Εθελοντισμός και πολιτική δράση

 

Του Hλία Γιαννακόπουλου

«Οι μόνοι που θα είναι πραγματικά ευτυχείς είναι αυτοί που έχουν βρει πώς να εξυπηρετήσουν» (Albert Schweitzer). 

Οι Πυρκαγιές του καλοκαιριού και οι Πλημμύρες στη Θεσσαλία πέραν των αρνητικών στοιχείων που τις ακολούθησαν ως παράγωγα φαινόμενα, προκάλεσαν και την ανάδειξη κάποιων συμπεριφορών ανθρωπιάς και κοινωνικής αλληλεγγύης είτε από οργανωμένους φορείς είτε από μεμονωμένα άτομα. Όλες αυτές οι συμπεριφορές άμεσα ή έμμεσα παραπέμπουν στο κίνημα του Εθελοντισμού, που ο ρόλος του ως προσωπικής αξίας και κοινωνικής αρετής είναι αναμφισβήτητη.

Ο Εθελοντισμός ίδιον του ανθρώπου

Όσοι προσπαθούν να ανιχνεύσουν τις θεμελιώδεις διαφορές του ανθρώπου με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο εύκολα καταλήγουν στις ακόλουθες διαπιστώσεις: α. Ο άνθρωπος υπερτερεί των ζώων αφού διαθέτει νου, λογική και καθορίζει τη συμπεριφορά του σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ανάγκες του, β. Διαθέτει «γλώσσα» και εννοιακή σκέψη. Σκέπτεται με λέξεις και εκφράζει τη σκέψη του με λέξεις, γ. Έχει συνείδηση της ύπαρξής του και στοχεύει στη γνώση του βαθύτερου είναι του (αυτογνωσία), δ. Μπορεί να ξεχωρίζει το δίκαιο από το άδικο, το ηθικό από το ανήθικο, το ωραίο από το άσχημο. Η ηθική και η αισθητική συνιστούν ευδιάκριτα γνωρίσματα του ανθρώπινου είδους.  

Σε όλα τα παραπάνω θα μπορούσε κανείς να συνυπολογίσει την ανάγκη του ανθρώπου για αναγνώριση κι αποδοχή από τους συνανθρώπους του. Η αυτοεκτίμησή του είναι συνάρτηση της κοινωνικής επιβεβαίωσής του. Ένα άλλο στοιχείο που τον διαφοροποιεί από τα άλλα έμβια όντα είναι η δυνατότητα – ανάγκη να ερωτά, να αμφισβητεί και να οραματίζεται θέτοντας στόχους υψηλούς που όχι σπάνια υπερβαίνουν τις δυνάμεις του. Συμπληρωματικά θα μπορούσε να επισημάνει κάποιος την ανάγκη που έχει ο άνθρωπος να βρίσκει ένα νόημα ζωής και να νιώθει «κενός» όταν αυτό απουσιάζει.

Κατεξοχήν, όμως, εκείνο που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο και τον προβιβάζει στην κορυφή της θεϊκής – φυσικής δημιουργίας είναι το συνειδητό ενδιαφέρον του για το «καλό» και την ευημερία του συνανθρώπου του. Το γνώρισμα αυτό στα ζώα εκδηλώνεται μόνο από την πλευρά της μητέρας στο παιδί και συνιστά μια ενστικτώδη συμπεριφορά. Αυτό το ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο συμπυκνώνει τα δυο βασικά συστατικά της ανθρώπινης ύπαρξης αλλά και του πολιτισμού μας: Το έλλογο στοιχείο και την κοινωνικότητα. Βασική έκφραση αυτής της συμπύκνωσης ο εθελοντισμός.

α. Η έννοια

Ο εθελοντισμός, λοιπόν, είναι η ατομική έκφραση της ανώτερης συλλογικής συνείδησης. Είναι η πηγαία και φυσική βούληση για προσφορά του ανθρώπου προς τον άνθρωπο και την κοινωνία. Είναι η εκούσια και χωρίς υλική αμοιβή, μη κερδοσκοπική αμοιβή προσφορά έργου κοινωφελούς χαρακτήρα. Δεν αποβλέπει στην ατομική προβολή, στην επαγγελματική ανέλιξη ή κοινωνική αναγνώριση. Σηματοδοτεί τη μετάβαση από την «ελεημοσύνη» στην ανθρωπιστική δράση και στην ενεργό συμμετοχή για την ανακούφιση των συνανθρώπων αλλά και για την επίλυση διαφόρων προβλημάτων της κοινωνίας.

«Ο εθελοντισμός, επίσης, αποτελεί έκφραση των αρχών του πλουραλισμού, της συμμετοχής, της αλληλεγγύης και της επικουρικότητας. Συγκεκριμένα, ο εθελοντισμός αποτελεί μια μορφή – αυτοοργάνωσης της κοινωνίας (πλουραλισμός), που προσφέρει μια σημαντική δυνατότητα στους πολίτες να διαμορφώσουν ή να τροποποιήσουν την κοινωνική πραγματικότητα (συμμετοχή) με την αυθόρμητη και ανιδιοτελή παροχή υπηρεσιών από τις οποίες ωφελούνται άμεσα «τρίτοι» συμπολίτες τους (αλληλεγγύη), σε μια σχέση συνεργασίας και επικοινωνίας με τους δημόσιους θεσμούς (επικουρικότητα)»,(δημοσίευμα…). 

Όλα αυτά τα στοιχεία του εθελοντισμού παραπέμπουν σε συναφείς έννοιες όπως «κοινωνική αλληλεγγύη», «συλλογική δράση» και «κοινωνία των πολιτών». Σε ένα άλλο επίπεδο ο εθελοντισμός εννοιολογικά θα μπορούσε να προσδιοριστεί ως μια μορφή πολιτικής δράσης. 

β. Εθελοντισμός και πολιτική συμμετοχή

Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος ως το κατεξοχήν «πολιτικό ον», με την Αριστοτελική έννοια του όρου, επιβεβαιώνεται στο βαθμό που συμμετέχει ενεργά στις κοινές υποθέσεις της ομάδας – κοινότητας στην οποία ζει. Η πολιτική δράση και συμμετοχή στα κοινά αποτελούν τον πυρήνα της πολιτικής της υπόστασης. Πολιτική δράση, όμως, και συμμετοχή στα κοινά προϋποθέτουν και συνεπάγονται την υπέρβαση του Εγώ και την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο. Στο σημείο αυτό ακριβώς συναντάται ο εθελοντισμός με την πολιτική δράση. Γιατί ο εθελοντισμός συνιστά μια συνειδητή και ανιδιοτελή πράξη – προσφορά, που δεν αποβλέπει στην ατομική προβολή αλλά στην ευημερία του συνανθρώπου, της ομάδας και στην πρόοδο της κοινωνίας.

Από μια άλλη πλευρά η πολιτική δράση προϋποθέτει ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής συνείδησης και περίσσευμα αλτρουισμού. Αυτό συμβαίνει, γιατί η συμμετοχή στα κοινά στοχεύει στην προοπτική μιας καλύτερης κοινωνίας όπου το «συλλογικό καλό» αποτελεί την πρώτιστη αξία. Ο εθελοντισμός ως κίνημα και δράση χαρακτηρίζεται από το πνεύμα της ενεργητικής συμμετοχής σε πράξεις που αποβλέπουν στην επίλυση προβλημάτων που ταλανίζουν το κοινωνικό σώμα. Ως ιδέα και ως βιοθεωρία ο εθελοντισμός αποστρέφεται την παραίτηση, το φαταλισμό και την ευτυχία της «αδράνειας».

