Παραδοσιακές εκφράσεις ­ Παρομοιώσεις

Οι παραδόσεις ενός τόπου, είναι ότι σημαντικό και σπουδαίο έχει να δείξει ένας λαός. Είναι οι θησαυροί που πρέπει να φυλάει ο καθένας μας στο σεντούκι της καρδιάς του. Είναι οι ρίζες του.
Με τις διάφορες παρομοιώσεις που αποδίδονται στον καθένα, ανάλογα με τον χαρακτήρα, τις σωματικές και τις λοιπές ιδιότητες των ανθρώπων του χωριού μας, συνεχίζουμε την προσπάθεια για την διάσωση και διατήρηση των παραδοσιακών εκφράσεων του λαϊκού μας πολιτισμού.
Έτσι λοιπόν, στο Βαλτινό παλαιότερα άκουγες συχνά να αποκαλούνε:
Tους άντρες:
Τον κοντό και ευκίνητο ... σβόιρα
Τον κοντόχοντρο ... κοντοστούπι ή σβίτσι
Τον λεπτό ... κουλιάντερο
Τον δειλό ... κλανιάρη ή χέζα
Τον αργόστροφο ... βόδι ή ντούκα
Τον ήσυχο και αγαθό ... αρνάκι
Τον πεισματάρη ... γαιδούρι
Τον πονηρό ... αλεπού ή μάρκα μ'έκαψες
Τον προδότη ... Ιούδα, Ισκαριώτη ή τριψιλήτη
Τον πολύ ψηλό ... κατέβα να φάμε ή τηλεγραφόξυλο

Αθύρµατα

Του ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ
Αυτές τις τραγικές µέρες που περνάµε και ιδίως µετά την καταστροφική φυσική λαίλαπα της Ιαπωνίας, ο νους πάει στα µεγάλα σύµβολα της αρχαίας µυθολογίας αλλά και της νεώτερης λογοτεχνίας που καταγράφουν µε τρόπο συγκλονιστικό την πάλη του άλογου µε το έλλογο, τη φύση µε τον πολιτισµό, το ά-ηθες µε την ηθική.
Οι συµπληγάδες πέτρες, η Σφίγγα, η Σκύλλα και η Χάρυβδις, ο εβραϊκός Λεβιάθαν και αργότερα ο ΜόµπιΝτικ του Μέλβιλ, η γιγαντιαία φάλαινα στα άσµατα του Μαλντορόρ του Λοτρεαµόν απεικονίζουν αυτήντην πάλη, όπου συνήθως ηα-ηθική βία του φυσικού κατατροπώνει τον οργανωµένο λογικά, τον αξιακό κόσµο του πολιτισµού.
Η φύση και τα φαινόµενα που τη συγκροτούν δεν έχουν αξίες, δεν έχουν κώδικα ηθικής, δεν έχουν θεσµούς και όρια. Κι αν έχουν, αν υπόκεινται σε νοµοτέλειες (δηλαδή κανόνες που υπακούουν σε έναν εσωτερικό δικό τους σκοπό-τέλος) δεν είναι πράγµατα προσεγγίσιµα από την ανθρώπινη λογική.
Ο Διονύσιος Σολωµός στον έξοχο «Πόρφυρά» του καταγράφει την πάλη ενός άλογου φυσικού κήτους µε µια νεαρή ύπαρξη, ενός θαλάσσιου τέρατος µε την αλκή µιας έλλογης ύπαρξης. Το µόνο που κατορθώνει να διδάξει είναι πως στη δεδοµένη επικράτηση της φυσικής ισχύος πάνω στην πνευµατικότητα της ανθρώπινης εµπειρίας είναι η συνειδητοποίηση της ανθρώπινης φθαρτότητας και µέσα σε µια έλλαµψη τη στιγµή της συντριβής η υπέρτατη ηδονή της αυτογνωσίας.
Έτσι η µόνη νίκη που µπορούµε να καταγάγουµε στον σεισµό και στο τσουνάµι του είναι η αίσθηση και η γνώση πως είµαστε αθύρµατα, γρανάζια στη µεγάλη µηχανή της φύσης.

Μια πρόταση έργου, για το Δήμο Τρικκαίων

Σύστημα αυτόματης ενοικίασης ποδηλάτων δημόσιας χρήσης.

Τα δημόσια ποδήλατα αποτελούν ένα θαυμάσιο μέσο για εύκολη, γρήγορη και οικονομική κίνηση στην πόλη. Συνδυάζουν την μετακίνηση με την ψυχαγωγία και την άθληση στην καθημερινή πρακτική των πολιτών.
Τα συστήματα μίσθωσης ποδηλάτων ξεκίνησαν ως θεσμός στην Ευρώπη πριν από αρκετά χρόνια και σήμερα αναπτύσσονται ραγδαία.



Το σύστημα EasyBike όπως αποκαλείται, περιλαμβάνει ποδήλατα που είναι κατανεμημένα σε διάφορους σταθμούς μίσθωσης στην πόλη. Το σύστημα είναι πλήρως αυτοματοποιημένο και παρακολουθείται ηλεκτρονικά από ειδικό λογισμικό διαχείρισης.
Τα ποδήλατα θα είναι διαθέσιμα στους κατοίκους αλλά και τους επισκέπτες της πόλης. Οι μόνιμοι κάτοικοι θα μπορούν να αποκτήσουν από τον Δήμο μια ειδική ηλεκτρονική κάρτα συνδρομητή, η οποία θα τους εξασφαλίζει πρόσβαση στα ποδήλατα ενώ οι περιστασιακοί χρήστες και οι επισκέπτες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την πιστωτική τους κάρτα στους σταθμούς μίσθωσης ώστε να παραλάβουν ένα ποδήλατο. Στην συνέχεια αφού κάποιος ολοκληρώσει την μετακίνηση του, επιστρέφει το ποδήλατο σε οποιονδήποτε από τους σταθμούς.

