Το σκάλισμα

Σκαλίζοντας το χωράφι (τα χόρτα όχι τα μαλλιά)

-Τι κάνεις εδώ Λάκη;

-Α! τι κάνω. Δεν βλέπεις τι κάνω; Σκάβω.

-Τι σκάβεις;

-Χορτάρια ρε, τι να σκάψω; Μαλλιά.

Άμα ήταν μαλλιά θα είμαν κουρέας, δεν θα ΄μαν…

Θα ΄χα ψαλίδι...

Τσαπί έχω…

Σταυρούλα Κλιάκου, «Η Μαμή του Βαλτινού»

Αφηγήσεις, εξιστορήσεις, καταθέσεις βιωμάτων από ανθρώπους του χωριού.

Από ανθρώπους  που διατηρούσαν το γλωσσικό ιδίωμα ατόφιο, όπως ακριβώς το παρέλαβαν από τους προγόνους μας.

Θέλοντας και εμείς να καταγράψουμε και να αναδείξουμε όλες τις πτυχές της ιστορίας και της παράδοσης του τόπου μας, απευθυνθήκαμε σε ανθρώπους του χωριού, που μας εμπιστεύθηκαν και δέχθηκαν να μας κληροδοτήσουν τον λόγο τους, τα βιώματά τους και τις συνήθειές τους.

Η Σταυρούλα Κλιάκου, γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1918 και πέθανε το 2003.

Την συνέντευξη αυτή την έδωσε στον Δημήτρη Τσιγάρα τον Ιούλιο 1996 για τις ανάγκες της Εφημερίδας Βαλτινού.

Τα πιπέρια του Βαλτινού

 Στη δεκαετία του 1990 οι Βαλτινιώτες ασχολήθηκαν με ένα νέο προϊόν για την περιοχή, την καλλιέργεια της πιπεριάς.

Η επιστημονική ονομασία του φυτού αυτού είναι «Καψικόν το ετήσιον».

Οι πιπεριές έχουν ορεκτικές, διεγερτικές και χωνευτικές ιδιότητες. Τρώγονται πράσινες ή ώριμες, νωπές ή ψημένες καθώς και τουρσί. Η καυστική γεύση τους οφείλεται στην αλκαλοειδή ουσία καψικίνη.

Η καλλιέργεια της πιπεριάς ξεκινούσε την άνοιξη με την φύτευση των φυτών. Κατά τον Ιούλιο μήνα άρχιζε η συλλογή της.

Η συλλογή της πιπεριάς είναι μια κουραστική, επίπονη και δύσκολη εργασία, που απαιτεί πολλές ώρες χειρονακτικής εργασίας (από το πρωί μέχρι το βράδυ) και μέσα στο λιοπύρι.

Όταν συλλεχθεί ο καρπός της (το πρώτο χέρι) ακολουθεί το πότισμα και μετά από μια εβδομάδα ξαναρχίζει η συλλογή της (το δεύτερο χέρι).

Έτσι κάθε εβδομάδα ο καρπός της πιπεριάς αναπτύσσεται και γίνεται ώριμος για τη συλλογή του.

Κάθε μέρα αφού γίνονταν η συλλογή της πιπεριάς, από το χωράφι, μεταφέρονταν με σακιά στους εμπορικούς αντιπροσώπους, οι οποίοι συγκέντρωναν τις πιπεριές και τις μετέφεραν σε εμπόρους στη Θεσσαλονίκη.

Η συλλογή διαρκούσε μέχρι τις πρώτες παγωνιές του Οκτώβρη.

Όμως η απαίτηση πολλών εργατοωρών της καλλιέργειά της πιπεριάς και η κουραστική και δύσκολη εργασία της συλλογής της, σε συνδυασμό με την χαμηλή τιμή πώλησης του προϊόντος, έκανε την καλλιέργειά της ασύμφορη και σιγά σιγά οι αγρότες σταμάτησαν πλέον να την καλλιεργούν.

Το άρμεγμα στο Βαλτινό

Στην τοποθεσία του Βαλτινού «Τηγάνας» κάποιο μεσημέρι του 1995 καταγράφηκε η παραδοσιακή διαδικασία του αρμέγματος των προβάτων στο μαντρί της οικογένειας Χασιώτη.

Η στρούγκα φτιαγμένη με άνοιγμα είσοδο και έξοδο, ώστε να βάζουνε τα ζώα μέσα και ένα- ένα οι τσοπάνηδες να τα αρμέγουν.

Οδηγός της στρούγκας, η κυρά Βαγγέλινα. Βάζει τα πρόβατα στη σειρά και οδηγεί τα γαλάρια στους αρμεχτάδες για να τα αρμέξουν.

Οι αρμεχτάδες, ο Αγαθοκλής και Βαγγέλης, πατέρας και γιός, καθισμένοι πάνω στα σκαμνάκια τους, περιμένουν τις προβατίνες και όταν περνούν από μπροστά τους, τις πιάνουν από τα πόδια και τις αρμέγουν με τη σειρά.

Με αυτό τον τρόπο είναι σίγουροι πως δεν θα ξεχάσουν καμία.
Καθισμένοι λοιπόν στο σκαμνάκι τους, ανοίγουν τα πόδια του ζώου, πιάνουν τα «μαστάρια» με τα δυο τους χέρια και αρχίζουν το άρμεγμα.

Το γάλα χύνετε μέσα στην καρδάρα, και σιγά - σιγά τη γεμίζει ώσπου να τελειώσουν όλα. Στο τέλος το γάλα το στραγγίζουν, γιατί κατά τη διαδικασία του αρμέγματος, πέφτουνε μέσα στην καρδάρα, τρίχες, φύλλα, κλπ.

Το άρμεγμα δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Όταν δε το κοπάδι είναι μεγάλο, χρειάζονται και χέρια δυνατά, αλλά και να το λέει η καρδιά σου.

Το αρτοποιείο του Βαλτινού

Από το 1985 μέχρι σήμερα, στο Βαλτινό λειτουργεί το αρτοποιείο του κ. Κωνσταντίνου Κατσιούλη και καλύπτει τις ανάγκες του χωριού και της γύρω περιοχής.

Για την κάλυψη των αναγκών των κατοίκων του Βαλτινού, το αρτοποιείο τροφοδοτεί σε ημερήσια βάση 120 κιλά ψωμί.

Παράλληλα τροφοδοτεί και τα γύρω χωριά της περιοχής όπως τα Ματσουκέϊκα, τον Μέλιγο, την Κάτω Ελάτη, τον Παραπόταμο, τον Πρόδρομο, το Γοργογύρι κ.α.

Το 1995 επισκεφθήκαμε, χαράματα, το αρτοποιείο και καταγράψαμε ολόκληρη την λειτουργία και την διαδικασία παρασκευής του ψωμιού.

Ο αρτοποιός Κων. Κατσιούλης περιέγραψε τον τρόπο παρασκευής του ψωμιού και αναφέρθηκε στα προβλήματα και τις δυσκολίες της εργασίας και αποκάλυψε ορισμένα από τα μυστικά του επαγγέλματος.