Ο εθελοντισμός και η πολιτική δράση συμπυκνώνουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό μια ώριμη πολιτική σκέψη από την οποία απουσιάζουν οι κομματικές αγκυλώσεις, οι  ιδεολογικές εξαρτήσεις και οι πολιτικές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό και ο εθελοντισμός για πολλούς ορίζεται ως ένας ριζοσπαστικός τρόπος συμμετοχής στα κοινά που υπερβαίνει τις παραδοσιακές πολιτικές αντιλήψεις και προτείνει μια άλλη μορφή πολιτικής δράσης που θρυμματίζει τις παγωμένες πολιτικές και κομματικές μορφές οργάνωσης. Συνιστά μια sui generis μορφή ακτιβισμού που δεν ανταγωνίζεται υποχρεωτικά το κράτος αλλά ούτε και είναι υποκατάστατό του. Στοχεύει σε μια αυτόνομη συνεργασία με αυτό επιδιώκοντας την από κοινού αποτελεσματικότερη επίλυση των σύγχρονων σύνθετων κοινωνικών προβλημάτων. 

        «Για να κάνεις μεγάλα πράγματα, δεν είναι ανάγκη να είσαι μεγαλοφυΐα. Δεν είναι ανάγκη να είσαι πάνω από τους άλλους ανθρώπους. Πρέπει να είσαι μαζί τους» (Μοντεσκιέ)       

γ. Εθελοντισμός και κοινωνία των πολιτών

Καθίσταται, επομένως, εναργής η γειτνίαση, αν όχι η ταύτιση, του εθελοντισμού με μια προωθημένη και ρηξικέλευθη μορφή πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης. Αυτή τη μορφή παρέμβασης την επιβάλλουν ως αναγκαιότητα ο σύγχρονες κοινωνίες που είναι δομημένες σε ένα σύνθετο και γραφειοκρατικό πλαίσιο όπου θεσμοθετημένα και κατοχυρωμένα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα παραβιάζονται ή ατονούν. Ο εθελοντισμός, ως μια μορφή κοινωνικής και πολιτικής δράσης φιλοδοξεί να συμβάλει στην προώθηση – βάθεμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στον εκδημοκρατισμό των θεσμών, τη διαφάνεια στην πολιτική και στην προστασία των αδύναμων ομάδων από τον κρατικό αυταρχισμό.  

Βέβαια ο εθελοντισμός δεν υποκαθιστά τα πολιτικά κόμματα και τα θεσμικά όργανα της πολιτικής κοινωνίας. Λειτουργεί συμπληρωματικά και καλύπτει το κενό εξουσίας και της διοίκησης. Εξάλλου ο πολίτης καθημερινά υφίσταται μια επίθεση που αμφισβητεί – ακυρώνει τα βασικά βάθρα της πολιτικής δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους. Παρατηρείται, δηλαδή, μια έκπτωση του πολίτη και ο μετασχηματισμός του σε έναν άνευρο ψηφοφόρο. Το δικαίωμα της ελεύθερης σκέψης αλλοιώνεται κάτω από το βάρος των αφανών μηχανισμών της παραπληροφόρησης και της απότοκης πολιτικής χειραγώγησης. Ζούμε εξάλλου στον αστερισμό της μετα-αλήθειας και των ψευδών ειδήσεων (Fake news).

Οι κοινωνικά αδύναμοι σαρώνονται από τους μηχανισμούς της αγοράς και τον πολιτικό λαϊκισμό. Η πολιτική συμμετοχή και η κοινωνική δράση εξαντλούνται στην τηλεθέαση που γεννά την παθητικότητα και την ιδιώτευση. Απέναντι σε όλα αυτά τα εκφυλιστικά συμπτώματα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής ο εθελοντισμός στοχεύει στην αφύπνιση των πολιτών και στην ενεργοποίηση των πολιτικών αντισωμάτων με στόχο το βάθεμα της δημοκρατίας και τον εξανθρωπισμό της πολιτικής που κυριαρχείται από την τεχνοκρατική λογική. 

Στο σημείο αυτό ο εθελοντισμός ως ανιδιοτελής και κομματικά ανεξάρτητη πολιτική δράση γειτνιάζει και αλληλοκαλύπτεται από την «κοινωνία των πολιτών». Δεν φανατίζει, δεν πολιτικολογεί, δεν λαϊκίζει. Προτείνει και απαιτεί τη συστράτευση των πολιτών, όντας ιδεολογικά «αστράτευτος». Ο εθελοντισμός φωτίζει εκείνες τις σκιές του πολιτικού σκηνικού που δεν φωτίζουν τα φώτα των Μ.Μ.Ε. Προβάλλει την ανιδιοτέλεια σε αντίθεση με τις σκοπιμότητες της πολιτικής εξουσίας. Διδάσκει την υπέρβαση της λογικής της ιδιώτευσης και την επιστροφή στον αυθεντικό χώρο της πολιτικής. 

Ο εθελοντισμός είναι η δόξα του Homo politicus ( άνθρωπος πολίτης) και το requiem του Homo idiot (άνθρωπος ιδιώτης).     

 «Μή βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μη σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου» (Καμύ).   

      

ΠΗΓΗ: Blog  «ΙΔΕΟπολις»  Ηλίας  Γιαννακόπoυλος

Φωτιά σε χώρο παράνομης χωματερής του Βαλτινού

 

Στον κοινοτικό χώρο παραπλεύρως του ποταμού Παλιοπόταμου, στη θέση «Τηγάνας», όπου εδώ και καιρό έχει δημιουργηθεί παράνομη χωματερή, όπου εναποτίθενται διάφορα απορρίμματα, ξέσπασε φωτιά και απείλησε την γύρω περιοχή, το απόγευμα της Κυριακής 24 Σεπτεμβρίου 2023.

Στο σημείο έσπευσαν πυροσβεστικά οχήματα όπου κατέσβησαν την φωτιά και απέτρεψαν τον κίνδυνο της επέκτασής της.

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι η σχετική απαγορευτική πινακίδα καθώς οι αρμόδιοι την τοποθέτησαν και επαναπαύθηκαν στο αποτρεπτικό της μήνυμα, ενώ οι ασυνείδητοι την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια και αυθαιρετούν ανενόχλητοι.

Ο Ζεύξις και ο Παρράσιος

 

Ο Ζεύξις και ο Παρράσιος ήταν δύο από τους σημαντικότερους ζωγράφους της αρχαιότητας. Η ακριβής αναπαράσταση άψυχων αντικειμένων ήταν ένας τομέας όπου ο Ζεύξις και ο νεότερός του Παρράσιος διακρίθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Κάποια διήγηση του Πλίνιου αναφέρει πως όταν κατά τη διάρκεια ενός διαγωνισμού μεταξύ Ζεύξι και Παρράσιου, ο πρώτος ζωγράφισε ένα τσαμπί σταφύλια, η απεικόνιση ήταν τόσο τέλεια ώστε τα πουλιά προσέκρουαν στον πίνακα προσπαθώντας να φάνε τα σταφύλια.

