Κατασκευή κώνου για τις λαμπάδες με χαρτογλυπτική.

Τώρα που πλησιάζουν οι μέρες του Πάσχα και οι πιστοί στις εκκλησίες, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, θα χρησιμοποιήσουν διάφορες λαμπάδες, σας δίνουμε μια πρακτική, εύκολη και οικονομική κατασκευαστική λύση για να αποφύγετε τις επιπτώσεις από το λειωμένο κερί..
Παρόλο που φαίνεται δύσκολη, αυτή η κατασκευή είναι πάρα-μα πάρα πολύ απλή:

Κατασκευή κώνου με χαρτογλυπτική

1. Ξεκινήστε με ένα ημικύκλιο διαμέτρου 22 εκ. και σχεδιάστε δύο ομόκεντρα ημικύκλια διαμέτρων 1 εκ. και 10 εκ. Κατόπιν, κόψτε το μικρό ημικύκλιο (το 1εκ. διάμετρου) και χαράξτε με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο (π.χ. με την ακίδα του διαβήτη) το μεσαίο ημικύκλιο (το 10 εκ. διαμέτρου). Το αποτέλεσμα θα είναι κάπως έτσι:

2. Τσακίστε στη διακεκομμένη γραμμή, ενώστε τα δύο άκρα με κόλλα ή συρραπτικό, για να κατασκευάσετε το επιθυμητό "χωνάκι".

3. Κάντε μερικές ψαλιδιές στο μικρό στόμιο για να περάσει άνετα η λαμπάδα σας μέσα από αυτό και είστε έτοιμοι για την Ανάσταση!

Και οι κότες εκσυγχρονίζονται!!!!

Η αποθέωση του περιττού

Γιατί όχι… αφού το μοντέρνο κοτέτσι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να θυμίζει αυγό και έχει χωρητικότητα 2 έως 4 κότες. Το όνομα του είναι "Nogg", και σχεδιάστηκε από τον σχεδιαστή επίπλων Matthew Hayward.

Ενώ ένας άλλος καλλιτέχνης προσπαθώντας να δώσει απάντηση στο διλληματικό ερώτημα «Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα» δημιούργησε το παραπάνω γλυπτό αποτέλεσμα.

Αυτά γίνονται και μετά σου λέει, γιατί ζηλεύουν τα κοκόρια!!!

Εικονογραφία: Η γραμματέας Γεωργία Τζάνη.

Ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του και την ύπαρξή του με τη ζωή του χωριού μας, ήταν η αλησμόνητη γραμματέας της κοινότητας Βαλτινού, Γεωργία Τζάνη.
Η μοίρα την είχε ορίσει να ζήσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής της στο Βαλτινό και μέσα από τον χαρακτήρα της, την παρουσία της και την προσφορά της να αναδειχθεί ως μια από τις πιο αγαπημένες φυσιογνωμίες του χωριού.
Η Γεωργία Τζάνη ­ Καρανίκα γεννήθηκε στο μαρτυρικό και ιστορικό χωριό Δομένικο της επαρχίας Ελασσόνας του νομού Λάρισας, το έτος 1955.
Τέλειωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Ελασσόνας το 1973 ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με αρκετές δραστηριότητες του εκπολιτιστικού Συλλόγου Ελασσόνας, όπως, χορό, τραγούδι, θέατρο, ξένες γλώσσες κλπ. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία.
Αρραβωνιάστηκε το 1973 και στη συνέχεια παντρεύτηκε με τον Δημήτρη Τζάνη και απόκτησε δύο παιδιά. Τον Στέφανο (Γιατρός) και την Περσεφόνη (Αγγλική Φιλολογία).

Το 1976 ανάμεσα σε 20 υποψηφίους πέτυχε στις εξετάσεις και προσελήφθηκε ως υπάλληλος ΟΤΑ στην κοινότητα Βαλτινού (Γραμματέας).
Από τότε και μέχρι το θάνατό της συνδέθηκε άρρηκτα με το Βαλτινό.
Υπήρξε αξιόλογος υπάλληλος που στην εργασία της αλλά και στις κοινωνικές της σχέσεις ήταν άψογη. Πάντα ορεξάτη με καλή διάθεση, εργατική, φιλότιμη, εξυπηρετική, με άριστη συνεργασία, τόσο με τις υπηρεσίες και τους φορείς, όσο και με τους κατοίκους του Βαλτινού. Εκτός από τα γενικά καθήκοντα της γραμματείας της κοινότητας Βαλτινού, ασκούσε παράλληλα και τα καθήκοντα του Ληξιαρχείου, του Ανταποκριτή του ΟΓΑ ­ ΕΛΓΑ καθώς και την γραμματεία του Συμβουλίου Περιοχής της 8ης Εδαφικής Περιφέρειας Νομού Τρικάλων.

Με την δημιουργία του Δήμου Καλλιδένδρου υπήρξε στέλεχος και βασικός συνεργάτης στην οργάνωση και αποτελεσματική λειτουργία του Δήμου.
Είχε κερδίσει την συμπάθεια και την αγάπη όλων των κατοίκων του Βαλτινού και συνέβαλε σημαντικά στην βελτίωση του επιπέδου ζωής του χωριού.
Ήταν το αποκούμπι των φτωχών και αδύναμων ανθρώπων του χωριού, που με την ικανότητα τις γνώσεις και το φιλότιμο που την διέκρινε, διεκπεραίωνε και εξυπηρετούσε με άψογο και αποτελεσματικό τρόπο τις διάφορες υποθέσεις τους.

