Η φύση κέρδισε γι άλλη μια φορά...

Από ώρα στριφογυρίζει πάνω στο κεφάλι μου...

Μια στα άνθη της Αμυγδαλιάς, μια στα αγριολούλουδα, και πάλι σε μένα...
Οι άλλες ζουζουνίζουν πάνω στα κάτασπρα από άνθη δέντρα, αυτή πάνω μου...
Αν συμβεί...λέω, αν, συμβεί το αναπόφευκτο, κάποιος απ' τους δυο μας θα πεθάνει...
Οι και οι δυο...
Εγώ αλλεργικός στο κεντρί κι αυτή χωρίς κεντρί πεθαίνει...
Πόλεμος...
Της εξηγώ με όλους τους καλούς τρόπους που διαθέτω....δεν μας αξίζει τέτοιο τέλος!
Δες την ομορφιά της άνοιξης, τη χαρά της φύσης, κι άλλα τέτοια...μεγάλο κρίμα!
Εκείνη επιμένει...ίδια η διαδρομή της, στα άνθη της Αμυγδαλιάς, στα αγριολούλουδα, στο κεφάλι μου...
Της λέω να φύγει και να κάνει το καθήκον της...να γονιμοποιήσει τις Αμυγδαλιές μας, να μεγαλώσουν...
Με κοιτά παράξενα...
Θυμώνω επικίνδυνα...
Ευτυχώς το κατάλαβε!...
Σταμάτησε την άχαρη διαδρομή της...
Επιτέλους!!!...
Τότε κατάλαβα...
Την είδα να γυρίζει και να πέφτει με πάθος πάνω στο μεγαλύτερο διπλανό ανθισμένο κλαδί...
Ουφ!!!...
Τέλος καλό όλα καλά σκέφτηκα και συνέχισα...
Η φύση όπως πάντα κέρδισε για άλλη μια φορά...

Του Παύλου Σαμαρά

«Υπέρυθρος» τρικαλινός φωτογράφος στη μεγαλύτερη έκθεση της χώρας

 Με χαρά ο Δήμος Τρικκαίων στηρίζει προσπάθειες τρικαλινών καλλιτεχνών, προκειμένου να προβάλλουν την πόλη. Αυτή τη φορά, πρόκειται για τον φωτογράφο Στέργιο Σπυρόπουλο, που μετέχει στην Image+Tech & Photovision 2019, τη μεγαλύτερη έκθεση για φωτογράφους, την εικόνα, το βίντεο και τις νέες τεχνολογίες.

Ο συμπολίτης φωτογράφος προβάλλει μια διαφορετική φωτογραφική προσέγγιση της πόλης των Τρικάλων με την τεχνική της υπέρυθρης φωτογραφίας. Ο Στέργιος Σπυρόπουλος κατάγεται από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Ήρθε σε επαφή με την φωτογραφία το 2005, όπου και παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας. H αγάπη του και το πάθος του για την φωτογραφία τον ώθησε να λάβει μέρος σε διάφορες εκθέσεις, ομαδικές και ατομικές. Ασχολήθηκε με διάφορα είδη φωτογραφίας αλλά τον κέρδισε η υπέρυθρη φωτογραφία. Παρατήρησε ότι αυτό το είδος φωτογραφίας δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα όσο είναι στο εξωτερικό, και γι’ αυτό η πρόκληση για γνώση έγινε μεγαλύτερη.

Μετέτρεψε την φωτογραφική του μηχανή σε υπέρυθρη, και κάπως έτσι ξεκίνησε το 2015 το project υπέρυθρη πόλη. Στην ουσία αφορά την καταγραφή του αόρατου φωτός στην ανθρώπινη ματιά. Θέλοντας να απεικονίσει την πόλη του μέσα από αυτό το πρίσμα δημιουργήθηκε η εν λόγω συλλογή. Η περιπλάνηση ξεκίνησε στα Τρίκαλα και ακολουθώντας τις καθημερινές του διαδρομές, μα αλλάζοντας την όψη της εικόνας, δημιούργησε μια νέα προσέγγιση στα συνηθισμένα του μονοπάτια. Με την υπέρυθρη φωτογραφία το αόρατο γίνεται ορατό και το τοπίο αποκτά μία μυστηριώδη και σουρεαλιστική μορφή.

Έκαναν «κόσμημα» το δημοτικό σχολείο της Κάτω Ελάτης

Με αυξημένο το αίσθημα της ευθύνης, της αισθητικής αλλά και της ανάγκης για την διάσωση, την ανάδειξη και διατήρηση της τοπικής κληρονομιάς, οι κάτοικοι της Κάτω Ελάτης ανέλαβαν δράση και ολοκλήρωσαν τις εργασίες επισκευής, ανακαίνισης και αισθητικής διαμόρφωσης του σχολικού κτιρίου και του προαύλιου χώρου του δημοτικού σχολείου του χωριού τους.

Με πρωτοβουλία της κας Μαριάνθης Ζαχαράκη και σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές και του Δήμου Τρικαίων, κατάφεραν μια σημαντική αισθητική αναβάθμιση του σχολικού περιβάλλοντος, δίνοντας μια ευχάριστη νότα στο γκρίζο της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας. 