Έτσι, ο Ζεύξις, βέβαιος για τη νίκη του στο διαγωνισμό, ζήτησε από τον Παρράσιο να μη χρονοτριβεί και να αφαιρέσει το κάλυμμα από τη δική του ζωγραφιά ώστε να φανεί ποιος είναι ο καλύτερος. Ωστόσο, το κάλυμμα δεν ήταν πραγματικό αλλά ήταν η ίδια η ζωγραφιά που είχε δημιουργήσει ο Παρράσιος, ξεγελώντας έτσι τον Ζεύξι, ο οποίος αναγνώρισε την ήττα του, λέγοντας πως ο ίδιος κατάφερε να ξεγελάσει τα πουλιά, αλλά ο Παρράσιος κατάφερε να ξεγελάσει ένα καλλιτέχνη.

Μια παρόμοια ιστορία που αναφέρεται επίσης από τον Πλίνιο, λέει πως ο Ζεύξις αργότερα ζωγράφισε ένα αγόρι να κρατάει σταφύλια, οπότε πάλι ένα πουλί ξεγελάστηκε νομίζοντας πως τα σταφύλια είναι αληθινά. Αλλά ο Ζεύξις δεν ήταν ικανοποιημένος από τη ζωγραφιά αυτή λέγοντας πως ζωγράφισε τα σταφύλια καλύτερα από το αγόρι, κι έτσι τα πουλιά δεν τρόμαξαν νομίζοντας πως το αγόρι ήταν πραγματικό.

Προβλήματα - Λύσεις και Προοπτικές για το δάσος της Παναγίας.

 

Του Βάιου Τσιγάρα

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συγχωριανοί.

Το μήνυμα σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές είναι να εμπιστευθούμε νέα πρόσωπα με όραμα και όρεξη για δουλειά!

Θέλω κι εγώ να συμβάλλω με τις δυνάμεις μου, στη δημιουργία μιας νέας προοπτικής για τον τόπο που ζούμε.

Για τον λόγο αυτό καταθέτω κάποιες ιδέες, κάποια όνειρα κοινά, που μπορούν να βελτιώσουν τον τόπο και τις συνθήκες της ζωή μας.

Τι πρέπει και τι μπορεί να γίνει στο δάσος της Παναγίας, στο δάσος της καρδιάς μας!

Λόγω της περιβαλλοντικής ιδιαιτερότητάς αυτού του δάσους, η ζωτικότητά του κρίνεται αναγκαία και απαιτείται ο σεβασμός και η προστασία του χώρου.

Παράλληλα δύναται, να υπάρξει η δυνατότητα να αξιοποιηθεί οικοτουριστικά και να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους πόρους του οικολογικού κεφαλαίου της περιοχής μας.

Όμως σήμερα στο δάσος διαπιστώνονται και τα εξής σοβαρά προβλήματα:

1) Καταπάτηση μεγάλου μέρους του χώρου από παρακείμενους αγροτικούς καλλιεργητές.

2) Παράνομη και αυθαίρετη κοπή δένδρων από ασυνείδητους υλοτόμους.

3) Παράνομη ρίψη σκουπιδιών και άχρηστων αντικειμένων.

4) Αυθαίρετη εναπόθεση νάιλον και χάρτινων σακουλιών λιπασμάτων από αγρότες.

5) Επικινδυνότητα από πτώση παλαιών και ραγισμένων και ετοιμόρροπων δένδρων.

6) Εξίσου επικίνδυνη και καταστροφική είναι πολλές φορές η τήρηση σιγής αδιαφορίας, σε φθορές, σε ανθρώπινες επεμβάσεις υποβάθμισης του χώρου, που πηγάζει από την έλλειψη αξιακών αγαθών και γνωστικών αποθεμάτων.

Κατόπιν αυτών των διαπιστώσεων είναι επιτακτική ανάγκη η ανάληψη πρωτοβουλιών, παρεμβάσεων και λήψης μέτρων κατά της προσβολής του δάσους από ανθρώπινη δραστηριότητα και φυσική φθορά.

Επίσης μια σειρά από έργα βελτίωσης και αναβάθμισης του χώρου θα μπορούσε να είναι τα εξής:

Κατασκευή αστικού και θεματικού πάρκου αναψυχής: Το πάρκο θα εξυπηρετεί ανάγκες για χαλάρωση και εκτόνωση των πολιτών και θα συνδυάζει την φύση με εκπαιδευτικά προγράμματα και πλήθος δραστηριοτήτων αναψυχής.

Η αρχιτεκτονική, ο σχεδιασμός και η εσωτερική διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου θα διακρίνονται από υψηλή αισθητική και πολιτισμική ποιότητα και φυσικά με σεβασμό προς το περιβάλλον, τηρώντας όλες τις περιβαλλοντικές παραμέτρους.

Θα γίνει εμπλουτισμός της πανίδας και της χλωρίδας. Θα εμπλουτιστεί δηλαδή ο χώρος με διάφορα δέντρα και φυτά και με διάφορα ζώα του ενδιαιτήματος του συγκεκριμένου δάσους (σκιουράκια, χελώνες, σκαντζόχοιρους, λαγούς κλπ.

Για την ψυχαγωγία στο δάσος θα γίνουν: διαμόρφωση του χώρου, υπαίθριες εγκαταστάσεις και εξοπλισμός του υπαίθριου χώρου, δίκτυα υποδομής, με βοηθητικές εγκαταστάσεις και ελεύθερους χώρους. (παιδική χαρά, ειδικές διαδρομές,  βρύσες, δεξαμενές, εκθετήριο κλπ.

Στα πλαίσια του θεματικού πάρκου μπορούν επίσης να δραστηριοποιηθούν εθελοντικές ομάδες καλλιεργώντας το πνεύμα του εθελοντισμού στο ευρύ κοινό. Έτσι, για παράδειγμα αν η θεματική είναι το περιβάλλον, αυτό μπορεί να αποτελέσει πεδίο δραστηριότητας (κοινωνικοί λαχανόκηποι κ.λπ.) όλων των εθελοντικών περιβαλλοντικών οργανώσεων στις οποίες θα συμμετέχουν εθελοντικές ομάδες πολιτών.

Επίσης θα προβλεφθεί η δυνατότητα διαπαιδαγώγησης και ευαισθητοποίησης του κοινού: Θα έχει δηλαδή παιδαγωγικό χαρακτήρα έχοντας ως ανώτερο σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού στο συγκεκριμένο θέμα που θα πραγματεύεται ή θα εκτίθεται.  Θα αναπτύσσονται δηλαδή, με βάση ένα κεντρικό θέμα, που μπορεί να προέρχεται από το χώρο του περιβάλλοντος, του πολιτισμού, του αθλητισμού κ.λπ.

Όλα αυτά θα γίνουν στην βάση της δυνατότητας που μας παρέχει το δάσος, το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και απαιτεί την σύνταξη μελέτης έργου για να ενταχθεί σε ευρωπαϊκά προγράμματα και να επιτευχθεί ο στόχος για την αξιοποίησή του χώρου, που θα συντελέσει και στην προστασία, και στη διατήρηση, και στη διάσωση, του σπάνιου αυτού και πανέμορφου δάσους.

Βάιος Γ. Τσιγάρας

Υποψήφιος Σύμβουλος για την Κοινότητα Βαλτινού με τον συνδυασμό

«Τρίκαλα τόπος να ζούμε» με υποψήφιο δήμαρχο τον Γιώργο Ηλιάδη.

