ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝΕΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ

Η Τήνος έχει πολλά αξιοθέατα για να περηφανεύεται. Ένα από τα πλέον αξιοπρόσεκτα είναι οι περιστεριώνες της, πραγματικά κτιστά λιθοκεντήματα. Στέκουν αγέρωχοι πολλούς αιώνες τώρα στους κάμπους της Τήνου και μαρτυρούν για μία ακόμη φορά την έμφυτη καλλιτεχνία των Τηνιακών.

Δεν είναι γνωστό πότε άρχισαν να χτίζονται περιστεριώνες στην Τήνο. Η παλιότερη γραπτή πηγή που τους αναφέρει χρονολογείται από το 1726 αλλά σίγουρα ξεκίνησαν να χτίζονται πολλοί νωρίτερα. Και οι περιστεριώνες και η εκτροφή περιστεριών έφτασε στην Τήνο αλλά και σε άλλα κυκλαδονήσια, όπως η Μύκονος κι η Σίφνος, από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους.

Είναι χτισμένοι σε ανοιχτά μέρη για να ξανοίγονται τα περιστέρια, σε μέρη με άφθονο νερό και ταυτόχρονα προστατευμένα από τους ανέμους.

Οι ευεργετικές ιδιότητες της μουσικής

Η μουσική απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Ο ρυθμός, η μελωδία, η ένταση, η αρμονία είναι κάποια από τα στοιχεία που αποτελούν τη μουσική τα οποία σχετίζονται με την ύπαρξή μας. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως η μουσική επιδρά ευεργετικά στον ανθρώπινο οργανισμό.
Οι ευεργετικές της λειτουργίες που έχει πάνω μας η μουσική, όμως, δεν περιορίζονται μονάχα στο επίπεδο της διασκέδασης.

Νέες έρευνες έδειξαν διάφορους λόγους που αποδεικνύουν πόσο σημαντική είναι η μουσική και πόσο βελτιώνει την ποιότητα της ζωής μας.

1. Βελτιώνει το IQ και τις νοητικές ικανότητες

2. Η μουσική μειώνει την ένταση και το στρες, χαλαρώνοντας τον οργανισμό και κάνοντας τους ανθρώπους να νιώθουν πιο ήρεμοι και πιο ευδιάθετοι.

3. Ενεργοποιεί το αίσθημα χαράς και αισιοδοξίας.

4. Η μουσική ενώνει και κοινωνικοποιεί τους ανθρώπους.

5. Η μουσική βελτιώνει την λειτουργία της καρδιάς.

Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου της Παβία στην Ιταλία, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Circulation», επιβεβαιώνει τη θεραπευτική δράση της μουσικής στην καρδιά και ειδικά της όπερας. Ο Βέρντι έχει, μάλιστα, την τιμητική του. Το περίφημο χορωδιακό «Va’ Pensiero» από το «Ναμπούκο» και το επίσης πασίγνωστο ντουέτο «Libiamo ne’ lieti calici» από την «Τραβιάτα» ασκούν την πιο θετική επίδραση στην καρδιά.

Η διαχρονικότητα 100 ετών σε τρεις φάσεις

Μια φωτογραφική διαδρομή εκατό ετών, σε τρεις φάσεις, σε ένα συγκεκριμένο κεντρικό σημείο της πόλης των Τρικάλων, παρουσιάζει το δικό του ενδιαφέρον, παρατηρώντας τις όποιες διαφορές στο διάβα του χρόνου.

Η διαχρονικότητα που προκύπτει, μέσα από την ίδια οπτική γωνία λήψης, πιστοποιείται από τα διάφορα εναπομείναντα στοιχεία του οικιστικού περιβάλλοντος, αλλά και από τις αλλαγές που υπέστη ο χώρος μέσα στον χρόνο.

Πρώτη φάση: Το 1910 έγινε η λήψη φωτογραφίας από το συγκεκριμένο σημείο, με φόντο, το κάστρο με τον τούρκικο πύργο του ρολογιού. Αριστερά διακρίνεται η κεντρική γέφυρα και κάτω τα ήρεμα νερά του Ληθαίου ποταμού.

Δεύτερη φάση: Το 1950 λήψη φωτογραφίας από το ίδιο σημείο με φόντο το κάστρο, αλλά πλέον με το νέο σημερινό πύργο του ρολογιού. Αριστερά η κεντρική γέφυρα και κάτω τα ήρεμα νερά του Ληθαίου ποταμού. Δεξιά, στο τοπίο αρχίζει η αστική δόμηση να κάνει έντονα την εμφάνισή της.

Τρίτη φάση: Το 2010 λήψη φωτογραφίας σχεδόν από το ίδιο σημείο. Η δυσκολία στην ταυτοποίηση του χώρου αρχίζει να γίνετε αντιληπτή. Στο βάθος μόλις που διακρίνεται ο πύργος του ρολογιού, ανάμεσα από τα κενά των πολυκατοικιών. Η κεντρική γέφυρα δεσπόζει στο χώρο αναλλοίωτη, η κοίτη του ποταμού έχει διαμορφωθεί και τα ήρεμα νερά του Ληθαίου, συντροφεύονται από τις συστάδες των πανύψηλων πλατανιών. 

Και κάπου ο παρατηρητής, ποιητής, και υμνωδός να ψελλίζει αμήχανα τους στίχους: «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλο τα ίδια μένουν».

Αιγυπτιακοί περιστεριώνες

Οι Αιγυπτιακοί περιστεριώνες, ή περιστερώνες, σε πολλές αιγυπτιακές πόλεις αλλά και κατά μήκος πολλών δρόμων ατενίζουν ψηλότερα από πολλά κτίρια σαν όρθιες πήλινες καμινάδες και χρησιμοποιούνται για την εκτροφή των περιστεριών.

Οι Αιγυπτιακοί περιστερώνες είναι κατασκευασμένοι και κτισμένοι από φυσικά τούβλα λάσπης και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι σε μια εξαιρετικά κοινή θέα σε όλη τη χώρα.
Σε πολλά μέρη της Αιγύπτου οι περίεργοι περιστεριώνες είναι ένα σημαντικό μέρος του πολεοδομικού σχεδιασμού

Είναι τόσο διαδεδομένοι ώστε να αποτελούν ένα μέρος της αιγυπτιακής εθνικής ταυτότητας.

