Τα χαμάμια των Τρικάλων επί τουρκοκρατίας (Τουρκικοί Λουτρώνες)

Το Xαμάμ, (ή Τουρκικό λουτρό), είναι η Ανατολική έκδοση του ατμόλουτρου και θεωρείται η σάουνα της Ανατολής. Τα χαμάμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην κουλτούρα των Ανατολικών χωρών, καθώς ήταν μέρη συναντήσεων, εξαγνισμού και αρχιτεκτονικής ομορφιάς.

Στα Τρίκαλα, εκτός από τα ιδιωτικά Χαμάμ, τα οποία δεν ήταν απαραίτητα για τα σπίτια των Τρικαλινών, υπήρχαν και τα εξής κοινά χαμάμια.

1) Το αρχαιότερο και λαβυρινθώδες βρίσκονταν αριστερά προς την συνοικία Τρικκαίογλου, στην έξοδο της ομώνυμης γέφυρας, λίγο πιο πάνω από μια θολωτή βρύση, η οποία είναι ήδη κατεστραμμένη στο σημείο αυτό, κοντά στον ποταμό Ληθαίο.

Το χαμάμ αυτό σώζονταν, όχι όμως εν λειτουργία, μέχρι την μεγάλη πλημμύρα των Τρικάλων της 4^ης Ιουνίου 1907. Μετά την πλημμύρα οι πλημμυροπαθείς περίοικοι, ενεργούμενοι από την παντελή έλλειψη αντίληψης και ευαισθησίας για την αρχαιολογική αξία του χαμαμιού και επωφελούμενοι, για να προμηθευτούν από αυτό τους απαιτούμενους λίθους για την ανέγερση των οικιών τους, οι οποίοι εκ της ορμής των υδάτων είχαν καταρρεύσει θεώρησαν καλό να το καταστρέψουν. Και βέβαια, βαρύτατες ευθύνες υπάρχουν και εκ μέρους των αρχόντων για την παντελή αδιαφορία τους.

Γέννησαν το πρώτο αγοράκι τους

Το πρώτο τους παιδί γέννησαν το ζεύγος Αντώνης Τσιγάρας και Αρετή Δράκου στις 30 Μαρτίου 2013 στο Γ.Ν. Τρικάλων. 

Το νέο μέλος της οικογένειας, είναι αγόρι και χαίρει άκρας υγείας. 

Η γέννησή του γέμισε με χαρά και ευτυχία τους γονείς του, τους παππούδες και γιαγιάδες του, τους συγγενείς και τους φίλους.

Η εφημερίδα εύχεται στην οικογένεια, να τους ζήσει, πολλά κι ευτυχισμένα χρόνια.

Άγνωστοι διέρρηξαν το ξωκλήσι της Παναγίας

 Άγνωστοι διέρρηξαν, πριν από λίγες ημέρες το ξωκλήσι της Παναγίας Βαλτινού και αφήρεσαν το κλιματιστικό μηχάνημα από τον χώρο του ναού.

Το περιστατικό ανησύχησε το εκκλησιαστικό συμβούλιο και τους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι προέβησαν στην λήψη αυστηρότερων μέτρων, καθότι η πράξη υποδηλώνει την υπέρβαση των ορίων μη σεβασμού, ακόμα και σε ιερούς χώρους από αδίστακτους διαρρήκτες.

Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Πέτρου

 Απεβίωσε την Τετάρτη 3 Απριλίου 2013, ο συγχωριανός μας Κωνσταντίνος Πέτρου του Ιωάννου και της Βασιλικής, σε ηλικία 75 ετών.

Ο Κωνσταντίνος Πέτρου γεννήθηκε στο Γλίνος Τρικάλων, το 1938. Παντρεύτηκε με την Θεοδοσία το γένος Ευάγγελου Ζαμπακά και απόχτησαν δύο παιδιά: Την Καλλιόπη (συζ. Ιωάννη Ρεντίφη) και τον Ιωάννη.

Ο Κωνσταντίνος Πέτρου ευτύχισε κατά τον βίο του να χαρεί παιδιά, εγγόνια, αλλά και δισέγγονα.

Η εφημερίδα μας εύχεται τα συλλυπητήρια στους οικείους του. 

Ο Μίσα, δεν ξύπνησε…

 Και ενώ η Άνοιξη ήρθε για τα καλά, οι αρκούδες ξύπνησαν και κυκλοφορούν πάλι κανονικά στο Καταφύγιο της Καφέ Αρκούδας - μέχρι και ο Ανδρέας ο γηραιότερος αρκούδος του κόσμου - ο Μίσα δεν βγήκε ποτέ από τη φωλιά του.

Οι φροντιστές και οι βιολόγοι του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ που επιβλέπουν τη συνολική εικόνα του Καταφυγίου της Αρκούδας παρατήρησαν ότι ο Μίσα ήταν η τελευταία αρκούδα που δεν είχε ξυπνήσει σε όλο το Καταφύγιο.