Ο απροσδόκητος θάνατός της βύθισε το χωριό στο πένθος και κατά γενική ομολογία η απώλειά της άφησε πίσω δυσαναπλήρωτο κενό. Πέθανε στις 5 Μαίου του 2009 σε ηλικία 54 ετών.
Η γραμματέας μας, η Γεωργία Τζάνη, ο αλησμόνητος άνθρωπος του Βαλτινού, βρίσκετε μέσα στις καρδιές όλων των κατοίκων του χωριού μας και θα τη θυμόμαστε όλοι για πάντα με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Ξημερώνει.

Γράφει ένας απλός άνθρωπος
Σήκω να χορέψεις ένα ζεϊμπέκικο σαν εκείνα τα παλιά που χόρευαν κάποτε πάνω σε μωσαϊκά λεκιασμένα με ρετσίνα. Απέκτησε πάλι αφορμή να υψώσεις τα χέρια ψηλά και να μιλήσεις κρυφά με τους θεούς που κρύφτηκαν σαν τα ξωτικά πίσω από την κορυφή του Ολύμπου μην αντέχοντας πια τα λόγια των θνητών κινούμενων πεθαμένων. Επάνω στην πρώτη στροφή να ανοίξεις πάλι τα χέρια σαν φτερά , έτσι για να θυμηθείς ότι κάποτε μπορούσες να πετάξεις ως Αετός . Στο μαγαζί αυτό που στριμωχτήκαμε όλοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, με τα φθαρμένα μας ρούχα και την αξιοπρέπεια διπλωμένο χαρτάκι στην τσέπη του πουκαμίσου, ας το γλεντήσουμε πριν το ξημέρωμα έρθει.
Πριν αρχίσουν οι τοκογλύφοι να μπαίνουν στο χωριό ρίχνοντας μπετόν στα χωράφια που κάναμε κόντρες καβάλα σε ασέλωτα άλογα. Πριν αρχίσουν να κόβουν τα δέντρα που σαν παιδιά χαράζαμε τον έρωτα μας στον κορμό τους και την άλλη μέρα μέσα στα κλάματα τούς βάζαμε γάζα ζητώντας συγνώμη για την αλαζονεία της στιγμής. Στον καφενέ που βρέθηκες απόψε κάψε την Μνήμη πριν την ποδοπατήσουν εις το όνομα της αξιοποίησής σου ατσαλάκωτα ανδρείκελα. Κοίτα ψηλά στον κιτρινισμένο τοίχο τον εαυτό σου να καμαρώνει με το πρώτο κουστουμάκι σου, δίπλα στους δικούς σου, σε μια φωτογραφία "εβδομαδιαία". Αυτό το κουστουμάκι που κόστισε μισό ιδρωμένο μηνιάτικο του πατέρα σου και συ έκανες μούτρα για το παπιγιόν, παρά του ότι πια είχες γίνει άντρας. Πάρε την στροφή αργά σε αυτό το ζεϊμπέκικο γιατί μέσα σου όλα είναι εύθραυστα. Μην σπάσει η καρδιά. Οι στροφές που έδωσες για να μείνεις άνθρωπος την έχουν ήδη ραγίσει. Σταθμοί αναχωρήσεως, γράμματα του πατέρα από την ξενιτιά και μια φωτογραφία να γελά με το δάκρυ πνιγμένο στην παλάμη. Επαναπατρισμός. Μια αγκαλιά και μετά πάλι "καλή αντάμωση" . Κράτα τα πόδια κολλημένα στο πάτωμα γιατί τώρα αρχίζει το ταξίμι να ξύνει πληγές σαν λάμα ακονισμένη με το δικό σου χέρι. Ήταν να φύγεις κάποτε, να μην κυλιστείς σε αυτό που έβλεπες ότι έρχεται. Σαν στρατιώτης με το σάκο στην πλάτη θα είχες φθάσει στο φεγγάρι αν αυτόν τον τόπο δεν λάτρευες. "Γιατί πατρίδα σαν αυτή δεν έχει", έλεγες. Και δεν εννοούσες τα σύνορα, τις λέξεις, την ιστορία, τον ήλιο. Η Μνήμη ήταν. Εκατομμύρια σταγόνες Μνήμης που κυλάνε στα χιλιόμετρα φλεβών σου. Που σου δόθηκαν με την σύλληψή σου μέσα σε ένα κορμί και που σε κράτησαν όρθιο όταν έπρεπε να θάψεις κομμάτια ψυχής ολόκληρα δικά σου, παιδιά σου, αδέλφια σου, για να συνεχίσεις αυτό τον αέναο κύκλο που σου χαρίστηκε απλόχερα χωρίς να το ζητήσεις.
Κλείσε τα μάτια τώρα που το ζεϊμπέκικο αρχίζει να τελειώνει. Άσε να αστράψει το μαχαίρι που χρόνια έχεις κρυφά τυλιγμένο στο πανί μιας γυναίκας που σε αυτό τύλιγε το ζυμωμένο με τα χέρια της ψωμί να πάρεις για το δρόμο. Σε λίγο θα μπουν στο χωριό. Σε λίγο θα αρχίσουν να ξηλώνουν τις φλέβες σου. Θυμήσου τι είσαι. Ξημερώνει.

Ο μύλος του Βαλτινού

Ότι άντεξε στο χρόνο και ότι απόμεινε από τον άλλοτε γραφικό και όμορφο κυλινδρόμυλο του Βαλτινού.
Ο μύλος του Βαλτινού είναι ένα κτίριο που με την παρουσία του, τον τρόπο του και τους ανθρώπους έχει γράψει κι αυτό τη δική του ιστορία.
Βρίσκεται στην είσοδο του χωριού και αποτελεί σημείο αναφοράς για το Βαλτινό.