Σχεδίασαν και υλοποίησαν με εικαστικές αξιώσεις διάφορες τοιχογραφίες και μετέτρεψαν το εγκαταλελειμμένο σχολικό κτίριο σε ένα όμορφο και αναβαθμισμένο αισθητικά χώρο, δίνοντας χρώμα και θετική ενέργεια σε όλο το σχολικό συγκρότημα.

Οι παρεμβάσεις αναμόρφωσης του σχολικού κτιρίου είναι οι ακόλουθες:

Πρόκειται για κτίριο επιφάνειας περίπου 550τμ, πρακτικά μη λειτουργικό καθώς παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα εισροής όμβριων υδάτων, αποσάθρωσης των λιθόκτιστων τοιχοδομών και κατεστραμμένων ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων του WC.

Στα πλαίσια του συγκεκριμένου δημοσίου έργου εκτελέστηκαν οι εξής εργασίες:

-Διαμόρφωση προαυλίων χώρων.

-Επισκευές και ανακαίνιση των χρωματισμών σε εσωτερικούς και εξωτερικούς τοίχους.

-Επισκευή και ανακαίνιση εγκαταστάσεων του WC .

Με την ολοκλήρωση των εργασιών αποκαταστάθηκε η ομαλή λειτουργία του κτηρίου όπου αναμένεται να λειτουργήσει πλέον ως πολιτιστικό κέντρο του χωριού.

Πρόκειται για μία αξιέπαινη δράση, για μια ενέργεια κοινωνικής προσφοράς, που θα πρέπει να γίνει πλέον θεσμός, και παράδειγμα προς μίμηση για ανάλογες πρωτοβουλίες, με στόχο την ανάδειξη και την βελτίωσης της γειτονιάς και γενικότερα όπου υπάρχει ανάγκη για την αισθητική αναβάθμιση του περιβάλλοντος.

Το γράμμα ενός φαντάρου

Σπανίζουν σήμερα οι επιστολές (τα γράμματα) της επικοινωνίας. Δεν αλληλογραφούμε πλέον, όπως άλλοτε! Το τηλέφωνο, το Fax, το ΙΝΤΕΡΝΕΤ, τα σύγχρονα επικοινωνιακά μέσα αντικατέστησαν την επικοινωνία μας με πρόσωπα αγαπημένα, με φίλους, με συγγενείς, και εκείνη η επαφή του χεριού επάνω στο επιστολόχαρτο, σχεδόν δεν υπάρχει.
Η αναμονή του ταχυδρόμου, το βλέμμα στα χέρια του, στη φορτωμένη του τσάντα, η λαχτάρα της επιστολής του αγαπημένου προσώπου, το δάκρυ που έσταζε, σε στιγμές συγκίνησης προς πρόσωπα που είχαν τρυφερούς δεσμούς, είναι πλέον βιώματα μιας άλλης εποχής.

Μια από τις περιόδους αποχωρισμού των κατοίκων του Βαλτινού ήταν και η περίοδος της στρατιωτικής θητείας των αντρών.  
Η στρατιωτική θητεία διέκοπτε την επαφή και την επικοινωνία του φαντάρου, με τα δικά του πρόσωπα και γι αυτό η επιστολογραφία, ήταν ένας τρόπος να γεφυρώσουν και να συνεχίσουν οι άνθρωποι την επικοινωνία τους.

Λυτρωτική η στιγμή του φαντάρου την ώρα της παραλαβής, και το διάβασμα της επιστολής, αλλά και πολύ ψυχοθεραπευτική η διαδικασία της σύνταξής της και η αποστολή της.

Κάποια στιγμή ο φαντάρος θα έβρισκε λίγο χρόνο για ξεκούραση, χαλάρωση και περισυλλογή. Ήταν η στιγμή και η ευκαιρία για επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Μια επιστολή, ένα γράμμα μια φωτογραφία στα αγαπημένα πρόσωπα θα έδινε τη δυνατότητα της αλληλογραφίας και έτσι θα μοιραζόταν τους καημούς, τις έγνοιες  και τα βάσανά του, με τα συγγενικά πρόσωπα.
Μια τέτοια επιστολή παρουσιάζουμε παρακάτω γραμμένη από τον συγχωριανό μας φαντάρο Δ. Χ., προς τον Δ. Μ., πριν από 56 χρόνια. 

Τεκμήριο πολύτιμο η επιστολή, ανάκατες οι αναμνήσεις και ίσως και ετεροχρονισμένες, όμως πέρα για πέρα αληθινές, και γι’ αυτό πολύτιμες.
Ας τις μοιραστούμε, όπως και τον αναστεναγμό, για τη διαφορά του τότε και του τώρα.