Παρά το γεγονός ότι, σε πολλές πόλεις της δυτικής Ευρώπης, τα περιστέρια θεωρούνται παράσιτα, και αρουραίοι με φτερά, στην Αίγυπτο θεωρούνται χρήσιμα, με διατροφική αξία και εκτρέφονται σε αστικές περιοχές μέσα σε Περιστερώνες.

Σε μια χώρα με περιορισμένες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, το περιστέρι είναι ένα μέρος της καθημερινής διατροφής, και χρήσιμο αγαθό για τη σίτιση ενός έθνους.

Σε όλη την Αίγυπτο, τα περιστέρια καταναλώνονται ως τρόφιμα, και τα περιττώματά τους θεωρούνται και χρησιμοποιούνται ως ένα πολύτιμο λίπασμα.

Παραθέτουμε παρακάτω μια συλλογή από πανέμορφους Αιγυπτιακούς περιστεριώνες.

Συναυλία-Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη

Το «Μουσείο Τσιτσάνη» και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Το Βαρούσι» οργανώνουν Συναυλία – Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη, που θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη 17 Ιουνίου 2014 και ώρα 9 το βράδυ στην πλατεία Αγίας Επίσκεψης.

Η εκδήλωση γίνεται με αφορμή την συμπλήρωση 30 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου δημιουργού, καθώς και τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυση του Πολιτιστικού Συλλόγου «Το Βαρούσι».

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει συναυλία με την ορχήστρα «Βασίλης Τσιτσάνης» που θα παρουσιάσει ένα απάνθισμα από τα ομορφότερα τραγούδια του Τσιτσάνη, καθώς και σύντομη ομιλία για τη ζωή και το έργο του Τσιτσάνη από τον ερευνητή και συγγραφέα Θεόφιλο Αναστασίου.

Μάνος Χατζιδάκις, 20 χρόνια από το θάνατό του. Αφιέρωμα

Σήμερα συμπληρώνονται 20 χρόνια από το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι. Ο κορυφαίος Ελληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και ποιητής έφυγε από τη ζωή στις 15 Ιουνίου του 1994 από οξύ πνευμονικό οίδημα αφήνοντας πίσω του μία σημαντική πολιτιστική κληρονομιά.

Η πρώτη του εμφάνιση ως συνθέτη ήταν ήδη από το 1944, σε ηλικία 19 ετών, με τη συμμετοχή του στο έργο «Τελευταίος Ασπροκόρακας» του Αλέξη Σολομού, στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν.

Στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ο Χατζιδάκις θα παρακολουθήσει και μαθήματα υποκριτικής, αλλά ο ίδιος ο Κουν θα τον προτρέψει να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην μουσική. Ωστόσο συνέχισε τη συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης για 15 χρόνια, ενώ το 1946, καταγράφεται και η πρώτη του δουλειά για τον κινηματογράφο, στην ταινία Αδούλωτοι Σκλάβοι.

«Παλιοχώρι», ένα διήγημα για το Βαλτινό

Ένα διήγημα του Ηλία Κεφάλα που αναφέρεται στο παλιό χωριό του Βαλτινού, Παλιοχώρι.

Αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο να το διαβάσετε, είναι καταπληκτικό!

ΠΑΛΙΟΧΩΡΙ

(Διήγημα του Ηλία Κεφάλα)

Ο Πέτρος Ντούμας και ο Ανδρέας Ριζαύτης έφυγαν καθυστερημένα από το σχολείο τους εκείνη την ημέρα. Ως συνήθως είχαν πάει πάλι απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι εντελώς και ο δάσκαλος δεν τους χαρίστηκε καθόλου.

Έπεσε αυτό που λέει θυμόσοφα ο λαός, ξύλο με τη μηχανή. Τα χέρια του δασκάλου ανεβοκατέβηκαν αμέτρητες φορές πάνω στο σβέρκο και τα μάγουλά τους, ώσπου αυτά άναψαν και λαμπάδιασαν. Τους έδερνε περισσότερο από συνήθεια και παγιωμένη διδακτική τακτική, παρά από οποιοδήποτε άλλο ενδιαφέρον. Κι εκείνοι, που ούτε θυμόνταν πια πόσα χρόνια έμειναν απροβίβαστοι στην πέμπτη τάξη, με χνουδωτά μάγουλα και λίγα πρώιμα μουστάκια, έσκαζαν από το κακό τους, γιατί δεν είχαν προλάβει να χρησιμοποιήσουν αυτή τη φορά τα χοντρά ραβδιά, που είχαν κρύψει κάτω από το θρανίο τους. Όμως ό,τι και να γινόταν, ο δάσκαλος δεν θα γλίτωνε μια μέρα το ξύλο από τα χέρια τους. Και, τότε, θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω και μάλιστα με το παραπάνω.

Ήταν αργά το μεσημέρι, λοιπόν, όταν ο δάσκαλος εδέησε να τους αφήσει να φύγουν, γιατί, μέχρι εκείνη τη στιγμή, τους είχε τιμωρήσει με τη λεγόμενη «νηστεία», το άκρως παιδαγωγικό μέτρο που απέβλεπε στο χάσιμο του μεσημεριανού γεύματος του σπιτιού. «κολοκύθια τούμπανα», σκέφτονταν και οι δυο άτακτοι μαθητές, γιατί ήξεραν καλά ότι δεν τους περίμεναν ποτέ για φαγητό στο σπίτι. Ο καθένας έτρωγε όποτε ήθελε και ό,τι ήθελε, αν έβρισκε βέβαια κάτι να φάει. Οι γονείς τους χαμένοι στα χωράφια και τα πρόβατα δεν χόλιαζαν και πολύ με το τι θα φάει η οικογένεια. Αυτά ήταν για τις γιορτές και τις χρονιάρες μέρες. Για όλες τις άλλες μέρες ο καθένας τους ήξερε που ήταν το βαρέλι με το τυρί, που ήταν τα καρβέλια του ψωμιού, που ήταν το πιθάρι με τη λίπα. Ας έτρωγε λοιπόν, όπως μπορούσε.