Όταν απομονώθηκαν όλα τα ζώα για να μπορέσουν με όλα τα μέσα ασφαλείας να εισέλθουν στον εσωτερικό χώρο του Καταφυγίου και ως τη φωλιά του Μίσα, εντόπισαν το άψυχο σώμα του ζώου.

Στο ζώο δεν εντοπίστηκε κάποιο τραύμα, ούτε συγκεκριμένη αιτία θανάτου. Ο θάνατος επήλθε περίπου 20 ημέρες νωρίτερα.

Το ζώο απομακρύνθηκε από το Καταφύγιο και η ταφή του έγινε στους μη επισκέψιμους χώρους του Κτηνιατρικού Σταθμού Περίθαλψης Άγριων Ζώων που λειτουργεί ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ στον Αετό της Φλώρινας.

Ο Μίσα ήταν αρκούδα που γεννήθηκε σε ζωολογικό κήπο και μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ σε πολύ μικρή ηλικία, μαζί με τις 2 αδερφές του αρκούδες, τον καιρό των βομβαρδισμών του Βελιγραδίου.

Κάθε γωνιά κι ένας μύθος «O Νάρκισσος»

 Στην Ελλάδα όλοι οι τόποι (Βουνά, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες) έχουν αποτελέσει το σκηνικό των αρχαιότερων μύθων του πολιτισμού μας. Τα πάντα έχουν ψυχή και είναι γεμάτα θεότητες. Ένας από τους μύθους με αλληγορική σημασία είναι και ο μύθος του Νάρκισσου.

Ο Νάρκισσος στην αρχαιότητα ήταν μυθικό πρόσωπο, γιός του Κηφισού και της νύμφης Λειριώπης. Ήταν ονομαστός για τη σπάνια ομορφιά του και υπάρχουν διάφορες παραδόσεις γι’ αυτόν. Σύμφωνα με μία από αυτές ο νέος ήταν τόσο όμορφος που τον είχαν ερωτευθεί όλες οι νύμφες του δάσους. Εκείνος όμως τις αγνοούσε και αυτοθαύμαζε το καθρέφτισμά του στο νερό. Οι Θεοί αποφάσισαν να τον τιμωρήσουν και κάποια μέρα έπεσε στο νερό και πνίγηκε. Απόμεινε όμως ένα λευκό λουλούδι με χρυσό στεφάνι στο κέντρο να τον θυμίζει.

Ο μύθος του Νάρκισσου είναι η αλληγορία του ανθρώπου που γίνεται θύμα του κόσμου. Ο Νάρκισσος δεν ερωτεύεται τον εαυτό του αλλά την αντανάκλαση του ειδώλου του στο νερό, χωρίς να συνειδητοποιήσει ότι αυτό είναι μόνο μια εικόνα.

Η ανοιχτή επιστολή του Αλκίνοου Ιωαννίδη...

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης βρέθηκε στη Μεγάλη Βρετανία για την προώθηση του αγγλόφωνου δίσκου του. Βρέθηκε να συζητά με έναν άγγλο που κατηγόρησε τον ελληνικό λαό για τα χάλια της παγκόσμιας οικονομίας. Βρέθηκε στην ανάγκη να του απαντήσει μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας…

Η επιστολή

"We blame you, you know, μου είπε ένας Άγγλος στο Λονδίνο. Εννοούσε πως οι Έλληνες κάνουμε ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με την κυκλοφορία της συλλογής “Local Stranger” στο εξωτερικό, θα πέφτω συχνά πάνω σε τέτοιου είδους ατάκες ξένων δημοσιογράφων.

Τι να απαντήσω; Τι να του πω; Πως οι αποικιοκράτες παππούδες του συμπεριφέρονταν στους Kύπριους δικούς μου σαν να ήταν ζώα, επειδή ήταν βοσκοί και δεν είχαν μπάτλερ; Πως η βασίλισσά του, αυτή η γιαγιά με τα καταπληκτικά καπέλα, όταν ήταν νέα υπέγραφε με το χέρι της θανατικές καταδίκες παιδιών 19 και 20 χρονών που πάλευαν να ελευθερώσουν τον τόπο τους; Να του πω για την εξωτερική πολιτική της χώρας του, που τεχνητά προκάλεσε το μίσος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, άνοιξε με το ζόρι την όρεξη στην Τουρκία για την Κύπρο και με τη βοήθεια της αστείρευτης δικής μας λεβεντομαλακίας δημιούργησε το Κυπριακό πρόβλημα, με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και πρόσφυγες;

Να του πω για τον εμφύλιο εδώ στην Ελλάδα και για τον ρόλο που έπαιξε η εξωτερική πολιτική της χώρας του; Για τη σύμπραξη με τους ηττημένους Γερμανοτσολιάδες και κάθε λογής δοσίλογους εναντίων όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία στο βουνό; Για το πώς εκμεταλλεύτηκαν την εγκεφαλική σκλήρηνση και τον επαρχιωτισμό της εδώ κομμουνιστικής ηγεσίας προκειμένου να ξεφορτωθούν μια και καλή το πιο δημιουργικό και αλτρουιστικό κομμάτι της χώρας; Πως από τότε επικράτησαν εδώ οι βολεψάκιδες, οι παρτάκιδες και οι ελληνάρες χωρίς Ελλάδα – αυτοί που όταν λένε «αγαπώ την πατρίδα μου» εννοούν στην καλύτερη περίπτωση «αγαπώ τον εαυτό μου» ή ακόμα «μισώ όλους τους άλλους» - φέρνοντας τη χώρα σήμερα στην καταστροφή;

Ας μη μιλήσω για τη Γερμανία, μη σας κουράζω με τα αυτονόητα...