Μετά την πρόσφατη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» η Δημοτική Αρχή του Δήμου Τρικκαίων έχει δεσμευθεί προς την υιοθέτηση μέτρων ενίσχυσης της ποδηλατικής κουλτούρας και της χρήσης του ποδηλάτου για μετακίνηση και ψυχαγωγία στην πόλη.
Η εφαρμογή του Συστήματος αυτόματης ενοικίασης ποδηλάτων δημόσιας χρήσης, σε συνδυασμό με την δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμου στην πόλη των Τρικάλων θα αποτελέσουν ένα αξιόλογο έργο, αντάξιο της σύγχρονης εποχής και των προσδοκιών των κατοίκων.
Δεν μένει παρά οι Δημοτικοί μας Άρχοντες να υλοποιήσουν αυτή την πρόταση!!!

Οι μύγες στην τέχνη

Τότε, που οι μύγες είναι παχιές, ο χρόνος διαθέσιμος, η φαντασία στην έξαψη και το ταλέντο περισσεύει, δημιουργούνται τα μεγάλα έργα τέχνης.
Οι μύγες, εκτός από το να αποτελούν τροφή για τα πουλιά, να δίνουν χρησιμότητα στις μυγοσκοτώστρες, και να μας χαρίζουν στα φαγητά μας μια σάλτσα ξερατιών, μπορεί να αποτελέσουν και αντικείμενα έργων τέχνης.
Αν δεν με πιστεύετε, δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες και θα πιστείτε…



Η ορθή σκέψη

Το να σκέφτεται κανείς ελεύθερα είναι ωραίο, αν όμως δεν σκέφτεται ορθά τότε του είναι ΑΧΡΗΣΤΟ!

Ο Φίλιππος ζήτησε από τον Αριστοτέλη να εκπαιδεύσει τον γιο του Αλέξανδρο.

Κυρίως, του είπε, φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία.

Πέρασαν πολλοί μήνες και μάθημα γινόταν καθημερινά.

Κάποτε δε, ο Φίλιππος ζήτησε να πληροφορηθεί για τις προόδους του γιου του. Και τότε έγινε με τον μεγάλο φιλόσοφο ο ακόλουθος διάλογος:

-Πώς πάμε από φιλοσοφία;

-Δεν αρχίσαμε ακόμη.

-Πώς πάμε από μαθηματικά;

-Δεν αρχίσαμε.

-Από αστρονομία;

-Δεν αρχίσαμε!

-Καλά, τι κάνετε τόσο καιρό;

-Ακόμη τον μαθαίνω πως να σκέφτεται, απάντησε ο Αριστοτέλης.

Καλύβες και μαντριά

Οι καλύβες και τα μαντριά είναι πρόχειρες κατασκευές από φυσικά κυρίως υλικά ή και από ήδη χρησιμοποιημένα κομμάτια λαμαρίνας, τσίγκου, πλαστικών που ο ανώνυμος κατασκευαστής της υπαίθρου φτιάχνει και χρησιμοποιεί ως κατάλυμα για τα ζώα του, αλλά και ως αποθηκευτικό χώρο της σοδειάς του ή των εργαλείων για τις αγροτικές εργασίες του.

Καλύβες και μαντριά από άχυρο, τσίγκους, ξύλο ή πέτρα. Όλες από υλικά της φύσης ή χρησιμοποιημένα υλικά που φυλάχθηκαν για να ξαναχρησιμοποιηθούν…

Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες

Σόλων: Γιατί ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι το κράτος κινδυνεύει από πολιτική και κοινωνική ανυπακοή;

Λουκάς: Διότι η ανομία, βασιλεύει στην Ελλάδα του σήμερα.
Σόλων: Ναι, αλλά ποιος την υποδαυλίζει; Ποιοι είναι οι τζαμπατζήδες που λεηλατούν το κράτος; Αυτοί που δεν πληρώνουν τα παράνομα διόδια ανύπαρκτων εθνικών δρόμων, τα υπέρογκα εισιτήρια των συγκοινωνιών, το χαράτσι των απογευματινών ιατρείων, τους εξοντωτικούς λογαριασμούς της ΔΕΗ ή το κεφάλαιο που φοροκλέβει και εισφοροκλέβει νόμιμα και παράνομα, αλλά πάντα με την ανοχή του κράτους;
Λουκάς:’Ντάξει ρε παιδί μου, αλλά αφού το κράτος δεν μαζεύει φόρους, ποιος θα πληρώσει τους δρόμους, τις μεταφορές, τα νοσοκομεία, την Παιδεία;
Σόλων: Έλα ντε, ποιος; Οι εργολάβοι; Φτου κακά. Οι πλούσιοι; Δεν το θέλει ούτε ο θεός. Οι τράπεζες; Εδώ γελάνε. Οι φοροφυγάδες; Άντε να τους πιάσεις.
Λουκάς: Δηλαδή θες να πεις ότι η ανυπακοή και η αντίσταση δεν είναι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση.
Σόλων: Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η ανυπακοή, αλλά η υπακοή: στους κλέφτες του δημόσιου πλούτου και στους καταχραστές της εξουσίας. Γι’ αυτό, η ανυπακοή σε μια εξουσία που έχει σαν κανόνα την παραβίαση των κανόνων του κοινωνικού συμβολαίου δεν είναι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση, σύμφωνα με τη «Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη» του 1789.