ΧΩΜΑΤΟΔΡΟΜΟΙ

 

«Μια διάβαση οδηγεί σε άλλη διάβαση κι όλο δεν ξέρω αν θα γυρίσω πίσω», λέει ο Ρόμπερτ Λη Φρόστ (1874-1965), όμως εγώ, μικρός κι ονειροπαρμένος, συχνά έτρεχα ξυπόλητος από τη μία διάβαση στην άλλη και πάντα γύριζα πίσω. Έτρεχα στους χαρακωμένους χωματόδρομους από τις ρόδες των κάρων και τα βαριά πέλματα των αλόγων και των βοοειδών. Αυτές οι παράλληλες αυλακιές με παρότρυναν βουβά να τις διατρέχω και να σηκώνω σύννεφο τον κουρνιαχτό πίσω μου, πηγαίνοντας από τη μία και πάντα γυρίζοντας από την άλλη. Όμως είχα την απορία πώς και τύχαινε σε κάθε δρόμο και κάθε χωριό οι αυλακιές να απέχουν το ίδιο η μία από την άλλη, όσο και οι ρόδες των κάρων ή τα ζεμένα ζώα. Πώς και τύχαινε, αναρωτιόμουν, οι διάφοροι μάστοροι κάρων σε κάθε πόλη να φτιάχνουν τα κάρα με τον ίδιο τρόπο, με ίδια, δηλαδή, την απόσταση από τη μία μέχρι την άλλη ρόδα και αργότερα είδα ότι και τα αυτοκίνητα, αγροτικά και μη, ακολούθησαν τον ίδιο τρόπο. Με έκπληξη έβλεπα τις ρόδες των αγροτικών αυτοκινήτων και των τρακτέρ να ταιριάζουν ακριβώς με τις ροδιές των κάρων. Κάποιοι μου σφύριξαν ότι για την ιδέα αυτή ευθύνονται οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι αρματηλάτες και αμαξηλάτες, που πρώτοι έθεσαν την υποχρεωτική (ίσως ιδανική) αυτή απόσταση από τον έναν μέχρι τον άλλο τροχό. Κι εγώ που δεν μπορώ να ανοίξω τα πόδια μου τόσο, ώστε να πατάω ταυτόχρονα και στις δύο αυλακιές του χωματόδρομου, εξακολουθώ και τώρα να πηγαίνω τη βόλτα μου από τη μία χαρακιά και να γυρίζω από την άλλη. Σαν μικρό παιδί. Και διαψεύδοντας ακόμα τον Ρόμπερτ Λη Φροστ, στενά ερμηνευόμενο. Όμως, όχι, δεν τον διαψεύδω, επειδή ο πανάξιος ποιητής πρόλαβε να συμπληρώσει τη σκέψη του μ’ έναν άλλο στίχο: «ο πηγαιμός και ο ερχομός εξίσου όμορφα τα δύο». Αυτό, το τελευταίο, μου πάει γάντι.

Του Ηλία Κεφάλα

Τα ηρώα των χωριών της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδρου

Η εθνική συνείδηση πάλλεται και σφυρηλατείται γενεές επί γενεών, μπροστά στα μνημεία ηρώων, που έχουν την αποστολή να διατηρήσουν την ιστορική μνήμη, να προβάλλουν καθιερωμένες αξίες, να διδάξουν και να φρονηματίσουν εθνικά.

Σχεδόν σε κάθε χωριό του νομού Τρικάλων υπάρχει ένα ηρώο, το οποίο αποτελεί το επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων, (εθνικών εορτών και επετείων, με κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών, με απαγγελίες ποιημάτων και με λόγους).

Τα ηρώα συνήθως είναι τοποθετημένα είτε σε κεντρικό σημείο του χωριού ή κοντά στα σημαντικά κτήρια της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής, και της ιστορίας του τόπου, όπως στην κεντρική πλατεία, στον περίβολο του κοινοτικού καταστήματος, της εκκλησίας ή του δημοτικού σχολείου.

Παρακάτω παρουσιάζονται και γίνεται μια αναφορά στους ποικίλους συμβολισμούς και στα νοήματα που αποδίδονται στα μνημεία.- ηρώα των χωριών της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδρου.

 

Ηρώον Δενδροχωρίου 

Το μνημείο Δενδροχωρίου βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Πρόκειται για μία μαρμάρινη σύνθεση, κατασκευασμένη από μια όρθια τετράγωνη επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα, γκρι χρώματος, τοποθετημένη πάνω σε μια πλακόστρωτη βάση. Επάνω στην πλάκα υπάρχουν εγχάρακτα, ένα δάφνινο στεφάνι, σύμβολο ειρήνης, δόξας και τιμής και η φράση: «ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ».

Πίσω από την επιτύμβια πλάκα υπάρχουν δυο μεγαλύτερα μαρμάρινα φύλλα, τραπεζοειδούς σχήματος και μπροστά και διαγωνίως εκτείνονται δύο ημικυκλικά και επικλινείς μαρμάρινα τοιχία. Όλη αυτή η σύνθεση είναι τοποθετημένη πάνω σε μια μαρμάρινη τετράγωνη εξέδρα με δύο προεξοχές (τοιχία) δεξιά κι αριστερά να αγκαλιάζουν τέσσερα σκαλοπάτια. Στο δεξιό τοιχίο υπάρχει τοποθετημένη μαρμάρινη, εγχάρακτη αναθηματική επιγραφή, η οποία αναφέρει τα εξής:

«ΔΩΡΕΑ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Γ. ΠΑΠΠΑ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ 15-2-95 ΕΤΩΝ 70».

 Στο αριστερό μέρος της βάσης κοσμεί το μνημείο ο ιστός με την ελληνική σημαία.

Ηρώον  Εξαλόφου 

Το μνημείο ηρώον του Εξαλόφου βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Πρόκειται για μία όρθια μαρμάρινη επιτύμβια στήλη, σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, τοποθετημένη πάνω σε ένα μαρμάρινο βάθρο και όλο μαζί εδράζεται σε μια τετράγωνη μαρμάρινη βάση.

Στην πρόσοψη της επιτύμβιας στήλης, υπάρχει ανάγλυφη αναπαράσταση, μιας ολόσωμης γυναικείας μορφής να κρατάει στο δεξί της χέρι τον ιστό με την ελληνική σημαία. Η εικόνα παραπέμπει στην ενσαρκωμένη μορφή της ιδέας της Ελευθερίας, η οποία διαβαίνει τα οδοφράγματα, ντυμένη με το φόρεμα μιας απλής γυναίκας του λαού, κρατώντας τη σημαία της Επανάστασης και μας διδάσκει ότι η Ελευθερία δεν είναι πάντοτε ένα δεδομένο αγαθό και η κατάκτησή της απαιτεί ομοψυχία και ενότητα, αλλά και θυσίες, ενίοτε ακόμη και ανθρώπινων ζωών.

 

Ηρώον Κάτω Ελάτης (Ασπρόβαλτος)

Το μνημείο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Πρόκειται για μία μαρμάρινη επιτύμβια στήλη με τέσσερις πλάκες, σχήματος κόλουρης πυραμίδας, όπου καταλήγει στην κορυφή της, ως επίστεψη, σε μία μπρούτζινη σφαίρα.

Η επιτύμβια στήλη εδράζεται σε ένα δίπατο βάθρο και όλο μαζί πάνω σε μία τετράγωνη εξέδρα με τέσσερις μαρμάρινους, κωνικούς κιονίσκους.

Για την προσβασιμότητα προς το μνημείο υπάρχουν πέντε σκαλοπάτια κτισμένα με πλάκες πεζοδρομίου.