Οι τεκέδες των Τρικάλων επί τουρκοκρατίας

 Παράλληλα με τα όσα εκθέσαμε για τα Τεμένη (Τζαμιά) των Τρικάλων θα αναφερθούμε και για τους Τεκέδες ή τα μοναστήρια τα Τουρκικά, που υπήρχαν εντός της πόλεως των Τρικάλων κατά την τουρκοκρατία και όπου διέμεναν οι Δερβίσιδες ή Σέχιδες (Οθωμανοί μοναχοί και ιερομόναχοι).

Οι Τεκέδες ήταν ιδρύματα διαφόρων θρησκόληπτων Οθωμανών, ευρύχωρα, έχοντας και στη μέση αυλή με αρκετή έκταση, στην οποία ήταν φυτεμένες μπουρμπουτσιλές και φρουξιλές. Τριγύρω υπήρχαν δωμάτια ισόγεια και ανώγεια στα οποία διέμεναν οι σηρικοφόροι Δερβίσιδες, με τους μικρούς και πολύχρωμους λιουμπατέδες τους. Ήταν ένα είδος κοινοβίου, διότι, οι Δερβίσιδες, σε αυτούς τους τεκέδες είχαν κοινή τραπεζαρία και κοινό συσσίτιο. Επίσης, για την τέλεση των θρησκευτικών καθηκόντων τους, είχαν μια ιδιαίτερη αίθουσα, πολύ μεγάλη.

Μέσα στη αίθουσα αυτή, κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού οι Δερβίσιδες, τελούσαν κάθε Παρασκευή, είτε σε ώρα ημέρας είτε σε ώρα νύχτας το αντίβιο, με το οποίο έρχονταν, καθώς νόμιζαν, σε επικοινωνία με τον Αλάχ, κατά τον εξής παράδοξο τρόπο:

Όλοι οι Δερβίσιδες ενός Τεκέ κρατιόνταν με τα χέρια τους και σχημάτιζαν κύκλο στο μέσο του οποίου ήταν δύο έως τρεις άλλοι αυλητές οι οποίοι έπαιζαν ένα είδος φλογέρας παρεμφερές με το σημερινό Θίφιρον (DETITEJLOJTE). Στην αρχή ο ανθρώπινος κύκλος άρχιζε να περιστρέφεται, όπως το βολάν των κινητήριων μηχανών, προς τα δεξιά ή αριστερά οπωσδήποτε αργά. Στη συνέχεια η περιστροφική αυτή κίνηση γίνονταν όλο και γρηγορότερα και ο κύκλος αυτός κινούνταν δαιμονικά πότε προς τα αριστερά πότε προς τα δεξιά, ανάλογα με τις διαταγές του διευθύνοντος αυτής της δαιμόνιας άσκησης. Οι δε Δερβίσιδες ασθμαίνοντας και αφρίζοντας έψελναν το «Ιλαχά, Ιλαχά - Γιαχού, Γιαχού», μέχρι που κάποιος από αυτούς, από τον πολύ κόπο, έπεφτε κάτω αναίσθητος, αφρίζοντας και παραληρώντας. Οι άλλοι τον κοίταζαν και έλεγαν προς τους άλλους, τους λαϊκούς Οθωμανούς και Χριστιανούς, τους οποίους προσκαλούσαν για να δουν τη θρησκευτική τους ιεροτελεστία, ότι αυτός, που έπεφτε τώρα κάτω ζαλισμένος, συνομιλεί με τον Αλλάχ.

Στα Τρίκαλα υπήρχαν πολλοί τεκέδες και οι σπουδαιότεροι ήταν οι εξής:

1) Ο Τεκές που ήταν στην δεξιά όχθη του ποταμού Ληθαίου, όπου σήμερα βρίσκεται η οικία του Λεωνίδα Πελέκη καθώς και οι συνεχόμενες οικίες στη σημερινή συνοικία «Καρπενησιώτικα», διότι εκεί, ως επί το πλείστον, κατοικούσαν οι Καρπενησιώτες.

Η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 στο Βαλτινό

Με την δέουσα λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος, στο Βαλτινό, η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821, προκειμένου να τονιστεί η μεγάλη σημασία της ιστορικής πορείας του έθνους μας.

Ο εορτασμός άρχισε με τη δοξολογία στον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

Στη συνέχεια έγινε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στην κεντρική πλατεία του χωριού και ακολούθησε η μαθητική παρέλαση των τμημάτων του Νηπιαγωγείου, Δημοτικού Σχολείου, Γυμνασίου και Λυκείου Βαλτινού.

