Από τις σελίδες της παράδοσης του Βαλτινού «Το Φλάμπουρο του γάμου»

 

Ο παραδοσιακός γάμος στο Βαλτινό ήταν πλουσιότατος σε εθιμοτυπικές και συμβολικές πράξεις, και καθιστούσε ιδιαίτερα γραφική την τελετή του. Ένα από τα έθιμα ήταν και το έθιμο του φλάμπουρου.  Πρόκειται για ένα είδος σημαίας (λαβάρου), που κατασκεύαζαν οι συγγενείς κι οι φίλοι του γαμπρού πριν από την έναρξη της τελετής του γάμου. Ήταν η σημαία, το λάβαρο του γάμου και της χαράς. Το κοντάρι ήταν καμωμένο από σκληρό ξύλο κρανιάς, για συμβολικούς λόγους, έτσι ώστε  να είναι γεροί ο γαμπρός και η νύφη. Στο πάνω μέρος έφερε σταυρό και στολίζονταν με λουλούδια. Στον σταυρό καρφώνονταν τρία μήλα ή ρόδια. Αξίζει να αναφερθεί ότι από την αρχαιότητα το μήλο και το ρόδι συμβόλιζαν τον έρωτα και τη γονιμότητα. 

Η σημαία γίνονταν από άσπρο καλό πανί, στο οποίο κεντούσαν τον Άη Γιώργη με μια μεταξωτή κλωστή. Το κεντημένο πανί το έδεναν επάνω στο κοντάρι και έτσι το φλάμπουρο παραδίδονταν σε έναν λεβεντόκορμο νέο συγγενή του γαμπρού, ο οποίος υπερηφανευόταν για αυτή την τιμή που του έκανε ο γαμπρός.

Ο φλαμπουριάρης λοιπόν, πήγαινε πρώτος στο σπίτι της νύφης και όταν έφτανε το υπόλοιπο συμπεθεριό, το έστηνε στη στέγη του σπιτιού και το έπαιρνε όταν ο γαμπρός έπαιρνε τη νύφη από το σπίτι. Στο γλέντι ο μπράτιμος φλαμπουριάρης άνοιγε πρώτος το χορό και ακολουθούσαν οι υπόλοιποι, οι οποίοι χόρευαν όλοι γύρω από το φλάμπουρο. Στο τέλος του χορού η νύφη πετούσε τα μήλα στους καλεσμένους.

Στο Βαλτινό έχει διασωθεί μια αφήγηση για το έθιμο του Φλάμπουρου, από τον αείμνηστο  συγχωριανό μας Στέφανο Ψύχο, την οποία παρουσιάζουμε ατόφια, χωρίς να αλλάξουμε ή να διορθώσουμε κάτι, διατηρώντας έτσι την ιδιωματική προφορά και την αυθεντικότητα της γλώσσας του τόπου μας.

Ένας μπράτιμος από το Βαλτινό Θυμάται:

«Λοιπόν θα σι που όταν παντρεύονταν η θειά μ΄ η Πανάϊου που πάει στη Μεγάρχη, η αδελφή του Μήτσιου Κατσιούλη.

Λοιπόν ιγώ είμαν πιτσιρικάς, ίσα με δέκα ετών. Ο πατέρας μ' ήταν πιθαμένους, το 1926. Λοιπόν, ένας αξάδελφους δικός μ', ήταν απ' τη Μεγάρχη. Κρατούσι φλάμπουρο, ο Γάτους ο Γιώργος κ’  είχει του φλάμπουρου αυτός. Του λέου τουν αξάδελφου μ’, «πέστουν να μι του δώσει ιμένα του φλάμπουρου», γιατί εκάναμι εξαγωρά τότι με του φλάμπουρου. Του παίρνου του φλάμπουρου απ' λες, κι ανιβαίνου αψλά στου σπίτι του Κατσιουλέϊκου.

Όταν έγιναν τα στέφανα, στεφάνωνε ο Τζερτζενές ο παππούς. Τα γένια ο Τζερτζενές τάχει κοσιάνες, δυο κοσιάνες,… τυλιγμένα τα μαλλιά πίσω… λοιπόν, φουστανέλα μελινίσια, κάλτσα, τσαρούχι τρίχινου, παλικάρι πως το λεν! Αυτόν είχει κουμπάρου.

Τέλειουσαν τα στέφανα να πούμι, γιατί τότι τα΄ έπαιρναν του κόσμου στα σπίτια κι τσ΄ φίλευαν.

Μι λέει,

«φέρει του φλάμπουρου εδώ ρε»

«Δώς μου πέντε δεκάρες» λέου ιγώ, ήταν πολλές τότε.

Μπα! τίποτα, σ' απάν ιγώ στον καβαλάρη αψλά, με του φλάμπουρου.

Μι λέει ο ξαδελφός μ' «Ά ρε κατέβα κάτ'…, ά ρε δώστου να φύγουμι».

«Ρίξτα του λέου»… Χα, χα, και πείρα μι φένιτι δυο δεκάρες! Χα, χα».

Το Φλάμπουρο

-Ράψτε το φλάμπουρο καλά γιατί θα πάει στον μαχαλά

μην το χαλάσουν τα κλαριά και μας μιλήσει η πεθερά.

 

Και εσύ βρε φλαμπουριάρη μου Θεός να σε φυλάξει

να σε παντρέψει η μάνα σου να σε χαρεί το σπίτι.

 

Βασιλικό μου φλάμπουρο. μαντήλι λουλουδάτο,

τι κάθεσαι, τι καρτερείς και δεν κινάς φεσσάτο;

 

-Το φλαμπουριάρη καρτερώ να μπει να με χορέψει

που μ’ έχει ράψει σταυρωτό με τρεις κλωστές μετάξι.