«Κόρινθος 28 – 1 – 63

Αγαπητέ μου Δημήτρη σε χαιρετώ ως στρατιώτης πλέον. Υπηρετώ ήδη προ εικοσαημέρου την στρατιωτικήν ζωήν η οποία είναι γεμάτη από θλίψεις, ταπεινώσεις, απελπισίες. Ευτυχώς που δεν είμαι και πολύ μεγάλος και δεν μου κακοφαίνεται τόσο η ζωή αυτή. Το μόνο που με στεναχωρεί Δημήτρη είναι το ότι ευρίσκομε μακριά από το σπίτι μου, τους συγγενείς και τους φίλους μου. Αλλά δεν πειράζει, ο χρόνος κυλάει πολύ γρήγορα και έτσι δεν καταλαβαίνουμε τόσο την κούραση και τις ταπεινώσεις.
Ένα Δημήτρη που παρατήρησα στο στρατό και το οποίο είναι θλιβερό είναι η ασέβεια προς τον θεόν. Συνεχώς υβρίζουν τον θεόν. Και το σπουδαίο είναι που υβρίζεται από ανθρώπους μορφωμένους, από πτυχιούχους Ιατρικής, φιλοσοφικής κ. α. σχολών. Ας ελπίσουμε όμως, πως κάποτε θα’ ρθει η κάθαρσις της κοινωνίας.
Όσον αφορά για μένα δια να γίνω αξιωματικός, δεν το πιστεύω διότι δυστυχώς κυριαρχεί το μέσον. Και εδώ ακόμη στο κέντρο γίνονται ζυμώσεις των μεγαλυτέρων και ισχυροτέρων. Τέλος πάντων. Επειδή πρέπει να τελειώνω λόγω του περιορισμένου χρόνου σε χαιρετώ και σου εύχομαι καλήν επιτυχία στις εξετάσεις.
Με αγάπη εν Χριστώ Δ. Μ.»

Νέοι και ενασχόληση με την πολιτική

Του Παναγιώτη Δήμου

Χλωμό το τοπίο. Αυτήν η φράση θα μπορούσε να μείνει μόνη της και να συνοψίσει όλες μου τις σκέψεις σχετικά με την ανάλυση του τίτλου του συγκεκριμένου άρθρου. Αλλά ας εμβαθύνουμε και ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Όσο πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές μπαίνουμε και επίσημα σε έναν προεκλογικό αγώνα που δυστυχώς είμαστε καταδικασμένοι να παρατηρούμε κάθε τέτοια περίοδο με πρωταγωνιστές τα ίδια πρόσωπα. Αλήθεια δεν κουραστήκατε ακόμα και εσείς οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές να κάνετε το ίδιο και το ίδιο σε κάθε προεκλογική περίοδο; Αρχικά είναι ξεκάθαρο ότι έχετε μετατρέψει την πολιτική σας σταδιοδρομία σε «δουλειά χωρίς καριέρα». Μια σταθερή πορεία κατά τη διάρκεια της θητείας, καμία φιλοδοξία και όσον αφορά την τεχνογνωσία, ας μην επεκταθώ γιατί θα στήσετε στη γωνία (πάλι).

Είμαι 22 χρονών. Δεν βιάζομαι. Απλά είμαι πάρα πολύ ανήσυχος. Έχω μια ανησυχία που σπάνια βλέπω από ανθρώπους της ηλικίας μου σχετικά με το πόσο η κοινωνία πηγαίνει προς το καλύτερο για να μπορέσει να φιλοξενήσει δικούς μου απογόνους στο μέλλον. Γιατί όμως η γενιά μου σταμάτησε να ενδιαφέρεται για την κοινωνία και το μέλλον; Γιατί μόλις 1 στους 10 νέους (και όταν λέμε νέος εννοούμε άτομα κάτω των 30 ετών) θα ενδιαφερθεί για την πολιτική; Όλοι έκαναν λάθη, λάθη δεκαετιών που κατέστησαν δύσκολο όχι το μέλλον για τη γενιά μου, αλλά ακόμα χειρότερα την θετική σκέψη για το μέλλον. Και τώρα οι ίδιοι είναι αυτοί που λένε ότι το δικό μου το μέλλον μπορούν να το διορθώσουν. Αυτό είναι ύβρις. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν τέτοιο, είτε σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, είτε σε εθνικό να μου χαράξει το μέλλον. Νομίζω ήρθε η ώρα η γενιά μου να χαράξει το δικό της μέλλον, μόνη της, με την δική της τεχνογνωσία και τα δικά της οράματα. Αλλά το θέμα είναι ότι όλοι εκείνοι έχουν «γραπώσει» το δημοσιοϋπαλληλίκι (και συγχωρήστε μου τον όρο, δεν το λέω υποτιμητικά) και δεν λένε να φύγουν. Όταν είμαι νέος και βλέπω τα γεγονότα της Φαρκαδόνας και του δημοτικού συμβουλίου δεν γελάω όπως εσείς, αλλά θλίβομαι. Και θλίβομαι για την γενιά μου. Γιατί αυτοί (γενικά μιλώντας, δεν γνωρίζω καν τους ανθρώπους), αποφασίζουν για την καθημερινότητά μου.

