Ο φίλος μου ο σκύλος

 

Η συντροφικότητα που προσφέρει ένας σκύλος είναι κάτι μοναδικό και ανεκτίμητο. Από τους πρώτους και πιο πιστούς φίλους του ανθρώπου, οι σκύλοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν ιδιαίτερο δεσμό με τους ανθρώπους που τους φροντίζουν. Η σχέση αυτή δεν περιορίζεται απλώς σε μία καθημερινή φροντίδα ή παιχνίδι, αλλά ενσωματώνει τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση που δημιουργείται ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο.

Ο σκύλος είναι πάντα εκεί, πρόθυμος να προσφέρει αγάπη και υποστήριξη χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα, παρά την παρουσία και την φροντίδα του ιδιοκτήτη του. Μέσα από αυτή την συνύπαρξη ο άνθρωπος μαθαίνει να εκτιμά την ανιδιοτέλεια και την αφοσίωση. Οι σκύλοι μπορούν να είναι εξαιρετικοί σύντροφοι, προσφέροντας συναισθηματική υποστήριξη και μειώνοντας το άγχος ή τη μοναξιά.

Η αξία αυτής της συνύπαρξης έγκειται στο ότι οι σκύλοι δεν απαιτούν μόνο υλική φροντίδα, αλλά και συναισθηματική. Είναι ικανοί να αντιλαμβάνονται τις διαθέσεις μας και να μας προσφέρουν παρηγοριά σε δύσκολες στιγμές, απλώς με την παρουσία τους και την πίστη τους σε εμάς. Η αγάπη τους είναι ανιδιοτελής και αληθινή, κάτι που συχνά μας βοηθά να ξαναβρούμε την ισορροπία μας και να αντιληφθούμε τον κόσμο με διαφορετική οπτική.

Η συντροφικότητα που προσφέρει ο σκύλος αναδεικνύει την σημασία της ενσυναίσθησης και της αλληλεπίδρασης. Η σχέση αυτή δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να είναι η σύνδεση μεταξύ δύο ειδών και πως η αμοιβαία φροντίδα και αγάπη συμβάλλουν στη δημιουργία ενός υγιούς και ισχυρού δεσμού. Με τον σκύλο ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ζεστός και σίγουρος.

Οι λασπωμένοι δρόμοι του χωριού

 

Οι λασπωμένοι δρόμοι του χωριού είναι εικόνα και αίσθηση βαθιά ριζωμένη στην παραδοσιακή ζωή του τόπου μας. Η ετυμολογία της ονομασίας του χωριού «Βαλτινό», οφείλεται στη μορφολογία του εδάφους, καθότι στην περιοχή, παλαιότερα υπήρχαν τέλματα (βαλτότοποι, βάλτοι). Έτσι, η μορφολογία του εδάφους, μαζί με τις βροχές που έπεφταν ασταμάτητα, ευνοούσαν τη δημιουργία της λάσπης, που κάλυπτε τους δρόμους και δυσκόλευε κάθε βήμα.

Αυτοί οι δρόμοι, με τη γραφικότητά τους και το «άχθος αρούρης», θυμίζουν μία εποχή που δεν είχε παραδώσει την αμεσότητα της φύσης στον εκσυγχρονισμό.

Οι παλιοί κάτοικοι του χωριού είχαν μάθει να ζουν με τη λάσπη. Ο ήχος των παπουτσιών, που «βούλιαζαν» στην υγρή γη, έσπαγε τη σιωπή του τοπίου, ενώ οι λασπωμένες λακκούβες γίνονταν εμπόδιο και ταλαιπωρία για τους περαστικούς.

Σήμερα αντικρίζουμε αυτές τις εικόνες με ένα είδος απογοήτευσης και αμηχανίας. Όμως οι λασπωμένοι δρόμοι ήταν κάτι περισσότερο από απλές διαδρομές. Ήταν σύμβολα της καθημερινότητας του χωριού, της σκληρής εργασίας, της σχέσης των ανθρώπων με τη γη και του σεβασμού προς το φυσικό περιβάλλον.

Μα κάποτε θα ’ρθει η ώρα, μέσα από το βούρκο και τη λάσπη να φανεί μια ελπίδα φωτός, που θα λάμψει στον ουρανό και θα φωτίσει! Και θα ’ρθει αυτή η ώρα να τραγουδήσουμε όλοι μαζί το φως.

«Όποιος σέρνει τα πόδια του στη λάσπη και τα μάτια του στα άστρα· αυτός είναι ο μόνος ήρωας, αυτός είναι ο μόνος ζωντανός».                                                                         

Δ.Τ.

Το γιόρτασαν στο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Βαλτινού, την Τσικνοπέμπτη

 

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Βαλτινού διοργάνωσε γιορτή για την ημέρα της Τσικνομπέμπτης, στο Νηπιαγωγείο άλλα και στον προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου, με διάφορα εδέσματα, (σουβλάκια και αναψυκτικά), όπως το επέβαλλε το έθιμο της ημέρας. Τα παιδιά το χάρηκαν με την καρδιά τους, και συμμετείχαν με ενθουσιασμό, αποκτώντας έτσι μια βιωματική εμπειρία και για άλλη μια φορά, δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις και εικόνες!

