Τα ξημερώματα της ερχόμενης Κυριακής 27 Μαρτίου 2011, ξεκινά η εφαρμογή του μέτρου της Θερινής Ώρας σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, στις 3 το πρωί της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή θα δείχνουν 4 το πρωί. Το μέτρο θα ισχύσει μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (30/10/2011).
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Ελλάδα συμμετέχει στην παγκόσμια εκστρατεία του WWF ενάντια στην κλιματική αλλαγή που έχει χαρακτηριστεί ως «το μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός στον πλανήτη». Η εφημερίδα μας συμμετέχει φέτος σ αυτή την εκστρατεία προβάλλοντας την ιδρυτική διακήρυξη της Κίνησης για την Αποανάπτυξη.
ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΡΙΚΑΛΙΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός !! Η σημερινή χαοτική παγκόσμια τάξη πραγμάτων μας προειδοποιεί για ένα απειλητικό μέλλον. Είναι αναγκαίο να αναζητήσουμε διέξοδο από την πολύπλευρη σημερινή κρίση και όχι να παραδοθούμε στην παραλυσία του ανήσυχου παρατηρητή. Η κίνησή μας δημιουργήθηκε για να συμβάλλει όσο μπορεί σε αυτή την αναζήτηση, με σκέψη ελεύθερη, με πλανητική ματιά, με οικολογική προσέγγιση και προσήλωση στα ιδεώδη του ουμανισμού. Μαθαίνοντας από τις αναλύσεις φιλοσόφων, στοχαστών, κοινωνιολόγων, επιστημόνων, θέλουμε να κατανοήσουμε τις κινητήριες δυνάμεις του ανθρώπινου πολιτισμού, να εξηγήσουμε το σήμερα και να φανταστούμε ένα
Η άνοιξη μπήκε για τα καλά. Τα πουλιά εμφανίστηκαν επιτελώντας με την παρουσία τους το δικό τους σκοπό στην φύση. Όμως τα πουλιά έχουν τον δικό τους θαυμαστό κόσμο ενστίκτων και συναισθημάτων και εκφράζονται με τον δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Οι παρακάτω φωτογραφίες των δύο πουλιών τραβήχτηκαν την ώρα που η μοίρα τους αποφάσιζε να παίξει το δικό της παιχνίδι. Την στιγμή της εξέλιξης του παντοτινού αποχωρισμού των πουλιών ο φακός κατέγραψε τις αντιδράσεις.
Η σύντροφό του έχει τραυματιστεί και η κατάσταση είναι πολύ άσχημη.
Με μεγάλη λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος στο Βαλτινό η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821. Σε μια ηλιόλουστη μέρα, σήμερα, Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011, οι εκδηλώσεις στο Βαλτινό έγιναν μέσα σε κλίμα λαμπρότητας και εθνικής υπερηφάνειας, προκειμένου να τονιστεί η μεγάλη σημασία της ιστορικής πορείας του έθνους μας.
Ο εορτασμός άρχισε με τη δοξολογία στον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού. Στη συνέχεια έγινε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στην κεντρική πλατεία του χωριού και ακολούθησε η μαθητική παρέλαση των τμημάτων του Νηπιαγωγείου, Δημοτικού Σχολείου, Γυμνασίου και Λυκείου Βαλτινού.
Τον Δήμο Τρικκαίων εκπροσώπησαν η αντιδήμαρχος κα. Βάσω Κάκλα, η Δημοτικός Σύμβουλος κα. Βούλα Βότσιου και ο κοινοτικός πρόεδρος Βαλτινού κ. Δημήτριος Σταμούλης.
Με παλιές εικόνες από το παλιό αναγνωστικό της πρώτης δημοτικού, το γνωστό μας αλφαβητάρι, σε εικονογράφηση του Κώστα Γραμματόπουλου συνθέτουμε το σημερινό αφιέρωμα για την εθνική μας εορτή.