Ο παλιός άλλοτε γραφικός μύλος του Βαλτινού δεσπόζει τώρα ερειπωμένος στην είσοδο του χωριού σαν να μας καλωσορίζει όταν ερχόμαστε στο χωριό και σαν να μας αποχαιρετάει όταν φεύγουμε.
Ο μύλος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1950 υπό την διεύθυνση των: Αθανασίου Χρηστάκου, Περικλή Πόρναλη και Νικολάου Παρθένη. Για Μηχανικό είχαν τον Δημήτρη Κωστόπουλο.
Το 1953 τον αγόρασαν οι αδερφοί Χήτα (Ευάγγελος και Κωνσταντίνος) και οι αδερφοί Μακρή (Ιωάννης και Κων/νος).



Η λειτουργία του κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων του Βαλτινού αλλά και των γύρω χωριών της ευρύτερης περιοχής.

Έρχονταν με κάρα, με άλογα, με μουλάρια, με γαϊδούρια. Έδεναν τα ζώα και περίμεναν τη σειρά τους ένας, ένας. Για «ξάι» κανονίζανε ανάλογα ή μια δραχμή το κιλό, για παράδειγμα, ή ένα ποσοστό στο αλεσμένο είδος.

Άλεθαν εκεί δημητριακά, σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και έκαναν αλεύρι για ψωμί, για τάραμα, για ρόβι, χοντρά και ψιλά πίτυρα κ.α.

Ο μύλος λειτούργησε μέχρι το 1970 όπου ο εκσυγχρονισμός, οι σύγχρονες απαιτήσεις και η αλλαγή του τρόπου ζωής των κατοίκων κατέστησαν ασύμφορη την εκμετάλλευσή του και έτσι σταμάτησε για πάντα η λειτουργία του.

Σήμερα έρημο κουφάρι έχει εγκαταλειφθεί και έχει αφεθεί σε μια φυσική διάλυση όπου καταρρέει σιγά ­ σιγά και θάβεται πίσω από πυκνά αγριόχορτα μέχρι να μη θυμίζει τίποτα το φτωχό παρελθόν του.

Είναι άλλωστε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων όπου όταν κάνουν τον κύκλο τους να ρίχνονται όλα στο ποτάμι της λήθης. Γρήγορη λησμονιά για πετυχημένη αναγέννηση.

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ».

Νίκος Μπελογιάννης
Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».
Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του - μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο - βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου

Πρόταση για επαναλειτουργία της τράπεζας αίματος Βαλτινού.

Ένα σημαντικό έργο που παλαιότερα ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού είχε καταφέρει να υλοποιήσει και μάλιστα να το λειτουργήσει με μεγάλη επιτυχία, ήταν η τράπεζα αίματος Βαλτινού.
Η λειτουργία της τράπεζας αίματος, η οποία δυστυχώς με τον καιρό ατόνησε, πιστεύω πως ήταν το σημαντικότερο έργο του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού γιατί η αιμοδοσία εκτός του ότι είναι μια πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης και ανθρωπισμού είναι και μια ευγενική πράξη, της οποίας τα αποτελέσματα σώζουν ζωές.

Ήταν λοιπόν η χρυσή εποχή που ο Σύλλογος διοργάνωνε εθελοντική αιμοδοσία, πότε στο Νοσοκομείο Τρικάλων και πότε, με κινητή εξωτερική μονάδα, στο Βαλτινό.
Έτσι οι νέοι και μεσήλικες που μπορούσαν, πρόσφεραν το αίμα τους εθελοντικά και αποταμιεύονταν έτσι αρκετές φιάλες αίματος για τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού.
Πολλοί συγχωριανοί τότε όταν χρειάστηκαν αίμα εξυπηρετήθηκαν από την τράπεζα του Συλλόγου και επωφελήθηκαν από αυτόν τον κοινωνικό θεσμό.

Η αναγκαιότητα που υπάρχει για την προσφορά αίματος πρέπει μέσω των συλλογικών προσπαθειών να ενισχύει το θεσμό της Εθελοντικής Αιμοδοσίας γιατί όλοι οι συνάνθρωποί μας το έχουν ανάγκη. Όλοι μας, οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας κάποια στιγμή θα βρεθούμε στην ανάγκη να το χρειαστούμε.
Γι΄ αυτό, με αφορμή την εκλογή του νέου Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, μαζί με τα συγχαρητήριά μας και τις ευχές μας για καλή επιτυχία στο έργο τους, θα θέλαμε να επισημάνουμε την αναγκαιότητα της επαναλειτουργίας της Τράπεζας αίματος του Βαλτινού.
Το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Μόνο προσφέρεται. Είναι ζήτημα ζωής. Είναι ζήτημα τιμής. Το αξίζουμε!

Παραδοσιακά επαγγέλματα: Ο Καλατζής.

Άλλοι τον λέγανε Γανωτή, άλλοι Γανωντζή, άλλοι Γανωματή, άλλοι Αλειφιά, άλλοι Καλαϊτζή και άλλοι Καλατζή.
Όπως και να τον αποκαλούσαν η εικόνα του πλανόδιου Γανωτή ήταν γνώριμη και πολύ οικία στους παλιότερους.
Ο Γανωτής γύριζε στους δρόμους και στις γειτονιές μ' ένα τσουβάλι κρεμασμένο από τον ώμο του μέσα στο οποίο έβαζε τα διάφορα χαλκώματα (κατσαρόλες, σινιά, ταψιά, καζάνια, κουταλοπήρουνα κλπ.) που έπρεπε να τα γανώσει (επικασσιτεροποιήσει).