Η όλη διαδικασία της παρασκευής του άρτου αρχίζει με τη ζύμωση, μας είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κ. Κατσιούλης, στη συνέχεια κυλινδρίζουμε τη ζύμη, τη ζυγίζουμε, την περνάμε από την πλαστική μηχανή και βγαίνει σε φόρμα. Κατόπιν την τοποθετούμε στη στόφα και όταν γίνει έτοιμη για ψήσιμο την φουρνίζουμε. Σε 30 λεπτά περίπου διακόπτουμε την θέρμανση και μετά από 45 λεπτά ξεφουρνίζουμε το ψωμί. Σε όλη τη διαδικασία της παρασκευής του άρτου, εκείνο που πρέπει να προσέξουμε περισσότερο είναι:

1) Κατά τη ζύμωση του ψωμιού θα πρέπει να μπουν οι κατάλληλες αναλογίες των παραδοσιακών συστατικών . Να βάλουμε δηλαδή το ανάλογο αλάτι, το ανάλογο νερό και την ανάλογη όξυνη ζύμη.

Στο αρτοποιείο μας δίνουμε μεγάλη βαρύτητα σε αυτό και δεν προσθέτουμε άλλα συστατικά, τα οποία ενδεχομένως να είναι επιβλαβή για την υγεία του καταναλωτή.

2) Ο χρόνος στο ζυμωτήρα θα πρέπει να είναι ο σωστός και να κυλινδρίζεται πολύ καλά η ζύμη.

3) Ο χρόνος παραμονής της ζύμης στη στόφα θα πρέπει να είναι ο πλέον κατάλληλος για να μη στεγνώσει η ζύμη.

4) Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνουμε στην καθαριότητα των χώρων και γενικά στην τήρηση των κανόνων υγιεινής.

Σήμερα, το αρτοποιείο του Κωνσταντίνου Κατσιούλη, που λειτουργεί ως οικογενειακή επιχείρηση και εργάζονται όλα τα μέλη της οικογένειας, την διανομή του άρτου έχει αναλάβει ο γαμπρός του, Θεόφιλος Σακκάς, ο οποίος γυρίζει τα χωριά με το φορτηγάκι και διανέμει το ψωμί από σπίτι σε σπίτι.

Μύθια – Αλήθεια – Παραμύθια του Βαλτινού

Μεσημεριανές συνάξεις στα καφενεία, με τσιπουράκι, μεζέ και αφηγήσεις.

Ότι φιλογούσαν οι πρόγονοι… Μύθια , Αλήθεια, παραμύθια;

Ο Βασίλης Βότσιος αφηγείται στην παρέα τον μύθο του Βαλτινού, όπως τον άκουσε από το στόμα της γιαγιάς του. 

Αεράκι – Κώστας Στάθης

Σε μουσική δική του και στίχους του Βασίλη Αναγνώστου, ο συγχωριανός μας,  Κώστας Στάθης του Ευαγγέλου ερμηνεύει το τραγούδι με τίτλο «Αεράκι».
Η ηχογράφηση είναι Live και έγινε στο "Ράδιο Τρίκαλα".

Παλιά δημοσιεύματα για το Βαλτινό «Διακήρυξη διαγωνισμού»

Αναζητώντας πληροφορίες για την ιστορία του χωριού Βαλτινού, κατά την αναδίφησή μας σε παλιές εφημερίδες των Τρικάλων, αλιεύσαμε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Αναγέννησις» της 19ης Ιανουαρίου 1921, στο οποίο διαβάζουμε μια διακήρυξη δημοπρασίας του Προέδρου της κοινότητας Βαλτινού.

Η δημοπρασία αφορά την επισκευή του ιερού ναού Αγίου Αθανασίου Βαλτινού και έχει ως εξής:

«Αριθ. 2

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο Πρόεδρος του εν Βαλτσινώ Ιερού Ναού «Αγίου Αθανασίου»

Διακηρύττει ότι

Την προσεχή Κυριακήν 24 τρεχ. Μηνός ε. έ έν Τρικκάλοις και εν τω συνήθει τόπω των δημοπρασιών εκτίθεται δια μειοδοτικής δημοπρασίας η επισκευή του εν Βαλτσινού ιερού ναού «Αγιος Αθανάσιος» συμφώνως των όρων της σχετικής διακηρύξεως, ης θέλουσι λάβει γνώσιν προσερχόμενοι είτε εν τω γραφείω του Ναού, είτε εν τόπω της γεννηθησομένη δημοπρασίας κατά την ορισθείσαν ημέραν. Εν Βαλτσινώ τη 18^η Ιανουαρίου 1921.

Ο Πρόεδρος Δημ. Βότσος»

Η εισήγηση του Δημήτρη Τσιγάρα στο 28ο συνέδριο της ΟΛΚΕ

Πραγματοποιήθηκε το 28ο συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας που είχε ως θέμα του «Το ελληνικό τοπίο ως ντεκόρ στον κινηματογράφο» και συνδιοργανώθηκε από την ΟΚΛΕ, την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων, τη συνεργασία της Περιφέρειας Θεσσαλίας/ Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων και του Δήμου Τρικκαίων, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Στη διάρκεια του τριημέρου 12 – 14 Ιουνίου 2015, στην αίθουσα του Δημοτικού Κινηματογράφου Τρικάλων, στον Μύλο Ματσόπουλου έγινε και ειδική προβολή της ταινίας του σκηνοθέτη Βασίλη Κονταξή «Ο Σακαφλιάς».

Την ταινία αλλά και το πρωτοποριακό έργο του σκηνοθέτη Βασίλη Κονταξή προλόγισε ο Δημήτρης Τσιγάρας, συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σακαφλιάς».

Από την εισήγηση του Δημήτρη Τσιγάρα στο συνέδριο της ΟΛΚΕ.

Γεια σας. 
Ονομάζομαι Δημήτρης Τσιγάρας και κλήθηκα από την επιτροπή διοργάνωσης του συνεδρίου Κινηματογράφου να προλογίσω και να μιλήσω για έναν Τρικαλινό πρωτοπόρο σκηνοθέτη, τον Βασίλη Κονταξή.

Θα ήθελα λίγο να αναφερθώ στην επιλογή της επιτροπής που με πρότεινε να προλογίσω τον σκηνοθέτη, αλλά και να εξηγήσω πως συσχετίζομαι με το όλο θέμα.

Πριν από κάμποσα χρόνια, ο γνωστός λαϊκός βάρδος Βασίλης Τσιτσάνης είχε ασχοληθεί με έναν θρύλο του τόπου μας και έγραψε το γνωστό τραγούδι, ο «Σακαφλιάς».

Στη συνέχεια ένας άλλος Βασίλης, ο Βασίλης Κονταξής, για τον οποίο γίνεται και η σημερινή τιμητική εκδήλωση, εμπνεύστηκε κι αυτός και ασχολήθηκε με τον ίδιο θρύλο, τον «Σακαφλιά» και τον έκανε κινηματογραφική ταινία.

Η μοίρα τόφερε έτσι, ώστε να εμπνευστώ και να ασχοληθώ και εγώ με τον ίδιο θρύλο και να γράψω ένα βιβλίο για τον Σακαφλιά.

