Χρόνια πολλά! Καλές γιορτές!

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα (Κατσιμίχας)

Η γιαγιά μας η καλή

Η γιαγιά αποτελεί μια πολύτιμη πηγή αγάπης για τα παιδιά αλλά και μια σημαντική πηγή εμπειρίας σχετικά με τη φροντίδα και την ανατροφή τους. Έχοντας ήδη μεγαλώσει τα δικά της παιδιά γνωρίζει πώς πρέπει να αντιμετωπίσει τις ποικίλες καταστάσεις και μπορεί να βοηθήσει τους νέους γονείς σε πάρα πολλά ζητήματα.

Μια φορά και ένα καιρό, η γιαγιά μας η καλή μας διάβαζε παραμύθια, μας έλεγε ιστορίες και μας κακομάθαινε κάνοντας μας όλα τα χατίρια.

Μας μάζευε σαν τα κλωσοπουλάκια γύρω της και μας προστάτευε... με την αγκαλιά της.

Μας έλεγε διάφορες παροιμίες, γνωμικά και ιστορίες για δράκους... νεράιδες... και ξωτικά.

Μας δίδαξε όμως και κάτι πολύ σημαντικό, την προσφορά! Το να μοιραζόμαστε τα πράγματα…

Όχι αυτά που μας περισσεύουν... αλλά τα μοναδικά... το ένα!!!

Μας έμαθε τις αξίες της ζωής…

Μα πάνω από όλα, μας έδειξε τη δύναμη της απέραντης κι ανιδιοτελούς αγάπης, της τρυφερής αγκαλιάς και της μεγάλης καρδιάς!

Υπέροχα τα Χριστούγεννα να τα γιορτάζει κανείς με τη συντροφιά της γιαγιάς!

Υπέροχο και το γνωστό ποίημα της γιαγιάς από τα μαθητικά χρόνια, το οποίο το αφιερώνουμε σε όλες τις γιαγιάδες του χωριού μας.

«Η γιαγιά μας η καλή,

έχει κότες στην αυλή,

κότες και κοτόπουλα,

χήνες και χηνόπουλα».

«Άσπρη πάπια με παπιά,

γάιδαρο με τόσα αυτιά,

γαλοπούλες κι ένα γάλο,

φουσκωμένο και μεγάλο».

«Και τον πρώτο πετεινό,

μέσα σ’ όλο το χωριό,

που λαλεί κάθε πρωί,

στης γιαγιάς μας την αυλή».

«Η γιαγιά μας η καλή,

έχει ραπτομηχανή,

και γαζώνει και μπαλώνει,

του παππού το παντελόνι».

 

Και ζήσαμε εμείς καλά…

ΓΡΑΦΕΙ Η ΡΙΚΑ ΒΑΓΙΑΝΗ

«Δεν φταίμε εμείς που οι σημερινοί δεκαεφτάρηδες, μια ολόκληρη γενιά, έχασε τις ελπίδες της για το αύριο».
« Τι θα πει δεν φταίτε; Και ποιος φταίει;»
«Εσείς;»
«Και γιατί να φταίμε εμείς;»
«Και ποιος φταίει;»
«Η τρόικα».
«Και ποιος έφερε την τρόικα;»
«Ε, εεε, τα χρέη».
«Και ποιος φταίει για τα χρέη;»
«Η φοροδιαφυγή».
«Και γιατί να φταίει η φοροδιαφυγή; Φταίει η διαφθορά».
«Και γιατί να φταίει η διαφθορά; Φταίει ο κοντόφθαλμος αναπτυξιακός σχεδιασμός».
«Και γιατί να φταίει αυτός;»
«Και ποιος να φταίει;»
«Φταίνε οι τράπεζες».
«Τα ρουσφέτια».
«Η τεμπελιά».
«Ο λαϊκισμός και η ψηφοθηρία».
«Οχι, φταίει που είχαμε τουρκοκρατία».
«Ο Αμερικάνοι, φονιάδες του ευρώ».
«Οι Κινέζοι».
«Οι πολυεθνικές και η παγκοσμιοποίηση».
«Οι μιζαδόροι».
«Οι μεσάζοντες».
«Οχι, φταίνε οι συνδικαλιστές».
«Και γιατί να φταίνε οι συνδικαλιστές; Φταίνε οι εργοδότες».
«Η Μέρκελ φταίει».
Η «Siemens».
«Οι Εβραίοι και οι μασόνοι».
«Η παγκοσμιοποίηση».
«Ο Καραμανλής».
«Ο Παπανδρέου».
«Φταίνε όλοι οι πολιτικοί - μαζί δεν τα φάγαμε;»
«Γιατί τα φάγαμε μαζί;»
«Και ποιος τα έφαγε;»
«Εσείς!»
«Και γιατί τα φάγαμε εμείς;»
( Φέτος τα Χριστούγεννα λέω να στολίσω κολοκυθιά...)