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, ευχήθηκε, Καλή Τσικνοπέμπτη! σε όλους και ευχαρίστησε όσους βοήθησαν και στήριξαν την προσπάθειά τους, τονίζοντας:

Από καρδιάς ευχαριστούμε το πρώην μέλος του Συλλόγου μας, Βάνα Γιώτα που και φέτος ήταν δίπλα μας!

Ευχαριστούμε το  Café yolo για τους καφέδες και τη μεγάλη Δωρεά για τον Jerry Magic Brothers που διασκέδασε τους μικρούς φίλους!

Ευχαριστούμε επίσης και τα εξής καταστήματα για την συνεισφορά τους στην πραγματοποίηση της γιορτής:

Κρεοπωλείο «Alberto»

Αρτοποιείο «Άρτος»

Σούπερ μάρκετ «Καλύβας»

Σούπερ μάρκετ «Κρούπη»

Σούπερ μάρκετ «Βασδέκης»

Λουκάνικα «Σκαμπαρδώνης»

«Μπακαλογατί».

Ενθυμήματα από το παλιό Βαλτινό (Ν. 4)

 Από το Ημερολόγιο τοίχου, με τίτλο «Ενθυμήματα από το παλιό Βαλτινό», έκδοση 1998, του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, με τοπικές εμβληματικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και με σχετικό εμπλουτισμένο κείμενο για κάθε φωτογραφία από τον Δημήτρη Τσιγάρα, δημοσιεύουμε σήμερα ένα ενθύμημα του χωριού μας, με τίτλο «Ο μόχθος του κάμπου».

Ο μόχθος του κάμπου 

Ο μόχθος του κάμπου είναι ένας διαρκής αγώνας που παραπέμπει στις σκληρές και επίπονες εργασίες που εκτελούνται στις αγροτικές περιοχές, ιδιαίτερα σε εκτάσεις γης με καλλιέργειες, όπου απαιτείται σωματική δύναμη και αδιάκοπη εργασία. Στην παραδοσιακή αγροτική ζωή, του τόπο μας, ο γεωργός υπήρξε το σύμβολο της σκληρής δουλειάς και του αγώνα για την επιβίωση. Στην καρδιά αυτής της έννοιας βρίσκεται η αγροτική εργασία και η στενή σχέση του ανθρώπου με τη γη. Παλαιότερα, οι αγρότες έχοντας ως στόχο την καλλιέργεια της γης και την συγκομιδή των καρπών, εργάζονταν ακούραστα κάτω από τον καυτό ήλιο, στην υγρασία ή τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Αυτή η σωματική καταπόνηση συχνά άφηνε τα σημάδια της τόσο στο σώμα όσο και στο πνεύμα.

Ο μόχθος του κάμπου περιλάμβανε μία ποικιλία εργασιών: από την σπορά και το πότισμα, μέχρι τη συγκομιδή και την μεταφορά των προϊόντων. Η δουλειά ήταν αδιάκοπη, με τις εποχές να προσδιορίζουν την ένταση και τον τύπο των εργασιών που έπρεπε να εκτελεστούν. Η σφοδρότητα του καλοκαιριού, για παράδειγμα, απαιτούσε ατέλειωτες ώρες κάτω από τον ήλιο για την προστασία των φυτών ή τη συγκομιδή των καρπών.

Η έννοια του «κάμπου» σχετίζονταν και σχετίζεται ακόμα και σήμερα επίσης, με την αγωνία της επιβίωσης, αφού η γεωργία δεν είναι πάντα εγγυημένη. Η αβεβαιότητα της παραγωγής, οι φυσικές καταστροφές, οι ασθένειες των φυτών ή τα έντομα μπορούν να απειλήσουν την καλλιέργεια, καθιστώντας τη ζωή των αγροτών ακόμη πιο δύσκολη. Αυτός ο συνεχής αγώνας απέναντι στα φυσικά στοιχεία και τις αναποδιές της γης, έχει δημιουργήσει μία βαθιά αίσθηση σεβασμού για το μόχθο του αγρότη και τη συνεχιζόμενη προσπάθεια για την επίτευξη ενός καλού αποτελέσματος.

Η σκληρή δουλειά στο χωράφι ήταν συχνά συλλογική. Η ανταλλαγή βοήθειας μεταξύ γειτόνων και οικογενειών ήταν πάντα βασικό στοιχείο της αγροτικής ζωής. Οι παραδοσιακές γιορτές που στήνονται μετά τη συγκομιδή ή οι συνεργασίες για τα πιο απαιτητικά έργα ενίσχυαν τη σύνδεση και την αλληλεγγύη μεταξύ των αγροτών.

Αυτός ο μόχθος ήταν ταυτόχρονα μια πρόκληση και μία πηγή υπερηφάνειας. Διότι ο άνθρωπος που εργάζονταν στον κάμπο, αν και ταλαιπωρημένος από τη σκληρότητα του επαγγέλματός του, αισθάνονταν και τη χαρά της δημιουργίας.

Έτσι ο διαρκής αγώνας με τη μάνα γη στα Βαλτσινιώτικα χώματα, δικαιώνονταν με τους καρπούς της συγκομιδής. Γι' αυτό η μούσα αποφάνθηκε με το δίστιχο:

«Γιορτή της γης και έπαινος σε τούτον τον αγρότη,

που πότισε το χώμα της με ιδρώτα και με νιότη».