Η Ελλάδα με τις μνήμες της, η Ελλάδα με τους Έλληνες και τα σύμβολά της, η Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει, δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά, μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά…
Το Λύκειο Βαλτινού σας προσκαλεί στο πάρτυ που διοργανώνει την Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011 στις 10 μ.μ., στο καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» στο Βαλτινό. Ο νέος, ανακαινισμένος χώρος του καταστήματος, η μουσική, ο χορός και η πλούσια λαχειοφόρος με τα πολλά και ενδιαφέροντα δώρα θα δημιουργήσουν μια ιδανική ατμόσφαιρα και θα σας προσφέρουν μια υπέροχη βραδιά, γεμάτη κέφι!
Η επέτειος της εθνικής παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου μας φέρνει στο νου τους τσολιάδες, και την ιστορία της ελληνικής ενδυμασίας η οποία αναζητεί την αλήθεια της μεταξύ πραγματικότητας και μύθων με τα τσολιαδάκια.
Στο Βαλτινό είτε ως μαθητές στο σχολείο, είτε ως χορευτές σε κάποιο σύλλογο, είτε ως τσολιάδες σε κάποια παρέλαση ή εκδήλωση, τη στολή του τσολιά την φορέσαμε σχεδόν όλοι μικροί και μεγάλοι και αισθανθήκαμε λίγο έως πολύ το ρίγος της ένδοξης ιστορίας που κουβαλάει.
Ο τσολιάς, με την ηρωική φουστανέλα και το θρυλικό τσαρούχι, έγινε σύμβολο της Εθνεγερσίας. Μετά την Επανάσταση του 1821
Σχολική γιορτή για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 στο Βαλτινό
Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Δημοτικό σχολείο Βαλτινού η σχολική γιορτή για την επέτειο της επανάστασης του 1821. Στην γιορτή συμμετείχαν ο Παιδικός σταθμός, το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο Βαλτινού. Το πρόγραμμα περιελάμβανε, ομιλία, τραγούδια, ποιήματα και σκετς για την εθνική επέτειο της παλιγγενεσίας.
Οι μαθητές απέδωσαν με τον καλύτερο τρόπο το νόημα της επετείου και θύμισαν στους παρευρισκόμενους πως την ημέρα της 25ης Μαρτίου του 1821 ο ελληνισμός σύσσωμος ξεσηκώθηκε εναντίον του δυνάστη, του τουρκικού έθνους. Έσπασε τα δεσμά της δουλείας και οι έλληνες διακρίθηκαν από τον ηρωισμό και την αυτοθυσία. Μετά από πολλά ολοκαυτώματα, πολλούς θανάτους αθώων αγωνιστών ξαναπρόβαλε η πολυπόθητη λευτεριά στον τόπο μας.
Η επέτειος της 25ης Μαρτίου είναι καλό να μας θυμίζει τα γεγονότα εκείνα και να αντλούμε διδάγματα. Να μπορούμε να συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με το ίδιο σθένος, να κάνουμε την ελευθερία και την προκοπή καθημερινό μας βίωμα, πράξη ζωής και ιερό μας χρέος. Ίσως αυτό είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής στους τιμημένους νεκρούς του 1821.
Την γιορτή παρακολούθησαν ο πρόεδρος της κοινότητας Βαλτινού κ Δημήτριος. Σταμούλης, η Δημοτική σύμβουλος Τρικκαίων κα. Βούλα Βότσιου, ο εφημέριος Πατήρ Κωνσταντίνος Ζαχαράκης οι δάσκαλοι, οι γονείς των μαθητών και πλήθος κόσμου. Δείτε παρακάτω το σχετικό φωτορεπορταζ.
Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα». Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα. Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα... Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής:
Ανάστατοι οι δημοτικοί υπάλληλοι. Στάση εργασίας χθες και σήμερα για τη μη καταβολή του μισθού τους. Έχει εξαντληθεί η υπομονή των εργαζομένων στο δήμο Τρικκαίων, καθώς για 8η μέρα δεν έχει καταβληθεί ο μισθός του δεκαπενθημέρου στους μόνιμους και αορίστου χρόνου δημοτικούς υπαλλήλους. Χθες και σήμερα το πρωΐ πραγματοποίησαν στάση εργασίας μέχρι το τέλος του ωραρίου, ενώ ο δήμαρχος Τρικκαίων κ. Λάππας απαντώντας στους εργαζόμενους έδωσε μια ενημέρωση σε βάθος για την οικονομική κατάσταση του Δήμου, για να εξηγήσει:
«Κατανοούμε τα προβλήματα των εργαζομένων επειδή παραμένουν απλήρωτοι για μια εβδομάδα τώρα και ενδεχόμενα θα παραμείνουν ακόμη για λίγες ημέρες. Αλλά παρά την επιθυμία μας να ικανοποιήσουμε τα αιτήματά τους βρισκόμαστε σε μια προφανή αδυναμία γιατί δεν έχουμε τα χρήματα τα οποία χρειάζονται για να πληρώσουμε τους εργαζόμενους, τους μόνιμους και τους αορίστου χρόνου».