Ένα σχετικό βίντεο από το «trikalaola.gr» με την τέλεση της πανηγυρικής Θείας λειτουργίας, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, χοροστατούντος του αιδεσιμότατου π. Κων/νου Ζαχαράκη, και την τέλεση της επίσημης δοξολογίας, παρουσία τοπικών αρχών, μαθητών, εκπαιδευτικών και πλήθος κόσμου.
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η εκπαιδευτικός του Λυκείου Βαλτινού κυρία Μαρία Μπίτη - Παλάσκα, τονίζοντας την σημασία που έχει για τη σημερινή Ελλάδα ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των προγόνων μας.

Φτάνει πια! Τέλος … ανοχής!

 Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ιστορία του έθνους μας που κάτω από το ζυγό του κατακτητή τόλμησε να σηκώσει κεφάλι και επαναστατώντας να παλέψει για την ελευθερία, την ανεξαρτησία της χώρας μας και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Βρισκόμαστε μπροστά στην ιστορία ενός λαού που δεν δείλιασε απέναντι στις φασιστικές ορδές και δεν υποτάχτηκε στις ναζιστικές θηριωδίες της κατοχής. Του λαού μας που αντιστάθηκε σε ξένους και ντόπιους τυράννους και πάλεψε για την ελευθερία του, την εθνική ανεξαρτησία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη λαϊκή κυριαρχία.
• Σήμερα ζούμε έναν ακήρυχτο οικονομικό, επεκτατικό πόλεμο των διεθνών τοκογλύφων ενάντια σε λαούς και κράτη.
• Σήμερα οι αποφάσεις παίρνονται σε ξένα κέντρα (τρόικα, Δ.Ν.Τ.) καταπατώντας την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.
• Σήμερα παραβιάζεται η λαϊκή κυριαρχία, αφού η κυβέρνηση υλοποιεί πολιτικές οι οποίες απορρίπτονται από την συντριπτική πλειοψηφία του λαού.
• Σήμερα καταπατούνται συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα που προστατεύουν την εργασία, την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση, τις απεργίες και τις ειρηνικές διαδηλώσεις.
• Σήμερα η πλειοψηφία των πολιτών οδηγούνται στην ανεργία, στην φτώχεια, στην πείνα, στην εξαθλίωση ακόμα και στην εξόντωση.
Βρισκόμαστε μπροστά στην ευθύνη και στο χρέος να υπερασπιστούμε - για άλλη μια φορά- την ελευθερία, την εθνική ανεξαρτησία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματά μας.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Δεν έχουμε ελπίδα απ' τους ξένους

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ

Είδα τότε ότι, ό,τι κάμομε, θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμία από  τους ξένους.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης 

Βραδιά ποίησης με Τρικαλινές απαγγελίες

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, η Στέγη Τέχνης & Πολιτισμού του Ιδρύματος Λεωνίδα Κ. Μακρή - ιατρού, σε συνεργασία με τον τοπικό Σύνδεσμο Φιλολόγων διοργάνωσαν «βραδιά ποίησης» την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013.

Στην εκδήλωση απαγγέλθηκαν από Τρικαλινούς πολίτες ποιήματα διαφόρων ποιητών, όπως του Οδυσσέα Ελύτη, της Κικής Δημουλά, του Ηλία Κεφάλα κ.α.

Πηγή: trikalaola.gr

Αποκριάτικες εκδηλώσει στο Δενδροχώρι

Σατιρίζοντας την απόδραση «Βλαστού».

Από τις εκδηλώσεις του εκπολιτιστικού Συλλόγου Δενδροχωρίου της Καθαρής Δευτέρας.

Η θεωρία των δύο Εγώ

Ο αντικαταθλιπτικός μηχανισμός της ΛΟΓΙΚΗΣ, που βοηθά και στηρίζει το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Η θεωρία των δύο «ΕΓΩ» υποστηρίζει ότι σε κάθε ανθρώπινη φύση, υπάρχουν δύο «ΕΓΩ». 

Το ιδανικό ΕΓΩ και το κοινό ΕΓΩ.

Στηρίζεται δε, πάνω σε δυο παραδοχές, που πρέπει κάθε άνθρωπος να πιστέψει και να υιοθετήσει μέσα του.

Η πρώτη παραδοχή έχει να κάνει με την ιερότητα κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε άνθρωπος από τη στιγμή της σύλληψής του, από τη στιγμή που, μπόρεσε να επιβληθεί ανάμεσα σε εκατομμύρια σπερματοζωάρια και κατόρθωσε να νικήσει, πετυχαίνοντας το θαύμα της ζωής, δεν μπορεί παρά να είναι ένα κομμάτι του θεού. Γι’ αυτό, κάθε άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ναός του Θεού.