Το γιόρτασαν στο Λύκειο Βαλτινού την Τσικνοπέμπτη

 

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων διοργάνωσε μια γιορτούλα για την ημέρα της Τσικνοπέμπης στο Λύκειο Βαλτινού, με διάφορα εδέσματα, όπως το επιβάλλει το έθιμο της ημέρας.

Και όπως αποφάνθηκαν: «Περάσαμε όμορφα δίπλα στα παιδιά μας και στους αξιόλογους καθηγητές! Καλή τσικνοπέμπτη από το Λύκειο Βαλτινού!

Θα θέλαμε ως Σύλλογος να ευχαριστήσουμε το πρατήριο «Άρτος» για το ψωμί, το κρεοπωλείο, Alberto, τον συγχωριανό μας Γιάννη Καραμπάση που πρόσφεραν ένα μέρος από τα σουβλάκια, την εταιρεία «Κλιάφα» για τους χυμούς και τον ψήστη μας, Κώστα Μακρή!»

Τα Βαλτσινιώτικα

 Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τ’ άσχημα απ’ το χωριό μας.

Έρχονται οι Αποκριές, νάτοι κι οι μασκαράδες,

μα οι τσέπες όμως του λαού, δεν έχουνε παράδες.

Οι άνθρωποι κατάντησαν πένητες, φουκαράδες,

το «λίπος» πια τελείωσε, κενοί κι οι κουμπαράδες.

 

Με μαύρα ρούχα και παλιά και μαύρο κομπολόγι…

ντύθηκα, μασκαρεύτηκα κι αρχίζω μοιρολόγι:

Μαύρο παντού…, ψεύτη ντουνιά, δεν νοιάζεσαι καθόλου,

όλα του κόσμου είναι στραβά και παν κατά διαβόλου.

 

Σκοτεινιασμένο το παρόν, το μέλλον μαύρο χάλι,

μαύρη ζωή που κάνουμε, κι η πίκρα μας μεγάλη.

Οι άρχοντες που κυβερνούν μας δίνουν μαύρο γάλα

και στήνουν στο λαό σταυρό, αγχόνη και κρεμάλα. 

 

Μαύρο στην κάλπη τους θα βρουν, σαν πάω να ψηφίσω,

μαύρο στην εξουσία τους, να τους αναχαιτίσω. 

Μαύρα και πέντε φάσκελα στα μούτρα μου θα δώσω,

μυαλό να βάλω μια φορά, την τύφλα μου να νοιώσω,

 

Να πάψει πλέον της ζωής το μαύρο μας το χάλι,

να γίνει κέφι, ξενοιασιά, ξανά το καρναβάλι,

να βγει ο ήλιος στο χωριό, η ελπίδα μας να θάλλει

και το χαμένο όνειρο να ξανανθίσει πάλι.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για TEST PAP στο Βαλτινό

Με την πρωτοβουλία της 5^ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας, σε συνεργασία με το Κέντρο Υγείας Πύλης και την Κοινότητα Βαλτινού, θα πραγματοποιηθεί, την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου και ώρα 10 το πρωί, στον χώρο του αγροτικού ιατρείου, στο Δημαρχείο Βαλτινού, λήψη TEST PAP.

Η υγειονομική αυτή δράση αφορά στην «Πρόληψη - έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας».
Παρακαλούνται όσες γυναίκες επιθυμούν να κάνουν την εξέταση να έχουν μαζί τους το ΑΜΚΑ. 

Η εξέταση είναι δωρεάν.

Τσικνοπέμπτη στο «Στέκι της Γεύσης» στο Βαλτινό

 

Η τσικνοπέμπτη είναι μια από τις πιο αγαπημένες και αναγνωρίσιμες ημέρες της Αποκριάς, η οποία γιορτάζεται την Πέμπτη της εβδομάδας, πριν από την Καθαρά Δευτέρα, στην έναρξη της τελικής φάσης των αποκριάτικων εορτασμών. Η λέξη «τσίκνα» αναφέρεται στη χαρακτηριστική μυρωδιά του ψημένου κρέατος που πλημμυρίζει τον αέρα αυτή την ημέρα, ενώ η λέξη «πέμπτη» δηλώνει την ημέρα της εβδομάδας.

Η τσικνοπέμπτη λοιπόν, αποτελεί μια ημέρα, αφιερωμένη στη διασκέδαση, το φαγητό, το αστείρευτο γλέντι, τη χαρά και τον εορτασμό της παράδοσης. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας οι Έλληνες παραδοσιακά ψήνουν κρέας σε ψησταριές, μπάρμπεκιου ή κάρβουνα, και συνήθως γιορτάζουν σε σπίτια, ταβέρνες ή σε εξωτερικούς χώρους με φίλους και συγγενείς.

Η ταβέρνα «Το στέκι της γεύσης» στο Βαλτινό, την Τσικνοπέμπτη 20 -2-2025, σας προσκαλεί και σας υπόσχεται μια αξέχαστη βραδιά, και σας περιμένει, να τσικνίσετε παρέα με σούβλες, ψητά της ώρας και πολύ κέφι με ζωντανή μουσική. Και καθώς η Τσικνοπέμπτη είναι μια ημέρα γιορτής, ανεμελιάς, της παρέας, της απόλαυσης φαγητού, της μουσικής και του χορού, την βραδιά θα πλαισιώσει ο τραγουδιστής Βαγγέλης Γεωργίου και η ορχήστρα του.