Η παραπάνω φωτογραφία, που απεικονίζει ένα ζευγάρι αρραβωνιασμένων νέων του χωριού μας, πέρα από την παλαιότητά της (1956), τα συνηθισμένα ενδυματολογικά στοιχεία της εποχής, και τις γενικές πληροφορίες που μας δίνει, δεν παρουσιάζει κάποιο άλλο σημαντικό ενδιαφέρον. Όμως στην πίσω όψη της υπάρχει ένα επιστολόγραφο σημείωμα, χειρόγραφο, το οποίο πέρα από την καλλιγραφική του αξία, θεωρείται αξιόλογο και ο λόγος του κειμένου.
Η σύνταξη και η ομορφιά της γραφής του θυμίζει τον λόγο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Η φωτογραφία επιστολόγραφο γράφτηκε από τον Γεώργιο Τσιγάρα και στάλθηκε στον φαντάρο γιό του, Ανδρέα το 1956.
Το κείμενο έχει ως εξής:
"Λάβε παιδί μου Ανδρέα την φωτογραφίαν του γαμπρού μας Σωτηρίου και της αδελφή σου Ανδρονίκης, όπου σήμερον όπου σου γράφω βάλαμε εις το όνομα του Θεού και κινήσαμε τον γάμον. Την Κυριακή στεφανώνονται και σας εύχομαι και σας να δώσει ο θεός καλήν απόλυσην να είστε εις τον γάμον της αδελφή σας.
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, παλιά, πολύ παλιά, στο Βαλτινό...
Κάποτε, στην πλατεία της εκκλησίας Αγίου Αθανασίου Βαλτινού υπήρχαν διάφορα μεγάλα δένδρα. Μεταξύ αυτών υπήρχε και ένας πλάτανος, ένα τεράστιο πλατάνι που βρισκόταν ακριβώς στη μέση της πλατείας. Και ακριβώς στο κέντρο της καθημερινής ζωής του χωριού. Για πολλά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού συναντιόνταν εκεί καθημερινά κάτω από το πλατάνι. Εκεί έκλειναν τις δουλειές τους, εκεί γίνονταν οι γάμοι, εκεί γίνονταν τα διάφορα γλέντια τους, εκεί θυμούνταν τους νεκρούς τους, και εκεί έπαιρναν τις καθοριστικές αποφάσεις για το χωριό. Μια μέρα κάτι διαφορετικό και παράξενο συνέβη. Από μια ρίζα του πλατάνου ξεπετάχτηκε, άξαφνα, ένα πράσινο κλαδάκι με δυο φύλλα που σημάδευαν τον ήλιο. Ήταν ένα βλαστάρι. Το πρώτο βλαστάρι που έβγαζαν οι ρίζες του πλατάνου από τότε που το θυμούνταν. Το γεγονός αντιμετωπίστηκε με ενθουσιασμό και με χαρά μόνο από τους μισούς κατοίκους. Οι άλλοι μισοί κάτοικοι ήταν επιφυλακτικοί και έλεγαν ότι το βλαστάρι θα δημιουργούσε επιπλοκές. Λίγες μέρες μετά άρχισε να σκάζει και δεύτερο βλαστάρι. Και μέσα σε ένα μήνα, πάνω από είκοσι πράσινα κλαδάκια φύτρωσαν πάνω στις γκρίζες ρίζες του πλατάνου. Κάτι συνέβαινε στο γέρικο πλατάνι. Τα φύλλα του ήταν πολύ κίτρινα, αδύναμα και έπεφταν εύκολα. Ο φλοιός του κορμού του, που άλλοτε ήταν τρυφερός και σαρκώδης, τώρα ήταν ξερός και έσπαγε. Έτσι κάποιοι θεώρησαν πως «το πλατάνι είναι άρρωστο». Και ίσως να πέθαινε. Εκείνο το απόγευμα άνοιξε μεγάλη συζήτηση ανάμεσα στους Βαλτσινιώτες. Ορισμένοι έλεγαν πως έφταιγαν τα βλαστάρια. Τα επιχειρήματά τους ήταν σαφή. Όλα πήγαιναν καλά προτού εμφανιστούν τα βλαστάρια. Οι υπερασπιστές των νέων βλαστών έλεγαν ότι το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο, και τα βλαστάρια ήταν μια εξασφάλιση για το μέλλον, αν κάτι πάθαινε το πλατάνι.