Στην πρόσοψη της επιτύμβιας στήλης είναι χαραγμένος ο στίχος από το ποίημα «Θερμοπύλες» του Κ. Π. Καβάφη: «Τιμή σε εκείνους όπου στη ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες».

 

Το Ηρώων Φωτάδας

Το ηρώο της Φωτάδας βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Πρόκειται για ένα μαρμάρινο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα σε σχήμα Χ, το οποίο έχει στην κορυφή του ως επιστέγασμα έναν μαρμάρινο σταυρό.

Το έργο εδράζεται πάνω σε ένα βάθρο όπου στη βάση του υπάρχει μία μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφο έναν πάπυρο, πάνω στον οποίο αναγράφεται η φράση του Σωκράτη (Πλάτωνος «Κρίτων», 51α, 51β):

«ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ

ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΠΑΤΡΙΣ».

Από το Βιβλίο "ΜΝΗΜΕΙΑ -ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ" του Δημήτρη Τσιγάρα.

Αφήγηση του Νέλσον Μαντέλα

 

Όταν έγινα Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, ζήτησα από κάποια μέλη της σωματοφυλακής μου να πάμε βόλτα στην πόλη. Μετά την βόλτα πήγαμε για μεσημεριανό σε κάποιο κεντρικό εστιατόριο. Καθίσαμε σε κάποιο τραπέζι και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι στο απέναντι τραπέζι υπήρχε ένας μοναχικός άνθρωπος που περίμενε να τον σερβίρουν.

Όταν εξυπηρετήθηκε, είπα σε έναν από τους στρατιώτες μου: πήγαινε να ζητήσεις από αυτόν τον άντρα να έρθει να κάτσει μαζί μας.

Ο στρατιώτης πήγε και μεταβίβασε την πρόσκληση μου.

Ο άνθρωπος σηκώθηκε φοβισμένος, πήρε το πιάτο του και δειλά-δειλά ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Ενώ έτρωγε, τα χέρια του έτρεμαν συνεχώς και το κεφάλι του ήταν σκυμμένο στο πιάτο του.

Όταν τελειώσαμε το φαγητό, με χαιρέτησε χωρίς καν να με κοιτάξει, του έσφιξα το χέρι και απομακρύνθηκε.

Αυτός ο άνθρωπος ήταν φύλακας στη φυλακή που ήμουν. Συχνά, μετά τα βασανιστήρια που μου έκαναν, την ώρα  που αγκομαχούσα και εκλιπαρούσα για λίγο νερό αυτός ερχόταν και ουρούσε στο κεφάλι μου.

Προφανώς θα φοβήθηκε τώρα που τον προσκάλεσα ότι ίσως θα τον εκδικηθώ.

Όμως «οι άνθρωποι που ζητούν εκδίκηση καταστρέφουν τα κράτη, ενώ εκείνοι που ζητούν συμφιλίωση χτίζουν Έθνη».

Σκηνές από αγροτικές εργασίες και ρεαλιστικά τοπία στα έργα του Mønsted

 

Ο Peder Mørk Mønsted,  ήταν Δανός ρεαλιστής ζωγράφος (1859-1941). Είναι γνωστός για τους πίνακές του που απεικονίζουν τοπία με ρεαλιστικό τρόπο. Τα αγαπημένα του μοτίβα περιλαμβάνουν σκηνές από αγροτικές εργασίες χιονισμένα χειμωνιάτικα τοπία, ακίνητα νερά και δάση κλπ.

Οι πίνακές του σε ταξιδεύουν σε οικείους τόπους που διεγείρουν παιδικές αναμνήσεις. Έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε μια χωροχρονική κατάσταση, στο γνώριμο χωριό των παιδικών σου βιωμάτων. Βυθίζεσαι στη εικόνα του τοπίου και σε συνεπαίρνουν τα συναισθήματα, οι μυρουδιές των λουλουδιών και των δέντρων, τα κελαϊδίσματα των πουλιών, τα βελάσματα των ζώων... Νοιώθεις τον χρόνο να βραδυπορεί και απολαμβάνεις τη ζωή σε ήρεμους, αργούς και ευχάριστους ρυθμούς.

Τα πάντα φαντάζουν πιο όμορφα, πιο ευχάριστα, πιο συμπαθητικά, από τους ανθρώπους, τα νερά των πηγών, τα λουλούδια και τα χόρτα των χωραφιών, τους καρπούς των δέντρων, όλα, μα όλα είναι υπέροχα! Πόσο τυχεροί είναι εκείνοι που έζησαν ή ζούνε σε τόσο όμορφα χωριά!

Ο Mønsted ήταν ένας συνηθισμένος ταξιδιώτης. Το 1889 πήγε στην Αλγερία. Τρία χρόνια αργότερα, ταξίδεψε στην Ελλάδα, όπου ήταν φιλοξενούμενος του βασιλιά Γεωργίου Α' που είχε γεννηθεί ως Δανός πρίγκιπας. Όσο ήταν εκεί, έκανε και πορτρέτα της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. 

Τα ταξίδια του παρήγαγαν πολλά σκίτσα που έγιναν πίνακες ζωγραφικής που παρουσίασε σε πολλές διεθνείς εκθέσεις.

Τα περισσότερα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. 

ΤΟ ΣΤΑΣΙΔΙ

 

Δεν είμαι φανατικά θρησκευόμενος, έχω πολύ χαλαρή σχέση με τη θρησκεία, όμως όταν βρίσκομαι μόνος μέσα σε απόμερο βυζαντινό ή αρχαιοελληνικό ναό, και πιο πολύ στους ερειπιώνες τους, αισθάνομαι ένα ρίγος να με συγκλονίζει. Ο άνθρωπος αγωνιά πάντα για τη σωτηρία του και μάλιστα την πέρα από τα σαθρά όρια της επίγειας ζωής υπέρτατη σωτηρία. Αναζητά τα δικαιώματά του πέραν του θανάτου και το γεγονός αυτό του δημιουργεί μία πνευματική άνωση, που σχετίζεται με τη θρησκεία. Όμως πάνω σ’ αυτή την άνωση στηρίζεται και η αισθητική της κάθε θρησκείας και αυτό είναι κάτι που με συνεπαίρνει. Η αισθητική, λοιπόν, τόσο της χριστιανικής εκκλησίας όσο και του αρχαίου πανθέου με συγκινεί μέχρι δακρύων είτε αυτή εκφράζεται με τη λογοτεχνία, είτε με τη ζωγραφική και γλυπτική είτε και με την αρχιτεκτονική.

Συχνά θέλω να μένω για λίγο μόνος μέσα στα έρημα ξωκλήσια, κι αυτά να μοιάζουν εγκαταλειμμένα με σβηστά κεριά και αράχνες, με σκονισμένα στασίδια και εικόνες μαυρισμένες, που σε κοιτάζουν με έκπληξη. Να βλέπω τις αγιογραφίες ή τους παλιούς μαρμάρινους θεούς κι αμέσως να νιώθω ότι με εκλιπαρούν για κάτι αόριστο. Τότε σιγοψέλνω πάντα τον στίχο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι (1823-1930): «Στην εκκλησούλα της καρδιάς μου είναι πιασμένο το στασίδι». Μια δόση ευτυχίας είναι πάντα μια τέτοια στιγμή. Επειδή στο στασίδι της καρδιάς μας κάθονται πάντα οι πιο αγαπημένοι μας.