Δημοτικό τραγούδι

Από τις περιπέτειες του Βαλτσιώτη «Η προσευχή»

 

Κάποτε ο Βαλτσιώτης είδε έναν άνθρωπο γονατισμένο να προσεύχεται στο Θεό και γεμάτος περιέργεια τον ρώτησε:

-Τι κάνεις εκεί βρε άνθρωπε;

Ο άνθρωπος σταμάτησε την προσευχή του και στρεφόμενος προς τον Βαλτσιώτη, απάντησε:

-Προσεύχομαι στο Θεό.

-Και τι επιθυμείς να πετύχεις από τον Θεό με την προσευχή σου;

- Ζητώ από το Θεό να με συγχωρήσει τα του χθες και να μεριμνήσει για το αύριο.

-Και δεν ζητάς τίποτα για το σήμερα από το Θεό σου;

-Και γιατί να μπω σε τέτοιο κόπο, ο Θεός μου είναι τόσο καλός που με συγχωρεί πάντοτε τα τού χθες και μεριμνά για το αύριο. Γιατί λοιπόν να τον ενοχλήσω και για το σήμερα, για το οποίο μερίμνησε χθες και θα μου συγχωρήσει τις αμαρτίες αύριο;...

Αναμνήσεις από καλοκαιρινές νύχτες του Βαλτινού

 «Κοιτάμε τον κόσμο μια φορά στην παιδική ηλικία. Τα υπόλοιπα είναι μνήμη».  Λουίζ Γκλικ

Τι όμορφα που ήταν τα παλιά εκείνα, καλοκαιρινά νυχτέρια με τις ιστορίες, τ’ αστεία και τα πειράγματά τους, που ξεκούραζαν ψυχές και ξαλάφρωναν μικρούς και μεγάλους απ’ τον μόχθο της ημέρας!

Όποιος δεν ξενύχτησε ξεφλουδίζοντας καλαμπόκι με τα χέρια, μέσα σε γέλια και τραγούδια, μ’ ένα καντήλι κρεμασμένο στο μαδέρι και το φεγγάρι σκαλωμένο στο πιο ψηλό κλαδί του δέντρου, δεν ξέρει σίγουρα τι σημαίνει νύχτα καλοκαιρινή.

Όποιος δεν κοιμήθηκε κατακαλόκαιρο έξω στην ξαστεριά, δεν έμαθε τίποτα για τη Μεγάλη Άρκτο, τους διάττοντες και τους αστερισμούς.

Όποιος δεν άκουσε ιστορίες και παραμύθια για «ξωθιές» και για «δαιμόνια», από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, δεν ξέρει τι θα πει μαγευτικό νυχτέρι κάτω από τ’ άστρα.

Αναμοχλεύοντας τις μνήμες και τα κοινά μας βιώματα, επιστρέφοντας πολλά χρόνια πίσω, εκεί στην παιδική ηλικία, συναντούμε όλη τη γοητεία και όλους εκείνους τους τρυφερούς ήχους, τα χρώματα και τις μυρουδιές της παιδικής καλοκαιρινής νύχτας. 

Τα πιο σημαντικά πράγματα από τη ζωή στο χωριό είναι αυτά που δεν λέγονται, αλλά που ξαφνικά, μέσα στη σιωπή της νύχτας, μπορείς να τα ακούσεις. Το κόασμα από τα βατράχια στους νερόλακκους και τις «γούρνες» του ζευγαρολίβαδου, τα κατάξερα φύλλα του καλαμποκιού που θρόιζαν στο παραμικρό φύσημα του αγέρα, τα ζώα να μασούσαν ρυθμικά το ξερό τριφύλλι, το βούισμα της αλωνιστικής μηχανής που ξενυχτούσε στ’ αλώνια, τα πουλιά που αναδεύονταν στον ύπνο τους, πάνω στη λεύκα, ακόμα και το φύλλο που έπεφτε απ’ τη σκαμνιά πάνω στις πλάκες, είχε κι αυτό τον δικό του ήχο. Τα τριζόνια, τα νυχτοπούλια, το κλάμα του Γκιώνη, το άχαρο και θλιβερό χαροπούλι που κυνηγούσε η γιαγιά όταν το άκουγε έξω από το σπίτι. Τα σκυλιά που αλαφιάζονταν με τον παραμικρό θόρυβο και άρχιζαν το γαύγισμα. Αλλά και οι διάφορες σκιές στις θημωνιές ή στα δέντρα, που άλλαζαν συνεχώς μορφή και γινόταν όλο και πιο επιθετικές. Τότε έβγαιναν κι οι ξωτικές με τις καλότυχιες, κάπου εκεί γύρω στα μεσάνυχτα, παίζοντας και γελώντας στα σοκάκια, σκαρφάλωναν στους φτελιάδες και στα πλατάνια, ακόμα και στην αχλαδιά της αυλής, κι ύστερα κατηφόριζαν όλες μαζί, τρέχοντας να λούσουν τα μαλλιά τους στην τουλούμπα, στο αρτεσιανό ή στη βρύση.

Ακίνητα και εκστατικά στα κρεβάτια μας, ακούγαμε κάτι σούρσιμο έξω από την πόρτα και πάγωνε το αίμα μας από τον φόβο, λίγο πριν μας πάρει σιγά-σιγά, ο γλυκός ύπνος…

Αλλά και στα παιχνίδια μας, τα καλοκαιρινά βράδια, παντού τρεχαλητά και γέλια… κρυφτό, κυνηγητό… Θυμάμαι κυνηγούσαμε τις κωλοφωτιές (πυγολαμπίδες), τις πιάναμε και με το φωσφορίζον ένζυμο της κοιλιάς τους σχεδιάζαμε διάφορα σχήματα πάνω στα φανελάκια μας. Στο δε, αγαπημένο μας παιχνίδι με τις κολοκύθες, που είχαμε σκοπό να τρομάξουμε τους άλλους, σκαλίζαμε το κέλυφος της κολοκύθας έτσι που να μοιάζει με πρόσωπο, τοποθετούσαμε στο εσωτερικό μέρος ένα αναμμένο κερί και το βράδυ το τοποθετούσαμε σε μέρος που να φαντάζει με φάντασμα.