Με τη συζήτηση, δημιουργήθηκαν δύο ομάδες σαφώς αντίθετες. Η μία έδινε προτεραιότητα στο γέρικο πλατάνι και η άλλη στα νέα βλαστάρια. Δίχως να το καταλαβαίνουν, η λογομαχία φούντωσε και οι δύο ομάδες απομακρύνθηκαν περισσότερο.
Σόλων: Η ζωή δεν είναι απαραίτητο να είναι τέλεια για να είναι υπέροχη. Λουκάς:Κάθε άνθρωπος έχει τις λόξες του και συχνά είναι τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχει. Σόλων:Η ζωή είναι ο δισταγμός μεταξύ ενός θαυμαστικού και ενός ερωτηματικού. Στην αμφιβολία, υπάρχει και η τελεία. Λουκάς:Η καλύτερη χρήση της ζωής είναι να την αφιερώσεις σε κάτι που θα διαρκέσει περισσότερο απ' αυτήν. Σόλων:Είναι στα λάθη και στις αστοχίες μας, όχι στις αρετές μας, που αγγίζουμε ο ένας τον άλλον και βρίσκουμε συμπάθεια. Είναι στις τρέλες μας που γινόμαστε ένα. Λουκάς:Χωρίς τους άλλους, κανένας δεν θα ήταν κάτι άλλο από το τίποτα.
Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού Διοργανώνει ημερήσια εκδρομή με προορισμό την πόλη της Καστοριάς, την Κυριακή 3 Απριλίου 2011 με πολύ μικρή συμμετοχή (εισιτήριο). Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν να επικοινωνήσουν με την Πρόεδρο του Συλλόγου κ. Ρίκα Πλεξίδα στο τηλ. 24310 94577
Καλούνται τα μέλη του Eκπολιτιστικού Συλλόγου και όλοι οι κάτοικοι του Βαλτινού να παρευρεθούν την Κυριακή 27 Μαρτίου και ώρα 6 μ.μ. στο Δημοτικό Σχολείο του Βαλτινού, για Γενική Συνέλευση του Συλλόγου και τη διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου.
Όποιος μεταβάλλεται σε σκουλήκι δεν πρέπει κατόπιν να μεμψιμοιρεί ότι ποδοπατιέται. «Όστις σκάπτει λάκκον θέλει πέσει εις αυτόν και ο λίθος θέλει επιστρέψει εις τον κυλίοντα αυτόν». Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε…
Αξιοποιώντας την πείρα, την έμπνευση, τη γνώση αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες ανάγκες των καιρών, οι υπεύθυνοι του Καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» στο Βαλτινό, Μάκης & Κώστας Βότσιου, ανακαινίσανε το χώρο του καταστήματός τους και έδωσαν τον χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει το στυλ και την προσωπικότητά τους. Σε έναν φιλόξενο και ζεστό χώρο, όπου μελετήθηκαν και αξιοποιήθηκαν όλες οι δυνατότητες που αφορούν την λειτουργικότητα, την ποιότητα και την αισθητική, πέτυχαν ένα άριστο επίπεδο αποτελεσματικότητας και δημιούργησαν ένα νέο ξεχωριστό και προσεγμένο περιβάλλον με στυλ, άποψη και γούστο.