Μάζεψαν αγανακτισμένοι τη χιλιοτρυπημένη σάκα τους, που δεν είχε μέσα τίποτε άλλο εκτός από ένα χοντρό και παραφουσκωμένο από την υγρασία και τη βρόμα αναγνωστικό, μια διασκευή, δηλαδή, της Οδύσσειας για παιδιά του δημοτικού, και φυσικά, τη σπασμένη σε δυο κομμάτια πλάκα με το κοντύλι της. Στην πλάκα του Ανδρέα ήταν ακόμα άσβηστη η προσπάθειά του να γράψει την ημερομηνία: «Εν Βαλτινώ, τη 21 Νοεμβρίου 1891», κάτι που ήταν βουνό κάθε φορά για να το πετύχει, γιατί ούτε εύκολα θυμόταν την ημερομηνία, ούτε την ορθογραφία της φράσης κατάφερνε. Γι αυτό και το ξύλο έπεφτε βροχή. Ωστόσο από τη στιγμή που ο δάσκαλος τους είπε «ξεκουμπιστείτε», αμέσως ένιωσαν φτερά στα πόδια τους και έφυγαν με βιάση από το σχολείο. 

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ: «Η ποίηση είναι η εθνική μας παραγωγή»

Ένας από τους σημαντικούς ανθρώπους των ελληνικών γραμμάτων, ο ποιητής και συγγραφέας Ηλίας Κεφάλας, ο λογοτέχνης με την πανελλήνια αναγνώριση, μιλά για την εποχή μας, για την ποίηση στις μέρες μας, για όλα και για όλους, σε μια συνέντευξη - ποταμό. Αναφέρεται στη σχέση του με τον πολιτισμό και την παιδεία, όπως επίσης και στις κακοδαιμονίες και τα ελλείμματα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, αλλά και στην έλλειψη δεδομένων και αναβάθμισής του, κόντρα στο κυρίαρχο και στην παρακμή.

Η συνέντευξη δόθηκε στην Έφη Δούλη και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Τα Μετέωρα" στις 18 Μαΐου 2012

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κύριε Κεφάλα, είναι τιμή για μένα που μου δίνετε την ευκαιρία να συνομιλήσω μ' έναν σημαντικό πνευματικό άνθρωπο της πατρίδας μας, που έλκει τις ρίζες του από την περιοχή των Τρικάλων. Θα ήθελα ν' αρχίσω την κουβέντα μας δανειζόμενη τους στίχους σας, «όχι δεν θέλω όνειρα, φρονούσε ο πατέρας μου, πασχίζοντας τους εφιάλτες της ζωής να σβήσει». Μας στέρησαν ακόμη και το δικαίωμα στο όνειρο;
-Κατ' αρχάς θέλω να σας ευχαριστήσω, κ. Δούλη, που θελήσατε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση μαζί. Κάθε λόγος για την τέχνη είναι και μια ενίσχυση της ονειρικής θέασης της ζωής. Και να που έτσι μπήκαμε αμέσως στα όνειρα. Ο ονειρικός λοιπόν κόσμος είναι για μένα ένα μετείκασμα του πραγματικού και μια ασυναίσθητη συνέχεια της παγιωμένης καθημερινότητας. Όταν η καθημερινότητα με τις συνεχείς αντιξοότητές της σε φαρμακώνει, τότε και τα όνειρά μας αποδίδονται φαρμακωμένα. Ο πατέρας μου, για να γυρίσουμε στον στίχο που επιλέξατε, κουραζόταν τόσο πολύ που δεν πρόφταινε ποτέ να ξεκουραστεί στη διάρκεια της ημέρας. Όταν τη νύχτα έπεφτε για ύπνο, έλπιζε ότι θα μπορέσει να ξεκουραστεί μέσα στο βύθος και την πλασματική ανυπαρξία του. Δεν το κατάφερνε όμως, γιατί τα αδηφάγα όνειρα συνέχιζαν την κούραση της ημέρας. Υπέφερε και εκεί, επειδή έβλεπε μόνο κακά όνειρα. Προσπαθούσε λοιπόν εξορκιστικά να διώξει τα όνειρα από τον ύπνο του, να σβήσει τους εφιάλτες, να ελαφρώσει τη δοκιμασία της νύχτας. Αυτού του είδους τα όνειρα είναι οι εκβλαστήσεις της αγωνίας μας. Και βέβαια αυτά μας τα έχουν ήδη κυριεύσει. Αυτά που δεν μπορούν να τα αλλοιώσουν είναι τα οραματικά όνειρα, οι κρυφοί σχεδιασμοί μας που προβάλουν τις επιθυμίες και τις προοπτικές μας μέσα στο αύριο.

Ο τίτλος ενός από τα ποιήματά σας είναι «Η Ποίηση σε γονατίζει κι αδιαφορεί». Αντιπροσωπεύει αυτή η ρήση τούς ποιητές;
-Έχω δώσει απάντηση στο ερώτημα αυτό μέσα από το συγκεκριμένο ποίημα. Θέλω να πω ότι η ποίηση απαιτεί θυσίες και σε θέλει ταγμένον. Η ποίηση ενδιαφέρεται μόνο για την ανέλιξή της και για καμία εγκόσμια δόξα. Σε κυριεύει και σε κατέχει. Σε κατευθύνει. Χαρακτηριστικός είναι ο στίχος του Πάουντ: «Αχ κι αυτό το καταραμένο έργο τής γραφής που θέλει το μυαλό σου όλη την ώρα να δουλεύει». Και εννοεί βέβαια να δουλεύει ακατάπαυστα υπέρ της ποίησης. Οπότε, όλοι οι πραγματικοί ποιητές υπακούουν τυφλά σ' αυτό το απροσδιόριστο εν τι της σκοτεινής παρόρμησης.

Δέκα ανοιξιάτικες λήψεις στην Παναγία Βαλτινού.

