Τοπιογραφίες

Η τοπιογραφία είναι η αναπαράσταση τοπίων στη ζωγραφική. Το τοπίο περιλαμβάνει συνήθως βουνά, κοιλάδες, πεδιάδες, δέντρα, ποτάμια, λίμνες και δάση, με μία ευρεία θέα να αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πίνακα και τα στοιχεία της να είναι διευθετημένα σε μία «δεμένη» σύνθεση. Οι συνθέσεις στην τοπιογραφία μπορεί να είναι εντελώς φανταστικές ή να αναπαριστούν την πραγματική εικόνα με ποικίλους βαθμούς ακριβείας. Οι τόνοι, τα χρώματα και η απεραντοσύνη του τοπίου, δημιουργούν την αίσθηση γαλήνης, αλλά όχι στασιμότητας. Τίποτα δεν διαταράσσει αυτή την αρμονία του τοπίου, τα πάντα συνυπάρχουν ειρηνικά με τη φύση και απολαμβάνουν την ήσυχη στιγμή της ημέρας. 

Από την θεματική ενότητα «Τοπιογραφίες» του Δημήτρη Τσιγάρα παρουσιάζονται δέκα ασπρόμαυροι πίνακες – σκίτσα, με αναπαραστάσεις τοπίων, που φιλοτεχνήθηκαν με βάση την αρμονία όλων των στοιχείων της φύσης, παρόλο που η ματιά τους έλκεται από την καθημερινή πραγματικότητα. Κι αν δεν υπάρχει το χρώμα σ’ αυτές τις τοπογραφίες, ας βάλει ο καθένας, από την παλέτα της ψυχής του, τα δικά του χρώματα για την ολοκλήρωσή τους.

Για να δείτε περισσότερα σκίτσα πατήστε Ένα σκίτσο την ημέρα

ΠΑΛΙΟΙ ΧΕΙΜΩΝΕΣ

 

Στιγμές από τους παλιούς χειμώνες. Τότε που χιόνιζε συχνά και μάλιστα για πολλές συνεχόμενες ημέρες. Ήμουνα ο μόνος φοιτητής στο χωριό και για την ιδιότητά μου αυτή με σέβονταν όλοι. Και, χιονίζοντας κάποτε στις χριστουγεννιάτικες φοιτητικές διακοπές, είχα φτιάξει τον χιονάνθρωπό μου μπροστά στο καφενείο του χωριού για να τον βλέπουν όλοι. Και τον έβλεπαν και τον σχολίαζαν καλότροπα και μου επέτρεπαν να είμαι διαρκώς παιδί, επειδή τάχα μόνο εγώ το δικαιούμουν. Ήμουνα ο μόνος που μπορούσα να παίζω και να χαίρομαι, χωρίς καμία άλλη απασχόληση. Ποιος μπορεί τώρα να μου βρει τη χαρά εκείνων των ημερών; Νόμιζα πως θα είχα απόθεμα για όλη μου τη ζωή, αλλά γελάστηκα.

Του Ηλία Κεφάλα

Πρώτη νίκη για την ομάδα του Α.Ο. Βαλτινού στο φετινό πρωτάθλημα

 

Στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Β΄ ΕΠΣ Τρικάλων, μεταξύ των ομάδων Α.Ο. Βαλτινού - Α.Ο. Φωτεινού, που διεξήχθη την Κυριακή 21-1 -2024, στο γήπεδο Βαλτινού το αποτέλεσμα βρήκε νικήτρια την ομάδα του Βαλτινού με σκορ 3-1. Το προβάδισμα για τον ΑΟΒ έκανε ο Αργύρης Περιστέρης. Η ομάδα του Φωτεινού απάντησε στο δεύτερο ημίχρονο και ισοφάρισε το παιχνίδι.  Η αντίδραση όμως της ομάδας του Βαλτινού ήταν άμεση και έκανε το 2-1 με ένα γκολ του Βάιου Τσιγάρα. Το τελικό 3-1 διαμόρφωσε με καταπληκτικό γκολ έξω από την περιοχή ο Ανδρέας Σταμούλης!