Έτσι λοιπόν μέσα από την έρευνά μου, για τον θρύλο του Σακαφλιά, γνώρισα τους δύο προαναφερόμενους εργάτες της τέχνης και συσχετίστηκα με ένα κομμάτι από το έργο τους.

Ο Βασίλης Κονταξής, ήταν ένα έντονα ανήσυχο και ενεργητικό άτομο με κοινωνικούς οραματισμούς και έντονους πολιτικοκοινωνικούς προβληματισμούς και αναζητήσεις.

Υπήρξε για τα Τρίκαλα ένας άνθρωπος, που μέσα από την απλότητά του, μέσα από τον φακό του, προσπάθησε όσο μπορούσε να εκφράσει τα συναισθήματά του, τις αντιλήψεις και τους οραματισμούς του.

Άνθρωπος κοινωνικός, με πηγαίο χιούμορ, πάντα χαμογελαστός, με πρωτοποριακές ιδέες, μεγάλη φαντασία και αιχμηρές απόψεις.

Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί

Με την ευκαιρία του 28ου Συνεδρίου Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας που έγινε στο μύλο Ματσόπουλου, προβλήθηκε μεταξύ άλλων και η ταινία του συντοπίτη μας σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ, με τίτλο «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί».

Βλέποντας την ταινία για δεύτερη φορά, -καθώς είχα την ευκαιρία να την ξαναδώ στην πρεμιέρα της, το 2013- απόλαυσα ξανά τους γνήσιους και εξαιρετικούς παραμυθάδες του τόπου μας, τον  καθένα ξεχωριστά,  με τον δικό του τρόπο να διηγείται και να παρασέρνει τον ακροατή - θεατή στον υπέροχο κόσμο του παραμυθιού.

Γλυκύτατη η κυρία Γιαννούλα, μαγευτική η κυρία Σαββούλα, απολαυστικός ο κύριος Πολυχρόνης,… όλοι οι αφηγητές υπέροχοι! Με τη ροή του λόγου τους, τις χειρονομίες, τις εκφράσεις του προσώπου, τις σιωπές και τις εντάσεις, τη γλώσσα του σώματος κατάφεραν να διεγείρουν την παιδική μας μνήμη και να ενσαρκώσουν στο πανί την αθωότητα της εποχής.

Αυτή τη φορά όμως ένοιωσα να μου διηγούνται παραμύθια, ανεπαίσθητα και άλλοι παραμυθάδες. Τα στοιχειά της φύσης: ο άνεμος, το νερό, τα δένδρα, τα ζώα ήταν εκεί, παρέα με τους παραμυθάδες και διηγούνταν και εκείνα το δικό τους παραμύθι.

Με το δικό του τρόπο μας διηγήθηκε παραμύθι, στη μαγευτική σκηνή, το δυνατό φύσημα του αγέρα, το βουητό του, τα τρεμάμενα και κινούμενα κλαριά των δένδρων, ο συννεφιασμένος ουρανός και η επικείμενη βροχή.

Με το δικό τους τρόπο μας διηγήθηκαν παραμύθι τα ήρεμα νερά της λίμνης, το κελαριστό νερό του ποταμού, και το ορμητικό της δριστέλας και του μύλου.

Με το δικό του τρόπο μας διηγήθηκε παραμύθι η σκηνή με τα φευγαλέα πλάνα του γέρου Κόζιακα, το βουνό με τις  ανεξερεύνητες ομορφιές, το δάσος με τα πανύψηλα δένδρα.

Το στιγμιαίο αινιγματικό βλέμμα του μικρού αλόγου (πουλάρι) προς την κάμερα, μας διηγήθηκε το δικό του παραμύθι.

Τα οικόσιτα ζώα, συντροφιά της παραμυθούς:  ο σκύλος, οι κότες, ο ατίθασος γάτος που σκαρφάλωνε στην ξύλινη κολόνα του σπιτιού, έλεγε κι αυτός το δικό του παραμύθι.

Ακόμα και η ενοχλητική μύγα στο πρόσωπο της κυρά Γιαννούλας, μας διηγήθηκε παραμύθι.

Υπέροχες σκηνές, υπέροχα πλάνα, υπέροχη η μουσική του Νίκου Κυπουργού, τοποθετημένα όλα με αριστουργηματική τάξη και μαεστρία από τον αφηγηματικό σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ!

Αγαπητέ Βασίλη, σ’ ευχαριστούμε για την καταγραφή την μεταφορά και την απόδοση στην οθόνη όλων αυτών των συναισθημάτων (παραμυθιών), που για άλλη μια φορά με συγκίνηση και θαυμασμό άγγιξαν τις καρδιές μας.

Δημήτρης  Τσιγάρας

Εβδομάδα Τρικαλινού κινηματογράφου στο Μύλο Ματσόπουλου

Στα Τρίκαλα το 28ο Συνέδριο της ΟΚΛΕ

Με Εβδομάδα Τρικαλινού Κινηματογράφου, ομιλίες, παρουσιάσεις, προβολές, εκθέσεις, τιμητικές εκδηλώσεις

Η Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων με πολλή χαρά ανακοινώνει το πρόγραμμα των εβδομαδιαίων εκδηλώσεων με αφορμή και θέμα τον κινηματογράφο. Πρόκειται για δύο διοργανώσεις που ενσωματώνονται σε μια εβδομάδα γεμάτη προβολές, συζητήσεις, τιμητικές προβολές, παρουσιάσεις, ομιλίες, εκθέσεις.

Πρόκειται για το 28 Συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας και την Εβδομάδα Τρικαλινού Κινηματογράφου, που θα πραγματοποιηθούν την εβδομάδα 8-14 Ιουνίου 2015 στα Τρίκαλα, στον μύλο Ματσόπουλου.

Το συνέδριο

Το 28ο συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας έχει ως θέμα του «Το ελληνικό τοπίο ως ντεκόρ στον κινηματογράφο» και συνδιοργανώνεται από την ΟΚΛΕ, την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων, τη συνεργασία της Περιφέρειας Θεσσαλίας/ Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων και του Δήμου Τρικκαίων, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων. Θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 12 – 14 Ιουνίου 2015, στην αίθουσα του Δημοτικού Κινηματογράφου Τρικάλων στον Μύλο Ματσόπουλου.

Πρόγραμμα

Παρασκευή 12 Ιουνίου

Ωρες 18:00 – 23:00
Αφιερώματα:
α. Στον ΜΠΑΡΜΠΗ ΒΟΖΑΛΗ (1926-2014), ιστορικό στέλεχος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρισας. Θα προλογίσει ο Θάνος Μουκούλης (Κινηματογραφική Λέσχη Λάρισας) και θα προβληθεί βίντεο του Νίκου Θεοδοσίου.
β. Στον ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΝΤΑΞΗ (1935-2003), σκηνοθέτη.