Δέκα καταπληκτικές φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στην ηλεκτρονική σελίδα trikala-ident.blogspot.gr και αναδεικνύουν την ομορφιά και το κάλλος του δάσους της Παναγίας του Βαλτινού.

Δέκα έργα τέχνης που απαθανάτισαν την ομορφιά της άνοιξης στο σπάνιο αυτό δάσος δρυός του Βαλτινού. 

Δέκα καρτ - ποστάλ που τα παρουσιάζουμε και εμείς παρακάτω με μεγάλο θαυμασμό!!!

Ο θερισμός στην τέχνη

Ο θερισμός είναι η εργασία για τη συγκομιδή των σιτηρών και γίνεται μετά από το ωρίμασμα των καρπών.

Η καλύτερη εποχή για να θεριστεί το σιτάρι, που προορίζεται για να γίνει αλεύρι, είναι τον μήνα θεριστή (Ιούνιο), όταν οι κόκκοι έχουν σκληρύνει και η καλαμιά του σταριού έχει γίνει κίτρινη. Τότε το σιτάρι αποδίδει περισσότερο αλεύρι κι έχει καλύτερη εμπορική εμφάνιση. Η σίκαλη θερίζεται νωρίτερα, γιατί οι κόκκοι της τινάζονται ευκολότερα κι έτσι χάνονται ποσότητες.

Ο θερισμός παλιότερα γίνονταν με το χέρι από εξασκημένους εργάτες και εργάτριες. Οι εργάτες για το θερισμό χρησιμοποιούσαν το δρεπάνι, που είναι γνωστό θεριστικό εργαλείο από τα πολύ παλιά χρόνια. Το δρεπάνι αποτελείται από μια ξύλινη λαβή και μια πριονωτή λεπίδα, που έχει το σχήμα μισοφέγγαρου. Ο θεριστής πιάνει με το αριστερό του χέρι μια δέσμη σιτηρών, τα χερόβολα, και με το άλλο, σύροντας το δρεπάνι προς το μέρος του, τα κόβει. Πολλά χερόβολα σχηματίζουν ένα δεμάτι που δένονται από εργάτες που ακολουθούν τους θεριστές.

Ο θερισμός, στην τέχνη της ζωγραφικής αποτυπώθηκε ποικιλοτρόπως από διάφορους γνωστούς και άγνωστους καλλιτέχνες και καταγράφηκε στον μουσαμά σε όλο του το μεγαλείο.

Παρουσιάζουμε παρακάτω διάφορες εικόνες εμπνευσμένες από τον αρχέγονο μόχθο του ανθρώπου, τον θερισμό!!!

Ταξιδέψτε και γνωρίστε το Βαλτινό μέσω Google

Μια νέα εφαρμογή εγκαινίασε πριν λίγες μέρες η Google για την Ελλάδα.

Οι χρήστες του διαδικτύου ανά τον κόσμο μπορούν πλέον μέσω των Χαρτών Google να απολαμβάνουν ακριβείς εικονικές περιηγήσεις στη χώρα μας, με εικόνες από κάμερες 360°.

Ο εικονικός περίπατος στην Ελλάδα αποκαλύπτει όλα τα χωριά, όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις, τα διάφορα μνημεία με πολιτιστική και ιστορική σημασία, καθώς και μια σειρά δημοφιλών τουριστικών προορισμών.

Έτσι μέσω αυτής της εφαρμογής δίνεται και η δυνατότητα για μια περιήγηση σε ολόκληρο το Βαλτινό, από δρόμο σε δρόμο και από γειτονιά σε γειτονιά.

Η Ελλάδα γίνεται η 56η χώρα που εισέρχεται στο Street View, καθώς η ευρύτατα δημοφιλής εφαρμογή είναι ήδη διαθέσιμη σε 55 χώρες παγκοσμίως, δίνοντας τη δυνατότητα στους χρήστες να εξερευνούν εικονικά μια γειτονιά, ένα χωριό, μια πόλη μέσω πανοραμικών φωτογραφιών από το επίπεδο του δρόμου.

Αναμφίβολα, το Street View αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο για την τουριστική προώθηση της χώρας μας που αφθονεί σε αρχαιολογικούς χώρους παγκόσμιας κληρονομιάς, αλλά και σε πάμπολλες φυσικές ομορφιές.

Είναι επίσης διαθέσιμο στο Google Earth αλλά και στους Google Χάρτες για κινητό τηλέφωνο. 

Μέσω του street view λοιπόν, μπορεί κανείς να ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, να γνωρίσει την Θεσσαλία, τις πόλεις, τα χωριά και μαζί με αυτά και το Βαλτινό.

Για να περιηγηθείτε στο  street view της Google πατήστε εδώ

Καταιγίδα και χαλαζόπτωση

Πολλές ζημιές προκάλεσε σε καλλιέργειες, κυρίως στα ριζά του Κόζιακα, η ισχυρή καταιγίδα και χαλαζόπτωση που σημειώθηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της Κυριακής στο νομό Τρικάλων.

Η καταιγίδα που έπληξε την περιοχή δημιούργησε πολλά προβλήματα, αφού υπήρξε δυνατός άνεμος και χαλαζόπτωση τα οποία προξένησαν μεγάλες ζημιές σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις καθώς και προβλήματα διακοπής ρεύματος σε πολλά χωριά του νομού.

Ο νεοσύλλεκτος στρατιώτης, Ηλίας Κραθανάσης

Την στρατιωτική του θητεία κλήθηκε να υπηρετήσει πριν από λίγες ημέρες ο συγχωριανός μας, Ηλίας Καραθανάσης του Ευθυμίου και έτσι βρέθηκε νεοσύλλεκτος στρατιώτης στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου (ΚΕΥΠ) Λαμίας.

Η εκπαίδευση για τους νεοσύλλεκτους είναι περίπου η ίδια, σε όλα τα Κέντρα Εκπαιδεύσεως, γι’ αυτό και ο Ηλίας Καραθανάσης καθημερινά, στο Τάγμα Εκπαιδεύσεως Οπλιτών, εκπαιδεύεται και προσαρμόζεται στα καθήκοντα της στρατιωτικής ζωής.