Διόδια STOP! Δεν πληρώνουμε σε όλη την Ελλάδα!

Η εταιρία που εκμεταλλεύεται τα διόδια μέσω των υπαλλήλων δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητήσει όνομα, τηλέφωνο κλπ... όπως δεν έχει και κανένα δικαίωμα να μην σε αφήσει να περάσεις ή να σε καθυστερήσει...αν δεν πληρώσεις υπάρχει μια αστική διαφορά μεταξύ της εταιρίας και ενός ιδιώτη. Δηλαδή δεν παραβιάζεις τον Κ.Ο.Κ. ούτε η αστυνομία ή η τροχαία δικαιούται να αναμειχθεί...επίσης δεν υπάρχει κανένα θέμα προστίμου μέσω της εφορίας. Το μόνο που θεωρητικά μπορεί να σου κάνει η εταιρία είναι μήνυση και να γίνει δικαστήριο για το ποσό που χρωστάς ( ή μπορεί να ζητά το 20πλάσιο ). Όμως η σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της πολυεθνικής μπάζει νομικά από αρκετές μεριές καθώς και ο φόβος της εταιρίας για πιθανή δικαίωση κάποιου πολίτη από το δικαστήριο ( γεγονός που θα δημιουργήσει δεδικασμένο και θα δικαιώσει και όλους τους υπόλοιπους ) έχει αναγκάσει την εταιρία μέχρι στιγμής να μην προβεί σε νομικά μέτρα... βέβαια δεν μπορώ να διαβεβαιώσω ότι κάτι τέτοιο αποκλείεται να γίνει.....



Ο νέος σχολικός χάρτης για το νομό Τρικάλων

Συγχώνευση του Γυμνασίου Φήκης
στο Γυμνάσιο Βαλτινού.

Η πρόταση του Υπουργείου περιλαμβάνει την «συγχώνευση» 26 δημοτικών σχολείων του Νομού Τρικάλων.

Τα Δημοτικά σχολεία τα οποία θα κλείσουν είναι, Χρυσαυγής, 14ο Τρικάλων, Περιστέρας, Θεόπετρας, Γεωργανάδων, Δροσερού, Μουριάς, Ανταλλάξιμων, Πλατάνου, Ελευθεροχωρίου, Πετρόπορου, Νομής, Φανερωμένης, Πηνειάδας, Κλοκοτού, Κρήνης, Κρηνίτσας, Σαρακίνας, Αύρας, Αγίας Κυριακής, Λόγγου, Βυτουμά, Παναγίτσας, Κεραμιδίου και Φωτάδας.

Τα Δημοτικά σχολεία στα οποία θα μεταφερθούν οι μαθητές από τα 26 δημοτικά που κλείνουν, υποβαθμίζονται από 6τάξια σε 5τάξια.

Καταργούνται επίσης τα νηπιαγωγεία της Φανερωμένης, Αγίου Νεκταρίου και ανταλλάξιμων.

Την ίδια ώρα στην Β/θμια εκπαίδευση ο «Καλλικράτης» για την παιδεία προβλέπει την μεταφορά των μαθητών του Ζάρκου στην Φαρκαδόνα, του Ριζώματος στο 4ο Γυμνάσιο Τρικάλων, της Φήκης στο Βαλτινό, της Μεγάρχης στο Πρίνος, συγχωνεύονται το 1ο και 2ο Γυμνάσιο Πύλης και η έκπληξη έρχεται από την συγχώνευση του 2ου και 8ου Γυμνασίου Τρικάλων για τα οποία μέχρι τώρα δεν είχε ακουστεί κάποια τέτοια πρόταση.

Βαλτσινιώτικο παραμύθι

Το γράμμα...του φοιτητή...

Μάνα και πατέρα, ο γιος σας χαιρετά!
Είναι τώρα ένα εξάμηνο που έφυγα για να σπουδάσω και σας ζητώ συγγνώμη που καθυστέρησα τόσο να επικοινωνήσω μαζί σας. Θα σας ενημερώσω τώρα, μόνο που πριν σας παρακαλώ να καθίσετε κάπου.
Λοιπόν, είμαι αρκετά καλύτερα τώρα. Το βαρύ κρανιοεγκεφαλικό κάταγμα και η αμνησία που έπαθα όταν έπεσα από την ταράτσα του σπιτιού μου προσπαθώντας να γλιτώσω από τη φωτιά που ξέσπασε στο κτίριο, αμέσως με το που έφτασα, είναι πια σχεδόν παρελθόν. Παρότι πέρασα ένα μήνα στην εντατική, μπορώ τώρα να δω αρκετά καλά και κάνω μόλις δύο μικρο επεμβάσεις την ημέρα, έτσι ώστε η ανάπλαση των οστών του προσώπου μου να επιτρέψει την προσέγγιση της αρχικής μου μορφής.
Οι γιατροί πιστεύουν ότι-το πολύ-σε δύο μήνες θα είμαι και πάλι σε θέση να τρώω μόνος μου.