Έτσι επιτεύχθηκε ο στόχος τους, που ήταν η δημιουργία ενός χώρου που να εγγυάται την άνεση, την ευχάριστη διάθεση και την ικανοποίηση των πελατών τους. Από σήμερα πλέον, το νέο ανακαινισμένο Καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» προσφέρει τις υπηρεσίες του και αποτελεί την εναλλακτική πρόταση της περιοχής, όπου την ημέρα, αλλά και το βράδυ αποκτά ζωή προσελκύοντας τη νεολαία. Τις ευχές μας για καλές δουλειές!
Παρακάτω παρουσιάζουμε ένα φωτογραφικό δείγμα από τον ανακαινισμένο χώρο.
Η πρόθεση 39 της Μονής Δούσικου (16ος 17ος αιώνας)
Η πρόθεση 39 είναι ένα χάρτινο χειρόγραφο με 38 φύλλα. Η πρώτη γραφή της πρόθεσης καλύπτει την περίοδο 1530 - 1697. Στο φύλλο 25 β αναφέρεται το χωριό Βαλτινό με τον τύπο του τοπωνύμιου Βαλτζινούς, με 18 αφιερωτές και με άλλους 2 μεταγενέστερης εποχής. Παρουσιάζουμε στη συνέχεια την γραφή με τα ονόματα των αφιερωτών, όπως ακριβώς είναι στο χειρόγραφο: χωρίον Βαλτζινούς Παντουλή ιερέως. Ιωάννου ιερέως. Δρώσου. Ιωάννου. Πάντου ιερέως. Αθανασίου ιερέως. Αγγελος. Γεράκος. Στερίου. Αθανασίου. Αρμάγου. Στέριου. Ιωάννου. Πολλύχρος. Θεοδώρου. Ιωαννου. Χρυσής. Αθανασίου. (μεταγενέστερη γραφή): Κεραcήνας. Παναγιώτη.
Η Πρόθεση 215 του έτους 1613 / 1614
Η πρόθεση 215 του μετεωρίτικου μοναστηριού Άγιοι Πάντες ή Βαρλαάμ αποτελείται από 120 χειρόγραφες σελίδες. Στην πρόθεση η οποία είναι γραμμένη από το 1613 / 1614 έως τον 19ο αιώνα, υπάρχουν καταχωρισμένα τα ονόματα των αφιερωτών από πολλούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Στην 4η στήλη της 9ης σελίδας αναφέρεται το χωριό Βαλτινό με τον τύπο του τοπωνύμιου ΒΑΛΤΖΙΝΟΥ, με 17 αφιερωτές και με 2 άλλους μεταγενέστερης εποχής. Παρουσιάζουμε στη συνέχεια την γραφή με τα ονόματα των αφιερωτών, όπως ακριβώς είναι στο χειρόγραφο: Βαλτζινού. Βασίλη. Θεοδώρας. Παναγιότι. Πάντου ιερέως. Γεωργίου. Αθανασίου ιερέως. Πούλος πρεσβυτέρας. Πάντου ιερέως. Σταμούλος. Γεωργίου. Ζαφύροι. Θάνου. Ζαφύρω. Στεργίω. Μαργάρως. Στερήω. Μαργάρως.(γεωργίου. Ιωάνου).
Αυτονόητο ίσως, όταν το βλέπουμε στα πρόβατα. Αλλά δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε για τους εαυτούς μας. Είναι σαν να πιστεύουμε πως με το να λέμε την αντίθετη άποψή μας, θα αλλάξουμε εκείνα που συμβαίνουν. Θα αποφασίσουν οι κυβερνώντες να σεβαστούν το λαό και θα πράξουν ανάλογα. Έτσι απλά. Μόνοι τους. Χωρίς πίεση. Γιατί είναι άνθρωποι του λόγου (όχι του χρήματος και του συμφέροντος) οι κυβερνώντες. Θέλουν το γενικό καλό. Κυβερνούν ως εντολοδόχοι δικοί μας (όχι των πολυεθνικών). Για αυτό και είναι αρκετό να ειπωθεί απλά η διαμαρτυρία μας. Η διαφορετική μας άποψη. Εμείς επιλέγουμε λοιπόν να πούμε απλά την άποψή μας να την φωνάξουμε ίσως όπως στις μεγάλες απεργίες - συγκεντρώσεις. Για να την ακούσει ένας απών ως συνήθως πρωθυπουργός. Ίσως πιστεύουμε πως η φωνή μας ακούγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Ακόμα και πιο «δυναμικά» να εκφράσουμε την διαμαρτυρία μας,
O δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Σαχίνης συζήτησε με τον κ. Νίκο Λυγερό στην εκπομπή "Αντιθέσεις" στις 18 Φεβρουαρίου του 2011 στο κανάλι Κρήτη Τv. Ο Νίκος Λυγερός μίλησε για τα δίπολα νοημοσύνης -σκέψης, κοινωνίας-ανθρωπότητας, ουσίας- εξουσίας, αξιών-αρχών και τέλος Eλληνισμού-Eλλαδισμού.