Θα προλογίσει ο Θανάσης Μιχαλάκης (Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων) και θα προβληθούν βίντεο και η ταινία του Βασίλη Κονταξή «Ο Σακαφλιάς» (Στα Τρίκαλα στα δυο στενά), 1967, την οποία θα προλογίσει ο Δημήτρης Τσιγάρας, συγγραφέας του βιβλίου Σακαφλιάς.
Προβολή

Θα προβληθεί η ταινία του Αντώνη Κόκκινου Τέλος εποχής (1994), στην οποία διευθυντής φωτογραφίας είναι ο Σταύρος Χασάπης, τιμώμενο πρόσωπο του Συνεδρίου.

Η παρουσίαση του βιβλίου «Τα Λιλιπούτεια» του Ηλία Κεφάλα

Την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015 και ώρα 8.30 το βράδυ στο μπαρ Σουίτα (Οδός Σαράφη, Τρίκαλα) το ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΚΗΡΗΘΡΕΣ» διοργανώνει εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου του Ηλία Κεφάλα με τίτλο «Τα Λιλιπούτεια».

 Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από τους ομιλητές Τζίνα Καλογήρου, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Διδακτικής της του Πανεπιστημίου Αθηνών / Π.Τ.Δ.Ε. και τον Θανάση Νάκα, επίσης Καθηγητή Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών / Π.Τ.Δ.Ε.

Στο δεύτερο μέρος ὁ συνθέτης Ανδρέας Τσέγας θα παρουσιάσει έργα του σε ποίηση του Ηλία Κεφάλα με ερμηνευτές τον Θωμά Σιώμο και την Ιφιγένεια Καραγκούνη.
(Πιάνο: Ανδρέας Τσέγας, Βιολί: Πρόδρομος Κούκος, Μπάσο: Κώστας Λάμπας)

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Ο ποιητής Ηλίας Κεφάλας

Ο Ηλίας Κεφάλας γεννήθηκε το 1951 στο χωριό Μέλιγος Τρικάλων. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, όπου και έζησε από το 1969 έως το 1992. Σήμερα ζει και πάλι στον γενέθλιο τόπο του, παρακολουθώντας φωτογραφικά τη φύση, γράφοντας ποίηση, δοκίμιο και πεζογραφία και ασκώντας λογοτεχνική και εικαστική κριτική, σε περιοδικά λόγου και τέχνης. Ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο και περιστασιακά με την τηλεόραση. Μεταφράζει και παρουσιάζει γαλλόφωνους ποιητές. Σε στήλη του περιοδικού «Ευθύνη» δημοσιεύει κριτικές αποτιμήσεις προσώπων και κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας, ως ύστερες εντυπώσεις από μια δεύτερη ανάγνωση. Σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά («Αυγή», «Διαβάζω», «Εντευκτήριο», κ.λπ.) παρουσιάζει τις εντυπώσεις τους από τη σύγχρονη λογοτεχνική δημιουργία. Συντελεί στην έκδοση της επιστημονικής επετηρίδας «Τρικαλινά». Συνεργάζεται με τα κυριότερα λογοτεχνικά περιοδικά, όπου φιλοξενούνται ποιήματά του και άλλα κείμενα. Παλαιότερα διακόνησε επισταμένως της κριτική βιβλίου στα περιοδικά «Τομές», «Νέες Τομές», «Διαβάζω» και «Οδός Πανός», όπου φιλοξενήθηκαν περισσότερα από χίλια κείμενά του. Κάποια ποιήματα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και πολωνικά.

Νέα ποιητική συλλογή από τη Γεωργία Κολοβελώνη

Από τις εκδόσεις «Μελάνι» κυκλοφόρησε η καινούρια ποιητική συλλογή της Γεωργίας Κολοβελώνη με τίτλο «Μελάνι στον ουρανίσκο». Πρόκειται για τη δεύτερη συλλογή της Τρικαλινής ποιήτριας.

Γράφει σχετικά ο ποιητής Ηλίας Κεφάλας: «Η συλλογή ‘Μελάνι στον ουρανίσκο’ περιλαμβάνει ποιήματα που ανατέμνουν την πραγματικότητα με βλέμμα κοφτερό και διεισδυτικό. Συνθέτουν μια ποίηση που αλιεύει εικόνες από το ανέφικτο και το πιθανώς εφικτό, για το άλογο και το παράλογο, για το φωτεινό και το σκοτεινό διάστημα των πόθων μας. Μια ποίηση που μετρά το παρόν, υπολογίζοντας τη μνήμη και μένοντας μετέωρη και αβέβαιη μπροστά στο μέλλον. Πρόκειται για την ποίηση του λειψού βίου και της αόριστης έλλειψης. Γεύσεις με καθημερινές τροφές ιδεών, αλλά και πλεύσεις προς το αιώνιο και το θνησιγενές την συνιστούν εκ του πλαγίου. Η αδιάπτωτη μοναξιά του ανθρώπου υψώνεται ανάμεσα στους στίχους πότε ως κατόρθωμα και πότε ως ανίκητο οχυρό».

Η Γεωργία Κολοβελώνη είναι πτυχιούχος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος Μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών. Είναι επιμορφώτρια φιλολόγων στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας και έχει συμμετάσχει ως εισηγήτρια σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια. Είναι πιστοποιημένη γνώστης του συστήματος γραφής και ανάγνωσης Braille και έχει πιστοποιηθεί για την επιτυχή παρακολούθηση του Α’ κύκλου σπουδών της ελληνικής νοηματικής γλώσσας. Έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης στη Δημοσιογραφία και έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με το ραδιόφωνο. Μιλάει άριστα Αγγλικά και Γαλλικά. Εργάζεται ως φιλόλογος στο Μουσικό Σχολείο Τρικάλων. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν αποσπάσει ποικίλες διακρίσεις σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά και έχουν δημοσιευθεί σε Γαλλική ανθολογία ποίησης. 

Η πρώτη της ποιητική συλλογή «Ιστορίες με λυπημένη αρχή» κυκλοφόρησε το 2012 από τις εκδόσεις Νέος Αστρολάβος /Ευθύνη.

Η πλημμύρα του Πηνειού το 1886

Κατά την αναδίφησή μας σε παλιές εφημερίδες των Τρικάλων, αναζητώντας πληροφορίες για την ιστορία του χωριού Βαλτινού, αλιεύσαμε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «ΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ» της 2 - Μαρτίου -1886, στο οποίο γίνεται αναφορά στην εκχείλιση του Πηνειού ποταμού και στις ζημιές που προκλήθηκαν από την πλημμύρα, στο Βαλτινό και στα γύρω χωριά της περιοχής.

Το δημοσίευμα έχει ως εξής:

«Ο ποταμός Πηνειός

Και άλλοτε κατ’ επανάλληψιν εγράψαμεν παρακαλούντες την κυβέρνησιν να λάβη πρόνοιαν περί της κοίτης του ποταμού Πηνειού, όστις διασχίζων όλην την πεδιάδα της Θεσσαλίας επροξένησε και προξενεί εκάστοτε μεγάλας ζημίας εις τα παρ’ αυτόν κείμενα χωρία, απειλών πολλάκις φοβεράς καταστροφάς. Αλλ’ η φωνή υμών υπήρξε φωνή βοώντος εν τη ερήμω, διότι οι ημέτεροι κυβερνήται ολίγον φαίνεται φροντίζουσι περί χιλιάδων υπάρξεων ων η ζωή και η περιουσία κινδυνεύουσιν ανά πάσαν στιγμήν.