Η απάτη πίσω από το τραπεζικό σύστημα…

Ένα καταπληκτικό τριαντάλεπτο καρτούν που μας δείχνει με αρκετά διασκεδαστικό τρόπο την απάτη πίσω από το τραπεζικό σύστημα.
Δείτε οπωσδήποτε το τέλος της ταινίας (στο δεύτερο μέρος), όπου τίμησαν δεόντως εμάς τους Έλληνες, αν και με έναν αρκετά αμερικάνικο τρόπο.
Απολαύστε και... μορφωθείτε!

Οι Αγροφύλακες - Δραγάτες

Το επάγγελμα του αγροφύλακα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια, αν και τα τελευταία χρόνια σποραδικά, πότε καταργείται και πότε επανιδρύεται.
Το Σώμα της Αγροφυλακής υπάρχει από το 1935 και ανήκει στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Υπάρχουν ειδικοί νόμοι που ρυθμίζουν κατά κατηγορίες τα αγροτικά αδικήματα.

Τα παλιότερα χρόνια, τα κατώτερα όργανα της Αγροφυλακής ήταν:
α) οι αγροφύλακες, που διορίζονταν από τους νομάρχες.
β) οι υδρονομείς, που ρύθμιζαν τα νερά για το πότισμα των χωραφιών και
γ) οι αρχιφύλακες, που διορίζονταν από το Υπουργείο σε περιοχές που υπήρχαν τουλάχιστον δέκα αγροφύλακες. Αυτοί έλεγχαν τη δουλειά των αγροφυλάκων.

Οι Δραγασιές

Παλαιότερα, σχεδόν σε κάθε χωριό του θεσσαλικού κάμπου, υπήρχαν απλές αυτοσχέδιες καλύβες «Δραγασιές» που τις έφτιαχναν οι κάτοικοι για τις ανάγκες της επιτήρησης των αγροτικών καλλιεργειών τους.
Σε κάθε πεδινό χωριό λοιπόν υπήρχαν αυτές οι απλές αλλά πρακτικές καλύβες οι Δραγασιές, οι οποίες ήταν σε ψηλό σημείο με θέα, όπου καθόταν ο αγροφύλακας (δραγάτης) και επιτηρούσε την περιοχή.

Ήταν εντυπωσιακά κτίσματα, τα οποία κατασκευάζονταν από ξύλα και κλαδιά και φτιάχνονταν σε διάφορα περίοπτα σημεία, σε κεντρική θέση μέσα στα χωράφια ή αμπέλια, ώστε να μπορεί ο δραγάτης, να παρατηρεί, από ψηλά όλη τη γύρω περιοχή.
Τα ξύλα της εξέδρας τα «έστρωναν» με πολλά κλαδιά και έτσι, δημιουργούνταν ένα είδος πατώματος, όπου μπορούσε να κάθεται και να κοιμάται κάποιος με μεγάλη άνεση.

Εκεί ψηλά λοιπόν, ο δραγάτης έστηνε το παρατηρητήριό του, τη «δραγασιά του» όπως τις έλεγαν, για να παρατηρεί και να έχει τον απόλυτο έλεγχο της περιοχής.
Εκεί ξάπλωνε όλη τη μέρα ο δραγάτης και παρατηρούσε τα αμπέλια και τα σπαρτά, προστατεύοντάς τα από τους κλέφτες, τα πουλιά και τα ζώα.
Για να ανεβαίνει εύκολα ο δραγάτης στη δραγασιά κατασκεύαζε ξύλινα σκαλοπάτια, τα οποία τα κάρφωνε στο σώμα της δραγασιάς.
Τέτοιες δραγασιές υπήρχαν στο Βαλτινό στη γεωργική περιοχή «Αμπέλια», στις Χαλκιές (στο αμπέλι του Ψύχου), και στο Παπατσέτσου (στο αμπέλι του Τσιγάρα).

Ο Δραγάτης ήταν ένα είδος αγροφύλακα. Ήταν πάντα εποχιακός και σκοπός του ήταν η φύλαξη των αμπελιών την περίοδο της ωρίμανσης των σταφυλιών, των καρπουζιών και άλλων σπαρτών.
Η πληρωμή του γινόταν από την κοινότητα ή τους καλλιεργητές αμπελιών ή μποστανιών.

[ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :‹ δραγάτης] Δραγασιά η (ουσιαστικό) πρόχειρη καλύβα του δραγάτη, συχνά πάνω σε δέντρα. Αλλιώς δραγατσά, δραγατσούλα
Προέρχεται από τη λέξη δραγάτης < από τη σύνθετη βυζαντινή λέξη αρχιδραγάτης, από την οποία αποσπάστηκε η λέξη δραγάτης = ο αγροφύλακας και ειδικά ο φύλακας των αμπελιών. Πιθανόν επίσης, να προέρχεται από τη λέξη αμπελιδεργάτης, της Τσακωνικής διαλέκτου, από την οποία αποσπάσθηκε το δεργάτης και μετατράπηκε σε δραγάτης. Κατ΄ άλλους προέρχεται από τη Σλάβικη λέξη draga.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ: Εφυγε σαν σήμερα αλλά ακόμα και από εκεί ψηλά που είναι μας δίνει κουράγιο και μας θυμίζει πως η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Το 11 και οι δίδυμοι πύργοι