Αυτές οι καλοκαιρινές αναμνήσεις στο χωριό, με το παιχνίδι, τις χαρές και τους φόβους της παιδικής αθωότητας, καθώς γιγάντωναν τη φαντασία και έθρεφαν το όνειρο, ξαναζωντανεύουν νοερώς και ζεσταίνουν την ψυχή μας, ως αντιστάθμισμα έναντι του επερχόμενου Χειμώνα.

Άλλωστε «Ο καθένας μας πρέπει να κρατάει λίγο καλοκαίρι, ακόμα και στο μέσον του χειμώνα».

«Τα τσίπουρα» Αναμνήσεις πριν από δέκα χρόνια

 

Εποχή για την απόσταξη των τσίπουρων. Από τα τέλη Οκτώβρη μέχρι και τον Δεκέμβρη, όλη η επαρχία παρασύρεται στο ρυθμό του βρασμού των καζανιών. Το ελληνικό απόσταγμα, που έγινε σύμβολο της φιλοξενίας μας, έχει την τιμητική του.

Για πολλούς αιώνες το τσίπουρο παράγεται ερασιτεχνικά από τους χωρικούς και γίνεται το βασικό ποτό της υπαίθρου. Η διάθεσή του περιορίζεται στη χύμα μορφή και στην τοπική μικρής κλίμακας εμπορία.

Το τσίπουρο, ως ποτό αποτελεί χαρακτηριστική ελληνική έκφραση κεράσματος και φιλοξενίας, εδώ και αιώνες και καταφέρνει πάντα να ενώνει τη μικρή ή τη μεγάλη παρέα γύρω του... 

Πριν από δέκα χρόνια, τον Οκτώβρη του 2013, στο Βαλτινό, σε έναν χώρο, όπου υπήρχαν οι απαραίτητες εγκαταστάσεις απόσταξης (καζάνι) και όπου νυχθημερόν γίνονταν η απόσταξη του τσίπουρου, συναντήσαμε τον Αντώνη Παπακώστα να βγάζει τα τσίπουρά του. Μαζί με τη βοήθεια και την παρέα φίλων του και συγχωριανών του, να κάθονται υπομονετικά και να παρακολουθούν την διαδικασία της απόσταξης. 

Και επειδή λοιπόν, οι μερακλήδες αυτή την εποχή έχουν την «εορταστική τους», ευχόμαστε «εις υγείαν, και με μέτρο», για να υπάρχει νηφαλιότητα!

Ο δάσκαλος

 

Ένας νεαρός συναντά στο δρόμο έναν ηλικιωμένο κύριο.

-Με θυμάστε κύριε;

-Όχι.

-Υπήρξα κάποτε μαθητής σας.

- Α! Τι κάνεις; Με τι ασχολείσαι;

-Έγινα κι εγώ δάσκαλος.

-Πιστεύεις ότι είσαι καλός στη δουλειά σου;

-Η αλήθεια είναι πως ναι. Εσείς με εμπνεύσατε και ήθελα να σας μοιάσω.

Περίεργος ο ηλικιωμένος κύριος, ρωτά να μάθει τι του έμεινε στο μυαλό και τον ενέπνευσε σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θέλει να γίνει κι ο ίδιος δάσκαλος. Και ο νεαρός του διηγείται την ακόλουθη ιστορία:

-Κάποια μέρα ένας συμμαθητής μου ήρθε στο σχολείο και μου έδειξε ένα πανέμορφο καινούργιο ρολόι που είχε στην τσέπη του. Δεν άντεξα στον πειρασμό και κάποια στιγμή του το έκλεψα. Σε λίγο, αντιλήφθηκε ότι το ρολόι έλειπε από την τσέπη του και αμέσως ενημέρωσε εσάς, τον δάσκαλό. Εσείς τότε, λοιπόν, απευθυνθήκατε στην τάξη και είπατε:

- Το ρολόι κάποιου συμμαθητή σας εκλάπη κατά την διάρκεια του μαθήματος. Όποιος το έκλεψε, παρακαλώ να το επιστρέψει αμέσως.

-Ντράπηκα τόσο πολύ την ταπείνωση μπροστά στους συμμαθητές μου, που δεν τόλμησα να αποκαλυφθώ. Έπειτα εσείς κλείσατε την πόρτα, μας είπατε όλους να σταθούμε όρθιοι και ότι θα ψάχνατε τις τσέπες όλων μας μέχρι να το βρείτε. Αλλά θέσατε και μια προϋπόθεση. Ότι έπρεπε να έχουμε όλοι μας τα μάτια μας κλειστά για να μην δούμε τον ένοχο. Έτσι και συνέβη. Όταν φτάσατε σε μένα, το βρήκατε στην τσέπη μου και το πήρατε. Όμως συνεχίσατε το ψάξιμο στις τσέπες όλων και όταν τελειώσατε, μας είπατε «Και τώρα, μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας όλοι. Το ρολόι βρέθηκε!» Δεν αναφέρατε ποτέ το όνομά μου στην τάξη και ούτε μου σχολιάσατε ποτέ το περιστατικό σε προσωπικό επίπεδο. Περίμενα να με επιπλήξετε και να μου κάνετε κατήχηση, αλλά τίποτε από αυτά δεν συνέβη. Εκείνη την ημέρα σώσατε την αξιοπρέπειά μου για πάντα. Εκείνη ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου όλης και μου δώσατε με τον τρόπο σας ένα ηχηρό μάθημα. Θυμηθήκατε τώρα το περιστατικό κ. δάσκαλε;

-Ναι, ακούγοντάς σε, τα θυμήθηκα όλα. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν θυμάμαι και αυτό είσαι εσύ, γιατί κι εγώ είχα τα μάτια μου κλειστά όταν σας έψαχνα όλους!!!