Κοκέτα από τα νιάτα της η Ρίκα που φρόντιζε πάντα την εμφάνισή της, το ντύσιμό της, το βάψιμό της και γενικά την περιποίησή της. Και αυτή την εκδήλωση της φιλαρέσκειάς της, επειδή ως γυναίκα την ευχαριστούσε, την είχε υιοθετήσει ως τρόπο ζωής και αυτό είναι που την χαρακτήριζε ως άτομο. Αποτελούσε πρότυπο για όλα τα κοριτσόπουλα του χωριού, και ιδίως την εποχή που «η βόλτα στη δημοσιά» του Βαλτινού ήταν στις δόξες της, η Ρίκα πάντα ξεχώριζε και έλαμπε.
Η κοινωνικότητά της δεν θα μπορούσε να την αφήσει έξω από την ενασχόλησή της με τα κοινά. Συμμετείχε ενεργά σε κάθε εκδήλωση του χωριού. Υπήρξε Πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου Βαλτινού για πολλά χρόνια, οργάνωσε εκδηλώσεις, εκδρομές, λειτουργούσε την τράπεζα αίματος, αναβίωσε ήθη και έθιμα και έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς συχωριανούς να διασκεδάσουν, να χαρούν και να επωφεληθούν μέσα από τη συλλογικότητα και τις δραστηριότητες αυτές.
Και όπως συμβαίνει συνήθως με όλους όσους ασχολούνται με τα κοινά, σίγουρα και αυτή, θα εισέπραξε και τις επικρίσεις και την αναγνώριση, και θα γεύτηκε και χαρές και πίκρες. Έμεινε όμως το πολύχρονο έργο της στο Βαλτινό, μικρό ή μεγάλο, πλούσιο ή φτωχό, σημαντικό ή ασήμαντο και αυτό είναι που την χαρακτηρίζει ως άνθρωπο. Γι΄ αυτό, μέσα από τη στήλη της εφημερίδας μας θα θέλαμε να της εκφράσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια και να τις πούμε τουλάχιστον ένα απλό «Ευχαριστώ»!!!
Εις μνήμην του μεγάλου ποιητή της Ελλάδας, Οδυσσέα Ελύτη σας θυμίζουμε ορισμένες ποιητικές φράσεις του.
"Από τον Θεό τραβιέται ο άνθρωπος όπως ο καρχαρίας από το αίμα." "Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις." "Με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;" "Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική. Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου." "Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες" "Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει."
Η γέφυρα Καραβόπορου βρίσκεται επί της εθνικής οδού Τρικάλων Πύλης και γεφυρώνει τον Πηνειό Ποταμό (Σαλαμπριά). Παλιά εξυπηρετούσε το δρόμο Τρικάλων - Άρτας. Απέχει 100 μέτρα περίπου (νότια) από τη νέα τσιμεντένια γέφυρα. Πρόκειται για μια μεταλλική γέφυρα μήκους 70 περίπου μέτρα η οποία αποτελείται από δύο γεφυροζεύγματα. Το κάθε γεφυρόζευγμα έχει δύο τοξωτές αψίδες που ενώνονται με πλεγματικά πλαίσια. Τα ακρόβαθρα με τους πτερυρότοιχους και το μεσόβαθρο με τους ημικυκλικούς προβόλους είναι κατασκευασμένα με λιθοδομή από λαξευτές πέτρες. Το πλάτος του καταστρώματος είναι 2,70 μέτρα και το ύψος της γέφυρας μέχρι τη στάθμη των νερών είναι περίπου 6 μέτρα.