Οι εκλογές του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

 

Οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. του Συλλόγου πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2024, στο Δημοτικό κατάστημα Βαλτινού. Η αθρόα προσέλευση των κατοίκων στις διαδικασίες επανασύστασης του συλλόγου καθόρισε το αποτέλεσμα και ανέδειξε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο.

Τα νεοεκλεγέντα μέλη που προέκυψαν μετά τις εκλογές και απαρτίζουν το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου είναι:

Πλεξίδα - Βότσιου Φρειδερίκη (Ρίκα)     60 Ψήφους

Τσιούνη-Τσιγάρα Σοφία                          58      »

Μπάλτου-Καραθανάση Σοφία                55      »

Βλιώρα-Ρούσση Ελευθερία                    54      »

Τσιγάρα - Πράτα Ιωάννα                        53      »

Παπακώστα - Ευθυμίου Βασιλική          50      »

Δράκου - Τσιγάρα Αρετή                         35      »

Μπαντή Χρυσοβαλάντω                         35      »

 

Εξελικτική επιτροπή εκλέχθηκαν:

Αθανάσιος Ζαμπακάς

Χρήστος Ιωάννου.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ.

Το ουράνιο τόξο στο Βαλτινό

 

Σε ποιον δεν θα άρεσε να εντοπίσει ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό; Η όμορφη έκρηξη των χρωμάτων του σίγουρα γοητεύει τον παρατηρητή, αποπνέοντας έναν αέρα μυστηρίου καθώς εμφανίζεται μαγικά στον ορίζοντα. Το ουράνιο τόξο μπορεί να φέρει ένα χαμόγελο στους πιο θλιμμένους ανθρώπους και να φτιάξει τη διάθεση σχεδόν όλων.

Μόλις εμφανιστεί ένα ουράνιο τόξο, οι άνθρωποι θα σταματήσουν και θα θαυμάσουν την ομορφιά του.

Το ίδιο έκανε σήμερα και ο Βασίλης Κ. Σταμούλης όταν εντόπισε το ουράνιο τόξο πάνω από το Βαλτινό και δεν έχασε την ευκαιρία να το φωτογραφίσει.

Κάποιοι μπορεί να θεωρούν τα ουράνια τόξα μόνο ως μια οπτική ψευδαίσθηση, κανείς όμως δεν μπορεί να αρνηθεί την ασύλληπτη ομορφιά τους.

Το ουράνιο τόξο συμβολίζει διάφορα πράγματα, από συναισθήματα ελπίδας μέχρι την ειρήνη και την ισότητα. Στην ελληνική μυθολογία, όπου η Ίριδα χρησίμευσε ως θεά του ουράνιου τόξου θεωρούνταν αγγελιοφόρος των θεών, δημιουργώντας έναν σύνδεσμο μεταξύ της ανθρωπότητας και των θεών. 

«Το αετόπουλο στο κοτέτσι»

 Ένα όμορφο παραμύθι συναισθηματικής νοημοσύνης.

Μια φορά κι έναν καιρό κάπου εκεί στο Βαλτινό ήταν ένας αγρότης ο οποίος έβλεπε καθημερινά στην άκρη του κτήματός του να ανεβοκατεβαίνουν αετοί. Μετά από λίγο καιρό όμως οι αετοί εξαφανίστηκαν. Από περιέργεια ο αγρότης πήγε να δει τι υπάρχει εκεί, στο συγκεκριμένο σημείο που ανεβοκατέβαιναν οι αετοί και βρήκε μία εγκαταλειμμένη φωλιά με ένα αυγό. Πήρε το αυγό και το έβαλε στην φωλιά της κλώσας του να το κλωσήσει μαζί με τα δικά της αυγά.