Μεγάλη μουσική εκδήλωση για τα άτομα με αναπηρία στα Τρίκαλα, από τον Σύλλογο Φίλων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων.

 

Μια μεγάλη μουσική εκδήλωση με τη συμμετοχή πλήθους μουσικών σχημάτων πραγματοποιείται για τα άτομα με αναπηρία στα Τρίκαλα.

Ο Σύλλογος Φίλων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Τρικάλων σε συνεργασία με την Περιφέρεια Θεσσαλίας και τον Δήμο Τρικκαίων διοργανώνουν το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023 στις 19.30 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης»,  την εκδήλωση με τίτλο «Δικαίωμα στη μουσική και στον πολιτισμό για όλους».

Η εκδήλωση υποστηρίζεται και χρηματοδοτείται εν μέρει από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού μέσω του προγράμματος «Προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία στον πολιτισμό».

Συμμετέχουν τα Κέντρα δημιουργικής Απασχόλησης για άτομα με αναπηρία

-ΚΔΑΠ ΑμεΑ  Ήφαιστος

-ΚΔΑΠ ΑμεΑ «Με αγάπη»

-ΚΔΑΠ ΑμεΑ «Αγία Άννα»

-1ο Δημοτικό ειδικό Σχολείο Τρικάλων

-Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο – Λύκειο Τρικάλων

-Δημοτική Φιλαρμονική Τρικάλων

-Σμήνος Μουσικής της Πολεμικής Αεροπορίας

Μάλιστα το Σμήνος Μουσικής της Π.Α. εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Τρίκαλα.

Στόχος της εκδήλωσης είναι η ενίσχυση της προσφοράς για συμπολίτες και συμπολίτισσες με αναπηρία.

Η παρουσίαση της εκδήλωσης θα γίνει από τη διευθύντρια της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Τρικκαίων κ. Θεοδώρα Σαργιώτη.

Τα αποτελέσματα των Περιφερειακών Εκλογών και των Δημοτικών Κοινοτήτων στην Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου

 

Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών νέος περιφερειάρχης αναδείχθηκε ο Δημήτρης Κουρέτας με ποσοστό 59,67%, έναντι 40,33% του Κων/νου Αγοραστού.

Στην Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου η σταυροδοσία έχει ως εξής: 

Νομός Τρικάλων       Αγοραστός      24.736             Κουρέτας        26.933 

Βαλτινό                      Αγοραστός      154                  Κουρέτας        186

Δενδροχώρι                Αγοραστός      198                  Κουρέτας        246

Κάτω Ελάτη              Αγοραστός         94                 Κουρέτας           80

Φωτάδα                      Αγοραστός         93                 Κουρέτας         106

  Οι νέοι περιφερειακοί σύμβουλοι των Τρικάλων

Από τον συνδυασμό του Δ. Κουρέτα:

Ντιντή Χρύσα του Κων/νου                 5.443

Τσιάρας Αθανάσιος του Ιωάν.              3.814

Ξάφος Αθανάσιος του Αγγ.                  2.990

Δαλαμάγκας Δημήτριος του Νικ.          2.859

Κολιός Αριστείδης του Λάμπ.              2.112

Από τον συνδυασμό του Κ. Αγοραστού:

Μιχαλάκης Χρήστος του Ευαγ.          24.382

Μπάρδας Κων/νος του Νικ.                  7.413

Χατζηγάκη Ελισάβετ του Μαρίν.         5.584

Ενώ τα τελικά αποτελέσματα των Δημοτικών Εκλογών για τις Δημοτικές Κοινότητες στην Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου έχουν ως εξής: 

Σύνολο Ψήφων Υποψηφίων Συνδυασμών ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ  8ης ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ «Επανεκκίνηση v3», Νίκος Σακκάς

Βαλτινού:

Σταμούλης Δημήτριος του Ευαγ.                    126

Μάμαλη Βάια του Αντ.                                     63

Δήμος Κων/νος του Μιχ.                                  37

Νάκας Βασίλειος του Κων.                              33

Περεντίδου Θεοδώρα του Πετρ.                      29

Κατσιούλης Λάμπρος του Κων.                       25

 

Δενδροχωρίου:

Ντάκου – Μπακάλη Ιωάννα του Κων.        304  Πρόεδρος

Στεφανής Δημήτριος του Νικ.                         237

Φαλάρας Δημήτριος του Αχιλ.                        137

Χύτα Βασιλική του Γεωργγ.                           109

Γκαμπλιώνης Λάμπρος του Βασ.                    93

Μπακάλη – Ευθυμίου Θεοδώρα του Αθ.         40

Μεγαρχιώτης Θωμάς του Σπυρ.                       13

Μακρής Χρήστος του Αποστ.                             6

 

Κάτω Ελάτης:

Κατσαρός Απόστολος του Γεωργ.                95 Πρόεδρος με κλήρωση

Μπακάλης Ιωάννης του Αθ.                          95 Πρόεδρος με κλήρωση

Ρίμπας Γεώργιος του Αδάμ                              19

Πολύζου Καλιόπη του Δημ.                            17

Σκαπέτη Μαρία του Αθ.                                    12

 