Τα χοιροσφάγια στο Βαλτινό

Μπήκαμε ήδη στην εβδομάδα των Χριστουγέννων.

Τα Χριστούγεννα έχουν μεγάλη συμβολική αξία, που σηματοδοτεί τη γέννηση του Θεανθρώπου, το μεγάλωμα της ημέρας και τη νίκη του Φωτός έναντι του Σκότους. Είναι λογικό η παγκόσμια συνείδηση να έχει καταχωρήσει τη μέρα αυτή ως τη σημαντικότερη της χρονιάς (από αρχαιοτάτων εποχών) και γι’ αυτό να έχει δημιουργήσει πλήθος από ήθη και έθιμα, θρύλους, και παραδόσεις.

Η λαμπρότητα βέβαια του γιορτασμού των Χριστουγέννων όσο προχωρούν τα χρόνια γίνεται κοσμικότερη και πιο φαντασμαγορική.

Όμως τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα τα χαίρεται κανένας καλύτερα στο χωριό, γιατί εκεί στο χωριό είναι ριζωμένα τα ωραία παραδοσιακά έθιμα, που έχουν χάρη κι ομορφιά.

Ένα από τα πολλά και γνωστότερα έθιμα του Βαλτινού είναι αυτό της χοιροσφαγής (Γουρουνοχαρά).

Παρουσιάζουμε λοιπόν αυτό το θέμα στα «ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ» της εφημερίδας μας.

Κάντε κλικ δεξιά στα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ για να δείτε τα χοιροσφάγια στο Βαλτινό.

Η ορκωμοσία των αιρετών του Δήμου Τρικκαίων



Πραγματοποιήθηκε σήμερα Κυριακή 19 ­- 12 ­- 2010 στις 12 η ώρα η ορκωμοσία των νεοεκλεγέντων αρχόντων Τοπικών και Δημοτικών Συμβουλίων του Δήμου Τρικκαίων.

Η ορκωμοσία έγινε στο Πνευματικό κέντρο του Δήμου, από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Τρίκκης Αλέξιο και παρουσία πολιτικών στρατιωτικών και κοινωνικών αρχών.

Οι νέοι τοπικοί και δημοτικοί άρχοντες έδωσαν τον όρκο τους μέσα σε πλήθος κόσμου, και δήλωσαν πανέτοιμοι να αναλάβουν από 1-­1-­2011 τα ινία των δημοτικών υποθέσεων.



Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο τους.

Ετήσιο μνημόσυνο του Ευθυμίου Καραθανάση.

Τελέστηκε σήμερα Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 στον Ι. Ν. Αγίου Αθανασίου Βαλτινού το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του συγχωριανού μας Ευθυμίου Καραθανάση.

Ο Ευθύμιος Καραθανάσης του Ηλία και της Στεφανίας γεννήθηκε το 1957 στο Βαλτινό και πέθανε 30 Δεκεμβρίου 2009, σε ηλικία 52 ετών. Παντρεμένος με την Σοφία Μπάλτου απόκτησαν τρία παιδιά Τον Ηλία, την Στεφανία και τον Νίκο.

Ήταν Πυροσβέστης στο επάγγελμα και από τους πιο πρόσχαρους ανθρώπους του χωριού.

Θα τον θυμόμαστε όλοι μας με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Για ριλάξ και για ξεκούραση

Του Διογένους μύθοι

Λένε ότι ο Διογένης τριγυρνούσε στους δρόμους της Αθήνας ντυμένος με κουρέλια και κοιμόταν στα κατώφλια των σπιτιών.

Λένε πως ένα πρωί, όταν ο Διογένης ακόμα ήταν μισοκοιμισμένος μπροστά σε μια πόρτα όπου είχε περάσει τη νύχτα του, πέρασε από εκεί ένας πλούσιος γαιοκτήμονας.

«Καλημέρα» είπε ο άρχοντας.

«Καλημέρα» αποκρίθηκε ο Διογένης.

«Αυτή η εβδομάδα μου πήγε πολύ καλά κι ήρθα να σου δώσω αυτό το πουγκί με τα χρήματα»

Ο Διογένης τον κοίταξε αμίλητος και συνέχισε να κάθεται ακίνητος.

«Πάρ’ τα. Δεν είναι παγίδα. Δικά μου είναι και σου τα δίνω. Ξέρω ότι τα χρειάζεσαι περισσότερο από εμένα»

«Εσύ έχεις κι άλλα;» ρώτησε ο Διογένης.