Του Ηλία Κεφάλα

Ανακηρύχτηκαν οι συνδυασμοί. Ποιοι διεκδικούν τις δημαρχίες στους 4 Δήμους του ν. Τρικάλων

 

Έγινε κανονικά χθες το πρωί, από το Πρωτοδικείο Τρικάλων, η ανακήρυξη των συνδυασμών που θα συμμετάσχουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 8ης Οκτωβρίου 2023.

Αναλυτικά, τις δημαρχίες των 4 Δήμων του ν. Τρικάλων διεκδικούν οι εξής:

ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ

«Επανεκκίνηση v3», Νίκος Σακκάς

 «Τρίκαλα Τόπος να Ζούμε », Γιώργος Ηλιάδης

 «Πρώτα οι πολίτες», Σπήλιος Τσιγάρας

«Λαϊκή Συσπείρωση», Γιώργος Καΐκης

 

ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

«Δύναμη Ευθύνης», Λευτέρης Αβραμόπουλος

«Ανοιχτοί Ορίζοντες», Σωτήρης Παπαχρήστος

«Λαϊκή Συσπείρωση», Λεωνίδας Κεραμίδας

 

ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΗΣ

«Πρώτα ο άνθρωπος»,  Κώστας Μαράβας

«Πορεία στο Μέλλον»,  Θοδωρής Χήρας

«Λαϊκή Συσπείρωση», Βάιος Καλύβας

 

ΔΗΜΟΣ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ

«Νέα Πνοή», Σπύρος Αγναντής

«Νέο Ξεκίνημα», Μιχάλης Μπαγιώτης

«Λαϊκή Συσπείρωση», Ευαγγελία Στεργίου

Ερώτημα - Αναφορά προς την Ανεξάρτητη Αρχή Συνήγορου του Καταναλωτή.

 

Με την πλημμύρα που έπληξε την Θεσσαλία πρόσφατα υπήρξε για μεγάλο χρονικό διάστημα διακοπή ρεύματος. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, τα καταστήματα, και οι διάφοροι άλλοι κλάδοι εργαζομένων διέκοψαν τις εργασία τους και υπέστησαν διάφορες βλάβες, με υπαιτιότητα του δικτύου της ΔΕΗ.

Ερώτημα:

Δεν εγείρεται δικαίωμα αποζημίωσης από τους καταναλωτές προς την ΔΕΗ για τις ζημίες που υπέστησαν από την διακοπή ρεύματος;  (Διακοπή εργασιών, αλλοίωση ευπαθών προϊόντων, ακύρωση συμφωνιών εργασίας με πελάτες, απώλεια εσόδων κλπ.)

H ερώτηση απευθύνεται προς κάθε κατεύθυνση και ιδιαίτερα προς την Ανεξάρτητη Αρχή "Συνήγορου του Καταναλωτή", στην οποία υποβλήθηκε η σχετική αναφορά από τον Δημήτρη Τσιγάρα.

Ο Συνήγορος του Καταναλωτή είναι μια Ανεξάρτητη Αρχή που συστήθηκε με τον ν.3297/2004 και εποπτεύεται από το Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων. Λειτουργεί ως εξωδικαστικό όργανο συναινετικής επίλυσης των καταναλωτικών διαφορών, αλλά και ως συμβουλευτικός θεσμός της πολιτείας για τη θεραπεία προβλημάτων που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του.

Οψόμεθα.

Ακατάλληλο για πόση το νερό του Βαλτινού

 

Κατόπιν εργαστηριακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν στο πιστοποιημένο εργαστήριο της ΔΕΥΑΤ, διαπιστώθηκε ότι στο Βαλτινό το νερό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΙΜΟ.

Παρακαλούνται οι καταναλωτές να μην κάνουν χρήση του νερού για ΠΟΣΗ, ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ή ΜΠΑΝΙΟ, παρά μόνο για λοιπές άλλες χρήσεις.

Η σχετική ανακοίνωση της ΔΕΥΑΤ έχει ως εξής:
«ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ-ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
Ταχ. Δ/νση: ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ 35
Τηλέφωνο : 24310 76711-12-13

Τρίκαλα, 14/09/2023

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΑΤ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΙΣ Δ.Ε. ΦΑΛΩΡΕΙΑΣ, ΕΣΤΙΑΙΩΤΙΔΑΣ, ΠΑΡΑΛΗΘΑΙΩΝ, ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ, ΚΑΛΛΙΔΕΝΔΡΟΥ & ΚΟΖΙΑΚΑ

Κατόπιν εργαστηριακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν στο διαπιστευμένο κατά ISO 17025 εργαστήριο της ΔΕΥΑΤ με αρ. διαπίστευσης 1345, στις κάτωθι τοπικές κοινότητες, διαπιστώθηκαν τα εξής:

Δ.Ε. ΦΑΛΩΡΕΙΑΣ:
• Τ.Κ. ΜΕΓ. ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΔΙΠΟΤΑΜΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΜΕΓΑΡΧΗ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΚΑΛΟΝΕΡΙΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Δ.Ε. ΕΣΤΙΑΙΩΤΙΔΑΣ:
• Τ.Κ. ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΠΑΤΟΥΛΙΑΣ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΛΟΓΓΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΧΡΥΣΑΥΓΗ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Δ.Ε. ΠΑΡΑΛΗΘΑΙΩΝ:
• Τ.Κ. ΡΙΖΩΜΑΤΟΣ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΡΑΞΑΣ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΠΛΑΤΑΝΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΕΛΛΗΝΟΚΑΣΤΡΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Δ.Ε. ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ:
• Τ.Κ. ΠΑΛΑΙΟΠΥΡΓΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΖΗΛΕΥΤΗΣ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΑΡΔΑΝΙΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Δ.Ε. ΚΑΛΛΙΔΕΝΔΡΟΥ:
• Τ.Κ. ΒΑΛΤΙΝΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΦΩΤΑΔΑΣ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΔΕΝΔΡΟΧΩΡΙΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΜΕΛΙΓΟΣ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΚΑΤΩ ΕΛΑΤΗΣ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Δ.Ε. ΚΟΖΙΑΚΑ:
• Τ.Κ. ΠΡΙΝΟΥΣ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΓΕΝΕΣΙΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΓΟΡΓΟΓΥΡΙΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΞΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟΥ - ΜΗ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ
• Τ.Κ. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ - ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

Ειδικότερα:
1. Στην τοπική κοινότητα ΚΑΛΟΝΕΡΙΟΥ το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΌΣΗ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ, παρά μόνο για εξωτερική χρήση (π.χ. αυλές –πότισμα κλπ.)
2. Στις Τ.Κ. ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΟΥ- ΛΟΓΓΟΥ- ΠΑΤΟΥΛΙΑΣ το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΟΣΗ, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ, ΣΤΗΝ τοπική κοινότητα δε ΧΡΥΣΑΥΓΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ.
3. Στις Τ.Κ. ΠΛΑΤΑΝΟΥ & ΕΛΛΗΝΟΚΑΣΤΡΟΥ το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΟΣΗ, μπορούν ωστόσο οι καταναλωτές να κάνουν χρήση αυτού για μπάνιο, μαγείρεμα και για οποιαδήποτε άλλη οικιακή χρήση.
4. Στις Τ.Κ. Παλαιόπυργου, Ζηλευτής και Αρδανίου, το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΟΣΗ, ενώ ειδικότερα όσον αφορά την Τ.Κ. Ζηλευτής συνιστάται η ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ.
5. Στις Τ.Κ. Βαλτινού & Φωτάδας το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΟΣΗ ωστόσο συνιστάται η χρήση αυτού για ΥΓΙΕΝΗ και οποιαδήποτε άλλη οικιακή ή εξωτερική χρήση.
6. Στις Τ.Κ. Γενεσίου, Γοργογυρίου και Ξυλοπάροικου το νερό ΔΕΝ είναι κατάλληλο για ΠΟΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ ενώ στην Τ.Κ. ΠΡΙΝΟΥΣ το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες προσωπικής υγιεινής.