Δεν έχουμε ανάγκη να ακούσουμε επαίνους από κανέναν παρόλα αυτά. Δεν χρειάζεται να μας πείτε πως όταν έρθει η δική μας η ώρα θα κάνετε στην άκρη. Δεν θα κάνετε. Πέρασαν κι άλλοι νέοι σαν εμάς που είμαστε ανήσυχοι, ριζοσπάστες, αιρετικοί και ένα σωρό επίθετα που στην πραγματικότητα είναι ωραία να τα ακούς. Αλλά δεν τα λένε από αναγνώριση, από φόβο τα λένε. Οπότε αν μπορώ να στείλω ένα μήνυμα σε συνομήλικούς μου που είναι το ίδιο ανήσυχοι με εμένα (και ξέρετε ποιοι είστε, ανεξαρτήτως παράταξης), είναι πως δεν πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αιρετικοί, ριζοσπάστες και ό,τι άλλο ακούτε και εσείς και εγώ μαζί. Πιστεύω πως πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Όχι για την καρέκλα και το γραφείο. Όχι για την γραβάτα και το κουστούμι. Αλλά επειδή δεν έχουμε πολιτικά είδωλα. Και αφού δεν έχουμε πρέπει να τα δημιουργήσουμε.

Τέλος για να μιλήσω και προσωπικά, η αλήθεια είναι ότι είχα πρόταση για την τοπική αυτοδιοίκηση. Εντάξει η μισή Ελλάδα είχε. Τιμητικό που κάποιος άνθρωπος είδε κάτι καλό σε εμένα, αλλά την απέρριψα. Και την απέρριψα για όλους τους λόγους που παραθέτω παραπάνω. Ήρθε ο καιρός που εμείς που περάσαμε την εφηβεία μέσα στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση να σταματήσουμε τα παράπονα και να αντιδράσουμε. Με τον οποιονδήποτε τρόπο που πιστεύει ο καθένας. Από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο. Όταν το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι δεν πετάμε το κεφάλι, αλλά πετάμε το ψάρι και ψάχνουμε να βρούμε καινούργιο. Αιρετικοί, ριζοσπάστες και ρομαντικοί…

Ο Παναγιώτης Δήμος είναι τελειόφοιτος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών (Πολιτική και Διπλωματία) Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Μπλεκ: ο ήρωας των παιδικών μας χρόνων...

O Μπλέκ ήταν ο ήρωας των κόμικς, που έδρασε στα τέλη του 18ου αιώνα, στις ΗΠΑ.

O ήρωας που έδερνε τους Άγγλους και φορούσε γούνινο καπέλο και γιλέκο χειμώνα καλοκαίρι .
Νεαρός, περίπου 25 ετών, ύψος 1.88, μυώδης, που έδερνε αλύπητα τους κακούς Άγγλους αποικιοκράτες ή τους ινδιάνους, για την απελευθέρωση της χώρας του. Οπλισμένος με μαχαίρι, πιστόλι, καραμπίνα αλλά και τις ατσάλινες γροθιές του, σάρωνε όπου μπλεκόταν και έσωζε την πατρίδα του από μια μεγάλη καταστροφή.
Χειμώνα – καλοκαίρι ο ξανθομάλλης Μπλέκ φορούσε ένα χαρακτηριστικό γούνινο καπέλο από ζώο, γούνινο γιλέκο χωρίς να φοράει τίποτα από μέσα, στενό κόκκινο παντελόνι και καστόρινες μπότες.

Στις 3 Οκτωβρίου του 1954, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά ένα κόμικς, με την ονομασία Il Grande Blek Magigno. Ήταν δημιουργία τριών νεαρών σκιτσογράφων της καλλιτεχνικής ομάδας Esse Gesse, που την αποτελούσαν οι Ιταλοί Τζον Σινκέτο (1925-1989), Ντάριο Γκουτσόν (1926-2000) και Πιέτρο Σαρτόρι (1926-1989).

Η εικονογράφηση είχε συνήθως φόντο τις πόλεις, τα δάση του αμερικανικού βορρά, τις ινδιάνικες φυλές, τους παράνομους της εποχής και πολλά καπηλειά. Το κόμικς πουλούσε κοντά στα 500.000 τεύχη εβδομαδιαίως και οι περιπέτειες του «ξανθού γίγαντα», γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.

Οι άνθρωποι του Μπλέκ
Σε όλες του τις περιπέτειες ο Μπλέκ, είχε μαζί δύο πολύ αγαπημένα του πρόσωπα.

Τραγούδια του τόπου μας «Τρεις περδικούλες»

Στην προσπάθεια καταγραφής, διάσωσης και διάδοσης των παραδοσιακών τραγουδιών του τόπου μας, παρουσιάζουμε την κ. Ντίνα Ανδρέου – Βότσιου, από το Βαλτινό, η οποία μας τραγουδάει ακαπέλα, με την υπέροχη φωνή της, το παραδοσιακό τραγούδι «Τρεις περδικούλες». 

Τρεις περδικούλες 

Ωρέ! Τρεις περδικούλες κάθονταν
στη ράχη στο Περτούλι.

Ωρέ! Η μια κοιτάει τα Τρίκαλα
 κι η άλλη το Γαρδίκι.

Ωρέ! Κι η Τρίτη η μικρότερη
μοιρολογάει και λέει:

-Ωρέ! Καλά ήσουν Κώστα μ΄ στο βουνό,
τι γύρευες στην πόλη;

-Ωρέ! Ήρθα να ιδώ τους φίλους μου
να δω τους συγγενείς μου.