Έτσι μετά από λίγο καιρό γεννήθηκε ένα πανέμορφο αετόπουλο. Το αετόπουλο ζώντας ανάμεσα στα κοτόπουλα, άρχισε σιγά σιγά να μαθαίνει και να συνηθίζει τους τρόπους τους και να θρέφεται με το καλαμπόκι που ο αγρότης το τάιζε.

Ξαφνικά ένα ηλιόλουστο πρωινό βλέπει από πάνω του πουλιά να πετάνε. «Τι θαυμάσιο είναι να πετάς έτσι! Θα ήθελα πολύ να μπορέσω να πετάξω κι εγώ» σκέφτηκε. Μόλις είπε την ιδέα του στα κοτόπουλα, εκείνα γέλασαν και του απάντησαν: «Τι ηλίθια ιδέα! Εσύ είσαι κοτόπουλο. Τα κοτόπουλα δεν πετούν! Ποτέ δε θα μπορέσεις να πετάξεις, ό,τι κι αν κάνεις». Η μητέρα του φοβισμένη του είπε: «Αν προσπαθήσεις να πετάξεις, θα πέσεις πάνω στα σύρματα του κοτετσιού και θα σπάσεις τα φτερά σου». Ο κόκορας, ο πατέρας του συμπλήρωσε με το λογικό επιχείρημα: «Ακόμα κι αν πετάξεις, θα είναι πολύ δύσκολο να βρεις τροφή, θα πεινάσεις και θα πεθάνεις».

Το αετόπουλο άρχισε να στεναχωριέται, να θλίβεται και να μαραζώνει. Κοίταζε τον ουρανό, έβλεπε τα πουλιά να πετάνε και ένοιωθε τόσο άσχημα και τόσο μειονεκτικά που δεν θα μπορούσε ποτέ να πετάξει. Δεν μπορούσε να βγάλει από την καρδιά του τη μεγάλη του επιθυμία να πετάξει. Η θλίψη κι ο καημός του άρχισαν σιγά σιγά να κατασπαράζουν το σώμα του. Είχε χάσει την αυτοπεποίθησή του και έτσι η τροφή και η επιθυμία για ζωή έχασαν κάθε νόημα για εκείνο. Πέρναγε όλο και περισσότερες ώρες μόνο του, συχνά μέσα στο πέτρινο κοτέτσι. 

Μετά από λίγες μέρες το αετόπουλο βρέθηκε νεκρό από τη θλίψη του μέσα στο κοτέτσι. Δεν κατάφερε να πιστέψει μέσα του ότι δεν ήταν κοτόπουλο αλλά αετόπουλο.

Το δίδαγμα της ιστορίας λοιπόν είναι να μην πάψει ποτέ κανείς να πιστεύει ότι είναι αετόπουλο και ότι μπορεί να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει. Το να βρει κανείς τους δρόμους της ζωής δεν είναι ποτέ ζήτημα γνώσης και συμβουλών, αλλά η ανακάλυψη της ίδιας της ψυχής μας. Και αυτό μόνο ο εαυτός μας μπορεί να το επιτύχει.

Τα ευτράπελα του τόπου μας

 

«Ο αγελαδογάμ’ς»

Στη δεκαετία του ΄60 εφαρμοζόταν από την κτηνιατρική υπηρεσία ένα πρόγραμμα τεχνητής γονιμοποίησης για τις αγελάδες. Κατά τακτά χρονικά διαστήματα γύριζε ένας υπάλληλος στα χωριά και με ένα μηχάνημα που το έλεγαν «σπερματοχίτη» έκανε τεχνική γονιμοποίηση στα ζώα. Πολλοί ήταν εκείνοι στο χωριό που τον υπάλληλο αυτόν τον αποκαλούσαν «αγελαδογάμη».