Και ώφειλον μεν προ παντός άλλου οι εκ Θεσσαλίας βουλευταί, ιδίως δε οι εκ Τρικάλων να υψώσωσι φωνήν υπέρ της σωτηρίας των κατοίκων οίτινες δια της ψήφου των ανέδειξαν αυτούς αντιπροσώπους. Αλλά δυστυχώς σήμερον παν άλλο έχομεν ή βουλευτάς, διότι εκ των υπαρχόντων τοιούτων οι μεν είναι αγράμματοι και αληθείς ξυλοσχίσται, ανίκανοι προς πάσαν ενέργειαν, οι δε δαπανώσι τον χρόνον αυτών διορίζοντες κλητήρας και εισπράκτορας.

Ούτω λοιπόν πρότινων ημερών ο ποταμός εκχειλίσας μετέβαλε κοίτην και εισορμήσας δια της πεδιάδος κατέπνιξε τα χωριά Μεγάρχι, Διάλεσι, Τσιάρα, Βαλτσινόν, και Βαρυμπόπη, καταστρέψας τα σπαρτά και συμπαρασύρας οικίας, ποίμνια, και λοιπά ζώα. Οι δυστυχείς χωρικοί εγένοντο ανάστατοι, απέλπιδες δε εζήτησαν σωτηρίαν εις τα πέριξ υψώματα και τα γειτονικά χωριά, όθεν εθεώντο την καταστροφήν των υπαρχόντων αυτών.

Παρακαλούμεν θερμώς την κυβέρνησιν να φροντίση συντόμως περί θεραπείας του κακού τούτου, διότι ένεκα του επικρατούντος καιρού, ο ποταμός απειλεί νέας ζημίας τότε δε η καταστροφή των χωρίων θα συντελεσθή εξ ολοκλήρου.»

Για πιο λόγο, για ποια αιτία;

Τα παιδιά του πολέμου : Πορτρέτα παιδιών του Αφγανιστάν

Πορτρέτα μορφών γερόντων

Γεροντικές μορφές, εκφραστικά πρόσωπα, άνθρωποι της μοναχικής ζωής αφιερωμένοι είτε στην τέχνη, είτε στην αναζήτηση της πνευματικότητας και του καθήκοντος, φωτογραφήθηκαν και άφησαν το εκφραστικό τους αποτύπωμα.

Επώνυμοι κι ανώνυμοι συνάνθρωποι, γεροντικές μορφές σε προσωπογραφίες, παρουσιάζονται εδώ, σε μια σειρά από επεξεργασμένες φωτογραφίες, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο ασπρόμαυρες.

Εικόνες που επεξεργάστηκαν στο FHOTOSHOP (Γραφικές Τέχνες Δ. Τσιγάρα) με καλλιτεχνική διάθεση. Εικόνες που προβάλλουν τη φωτογραφική τους ταυτότητα, διακρίνονται για τον καθαρά ανθρωποκεντρικό τους χαρακτήρα και δεν αποδίδονται στο πλαίσιο ευρύτερων συνθέσεων, αλλά μεμονωμένα και παράλληλα, με ποιητική και έντονη ψυχογραφική διάθεση.

Ο φακός έλκεται από τις περήφανες γεροντικές μορφές που θα μπορούσαν να συμβολίζουν τον άλλο μας εαυτό. 
Γενειοφόρες μορφές γέρων, γονιών, σοφών και διδασκάλων, που με το εκφραστικό τους βλέμμα θαρρείς πως θέλουν να μας μεταδώσουν τη σοφία τους, να μας κρίνουν, να μας συμβουλεύσουν και να μας προτρέψουν προς την επαναφορά της τάξης. 

Η σημαδιακή πορεία από Μεσοχώρα-Πύλη (Πόρτα) στις 7 Γενάρη 1960

του Κώστα Κατσαρού τ. Δημομηχανικού-συγγραφέως

          Προσωρινά βιώναμε στο νοικιασμένο, λιτό και φτωχό δωμάτιο στην συνοικία της Αγίας Μονής στην  άκρη της αφιλόξενης πόλης με ένα σωρό βιβλία και τετράδια και οι άλλοι συμμαθητές και φίλοι χειρότερα στις άθλιες παράγκες στα Τρανά Μνήματα.

Για  να μάθουμε γράμματα  στα  γυμνάσια της πόλης των Τρικάλων.  

Εναρκτήρια γνώση αρχαίων ελληνικών:  πιστεύω τω φίλω, πιστόν φίλον εν κινδύνοις  γιγνώσκεις ….

        Με την πόλη δεν είχαμε συνδεθεί αρκετά,  μπορεί και η πόλη να μας απωθούσε,  μια αμοιβαία κρύα σχέση.

        Μπορούσες όμως να ζεις σε οργανωμένη κοινωνία με περισσότερους ανθρώπους, να έχεις μεγαλύτερη επικοινωνιακή και φιλική παρέα,  ψωμί, τυρί, γάλα, σοκολάτες, μπισκότα, καλύτερες συνθήκες υγιεινής, ηλεκτρικό ρεύμα, βιβλιοθήκη και σινεμά,  αρκεί να είχες λίγα χρήματα και κάποιο ξεχωριστό ενδιαφέρον.

        Η ψυχή μας ήταν γαλουχημένη εκεί ψηλά, στα ορεινά  χωριά μας,  που ήταν τα ισόγεια κυρίως,  πέτρινα φτωχικά μας,  διαστάσεων κατά κανόνα  5χ10 μέτρων,  δύο δωματίων με ενδιάμεσο διαμπερή διάδρομο,  προϊόντα προσωπικού μόχθου και  στεγαστικών  προγραμμάτων.

         Εκεί  έμεναν και τα γονικά μου  με την πενιχρή πολεμική αναπηρική σύνταξη του ηρωικού πατέρα του πολέμου του 40.

Άλλοι εκεί στα ορεινά χωριά ζούσαν λίγο καλύτερα άλλοι λίγο χειρότερα. Σκοπός ήταν  βιοποριστικά να καλύπτονται τα βασικά και αναγκαία. Το χρήμα και η ιδέα του χρήματος δεν ήταν η αξία της περιοχής.

                               Οδύσσεια

          Σαν ήρθε η ώρα των χριστουγεννιάτικων διακοπών, κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο,  δεν μας κρατούσε τίποτε στην μεγάλη πόλη.

          Μας ωθούσε η δυνατή εσωτερική παρόρμηση  ικανοποίησης  της ψυχικής και βιωματικής ανάγκης, της  οικογενειακής σύναξης  στην  ιδιαίτερη και ιερή πατρική εστία,  κοιτίδα του θεσμού της οικογένειας  και αείποτε τον πλέον προσφιλή και αγαπητό χώρο ασφαλούς καταφυγής,  αισθήματα  που εκδηλώνονταν έντονα κυρίως κατά τις εορταστικές και καλοκαιρινές διακοπές των μαθημάτων για το σύνολο σχεδόν των μαθητών  της ορεινής περιοχής μας.