Ωρέ! Οι φίλοι με ξεχάσανε
κι αυτοί κι οι συγγενείς μου!

Ιστορικό χρέος η αποκατάσταση της γέφυρας της Μαρούγκενας

Του Λάζαρου Μάμαλη

Τώρα που ο  δήμος Τρικκαίων εξασφάλισε χρηματοδότηση για την ανάπλαση της πλατείας Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κιτριλάκη) και τις παραποτάμιας ζώνης, μήπως είναι η ώρα να… ξεχρεώσουμε και ένα παλιό… λογαριασμό με την ιστορία!

Αυτός ο… λογαριασμός έρχεται από παλιά. Από το 1941 όταν οι  Βρετανοί, κατά την υποχώρηση, ανατίναξαν την πέτρινη γέφυρα της Μαρούγκενας.  Ήταν ένα πέτρινο δίτοξο γεφύρι μήκους 31 μέτρων και ύψους περίπου 7 μέτρων.  Οι φωτογραφίες της εποχής μαρτυρούν ότι ήταν ένα περίτεχνο γεφύρι. Κατασκευάστηκε το 18ο αιώνα από μαστόρους της εποχής και  βρισκόταν στη θέση της σημερινής πεζογέφυρας, που ενώνει την οδό Όθωνος με την πλατεία  Εθνικής Αντίστασης.

Δύο περίπου χρόνια, μετά την απελευθέρωση κατασκευάστηκε ξύλινο γεφύρι, που στηριζόταν στα βάθρα του παλιού. Το 1949 έγινε η σημερινή τσιμεντένια γέφυρα χωρίς να αποκατασταθεί ποτέ το πέτρινο γεφύρι.

Μήπως ήρθε η ώρα λοιπόν, για την πιστή ανακατασκευή  της ιστορικής γέφυρας στο πλαίσιο της ανάπλασης που ετοιμάζει ο δήμος; Ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν πολλά στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η Βαρσοβία, η Δρέσδη και τόσες άλλες πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης που ισοπεδώθηκαν ολοκληρωτικά κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο ανακατασκευάστηκαν πιστά βάσει των αρχικών σχεδίων. Πρόσφατα στον εμφύλιο της Βοσνίας, καταστράφηκε η ιστορική πέτρινη γέφυρα του Μόσταρ η οποία αποκαταστάθηκε λίγα χρόνια μετά με την οικονομική συνδρομή διεθνών οργανισμών και ιδρυμάτων.

Στην πληγωμένη Ελλάδα από τον εμφύλιο δεν ήταν προτεραιότητα η διαφύλαξη της αρχιτεκτονικής κληρονομίας των πόλεων αλλά να ξεγελαστεί η πείνα  των κατοίκων της.

Τώρα που η… πείνα κάπως ξεγελάστηκε ίσως ήρθε η ώρα να εκπληρώσουμε το ιστορικό μας χρέος.

Ανακοίνωση του υποψήφιου προέδρου για την κοινότητα Βαλτινού Χρήστου Ιωάννου

Πλησιάζοντας οι Δημοτικές Εκλογές και ως υποψήφιος Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Βαλτινού οφείλω να ανακοινώσω στους συντοπίτες μου κάποιες από τις άμεσες σε προτεραιότητα ενέργειες που θα γίνουν στην περίπτωση Εκλογής μας.

Ως δεδομένο τα θέματα Καθαριότητας, Φωτισμού και Ύδρευσης φυσικά θα είναι πάντα στις προτεραιότητες μας
Πέραν αυτού θα προχωρήσουμε σε θέματα που σήμερα δεν υπάρχουν στην Κοινότητα μας και στόχος μας είναι να τα υλοποιήσουμε το συντομότερο δυνατόν!

1). Δημιουργία Τράπεζας αίματος του χωριού

2). Εφοδιασμός με Απινιδωτή και εκπαίδευση κατοίκων του χωριού για τον χειρισμό του. Μην ξεχνάμε ότι πέραν των κατοίκων υπάρχει στο χωριό μας Γυμνάσιο και Λύκειο με αρκετούς μαθητές από πολλά διπλανά χωριά.

3).Κατασκευή Υπαίθριου Πάρκου Άθλησης με υπαίθρια όργανα άθλησης με Δωρεάν και Ελεύθερη για όλους χρήση που ως στόχο θα έχει στην προσέλκυση ολοένα και περισσοτέρων ανθρώπων στον αθλητισμό, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάθε ένα από εμάς να γυμναστεί αερόβια, στην ύπαιθρο, μόνος ή με παρέα. Επίσης βασικός στόχος ενός αθλότοπου είναι η δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου και η ανέξοδη άθληση όλων των πολιτών ανεξαρτήτου φύλου και ηλικίας, οποιαδήποτε ώρα και ημέρα με ασφάλεια και σιγουριά.

4).Συντήρηση, διαμόρφωση και αξιοποίηση του Γαλατάδικου ως χώρου που θα αποφασιστεί μετά από ομόφωνη απόφαση των κατοίκων με δημόσιο διάλογο. Τα εργαλεία και μηχανήματα καθαριότητας θα μετεστεγαστούν σε πλησιέστερο χώρο εντός της Κοινότητας.