Μια μέρα λοιπόν που ήταν να ’ρθει στο χωριό, ο υπάλληλος του κτηνιατρείου, και καθώς ήταν προγραμματισμένο να πάει στο σπίτι του Νικόλα, συνέβη το εξής περιστατικό: Ο Νικόλας θα έλειπε σε κάτι δουλειές και είπε στην γιαγιά του, όταν έρθει ο γελαδογάμης να τον οδηγήσει στον στάβλο και να του δείξει την αγελάδα.

Ήρθε λοιπόν, κάποια στιγμή ο υπάλληλος και η γιαγιά τον οδήγησε στον στάβλο και μέσα στην αφέλειά της του είπε:

«Να η αγελαδίτσα μας, παιδάκι μ’, εδώ σου ’χω το σκαμνάκι και εκεί είναι το καρφάκι για το παντελόνι σ’…».

Αποστομωτική απάντηση

Μία μέρα ένας ξένος επισκέφτηκε το χωριό και θέλησε να μάθει την ιστορία του. Πέρασε λοιπόν από την πλατεία του χωριού, πλησίασε στο καφενείο όπου κάθονταν οι λίγοι θαμώνες και τους ρώτησε:

«Καλημέρα, να ρωτήσω κάτι. Στο χωριό σας γεννήθηκε κανένας μεγάλος άντρας;»

«Α, μπα, του απάντησε κάποιος, εδώ γεννιούνται όλο πιτσιρίκια».

Σε Ταξίαρχος προήχθη ο συγχωριανός Στέλιος Μπιλιάλης

 

Σε ταξίαρχο προήχθη ο συγχωριανός Αστυνομικός Διευθυντής Στέλιος Μπιλιάλης, πρώτος στη σειρά, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη στη διαδικασία των κρίσεων των αξιωματικών στην ΕΛ.ΑΣ.

Ο Στέλιος Μπιλιάλης ο οποίος υπηρετεί εδώ και 2 χρόνια  στο Επιτελείο της ΓΕΠΑΔ Θεσσαλίας προήχθη κατά τις κρίσεις της ΕΛ.ΑΣ. σε Ταξίαρχο, σε μια αναγνώριση της αξιοσύνης και της προσφοράς του, καθώς υπήρξε μάχιμος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας με σημαντικές επιτυχίες στην καριέρα του.

Εργασίες συντήρησης και καθαρισμού των καναλιών στο Βαλτινό

 

Ξεκινήσανε οι εργασίες συντήρησης και καθαρισμού των καναλιών στην τοπική κοινότητα Βαλτινού. Η εκτέλεση εργασιών συντήρησης και καθαρισμού πραγματοποιείται από τον Δήμο Τρικκαίων, με τη χρήση μηχανικού εκσκαφέα και ανατρεπόμενου αυτοκινήτου (φορτηγού).

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της τοπικής κοινότητας Βαλτινού Βάιο Τσιγάρα, η διάνοιξη και ο καθαρισμός που γίνεται σήμερα, θεωρείται πολύ σημαντικό έργο για την πρόληψη και την προστασία της περιοχής της κοινότητας Βαλτινού, από πλημμυρικά φαινόμενα, καθώς τα τελευταία χρόνια δεν υπήρξε καμιά παρέμβαση και το πρόβλημα ήταν σε οριακή κατάσταση.  

ΒΟΥΚΟΛΟΣ

 

Από μικρός ήμουν βουκόλος και σαν από χάρισμα πολύ εύκολα τιθάσευα όλα τα βοοειδή. Μια μέρα, όμως, παίζοντας δίπλα στα γιγαντόσωμα, έχασα μια δαμάλα (το λέει σοβαρά το παραμύθι), και μη μπορώντας να γυρίσω πίσω, καθόμουνα στην ερημιά κι έκλαιγα την απώλεια. Οι θεοί με λυπήθηκαν και μ’ έκαναν πουλί, για να πετάω ελεύθερος μακριά και να παίζω ασυλλόγιστος όσο θέλω. Όμως εγώ και πουλί που έγινα συνεχίζω πάντα το κοπάδι να φυλάω κι όρεξη δεν έχω με άλλα πουλιά να σμίγω και να χαίρομαι τον ουρανό.