Bιβλιοπαρουσίαση Ποιητικής Συλλογής ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΤΣΙΓΑΡΑ: “Εξιδανικεύσεις και Δαιμονοποιήσεις”

Παρουσιάζει ο Λευτέρης Α. Αναστασίου

“Θα ζωγραφίσω με τον άνεμο λουλούδια

 με την κιθάρα μου θα φτιάξω δυό τραγούδια

με τα όνειρά μου θα σφυρίξω ένα σκοπό

και θ' αντιστέκομαι με σθένος στο κακό”

(“Ένα παιχνίδι η ζωή” (Δ.Τ.)

Ο Δημήτρης Α. Τσιγάρας όχι τυχαία διάλεξε για τον τίτλο της “ποιητικής του Συλλογής” την παράταιρη και ιδιόρρυθμη έκφραση “Εξιδανικεύσεις και δαιμονοποιήσεις”. Φυσικά, σε πρώτο πλάνο δυσκολεύει την άμεση κατανόηση, όταν όμως εγκύψει με σοβαρότητα ο αναγνώστης στην ανίχνευση του νοήματος των ποιημάτων της Συλλογής καταλαβαίνει την αγωνία του ποιητή. Στη σελ. 5 στο “εισαγωγικό σημείωμα” γράφει αιτιολογώντας τον τίτλο: “Βρισκόμουνα μπροστά σ' ένα βασανιστικό δίλημμα. Να εκδώσω ή να διατηρήσω αυστηρά την ιδιώτευση αυτών των κομματιών της ψυχής μου... Μέσα στις αντοχές του Χρόνου η Ποίηση έχει τον τελευταίο λόγο και το δικαίωμα της επιλογής... Τακτοποιώντας μέσα μου (εξιδανικεύσεις και δαιμονοποιήσεις) σκέψεις και συναισθήματα, νιώθω απενοχοποιημένος και τολμώ να καταθέσω στο κοινό - όχι στην αγορά- αίτηση για την πολιτογράφησή μου στων ιδεών την Πόλη...”. Στην ποίησή του ο εκ Βαλτινού ποιητής βάζει ως πρωταρχικό του στόχο τη συμπόρευση Ποίησης και Μουσικής σε μεταμεσονύχτιες στιγμές σιωπής. Είναι η συμπόρευση -διατείνεται- της ζωής με το όνειρο, στο αινιγματικό μονοπάτι της ύπαρξης:

“Στον άμωμο τόπο,

 στα ουράνια δώματα

μόνο με το θυμίαμα της Ποίησης

την ευγένεια της Μνήμης

την αγνότητα της Μουσικής

μπορείς να πλησιάσεις”

(“Προμετωπίδα”)

Σχίζει την καταχνιά των λέξεων η αγωνία πνεύματος λευκού -όπως της αυλής του τα λευκά περιστέρια- όταν ανασαίνει η αγάπη στα σύνορα του ακοίμητου χρόνου της νιότης, που αναμετριέται στο αλώνι της καρδιάς. Τότε ζευγνύει το στίχο με τις νότες και πυρπολεί με Μνήμη αγάπης τα συναισθήματά του. Είναι οι στιγμές που λάμπει ολάκερος ο λόγος στα σπίτια του χωριού της Θεσσαλίας -την άγια του Φάτνη- με τις πυκνοκατοικημένες λέξεις:

“Ακούω τους χτύπους της καρδιάς κι αναθαρρεύω

με τα φτερά ενός αγγέλου ταξιδεύω

μέσα στου κόσμου την αέναη γιορτή

άνθρωποι κι άγγελοι πορεύονται μαζί”.

(“Ένα παιχνίδι είναι η ζωή”)

Σε ώρες ταπεινές μια πρωτοπαρουσιαζόμενη ποιητική συλλογή γεμάτη από την αξιοπρέπεια της ιερής του Γης και από τη βαθύτερη αίσθηση της μοίρας του αγρότη και του εργάτη, η οποία συνοδεύεται από την πήλινη σαγήνη απατηλών αντανακλάσεων, ανταμώνει ένα μουσικό φως με μια σπάνια εικόνα κι ένα ένδοθεν διάνυσμα συναισθηματικής κορύφωσης:

 “Στ' αλώνια της νιότης μας τα βολικά

μνήμες, βιώματα, νοσταλγικά

γελούσαμε, παίζαμε, μαλώναμε, ολόγυρα

απ' το πρωί μέχρι το λιόγερμα”

                         ```

 Στ' αλώνια της νιότης μας, τα παιδικά

ξένιαστα, χρόνια, ονειρικά

φτιάχναμε, πλάθαμε τη μπουκουβάλα

από ψωμί, τυρί και γάλα...”

(Στ' αλώνια)

Μέσα από τη βιωμένη ευαισθησία, η οποία ντύνει την αισθηματική και αισθητική του πληρότητα, ανιχνεύει το μήνυμα της Αγάπης, μεταφέροντας τον υπαρξιακό του λόγο -δίχως αμφίβολες λεκτικές ακρότητες ή ιδιωματισμούς- στη σύγχρονη, λαβωμένη από την αγγλοσαξωνική κουλτούρα, έκφραση με κάποιες νότες έναρθρης μουσικής αχλύος φορτωμένες εναπόληση και τρυφερότητα από τις γάργαρες πηγές της Θεσσαλικής ενδοχώρας αξιοποιώντας κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις αξίες της λαϊκής παρουσίας και παράδοσης:

"Τα Λιλιπούτεια" του Ηλία Κεφάλα

 της Λίλιας Τσούβα

Με την τελευταία του ποιητική συλλογή «Τα Λιλιπούτεια», που κυκλοφόρησε μόλις πρόσφατα από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, ο τρικαλινός λογοτέχνης  Ηλίας Κεφάλας έρχεται να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία στο χώρο των γραμμάτων  που  έχει να επιδείξει ένα πλούσιο και πολυσχιδές έργο, ποιητικό, πεζογραφικό, κριτικό και δοκιμιακό.

«Τα Λιλιπούτεια» είναι μια συλλογή 71 μικροσκοπικών ποιημάτων που αποτελούν ολοκληρωμένα και δυνατά έργα τέχνης και καταδεικνύουν ολοφάνερα το ταλέντο και τη δεξιότητα  του καλλιτέχνη. Η γοητεία τους εντοπίζεται στο λιτό και εξαιρετικά σύντομο στίχο που αποδίδεται. Η πυκνότητα του λόγου και των νοημάτων που διακρίνει τον ποιητή, αναδεικνύεται με τη δεξιοτεχνία και την εικονοπλαστική του δύναμη κατά τη σύνθεση μικρών ζωγραφικών μινιατούρων που θέλγουν και αποζημιώνουν με την αισθητική και το περιεχόμενό τους.