Και είναι πλέον βέβαιο, όπως όλοι άλλωστε, ότι και εκείνος θα αρχίσει να συνηθίζει στις έννοιες: σκοπιά, περίπολος, έφοδος, Θαλαμοφύλακας, αγγαρεία, ασκήσεις κλπ.

Την Παρασκευή 6 Ιουνίου έγινε και η ορκωμοσία των νεοσύλλεκτων της Γ΄ ΕΣΣΟ του 2014, την οποία παρακολούθησαν συγγενείς και φίλοι, και όπως συνηθίζεται, μετά την ορκωμοσία, όλοι οι νεοσύλλεκτοι λαμβάνουν, και την πρώτη τους άδεια .

Με την επιστροφή τους στο ΚΕΥΠ, θα τους δοθεί η ειδικότητα και θα τοποθετηθούν στην μονάδα τους.

Εμείς να ευχηθούμε στον Ηλία «Καλή θητεία!»

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ. Αναμονή για την παράδοση του γάλακτος

Τους συναντήσαμε και τους φωτογραφίσαμε κάπου στα Ρόγγια την ώρα της καθημερινής πρακτικής, την ώρα της αναμονής για την παράδοση του γάλακτος στον τυρέμπορα.

Μια γνώριμη εικόνα της περιοχής της υπαίθρου.

Μια συνήθης πρακτική των κτηνοτρόφων γαλακτοπαραγωγών, των χωριών της περιοχής Τρικάλων, να παραδίδουν το γάλα στον έμπορα.

Η διαδικασία ξεκινάει από το άρμεγμα των ζώων, μέχρι την παράδοση της παραγωγής.

Είναι μια διαδικασία που απαιτεί ξύπνημα από τα χαράματα για το άρμεγμα των ζώων (πρόβατα, αγελάδες, κατσίκια).

Εκεί στο μαντρί τους οι κτηνοτρόφοι αρμέγουν τα ζώα τους, στην καρδάρα, και στη συνέχεια ογκομετρούν στη γαλομέτρα το γάλα και το ρίχνουνε μέσα σε μεταλλικά δοχεία (γκιούμια). Στη συνέχεια φορτώνουν στο ποδήλατο τα γκιούμια και τα πηγαίνουν στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης με τον έμπορα  τυροκόμο, ή γαλατά για να παραδώσουν το γάλα.

Είναι η ώρα της ανταμοιβής για όλη την κοπιαστική εργασία του επαγγέλματός τους.

Ξύπνα

Μια Ελληνική ταινία μικρού μήκους, με τίτλο "Ξύπνα", του σκηνοθέτη Κώστα Καρύδα.

Μια ιστορία πίσω από την οποία κρύβεται ένα βαθύ νόημα...

Το θέμα; Η ζωή που κυλάει σαν ποτάμι και ο άνθρωπος που ξεχνάει να ζήσει…

Το βίντεο βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Mofilm στο Λονδίνο. 

Δείτε το και θα καταλάβετε το γιατί!

Το παιδί που κρύβεις μέσα σου…

 Κάθε άνθρωπος, κάθε ενήλικας σε όποια φάση του κύκλου ζωής κι αν βρίσκεται, κρύβει βαθιά μέσα του ένα μικρό παιδί. Ένα παιδί που κατά περίσταση μπορεί να είναι πεισματάρικο, ανυπάκουο, απείθαρχο, θυμωμένο, θλιμμένο ή χαρούμενο, ενθουσιασμένο, ανώριμο, ανασφαλές, φοβισμένο… 

   Κάποιοι ενήλικες αυτό το παιδί μέσα τους το κρατούν φιμωμένο, φυλακισμένο καλά, απαγορεύοντας του την παραμικρή έκφραση. Κάποιοι άλλοι πάλι αυτό το παιδί το αφήνουν ανεξέλεγκτο παντού και πάντα να εκφράζεται, να κάνει το δικό του, άσχετα από το αν ο χώρος και ο τόπος τη συγκεκριμένη στιγμή το επιτρέπουν…

    Αυτό το παιδί μέσα μας κουβαλάει μια προσωπική ιστορία, ένα παρελθόν, βιώματα, εμπειρίες, συναισθήματα (φανερά και καλά κρυμμένα), πρότυπα σχέσεων, συμπεριφορές. 

Σχολικά ενθυμήματα (Το πηλήκιο - η σχολική μαθητική ποδιά)

Ούτε που καταλαβαίνουμε πολλές φορές πως αλλάζουν τα πάντα γύρω μας. Στην σημερινή ηλεκτρονική εποχή οι σχολικές μνήμες μοιάζουν πλέον απολιθωμένες εικόνες του χθες και η έδρα διδασκαλίας, τα ξύλινα πράσινα θρανία, η βέργα, το κουδούνι, η μαθητική ποδιά, το πηλήκιο, η σάκα, η πλάκα και το κοντύλι, τα τετράδια, η κασετίνα, η πένα, ο κοντυλοφόρος και το μελανοδοχείο, η σόμπα, ο μαυροπίνακας, το αριθμητήριο υπάρχουν μόνο σαν μουσειακό υλικό να μαρτυρούν μια άλλη ζωή που έφυγε ανεπιστρεπτί.

Το μαθητικό πηλήκιο

Παλαιότερα, η συνηθισμένη μαθητική στολή των γυμνασιόπαιδων αποτελούνταν από σκούτινο ή υφασμάτινο παντελόνι και σακάκι, άσπρο πουκάμισο, μπλέ σκούρο πουλοβεράκι, κάλτσες ως τα γόνατα, σκαρπινάκια και βέβαια οι μαθητές φορούσαν και το μαθητικό πηλήκιο. Τότε ήταν απαραίτητο το πηλήκιο (καπέλο), το απαιτούσε το εκπαιδευτικό σύστημα, για να ξεχωρίζουν οι μαθητές από τους συνομήλικούς τους, ώστε να τους ελέγχουν καλύτερα οι καθηγητές τις ελεύθερες ώρες.

Ο Δημήτρης Καραθανάσης, μαθητής γυμνασίου με πηλήκιο.