Του Ηλία Κεφάλα

Τιμήθηκε η μνήμη του πολιούχου Αγίου Αθανασίου στο Βαλτινό

 

Τον πολιούχο και προστάτη του, Άγιο Αθανάσιο γιόρτασε  η ενορία του Βαλτινού.

Την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2024, παραμονή της εορτής τελέστηκε στον ναό του Αγίου Αθανασίου Μέγας Εσπερινός μετ' Αρτοκλασίας και θείου Κηρύγματος. Τον εσπερινό τέλεσε ο πατήρ Κωνσταντίνο Ζαχαράκης, συμπαραστατούμενος από τον αρχιερατικό επίτροπο της ιεράς μητροπόλεως πατήρ Λάμπρο Κολώνα. 

Σήμερα, Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2024, τελέστηκε η πανηγυρική Θεία λειτουργία, όπως κάθε χρόνο.

Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας ή Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος (περ. 298 – 2 Μαΐου 373) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου ετησίως δύο φορές το χρόνο. Στις18 Ιανουαρίου και στις 2 Μαΐου, που είναι και η ημερομηνία κοίμησής του.

Απολυτίκιο (Ἦχος γ')

Στῦλος γέγονας Ὀρθοδοξίας,

θείοις δόγμασιν ὑποστηρίζων

τὴν Ἐκκλησίαν, ἱεράρχα Ἀθανάσιε·

τῷ γὰρ Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον

ἀνακηρύξας κατῄσχυνας Ἄρειον.

Πάτερ Ὅσιε,

Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,

δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Για την ιστορία.

Ο επίσημος καθορισμός του πολιούχου της ενορίας του ναού Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 66 τεύχος Α της18ης Φεβρουαρίου 1912, ο ορισμός του πολιούχου της ενορίας Αγίου Αθανασίου Βαλτινού έγινε με το Βασιλικό Διάταγμα της 29ης Ιουλίου 1912. Ο Βασιλιάς των Ελλήνων Γεώργιος Α’ κατόπιν προτάσεως του Νομάρχη Τρικάλων Μ. Μακκά και της συμβουλευτικής γνωμοδότησης του Επισκόπου Τρίκκης και Σταγών Άνθιμου Παντελάκη, διέταξε τον καθορισμό, μεταξύ άλλων ενοριών των χωριών του δήμου Πιαλίων και του Βαλτινού: «Tου χωριού Bαλτσινού μετά των συνοικισμών Μελέγου, Ασπροβάλτου και Μεσιακών εις μίαν την του Αγίου Αθανασίου».

Παρατίθεται στη συνέχεια αντίγραφο του σχετικού ΦΕΚ.

Ο Σαλεπιτζής των Τρικάλων

 

Με την εμφάνιση του χειμωνιάτικου κρύου στον τόπο μας, έκανε την εμφάνισή του και ο Σαλεπιτζής, ο οποίος κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης των Τρικάλων και προσφέρει στους πελάτες του το θερμαντικό του ρόφημα καθημερινώς. Βρέξει, χιονίσει παίρνει κάθε πρωί την κινητή «επιχείρησή» του και βγαίνει στους δρόμους της πόλης. «Σαλέπι!!! Εδώ το καλό σαλέπι!!!» Διαφημίζει την πραμάτεια του προσελκύοντας τους πελάτες του για να πιουν μία κούπα αχνιστό σαλέπι, το κατεξοχήν παραδοσιακό χειμωνιάτικο ρόφημα.