Τα ποιήματα της συλλογής είναι όλα γραμμένα σε στίχο ελεύθερο,  με πολυτονική γραφή, δίγλωσσα (ελληνικά και γαλλικά), με μόνα σημεία στίξης την παύλα και το ερωτηματικό και χωρίς τελείες. Ο  ποιητής καταφέρνει έτσι να δημιουργήσει έναν διάλογο ανοιχτό και επιτυχημένο με τον αναγνώστη και να κάνει ευανάγνωστα και απολαυστικά τα ποιήματά του, τα οποία διαβάζονται με μια ανάσα, σχεδόν απνευστί.  Ο αναγνώστης χαίρεται τον στίχο, απολαμβάνει τη μέθη του λυρισμού καθώς και τη στοχαστική διάθεση που αναδύεται.

Η πρώτη ύλη του ποιητή αντλείται από τη φύση και τη ζωή. Η φύση του Μέλιγου, του μικρού γενέθλιου χωριού, αποτελεί την έμπνευση που του δίνει «τις λέξεις  για να πιάσει τις ιδέες», σύμφωνα με τον ταοϊκό στοχαστή Τσουάγκ Τσέου, τα λόγια του οποίου χρησιμοποιεί ο ποιητής στην πρώτη σελίδα, ως βασικό μοτίβο της ποιητικής του συλλογής.

Τώρα που είναι άνοιξη

Τώρα που είναι άνοιξη και τα φυτά γιορτάζουν,

τώρα τα κλώνια γέρνουνε για μια αγκαλιά κι αρπάζουν

το ταίρι τους και δένονται, την μοναξιά μοιράζουν,

τον έρωτά τους χαίρονται σε κόμπο τον ταιριάζουν,

με φυλλωσιές στολίζονται, τα δυο με ένα μοιάζουν,

τώρα που είναι άνοιξη και τα φυτά γιορτάζουν!

Τώρα που είναι άνοιξη και τα φυτά γιορτάζουν,

σε όσους τα φροντίζουνε, πασχίζουν και κοπιάζουν,

αξίζουν χίλια ευχαριστώ και μπράβο τους ταιριάζουν,

χρόνια πολλά να ζήσουνε κι όλοι να τους δοξάζουν!

Οι συγχωριανοί καλλιτέχνες Κώστας Στάθης και Νάσια Ριζαργιώτη σε νέα ερμηνεία τραγουδιού.

Με το στοιχείο της ευχάριστης έκπληξης αλλά και της αυστηρής ποιοτικής δημιουργίας των νέων καλλιτεχνών στα μουσικά δρώμενα του τόπου μας, δεχθήκαμε και το δεύτερο κατά σειρά μουσικό έργο των συγχωριανών μας καλλιτεχνών Κώστα Στάθη και Νάσιας Ριζαργιώτη.

Σε μουσική του Χρυσοβαλάντη Σωτηρίου και στίχους του Τάκη Δήμητσα, o συγχωριανός μας,  Κώστας Στάθης του Ευαγγέλου ερμηνεύει καταπληκτικά ένα έντεχνο τραγούδι με τίτλο «ΚΡΥΦΤΟ».  Στα φωνητικά συμμετέχει επίσης, η συγχωριανή μας Νάσια Ριζαργιώτη.

ΚΡΥΦΤΟ (Στίχοι)
Αχ να μπορούσα μια βραδιά
παιχνίδι να ετοιμάσω
καημούς μαζί και στεναγμούς
μήπως τους ξεγελάσω

Να παίξουμε μαζί κρυφτό
στην γειτονιά την πάνω
η μάνα τους να γίνω εγώ
και ζαβολιές να κάνω

Να στείλω όλους τους καημούς
στο δάσος να κρυφτούνε
στο δάσος μέσα το πυκνό
που άκρη δε θα βρούνε

Να πω στους αναστεναγμούς
αυτοί να τα φυλάξουν
μετρώντας ως το χίλια δυο
λίγο να μας ξεχάσουν.

Όλα αυτά που σκέφτομαι
έστω για λίγη ώρα
να’χα το μαγικό ραβδί
να τα αλλάξω τώρα

Οι μάγισσες τα ξωτικά
το έχουν το ραβδάκι
γι αυτό και τ’όνειρό μου αυτό
το ‘κανα τραγουδάκι.

Μουσική: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου (Valkristo)
Στίχοι: Τάκης Δήμητσας
Ερμηνεία: Κώστας Στάθης - Νάσια Ριζαργιώτη
Παραγωγή-Ενορχήστρωση: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου
Ηχοληψία,Mείξη,Mastering: Νίκος Παπαδόπουλος
Στούντιο: Soundflakes Studios

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Λύρα: Λευτέρης Ανδριώτης
Λαούτα,Ούτι,Τζουράς: Γιώργος Παππάς
Κιθάρες: Νίκος Παπαδόπουλος
Μπάσο ακουστικό: Γιάννης Πλαγιαννάκος
Μπεντίρ, μικρά κρουστά: Γιώργος Γκαραβούνης

«Σε περίπτωση που δεν πεθάνω»: Το συγκλονιστικό μήνυμα της Ελλάδας προς την Ευρώπη (Video)

«Σε περίπτωση που δεν πεθάνω - ένας ελληνικός ψίθυρος προς την Ευρώπη» είναι το βίντεο που έφτιαξε ομάδα καλλιτεχνών, απευθύνοντας το μήνυμα προς την Ευρώπη, το κοινό μας δένδρο όπως λέει το βίντεο. Το βίντεο είναι ένα μήνυμα υπέρ της Ευρώπης και της διαφορετικότητας, καθώς και «του δικαιώματος στην επιβίωση, στην εργασία, στην αισιοδοξία, στη ζωή», που είναι κοινό για όλους.

«Κατάγομαι από τις ρίζες της Μεσογείου, εκεί που βρέχουν τις ελπίδες μας γαλανά νερά, που μας ποτίζουν όλους. Όσο είναι δικά μου, θα είναι και δικά σας. Αν πάψουν να είναι, μαζί θα ξεραθούμε στο δένδρο που φύτεψαν οι πρόγονοί μας», λέει η πρωταγωνίστρια.

«Δεν αξίζει σε κανένα λαό να είναι προτεκτοράτο. Η δίψα του δένδρου, τα χρέη που λένε οι λογιστές, μοιάζουν με αλυσοπρίονα φαντασμάτων. Δεν τα βλέπεις, δεν τα πιάνεις».

Το βίντεο έχει σκηνοθετήσει ο Νικόλας Ανδρουλάκης και «πρωταγωνιστεί» η Ντάνι (Ιωάννα) Γιαννακοπούλου, σε μουσική Κωνσταντίνου Βήτα. «Το βίντεο δεν φτιάχτηκε για να σας εντυπωσιάσει ή να σας σοκάρει. Επειδή αυτά τα λόγια δεν είναι κραυγή, αλλά ψίθυρος» λέει η ομιλήτρια.

«Οι Έλληνες γίναμε το πειραματόζωο της λιτότητας. Επειδή τολμήσαμε να την εφαρμόσουμε. Και τα καταφέραμε. Στα χαρτιά. Και όμως τώρα πεθαίνουμε. Τώρα τολμούμε να γίνουμε το πειραματόζωο της ελπίδας. Για μια πιο δίκαιη Ευρώπη. Με πολλή σκληρή δουλειά. Με ειλικρίνεια. Μαζί. Μη μας αφήνετε μόνους» αναφέρεται στο βίντεο- μήνυμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους.