«Και βέβαια έχω» αποκρίθηκε ο πλούσιος. «Έχω κι άλλα πολλά»

«Και δεν θα ήθελες να είχες περισσότερα από όσα έχεις;»

«Ναι, και βέβαια θα ήθελα»

«Τότε κράτησε αυτά τα χρήματα, γιατί εσύ τα χρειάζεσαι περισσότερο από εμένα»

Ορισμένοι διηγούνται πως ο διάλογος συνεχίστηκε κάπως έτσι:

«Έχω ήδη ένα κέρμα» είπε ο Διογένης, και του το έδειξε, «και θα μου φτάσει για ένα πιάτο πληγούρι, ίσως και για μερικά πορτοκάλια»

«Σύμφωνοι, όμως θα πρέπει να φας κι αύριο και μεθαύριο και την επόμενη μέρα. Αύριο που θα βρεις λεφτά;»

«Αν εσύ με διαβεβαιώσεις, χωρίς κανένα ενδεχόμενο λάθους, ότι θα είμαι ζωντανός αύριο, τότε ίσως να πάρω τα χρήματά σου…»

Χειμωνιάτικες εικόνες του χωριού.

Το γάλα στον γαλατά

Ο χιονιάς δεν σταματάει τις δραστηριότητες και τις αγροτικές ασχολίες των κατοίκων. Ο κτηνοτρόφος με όλες τις καιρικές συνθήκες θα αρμέξει τα ζώα του και θα πάει το γάλα στον γαλατά. Μέσα στο χιονισμένο τοπίο η γραφική παρουσία του συνθέτει πανέμορφο πίνακα ζωγραφικής.

 

Ψήνοντας κάστανα

Η πρόχειρη φωτιά για να ζεστάνει τα χέρια του μέσα στο χειμωνιάτικο κρύο αποτέλεσε και την ευκαιρία για να ψήσει και μερικά κάστανα. Τον συναντήσαμε κάπου στο χωριό Φιλύρα και απαθανατίσαμε το σκηνικό.

 

Η πατερίτσα

Στην πατερίτσα ακούμπησε να πει την αλφαβήτα

κι η πατερίτσα ήταν ξερή κι απόλυσε κλωνάρια

κλωνάρια χρυσοκλώναρα, χρυσοκομποδιασμένα...



Το χιονισμένο Βαλτινό

Από την χιονόπτωση στο Βαλτινό παρουσιάζουμε μια σειρά από εικόνες του χωριού ντυμένο στα λευκά.

Ο Γιάννης Πέτρου βγήκε και αποτύπωσε με τον φακό του τις πανέμορφες εικόνες του τοπίου, από το χιονισμένο Βαλτινό, ετοίμασε ένα φωτορεπορτάζ και μας το έστειλε για δημοσίευση στην Εφημερίδα μας.

Απολαύστε χιονισμένο τοπίο από το χωριό μας!



Στα λευκά ντύθηκε το Βαλτινό



Από τις 3.00 τα ξημερώματα της Πέμπτης άρχισε η χιονόπτωση στο Βαλτινό και μέχρι το πρωί το έστρωσε και το χιόνι έφθασε περίπου στα 30 εκατοστά ύψος.

Το χιόνι ήταν αρκετό και σε όλο το νομό Τρικάλων και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις δημιούργησε και διάφορα προβλήματα. Τα αυτοκίνητα κινούνταν μόνο με αλυσίδες ενώ με εντολή του Νομάρχη Τρικάλων Ηλία Βλαχογιάννη παρέμειναν κλειστά όλα τα σχολεία του Νομού.

Ξεχείλισε το ποτάμι

Ξεχείλισε η αγανάκτηση του κόσμου και στην απόγνωση άρχισε να εκτονώνεται βιαίως προς τους πολιτικούς.

Η αδικία η διαφθορά και ο άκρατος πλουτισμός των «εξυπνάκηδων» από τη μια και η οικονομική ανέχεια της κρίσης των ασθενέστερων λαϊκών στρωμάτων από την άλλη έφτασε στο απροχώρητο. Το ποτάμι δυστυχώς δεν γυρίζει πίσω και η τυφλή βία σε λίγο θα γίνει καθημερινό φαινόμενο. Δυστυχώς τώρα ότι έσπειραν θα θερίσουν.

Το ξύλο στον Χατζιδάκη

Ο Γκρινιάρης Καλικάντζαρος

Ένας γκρινιάρης καλικάντζαρος Ο Φρέντι περνούσε την ώρα γκρινιάζοντας στο φίλο του το Λιουκ.

Ο Λιουκ ήθελε να γίνει καλικάντζαρος γιατρός και σκέφτηκε πως, ακούγοντας υπομονετικά το Φρέντι να κλαψουρίζει για το παραμικρό χτυπηματάκι, μπορούσε να εξασκηθεί γιατρεύοντάς τον. Έτσι θα μάθαινε το επάγγελμά του.

Μια μέρα, ο Φρέντι ήρθε να τον βρει κλαψουρίζοντας, όμως χωρίς κανένα φανερό τραύμα, ούτε καν κακή όψη. Αντίθετα, ο Λιουκ τον είδε πολύ καλά, χαρούμενο, παρά την γκρίνια του, που, τώρα, έμοιαζε ψεύτικη.

-Πώς είσαι; ρώτησε ο Λιουκ. Έχεις υπέροχη όψη σήμερα.