Άλλοι γύριζαν με τα πόδια και άλλοι με τα κάρα ή τα τρίκυκλα και μάζευαν τα ξεβαμμένα χαλκώματα. Η περιπλάνηση στις γειτονιές κρατούσε μέχρι το μεσημέρι και το απόγευμα ο γανωτής έμεινε στο εργαστήριό του.
Εκεί, στη φωτιά, που τη διατηρούσε με το φυσερό και χρησιμοποιώντας τα απαιτούμενα υλικά και εργαλεία, όπως τα κολλητήρια, τις μασιές, τα καλάι (κασσίτερος) το νισαντίρι και το κεζάπι, γάνωνε τα χαλκώματα και τα έκανε σαν καινούργια δίνοντας στα σκεύη νέα λάμψη.

Τα μεγάλα σκεύη (ταψιά, καζάνια κλπ) τα καθάριζε πρώτα με τριμμένη στουρναρόπετρα τρίβοντάς τα με τα πόδια μέχρι να γυαλίσουν. Στην συνέχεια άδειαζε τη στουρναρόπετρα και σκούπιζε κατόπιν την επιφάνεια, για να φύγει ότι είχε απομείνει. Μετά έλιωνε το καλάϊ στη φωτιά μέσα σ' ένα τενεκεδένιο δοχείο και το έριχνε στο σκεύος.

Εκεί όπως ήταν λειωμένο μ' ένα κομμάτι βαμβάκι έστρωνε το μολύβι σε όλη την επιφάνεια και με νερό που έριχνε στη συνέχεια πάγωνε η στρώση.
Το καλό γάνωμα απαιτούσε δυο και τρεις στρώσεις.
Ο Γανωτής έπρεπε να είναι προσεκτικός και καλός στη δουλειά του, γιατί αν δεν γίνονταν σωστά το γάνωμα υπήρχε κίνδυνος δηλητηριάσεως.



Σήμερα λόγω αυτού του κινδύνου οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν χάλκινα σκεύη για το μαγείρεμα του φαγητού, και άντ΄ αυτού χρησιμοποιούν ανοξείδωτες κατσαρόλες.
Έτσι σιγά - σιγά οι νέες συνθήκες και ανάγκες των ανθρώπων εκτόπισαν το επάγγελμα και μαζί μ' αυτό χάθηκε και ο γραφικός Γανωτής (Καλατζής).

Δείτε και το σχετικό βίντεο

 

Τα τριαντάφυλλα στο ρομαντισμό

Τι συμβολίζει το κάθε χρώμα των τριαντάφυλλων

Κάθε φορά που θα δώσετε ένα τριαντάφυλλο υπάρχει κάποια θεωρία που λέει πως... το κάθε χρώμα είναι για διαφορετική περίσταση. Οι περισσότεροι δεν πιστεύουν σε αυτά και διαλέγουν το χρώμα του τριαντάφυλλου σύμφωνα με το πιο χρώμα τους αρέσει. Απλά για τους ρομαντικούς θα αναφέρουμε το τι συμβολίζει το κάθε χρώμα.
Κόκκινο: Αγάπη και πάθος
Ροζ: Χαρά και θαυμασμός
Κίτρινο: Την φιλία αλλά και την προδοσία ταυτόχρονα
Λευκό: Απλότητα και ουδετερότητα
Πορτοκαλί: Το πάθος
Μωβ ή λιλά: Δυνατό έρωτα
Λαχανί: Την γονιμότητα

Αν… Ρ. Κίπλινγκ

Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν γύρο σου όλοι
το ' χουνε χαμένο και ρίχνουνε γι' αυτό το φταίξιμο σε σένα,
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου,
όταν για σένα αμφιβάλλουν όλοι, αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμα και για την αμφιβολία τους αυτή,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν' αποσταίνεις,
κι αν σε συκοφαντούν εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα,
κι αν σε μισούν το μίσος μέσα σου να μην αφήσεις να φουντώνει,
κι ωστόσο να μην δείχνεσαι πάρα πολύ καλός κι ούτε με πάρα πολλή σοφία να μιλάς,
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,

Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη
από πανούργους νοθευμένη ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει,
ή να θεωρείς όλα αυτά οπού 'χεις της ζωή σου αφιερώσει, τσακισμένα,
και πάλι ν' αρχινάς να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,
Αν να στοιβάζεις το μπορείς σ' ένα σωρό όλα εκείνα που 'χεις κερδισμένα.
Και όλα να τα παίξεις κορόνα γράμματα μεμιάς,
και να χάσεις, και κείθε που έχεις ξεκινήσει πάλι ν' αρχινήσεις
κι ούτε μπορείς καρδιά και νεύρα και μυώνες ν' αναγκάσεις
πάλι να σου δουλέψουνε κι ας είναι από καιρό αφανισμένα,
κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι μόλο που τίποτα
δε έχει μέσα σου απομείνει
εξόν από τη θέληση που τους μηνά: «Βαστάτε!»


Αν να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες όντας μη χάνοντας το απλό το φέρσιμό σου,
Αν μήτε εχθροί μήτε και φίλοι ακριβοί μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν, όμως πάρα πολύ κανένας,
Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη να ξαναβρείς, δικιά σου τότε θα ' ναι η Γη
κι όλα εκείνα που κατέχει, και ό,τι αξίζει πιο πολύ:
Άντρας σωστός τότε θε να 'σαι, παιδί μου!