Ως εκ τούτου, η μυρωδιά του ψητού κρέατος, η καλή παρέα, η μουσική και ο χορός, μαζί με το κατάλληλο περιβάλλον δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα που προδιαθέτει για μία αξέχαστη γιορτή.

Ένα αφιέρωμα που «ακτινογραφεί» τα Τρίκαλα

 

Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσε στην πόλη των Τρικάλων – και γενικότερα στον νομό – το Κυριακάτικο ένθετο της Καθημερινής, 16-2-2025, το οποίο ήταν αφιερωμένο στη δυναμική και πλούσια σε ιστορία πόλη των Τρικάλων.

Το ένθετο αποτελεί τον ενδέκατο συλλεκτικό τόμο της πρωτότυπης εκδοτικής σειράς της Καθημερινής, φωτίζοντας την ψυχή των Τρικάλων μέσα από 260 σελίδες γεμάτες τέχνη, πολιτισμό, φύση, λαογραφία, καινοτομία και γεύσεις.

Το αφιέρωμα απαντά σε ερωτήματα που κάνουν τα Τρίκαλα μοναδικά στην Ελλάδα:
-Πώς το ποτάμι της πόλης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού ιστού;
-Γιατί αντιπροσωπεία από το Τόκιο επισκέφθηκε τα Τρίκαλα πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
-Πώς η πόλη ανέπτυξε ισχυρή λαϊκή και ρεμπέτικη παράδοση, γεννώντας θρύλους όπως ο Τσιτσάνης, ο Καλδάρας, ο Βίρβος, ο Μητροπάνος;
-Γιατί τα Τρίκαλα βγάζουν τόσα αστέρια στα μαθηματικά;
-Τι σχεδιάζεται για να γίνει η πόλη ακόμα πιο «έξυπνη» και «πράσινη» στο μέλλον;

Αξίζει να επισημανθεί πως, το αφιέρωμα ολοκληρώνει την ακτινογραφία των Τρικάλων, με ένα ποίημα του ποιητή Ηλία Κεφάλα, αντί επιλόγου.

Τοπική σημαίνουσα

Τα Τρίκαλα ψελλίζουν τ’ όνομα τους

Θέλοντας να προτάξουν το «τι» της έκπληξης

Αλλά μπερδεύεται το «ρω» ανάμεσα

Σαν σπόρι φθινοπωρινού ροδιού

Και η ερώτηση γίνεται τρίλια

Έτσι κελαηδάει κανείς που απευθύνει

Ρωτήματα στον εαυτό του

Γιατί δεν υπάρχει απάντηση

Στη σκοτεινιά του μέσα κόσμου

Στο βάθος της περισυλλογής

Όσα «καλά» κι αν παραμένουν

Σαν παρακαταθήκη στους νευρώνες

Δεσμευμένα έστω από ανίσχυρα αριθμητικά

Δεν φτάνουν να θερίσεις το παρόν

«Τρι» ψιθυρίζει η τρίλια

Ένα ναυαγισμένο τρία

Μισό στο χάος μισό στο εύδοξο χαμένο

Κι η πόλη εκπέμπει αποσιωπητικά

Κι η πόλη αδειάζει άναυδη τις μέσα τσέπες

Ομίχλες φύλλα κίτρινα φαιά νερά

Άνεμοι σύριζα στη γη

Κυδώνια εύχυμα στην ευωδιά

Του αφανισμένου χρόνου

 

Ηλίας Κεφάλας (1951)

Τα μνήστρα της αβύσσου

(Γαβριηλίδης 2013)

Η φαρμακοποιός του χωριού μας

 

Η φαρμακοποιός του χωριού μας, κα. Ευαγγελία Κουφοχρήστου – Πατσιά,  είναι ένας από τους πιο σεβαστούς ανθρώπους στο Βαλτινό. Η φαρμακευτική της γωνιά είναι γεμάτη με ράφια που περιέχουν θεραπείες για κάθε μικρή ή μεγάλη ανάγκη, αλλά το πιο πολύτιμο «φάρμακο» που προσφέρει δεν είναι πάντα σε χάπι η αλοιφή. Είναι η φροντίδα και η προσοχή της για τον καθένα που μπαίνει στο φαρμακείο της.

Με τη γλυκιά της προσωπικότητα, η φαρμακοποιός είναι πάντοτε πρόθυμη να ακούσει τις ανησυχίες των κατοίκων και να τους δώσει τις καλύτερες συμβουλές, όχι μόνο για την υγεία τους, αλλά και για τη ζωή τους γενικότερα. Κάθε φορά που κάποιος ζητάει κάτι, εκείνη θα αναλύσει τα συμπτώματα με υπομονή και θα προτείνει τη λύση που ταιριάζει καλύτερα, πάντα με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια. Στον πάγκο του φαρμακείου δεν υπάρχουν μόνο φάρμακα, αλλά και ένα χαμόγελο που καθησυχάζει και υποστηρίζει τους πελάτες της.

Η Ευαγγελία Κουφοχρήστου –Πατσιά σπούδασε φαρμακευτική στην Μπολόνια της Ιταλίας και επέστρεψε στον γενέθλιο τόπο της το Βαλτινό και άνοιξε το φαρμακείο εδώ και πολλά χρόνια. Συγκεκριμένα το 1985 άνοιξε το πρώτο φαρμακείο της σε ενοικιασμένο κατάστημα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε και μέχρι σήμερα στεγάζεται σε ιδιόκτητο χώρο, στο κέντρο του Βαλτινού.