Παρακαλούνται οι καταναλωτές αν θέλουν να κάνουν χρήση του νερού στις περιοχές που δεν συνίσταται, να το βράζουν πρώτα (100 C) και αφού κρυώσει μπορούν να το χρησιμοποιήσουν.

Επιπλέον, κατόπιν ΝΕΩΝ εργαστηριακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν στο Χημείο της ΔΕΥΑΤ και στις κάτωθι υδρευτικές γεωτρήσεις που τροφοδοτούν το δίκτυο της πόλης των Τρικάλων:
• Υ.Γ. ΟΠΙΣΘΕΝ ΑΜΑΞΟΣΤΑΣΙΟΥ
• Υ.Γ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΡΙΖΑΡΙΟΥ
• Υ.Γ. ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

διαπιστώθηκε πως το νερό ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΙΜΟ & συνεπώς κατάλληλο για όλες τις χρήσεις. Οι αναλύσεις συνεχίζονται καθημερινά σε όλο το δίκτυο του Δήμου Τρικκαίων.

Η ΔΕΥΑΤ ευχαριστεί τους καταναλωτές της για την κατανόηση και επιπλέον θα τους ενημερώνει συνεχώς μέσω της ιστοσελίδας της αλλά και μέσω ανακοινώσεων στον διαδικτυακό τύπο για την ποιότητα του νερού».

Αναμνήσεις από την τρικαλινή Εμποροπανήγυρη

Η τρικαλινή εμποροπανήγυρη, αποτελούσε και αποτελεί ακόμα και σήμερα την πιο κορυφαία εμπορική δραστηριότητα, με σημαντικά οφέλη για τον τόπο μας. Αν και πέρασε μέσα από δύσκολες συνθήκες (οικονομική κρίση, πόλεμοι, Κατοχή, λοιμοί, συγκρουόμενα συμφέροντα κ.ά.) και κινδύνεψε πολλές φορές να ματαιωθεί, ωστόσο δεν ματαιώθηκε ποτέ, από το 1883 έως σήμερα, εκτός από το 2020 με την πανδημία του κορωνοϊού και φέτος 2023 με την μεγάλη πλημμύρα της Θεσσαλίας.

Σήμερα, που θα ήταν η πρεμιέρα του πανηγυριού, ας πάρουμε μια γεύση από κάποιες αναμνήσεις παλαιότερων εποχών.

Παλαιότερα, στην εμποροπανήγυρη των Τρικάλων, θα θυμούνται πολλοί πως τα περιστέρια χρησιμοποιούνταν από τους πανηγυριώτες πλανόδιους μικροπωλητές για την πρόβλεψη του μέλλοντος και τον καθορισμό της μοίρας, καθώς αυτά με το ράμφος τους, διάλεγαν τα χαρτάκια με τις τύχες που αγόραζαν οι πανηγυριστές.

Ο άνθρωπος με τα περιστέρια που διάλεγαν την τύχη είχε στημένο τον κινητό περιστερώνα του σε μια άκρη του πεζοδρομίου. Γύρω του συνωστίζονταν πολλά κορίτσια μα και αγόρια, που ήθελαν να μάθουν τα μελλούμενά τους. Μ’ ένα τάληρο η κάθε κοπέλα έπαιρνε ένα διπλωμένο χαρτάκι που διάλεγε με το ράμφος του το περιστέρι, ανάμεσα σ’ άλλα που βρίσκονταν μέσα σ’ ένα κουτί και διάβαζε τούτα τα συνταραχτικά: «Θα ζήσεις …99 χρόνια και θα κάνεις μια καλή παντρειά μ’ ένα πλούσιο και όμορφο νέο και θ’ αγαπηθείς πολύ…». Το διάβαζε η ευκολόπιστη κοπέλα και κρυφοαναστέναζε με προσδοκία!...»

Εκεί έβλεπες την Καραγκούνα με τη βαριά παραδοσιακή στολή και τα πολλά φλουριά της να περιμένει με αγωνία και προσμονή να διαβάσει κι αυτή την «προδιαγεγραμμένη» μοίρα, που της επιφύλασσε το χαρτάκι «τύχη». 

Στην εφημερίδα «Ελεύθερη Γνώμη» της 17ης Σεπτεμβρίου 1953, διαβάζουμε στην Πανηγυριώτικη σάτιρα του Βάγγου Σούλη:

«…Αμέ για τ’ άλλα τι να πω- βάρδα και μη σου τύχει-

και θέλει το κορίτσι σου να πα να δει την τύχη

την τύχη ’κείνη που τραβά ένα περιστεράκι

και τη σερβίρει τυλιχτή γραμμένη στο χαρτάκι

και δει να γράφει αλλοίμονο- συνηθισμένο πράμα-

βαθύπλουτο ομορφονιό θα πάρει αυτή για άνδρα,

ε τότε πια, μην τη μιλάς, ψοφάει για καυγά

μον’ πάρτηνε και άραξε κάπου να φας… χαλβά…»

Στην εμποροπανήγυρη των Τρικάλων, επίσης, θα έβλεπες και τον πανηγυριστή ταχυδακτυλουργό σε κάποιο νούμερο του, να εμφανίζει ξαφνικά από το πουθενά ένα περιστέρι μέσα από ένα καπέλο ή από μια μαντήλα, να φτερουγίζει και να εντυπωσιάζει το κοινό. 

Από το πανηγύρι δεν έλειπε και ο άνθρωπος που κελαϊδούσε. Πουλούσε σφυρίχτρες με τις οποίες μπορούσες να μιμηθείς το κελάϊδημα όποιου πουλιού ήθελες, ιδίως του αηδονιού.

Η βάφτιση της μικρής Ευαγγελίας Μπουργάνη

 

Την Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2023, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κηπακίου Τρικάλων, πραγματοποιήθηκε, παρουσία συγγενών και φίλων η βάπτιση της μικρής κόρης του Αθανασίου Μπουργάνη και της Γεωργίας Τσιγάρα.

Πανευτυχείς οι γονείς Αθανάσιος και Γεωργία, οι γιαγιάδες, οι παππούδες και οι λοιποί συγγενείς, άκουσαν το όνομα της νεοφώτιστης «Ευαγγελία» από την νονά Ιωάννα Τσεργή.

Μετά το μυστήριο ακολούθησε γεύμα στην ταβέρνα «Όμορφη Θέα».

Πολλές ευχές από την Εφημερίδα μας, να ζήσει η νεοφώτιστη Ευαγγελία, να  είναι γερή και ευτυχισμένη σε όλη της την ζωή!!!  