Η δεύτερη παραδοχή έχει να κάνει με τον δυαδισμό που διέπεται ο κόσμος μας, την αιώνια πολικότητα, την παγκόσμια δυαδικότητα, το συν και το πλην, το θετικό και το αρνητικό, το σκοτάδι και το φως, τη ζωή και τον θάνατο, το καλό και το κακό, τον ήχο και τη σιωπή, το όμορφο και το άσχημο, το ευχάριστο και το δυσάρεστο…

Κατ’ αντιστοιχία λοιπόν, και σύμφωνα με την θεωρία, έχουμε και δύο ΕΓΩ.

Το «ΙΔΑΝΙΚΟ ΕΓΩ» που χαρακτηρίζεται ως τέλειο, μοναδικό, δίκαιο, δυνατό, συμπαγές, άφθαρτο, και το «ΚΟΙΝΟ ΕΓΩ» που χαρακτηρίζεται ως ατελές, αδύναμο, ευάλωτο, άδικο, αμαρτωλό, φθαρτό και κενό.

Το «ΙΔΑΝΙΚΟ ΕΓΩ» σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του δεν επηρεάζεται, και δεν προσβάλλεται από τίποτα. Μένει ανέπαφο και διαφυλάγει την αξία και την ακεραιότητά του. Παραμένει τέλειο, μοναδικό, δίκαιο, δυνατό, συμπαγές, άφθαρτο και υπερασπίζει έτσι, παντοτινά την αξιοπρέπειά μας.
Το «ΚΟΙΝΟ ΕΓΩ» είναι αυτό, στο οποίο διαχειριζόμαστε όλα τα συναισθήματα, έχοντας πάντα υπόψιν την σιγουριά και την ασφάλεια της ύπαρξης του Ιδανικού ΕΓΩ μας.

Αποκριάτικα πορτρέτα του Βαλτινού

Από τις διάφορες αποκριάτικες εκδηλώσεις που έγιναν στο Βαλτινό αλιεύσαμε μερικές ευφάνταστες, εντυπωσιακές και όμορφες αμφιέσεις που έκαναν  την εμφάνισή τους σε κάποιο πάρτι μασκέ. 

Με λίγη επεξεργασία προέκυψε μια συλλογή από όμορφα αποκριάτικα πορτρέτα που παρουσιάζουμε παρακάτω.

Το αποκριάτικο πάρτι του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Βαλτινού

Με αφορμή τον εορτασμό της Αποκριάς ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Βαλτινού, πραγματοποίησε την Κυριακή10 Μαρτίου, το αποκριάτικο πάρτι στο καφέ «FUEGO», με μεγάλη επιτυχία.

Κέφι, μουσική, χορός ήταν μερικά από τα στοιχεία που κυριάρχησαν στην όμορφη εκδήλωση, όπου ντυμένοι μασκαράδες, τόσο οι μαθητές όσο και οι γονείς χόρεψαν και διασκέδασαν στον ξέφρενο ρυθμό του καρναβαλιού.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ.

Αποκριάτικες εκδηλώσεις στο Βαλτινό

 Βραδιές γλεντιού και κεφιού διοργανώνονται στα «ΚΑΦΕ» του Βαλτινού, το τριήμερο των Απόκρεων, για μικρούς και μεγάλους, με μουσική, χορό, πάτρι μασκέ, διαγωνισμούς κ.α.

Πιο συγκεκριμένα:

-Οι Μαθητές του Λυκείου Βαλτινού διοργανώνουν το Σάββατο 16 Μαρτίου στο καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» πάρτι μασκέ, ενώ την Κυριακή 17 Μαρτίου θα γίνει διαγωνισμός καλύτερης αμφίεσης. 

-Ο Εκπολιτιστικός Συλλόγος Βαλτινού διοργανώνει το Σάββατο 16 Μαρτίου στις 22:30 στο καφέ «LOCAL» αποκριάτικο πάρτι, ενώ την Κυριακή 17 Μαρτίου στις 11:00 - 13:00 το πρόγραμμα περιλαμβάνει παιδικό αποκριάτικο πάρτι με κλόουν και ξέφρενο κέφι.

Καλή διασκέδαση και καλό τριήμερο!

Τα ψυχοσάββατα: Εικόνες του χωριού

 Τη Σαρακοστή, η εκκλησιαστική παράδοση έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα· το ένα πριν από την Κυριακή της Αποκριάς και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Τα Ψυχοσάββατα, παλιότερα ξεχώριζαν απ' τις άλλες ημέρες της Σαρακοστής, γιατί τις ημέρες αυτές, οι γυναίκες πήγαιναν στην εκκλησία πιάτα με βρασμένα κόλλυβα και ένα δίπτυχο χαρτί, με τα ονόματα των νεκρών, για να τα μνημονέψει ο ιερέας.

Εκεί μπροστά στην εικόνα του Χριστού, άπλωναν τα πιάτα και τους δίσκους, και τοποθετούσαν επάνω τους αναμμένα κεριά. Ο ιερέας έψελνε το «Επί το βιβλίον δε σου και τα μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα σοι τυγχάνει», αναθέτοντας στην αγάπη και στην αγαθότητα του Θεού «εαυτούς και αλλήλους», τους ζωντανούς αλλά και τους κεκοιμημένους.