Εκτός από τη δουλειά της ως φαρμακοποιός, είναι συχνά και ο άνθρωπος που γνωρίζει τα πάντα για το χωριό. Στο φαρμακείο της περνούν όλοι για να μάθουν νέα, να συζητήσουν και να ανταλλάξουν σκέψεις. Είναι ο «σύμβουλος υγείας» για όλους, αλλά και ένας φίλος που γνωρίζει τις ιστορίες, τους φόβους και τις χαρές των ανθρώπων γύρω της.

Αυτή η ιδιαίτερη σχέση που έχει αναπτύξει με τους χωριανούς της την κάνει κάτι πολύ περισσότερο από επαγγελματία. Είναι ένα βασικό μέλος της κοινότητας που με τις γνώσεις, τη σοφία της και την ήρεμη παρουσία της, προσφέρει αξία στην καθημερινότητα των ανθρώπων γύρω της, κάνοντάς τους να αισθάνονται ασφαλείς και υποστηριγμένοι σε κάθε περίσταση.

Επίσκεψη του ΕΕΕΕΚ Τρικάλων στο ΓΕΛ Βαλτινού

 

Την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου το ΕΕΕΕΚ Τρικάλων πραγματοποίησε επίσκεψη στο ΓΕΛ Βαλτινού. Η ομάδα αποτελούνταν από 8 μαθητές, 4 συνοδούς καθηγητές και τον Διευθυντή κ. Μπάνο Δημήτριο.

Ο κος Μπάνος παρουσίασε στους μαθητές τις επαγγελματικές ευκαιρίες στο πλαίσιο της ειδικής αγωγής και δέχθηκε πολλές ερωτήσεις πάνω σε αυτό το θέμα. Ακολούθησε εργαστήριο με αμαξίδιο ώστε να αντιληφθούν οι μαθητές πώς βιώνει ένα άτομο με ειδικές ανάγκες την καθημερινότητα του και τις δυσκολίες.

Στο τέλος μοιράστηκαν εδέσματα και χυμοί στα παιδιά με πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που ήταν παρών.

Ο Αναπληρωτής Διευθυντής του ΓΕΛ Βαλτινού, Γεώργιος Καραθανάσης, επεσήμανε τα εξής:

«Οφείλουμε να αναδείξουμε την καταπληκτική παρουσία και παρουσίαση από τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά του Ειδικού σχολείου που παρέδωσαν μαθήματα ζωής και ενσυναίσθησης για τα άτομα με ιδιαιτερότητες. Τέλος οφείλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια και στα παιδιά του σχολείου μας για την στάση και την συμμετοχή τους».

Δημοτικό Σχολείο Βαλτινού. «Εορτασμός Παγκόσμιας Ημέρας Ασφαλούς πλοήγησης στο Διαδίκτυο»

Στο πλαίσιο εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο (2025), η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας και το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, συνδιοργάνωσαν διαδικτυακή ενημέρωση προς μαθητές/μαθήτριες με αντικείμενο την ασφαλή πλοήγηση των παιδιών στο διαδίκτυο και με ειδικότερη θεματολογία:

• Την πρόληψη και την αντιμετώπιση των κινδύνων που σχετίζονται με τις νέες τεχνολογίες
• Τις παγίδες που ελλοχεύουν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
• Τον διαδικτυακό σεξουαλικό εξαναγκασμό και εκβιασμό
• Το φαινόμενο του διαδικτυακού εκφοβισμού
• Τα διαδικτυακά παιχνίδια και τον εθισμό σε αυτά.

Οι μαθητές/τριες των Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων συνδέθηκαν και παρακολούθησαν τη διαδικτυακή ενημέρωση την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου και ώρες 10:00 – 11:30. 

Η ενημερωτική εκδήλωση βρίσκεται αναρτημένη και στο YouTube κανάλι της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας προσφέροντας τη δυνατότητα παρακολούθησης σε κάθε ενδιαφερόμενο.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ

 

Χειμώνας και τα νερά μεταναστεύουν προς άγνωστη κατεύθυνση. Ενώ ο ποταμός είναι χαραγμένος από χρόνια και ξέρει κάθε στροφή και κάθε κλωθογύρισμα της κοίτης του, εν τούτοις τα νερά του δεν ξέρουν τίποτε και πάνε με σπουδή εκεί που τα οδηγεί η κατηφοριά. Η αρχαία μνήμη μιλάει μέσα τους για καταρράχτες και λιβάδια, για πεδιάδες και καλαμιώνες καταπράσινους και τέλος για κάτι απέραντο που το λένε θάλασσα, κάτι που όλα τα καταπίνει και τα ομογενοποιεί. Ας πάμε, λένε με αφρισμένους κοχλασμούς, ας τρέξουμε και ας βγούμε μακριά εκεί στα ξέφωτα της μοίρας. 

Του Ηλία Κεφάλα

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η κοπή της πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 15-2-2025, η εκδήλωση κοπή της πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, στη ταβέρνα το «Στέκι της γεύσης».