Ο κύριος Παναγιώτης Τέγος, ένας άνθρωπος ευγενικός και καλοσυνάτος, είναι ο μοναδικός σαλεπιτζής των Τρικάλων. Εδώ κι αρκετά χρόνια τον έχουμε συνδυάσει με το χειμώνα αυτής εδώ της πόλης. Άρχισε τη δουλειά αυτή το 2012. Συνήθως δουλεύει με συγκεκριμένο πελατολόγιο. Βγαίνει μόνο το πρωί για 3-4 ώρες και έχει συγκεκριμένο δρομολόγιο. Θα περάσει από πελάτες, μαγαζιά και παράλληλα θα πουλήσει το προϊόν του σε περαστικούς πελάτες που θα πάρουν σαλέπι στο δρόμο.

Οι παλαιότεροι το γνωρίζουν και το αναζητούν, ενώ πολλοί νέοι διστακτικοί, τον ρωτούν: «τι είναι το σαλέπι;».

Ευτράπελες Διηγήσεις ή Αστειολογήματα του Βαλτινού

Ευτράπελες διηγήσεις είναι τα λεγόμενα ανέκδοτα ή περιγελαστικά αστεία ή περιπαίγματα χωριών που σατιρίζουν ή ειρωνεύονται ανθρώπους, επαγγέλματα, χωριά κλπ. Ο χωρικός, ιδιαίτερα τα παλαιότερα χρόνια, δεν είχε πολλούς τρόπους να διασκεδάσει. Έτσι, προσπαθούσε να βρει τρόπο να κοροϊδεύει, να χλευάζει, να περιπαίζει, για να γελάει λιγάκι και να ξεδίνει από την καθημερινή κούραση και τη σκοτούρα. Την κοροϊδία λοιπόν την έκανε μέσο διασκέδασης κυρίως, χωρίς να έχει διάθεση να θίγει, να προσβάλλει πρόσωπα και πράγματα. Πολλές είναι οι φράσεις και οι διηγήσεις των χωριανών μου που αναφέρονται σε περιπαίγματα των άλλων χωριών για την εξωτερική τους εμφάνιση, το ντύσιμο, το πνευματικό τους επίπεδο.

Ευτράπελες φράσεις που χρησιμοποιούσαν οι Βαλτσινιώτες για τα άλλα τα χωριά, ιδίως τα διπλανά, και για τους κατοίκους τους:

-Οι Σιαπανήσιοι.

-Χαμπέρια απ’ το Λάντζ.

-Σαν να είσαι απ’ το Κουρνέσ’.

-Ματσούκι στο Μζάκι.

-Αρκούδα απ’ το Μισντάνι.

-Θα σι ρίξω καμιά σφαλιάρα βαρμπομπίτικη.

-Οι Ρουμούνηδες.

-Ε, Γενεσιώτ’.

-Κουβέντες Προδρομίτικες.

-Πάτα Λάρσα.

-Αρκούδα απ’ το Μαλακάσι.

Τα άλλα χωριά τον κάτοικο του χωριού μας τον λεν σκωπτικά «Βαλτινίσιο», το μικρό παιδί «Βαλτινούλι», και τη γυναίκα «Βαλτινίσια».

 Του Ευαγγέλου Σ. Στάθη

Η επανεκκίνηση του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

 

Σε γενική συνέλευση και εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού καλούνται τα μέλη την Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2024 και ώρα 4 μ.μ. στο Δημοτικό κατάστημα Βαλτινού.

Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι αλλά και όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν για την επανεκκίνηση του εκπολιτιστικού συλλόγου, να παραβρεθούν και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες.

Τα ομόφυλα ζευγάρια και οι άστεγοι

 

…Με αυτά τα μείζονα θέματα ξεκίνησε η νέα χρονιά. Να τη χαιρόμαστε. Δεν έχει σημασία πόσους συμπολίτες μας αφορά ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Εμπειρικά θεωρώ ότι είναι λιγότεροι από όσους είναι άστεγοι. Και δεν το λέω χάριν ευφωνίας. Απλώς πιστεύω ότι το πρόβλημα των συμπολιτών μας που είναι άστεγοι είναι σημαντικότερο από το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα ομόφυλα ζευγάρια με τα αστικά δικαιώματά τους και την τεκνοθεσία τους. Και βέβαια, πρέπει να δοθεί μια λύση. Όμως, δεν με απασχολεί αυτό. Αυτό που με απασχολεί είναι οι προτεραιότητες που ο συλλογικός μας βίος αναδεικνύει και ο τρόπος που τις αντιμετωπίζουμε.