5).Θα ασχοληθούμε σοβαρά για την Προστασία, Περίφραξη, Δενδροφύτευση, Ανάδειξη και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί για το μοναδικό στην καρδιά μας αλλά και στο είδος των αιωνόβιων δένδρων στην Ελλάδα δάσος της Παναγίας !!!

6).Ενημέρωση, παράπονα, απόψεις και γενικά θέματα που αφορούν την Κοινότητα μας σε τακτά η έκτακτα χρονικά διαστήματα σε Δημόσιο διάλογο.

Μέσα από την χρηματοδότηση Ευρωπαικών προγραμμάτων, του Υπουργείου Αθλητισμού η Επιδοτήσεις του Δήμου μας θα αναζητηθούν οι πόροι για την υλοποίηση μερικών όσων αναφέρθηκαν παραπάνω.
Δεν είμαστε αντίπαλοι με κανέναν, ζούμε ειρηνικά με όλους αγαπάμε τον τόπο μας και προσπαθούμε μόνο για το καλό του!!!

Παράθυρα μνήμης προς το παρελθόν

Το παράθυρο του καφενείου

Η σημερινή μας ανάρτηση, έχει ως θεματική ενότητα «Τα παράθυρα μνήμης προς το παρελθόν». Τι θέλουν να μας πουν άραγε, τα παράθυρα; 
Επιλέξαμε λοιπόν και εστιάσαμε σε μια σειρά από παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν στο Βαλτινό και αποτελούν μια ενδιαφέρουσα ενότητα, όπου κυρίαρχο στοιχείο του κάδρου της κάθε φωτογραφίας είναι το παράθυρο, στο οποίο επιχειρείται παράλληλα και μια προσέγγιση που είναι άμεσα συνυφασμένη με την ποιητική έκφραση.

Μάρτυρες γεγονότων και συναισθημάτων, μεταφέρουν μηνύματα, μας προσφέρουν τη θέα προς τον κόσμο και μέσα από τα πλάνα του φωτογραφικού φακού που απεικονίζουν το χθες και το σήμερα, ξετυλίγεται ένα νοητό ταξίδι στο μύθο και στην ιστορία του τόπου μας.

Φωτογραφίες απλές, καθημερινές, ομαδικές, οικογενειακές, αλλά μέσα τους υπάρχει το παράθυρο, το οποίο παρατάσσεται στη σκηνογραφία και δημιουργεί τάξη και συνειρμούς.

Παράθυρα ανοιχτά, κλειστά, μισόκλειστα, σχολείου, φυλακής, παράθυρα από σπίτια, αποθήκες, καταστήματα, σαν ίχνη μιας περασμένης ζωής ή σαν στοιχεία της νεοελληνικής παράδοσης, που διεγείρουν το βλέμμα και την αισθητική.

Πόζα μέσα από το παράθυρο

Στέκουν εκεί, μαζί με την ανθρώπινη παρουσία και την ανάγκη της, απέναντι από τη φθορά του χρόνου και διεκδικούν ακόμα το μεράδι της δικής τους αισθητικής παρουσίας. Και ταυτόχρονα μας φέρνουν σε επαφή με έναν λιτό κι απέριττο, οπωσδήποτε, αλλά μάλλον πιο ευτυχισμένο και σίγουρα πιο αρμονικό και γήινο κόσμο.
Παράθυρα που αποτελούν ντεκόρ στη σκηνογραφία της φωτογραφίας και μας αποκαλύπτουν σταδιακά το ποιητικό πρόσωπο μιας ξεχασμένης, αλλά υπό ένα ορισμένο πρίσμα, επίκαιρης Ελλάδας.

Παράθυρα, σαν αυτά που αναζητούμε όλοι μας και δεν τα βρίσκουμε ή δεν θέλουμε να τα βρούμε. 

Τρεις γενεές στο παράθυρο

Λέξεις του τόπου μας, από το Γλωσσάρι Ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής. ΥΨΙΛΟΝ

Του Ευαγγέλου Στάθη Φιλολόγου

Συνεχίζοντας την παρουσίαση μέρους από το λεκτικό – γλωσσολαογραφικό υλικό που αφορά τον τόπο μας, και το οποίο έχει καταγραφεί στο βιβλίο μου με τίτλο: «Γλωσσάρι ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής», γίνεται μια επιλογή λέξεων που αρχίζουν από το γράμμα (Υ) και παρουσιάζονται παρακάτω με αλφαβητική σειρά:

υνί  του ουδ. ους.  1) το κοφτερό εξάρτημα του αλετριού που οργώνει το χώμα  2) στις φράσ. βρήκι η νύφη του υνί κατ’ απ’ την πόρτα (παροιμ. για κάτι πολύ εύκολο και σίγουρο) – χάλασι του υνί να φκιάσει βιλόνι

ύπιργα  τα ουδ. ουσ.  τα σύνεργα· κάθε αντικείμενο ή εξάρτημα για τη διευκόλυνση της ζωής του ανθρώπου: καλά είνι η άνθρουπους να τά’χει ούλα τα ύπιργα σπίτι τ’

υπουγραμμός  η αρσ. ουσ.  στη φράση τύπος και υπογραμμός (για άνθρωπο που αποτελεί υπόδειγμα στη συμπεριφορά του)