Αχιλλέας Μπάρας ­ A.O. Βαλτινoύ 0 ­- 0

Ισόπαλος  έληξε ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Μπάρας και Α.Ο. Βαλτινού, με σκορ 0 ­- 0 και έτσι οι δυο ομάδες μοιράστηκαν από έναν βαθμό, συνεχίζουν την προσπάθεια τους για το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στον βαθμολογικό πίνακα της ΕΠΣΤ.
Η Μπάρα ήταν η ομάδα που μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι, έτσι στο 4' ο Ανδρέου βρέθηκε σε θέση βολής, έκανε το σουτ για να αντιδράσει όμως αποτελεσματικά ο Ντόβας.
Το Βαλτινό στην συνέχεια, όχι μόνο ισορρόπησε τον αγώνα αλλά έγινε και πιο επιθετικό. Στο 11' ο Ζαφείρης έκανε από πλάγια θέση το πλασέ, με τον Βασιλείου να αντιδρά ψύχραιμα.
Ο τερματοφύλακας της Μπάρας έκανε μεγάλη απόκρουση στο 31' με το σουτ του Γάτσιου και την δική του προσπάθεια στην γωνιά του, όταν και έστειλε τη μπάλα σε κόρνερ.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων

Η γέφυρα του Πηνειού στα Μ. Καλύβια

Ο οδηγός που περνά από τη γέφυρα του Πηνειού στα Μ. Καλύβια, μόλις πάρει την ανηφόρα, βλέπει στα αριστερά του να εμφανίζεται μια κατεστραμμένη γέφυρα. Κάθε πρωί, με καταχνιά ή και με ήλιο, το θέαμα είναι όμορφο στον κάμπο.
Είτε η πάχνη σκεπάζει τη βλάστηση, είτε το φως «στάζει» ελπίδα για τη νέα ημέρα. Και η γέφυρα αποκαλύπτεται στον οδηγό, αλλά στέκει ως ένα μνημείο αδιαφορίας. Επί χρόνια εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων των χωριών του τέως Δήμου Μ. Καλυβίων για την επικοινωνία με το ομώνυμο χωριό και αυτών του χωριού με τα Τρίκαλα.

Μετά την κατασκευή της υπάρχουσας γέφυρας, η παλιά ξεχάστηκε, παρέμεινε μια βουβή υπενθύμιση κάποιας

Ο πρακτικός γιατρός του Βαλτινού

Αντιμετωπίστε ενοχλήσεις και προβλήματα υγείας µε τις συμβουλές του Βαλτσινιώτη πρακτικού γιατρού, δόκτωρ Βαλτσινάκη.
Γιαούρτι – Αντιμετωπίζει : τη δυσάρεστη αναπνοή.
Πολυάριθμες εργαστηριακές έρευνες έχουν δείξει το εξής παράδοξο: τα ζωντανά βακτήρια που περιέχει το γιαούρτι μπορούν να καταπολεμήσουν τη δυσάρεστη αναπνοή – η οποία προκαλείται από βακτήρια! Φαίνεται πως οι «καλοί» οργανισμοί που ζουν στο γιαούρτι εξουδετερώνουν τους «κακούς» που κατοικούν στο στόμα µας και είναι υπεύθυνοι για την κακοσμία του στόματος.
Βότκα - Αντιμετωπίζει: την κακοσμία των ποδιών.
Αν τα πόδια σου μυρίζουν κάτι λιγότερο από ευχάριστα, μπορείς να έχεις θεαματικά και μυρωδικά αποτελέσματα, αν τα τρίψεις µε ένα πανάκι βουτηγμένο σε βότκα. Γρήγορα θα απαλλαγείς από τη δυσάρεστη οσμή. Κάνει την ίδια δουλειά µε το οινόπνευμα για εντριβές Η βότκα περιέχει αλκοόλ που είναι αντισηπτικό και δημιουργεί ξηρότητα, οπότε καταστρέφει τους μύκητες και τα βακτήρια που ευθύνονται γι′ αυτές τις άσχημες μυρουδιές καταπολεμώντας παράλληλα την υγρασία που ευνοεί την ανάπτυξή τους.
Μήλο - Αντιμετωπίζει : το κιτρίνισμα των δοντιών.
«Ένα µήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα». Σωστά. Επιπλέον, τα τραγανά φρούτα, όπως τα μήλα και τα λαχανικά δρουν σαν… μικρές οδοντόβουρτσες όταν τα μασάς. Ο λόγος; Όπως εξηγούν οι ειδικοί, διαθέτουν µια φυσική καθαριστική δράση που απομακρύνει τους λεκέδες από το σμάλτο των δοντιών.

Ιστορικές πηγές για την αρχαιότητα του Βαλτινού 2

Η αρχαιότερη ιστορική πηγή για την ύπαρξη του Βαλτινού

Η Πρόθεση 421

Ο προσδιορισμός της αρχαιότητας του χωριού Βαλτινού είναι δυνατόν να στηριχθεί σε έγκυρες ιστορικές πηγές, οι οποίες διέσπασαν το φράγμα των αιώνων και διασώθηκαν μέχρι σήμερα.
Η πρόθεση 421 του Μεγάλου Μετεώρου είναι ένα χειρόγραφο μεγάλης ιστορικής αξίας καθώς σ'αυτό αναφέρονται 223 Θεσσαλικά χωριά του 1592 με τα ονόματα των αφιερωτών του στο μοναστήρι αυτό. Πρόκειται για την αρχαιότερη, μέχρι τώρα, ελληνική ιστορική πηγή της μετα-Βυζαντινής Εποχής.
Στον 32 τόμο του Θεσσαλικού Ημερολογίου του εκδότη Κώστα Σπανού, παρουσιάζονται 223 χωριά του 1592. Τα μισά, σχεδόν (83), βρίσκονται στο νομό Τρικάλων. Μεταξύ αυτών των Τρικαλινών χωριών αναφέρεται και το χωριό μας.
Στο φ. 21β αναφέρεται με τον τύπο του τοπωνύμιου ΒΑΛΤΕΤΖΗΝΟΥΣ (Βαλτζινού) Τρικάλων με 4 αφιερωτές και με άλλους 8 μεταγενέστερης εποχής.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την αξιόπιστη ιστορική πηγή, αποδεικνύεται επιστημονικά και τεκμηριωμένα πλέον, ότι το χωριό Βαλτινό υπήρχε και κατοικούνταν πριν από το 1592.