Λέγεται πως ο αριθμός 11 "αντιπροσωπεύει μια θετική σύνδεση και μια πύλη προς τα μυστήρια του σύμπαντος, και παραπέρα".
Συνδέθηκε κατά κόρον με αυτή την επονείδιστη μέρα, της τρομοκρατικής επίθεσης των δίδυμων πύργων:
Δείτε λοιπόν ορισμένες περίεργες συμπτώσεις:
Ημερομηνία επίθεσης: 9/11 - 9 + 1 + 1 = 11
Η 11η Σεπτεμβρίου είναι η 254η μέρα του χρόνου: 2+5+4 = 11
­Μετά την 11η Σεπτεμβρίου μένουν 111 μέρες για το τέλος του χρόνου.
­Το 119 είναι ο αριθμός περιοχής των Ιράκ/Ιράν. 1 + 1 + 9 = 11 (αντιστρέψτε τα νούμερα και έχετε την ημερομηνία) [λάθος: Ο αριθμός περιοχής του Ιράν είναι 98 (9+8=17), και του Ιράκ 964 (9+6+4= 19)]
­Δίδυμοι Πύργοι - δίπλα δίπλα φαίνονται σαν τον αριθμό 11.
­Το πρώτο αεροπλάνο που χτύπησε τους πύργους ήταν...

Ποτάμια, Φλέβες και Γεφύρια του Βαλτινού

Από το βιβλίο «Το Βαλτινό» του συγχωριανού μας φιλόλογου Ευάγγελου Στάθη.
Ένα ποτάμι έχει το Βαλτινό, τον Παλιοπόταμο. Πηγάζει από τη λίμνη στο Καλάμι. Κατεβαίνοντας χωρίζει την έκταση του Βαλτινού από τις εκτάσεις των χωριών Διαλεχτού, Πρίνου, Γοργογυρίου, Δενδροχωρίου, συνοικισμού Ματσουκαίικων, Φήκης και συναντιέται με τον Κεφαλοπόταμο στη Θέση «Σμίξη» κάπου εκεί που συνορεύουν τα κτήματα Βαλτινού, Κάτω Ελάτης και Φήκης. Περνάει τόσο κοντά από την περιφέρεια του χωριού, που παραλίγο να ακουμπήσει, να γλείψει τα οικόπεδα 5-10 σπιτιών.

Το σχετικά μεγάλο αυτό ποτάμι παλιά δημιουργούσε μικρά παραποταμάκια που τα λέγαμε φλέβες.

Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών σας προσκαλεί στην εκδήλωση - συζήτηση με τον Γιώργο Κολέμπα, συγγραφέα του βιβλίου,“Τοπικοποίηση”: Μια απάντηση στην “Παγκοσμιοποίηση”, που θα γίνει την Κυριακή 13 Μαρτίου, στις 11 η ώρα το πρωί, στο Μύλο Ματσόπουλου.

Γιορτάστηκε η ημέρα της γυναίκας στο Βαλτινό.

Η ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ημερομηνία επιλέχθηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Η ίδια ημερομηνία επιλέχτηκε

Απεβίωσε ο Αθανάσιος Σταυρέκας

Απεβίωσε χθες 8 - 3 - 2011 ο συγχωριανός μας Αθανάσιος Σταυρέκας του Γεωργίου και της Φωτεινής σε ηλικία 80 ετών.
Ο Αθανάσιος Σταυρέκας γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1931. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Παπαευθυμίου και είχε δύο παιδιά, την Ευτυχία και τον Βασίλειο. Κατοικούσε μόνιμα στην Περδικοράχη Τρικάλων.

Αφιερωμένο!!!

Στο ομορφότερο πλάσμα επάνω στη γη, τη γυναίκα.

Αφιερωμένο!!!

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα
θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τ' άσχημα απ' το χωριό μας.

Γιορτάσαμε στο Βαλτινό

φέτος το Καρναβάλι

και αναδείχθηκε γυμνό

το μαύρο μας το χάλι.

Μεγάλη η Σαρακοστή

κι η φτώχεια πιο μεγάλη,

μασκαρεμένη η ζωή

φαντάζει καρναβάλι.

Μασκαρεμένη η ζωή

κι όλη η κοινωνία

ζει με το φόβο στη ψυχή
μας τρώει η αγωνία.

Μας δέρνει η ανασφάλεια,

η ακρίβεια, η αφραγκία,

τα χρέη, η αναδουλειά,

τα δάνεια, η ανεργία.

Αλλοίμονο στη φτώχεια μας,

η μπάλα θα μας πάρει

αυτοί που τά ΄χουν πάντοτε

θα τρώνε το χαβιάρι

και ο λαός στη μοίρα του

όπως πάντα θα νηστεύει

σε μια διαρκής Σαρακοστή

στη φτώχεια θα οδεύει.

Γιατί όλοι αυτοί που προσπαθούν
να σώσουν την πατρίδα
στους πλούσιους δίνουν τα πολλά
και στους φτωχούς τα λίγα...

