Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

"Ανθρωπάκια του σωλήνα"



Στη μνήμη του Νίκου Γκάτσου που έφυγε σαν σήμερα, αλλά και στα "ανθρωπάκια του σωλήνα" που μας έκλεψαν την περηφάνια, για τα οποία μιλούσε πριν χρόνια, ...
"Ανθρωπάκια του σωλήνα"

Είμαι μια στάμνα ραγισμένη
έν' ακυβέρνητο καράβι
που χρόνια τώρα περιμένει
τη μοίρα του να καταλάβει.

Είδα καπνούς θριάμβους ήττες
και το γυμνό σπαθί του μπόγια,
είδα κι αλλόκοτους προφήτες
με κούφια χρυσωμένα λόγια.

Aδιάφορα περνάν της γης τα τρένα
κανένα δεν σταμάτησε για μένα.
Μα εγώ με τα παιδιά μαζί του δρόμου
Ανάσταση έχω κάνει τ΄ όνειρό μου
και μέσ' από βροχή κι ανεμοζάλη
το φως μου ακολουθώ κι όπου με βγάλει.

Τις νύχτες μελετάν οι γλάροι
των άστρων τις γεωμετρίες
κι εγώ με πήλινο λυχνάρι
για πεθαμένες ψάχνω Τροίες.

Αχ ανθρωπάκια του σωλήνα
ποτέ δεν βγήκατε ταξίδι
εκεί που ζούσε η Μπουμπουλίνα,
Ύδρα, Ψαρά και Γαλαξείδι.

Aδιάφορα περνάν της γης τα τρένα
κανένα δεν σταμάτησε για μένα.
Μα εγώ με τα παιδιά μαζί του δρόμου
Ανάσταση έχω κάνει τ΄ όνειρό μου
και μέσ΄ από βροχή κι ανεμοζάλη
το φως μου ακολουθώ κι όπου με βγάλει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

επικοινωνιστε μαζι μας