Κέρδισαν 11 εκ. δολάρια και τα δώρισαν!

Το να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό στη λοταρία δεν επιφέρει απαραίτητα παγκόσμια δημοσιότητα, αλλά το να το διανείμεις σχεδόν ολόκληρο χωρίς να αφήσεις τίποτε για σένα σε κάνει διάσημο, όπως συνέβη με ένα ζευγάρι Καναδών συνταξιούχων.
Η Βάιολετ και ο Άλεν Λαρτζ, που ζουν σε ένα σπιτάκι στο Λόουερ Τρούρο της Νέας Σκωτίας, κέρδισαν περισσότερα από 11 εκατομμύρια δολάρια τον περασμένο Ιούλιο.
Κρίνοντας πως δεν είχαν ανάγκη για τίποτα και πως το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, έφτιαξαν έναν κατάλογο, όπου εκτός από τα

Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες

Σόλων: “Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας?”
Λουκάς: “Δύο λέξεις”
Σόλων: “Και ποιες είναι αυτές?”
Λουκάς: “Σωστές αποφάσεις.”
Σόλων: “Και πως παίρνονται οι σωστές αποφάσεις?”
Λουκάς: “Μία λέξη.”
Σόλων: “Ποια είναι αυτή?”
Λουκάς: “Eμπειρία.”
Σόλων: “Και πως αποκτάται αυτή η εμπειρία?”
Λουκάς: “Δύο λέξεις.”
Σόλων: “Και ποιες είναι αυτές?”
Λουκάς: “Λάθος αποφάσεις.”!!!!

Ενδιαφέρον από Ομπάμα για την Εφημερίδα του Βαλτινού.

Την Αμερική και συγκεκριμένα τη Νέα Υόρκη επισκέφθηκε εκτάκτως ο εκδότης της ηλεκτρονικής εφημερίδας του Βαλτινού, κ. Δημήτρης Τσιγάρας, ο οποίος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, κ. Μπαράκ Ομπάμα.

Η επίσκεψή του πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της πρόσκλησης του Προέδρου των ΗΠΑ, για τη διερεύνηση του ενδεχόμενου συνεργασίας επενδυτικών δραστηριοτήτων στον εκδοτικό χώρο. Συγκεκριμένα η συνάντησή τους είχε ως θέμα συζήτησης, το ενδεχόμενο της συγχώνευσης, της ηλεκτρονικής εφημερίδας Βαλτινού με γνωστή Αμερικάνικη πολυεθνική εκδοτική εταιρεία. Οι επαφές αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη και περισσότερο ρεπορτάζ θα υπάρξει σε λίγο…

Να η ευκαιρία

Σήμερα που το επιτρέπει το έθιμο μπορούν όλοι να αστειευθούν με κάποιο ψεματάκι.
Σήμερα τους το επιτρέπουμε… Κάντε κλικ στη φωτογραφία και θα καταλάβετε...
Καλή πρωταπριλιά!

Δωρεάν internet σε όλα τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Τρικκαίων

Συγκεκριμένες προτάσεις με κοστολόγηση της καθεμιάς, θα πρέπει να υποβάλλει το επόμενο χρονικό διάστημα στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Ανταγωνιστικότητας και Ανάπτυξης η εταιρεία Ψηφιακές Πόλεις Κεντρικής Ελλάδας Α.Ε. (CitiesNet), μετά την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε προχθές στην Αθήνα.
Τι ειπώθηκε
Πιο αναλυτικά, όπως ανέφερε χθες ο δήμαρχος και πρόεδρος της εταιρείας κ. Χρήστος Λάππας, μαζί με το δήμαρχο Κατερίνης κ. Σάββα Χιονίδη, συναντήθηκαν στο παραπάνω Υπουργείο, με τον κ. Μαρκόπουλο, ειδικό γραμματέα για θέματα καινοτομίας νέων τεχνολογιών.
Στη συζήτηση, η οποία διήρκησε περίπου 1,5 ώρα, τέθηκαν επί τάπητος δράσεις στο πλαίσιο των νέων τεχνολογιών, και πώς αυτές θα εφαρμοστούν από την εταιρεία Ψηφιακές Πόλεις Κεντρικής Ελλάδας Α.Ε. με εργαλείο το e-trikala. Ο κ. Λάππας απαντώντας σε ερώτηση χαρακτήρισε γόνιμο και εποικοδομητικό το διάλογο που έγινε μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ ο κ. Μαρκόπουλος πρότεινε να γίνει μια νέα συνάντηση το επόμενο χρονικό διάστημα, όπου θα παρουσιαστούν συγκεκριμένες προτάσεις με το κόστος της καθεμιάς, από την εταιρεία. Όσον αφορά το περιεχόμενο αυτών των προτάσεων, θα έχουν σχέση, όπως ανέφερε ο κ. Λάππας, με την καθημερινότητα του πολίτη, όπως και τη δωρεάν παροχής internet σε όλα τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου Τρικκαίων.
Η εταιρεία
Η προσπάθεια για την ίδρυση της εταιρίας ξεκίνησε το 2008 ενώ οι Δήμοι που συμμετέχουν στην ψηφιακή κοινότητα είναι οι εξής: Καρδίτσας, Λάρισας, Βόλου, Λαμίας, Κατερίνης, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Βέροιας, Γρεβενών κι ο Δήμος Τρικκαίων. Σημειωτέον ότι οι αρχικές συμμετοχές στην εταιρία ήταν 11 αλλά με τη συγχώνευση του Δήμου Νέας Ιωνίας με το Δήμο Βόλου οι μέτοχοι έγιναν 10. Ακόμη από τη χθεσινή συνάντηση απουσίαζαν οι εκπρόσωποι του Δήμου Ιωαννιτών.
Η εταιρεία αποσκοπεί στην ανάπτυξη της περιοχής δράσης της, στη καλυτέρευση των διαδικασιών και υπηρεσιών των τοπικών και κεντρικών διαχειριστικών αρχών και διοίκησης, στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας των εταιρειών της ευρύτερης περιοχής, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην προώθηση της αποκέντρωσης. Έτσι, ο κάθε πολίτης θα κερδίζει χρόνο για τον εαυτό του, την οικογένεια του αλλά και να συμβάλλει στην κοινωνία και την ανάπτυξή της αφού τώρα του δίνεται ο έλεγχος στα χέρια του.