Εθιμική Καθαροδευτέρα

Του Μηνά Αλ. Αλεξιάδη

Καθηγητή Λαογραφίας στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Καθαρή Δευτέρα (κοινώς Καθαροδευτέρα), παρότι είναι η πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Σαρακοστής), είναι συγχρόνως και το αποκορύφωμα της εορταστικής Αποκριάς.
Και τούτο, γιατί η ημέρα αυτή θεωρείται προέκταση της Αποκριάς, αφού συνδέεται με τις προηγούμενες γιορταστικές ημέρες του κεφιού, των μεταμφιέσεων, της ξεγνοιασιάς, της ξεφάντωσης και της απόλαυσης άφθονου κρασιού, με νηστίσιμα, όμως, φαγητά. Λέγεται «Καθαρή» γιατί, όπως σημείωσε ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Α. Μέγας (1893-1976), από τις πρωινές ώρες της συγκεκριμένης ημέρας οι νοικοκυρές συνήθιζαν, σε παλαιότερες εποχές, να καθαρίζουν από τα λίπη τα μαγειρικά σκεύη με ζεστό σταχτόνερο. Και ο καθηγητής Δημήτριος Σ. Λουκάτος (1908-2003) πρόσθεσε ότι κάθε χριστιανός «καθαίρεται» ψυχικά και διατροφικά, γι' αυτό γιορτάζει την ημέρα αυτή στο ύπαιθρο, για να τονίσει την έννοια του καθαρμού.

Απεβίωσε ο Θεόδωρος Πολύμερος

Απεβίωσε χθες 6 Μαρτίου 2011 ο Θεόδωρος Πολύμερος του Δημητρίου και της Αγορίτσας σε ηλικία 92 ετών. Ο Θεόδωρος Πολύμερος γεννήθηκε στην Δρακότρυπα Καρδίτσης το 1919. Στο Βαλτινό ήρθε γαμπρός. Παντρεύτηκε και με την πρώτη γυναίκα του, την Ελισάβετ Μαλακασιώτη, είχε τρία παιδιά, τη Στυλιανή, τον Γιάννη και την Κωνσταντινιά. Με την Δεύτερη γυναίκα του, την Βασιλική είχε άλλα δύο παιδιά, την Ελένη και την Νίκη.

Καθαρή Δευτέρα

Σήμερα Καθαρή Δευτέρα είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να μασκαρέψουμε την κακή διάθεση των ημερών και να «κάψουμε» τον Καρνάβαλο της απαισιοδοξίας, ξεχνώντας για λίγο την καθημερινότητά μας.
Μαζί με τις ευχές μας, σας αφιερώνουμε και το παρακάτω τραγούδι της Δόμνας Σαμίου.

Γλέντησαν την Αποκριά στο Βαλτινό.

Το γλέντησαν μικροί και μεγάλοι την Κυριακή της Αποκριάς στο café local στο Βαλτινό. Στο αποκριάτικο πάρτυ μασκέ, που διοργανώθηκε, συμμετείχαν μικροί και μεγάλοι μασκαρεμένοι και ξεφάντωσαν με κέφι, μουσική και χορό.

Στο πρόγραμμα υπήρχε για τους μικρούς φίλους και κλόουν όπου μαζί με τα αστεία του, τις σερπαντίνες και τον χαρτοπόλεμο σκόρπισε τη χαρά σε όλους.

Αξιόλογες και εντυπωσιακές ήταν και οι αμφιέσεις των μασκαράδων όπου συνέθεταν και δημιουργούσαν το αποκριάτικο κλίμα της ημέρας.



Κάποτε την Αποκριά

Προοίμιο

της Πόπης Σπιτά

Τριώδιο κι ως τσίκνιζαν στις χύτρες

τα κρέατα για την Αρνοβδομάδα,

ξεγράφαμε τον καθωσπρεπισμό μας

πανέτοιμοι για κάθε κουτουράδα.

Την Τσικνοπέμπτη αλώνιζε στους δρόμους

ντροπιάρικο το πρώτο νυχτοκόπι

κι ώσπου να φτάσει η Καθαροδευτέρα

ξετσιπωμένοι γίνονταν οι τρόποι.

Γιατί και στην πατρίδα μου, τιμώντας

τις παραδόσεις για το καρναβάλι,

αφήναμε, ντυμένοι μασκαράδες,

το τιμόνι στων ηθών την παραζάλη.

Τα 8 είδη νοημοσύνης

Νοημοσύνη: «Η ικανότητα να μαθαίνουμε, να καταλαβαίνουμε ή να διαχειριζόμαστε νέες ή δύσκολες καταστάσεις, καθώς επίσης και η ικανότητα να χρησιμοποιούμε τη λογική».
Μερικές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν τη νοημοσύνη -ή ευφυία- με την απόκτηση γνώσεων, όμως οι δύο έννοιες δεν είναι ταυτόσημες.


1. Λεκτική νοημοσύνη: Η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς τη γλώσσα για να εκφράσει αυτό που έχει στο μυαλό του και να καταλάβει τους άλλους. Συγγραφείς, ποιητές, δημόσιοι ομιλητές, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, και όλοι όσοι χρησιμοποιούν τη γλώσσα ως βασικό εργαλείο για την εργασία τους έχουν αναπτυγμένη λεκτική νοημοσύνη.


2. Αριθμητική/ λογική νοημοσύνη: Η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τις βασικές αρχές που χαρακτηρίζουν ένα σύστημα που βασίζεται σε αιτία και αποτέλεσμα, όπως συμβαίνει με τους επιστήμονες. Επίσης, είναι η ικανότητα να χειρίζεται κανείς του αριθμούς και τις πράξεις, όπως οι μαθηματικοί.