- Βρίσκεις; είπε ο Φρέντι. Ωστόσο, δε νιώθω πολύ καλά.

- Πονάει η κοιλιά σου; ρώτησε ο Λιουκ.

- Όχι και τόσο, είπε ο Φρέντι.

- Ναι ή όχι, πονάει η κοιλιά σου; είπε κοφτά ο Λιουκ.

- Όχι! Δε νομίζω.

- Λοιπόν! Τι τρέχει; ρώτησε ενοχλημένος ο Λιουκ.

- Δεν ξέρω, είπε ο Φρέντι. Δεν είμαι καλά.

- Ο Λιουκ δεν ήξερε τι να πει. Κοίταξε το φίλο του, που χαμήλωσε το βλέμμα και δεν είπε τίποτα.

Νομίζω πως ασχολιόμαστε υπερβολικά μαζί σου, φιλαράκο μου, είπε ο Λιουκ. Άλλωστε κι εσύ ασχολείσαι πολύ με τον εαυτό σου. Προσπάθησε να σκεφτείς λίγο και τους άλλους και θα νιώσεις καλύτερα, σε διαβεβαιώ.

- Μα κανείς δε με χρειάζεται, είπε ο Φρέντι.

- Ο Φρέντι είχε δίκιο. Επειδή βογκούσε όλη μέρα και παραπονιόταν συνεχώς, όλοι τον απέφευγαν και κανείς δε θα σκεφτόταν ποτέ να του ζητήσει κάποια εξυπηρέτηση. Τον ρωτούσαν απλώς αν ήταν καλά και ο Φρέντι δε απαντούσε ποτέ ναι.

- Δεν υπάρχει λύση για σένα, Φρέντι, είπε ο Λιουκ κάπως σκληρά. Είσαι χαμένη περίπτωση. Θα είσαι όλη σου τη ζωή ένας γκρινιάρης καλικάντζαρος. Στα καλικαντζαροχωριά, πάντα υπάρχουν ένας δυο τέτοιοι. Ε λοιπόν, εδώ, αυτός θα είσαι εσύ. Δεν πειράζει, έτσι είναι.

- Νομίζεις; ρώτησε ο Φρέντι αναστατωμένος.

Και γύρισε στο σπίτι του, ευχαριστημένος που ήταν επιτέλους κι αυτός ξεχωριστός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν ο γκρινιάρης του χωριού.

ΠΗΓΗ: από το βιβλίο Χειμωνιάτικες Ιστορίες (Gregoire Solotareff),
από τη σειρά: Μια ιστορία για κάθε μέρα, Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Τι χρήματα θα λαμβάνουν οι αιρετοί των Τοπικών Κοινοτήτων

Βάσει των χιλιομετρικών αποστάσεων από την έδρα του εκάστοτε Δήμου καθορίζεται και το ύψος των χρημάτων που θα λαμβάνουν οι νεοεκλεγέντες αιρετοί εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι θα κληθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους είτε στις Τοπικές, είτε στις Δημοτικές Κοινότητες.

Πρόκειται για τα επονομαζόμενα και ως "έξοδα κίνησης" τα οποία θα καταβάλλει το υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στους αιρετούς. Όπως αναφέρεται στο περιεχόμενο του προσχεδίου του ΥΠ.ΕΣ. ο πρόεδρος κάθε Δημοτικής ή Τοπικής Κοινότητας, αλλά και ο εκπρόσωπος της Τοπικής Κοινότητας και στο νομό Τρικάλων, που θα επιφορτιστεί με την ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν στην κάθε περιοχή, θα εισπράττουν κάθε μήνα αποζημίωση ύψους 300 έως και 400 ευρώ, αναλόγως με τη χιλιομετρική απόσταση του χωριού από την έδρα του Δήμου. Επιπλέον ο πρόεδρος ή ο εκπρόσωπος θα έχουν στην "τσέπη" ένα πάγιο ποσό, ως ταμείο του χωριού, το οποίο θα διαχειρίζονται ανάλογα με τις ανάγκες που θα παρουσιάζονται κάθε φορά αναφορικά με λειτουργικά έξοδα όπως λ.χ. βλάβες ύδρευσης και ηλεκτροφωτισμού, διάφορες εργασίες συντήρησης κλπ.

Συγκεκριμένα:

α) Η δαπάνη για την άμεση αποκατάσταση των ζημιών επείγοντος χαρακτήρα στο δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης.

β) Η δαπάνη για την επείγουσα αποκατάσταση βλαβών στο δημοτικό δίκτυο ηλεκτροφωτισμού .

γ) Η δαπάνη για επείγουσες εργασίες επισκευής των οργάνων και γενικά των εγκαταστάσεων των παιδικών χαρών, όταν πρόκειται για βλάβες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των παιδιών.