Όταν τελείωνε το μνημόσυνο, οι γυναίκες μοίραζαν το σιτάρι σ' όσους ήταν στην εκκλησία και στη συνέχεια περνούσαν από το δημοτικό σχολείο και μοίραζαν κόλλυβα στα σχολιαρόπαιδα.

Ήξεραν όλοι οι μαθητές ότι είναι ψυχοσάββατο και είχαν μαζί τους μαντίλια και μεσάλια, όπου τα γέμιζαν με σιτάρι, πρόσφορα, κουλούρια, κουφέτα κα.

Για τους μαθητές, τα ψυχοσάββατα, ήταν ευκαιρία να μαζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα κόλλυβα.

Γύριζαν στο σπίτι χαρούμενοι, κρατώντας στα χέρια τους, μαζί με τη σάκα και το μεσάλι, γεμάτο με κόλλυβα... 

Ο ΦΕΓΚΑΛΕΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΙΣΘΗΣΗ

Πρόκειται για ένα έμμετρο έργο, του Δημήτρη Τσιγάρα, με 1952 στίχους και με ομοιοκαταληξία, που αναφέρεται στις ικανότητες αντίληψης του αισθητού κόσμου μας.

Εδώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής εφημερίδας Βαλτινού είναι προσαρμοσμένο σε ένα οπτικοακουστικό, αλληγορικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά,

Αφήγηση: Βέρα Μπαλαμίτσα

Από αρχέγονο καιρό υπήρχε η συνήθεια,

οι άνθρωποι να ψάχνουνε να βρούνε την αλήθεια

και στον αγώνα τους αυτό, να πιάσουν τ' όνειρό τους,

άλλοι ασκούσαν την ψυχή και άλλοι το μυαλό τους.

Άλλοι με άθλους κοίταζαν να γίνουνε μεγάλοι

κι άλλοι τη ρώμη του μυαλού ερίχνανε στη πάλη.

Στο μόχθο αυτό της άθλησης, ώστε να συλλαβίσουν

το νόημα της ζωής ή στο αίνιγμα του θανάτου να απαντήσουν,

εγώ ένα μύθο θα σας πω για κάποιον Φεγκαλέο,

που κυνηγούσε το άριστο, το αληθινό, το ωραίο

και προσπαθούσε πάντοτε να φτάσει το ευκταίο.

Μη σας φανεί περίεργο γιατί, αλήθεια λέω...

Το είδα με τα μάτια μου, τ' άκουσα με τα αυτιά μου,

τα ακούμπησα, τα ένοιωσα όλα με την καρδιά μου,

και μην τον θεωρήσετε απλό το μύθο ετούτο

κρύβει πολλά μηνύματα, γνώση, σοφία, πλούτο.

Μια φορά κι έναν καιρό,  πρόσφατα πολύ θαρρώ,

ίσως να ΄ταν και πέρυσι,  φέτος ή προπέρυσι,

τέλος πάντων κάποτε...  κάπου στην Ελλάδα ...

Πολύτεκνες οικογένειες

 Θεωρούνται το «αντίδοτο στο δημογραφικό πρόβλημα» και η «ραχοκοκαλιά του κοινωνικού ιστού». Ο λόγος για τους πολύτεκνους, που στο χωριό μας αλλά και στη χώρα μας αποτελούν απλώς μια μικρή μειονότητα.

Κόντρα στο πνεύμα των καιρών, υπάρχουν λίγες οικογένειες που επιμένουν παραδοσιακά, με 3 ή παραπάνω παιδιά.

Πολλά παιδιά μπορεί να σημαίνει σειρά ευθυνών και δυσκολιών στη ζωή ενός ζευγαριού, το δώρο ζωής όμως που προσφέρουν στους γονείς τους αξίζουν όλο τον κόπο και την προσπάθεια.

Για τους περισσότερους, το σύγχρονο καταναλωτικό μοντέλο ζωής, η οικονομική δυσπραγία και η αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας είναι οι κύριες αιτίες που γενικότερα τα παιδιά -και ιδίως τα πολλά παιδιά- έχουν σταματήσει να είναι σκοπός ζωής, όπως ήταν για τις προπολεμικές γενιές.

Εκείνες έκαναν και 4 και 5 και 6 αλλά και περισσότερα παιδιά. Αλλά σιγά σιγά, με την υπογεννητικότητα να παίρνει σταδιακά τον ανήφορο, φτάσαμε στις μέρες μας να έχουμε μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, καθώς τα παιδιά που γεννιούνται δεν αρκούν για να αναπληρώσουν τους γονείς, που κάποια στιγμή φεύγουν από τη ζωή.