3. Σωματική/κιναισθητική νοημοσύνη: Η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς ολόκληρο το σώμα του ή μέρη του (χέρια, πόδια, δάχτυλα) για να λύσει ένα πρόβλημα, ή να παρουσιάσει ένα θέαμα, ή να φτιάξει κάτι. Το πιο χτυπητό παράδειγμα είναι οι αθλητές και οι χορευτές.


4. Χωρική νοημοσύνη: Η ικανότητα να μπορεί κανείς να αναπαραστήσει το χώρο στο μυαλό του, όπως οι πιλότοι, οι καπετάνιοι βρίσκουν το δρόμο, οι γλύπτες μεταφέρουν στα αγάλματα μια νοερή αναπαράσταση κάποιου πράγματος και οι αρχιτέκτονες και οι διακοσμητές φαντάζονται πρώτα κάτι και στη συνέχεια το εκτελούν. Η χωρική νοημοσύνη έχει εφαρμογές τόσο στην επιστήμη όσο και στις τέχνες.

Ματσουκαίικα: Γνωριμία με τα χωριά του τόπου μας.

Το χωριό Ματσουκαίικα έχει υψόμετρο 115 μέτρα και απέχει από τα Τρίκαλα 13 χιλ.
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στην καταγωγή των κατοίκων που είναι στην πλειονότητα τους από το Ματσούκι Ιωαννίνων. Ματσουκιώτικα > Ματσουκαίικα.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα μερικοί Ματσουκιώτες εγκαταστάθηκαν προσωρινά στην Τσιάρα Τρικάλων. Μετά από δέκα περίπου χρόνια μετακινήθηκαν στα Βλάχικα του γειτονικού Βαλτινού και περί το 1891 εγκαταστάθηκαν στη θέση Μαργάρα της Παπαράντζας. Ήταν περίπου 30 - 40 οικογένειες και κατοικούσαν σε πρόχειρα καλυβάκια. Ασχολούνταν με λίγη κτηνοτροφία, πήγαιναν στα τυροκομεία, κουβαλούσαν ξύλα από τον Κόζιακα, και τα πωλούσαν στα Τρίκαλα, και κέρδιζαν έτσι το ψωμί τους.

Κάτοικοι στα Ματσουκαίικα το 1986

Τότε τα κτήματα της Παπαράντζας ανήκαν στους αδελφούς Χατζηγάκη (Παναγιώτη, Σωτήρη και Κώστα), που εκμεταλλεύονταν με τον ανεψιό τους Βασίλη Σκαμπαρδώνη. Οι Χατζηγακαίοι, Βλάχοι και αυτοί, από το Περτούλι Τρικάλων προστάτευαν τους Ματσουκιώτες, και τους έπαιρναν στη δούλεψή τους. Τους χρησιμοποιούσαν στα αγροκτήματά τους, για

Σημαντικές λέξεις:

Οι 6 πιο σημαντικές λέξεις:

Το Παραδέχομαι ότι αυτό ήταν ΛΑΘΟΣ.

Οι 5 πιο σημαντικές λέξεις:

Μπράβο έκανες πολύ καλή ΔΟΥΛΕΙΑ.

Οι 4 πιο σημαντικές λέξεις:

Ποια γνώμη έχεις ΕΣΥ;

Οι 2 πιο σημαντικές λέξεις:

Σε ευχαριστώ!

Η πιο σημαντική λέξη:

ΕΜΕΙΣ!

Η πιο ασήμαντη λέξη:

 ΕΓΩ!

Παλιές εικόνες του χωριού

Το παλιό καφενείο «τα χίλια δένδρα»

Ένα από τα ιστορικά καφενεία του Βαλτινού που άφησε εποχή τη δεκαετία του 1960, ήταν αυτό που έφερε την ονομασία «τα χίλια δένδρα», των αδελφών Ευάγγελου Καλαμπάκα.
Βρίσκονταν στο κτίσμα που στέγαζε πρώτα το παλιό κοινοτικό γραφείο Βαλτινού, στην σημερινή πλατεία της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου, εκεί που τώρα βρίσκεται το νηπιαγωγείο.

Γενική άποψη του Καφενείου «χίλια δένδρα».

Το καφενείο άρχισε την λειτουργία του το 1960 και γνώρισε μεγάλες δόξες. Ήταν μια οικογενειακή επιχείρηση όπου την εκμετάλλευση είχαν, ο Ευάγγελος Καλαμπάκας με τα παιδιά του.

Θαμώνες του καφενείου «χίλια δένδρα» το 1966.

Εκεί συχνάζανε οι κάτοικοι και έπιναν τα καφεδάκια τους, τα τσιπουράκια τους, τις μπύρες και τα αναψυκτικά τους, και πότε, πότε έπαιζαν και κανένα «χαρτάκι» της τράπουλας. Και όπως συνήθως γίνονταν τότε, με όλα τα μαγαζιά αυτού του είδους, λειτουργούσε και ως μικρό μπακάλικο. Διέθετε τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης και εξυπηρετούσε την γειτονιά.

Ο Νίκος Καλαμπάκας σερβιτόρος στα «Χίλια δένδρα»

Επειδή το καφενείο βρίσκονταν κοντά στην εκκλησία σε κάθε γιορτή, πανηγύρι ή γάμο απλώνανε τραπεζοκαθίσματα και στον προαύλιο χώρο του ναού και έτσι γέμιζε από πελάτες και έβγαινε το μεροκάματο.
Οι παλαιότεροι έχουν πολλές αναμνήσεις από διάφορες ιστορίες και από τα διάφορα γλέντια που στήνονταν σ΄ αυτό το καφενείο.