δ) Η δαπάνη για επείγουσες εργασίες καθαρισμού οδών, πλατειών, αλσών και κοινόχρηστων γενικά δημοτικών χώρων.

Ορισμοί Αντιδημάρχων στο Δήμο Τρικκαίων

Ο νεοεκλογής Δήμαρχος Τρικκαίων Χρήστος Λάππας σχεδιάζοντας την διακυβέρνηση του Δήμου κατέληξε στον ορισμό του Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου και στον ορισμό πέντε αντιδημάρχων.

Έτσι σύμφωνα με τον κ. Λάππα δημιουργούνται πέντε αντιδημαρχίες.

Την αντιδημαρχία Οικονομικών-Διοίκησης αναλαμβάνει ο Γιώργος Στουρνάρας,

Ποιότητα ζωής-Χωροταξία-Υποδομές ο κ. Απόστολος Κολότσιος,

Πολιτισμός-Παιδεία-Αθλητισμός η κ. Βάσω Κάκλα,

Υγεία-Πρόνοια-Αγροτική Ανάπτυξη ο κ. Ζήσης Γκουγκουστάμος

και την αντιδημαρχία της καθημερινότητας του πολίτη-καθαριότητα ο κ. Θεόδωρος Σπανός.

Πρόεδρος δημοτικού συμβουλίου, ο οποίος θα επιφορτιστεί και με τη λειτουργία της Διαπαραταξιακής Επιτροπής, όπως μαζί με τον νεοεκλεγμένο δήμαρχο κ. Λάππα την Επιτροπή Διαβούλευσης και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών ορίζεται ο κ. Θανάσης Βαβύλης. Ο κ. Λάππας διατηρεί την ευθύνη συλλειτουργίας όλων των επιτροπών, των επιχειρήσεων και των Νομικών Προσώπων.

Αφού προηγηθεί η ορκωμοσία της νέας δημοτικής αρχής το έργο της θα ξεκινήσει από 1 – 1 – 2011.

ΤΑ ΒΑΛΤΣΙΝΙΩΤΙΚΑ

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τα ωραία απ’ το χωριό μας

Το περιστατικό συνέβη

σε κάποιο καφενείο

την ώρα που μιλούσανε

για λόττο και λαχείο.

Την ώρα που το τσίπουρο

άρχιζε να ζαλίζει

κάποιου του βγήκε ο θυμός

και άρχισε να βρίζει

-Ε ρε! και σαν μου τύχαινε

να έπιανα στο λόττο,

θα έκαιγα το Βαλτινό,

θα το 'κανα μπουρλότο!!!

-Ε και λοιπόν τι θα ΄κανες;

τον ρώτησε ένας άλλος,

πες πως θα κέρδιζες λεφτά,

θα γίνοσαν μεγάλος;

-Ρωτάς μωρέ τι θα ΄κανα!

με μιας δικτατορία

κι αντί για ένα τσίπουρο,

θα έπινα τώρα τρία!!!

Νοµπελίστας Ειρήνης Λιου Σιαοµπό

Απόντος του τιμηθέντα Κινέζου αντιφρονούντα Λιου Σιαομπό πραγματοποιήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας η τελετή απονομής του Νόμπελ Ειρήνης. Από το Πεκίνο δεν επετράπη να παραστεί στην τελετή κανείς από τους φίλους και την οικογένεια του ακτιβιστή, που εκτίει ποινή φυλάκισης 11 ετών.

Στην αίθουσα απονομής η καρέκλα του είναι κενή και δεξιά από το βήμα της τελετής βρίσκεται ένα μεγάλο πορτρέτο του τιμηθέντα. Τουλάχιστον 19 χώρες αρνήθηκαν να παρευρεθούν στην τελετή, μερικές από τις οποίες δέχονται έντονη κριτική από τη Δύση σχετικά με τα ρεκόρ τους στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν επετράπη στον Λιού Σιαομπό να παραστεί στην τελετή απονομής εξέφρασε ο Μπαράκ Ομπάμα και κάλεσε την Κίνα να πράξει περισσότερα για την πρόοδο της δημοκρατίας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος σημείωσε επίσης ότι ο Σιαομπό ενσαρκώνει «παγκόσμιες αξίες» και κάλεσε το Πεκίνο να τον απελευθερώσει «το ταχύτερο δυνατό». «Ο κ. Λιού Σιαομπό αξίζει περισσότερο αυτήν την ανταμοιβή από μένα», δήλωσε ο Ομπάμα, στον οποίο απενεμήθη πέρυσι το Νόμπελ Ειρήνης.

Ορισµένες ξένες εφηµερίδες δηµοσίευσαν χθες ένα ποίηµα που έγραψε ο φετινός Νοµπελίστας Ειρήνης Λιου Σιαοµπό στη φυλακή. Ακολουθεί ένα απόσπασµα, σε πρόχειρη µετάφραση.