Μεγάλωσα σε μια Ελλάδα όπου δεν υπήρχε θέμα ομόφυλων ζευγαριών. Είναι ξεπερασμένη, το αποδέχομαι. Όμως μεγάλωσα σε μιαν Ελλάδα όπου δεν υπήρχαν άστεγοι. Μπορώ να πω το ίδιο, ότι είναι ξεπερασμένη; Η σημερινή Ελλάδα μου δεν ασχολείται με τους άστεγους. Τους αντιμετωπίζει ως παράπλευρες απώλειες της οικονομικής εξέλιξης. Την απασχολούν, όμως, τα ομόφυλα ζευγάρια. Όλοι έχουν κάτι να πουν γι’ αυτά. Και αναρωτιούνται, όπως ο κ. Σαμαράς, για ποιον λόγο η κοινοβουλευτική δημοκρατία μας ωθεί όλο και περισσότερους πολίτες στην αποχή από τα κοινά.

Περπατάς νύχτα στη Σταδίου και βλέπεις μέσα σε μια πιλοτή ένα κουβάρι από κουβέρτες όπου μέσα τους ζει ένας άνθρωπος. Και την επομένη ακούς στις ειδήσεις κάποια τοποθέτηση για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Συμφωνείς ή διαφωνείς, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η απόσταση που χωρίζει τον δημόσιο λόγο της δημοκρατίας μας από την πραγματικότητά της.

Τάκης Θεοδωρόπουλος (Καθημερινή)

Η χορωδία του Κόκκινου Στρατού τραγουδά για την «Ελληνική Επανάσταση»

 

Ένα μικρό μνημόσυνο για την χορωδία του Κόκκινου στρατού που μας έκαναν την μεγάλη τιμή να έρθουν στην Αθήνα και να μας ψυχαγωγήσουν με τον δικό τους τρόπο...

Με ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη είναι το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ» που αποτελεί απόσπασμα από το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη.

Ανήμερα Χριστουγέννων, του 2016 ένα αεροπορικό δυστύχημα παίρνει 64 άτομα μαζί του κοντά στο Σότσι, στην Μαύρη θάλασσα. Αιωνία η μνήμη των νεκρών.

Τα γλυπτά από χιόνι

 

Η γλυπτική του χιονιού είναι μια υπαίθρια δραστηριότητα και είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που απολαμβάνουν πολλοί κατά τους χειμερινούς μήνες.  Τα έργα μπορεί να είναι απλές δημιουργίες ή εξειδικευμένες καλλιτεχνικές κατασκευές, ανάλογα με το επίπεδο δεξιοτήτων και την υπομονή του γλύπτη.

Μπορεί να αποτελέσει και μια μεγάλη οικογενειακή δραστηριότητα που δύναται να την απολαύσουν μαζί ενήλικες και παιδιά.

Οι καλλιτέχνες σχηματίζουν το σχήμα χρησιμοποιώντας μια ποικιλία εργαλείων, όπως φτυάρια, συλλέκτες πάγου και διάφορα άλλα αντικείμενα.

Πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό με καλλιτεχνικές αξιώσεις!

Βέβαια, μόλις ζεστάνει ο καιρός και λάμψει ο ήλιος, τα γλυπτά θα λιώσουν. Όμως ακόμα, κι αν προορίζονται να λιώσουν αυτό δεν πτοεί τους καλλιτέχνες του χιονιού, ίσως η παροδική τους φύση να είναι μέρος της ομορφιάς τους.