Φωτάδας:

Κυριάκος Αχιλλεύς του Ιωάν.                     148 Πρόεδρος

Ζησόπουλος Γεώργιος του Αντ.                       56

Πρεβέντας Γρηγόριος του Κων.                      52

Στρίβα Ευθυμία του Θωμ.                               47

Χαρίσης Γεώργιος του Ιωάν.                            37

Ζησόπουλος Νικόλαος του Χρ.                       30

Τασιούλας Στέργιος του Γεωρ.                         27

Νικολάου Αναστασία του Θωμ.                         9

 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ  «Τρίκαλα Τόπος να Ζούμε », Γιώργος Ηλιάδης

Βαλτινό:

Τσιγάρας Βάιος του Γεωργ.                          105 Πρόεδρος

Σταμούλης Κωνσταντίνος του Στεφ.               102

Τσιγάρας  Αντώνιος του Κων.                         96

Καλαμπάκας Ευάγγελος του Βασ.                    34

Μπαντόλιας Στέλιος του Νικ.                           18

Τσιγάρας Γεώργιος του Παναγ.                        17

 

Κάτω ελάτη:

Σκαπέτης Δημήτριος του Γεωρ.                        49

Σκαπέτη Μαρία του Γεωρ.                                37

Μπάκος Κων/νος του Ευθ.                               34

Χανιώτη Ιωάννα του Βασ.                                13

 

Φωτάδα:

Ζησόπουλος Σπυρίδων του Αθαν.                    55

Φαρμάκης Αλέξανδρος του Νικ.                      29

Οικονόμου Λαοκράτης του Ηλία                        4

 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ  «Πρώτα οι πολίτες», Σπήλιος Τσιγάρας

Βαλτινό:

Τσιγάρα Σεβαστή του Γεωρ.                               1

Βακουφτσή Ελένη του Νικ.                                0

Κλιάφα Αθανασία του Λάμπρ.                           0

 

Δενδροχώρι:

Αντάρης Ιωάννης του  Χρ.                                  0

Τασιοπούλου Κων/νιά του Δημ.                         0

Τσιγαρίδα Σοφία- Όλγα υου Φωτ,                      0

 

Κάτω Ελάτη:

Πρεβέντας Δημήτριος του Βασ.                          2

Κανέλα Στεφανία-Ευσταθία του Βσ.                  1

Κουφογάζου – Παπά Αρετή του Κων.               1

 

Φωτάδα:

Πρεβέντας Βασίλειος του Δημ.                          3

Πρεβέντα Γεωργία του Αλεξ.                             2

Βελισάρη Μαρία –Βασιλική του Αντ.                0

 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ  «Λαϊκή Συσπείρωση», Γιώργος Καΐκης

Κατω Ελάτη:

Αρμάγος Χρήστος του Κων.                            15

Μπακάσης Δημήτριος του Ηλ.                          15

Σαμαράς Αναστάσιος του Αθαν.                         9

Επαναληπτικές περιφερειακές εκλογές στο Βαλτινό

 

Άνοιξαν οι κάλπες για τις επαναληπτικές εκλογές σε 84 δήμους και 6 περιφέρειες της χώρας μεταξύ αυτών και στη Θεσσαλία. Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές διεξάγονται έως τις 19:00 στα ίδια εκλογικά τμήματα, με τις ίδιες εφορευτικές επιτροπές και τους ίδιους δικαστικούς αντιπροσώπους.

Στo Βαλτινό διεξάγονται οι περιφερειακές εκλογές, καθώς οι ψηφοφόροι προσέρχονται από τις 7:00 το πρωί στο παραβάν για την ψηφοφορία της περιφέρειας.

 Στις επαναληπτικές εκλογές ο ψηφοφόρος δεν βάζει σταυρό προτίμησης, δεδομένου ότι η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μόνο ανάμεσα στους υποψηφίους περιφερειάρχες των δύο συνδυασμών που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους κατά την ψηφοφορία της περασμένης Κυριακής. Τα ψηφοδέλτια ωστόσο με σταυρούς προτίμησης μετράνε ως έγκυρα, ενώ οι σταυροί δεν λαμβάνονται υπόψη.

Η καλύτερη παρέα βρίσκεται μέσα σου

 

Ο καφές είναι μια καθημερινή σταθερή αξία εδώ και δεκαετίες. Το μόνο που μπορεί να αλλάζει κάθε φορά είναι το είδος, ανάλογα με τη διάθεση.

Η καθημερινή αυτή συνήθεια, προσθέτει στον οργανισμό μας την καφεΐνη, μια ουσία η οποία διεγείρει την εγκεφαλική λειτουργία, κάνει τη σκέψη μας πιο διαυγή κι οξύνει την αίσθηση της γεύσης.

Πολλοί είναι εκείνοι που προτιμούν να πίνουν τον καφέ μόνοι τους.

Όταν πίνεις τον καφέ σου μόνος σου κι έχεις για παρέα τις σκέψεις σου και την εσωτερική σου φωνή, τότε διαπιστώνεις πως η καλύτερη παρέα βρίσκεται μέσα σου. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και τη μοναχικότητα. Η μοναξιά είναι η απουσία του άλλου. Η μοναχικότητα είναι η παρουσία του εαυτού σου, μια παρουσία που ξεχειλίζει και ταυτίζεται με την αληθινή ελευθερία.

Νοιώθεις δηλαδή, τόσο γεμάτος από παρουσία, που μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την παρουσία σου!

Μόνος λοιπόν; Μέγα πλήθος!

Τα Βαλτσινιώτικα «Η ταβερνιάρισσα»

 Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τις πίκρες μας, τα βάσανα,

τα ωραία απ’ το χωριό μας.