«Οι μοιραίοι» του Κώστα Βάρναλη

Απαγγελία: Μάνος Κατράκης.
Μελοποίηση του ποιήματος: Μίκη Θεοδωράκης.
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Η Κλειώ της Οιχαλίας

Το μήνυμα φίλης που έλαβα σήμερα, μεταξύ των άλλων έλεγε: “...Χθες είδα την Κλειώ, την ταινία μικρού μήκους των παιδιών του Γυμνασίου Οιχαλίας Τρικάλων. Το θέμα της; Τα παιδιά των μεταναστών που μεγαλώνουν με τους παππούδες στην ελληνική ύπαιθρο. «Η μάστιγα και η κατάρα των ελληνικών σχολείων της φτωχής περιφέρειας», τη δεκαετία του '60, ίσως και αρχές του ’70, όπως θυμάμαι να λέει η μάνα μου, τότε που προσπαθούσε να μάθει σ’ αυτά τα παιδιά πέντε γράμματα, αλλά κυρίως να τα κρατήσει σε μια στοιχειώδη ψυχική ισορροπία...Η Οιχαλία Τρικάλων - Νεοχώρι όπως λεγόταν παλιότερα - είναι πρωταθλητής στη μετανάστευση. ”

Αναζήτησα αμέσως την Κλειώ κι ευτυχώς τη βρήκα. Όπως θα διαπιστώσετε κι εσείς πρόκειται για μια δυνατή ταινία μικρού μήκους. Η περιπέτεια της δημιουργίας της, για τους μαθητές της κωμόπολης του νομού Τρικάλων με το ιδιαίτερο όνομα, άρχισε με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς τον περασμένο Σεπτέμβριο. Δε νομίζω ότι υπήρξε δεύτερη σκέψη για την επιλογή του θέματος. Όπως αναφέρουν στους τίτλους τέλους της ταινίας: ”Σήμερα στην Οιχαλία Τρικάλων πάνω από 550 οικογένειες είναι μετανάστες σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Περισσότερα από 60 παιδιά μεγαλώνουν μακριά από τους γονείς τους.” 

Η γιορτή της γυναίκας

Η 8^η Μαρτίου, είναι μία ημέρα που πολλές γυναίκες στον πλανήτη θα πάρουν λουλούδια, θα ακούσουν ένα γλυκό «χρόνια πολλά», και θα βγουν με τις φίλες τους για ένα ποτό να διασκεδάσουν. 
Είναι όμως η Ημέρα της Γυναίκας μία γιορτή μόνο για διασκέδαση; Ή είναι μία γιορτή που θα έπρεπε να κάνει όλες τις γυναίκες να σκεφτούν πως έχουν φτάσει εδώ που έφτασαν, με πολλούς αγώνες;

«Στις 8 Μαρτίου, γιορτάζουμε τις γυναίκες, τις γυναίκες και τους άνδρες που υποστηρίζουν την υπόθεση των γυναικών ώστε απλούστατα αύριο να μην χρειαζόμαστε πια ποσοστώσεις», αναφέρει η Λαγκάρντ σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που δημοσιοποιήθηκε από τον ιστότοπο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η Λαγκάρντ, μια από τις ισχυρότερες γυναίκες του πλανήτη, εξέφρασε την ελπίδα τα νεαρά κορίτσια «να έχουν παντού στον κόσμο πρόσβαση στην εκπαίδευση» και οι γυναίκες να μπορούν «να επιλέγουν τη ζωή που επιθυμούν».

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.

Οι Γυναίκες, πρέπει να συνεχίζουν να μάχονται για τα δικαιώματά τους τα οποία ποτέ δεν είναι δεδομένα. Πιο δύσκολο είναι να κρατήσεις κάτι, παρά να το αποκτήσεις.

Η τσικνοπέμπτη στο Βαλτινό

Η μέρα μυρίζει παϊδάκι και κρέας στα κάρβουνα από όλες τις γωνιές. Στο σπίτι ή σε κάποια ταβέρνα όλοι κάπου θα το τιμήσουν το κρέας απόψε. 

Η τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου και για την φετινή Αποκριά, την γιορτάζουμε την Πέμπτη 7 Μαρτίου. Οι άνθρωποι προετοιμάζονται για την μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής και την συγκεκριμένη Πέμπτη καταναλώνουν ελεύθερα μεγάλες ποσότητες κρέατος.

Ο λόγος που έχει καθιερωθεί να γίνεται αυτό ημέρα Πέμπτη είναι πως η ορθόδοξη πίστη θεωρεί σημαντικές τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, οπότε έγινε επιλογή της ενδιάμεσης ημέρας.

Το όνομα "Τσικνοπέμπτη" προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να  έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη "τσίκνα". Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι  να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Παλιότερα στην ελληνική επαρχία οι άνθρωποι μοίραζαν πιατέλες με το τσικνισμένο κρέας σε όλη την γειτονιά για να στείλουν την μυρωδιά του ψητού σε κάθε άκρη του χωριού. Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η παράδοση του μασκαρέματος που θεωρείται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

Και για όσους το επιθυμούν στο καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» στο Βαλτινό η τσικνοπέμπτη θα εορταστεί μέσα σε αποκριάτικο κλίμα γεμάτο κέφι μουσική και με δωρεάν σουβλάκια για όλους.