Το πηλήκιο ήταν από ένα μάλλινο ύφασμα τσόχα μαύρη. Μπροστά στη μέση, πάνω από το γείσο, είχε μια κορώνα: μια κουκουβάγια κεντημένη με χρυσή κλωστή και πούλιες αστραφτερές στα δυο της μάτια. Η κουκουβάγια ήταν στη μυθολογία το ιερό πουλί της Αθηνάς, της θεάς σοφίας, και γι’ αυτό έγινε το έμβλημα της μαθητιώσας νεολαίας.

Ανοιχτό μήνυμα σε μια μαθήτριά μου που συμμετέχει στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Του Στέφανου Βαγγελού

Η σκέψη μου είναι σε σένα. Θα 'θελα να καθίσω δίπλα σου, όπως τότε, να μοιραστούμε την αγωνία σου, να γίνω και πάλι οδηγός σου. Να γλυκάνω λίγο τις στιγμές σου, όπως γλύκαινες κι εσύ την κάθε μου μέρα. Ίσως χωρίς να το ξέρεις, με την παιδικότητά σου, το χαμόγελο, τον καλό σου λόγο και τη δίψα σου για ζωή με έκανες να αντικρίζω τον κόσμο με άλλα μάτια, να νιώθω ότι η ζωή τώρα αρχίζει, ότι κάθε μέρα κάνουμε μια καινούρια αρχή. Θυμάσαι; «Στα δύσκολα δεν το βάζουμε κάτω» ή «Στις νίκες μας αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε τους ηττημένους» ή «Αν χρειαστεί ξέρουμε και να χάνουμε». Αν αυτές δεν σου χαμογελάσουν, χαμογέλασε γλυκά στον εαυτό σου και πες του: Έχεις κι άλλη ευκαιρία. Ο δρόμος της ζωής είναι πολύ μακρύς. Τα όνειρά μας δεν χωράνε να φυλακιστούν μέσα σε λίγες σελίδες. Σκέψου πως σταμάτησες σε ένα σκαλοπάτι για μια ανάσα και ξεκίνα με νέες δυνάμεις. Άπλωσε τα φτερά σου και πέτα ψηλά! Βλέπεις πόσοι δρόμοι ανοίγονται; Άσε το τραγούδι σου να ακουστεί: «Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ!» Μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε εγκλωβίσει στα δικά του μονοπάτια. Δυνάμωσε τη φωνή σου! Ναι, τώρα σ΄ ακούμε δυνατά: «Δεν θέλω απλά να επιβιώσω, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ. Αυτόν τον κόσμο που φτιάξατε στα μέτρα σας ΕΓΩ ΘΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΩ!»
Να γιατί ένιωθα και νιώθω περήφανος για σένα!

Ο δάσκαλός σου.

Απεβίωσε η Γεωργία Τσιγάρα συζ. Αντωνίου

Απεβίωσε η συγχωριανή μας Γεωργία Τσιγάρα, σύζυγος του Αντωνίου, την Πέμπτη 29 Μαΐου 2014, σε ηλικία 81 ετών.

Η Γεωργία Τσιγάρα, το γένος Αντωνίου Βαγγελού, γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1933. Με τον σύζυγό της Αντώνιο Τσιγάρα απόχτησαν δύο παιδιά. Τον Κώστα και τον Δημήτρη.

Η Εφημερίδα μας εύχεται «Αιωνία η μνήμη της!»

Ο τελευταίος δρόμος του χωριού…

Εδώ στον τελευταίο δρόμο του χωριού των ονείρων τελειώνει η περιδιάβαση...
Εδώ τελειώνουν τα όνειρα που μου δανείσατε εσείς οι ίδιοι μια βραδιά, δίχως να το γνωρίζετε.
Τώρα είναι αργά κι όλοι οι φίλοι μου έχουν αποκοιμηθεί.
Εγώ αθεράπευτα πιστός σ’ αυτόν τον τόπο, θα ξαγρυπνήσω ως το πρωί για να μαζέψω τα καινούρια όνειρα που θα γεννήσετε, να τα φυλάξω και να σας τα ξαναδώσω μια άλλη φορά.
Καληνύχτα.

Η ιστορία του Κοινοτικού καταστήματος Βαλτινού

Μια μικρή κιβωτός της ιστορίας μας και των αναμνήσεων, αλλά και η έδρα των συλλογικών αποφάσεων που καθόρισαν τη μοίρα και την πορεία του χωριού, είναι το κτίριο του κοινοτικού καταστήματος Βαλτινού.

Ένα κτίριο που έχει ζωή μισό αιώνα και κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων μας, όσων γεννηθήκαμε και ζήσαμε στο Βαλτινό.

Πρόκειται για το κτίριο που βρίσκεται στο κέντρο του Βαλτινού, απέναντι από το δημοτικό σχολείο.

Το κτίριο κτίστηκε το 1963 και χρησιμοποιήθηκε στην αρχή ως κατάστημα κοινοτικού γραφείου, όπου στέγαζε το αγροτικό ιατρείο, καθώς και το κτηνιατρείο.

Στη συνέχεια άλλαξε κατά καιρούς πολλές χρήσεις, σύμφωνα με τις προτεραιότητες και τις ανάγκες των κατοίκων.

Αλλά ας δούμε την ιστορική διαδρομή και την κοινωνική ωφελιμότητα αυτού του έργου.

Η ιστορία ενός τόπου είναι συνυφασμένη με την ιστορία των ανθρώπων και των έργων τους. Κάθε τόπος που κατοικείται από ανθρώπους υπόκειται στην αναγκαιότητα της διοίκησης.

Το βασικό κύτταρο της τοπικής διοίκησης είναι η κοινότητα.

Η διοίκηση των Ελληνικών χωριών επί Τουρκοκρατίας ασκούνταν σύμφωνα με την διοικητική οργάνωση του Οθωμανικού κράτους.

Με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881, οι οικισμοί που τις απάρτιζαν συνενώθηκαν σε δήμους τριών διαφορετικών τάξεων, ανάλογα με τον πληθυσμό τους. 