Ποτέ της δεν εδάκρυσε, και πάντοτε γελά,

κάθε παρέα έρχεται και φεύγει μεθυσμένη

μες στο μικρό της μαγαζί από φιλιά τρελά

κι έτσι ποτέ της δεν πουλά, γιατί η προκομμένη

γεμίζει την ταβέρνα της από φιλιά και γέλια

κι είν’ αδειανά τα χείλη της και τίγκα τα βαρέλια.

 

Ποτέ της δεν εδάκρυσε και πάντοτε γελά

κι όταν περνά καμιά φορά λίγο κρασί να πάρει

κι ενώ με τον καθένανε γλυκά κρυφομιλά

κρατάει τα προσχήματα ως κόρη ταβερνιάρη.

Αν της μιλάς για έρωτα στα γέλια θε να σκάσει,

για αυτό κι εγώ την αγαπώ κρυφά… μήπως γελάσει!

 

Μία μέρα στην ταβέρνα της την βρήκα μοναχή,

στουπί απ’ το μεθύσι μου της «μπήκα στα γεμάτα»

κι εκεί που κάτι έπλενε ανέμελη η φτωχή,

πλησίασα, την φίλησα με δυο φιλιά μελάτα.

Ούτε μία λέξη έβγαλε,  μα γέλασε μονάχα

κι ένα φιλάκι μου στείλε κατσουφιασμένη τάχα...

 

Μα όμως δεν το χόρτασα τ’ αθώο της φιλί,

θαρρείς καθώς ερχότανε από μακριά σταλμένο,

σαν να ’χασε τη χάρη του, την γλύκα την πολλή

προτού να φτάσει έπεσε στον δρόμο παγωμένο.

Πάρτο της λέω αλλουνού αυτό είναι απομεινάρι

είναι βιδάνιο... το φιλί σε κόρη ταβερνιάρη.

 

Παράξενο σαν γύρισα, ενώ απ’ τα πολλά,

να τηνε βρω περίμενα στα γέλια λιγωμένη,

τη βρήκα μες στα δάκρυα την έρμη να γελά…

-Λοιπόν, της λέω, μ’ αγαπάς; κι εκείνη δακρυσμένη:

-Στο ορκίζομαι στα δώδεκα, μου λέει, τα βαγγέλια,

πώς κλάψανε τα μάτια μου απ’ τα πολλά τα γέλια!...

 

Ο 12ος Μύλος των Ξωτικών με τον μικρό Πρίγκηπα στα Τρίκαλα!

 

Για 12η χρονιά ο Δήμος Τρικκαίων και η e-Trikala A.E., διοργανώνουν το μεγαλύτερο δωρεάν Χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο της Ελλάδας!

Η 12η διοργάνωση έχει ήδη ξεκινήσει και προετοιμάζει ένα ακόμη εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η ανανεωμένη θεματολογία, η αναδιαμόρφωση του πάρκου και η λειτουργία του Μύλου, θα ευχαριστήσουν και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.

Η Ιστορία ξεκίνησε κάπως έτσι…

Ήταν 9 Δεκεμβρίου του 2011 όταν ο Άη Βασίλης μεταμόρφωσε τον Μύλο Ματσόπουλου, στα Τρίκαλα, στο μεγαλύτερο Χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο της Ελλάδας, τον Μύλο των Ξωτικών. Τα παλιά φουγάρα πήραν μπροστά και από τότε δουλεύουν ασταμάτητα, με μοναδικό σκοπό να προσφέρουν χαρά σε μικρούς και μεγάλους.

Ο Άη Βασίλης, έχοντας φυσικά μαζί  τους πολύτιμους βοηθούς του τα ξωτικά και τους παραμυθένιους ταράνδους ξεκίνησε το ταξίδι του για να προλάβει μέχρι τα Χριστούγεννα να επισκεφθεί τα παιδιά όλου του κόσμου και να καταλήξει στον αγαπημένο του Μύλο των Ξωτικών.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, κάτι καινούριο συμβαίνει στον Μύλο των Ξωτικών.. μια νέα ιστορία που θα ταξιδέψει μικρούς και μεγάλους σε έναν κόσμο παραμυθένιο και μαγικό.

Ο μικρός Πρίγκηπας

Μια φορά κι έναν καιρό σε έναν μικρό πλανήτη ενός απέραντου γαλαξία ζούσε ένας μικρός Πρίγκηπας ανάμεσα σε τριαντάφυλλα και ηφαίστεια. Καθώς πλησίαζαν τα Χριστούγεννα o μικρός Πρίγκηπας άρχισε να ονειρεύεται έναν κόσμο διαφορετικό!

Έτσι αποφάσισε να ταξιδέψει σε άλλους πλανήτες και να αναζητήσει την αλήθεια. Επισκέφθηκε 5 πλανήτες που στον καθένα υπήρχε μόνο ένας κάτοικος, ο μεγαλοπρεπής  Βασιλιάς, ένα όμορφο και μοσχομυριστό Τριαντάφυλλο, ο πιστός Φανανάφτης και ο κομψός Αστρονόμος. Τελευταίος πλανήτης που επισκέφθηκε ήταν η γη και βρέθηκε στο Μύλο των Ξωτικών όπου συνάντησε τον Άη Βασίλη και τους αμέτρητους βοηθούς του.

Το ταξίδι ενός μικρού Πρίγκηπα ξεκινάει με ένα αεροπλάνο και την βοήθεια 3 πιλότων. Σε κάθε πλανήτη που επισκέπτεται συναντάει έναν παράξενο χαρακτήρα και ο καθένας αφηγείται την δική του παραμυθένια ιστορία στον μικρό μας ήρωα!