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ

Το βίντεο

 

Ήμασταν όλοι μάρτυρες στον θάνατό του. Βρέθηκε μια κάμερα για να τον καταγράψει και να τον μετατρέψει σε συλλογικό βίωμα. Σε κοινό μας τραύμα. Αν δεν υπήρχε αυτή η κάμερα, ο θάνατος του Αντώνη Καρυώτη το βράδυ της Τετάρτης στο λιμάνι του Πειραιά θα είχε περάσει πιθανότατα, όπως συνέβαινε στην εποχή των παλαιών media, σαν δύο αράδες στο αστυνομικό δελτίο. «Διενεργείται έρευνα από τις λιμενικές αρχές προκειμένου να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος…». Το βίντεο, όμως, όσο αποτρόπαιο κι αν είναι –όσο κι αν δεν μπορείς, αφού το δεις, να βγάλεις από το μυαλό σου την αχνή σκιά που καταπίνουν οι αφροί στην πρύμνη–, επιτρέπει τώρα να αναγνωριστούν οι αυτουργοί και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Βοηθάει κυρίως να αξιωθεί ο δολοφονημένος λίγη μεταθανάτια ανθρωπιά. Βοηθάει τουλάχιστον να αποχαιρετιστεί αυτός ο «ιδιαίτερος» άνθρωπος, που μάλλον έφερε ως βάρος την ιδιαιτερότητά του όσο ζούσε, μέσα σε πάνδημη συγκίνηση. Πηγαία συγκίνηση. Αλλά μάταιη. Τι να την κάνει τώρα ο Αντώνης την ανθρωπιά;

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Τα Βαλτσινιώτικα «Η πλημμύρα» (με ντοπιολαλιά)

«Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα,

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τ' άσχημα απ' το χωριό μας…» 

Γκλιότι στουν κουρνιαχτό η φουράδα,

γλυστράν τα γουρνουτσάρχα,

γκαρίζουν τα γουμάρια, αράδα,

γαβγάν τα σκλιά, τ΄ αλτσιάρκα.

Έρχιτι μπόρα!

 

Αντάργιασι ου Κόζιακας, θεργιό!

θα βρέξει πάλι, θα βγει η Σαλαμπριά

θα πλημμυρίσει του χουργιό

κι στου λιβάδι, ούλα τα μαντριά,

κινδυνεύουν τώρα.

 

Αντάργιασι ου Κόζιακας, μαυρίλα!

 Έρχιτι μπόρα δυνατή

θα πλημμυρίσουμι κι ανίλα,

ζώα κι κόσμους θα πνιχτεί.

Ξεβράκωτη η χώρα!

 

Και πριν προκάνου να του πω,

αρχίντσι τέτχια μπόρα,

απ' έγινι στου Βαλτινό... πω! πω!

εδώ και λίγη ώρα,

πέλαγος, βαλτοχώρα!

 

Πνίτχαν τα πρόβατα, τα αρνιά,

τα γίδια, τα γιλάδια,

όλα γινίκανε με μνια

νεροποντή ρημάδια,

μας πήρε η κατηφόρα!

 

Γιόμσι απού παν' ως κατ' λούνι,

ούλα πλημμυρισμένα,

λαμανιότι στη λούτσα του γρούνι

κι ου κόσμους τάχει χαμένα

ετούτη εδώ την ώρα. 

 

Κι όλοι τον ήλιο καρτερούν

να βγει για να στεγνώσουν

κι ότι απόμεινε, αν μπορούν,

απ' το χουργιό να σώσουν,

ανάθεμα τη χώρα!!!

 

Έτσι θα γίνει...

 

(Του Παύλου Κ. Ριζαργιώτη, από τον "Ριζοσπάστη")

Ένα τρομακτικό βουητό ακούγεται απ' άκρου σ' άκρο της Θεσσαλίας. Έρχεται από τους ορμητικούς χειμάρρους που σαν μαχαίρια ξεσκίζουν τις πλαγιές των βουνών. Από τα αφρισμένα ποτάμια που σαν υγρά υνιά οργώνουν τον κάμπο.

Το νερό ξεχύνεται παντού. Απ' όπου περνάει αφήνει πίσω του λάσπες κι ερείπια. Δρόμοι σκαμμένοι, γέφυρες γκρεμισμένες, σπίτια και μαγαζιά κατεδαφισμένα. Μαντριά που μετατρέπονται σε τάφους των ζώων, χωράφια πλημμυρισμένα. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΕΚΡΟΙ.

Μέσα σ' αυτή την αποτρόπαιη βοή πώς ν' ακούσεις κάτι άλλο; Το ουρλιαχτό της νεαρής κοπέλας που το ρέμα την παρασύρει και ψάχνει κάπου να κρατηθεί. Το γοερό κλάμα του παιδιού που κοιτάζει από το παράθυρο. Την κραυγή της μάνας. Την προσευχή της γιαγιάς.

Πώς ν' αντιληφθείς το τρομαγμένο αλύχτισμα του σκυλιού που στριμώχνεται στο περβάζι. Το παραπονιάρικο νιαούρισμα της γάτας που ανέβηκε στα κεραμίδια.

Η βοή κάποτε σταματάει και μια σιωπή απλώνεται παντού. Σαν να μετάνιωσε η φύση για την καταστροφική οργή της και να μουγκάθηκαν οι ανθρώποι από το φόβο τους.

Κι ύστερα φωνές από παντού. Εγκλωβισμένοι που ζητούν βοήθεια. Φωνάζουν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους. Δεν ακούει κανείς; Να, ο συγχωριανός έρχεται με το τρακτέρ. Ο γείτονας σε γνέφει για να σου δώσει κουράγιο. Μόνο αυτοί. Πού είναι οι αρμόδιοι; Το κράτος, ο δήμαρχος, οι τοπικοί σύμβουλοι πού είναι; Αφαντοι.

Μόνοι μας θα γλιτώσουμε. Οσο πιο ψηλά ανέβουμε, τόσο πιο ασφαλείς θα είμαστε. Στις ταράτσες και τα κεραμίδια. Στις εκκλησιές και σ' άλλα κτίρια που είναι σε ψηλώματα. Μένουν εκεί αποκλεισμένοι. Χωρίς νερό, δίχως ρεύμα, πεινασμένοι, βρεγμένοι ως το κόκαλο, αποκαμωμένοι.

Μετριούνται. Κάποιοι λείπουν. Μπορεί να πρόλαβαν να φύγουν. Κι αν κάποιοι έμειναν στα πλημμυρισμένα σπίτια και πνίγονται; Η σκέψη ρίγος που διατρέχει τη σπονδυλική στήλη, τα μάτια υγραίνουν. Οι ώρες περνούν. Κι η προσμονή γίνεται απελπισία. Εγκαταλειμμένοι. Εδώ θα πεθάνουμε.

Υστερα η σκέψη πάει στο πριν. Κι ένα πελώριο γιατί σκεπάζει το μυαλό. Γιατί δεν έγιναν τα έργα που θα προλάβαιναν το κακό; Τα είχαν υποσχεθεί όλες οι κυβερνήσεις στις προηγούμενες πλημμύρες, αλλά δεν έκαναν τίποτα. Τα ξαναϋποσχέθηκαν οι τοπικοί βουλευτές σε όλες τις εκλογές που έγιναν. Οταν εκλέχθηκαν το ξέχασαν. Και οι δήμαρχοι το υποσχέθηκαν και ο περιφερειάρχης. Κι αυτοί το ξέχασαν, όλοι τους ξέχασαν.

Είναι παράπονο, πρέπει να γίνει οργή και η οργή αγώνας. Για να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Ετσι πρέπει να γίνει. Ετσι θα γίνει...