Η πίτα του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

Μέσα σε ευχάριστο και φιλικό κλίμα έγινε προχθές την Κυριακή η κοπή πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού. 
Στον όμορφο χώρο του καφέ «FUEGO», παραβρέθηκαν τα μέλη και οι φίλοι του συλλόγου, έχοντας την ευκαιρία να διασκεδάσουν και παράλληλα να αναστοχαστούν για την πορεία και τα έργα του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Στον πρόλογό του, ο πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου κ. Χρήστος Ιωάννου, αφού ευχαρίστησε του παρευρισκόμενους για την παρουσία τους, αναφέρθηκε στην πορεία αλλά και στις επόμενες δράσεις του Συλλόγου που είναι προγραμματισμένες να γίνουν άμεσα.

Ο πρόεδρος επίσης, αναφέρθηκε και προσδιόρισε τις επερχόμενες εκλογές για το Δ.Σ. του Συλλόγου, οι οποίες θα γίνουν την Κυριακή 30 -3- 2014.

Στη συνέχεια έγινε η κοπή της πίτας μέσα σε ευδιάθετο κλίμα ανταλλαγής ευχών.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων και οι τοπικοί άρχοντες, η Δημοτική Σύμβουλος Τρικκαίων κα Βούλα Βότσιου και ο Πρόεδρος Τοπικού Διαμερίσματος Βαλτινού κ. Δημήτρης Σταμούλης.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ...

Aκρισία, η εθνική μας νόσος

Του Χρήστου Γιανναρά

Είναι πολλά τα συμπτώματα στον συλλογικό ελλαδικό μας βίο που συνηγορούν στη διαπίστωση ότι η ακρισία έχει εξελιχθεί σε εθνική μας νόσο. Mοιάζουμε ανίκανοι οι πολίτες στη σημερινή Eλλάδα να κρίνουμε (διακρίνουμε - συγκρίνουμε) ποιότητες, να ξεχωρίσουμε (σταθμίσουμε) τι μας συμφέρει και τι μας βλάπτει, να διαβαθμίσουμε την επικινδυνότητα μιας απειλής ή την ωφελιμότητα μιας ευκαιρίας.
Έχει μειωθεί εντυπωσιακά η ικανότητά μας να αξιολογούμε προσόντα, επιδεξιότητες, κατάρτιση των ανθρώπων που αναλαμβάνουν να διαχειριστούν τη ζωή μας. Eμπιστευόμαστε με απίστευτη αφέλεια τσαρλατάνους, χειροκροτούμε εκστασιασμένοι τυχάρπαστους απατεώνες και μικρονοϊκούς κομπορρήμονες. Σίγουρα, πρέπει να αποτελούμε ιδανική για τους διαφημιστές «αγορά» ευκολόπιστων καταναλωτών. Aποδείχνουμε καθημερινά ανύπαρκτες τις αντιστάσεις μας στη χειραγώγηση, στην εσκεμμένη φημολογία, στην εξαπάτησή μας από συνθηματολογίες. Παιδαριωδώς αφελείς υιοθετούμε κάθε ηλίθια «πληροφορία», κάθε ανεξέλεγκτη φαρμακερή κακολογία ή έπαινο ή ετικέτα για οποιονδήποτε.
Ίσως αυτή η λοιμική της ακρισίας να ξεκινάει από τα πρώτα μας βήματα στο σχολειό: Δυσκολεύεται «το καημένο το παιδί» μας με τα προβλήματα που του έδωσε ο δάσκαλος, το βοηθάμε λοιπόν να τα λύσει – η κατεστημένη νοοτροπία αξιολογεί σαν υπέρτερη (για κάθε πρόβλημα) την έτοιμη ή την «άνωθεν» λύση από τη χαρά της πρόκλησης για την κατάκτηση της λύσης. Στο ελλαδικό σχολείο το «πρόβλημα», η «άσκηση», είναι επαχθές χρέος, αναγκαίο κακό, όχι χαρά αναμέτρησης με τη δυσκολία, παιχνίδι κριτικής ευρηματικότητας, αφορμή να ανακαλύψεις τις ικανότητες του μυαλού σου.

Συνεχίζεται ο μαστογραφικός έλεγχος στο Βαλτινό

Συνεχίζεται το δωρεάν πρόγραμμα πληθυσμιακού ελέγχου για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού και του τραχήλου της μήτρας, για τις γυναίκες που κατοικούν στο Δήμο μας.

Η κινητή μονάδα ελέγχου, του Ελληνικού Ιδρύματος Ογκολογίας βρίσκεται στο χώρο του Δημαρχείου του πρώην Δήμου Καλλιδένδρου, στο Βαλτινό, από την Τετάρτη 26/2/2014 και θα παραμείνει εκεί, για ένα μήνα, μέχρι τέλους Μαρτίου.

Στο χώρο αυτό εξετάζονται εντελώς δωρεάν, με test Pap και μαστογραφίες, όλες οι δημότισσες, άνω των 28 ετών, του Δήμου Τρικκαίων και κυρίως όσες κατοικούν στους πρώην Καποδιστριακούς Δήμους Καλλιδένδρου, Κόζιακα και Φαλώρειας.

Οι ώρες λειτουργίας της μονάδας θα είναι από τις 9:00 έως τις 14:00 το μεσημέρι.
Πληροφορίες στα τηλέφωνα της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδρου: 2431352500.

Απόψεις μεγάλων Αντρών για την Γυναίκα

-«Εάν δεν υπήρχαν οι γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν καμία αξία.»