Οι χωριανοί, τα μέλη, και οι φίλοι του Συλλόγου, συγκεντρώθηκαν και μέσα σε ένα ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον, όπου κυριάρχησε η χαρά και ο ενθουσιασμός, οι ευχές και τα γέλια, χάρηκαν και απόλαυσαν μια αξέχαστη βραδιά. Η βραδιά εξελίχθηκε μέσα σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα γεμάτη ζεστασιά και φιλικότητα, που όλοι απόλαυσαν το φαγητό τις συζητήσεις και τις ευχάριστες στιγμές με τους αγαπημένους τους. Στη συνέχεια η εκδήλωση συνδυάστηκε με πολύ κέφι, μουσική, χορό και διασκέδαση, όπου όλοι οι παραβρισκόμενοι το ευχαριστήθηκαν και το απόλαυσαν με την καρδιά τους.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο πρώην Υπουργός Ανάπτυξης κ. Κώστας Σκρέκας η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Τρικάλων κα. Χρύσα Ντιντή, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Σάκης Ξάφος, η Δημοτική Σύμβουλος Τρικκαίων Βούλα Βότσιου – Μακρή, η πρώην Βουλευτής Παναγιώτα Δριτσέλη και ο Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Βαλτινού Βάιος Τσιγάρας.

Η πρόεδρος του Συλλόγου κα. Ρίκα Βότσιου – Πλεξίδα στην ομιλία της ανέφερε τα εξής:

«Αγαπητά μέλη και φίλοι του Συλλόγου.

Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για όλους εμάς, καθώς συγκεντρωνόμαστε για να γιορτάσουμε την παραδοσιακή κοπή της πίτας μας. Μια εκδήλωση που όχι μόνο σηματοδοτεί την αρχή του νέου χρόνου, αλλά μας δίνει την ευκαιρία να ενισχύσουμε τη σχέση μας ως κοινότητα, να μοιραστούμε ευχές και να δημιουργήσουμε νέες αναμνήσεις.

Η κοπή της πίτας είναι μία όμορφη παράδοση που μας ενώνει και μας θυμίζει τη σημασία της αλληλεγγύης και της συνεργασίας. Κάθε χρόνο αυτή η γιορτή είναι για μας μια ευκαιρία να αναλογιστούμε όλα όσα έχουμε πετύχει, αλλά και να οραματιστούμε τα όσα μπορούμε να επιτύχουμε μαζί στο μέλλον. Οι στιγμές που μοιραζόμαστε, οι συζητήσεις, τα γέλια και οι ευχές, είναι αυτές που ενδυναμώνουν το πνεύμα του συλλόγου μας και μας κινητοποιούν για τις νέες προκλήσεις που έρχονται.

Ας αφιερώσουμε αυτή την ημέρα για να αναγνωρίσουμε την αξία του να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο, να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να εργαζόμαστε όλοι μαζί για τη συνεχιζόμενη πρόοδο του συλλόγου μας.

Το νέο έτος είναι γεμάτο ευκαιρίες και προοπτικές και είμαι βέβαιη πως, με τη συνεργασία και την αφοσίωση μας θα καταφέρουμε να πετύχουμε ακόμα περισσότερα.

Εύχομαι σε όλους υγεία, ευτυχία και επιτυχίες για το νέο έτος. Ας είναι γεμάτο όμορφες στιγμές, πρόοδο και, φυσικά, νέες επιτυχίες για το σύλλογό μας

Χρόνια πολλά σε όλους μας και καλή χρονιά!»

Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ.

Και εδώ.

Η απόλαυση της κακοκαιρίας

 

Για βαρυχειμωνιά διαρκείας στη χώρα μας κάνουν λόγο οι μετεωρολογικές προβλέψεις, οι οποίες επικαλούνται τα τελευταία δεδομένα από το ευρωπαϊκό μοντέλο πρόγνωσης καιρού. Όμως δεν χρειάζεται στεναχώρια. Η κακοκαιρία μπορεί να φέρει μία αίσθηση αναστάτωσης έξω, αλλά μέσα στο ζεστό σπίτι αποκτά μια άλλη διάσταση: αυτή της απόλαυσης και της ηρεμίας. Όταν οι άνεμοι σφυρίζουν και η βροχή πέφτει δυνατά έξω, το σπίτι προσφέρει ένα καταφύγιο ασφαλείας και ζεστασιάς. Η αίσθηση της προστασίας που παρέχει ο χώρος μας, ενώ η φύση ξεσπά γύρω μας, είναι αξεπέραστη.

Η πυρά της φωτιάς στο τζάκι ή η ζεστασιά από την κεντρική θέρμανση κάνει το χώρο να μοιάζει ακόμα πιο φιλόξενος. Ο ήχος της βροχής που χτυπάει τα παράθυρα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα γαλήνης, που σε συνδυασμό με την άνεση του ζεστού σπιτιού, προκαλεί μια αίσθηση πλήρους χαλάρωσης.

Αυτή η στιγμή γίνεται ακόμα πιο απολαυστική όταν απολαμβάνουμε ζεστά ροφήματα, όπως καφέ η τσάι, καθισμένοι στον καναπέ, διαβάζοντας ένα βιβλίο ή βλέποντας μια ταινία. Η έντονη κακοκαιρία που επικρατεί έξω αποκτά έναν διαφορετικό χαρακτήρα όταν το σπίτι μας είναι το μέρος της ξεκούρασης και της συντροφιάς.