υπουκύβου  ρ. αμετ. αόρ. υπούκυψα· υποκύπτω, υποχωρώ: ό,τι  κι να τουν πεις, μα καλέ  μ’  μα ’χαμνέ μ’, τίπουτι αυτός, πουτέ δεν υπουκύβει – έιπι είπι, μι πήρι τ’αυτχιά μ’,  στου τέλους υπούκυψα κι ’γω, τι νά’ κανα;

ύστιρου  του ουδ. ουσ.  το ύστερο· ο πλακούντας του εμβρύου που βγαίνει από τη μητέρα μετά τον τοκετό

ύστρα  και  ύστρας  επίρρ.  ύστερα  μετά, κατόπιν: ας πλαεάσουμι τώρα κι ύστρα γλέπουμι τι κάνουμι

υφάδι  του ουδ. ουσ.  το νήμα που διαπλέκεται με το στημόνι και υφαίνεται στον αργαλειό: γνέθου του υφάδι  – έβαψα του υφάδι

ύφαμα  του ουδ. ουσ.  το ύφασμα που υφάνθηκε στον αργαλειό: αυτό του γνέμα τό’χου για ύφαμα κι αυτό για πλέξιμο – έκανις τόσου ύφαμα σήμιρα; μπράβο!

ύψουμα  του ουδ. ουσ. ειδική σύντομη ιεροτελεστία κατά την οποία ο ιερέας αγιάζει τον άρτο (κομμάτι αρτοκλασίας)· ο άρτος αυτός τοποθετείται στην κορυφή ενός πιάτου ή ενός δίσκου γεμάτου με βρασμένο και ζαχαρωμένο σιτάρι, πάνω στο οποίο μπήχνεται ένα αναμμένο κερί. Η τελετή αυτή γίνεται κατά την ονομαστική γιορτή κάποιου ή κατά τη γιορτή του αγίου της ενορίας: σκώνου του ύψουμα στη νηκκλησιά – πχοιος σήκουσι του ύψουμα απ’ τουν Άγιου σήμιρα που γιουρτάζει;

42 τακτικότερους μαθητές αναγνώστες της βράβευσε η Δημοτική Βιβλιοθήκη Τρικάλων

Σε εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης, 3 Απριλίου 2019, στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Τρικάλων, βραβεύτηκαν οι 42 τακτικότεροι μαθητές αναγνώστες της, βιβλιοφάγοι, που αντιμετωπίζουν το διάβασμα ως στοιχείο της βελτίωσης της διαδικασίας μάθησης.

Μεταξύ των βραβευθέντων μαθητών υπήρξαν και 2 συγχωριανοί μας, ο Παύλος Μιχ. Παπακώστας, και η Αφροδίτη Μιχ. Παπακώστα.

Η απονομή των βραβείων έγινε από εκπροσώπους του Δήμου Τρικκαίων και της Δημοτικής βιβλιοθήκης.

Η Βράβευση του Παύλου Παπακώστα από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μιχαήλ Λάππα.

Ο "ΜΥΘΙΚΟΣ" ΜΕΛΙΓΟΣ

Του Ηλία Κεφάλα

Έτσι χαρακτηρίζει η έγκριτη φιλόλογος και ποιήτρια από το Αγρίνιο Χρυσούλα Σπυρέλη το μικρό χωριό μου Μέλιγος που είναι μια άσημη δαχτυλιά μέσα στον δοξασμένο κάμπο των Τρικάλων. Αναγκαστικά αναρτώ μια φωτογραφία του κάμπου αυτού: ο φωτογράφος βρίσκεται στο βορειοανατολικό φρύδι του χωριού και κοιτάζει μπροστά του το απλωτό όρος Κερκέτιον ή Κόζιακας. Πίσω από τον φωτογράφο κυλάει ήρεμα το άλλο σύνορο: ο Πηνειός ποταμός. Η Χρυσούλα φαντάζεται έναν κορμό από το δέντρο μέλιγος (δεσποτάκι) να γεφυρώνει το ποτάμι με το βουνό και πάνω του να πορεύονται οι κατατρεγμένοι γυρεύοντας τη σωτηρία τους.

Ευχαριστώ την αγαπημένη Χρυσούλα για το νέο βιβλίο της "ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΤΗΣ ΑΝΗΛΙΑΓΗΣ" (Γαβριηλίδης 2019) που είναι γεμάτο με απόηχους του δημοτικού τραγουδιού, της τοπικής μυθολογίας, αλλά και με σχετικές διακειμενικές αναφορές. Εδώ ας δούμε πώς βλέπει το χωριό μου που δεν επισκέφτηκε ποτέ.

ΜΕΛΙΓΟΣ

Τα παιδικά μας όνειρα χωμένα μες στο χιόνι
μ' ένα βουνό στις πλάτες μας ορθό και βουρκωμένο
-ψιθύριζαν τα δέντρα του στιχάκια του θανάτου-

Και το ποτάμι ανάμεσα κατεβασιά να φέρνει
σπασμένα εικονίσματα, θάμνους ξεριζωμένους
και μια πνιγμένη ομορφιά με χέρια απελπισμένα
να την ξεβράζει ολόγυμνη στις όχθες να τη σπρώχνει.