Αριστοτέλης Ωνάσης

-«Η αποστολή του άντρα είναι να κερδίζει και της γυναίκας να αποταμιεύει.»
Αριστοτέλης

- «Από μεν την κακή γυναίκα τίποτε δεν υπάρχει χειρότερο, από δε την καλή κανένα άλλο δεν επλάστηκε ανώτερο σ' αξία αγαθό.»
Ευριπίδης
-«Δεν ταιριάζει στη γυναίκα να είναι πολύ γενναία ή πολύ εύγλωττη.»
Αριστοτέλης

-«Δεν συνάντησα ποτέ μου άνθρωπο που να αγαπάει την αρετή όσο αγαπάει τις όμορφες γυναίκες.»
Κομφούκιος

-«Η γυναίκα μοιάζει με τη θάλασσα. Σε παρασέρνει με τα θέλγητρά της, για να σε βάλει σε φουρτούνες.»
Τζορτζ Μπέρναρντ Σο

-«Η λεπτότητα στη γυναίκα είναι δύναμη.»
Αρτούρ Σοπενχάουερ

 -«Για μια γυναίκα δεν υπάρχει ωραιότερη ημέρα από εκείνη που, τελειώνοντας ο πόλεμος, ανοίγει την πόρτα στον άντρα της, που γυρίζει σώος απ' αυτόν!»
Αισχύλος

-«Η γυναίκα από το πρώτο της χαμόγελο σαν νήπιο, ως τότε που βγάζει τις άσπρες της τρίχες, πλάστηκε αλίμονο για τον έρωτα.»
Βίκτωρ Ουγκώ

-«Η ματιά των γυναικών εκφράζει ό,τι αποσιωπά η γλώσσα.»
Τζον Μίλτον
-«Η όμορφη γυναίκα είναι στολίδι και η καλή θησαυρός.»
Αρτούρ Σοπενχάουερ

Η κοπή πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού καλεί τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου στην κοπή πίτας που θα γίνει την Κυριακή 9 Μαρτίου, 2014 στις 17.30 ώρα, στο καφέ «FUEGO» στο Βαλτινό.

«Η Άνοιξη της μουσικής και της τέχνης» στα Τρίκαλα

Πολλές και ενδιαφέρουσες οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται φέτος από το "Μουσείο Τσιτσάνη".

Πιο συγκεκριμένα στο Πρόγραμμα Εκδηλώσεων του «ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΣΙΤΣΑΝΗ» από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο του 2014 περιλαμβάνονται οι παρακάτω εκδηλώσεις:

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014   -  Μύλος Ματσόπουλου   

Την Τρίτη 4 Μαρτίου στις 7 μμ εγκαινιάστηκε και λειτουργεί η έκθεση ζωγραφικής της Σεμίνας Λάνταβου στο Μύλο του Ματσόπουλου .

Η έκθεση περιλαμβάνει 27 έργα μικρών διαστάσεων δουλεμένα με μολύβι, κάρβουνο και λάδι σε πανί.

Η έκθεση θα φιλοξενείται στο Μύλο μέχρι τις 11 Μαρτίου και θα είναι ανοιχτή για το κοινό  Δευτέρα – Παρασκευή 9:00 – 14:40 & 18:00 – 21:30 , Σάββατο – Κυριακή10:00 – 16:00

Η Σεμίνα Λάνταβου γεννήθηκε στη Λάρισα το 1986. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με καθηγητή το Ζ.Αρβανίτη και σκηνογραφία με το Γ.Ζιάκα. Παράλληλα, διδάχθηκε ζωγραφική στο εργαστήριο των Λ.Μαρτζούκου και Ν.Χριστοφοράκη.

Το 2012 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση στη Λάρισα (γκαλερί Μαργώνη). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε Αθήνα,Θεσσαλονίκη και Λεμεσό. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στην έκθεση των Αποφοίτων (2010-2011)  της Σχολής Καλών Τεχνων της Αθήνας.

Παρασκευή 7 Μαρτίου   -  Μύλος Ματσόπουλου   

Εκδήλωση  για την ιστορία της Rock  Μουσικής  με παρουσιαστή τον Γιώργο Γάκη.

Ο Τραγουδιστής Γιώργος Γάκης έχοντας μια τουλάχιστον εικοσιπενταετή επαγγελματική εμπειρία σχετικά με τη ροκ μουσική, «μεταφέρει» τις γνώσεις του και την εμπειρία του στους νέους μουσικούς αφιλοκερδώς.

Έτσι, σε συνεργασία με το «Εργαστήρι Νέων Καλλιτεχνών» του «Μουσείου Τσιτσάνη», θα συγκεντρωθούν στο  Μύλο Ματσόπουλου , νέοι μουσικοί, ερμηνευτές και  μαθητές για να τους παρουσιάσει με διαδραστικό τρόπο ότι αφορά την ιστορία της ροκ μουσικής. Μέσα σε μιάμιση περίπου ώρα, θα τους αφηγείται όσο γίνεται περισσότερα πράγματα για τη ροκ μουσική, από τη γέννησή της τη δεκαετία του ’50 μέχρι και σήμερα, με παράλληλες προβολές και live εκτελέσεις (φωνητικά) τραγουδιών από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ροκ μουσικής (Elvis, Beatles, Doors, Scorpions κ.α.).

Ο ποδοσφαιριστής Ηλίας Κλιάκος

Τον συγχωριανό μας Ηλία Κλιάκο ως ποδοσφαιριστή του Ελευθεροχωρίου είχε ως φιλοξενούμενο η εφημερίδα "΄Ερευνα" στο φύλο της Τετάρτης 26 Φεβρουαρίου.

Συγκεκριμένα στη στήλη «Σε 3+1 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ» ο Ηλίας Κλιάκος δήλωσε «Πετύχαμε το στόχο» και απάντησε στις ερωτήσεις του Κώστα Τσεκλήμα.

Έχει αγωνιστεί στο Βαλτινό, στον Ασπρόβαλτο, το Δενδροχώρι και τώρα συνεχίζει στο Ελευθεροχώρι. Ο Ηλίας Κλιάκος, ο γκολκίπερ των «Μαύρων αετών», είναι μια από τις γνωστές φυσιογνωμίες κάτω από τα δοκάρια στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ιδίως τις χρονιές που αγωνίστηκε στο Βαλτινό, με το οποίο και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα σε Α1 και Β΄ ερασιτεχνική.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

-Ποια η γνώμη σου για την φετινή προσπάθεια της ομάδας σου;

-Στην ομάδα του Ελευθεροχωρίου υπάρχει αξιόλογο υλικό και καλούς χαρακτήρες και υγιής διοίκηση. Θεωρώ πως καταφέραμε να εξασφαλίσουμε γρήγορα την παραμονή μας και του χρόνου θα πάμε ακόμη καλύτερα καθώς φέτος στην ομάδα έγιναν πολλές νέες προσθήκες.