Η κατασκευή της άρχισε το 1886 και ολοκληρώθηκε το 1902. Αποτελεί δε ένα σπουδαίο μνημείο αρχιτεκτονικής και δομικής τέχνης στην περιοχή των Τρικάλων.
Για την κατασκευή της διαβάζουμε στην εφημερίδα των Τρικάλων «ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ» της 2-3-1886: «Η μεγάλη επί του Πηνειού γέφυρα, έργον αληθώς θαυμάσιον, επερατώθη προ ημερών, περατούται δε προσεχώς και η ετέρας σιδηρά επίσης γέφυρα επί του παραλλήλου ρέοντος ποταμού της Αγίας Μονής μεταξύ του Πηνειού και του Σταθμού Τρικάλων».
Να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη γέφυρα λόγω του ότι αποτελεί μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κατασκευή, έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2002, ως μνημείο πολιτισμού. Ο χαρακτηρισμός έγινε με βάσει των διατάξεων του άρθρου 6, παράγραφος 1β του νόμου 3028/2002 σύμφωνα με την οποία η γέφυρα χαρακτηρίζεται ως μνημείο.
Η απόφαση εκδόθηκε με το σκεπτικό ότι η γέφυρα αποτελεί σημαντική μαρτυρία τόσο για την ιστορία της εξέτασης της επιστήμης της οδομηχανικής όσο και της κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης των κατοίκων της περιοχής.
Αυτό σημαίνει ότι η γέφυρα προστατεύεται και πλέον υπάρχει η υποχρέωση της πολιτείας της συντήρησης και της ανάδειξής της.
Οι παραδόσεις ενός τόπου, είναι ότι σημαντικό και σπουδαίο έχει να δείξει ένας λαός. Είναι οι θησαυροί που πρέπει να φυλάει ο καθένας μας στο σεντούκι της καρδιάς του. Είναι οι ρίζες του. Με τις διάφορες παρομοιώσεις που αποδίδονται στον καθένα, ανάλογα με τον χαρακτήρα, τις σωματικές και τις λοιπές ιδιότητες των ανθρώπων του χωριού μας, συνεχίζουμε την προσπάθεια για την διάσωση και διατήρηση των παραδοσιακών εκφράσεων του λαϊκού μας πολιτισμού. Έτσι λοιπόν, στο Βαλτινό παλαιότερα άκουγες συχνά να αποκαλούνε: Tους άντρες: Τον κοντό και ευκίνητο ... σβόιρα Τον κοντόχοντρο ... κοντοστούπι ή σβίτσι Τον λεπτό ... κουλιάντερο Τον δειλό ... κλανιάρη ή χέζα Τον αργόστροφο ... βόδι ή ντούκα Τον ήσυχο και αγαθό ... αρνάκι Τον πεισματάρη ... γαιδούρι Τον πονηρό ... αλεπού ή μάρκα μ'έκαψες Τον προδότη ... Ιούδα, Ισκαριώτη ή τριψιλήτη Τον πολύ ψηλό ... κατέβα να φάμε ή τηλεγραφόξυλο
Του ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ Αυτές τις τραγικές µέρες που περνάµε και ιδίως µετά την καταστροφική φυσική λαίλαπα της Ιαπωνίας, ο νους πάει στα µεγάλα σύµβολα της αρχαίας µυθολογίας αλλά και της νεώτερης λογοτεχνίας που καταγράφουν µε τρόπο συγκλονιστικό την πάλη του άλογου µε το έλλογο, τη φύση µε τον πολιτισµό, το ά-ηθες µε την ηθική. Οι συµπληγάδες πέτρες, η Σφίγγα, η Σκύλλα και η Χάρυβδις, ο εβραϊκός Λεβιάθαν και αργότερα ο ΜόµπιΝτικ του Μέλβιλ, η γιγαντιαία φάλαινα στα άσµατα του Μαλντορόρ του Λοτρεαµόν απεικονίζουν αυτήντην πάλη, όπου συνήθως