προσδοκίες των γονιών και των δασκάλων του. Έτσι προτιμά να μην εγκαταλείψει την ασφάλεια του σπιτιού του. Πολύ συχνά, και οι ίδιοι οι γονείς –ιδίως η μητέρα – δυσκολεύονται να αποχωριστούν το παιδί τους. Παιδιά που αρνούνται να πάνε στο σχολείο αναφέρουν καμιά φορά ότι τους πειράζουν οι συμμαθητές τους, ή ότι ο δάσκαλός τους είναι ιδιαίτερα αυστηρός, χωρίς αυτό απαραίτητα να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τι μπορείτε να κάνετε;