Θαμώνες του καφενείου «χίλια δένδρα» στο προαύλιο της εκκλησίας.

Η λειτουργία του σταμάτησε σχετικά σύντομα, όπου το 1970 έγινε γαλατάδικο και μετά από λίγα χρόνια το κτίριο γκρεμίστηκε και στη θέση του κτίστηκε εκεί το σημερινό νηπιαγωγείο.
Έμειναν μόνο κάτι ασπρόμαυρες φωτογραφίες ως ιστορικά τεκμήρια να θυμίζουν τα «χίλια δένδρα», αλλά και να φέρνουν στην επικαιρότητα χίλιες παλιές εικόνες του χωριού…

Η (Τρικαλινή) κοινωνία του glamour και της χλιδής

Μπορούμε ν’ αλλάξουμε πορεία;
Μπορούμε να ξαναονειρευτούμε;
Μπορούμε να ξαναελπίσουμε;
Μπορούμε να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα;

Του Λάζαρου Μάμαλη

Μπορούμε, εφόσον ξαναβρούμε τη ψυχή μας την οποία χάσαμε κάπου ανάμεσα στα πούρα Αβάνας, στο λουλουδοπόλεμο των μπουζουκιών και στο στοίχημα να αποκτήσουμε κι εμείς το δικό μας, Cayenne… Στην "κοινωνία" της χλιδής και του πλούτου, γιατί σ’ αυτή ζούσαμε ή προσπαθούσαμε να μπούμε, τα τελευταία χρόνια. Τα πρότυπα και οι αξίες είχαν ευτελιστεί. ... στο glamour και στη χλιδή, ξεχνώντας ποιοι ήμασταν…

Ήταν βέβαια και κοσμογονικές οι αλλαγές στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια τις οποίες δεν καταφέραμε να αφομοιώσουμε, στο αξιακό μας σύστημα, αλλά ήμασταν κι εμείς, που αποδειχθήκαμε αδύναμοι. Από τις γιαγιάδες και τους πατεράδες μας που ανεβοκατέβαιναν τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα στον Κόζιακα κουβαλώντας στην πλάτη τους,

Παιχνίδια του φακού

Ο Χρήστος και ο Μιχάλης.

Κοινό σημείο η συγγένεια: Αδέρφια.

Στα παιχνίδια του φακού

Κοινό σημείο η μύτη: Profiles και anfas

Αφιερωμένη!

Ένας ελέφαντας διδάσκει φιλοσοφία..

Για να αποδείξει ένας γνωστός σοφός ότι κανείς δεν ξέρει ΟΛΗ την αλήθεια κάλεσε να του φέρουν όλους τους εκ γενετής τυφλούς και τους είπε:
-Να αυτός είναι ένας ελέφαντας.
Ύστερα κράτησε μόνο μία ομάδα από αυτούς και έδωσε να πιάσουν μόνο τους χαυλιόδοντες. Σε άλλη ομάδα έδωσε μόνο την προβοσκίδα. Σε άλλη μόνο τα αυτιά, σε άλλη ομάδα την ουρά και πάει λέγοντας.
-Και τώρα λέει στους πρώτους: με τι μοιάζει ο ελέφαντας;
-Ο ελέφαντας μοιάζει με αλέτρι.
-Όχι, λένε οι δεύτεροι, μοιάζει με αγγούρι.
-Τι λέτε, λένε οι τρίτοι, ο ελέφαντας μοιάζει με φύλλα δέντρου.
-Μα τι είναι αυτά, λένε οι τέταρτοι, ο ελέφαντας μοιάζει με σκούπα!
Όλοι τους άρχισαν μια διαμάχη που συνεχίζεται μέχρι σήμερα…
Ο δογματισμός και ο φανατισμός που προέρχονται από άγνοια είναι εκείνα που έχουν φέρει την ανθρωπότητα στο χείλος του γκρεμού…

Το διασκέδασαν στον Ιππικό Σύλλογο Βουκεφάλα.

Ένα…διαφορετικό μονοπάτι, λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, επέλεξαν τα μέλη του Ιππικού Συλλόγου «Βουκεφάλας» την περασμένη Κυριακή.
Αποφάσισαν να «παντρέψουν» την ελληνική και μεξικάνικη κουζίνα στη φάρμα "Κόζιακα" στο Βαλτινό σε μια ιδέα του οικοδεσπότη και μέλους της διοίκησης κ. Κώστα Βότσιου με τη συμπαράσταση της συζύγου του κας Κατερίνας.



Μετά το πρώτο ποτηράκι ακολούθησαν μουσική και τραγούδια, όπως το «ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα». Την ορχήστρα αποτελούσαν ο Μίλτος Κρανιάς στο μπουζούκι, ο Νίκος Παλιούρας στην κιθάρα, ο κ. Πέτρος Καραδήμας στο τουμπελέκι και ο Κώστας Βότσιος στον τζουρά-μπαγλαμά.



Στο τραγούδι όλα τα μέλη και οι φίλοι του «Βουκεφάλα» που παραβρέθηκαν σε αυτή την όμορφη και οικογενειακή στιγμή του Ιππικού Συλλόγου.
Και σε άλλα με υγεία!