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

Θα λέμε τον καημό μας

τα βάσανα τις πίκρες μας

τ' άσχημα απ' το χωριό μας.

Προχθές καθώς κοιμόμουνα στον ύπνο μου το βράδυ

είδα ένα όνειρο απ΄ αυτά, που αφήνουνε σημάδι.

Πήρε φωτιά το σώμα μου στα σωθικά, εντός μου

κι έσταζε ο ιδρώτας μου, Σαράντα… ο πυρετός μου.

Πήρε φωτιά το Βαλτινό, το ΄βάλαν λέει, μπουρλότο

και φλέγονταν τα όνειρα του έρωτα με κρότο.

Πήρε φωτιά η γειτονιά λαμπάδιασε ο τόπος

κι έγινε παρανάλωμα μες στην πυρά ο κόπος.

Πήρε φωτιά κι αλλοίμονο λαμπάδιασε το Σύμπαν

κι έγιναν στάχτη, κάρβουνο τα πάντα γύρω, είπαν…

Πήραν φωτιά και καίγονταν τα σπίτια κι οι σοδιές μας

κι ήταν το κάψιμο γλυκό σα χάδι στις καρδιές μας.

Πήραν φωτιά και δυο καρδιές, που ζούσαν τον έρωτά τους,

τι κρίμα που ήταν όνειρο και έσβησε η χαρά τους...

 

Συγκροτήθηκε σε σώμα το Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Σε σώμα συγκροτήθηκε το νέο Δ. Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού που προέκυψε από τις εκλογές της 27ης Μαρτίου.
Συγκεκριμένα χθες το απόγευμα 30 Μαρτίου 2011 το Δ.Σ. συνεδρίασε στο Βαλτινό και εξέλεξε τα όργανά του.
Σύμφωνα με τις διαδικασίες το νέο Δ.Σ. έχει ως εξής:

Ο νέος Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Χρήστος Ιωάννου

Πρόεδρος: Χρήστος Ιωάννου
Αντιπρόεδρος: Δημήτριος Κουφοχρήστος
Γραμματέας: Κασσιανή Σίμου – Παπακώστα
Ταμίας: Παναγιώτης Μπαντόλιας
Μέλος: Κατερίνα Αθάνατου
Μέλος: Θωμάς Βαγγελός
Μέλος: Στεφανία Μάμαλη

Στη συνέχεια της συνεδρίασης το Δ.Σ. αποφάσισε και προγραμμάτισε μια σειρά εκδηλώσεων που σύντομα θα ανακοινώσουν.

Αξέχαστες μορφές του χωριού: Χήρας Χρήστος



Μορφές που σημάδεψαν με την παρουσία και το έργο τους την ιστορία του χωριού μας. Άνθρωποι που άφησαν τα αποτυπώματα του βίου τους ανεξίτηλα και κατάφεραν να νικήσουν τη λήθη και να διασπάσουν το φράγμα του χρόνου. Άνθρωποι που η μνήμη μας τους επικαλείται αβίαστα Άνθρωποι που έμειναν αξέχαστοι και είναι οι πρόγονοί μας. Αξέχαστες μορφές του χωριού.

Ο ιερέας Χρήστος Χήρας υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή για το χωριό μας.
Μεγάλη προσωπικότητα, ιερέας σεβάσμιος, ενάρετος που γνώριζε καλά τα καθήκοντά του και ήξερε να φροντίζει το μικρό του ποίμνιο. Ως άνθρωπος ήταν απλός, πράος ηθικός και αξιοπρεπής. Γιός του Δημητρίου και της Παρασκευής Χήρα, γεννήθηκε το 1897 στο Βαλτινό και πέθανε 11 Δεκεμβρίου 1985 σε ηλικία 88 ετών.

Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική το γένος Αθανασίου Καραθανάση και είχαν επτά παιδιά. Την Ουρανία, την Ευθαλία τον Νικόλαο την Βασιλική τον Γεώργιο την Χαρίκλεια και τον Δημήτριο.
Χειροτονήθηκε ιερέας το 1932 και άσκησε το ιερατικό

Ο Γιώργος Γραμματικάκης

O δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Σαχίνης συζήτησε με τον κ. Γιώργο Γραμματικάκη στην εκπομπή "Αντιθέσεις" στις 7 Ιανουαρίου του 2011 στο κανάλι Κρήτη Τv. Ο Γιώργος Γραμματικάκης ήταν απολαυστικός, μιλώντας εφ' όλης της ύλης από πολιτική, παιδεία, πολιτισμό και κρίση στα Πανεπιστήμια μέχρι το πείραμα του CERN που εν ολίγοις αμφισβητεί για την αποτελεσματικότητα του σε σχέση την δαπάνη του, ενώ μιλάει και για τα περί εξωγήινης ζωής.

Ο Γιώργος Γραμματικάκης στις Αντιθέσεις from Αντίφωνο (antifono.gr) on Vimeo.