«Τη ζωή που έκανα σ’ έναν τόπο µακρινό
την εξόρισα σ’ αυτό το ανήλιαγο µέρος
για να φύγω από την εποχή της γέννησης του Χριστού
δεν µπορώ να αντικρύσω τη µατωµένη εικόνα στο σταυρό.


Από ένα δακτυλίδι καπνού µέχρι ένα σωρό από στάχτη
στράγγιξα το ποτό των µαρτύρων, ένιωσα το ξέσπασµα της άνοιξης
στη χρυσοποίκιλτη λάµψη µυριάδων λουλουδιών.


Αργά τη νύχτα, σ’ έναν άδειο δρόµο
πηγαίνοντας µε το ποδήλατο στο σπίτι
σταµατάω για τσιγάρα.
Ενα αυτοκίνητο έρχεται πίσω µου, πέφτει πάνω στο ποδήλατό µου
δύο τεράστια κτήνη µε γραπώνουν
µου βάζουν χειροπέδες, µου κλείνουν τα µάτια, το στόµα
µε ρίχνουν σε µια κλούβα που δεν πηγαίνει πουθενά
Ενα βλεφάρισµα, µια τρεµάµενη στιγµή µετά,
συνειδητοποιώ ξαφνικά: είµαι ακόµα ζωντανός


Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης αλλάζουν το όνοµά µου και το κάνουν «το µαύρο χέρι που συνελήφθη»


Αν και αυτά τα ανώνυµα λευκά οστά των νεκρών
παραµένουν ακόµα ξεχασµένα.
Σπεύδω να διαψεύσω αυτό το κατασκευασµένο ψέµα
Λέω σε όλους πώς ένιωσα το θάνατο
Ωστε αυτό το «µαύρο χέρι» να γίνει τίτλος τιµής ενός ήρωα.


Παρόλο που ξέρω
ότι ο θάνατος είναι ένας µυστηριώδης άγνωστος
οντας ζωντανός, δεν µπορώ να νιώσω το θάνατο
κι όταν πεθάνω
δεν θα µπορέσω να νιώσω το θάνατο ξανά
κι όµως ακόµη ταλαντεύοµαι στη µέση του θανάτου
µια ταλάντευση που µοιάζει µε πνιγµό


Αµέτρητες νύχτες πίσω από σιδερόφρακτα παράθυρα.
και οι τάφοι πέρα από το φως των αστεριών
αποκαλύπτουν τους εφιάλτες µου.


Πέρα από ένα ψέµα δεν µου ανήκει τίποτα».

«Ποιος θα βρεθεί να μας δικάσει;»

Tου Χρήστου Γιανναρά

Στην «Κ» της περασμένης Κυριακής, 5/12/2010, ο κ. Ευθ.-Φοίβος Παναγιωτίδης, επίκουρος καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, τόλμησε να θέσει το ερώτημα: «Ξέρει ο πρωθυπουργός (Γ. Α. Παπανδρέου) ελληνικά;». Αφορμή για το δημοσίευμά του αποτέλεσε κείμενο του Στάθη της «Ελευθεροτυπίας» και, συγκεκριμένα, η φράση: «Ο εντολοδόχος της τρόικας πρωθυπουργός Παπανδρέου άρχισε να κλίνει τη λέξη “πατριώτης” σε όλες τις πτώσεις – τις δύο που γνωρίζει».

Ο κ. Ε.-Φ.Π. δικαιολογεί το ενδιαφέρον του για το θέμα με το σκεπτικό ότι: «Αν η γλώσσα που παράγουμε είναι ενδεικτική της νόησής μας... αν ο εκφραστικός πλούτος υποδηλώνει, ανεξαιρέτως, βάθος σκέψης και ικανότητα για συνθετική συλλογιστική, ποιος θέλει στο τιμόνι (της χώρας) κάποιον που γνωρίζει μόνο δύο πτώσεις;».

Αποκρούει ο κ. Ε.-Φ.Π. τον «ισχυρισμό κάποιων» ότι «οι γλωσσικές δυσκολίες του πρωθυπουργού πηγάζουν από το γεγονός ότι τα ελληνικά δεν είναι μητρική του γλώσσα». Βέβαια η μητέρα του είναι Αμερικανίδα, αλλά ο πατέρας του, κατά τον αρθρογράφο, αποκλείεται να απευθυνόταν στο παιδί του αποκλειστικώς στα αγγλικά, «δεδομένου και των αγγλικών του Ανδρέα». Επιπλέον (το κυριότερο) και τα αγγλικά ο σημερινός πρωθυπουργός δεν τα μιλάει καθόλου με την άνεση μητρικής γλώσσας, «επαναλαμβάνει συλλαβές, κομπιάζει, κάνει σαρδάμ».