Όσο μπορείς Κ. Καβάφης

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:

μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,

μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,

γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την

στων σχέσεων και των συναναστροφών

την καθημερινήν ανοησία,

ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική».

Πυρκαγιά σε αγρόκτημα στο Βαλτινό

Πυρκαγιά σε αποθηκευτικούς χώρους αγροτικών προϊόντων και θερμοκηπίου εκδηλώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής 15-2-2015 στο Βαλτινό Τρικάλων.

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε από άγνωστη αιτία, στο υπαίθριο οίκημα του αγροκτήματος ιδιοκτησίας του κ. Μιχάλη Δήμου και κατέστρεψε ολοσχερώς εκατοντάδες δέματα χόρτου και διάφορα αγροτικά εργαλεία.

Στο σημείο κατέφτασε η πυροσβεστική υπηρεσία με δύο οχήματα, όπου κατέσβησε τη φωτιά, η οποία απειλούσε να πάρει διαστάσεις και να καταστρέψει αγροτικά μηχανήματα και διπλανά οικήματα.

Οι συγχωριανοί καλλιτέχνες Νάσια Ριζαργιώτη και Κώστας Στάθης

Σε μουσική του Χρυσοβαλάντη Σωτηρίου και στίχους του Νίκου Δότσιου, η συγχωριανή μας,  Νάσια Ριζαργιώτη του Παύλου ερμηνεύει καταπληκτικά ένα έντεχνο τραγούδι με αξιώσεις. Στα φωνητικά συμμετέχει επίσης, ο συγχωριανός μας Κώστας Στάθης και ο Αλέξανδρος Μπελλές.

Το αποτέλεσμα δικαιώνει όλους τους δημιουργούς, και όπως δείχνουν τα πράγματα  το αξιόλογο ταλέντο κατοικεί μέσα τους και γρήγορα θα τους αναδείξει σε μεγάλους καλλιτέχνες.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους!

Μουσική: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου
Στίχοι: Νικόλας Δότσιος
Ερμηνεία: Νάσια Ριζαργιώτη
Φωνητικά: Κώστας Στάθης, Αλέξανδρος Μπελλές, Ν. Ριζαργιώτη

Παραγωγή-Ενορχήστρωση: Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου
Ηχοληψία-Mείξη-Mastering: Νίκος Παπαδόπουλος
Στούντιο: Soundflakes Studios

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Λύρα: Λευτέρης Ανδριώτης
Λαούτα-Ούτι-Σάζι: Γιώργος Παππάς
Κιθάρες-Σιτάρ: Νίκος Παπαδόπουλος
Μπάσο ακουστικό: Γιάννης Πλαγιαννάκος
Μπεντίρ-μικρά κρουστά: Γιώργος Γκαραβούνης

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο

Βιβλιοκριτική για το τελευταίο βιβλίο του συγγραφέα Ηλία Κεφάλα

Στην Κυριακάτικη εφημερίδα της Καθημερινής (16.11.2014) δημοσιεύθηκε μια βιβλιοκριτική – αφιέρωμα για το τελευταίο βιβλίο του συντοπίτη μας Ποιητή και Συγγραφέα Ηλία Κεφάλα. Η κριτική φέρει τον τίτλο «Το χρονικό ενηλικίωσης στα Τρίκαλα του 1951-69» και την υπογράφει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΓΑΣ.

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ

Τρίκαλα 1951-1969: Η πόλη όπου γεννήθηκα

εκδ. Γαβριηλίδης, 2014

Το βιβλίο του Ηλία Κεφάλα ξεκινά με ένα λάθος στον υπότιτλο. Τα Τρίκαλα δεν είναι η πόλη που γεννήθηκε. Τα Τρίκαλα αυτού του βιβλίου είναι η πόλη στην οποία ενηλικιώθηκε. Ήδη από τη χρονολογία που αναφέρεται στον τίτλο του βιβλίου «1951-1969», και σε συνδυασμό με το βιογραφικό του, ο αναγνώστης το αντιλαμβάνεται αυτό.

Ο Ηλίας Κεφάλας είναι ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικογράφος. Με το τελευταίο του βιβλίο επιχειρεί την καταγραφή χαρακτηριστικών και εμπειριών της γενέθλιας πόλης του. Με είκοσι ανεξάρτητα μεταξύ τους –αλλά μερικές φορές αλληλοσυμπληρούμενα– ολιγοσέλιδα κείμενα, περιγράφει το χωριό στο οποίο γεννήθηκε και την πόλη στην οποία πέρασε τα χρόνια του γυμνασίου. Συναντούμε αφηγήσεις και περιγραφές οι οποίες είναι γνωστές από λογοτεχνικά, και μη, βιβλία αλλά και από οικογενειακές περιγραφές.

Στα Τρίκαλα και στις γύρω περιοχές που αναφέρονται στο βιβλίο, καθρεπτίζονται η ζωή και τα χαρακτηριστικά μιας οποιασδήποτε επαρχιακής πόλης της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Κύρια ασχολία του πληθυσμού στα χωριά είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία, και οι εικόνες που περιγράφονται είναι εικόνες φτώχειας και ανέχειας. Συγγενείς και συγχωριανοί δημιουργούν μικροκοινότητες αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Οι δυνατότητες όλων είναι περιορισμένες, και η μοίρα τους εν πολλοίς προκαθορισμένη.

Ετικέτες κρασιών του Βαλτινού

Τα κρασιά παράγονται από σταφύλια που καλλιεργούνται με την τέχνη, τη γνώση και το μεράκι του οινοπαραγωγού.

Ο τύπος του κρασιού, η κατάσταση του εδάφους και η ξεχωριστή επεξεργασία από τον οινοπαραγωγό είναι θεμελιώδη ζητήματα για την δημιουργία ενός καλού κρασιού. Ενώ, η επιλογή του κλήματος και ο τόπος καλλιέργειας των αμπελιών είναι οι βασικοί παράγοντες για το άρωμα, και την γεύση του κρασιού.

Στο Βαλτινό τα τελευταία χρόνια, πολλοί είναι εκείνοι, που ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών και την οινοπαραγωγή, για ιδία χρήση και για φίλους.

Όταν τελειώσει η διαδικασία της ωρίμανσης του κρασιού, μεταγγίζουν και εμφιαλώνουν το κρασί της χρονιάς σε διάφορες φιάλες και επικολλούν πάνω τους τις διάφορες ετικέτες, που δηλώνουν την ονομασία, τον τύπο, την προέλευση και το έτος παραγωγής του κρασιού.

Με τον τρόπο αυτό πολλοί έχουν δημιουργήσει, εδώ και μερικά χρόνια, μια παρακαταθήκη από αξιόλογες κάβες με παλιά κρασιά.

Παρουσιάζουμε εδώ, μια σειρά από ετικέτες οίνου από διάφορους οινοπαραγωγούς του Βαλτινού.

Ενώ από το περιοδικό Gourmet της εφημερίδας  «Το Βήμα» σταχυολογήσαμε μερικές χρήσιμες πληροφορίες για την γευσιγνωσία και τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κρασιού.