Ξεχασμένες ιστορίες εφηβείας και φιλίας

Θυμάμαι τότε που κρυφά το έσκαγα από το σπίτι και περίμενα πώς και πώς να έρθει το σούρουπο, και γινόμουνα καπνός...
Μαζευόμασταν όλοι μαζί στο γνώριμο στέκι μας. Τα πρώτα παιχνίδια, οι πρώτες ψεύτικες ηδονές μας. Θυμάσαι; Όνειρα και αυταπάτες που έσβησαν με τον χρόνο...
Παιδιά που έσβησαν, άλλα χάθηκαν και άλλα έγιναν ένα με τον υπόλοιπο κόσμο… Ναι, χάθηκαν μέσα στο πλήθος...
Μαρία, το έσκασες με τον δικό σου τότε... τα πήρες στο κρανίο ένα βράδυ... μού είπες θα φύγω και το έκανες. Από τότε δεν σε ξανάδα και έχουν περάσει τόσα χρόνια...
Σπύρο, την ίδια χρονιά έφυγες... μας άφησες νωρίς... άκουσα το όνομα και το επώνυμό σου και έμαθα για το ατύχημά σου και δεν το πίστευε κανείς...
Δημήτρη, είχα να σε δω χρόνια και σε είδα φέτος το καλοκαίρι με τις μπούκλες σου χαμένες. Τις έκοψες ρε θηρίο! Φορούσες και γραβάτα και κοστούμι σε ένα από εκείνα τα κλαμπ τα σικάτα... Ρε Δημήτρη, εσύ είσαι;;;
Ρούλα, εσύ ήσουν ο έρωτας της εφηβικής ζωής μου και δεν στο είχα πει ποτέ.. όπως σε άφησα έτσι σε βρίσκω... μου είπες πώς στράβωσαν λίγο τα πράγματα στη ζωή σου, αλλά ποτέ δεν είναι αργά...
Στέφανε... εκεί που είσαι είμαι σίγουρος ότι είσαι καλά… Και πάνω από όλα έζησες τη ζωή σου σε όλο της το μεγαλείο... λες και ήσουν σίγουρος ρε θηρίο...
Ξεχασμένες ιστορίες. ξεχασμένες εφηβείες ψεύτικα και πραγματικά ονόματα και καταστάσεις... Φτάσαμε σε σημείο με τους λίγους που σπάνια βρισκόμαστε στο δρόμο να αλλάζουμε βλέμμα... λες και θέλουμε να θάψουμε τις αναμνήσεις μας...
Αλλάξαμε και μεγαλώσαμε απότομα... και μεγαλώνοντας έρχεται η λήθη... Η λήθη που κάτι τέτοια βράδια παραχωρεί τη θέση της στις αναμνήσεις... Αναμνήσεις που προσφέρουν χαμόγελα και δάκρυα... Συναισθήματα ανάμεικτα ηλεκτρικών χορδών και εφηβικών αρωμάτων…

Ο παλιός πλίθινος νερόμυλος του Εξαλόφου

Οι μυλόπετρες δεν σιώπησαν στον Εξάλοφο.
Ο πλίθινος νερόμυλος που εξακολουθεί να κόβει μπομπότα για άξιες νοικοκυρές… – Μαγεία εικόνων, αλλά και θλίψη για μία εγκατάλειψη που ίσως είναι καλύτερη από τις πλαστικές καρέκλες και τον φραπέ…

«Μήτε κι η σιωπή είναι πια δική σου, εδ’ που σταμάτησαν οι μυλόπετρες», γράφει ο Γιώργος Σεφέρης.
Οι μυλόπετρες σταμάτησαν στα Τρίκαλα να δουλεύουν μιας και η δίνη του σύγχρονου πολιτισμού και της εξέλιξης σήμαναν το τέλος των νερόμυλων τους οποίους συναντούσες σε κάθε σχεδόν χωριό. Σε κάθε γωνιά του τόπου μας. Αρκεί να υπήρχε τρεχούμενο νερό. Αρκεί να υπήρχαν προκομμένοι και μάστοροι να τον δουλέψουν και άξιοι νοικοκύρηδες για να γεμίσουν τις βαριές μυλόπετρες με στάρι και καλαμπόκι.

Στην εκκωφαντική σιωπή των μυλόπετρων μια… παραφωνία στον Εξάλοφο του πρώην Δήμου Καλλιδένδρου. Ένας πλίθινος νερόμυλος στέκει όρθιος σε πείσμα της εξέλιξης και της αδιαφορίας και ένας προκομμένος μάστορας ο κ. Ευθύμιος Νιζάμης από τη Φήκη, που παρά τα χρόνια του, εξακολουθεί να σηκώνει τα βαριά σακιά και να ρίχνει το καλαμπόκι στις μυλόπετρες για να γεμίσει τα τσουβάλια των νοικοκυράδων με

Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο

Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυο

Ο ύπνος μ΄ εμπόδιζε να τη δω στα μάτια

Αλλά της φιλούσα το στόμα την κράταγα

Σαν να ήταν άνεμος και να ήταν σάρκα

Μου ΄λεγε πως μ΄ αγαπούσε αλλά δεν το άκουγα καθαρά

Μού ΄λεγε πως πονούσε να μη ζει μαζί μου

Ήταν ωχρή και κάποτε έτρεμα για το χρώμα της

Κάποτε απορούσα νιώθοντας την υγεία της σαν δική μου υγεία.

Όταν χωρίζαμε ήτανε πάντοτε νύχτα

Τ΄αηδόνια σκέπαζαν το περπάτημά της

Έφευγε και ξεχνούσα πάντοτε τον τρόπο της φυγής της

Η καινούργια μέρα άναβε μέσα μου προτού ξημερώσει

Ήταν ήλιος ήταν πρωί όταν τραγουδούσα

Όταν μόνος μου έσκαβα ένα δικό μου χώμα

Και δεν την σκεφτόμουνα πια εκείνη.

Γιώργος Σαραντάρης