Καλό Τσίκνισμα!

Λαογραφικά του Βαλτινού «Τραγούδια του γάμου»

Του Δημητρίου Μπούγα

Το ξεκίνημα του γαμβρού

Τον γαμβρό πριν ξεκινήσει από το σπίτι τον χαιρετούσαν με ασπασμό οι γονείς του και τον έστελναν «ώρα καλή» ενώ τα όργανα έπαιζαν διάφορα τραγούδια. Βγαίνοντας έξω από τη θύρα ο γαμβρός εγύριζε προς το σπίτι, προσκυνούσε προς αυτό και ξεκινούσε στο μέσον των βλάμηδων και των συγγενών του, ενώ τα ντουφέκια έπεφταν αδιάκοπα στον αέρα. Πριν φύγει από το σπίτι για τη νύφη ο γαμβρός έριχνε προς αυτό ένα ποτήρι κρασί και οι παρευρισκόμενοι τον ξεκινούσαν ρίχνοντας ρύζια και τραγουδούσαν τα κάτωθι τραγούδια είτε με το στόμα, είτε με τα όργανα:

Στο κίνημά σου κυρ γαμπρέ καλά να πας, καλά να ρθείς
Να φέρεις ρούσα πέρδικα, μαυρομματούσα και ξανθή.

1. Στο δρόμο πηγαίνοντας για τη νύφη τραγουδούσαν:

Πέντε χρόνους γκιζερούσα στα ψηλά βουνά
κι άλλους πέντε περπατούσα σ΄ ακροθαλασσιά.
Την αγάπη μ΄ αραθίζω, που να την ευρώ;
Σαν πααίνω και τη βρίσκω μέσα σε μπαχτσέ
με μαντήλια σκεπασμένη, με τριαντάφυλλα
το βασιλικό ποτίζει, τον αμάρανθο
κι έσκυψα να την φιλήσω, δε με δέχθηκε.
-Πού ήσουν ξένε μ΄ το χειμώνα, το χεινόπωρο
-Ξένος ήμουν ο καημένος ξενοδούλευα
κι όσα έπαιρνα ο μαύρος, σένα τάστελνα
σ΄ έστειλα γυαλί και χτένι να χτενίζεσαι.

2. Στο δρόμο που πάνε για τη νύφη

Εβγάτε χώρες και χωριά να δείτε τον κύρ γαμπρό
το πώς τον έχ΄ η μάνα του,
στα κόκκινα, πράσινα, κι όλο στα νερογάλαζα.

Ο χορός των γυναικών από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού

 Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού στο πλαίσιο του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας, διοργανώνει «ετήσιο χορό – πάρτι», την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013 στο καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» στο Βαλτινό.

Τα θερινά σινεμά των Τρικάλων

 Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι... μες τα θερινά τα σινεμά... με μοσχοβολιά από αγιόκλημα και γιασεμί... νύχτες μαγικές... νοσταλγικές!!! Πρώτα καρδιοχτύπια, αθώα φιλιά, τρυφερές αγκαλιές, με πασατέμπο, ποπ κορν, τσιπς και αναψυκτικό...

Ο θερινός κινηματογράφος, κάποτε, ήταν η αγαπημένη ψυχαγωγία των Τρικαλινών αλλά και όλων των Ελλήνων. Και πώς να μην ήταν, άλλωστε;

Στα θερινά τα σινεμά, ένοιωθες την απόλυτη ελευθερία του έναστρου ουρανού και μάθαινες να αγαπάς όλα τα είδη των ταινιών. Από Ταρζάν, Ζορό, γούεστερν, κουρσάρους, μυθικούς ήρωες, δράματα, κωμωδίες, περιπέτειες, έρωτες, πολέμους, βοσκοπούλες, Αστέρω, Γκόλφω, Χάιδω, Μαρία Πενταγιώτισσα…

Γοητευτικότατες οι φιγούρες του Νίκου Ξανθόπουλου και της Μάρθας Βούρτση, της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, της Τζένης Καρέζη με τον Κώστα Καζιάκο, του Θανάση Βέγγου, του Νίκου Ρίζου, του Κώστα Χατζηχρήστου… και τόσων άλλων θρυλικών ηθοποιών της εποχής.

Εσωτερική άποψη του θερινού κινηματογράφου «ΑΛΚΑΖΑΡ»

Πραγματική αγωγή ψυχής και ηρεμίας και απόλαυσης...

Τη μαγεία του θερινού σινεμά ενέτεινε ο ξάστερος ουρανός πάνω από τους θεατές και δημιουργούσε μια δεύτερη σκηνή προς την οποία συχνά δραπέτευε το μάτι και γιατί όχι έκλεβε την παράσταση! Κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί στην ομορφιά μιας καλοκαιρινής νύχτας με μια ιστορία της 7ης τέχνης να "ξεδιπλώνεται" στην οθόνη.

Εξωτερική άποψη του θερινού κινηματογράφου «ΑΛΚΑΖΑΡ»