Ακόμα και αν η κακοκαιρία σημαίνει ότι οι εξωτερικές δραστηριότητες μειώνονται, η αίσθηση της απόλαυσης του σπιτιού μπορεί να ενισχύσει τους δεσμούς με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, καθώς περνάμε περισσότερο χρόνο μαζί, απολαμβάνοντας τη ζεστασιά και την ηρεμία της στιγμής. Οι κακές καιρικές συνθήκες προσφέρουν την ευκαιρία να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους, μέσα από απλές, αλλά τόσο ικανοποιητικές στιγμές.

Καλή Κυριακή!

Η αξέχαστη Ελληνίδα ηθοποιός Ειρήνη Παππά

 

«Διδάχτηκα την ασέβεια από τον πατέρα μου. Με έμαθε πως υπάρχει μόνο μία αριστοκρατία, του πνεύματος. Δεν υπάρχουν κύριοι και επίσημοι, αλλά άνθρωποι. Μ’ έμαθε ότι ο σεβασμός με υποτιμάει, ενώ η αγάπη με εξυψώνει. Με έμαθε πως μια και μόνο αριστοκρατία υπάρχει. Η αριστοκρατία του πνεύματος». Είχε πει η αξέχαστη ελληνίδα ηθοποιός Ειρήνη Παππά.

Παιδικές αναμνήσεις από το χωριό

 

Οι παιδικές αναμνήσεις από το χωριό είναι γεμάτες με εικόνες φυσικής ομορφιάς, απλότητας και ζεστασιάς. Όταν σκεφτόμαστε πως περνούσαμε τα καλοκαίρια στο χωριό μας το Βαλτινό, οι εικόνες έρχονται γεμάτες ήχους, χρώματα και μυρωδιές που φαίνεται σαν να μην ξεθωριάζουν ποτέ. Το χωριό ήταν ένας τόπος μαγείας, γεμάτος ανακαλύψεις και ατέλειωτες ώρες παιχνιδιού με τους φίλους και τα ξαδέλφια.

Η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό είναι η απέραντη φύση του χωριού. Οι αμέτρητες ώρες παιχνιδιού στις αλάνες, στους δρόμους στα λιβάδια στους αγρούς. Η μυρωδιά του χώματος, το γρασίδι, τα λουλούδια, το τραγούδι των πουλιών, οι ήχοι από τα οικόσιτα ζώα και το θρόισμα των φύλλων από τα δέντρα αποτελούσαν το μαγικό σκηνικό για ατελείωτα παιχνίδια και περιπέτειες.

Τα παιχνίδια του χωριού ήταν απλά, αλλά τόσο γεμάτα χαρά και ανεμελιά! Παιδιά κάθε ηλικίας έτρεχαν ξυπόλητα, στις αυλές, στους δρόμους και στα λιβάδια, παίζοντας κρυφτό, κυνηγητό, τα μήλα, ή το γνωστό «σκοινάκι». Για τα αγόρια, το κυνήγι και το ψάρεμα στα ποτάμια ήταν οι αγαπημένοι τους  προορισμοί για το καλοκαίρι καθώς πήγαιναν για ψάρεμα ή για μπάνιο, ενώ τα κορίτσια μάζευαν λουλούδια ή έπαιζαν με τις κούκλες τους φτιάχνοντας μικρές φάρμες ή σπίτια στην αυλή.

Η αυλή του σπιτιού ήταν ένας άλλος κόσμος γεμάτος από τις φωνές των γονιών που μαγείρευαν ή έκαναν δουλειές, και από τις ιστορίες των παππούδων και γιαγιάδων. Οι μεγάλες αυλές, με τις σκαμνιές, τις καρυδιές και τις κερασιές, τα γεωργικά εργαλεία αραδιασμένα εδώ κι εκεί, έδιναν στα παιδιά την αίσθηση ότι ζούσαν σε έναν κόσμο απολύτως φυσικό και αληθινό. Δεν υπήρχαν ούτε περιορισμοί, ούτε φόβοι -οι μικροί μπορούσαν να περνούν ώρες στον κήπο, να μαζεύουν φρούτα ή να βοηθούν στο μάζεμα του καλαμποκιού ή του σταριού.

Και φυσικά κάθε παιδική ανάμνηση από το χωριό συνδέεται με τις γεύσεις των παραδοσιακών φαγητών που έφτιαχναν οι μανάδες και οι γιαγιάδες. Ο ατμός που αναδύονταν από τη σούπα της γιαγιάς, οι τυρόπιτες και οι γαλατόπιτες που μόλις έβγαιναν από το φούρνο, οι φρέσκες ντομάτες, το τυρί, το μέλι από τα μελίσσια του χωριού -όλα αυτά έδιναν μια γεύση της παλιάς καλής ζωής.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο που καθόριζε την παιδική ζωή στο χωριό, ήταν η σύνδεση με την παράδοση και τον τόπο. Οι άνθρωποι στο χωριό ζούσαν πιο αργά, με λιγότερη βιασύνη και περισσότερη ουσία. Η επαφή με την γη και τα ζώα ήταν μια πηγή χαράς και μάθησης, κάτι που δύσκολα μπορούσε να βρει κανείς στην καθημερινότητα της πόλης. Και ενώ οι συνθήκες μπορεί να ήταν πιο δύσκολες, η απλότητα αυτών των στιγμών φάνταζε μαγική στα μάτια ενός παιδιού.