Ετοιμαστείτε για ένα ταξίδι μαγικό και παραμυθένιο στον απέραντο γαλαξία, σταθείτε κάτω από τα αστέρια, κοιτάξτε προσεκτικά γύρω σας και αν σας πλησιάσει ένα μικρό και χαμογελαστό παιδί μην το αγνοήσετε θα είναι σίγουρα ένας μικρός Πρίγκηπας.

Από 24 Νοεμβρίου μέχρι 7 Ιανουαρίου

Φέτος ο Μύλος των Ξωτικών θα ανοίξει τις πύλες του στις 24 Νοεμβρίου και θα λειτουργεί καθημερινά μέχρι τις 7 Ιανουαρίου 2024 από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 10:00 το βράδυ!

Ο Ανάποδος Ποταμός

 

Ο Ανάποδος ποταμός είναι ένας υδάτινος πλούτος, μια μήτρα βλάστησης μεγάλης σημασίας για τη βιόσφαιρα του τόπου μας, καθώς είναι μια εξαιρετική πηγή νερού για τα ζωντανά όντα και φιλοξενεί μεγάλη ποσότητα οικοτόπου με υψηλή βιοποικιλότητα.

Πηγάζει από τους πρόποδες του Κόζιακα, ξεκινάει από το ύψος των χωριών Γενέσι και Ανταλλάξιμα, διασχίζει το Πρίνος και στη συνέχεια διαπερνάει το σύνολο σχεδόν των χωριών στα ριζά του Κόζιακα. Διαρρέει τις παρυφές του  Δενδροχωρίου και του Βαλτινού, στη συμβολή στα Ματσουκέικα ενώνεται με τον Κεφαλοπόταμο, συνεχίζει προς την Κάτω Ελάτη και στη συμβολή της Αμμουδιάς, ενώνεται με τον Λεπενιώτικο ποταμό (ποτάμι της Πιαλίας και της Φήκης). Στη συνέχεια διαπερνά το χωριό Παραπόταμος και στην εκεί συμβολή ενώνεται με τον Πορταϊκό ποταμό. Λίγο πιο κάτω, στην επόμενη συμβολή χύνεται στον Πηνειό. Ξεκινάει δηλαδή το ταξίδι του ρου από τον Κόζιακα και καταλήγει, πότε νωχελικό, πότε ορμητικό και πότε κελαριστό, στη θάλασσα.

Στο ύψος του Βαλτινού ο ποταμός ονομάζεται και «Παλιοπόταμος», ενώ κατά μήκος του υπάρχουν τα τοπωνύμια «Καλάμι», «Λίμνη του Κασιδιάρη», «Καψούρα», «Κλούρια», «Σμίξη», «Μωραΐτικα», «Πλάτανος του Μέτου» και «Γκούβελος». Οι κοίτες του ενώνονται με πέντε γεφύρια: 1) Γέφυρα στη θέση Βρυσοπούλα-Τηγάνας, 2) Γέφυρα στη θέση της επαρχιακής οδού Βαλτινού- Δενδροχωρίου, 3) Γέφυρα στη θέση κοινοτικής οδού Βαλτινού – Ματσουκέικων, 4) Γέφυρα στη θέση Αμμουδιάς και 5) Γέφυρα στη θέση Παραποτάμου.

Με τις δυνατές βροχές πολλές φορές, είχε ως αποτέλεσμα να φουσκώνει και να προκαλεί πλημμύρες σε Βαλτινό, Παραπόταμο και άλλα χωριά.

Ο ποιητής Ηλίας Κεφάλας εμπνεύστηκε και έγραψε, για αυτό το ποτάμι, με γλαφυρότητα και έντονο συναισθηματισμό τις εμπειρίες, τις μνήμες και τα βιώματά του.  Άλλωστε, ένα ποτάμι από μνήμες, αυτό είναι ο άνθρωπος, τίποτε παραπάνω. Κάθε μέρα και μια μνήμη ενσωματώνεται στον ποταμό και ταξιδεύει μαζί με τις υπόλοιπες. Παραθέτουμε παρακάτω πέντε όμορφες περιγραφές του συγχωριανού μας Ποιητή, για τον ποταμό Ανάποδο:

ΣΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ «ΑΝΑΠΟΔΟ»

Σ’ αυτό το μικρό ποταμάκι με το περίεργο όνομα «Ανάποδος» συμπυκνώνονται όλα τα παιδικά μου χρόνια. Ήταν το μεσημεριανό μου καταφύγιο, όταν ξέφευγα από τη φροντίδα των γονιών και υπέκυπτα στις μαγικές περιπέτειες της παιδικής συντροφιάς. Εδώ μάθαμε κολύμπι, επειδή τότε τα νερά ήταν και πιο πολλά και με αρκετό βάθος και πλάτος κι εδώ μάθαμε ψάρεμα με δίχτυα ή με τα χέρια μέσα στα βούρλα και τη πολυποίκιλη φυκοειδή χλωρίδα του ποταμού. Εδώ είχαμε βάρκα, που, παρ’ όλα τα νερά που έμπαζε, ανεβοκατεβαίναμε μαζί της ασταμάτητα τον ρου και μέσα στο κατάστρωμά της συσσωρεύαμε καβούρια, καραβίδες, χέλια, μπριάνες και κεφαλόπουλα, τα οποία μοιράζαμε με κλήρωση στο τέλος του παιχνιδιού. Τώρα οι βρυσομάνες ελαττώνουν το νερό που μας δίνουν, οι ποταμοί στερεύουν, ο υδροφόρος ορίζοντας πνέει τα λοίσθια και κατεβαίνει στα τάρταρα, αλλά κανείς, πλην ελαχίστων, δεν το καταλαβαίνει. Θα έλθουν μέρες που θα λέμε τους στίχους του Σεφέρη «δεν έχουμε ποτάμια, δεν έχουμε πηγάδια / δεν έχουμε πηγές / μονάχα λίγες στέρνες άδειες κι αυτές» και θα τους καταλαβαίνουμε πλήρως. Αλλά τότε θα είναι τόσο τραγικό το γεγονός μιας τέτοιας επίγνωσης.