ηα-ηθική βία του φυσικού κατατροπώνει τον οργανωµένο λογικά, τον αξιακό κόσµο του πολιτισµού. Η φύση και τα φαινόµενα που τη συγκροτούν δεν έχουν αξίες, δεν έχουν κώδικα ηθικής, δεν έχουν θεσµούς και όρια. Κι αν έχουν, αν υπόκεινται σε νοµοτέλειες (δηλαδή κανόνες που υπακούουν σε έναν εσωτερικό δικό τους σκοπό-τέλος) δεν είναι πράγµατα προσεγγίσιµα από την ανθρώπινη λογική. Ο Διονύσιος Σολωµός στον έξοχο «Πόρφυρά» του καταγράφει την πάλη ενός άλογου φυσικού κήτους µε µια νεαρή ύπαρξη, ενός θαλάσσιου τέρατος µε την αλκή µιας έλλογης ύπαρξης. Το µόνο που κατορθώνει να διδάξει είναι πως στη δεδοµένη επικράτηση της φυσικής ισχύος πάνω στην πνευµατικότητα της ανθρώπινης εµπειρίας είναι η συνειδητοποίηση της ανθρώπινης φθαρτότητας και µέσα σε µια έλλαµψη τη στιγµή της συντριβής η υπέρτατη ηδονή της αυτογνωσίας. Έτσι η µόνη νίκη που µπορούµε να καταγάγουµε στον σεισµό και στο τσουνάµι του είναι η αίσθηση και η γνώση πως είµαστε αθύρµατα, γρανάζια στη µεγάλη µηχανή της φύσης.
Σύστημα αυτόματης ενοικίασης ποδηλάτων δημόσιας χρήσης.
Τα δημόσια ποδήλατα αποτελούν ένα θαυμάσιο μέσο για εύκολη, γρήγορη και οικονομική κίνηση στην πόλη. Συνδυάζουν την μετακίνηση με την ψυχαγωγία και την άθληση στην καθημερινή πρακτική των πολιτών. Τα συστήματα μίσθωσης ποδηλάτων ξεκίνησαν ως θεσμός στην Ευρώπη πριν από αρκετά χρόνια και σήμερα αναπτύσσονται ραγδαία.
Το σύστημα EasyBike όπως αποκαλείται, περιλαμβάνει ποδήλατα που είναι κατανεμημένα σε διάφορους σταθμούς μίσθωσης στην πόλη. Το σύστημα είναι πλήρως αυτοματοποιημένο και παρακολουθείται ηλεκτρονικά από ειδικό λογισμικό διαχείρισης. Τα ποδήλατα θα είναι διαθέσιμα στους κατοίκους αλλά και τους επισκέπτες της πόλης. Οι μόνιμοι κάτοικοι θα μπορούν να αποκτήσουν από τον Δήμο μια ειδική ηλεκτρονική κάρτα συνδρομητή, η οποία θα τους εξασφαλίζει πρόσβαση στα ποδήλατα ενώ οι περιστασιακοί χρήστες και οι επισκέπτες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την πιστωτική τους κάρτα στους σταθμούς μίσθωσης ώστε να παραλάβουν ένα ποδήλατο. Στην συνέχεια αφού κάποιος ολοκληρώσει την μετακίνηση του, επιστρέφει το ποδήλατο σε οποιονδήποτε από τους σταθμούς.
Μετά την πρόσφατη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» η Δημοτική Αρχή του Δήμου Τρικκαίων έχει δεσμευθεί προς την υιοθέτηση μέτρων ενίσχυσης της ποδηλατικής κουλτούρας και της χρήσης του ποδηλάτου για μετακίνηση και ψυχαγωγία στην πόλη. Η εφαρμογή του Συστήματος αυτόματης ενοικίασης ποδηλάτων δημόσιας χρήσης, σε συνδυασμό με την δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμου στην πόλη των Τρικάλων θα αποτελέσουν ένα αξιόλογο έργο, αντάξιο της σύγχρονης εποχής και των προσδοκιών των κατοίκων. Δεν μένει παρά οι Δημοτικοί μας Άρχοντες να υλοποιήσουν αυτή την πρόταση!!!