Πόσα πράγματα μπορούμε να μάθουμε από αυτές τις αναμνήσεις του χωριού! Μας διδάσκουν την αξία της απλότητας, της φυσικής ομορφιάς και της αληθινής επικοινωνίας με τους άλλους. Και, καθώς τα χρόνια περνάνε, αυτές οι αναμνήσεις γίνονται ακριβότερες και πιο πολύτιμες, καθώς βλέπουμε ότι στην αμεσότητα του χωριού βρίσκεται η αυθεντικότητα της ζωής.

Αυτές οι παιδικές αναμνήσεις από το χωριό δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Με το πέρασμα των χρόνων, μπορεί να αλλάξουν πολλά, αλλά το συναίσθημα που μας πλημμυρίζει κάθε φορά που θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια στο χωριό παραμένει ίδιο: μια αίσθηση ζεστασιάς, γαλήνης και αυθεντικότητας, κάτι που όλοι μας προσπαθούμε να βρούμε στην πεζή μας καθημερινότητα, που συχνά είναι γεμάτη ταχύτητα και άγχη.

Η θητεία ενός Στρατονόμου

 

Οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες μας μεταφέρουν σε εποχές που δεν έχουμε ζήσει ή μας θυμίζουν στιγμές που έχουν περάσει και που δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Κάθε φωτογραφία είναι μια σταγόνα από την ιστορία, μια μαρτυρία του παρελθόντος. Πολλές φορές μέσα από αυτές τις εικόνες, καταλαβαίνουμε τις ιστορίες πίσω από τα πρόσωπα που φαίνονται, ακόμα και αν δεν έχουμε ζήσει εκείνες τις στιγμές.

Τέσσερες φωτογραφίες, ενός φαντάρου, μας μιλούν για το παρελθόν και για αληθινές καταγραφές της ζωής.

Έτος 1962, και ο συγχωριανός μας, Ευάγγελος Κ. Τσιγάρας, υπηρετεί ως φαντάρος την θητεία του στον Ελληνικό στρατό. Μετά τη βασική του εκπαίδευση, και σύμφωνα με τα προσόντα που ταιριάζουν καλύτερα στο έργο της Στρατονομίας, όπως: να διαθέτει ύψος άνω του 1,80, να έχει άριστη όραση, να είναι κάτοχος διπλώματος αυτοκινήτου ή μοτοσυκλέτας, να έχει λευκό ποινικό μητρώο, να είναι απόλυτα υγιής κλπ., επιλέχτηκε και κατατάχθηκε στην Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία.

Ως στρατονόμος είχε κύριο σκοπό τη διασφάλιση της τάξης και της ασφάλειας εντός και εκτός των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των στρατευμένων.

Τα καθήκοντά του περιελάμβαναν διάφορες δραστηριότητες, όπως:

Ήταν υπεύθυνος για την εφαρμογή των στρατιωτικών κανονισμών και των νόμων στους στρατιώτες και το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων. Πραγματοποιούσε περιπολίες, ελέγχους και επιθεωρήσεις για τη διασφάλιση της πειθαρχίας και της τάξης, στις στρατιωτικές μονάδες και στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Φρόντιζε για την αποτροπή παράνομων ενεργειών και αδικημάτων, που αφορούν το στρατιωτικό προσωπικό. Ήταν υπεύθυνος για την έρευνα και την επιβολή ποινών σε περίπτωση παραβάσεων των στρατιωτικών κανονισμών, όπως η ανυποταξία η παραβίαση στρατιωτικής πειθαρχίας κ.λπ.

Η Στρατονομία γενικότερα αποτελούσε και αποτελεί έναν σημαντικό φορέα της στρατιωτικής πειθαρχίας και ασφάλειας.

Κάθε παλιά, ασπρόμαυρη φωτογραφία λοιπόν, είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά τις αξίες, τις ανθρώπινες σχέσεις και την ιστορία μιας εποχής, και για αυτό παραμένει ανεκτίμητη και σήμερα.

Από το χρονοντούλαπό της ιστορίας

 

Κάποτε, την φωτογραφία που αποτυπώνεται σε καρτ ποστάλ του Νίκου Στουρνάρα της δεκαετίας του ΄50 την είχα χαρακτηρίσει ως «βιτρίνα των Τρικάλων», καθώς επιπλέον ήταν, η πιο διαδεδομένη και γνωστή την εποχή εκείνη της πόλης μας. Τα τρία στην σειρά νεοκλασικά κτίρια της πλατείας Ρήγα Φεραίου δικαιολογούσαν τον χαρακτηρισμό.

Από αριστερά το αρχοντικό της οικογενείας Αβέρωφ που ήταν και το πρώτο που χτίστηκε γύρω στα 1890, στο μέσον το αρχοντικό της οικογενείας Χατζηγάκη και στα δεξιά το κτίριο του ξενοδοχείου «Πανελλήνιον» με τον κινηματογράφο «Ορφέα» τότε στο ισόγειό του.

Δυστυχώς μόνο το τελευταίο κτίριο εξακολουθεί, ανακαινισμένο, να στέκει αλώβητο μέχρι και σήμερα, με το ιστορικό πλέον ξενοδοχείο και τα «Goody’s» στο ισόγειό του όπως βλέπουμε στην δεύτερη πρόσφατη φωτογραφία…

Τα άλλα δύο καλαίσθητα νεοκλασικά κτίρια αντικαταστάθηκαν με άχαρες και μουντές σύγχρονες πολυκατοικίες που συνάδουν μόνο με το χειμερινό κλίμα των ημερών.

Σωτήρης Κύρμπας