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ «ΑΝΑΠΟΔΟΣ»

Αυτό το πράο κι αργοκίνητο ποτάμι, που όταν ήμουνα μικρός με τάιζε καραβίδες και λαβράκια, ακούει στο παράξενο όνομα «Ανάποδος». Η μόνη αναποδιά που έκανε αυτές τις μέρες είναι ότι αποφάσισε να μεταφέρει την άνοιξη, επειδή δεν άντεχε άλλο τη βραδυπορία της, ούτε τη γύμνια των παρόχθιων πλατανιών του. Έτσι, χιλιάδες μικρά κατάλευκα νούφαρα, μια πραγματική εμπροσθοφυλακή της άνοιξης, γέμισαν την επιφάνεια των νερών του και διαλαλούν την έλευση της ονειρικής εποχής. Εκστασιασμένος στάθηκα στην όχθη και ρώτησα: «Πού βρήκες, ω ταπεινό ποτάμι, τόση άνοιξη και τη φορτώθηκες;» Κι εκείνο, μ’ εμφανή συστολή, μου απάντησε: «Μα, στα έγκατά μου».

ΗΡΕΜΑ ΦΕΥΓΕΙ

Ο ποταμός κατεβαίνει λαχανιασμένος από το βουνό και, μόλις φθάνει κι απλώνεται στην πεδιάδα, ησυχάζει. Μιλάω γι’ αυτόν τον ήρεμο ποταμό που σήμερα ξεκουράζεται στην αγκαλιά του χιονιού. Σαν τα όνειρα που μουλιάζουν στο πρωινό φως της αυγής κι αργά αργά σβήνουν. Επειδή τα ποτάμια φεύγουν συνεχώς κι ας μας δίνουν την ψευδαίσθηση ότι τα έχουμε διαρκώς μαζί μας. Το παρατήρησε πρώτος ο Ηράκλειτος και το διατύπωσε με τέτοιον ακριβή τρόπο, που δεν χρειάζεται να προσθέσουμε ούτε μια λέξη παραπάνω. Φύγε, λοιπόν, ακύμαντο νωθρό ποτάμι. Φύγε και πάρε μαζί σου τους παλιούς μας πόνους (έρωτες και μελαγχολίες κάθε λογής) με τον τρόπο που παίρνουμε τη γάζα πάνω από μια παλιά πληγή. Φύγε και δώσε μας μόνο την ανακουφιστική επίγνωση ενός γεγονότος τελειωμένου, ήδη, από καιρό.

ΣΙΩΠΗΛΑ ΠΟΤΑΜΙΑ

«Μια μέρα θα σε πάω στο ποτάμι για ν’ ακούσεις τις καραβίδες που κλαίνε», μου έλεγε ο παππούς μου, αλλά δεν κράτησε τον λόγο του. Οι καθημερινές σκοτούρες, οι αρρώστιες κι αργότερα ο θάνατος τον εμπόδισαν να με οδηγήσει μέσα στο παραμύθι που φανταζόταν. Αργότερα, μεγαλώνοντας, μόνος ή μαζί με γειτονόπουλα, έμπαινα στο ποτάμι αυτό για κολύμπι και ψάρεμα κι εκεί, κάποιες στιγμές, έμενα ακίνητος μήπως κι ακούσω κλάματα καραβίδων. Όμως το ποτάμι για μένα στάθηκε πάντα σιωπηλό. Οι καραβίδες κλαίνε εκεί πέρα μακριά στις μέρες του παππού.

ΠΟΤΑΜΙΑ

Μικρά και δασωμένα ποτάμια ελίσσονται στις εκτάσεις γύρω από τα χωριά μας και σαν μαγνήτες με τραβούν πάντα κοντά τους. Θυμάμαι, τότε, που μέσα στα λιγωμένα μεσημέρια του καλοκαιριού ‒ μικρά παιδιά με πίστη στο θαύμα ‒ τα κάναμε δεύτερο σπίτι μας έστω και μόνον για μια ολιγόωρη κοινοβιακή ζωή. Βαριά νερά, δεν είχαν την άνωση της θάλασσας, αλλά σ’ εμάς δεν χάλαγαν χατίρι και μας μάθαιναν όλους να κολυμπάμε. Μιλούσαμε μαζί τους κι αυτά μας άκουγαν: «Έχει καβούρια σήμερα; Έχει καραβίδες; Έχει χέλια και νερόφιδα; Έχει μπριάνες στις νεροσυρμές και λαβράκια στις γρούσπες»; «Απ’ όλα έχω», έλεγε το ποτάμι. Κι αμέσως εμείς με ομαδική βουτιά χαλούσαμε την ήσυχη ροή πετώντας κύματα το νερό ψηλά. Τώρα τα ποτάμια μας χάνονται σχεδόν όλα μέσα σ’ ένα κακόγουστο θαύμα. Τον χειμώνα και την άνοιξη εμφανίζονται και το καλοκαίρι και το φθινόπωρο εξαφανίζονται.

Πού είστε ασημένια νερά; Πού είσαι πανίδα των ποταμών; Πού είστε φίλοι παλιοί κι αγαπημένοι, σκορπισμένοι τώρα στις διχάλες της ζωής;

Κάποιες ξεχασμένες νεροχελώνες κλαίνε σπαραχτικά πάνω στις ξέρες. Όμως η ανθρώπινη ζωή υπακούει στον νόμο της: Αλλάζει.