Ο γλωσσολόγος του Πανεπιστημίου Κύπρου δεν καταλήγει σε συμπέρασμα. Δηλώνει απλώς τι «υποψιάζεται»: Οτι η δυσγλωσσία του Γ. Α. Παπανδρέου οφείλεται σε «γενικότερη δυσκολία στη γλωσσική πραγμάτωση», που διαφέρει από τη «γλωσσική ικανότητα». Αλλο η γλωσσική ικανότητα, άλλο η πραγμάτωση της γλωσσικής ικανότητας. Με αυτή τη διάκριση ο κ. Ε.-Φ.Π. κατορθώνει να θέσει ευπρεπέστατα το οξύτατο και δραματικό σήμερα για τον Ελληνισμό πρόβλημα

Περιμένοντας το χιόνι



Ο Χιονιάς από χθες έφτασε και στη χώρα μας και η θερμοκρασία έπεσε σε μηδενικά επίπεδα. Στο Βαλτινό ακόμα δεν χιόνισε, όμως απ΄ ότι φαίνεται και σύμφωνα με τις προβλέψεις τις γιορτές φέτος θα τις χαρούμε με χιόνι.

Έτσι θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους, μικρούς και μεγάλους να επωφεληθούν, να παίξουν και να χαρούνε τη φύση του χωριού.

Άλλωστε το χιόνι προσφέρονταν ανέκαθεν για παιχνίδι και για άντληση χαράς, από τους ανθρώπους και αυτό αποκαλύπτεται και στην παραπάνω φωτογραφία.

Η ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΟΥΛΑΣ



Από τις συνθέσεις που αγαπούσαν και τις κρεμούσαν σε κάδρα στα μαγαζιά ήταν εκείνη του χαρτοκλέφτη με το πόδι κάτω από το τραπέζι και η άλλη που ακολουθούσε ο καυγάς.

Τώρα στις γιορτές πολλοί είναι αυτοί που το ρίχνουν στο χαρτάκι και γενικότερα στα τυχερά παιχνίδια. Άλλοι για να δοκιμάσουν την τύχη τους και άλλοι απλά για να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους. Ας δούμε όμως την ιστορία της τράπουλας και τα περί αυτής παιχνίδια και λαογραφικά στοιχεία της.



Τη τράπουλα (λέξη Ιταλική: trappola, που σημαίνει παγίδα, δόλο, κι ύστερα δέσμη με τα παιγνιδόχαρτα, η το ίδιο το χαρτοπαίγνιο) την επινόησαν στην Ανατολή, στα μεσαιωνικά χρόνια, οι ανώτερες τάξεις.
Τα πρώτα παιγνιδόχαρτα είχαν αλληγορικές παραστάσεις, θρησκευτικές ή μεταφυσικές, αλλά και κοσμικές από την αυλική ζωή. Με τον καιρό όμως ο τρόπος κατασκευής των χαρτιών φτήνυνε, όσο η τέχνη τους περνούσε από τη ζωγραφική στην ξυλογραφία και ύστερα στη χαλκογραφία και στο τύπωμα. Τα χαρτιά της κάθε δεσμίδας ήταν τότε πιο πολλά.

Οι Ιταλοί τα είχαν 92 και τα χώριζαν στις τέσσερες κατηγορίες που έχουμε σχεδόν ακόμη. Τις «κούπες», τα «σπαθιά», τα «ντινέρια», και τα «μπαστούνια». Αργότερα οι Γάλλοι τα περιόρισαν σε 52 και σε τέσσερες επίσης κατηγορίες. Τα ονομάσανε δε: «καρδιά», «τριφύλλι», «τετράγωνο» και «αιχμή». Από τότε διαδόθηκαν αφού ήταν ένας σατανικός συνδυασμός ψυχαγωγίας και κέρδους.

Στην Ελλάδα οι κατηγορίες από το 1884 ονομάζονταν «μπαστούνια», «σπαθιά», «κούπες» και «καρό».

Η Εκκλησία καταδικάζει το παίξιμό τους ότι είναι αμαρτωλό, και οι Κυβερνήσεις σκέφτηκαν να το φορολογήσουν κι ύστερα να το κρατήσουν μονοπώλιο.

Τις μέρες της πρωτοχρονιάς, η πολιτεία και η οικογένεια το βλέπουν με ανοχή και μπαίνει στα γενικά έθιμα της δοκιμασίας της τύχης που είναι πολλά την πρωτοχρονιά και που γίνονται είτε με μαντική (όποιος κερδίσει σήμερα, θα πάει καλά η χρονιά) είτε με "μαγεία" (πρέπει να κερδίσουμε, για να κερδίζουμε όλο τον χρόνο).

Επίσης είναι γνωστή η χαρτομαντεία σ' όλο τον κόσμο και ξέρουμε καλά τις «χαρτορίχτρες» που μπορούν και «ρίχνουν τα χαρτιά» και να εμπνέονται απ' αυτά στις προφητείες τους.

ΦΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΜΑΣ
Για τα τραπουλόχαρτα:
-Τα παίζει όλα στον άσσο (= τα διακινδυνεύει όλα).
-Τα 'φερε στον άσσο (= ήρθε σε δύσκολη θέση).
-Είναι στον άσσο (= καταλαβαίνει).
-Κρατεί τον άσσο (= έχει τη δύναμη στα χέρια του).
-Τον έχει τον άσσο (= έχει λεφτά).
-Του βγήκε ο άσσος (= τον ευνόησε η τύχη).
-Έφαγε τα λεφτά του στον άσσο (= έχασε παίζοντας την περιουσία του).
και ένα διδακτικό δίστιχο.
"Όποιος αγαπάει τον άσσο, πάει στο σπίτι του χωρίς ράσο".
-Είναι σαν τρία καρό (το λένε ειρωνικά, για τους ψηλούς και αδύνατους).
-Κατάντησε σαν εφτά σπαθί δαγκωμένο (είχε πολύ αδυνατήσει).
-Σαν το Ρήγα της τράπουλας (λένε για έναν καλοθρεμμένο και πλούσιο γέρο).
-Ντάμα σπαθί ( για μια ωραία κυρία).
-Ντάμα μπαστούνι (για μια κυρία δύσκολη κι εύθικτη).
-Σαν Φάντης του σπαθιού (σαν ωραίος κύριος).
-Σαν Φάντης μπαστούνι (απρόοπτος, όπως στο παιχνίδι).

Για τις σειρές:

Είναι γνωστό ότι τα παιχνιδόχαρτα χωρίζονται σε μαύρα (σπαθιά, μπαστούνια) και σε κόκκινα (κούπες καρά). Για αυτά έχουμε τις εξής φράσεις:
-Τα βρήκε σκούρα ή τα βρήκε μαύρα ή τα βρήκε μπαστούνια που λέγεται για τις δυσκολίες.

Για τον χαρτοπαίχτη:

-Έχει στο μανικοκάπι την τράπουλα
-Μη φοβάσαι τα χαρτιά, άλλα εκείνους που τα παίζουν.
-Του τζογαδόρου η μάνα μια μέρα γελά και μια μέρα κλαίει.
-Του χαρτοπαίχτη, του ψαρά, του κυνηγού το πιάτο εννιά φορές ειν' αδειανό και μια φορά γεμάτο.



Για τα παιχνίδια:

Μέσα στα παιχνίδια ακούγονται οι λέξεις και οι φράσεις, Κόψε, έβγα, πες τα, πέσε, κατέβαινε, δεν περνάω, κατσάρω ρήγα, ανοίγεις, σουλαρία, πάσο, ποιος είναι πρώτος, μπαίνεις σόλο, οι πόντοι σου, το έσωσα, κλπ.
-Πάω πάσο (όταν υποχωρούμε).
-Μας παίζει τον παπά (για έναν που πάει να μας γελάσει).
-Μας πήραν πρέφα (μας κατάλαβαν).
-Παίζει μ' ανοιχτά χαρτιά (για έναν που ριψοκινδυνεύει με την αλήθεια).
-Δεν πιάνει χαρτωσιά (σε αποτυχίες και σε συγκρίσεις).
-Όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη (για παρηγοριά)
-Θα γυρίσει το χαρτί (θα έρθει κι η σειρά του κέρδους).
-Μπλόφαρε
-Θα τα βασιλέψουμε
-Θα τα φωτίσουμε.

Οι φιγούρες και τα ονόματά τους.

-Ο «Ρήγας» (ή Βασιλιάς, ή Παπάς, ή Γέρος).
-Η «Ντάμα»(ή Βασίλισσα, ή Κυρία, ή ο Καβάλλος).
-Ο «Φάντης» (ή Βαλές, ή το παιδί, ή Θεράπων).
Το Ελληνικό μονοπώλιο έχει τυπώσει Β (βασιλεύς) για τον Ρήγα, Κ (κυρία) για την Ντάμα και Θ (θεράπων) για το Βαλέ.
Ο λαός ονόμασε τις φιγούρες: ο Βήτας, ο Κάπας και ο Θήτας.

Τα διάφορα παιχνίδια:

Από τις ονομασίες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι τα εξής:
Ο Παπάς, Η Κολτσίνα, Το Πινάκλ, Το Τρισέττο, Ο Κομήτης, Η Ξερή, Το Εξήντα έξι, Το Εκαρτέ, Ο Φαραώ, Η Πάστρα, Το Σκαμπίλι, Το Κουμ-κάν, Ο Γανομύτης, Η Πρέφα, Το Τριάντα ένα, Το Μπρίτζ, Ο Θανάσης, Η Πασέτα, Το Είκοσι ένα, Το Μάους, Οι Κούπες, Η Πόκα, Το Τζιγόλι, Το Σεμέν-ντε-φερ, Η Δηλωτή, Το Σόλιο, Το Τρίλλιο, Η Μπιρίμπα, Το Πικέτο, Το Ντόμινο, Το Ραμί, Τα Πλακάκια κ.α.