Ανάστατος ο Μέλιγος κοιτάει να γεφυρώσει
Ρίχνει στα δίπλα τον κορμό κι απάνω του περνάμε
ακριβατώντας στα τυφλά -μια στο σκοτάδι
μια στο φως- παιχνίδια του ανέμου.

XΡΥΣΟΥΛΑ ΣΠΥΡΕΛΗ
Χρυσούλα Σπυρέλη

Τοπιογραφία του Απρίλη

Απρίλης!

Η καρδιά της άνοιξης.

Η φύση γέμισε χρώματα κι αρώματα. Πνίγεται στο πράσινο, στην ποικιλία των λουλουδιών, στην εναλλαγή των χρωμάτων!

Χορταίνει το μάτι από χρώματα, χορταίνει το αυτί από ήχους, χορταίνει η όσφρηση από αρώματα!

Ό,τι καλό συμβαίνει στον τόπο μας, ξεκινά από τη φύση της, η οποία αγκαλιάζει, εμπνέει, δίνει έναυσμα για ζωή και για κάθε είδους δημιουργία.

Πανδαισία χρωμάτων. Κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου, το γαλάζιο του ουρανού συναντά το πράσινο της γης, το καφέ, το κόκκινο…

Του ήλιου, που όταν δύει πίσω από τον Κόζιακα παρουσιάζει τέτοιες συνθέσεις και αποχρώσεις ώστε δίνει την αίσθηση μιας γλυκιάς μελαγχολίας.

Του ήλιου, που όταν ξανά ανατέλλει μέσα από τα δέντρα του κάμπου, δίνει την αίσθηση της ελπίδας και της αισιοδοξίας.

Και φυσικά, μια βόλτα στην εξοχή ενδείκνυται για αναψυχή και επαφή με τη φύση.

Ακολουθήσαμε το μονοπάτι της εξοχής, καταγράφοντας με τον φωτογραφικό φακό, μια λουλουδιασμένη διαδρομή, κάπου εκεί στα αναρίθμητα ξέφωτα του πανέμορφου θεσσαλικού κάμπου.

Η επιλογή μας δικαίωσε, οι εικόνες του τόπου μας καταγράφτηκαν και η εμπειρία έγινε βίωμα!

Καλό μήνα!

Η Βόλτα του Βαλτινού (Περασμένες αξέχαστες εποχές)!

Αναβιώνοντας την τοπιογραφία αλλά και την ηθογραφία της γενέτειρά μας, μπορεί κανείς να εκθέσει στην ειδυλλιακή ομορφιά των εικόνων το ίχνος μιας ασίγαστης νοσταλγίας.

Η ζωή στο χωριό έχει πολλές κρυφές ομορφιές. Εκεί, ανθοβολεί μια φύση ευδαίμων.

Ουράνια τόξα αιωρούνται πάνω από αστραπόβολα ποτάμια, πεδιάδες λαμποκοπούν κάτω από τον ήλιο, περιφέρειες κατάφυτες με πλατάνια κατρακυλούν προς το νερό, μαντριά ασπρίζουν στην πρασινάδα των λιβαδιών, πουλιά φτεροκοπούν κελαηδώντας προς το σούρουπο, σπαρτά γέρνουν κατάφορτα στο φύσημα του ανέμου, ξωκλήσια προβάλλουν την ιερότητα σε αλσάκια.

Μα πάνω απ’ όλα αυτά είναι οι άνθρωποι με τις συνήθειές τους, με τα ήθη και έθιμα με τον πολιτισμό τους, με τις μνήμες. Μνήμες που μας βοηθούν να τις ανασύρουμε οι παλιές φωτογραφίες. Επί του προκειμένου, εδώ θα θυμηθούμε το σεργιάνι, τη Βόλτα.

Παλαιότερα, κάθε Κυριακή, τα καλοκαιρινά απογεύματα μέχρι αργά το βράδυ, ο δρόμος, η «Δημοσιά» του Βαλτινού, γέμιζε από κόσμο, κυρίως αγόρια και κορίτσια, που έβγαιναν για να κάνουν τη βόλτα τους.

Αυτή η βόλτα, που γίνονταν κατά τις δεκαετίες του ΄70 και ΄80, είχε γίνει σχεδόν θεσμός για το Βαλτινό και ήταν τόσο ξακουστή, που την επισκέπτονταν, από όλα τα γύρω τα χωριά, οι νέοι για να διασκεδάσουν.

Με τα ποδήλατα, τα μηχανάκια, τα τρακτέρ και κάπου - κάπου κανένα αυτοκίνητο έφθαναν οι νέοι από τα γύρω τα χωριά, κάθε Κυριακή για τη βόλτα στο Βαλτινό. Έρχονταν από την Παπαράντζα, το Διαλεχτό, το Μέλιγο, τον Ασπρόβαλτο, την Τσιάρα, την Πηγή και από άλλα χωριά.

Η «βόλτα», (το σεργιάνι), ξεκινούσε από τη «Γελαδαριά», από το περίπτερο του «Σπύρου Παπακώστα», και έφτανε μέχρι το σπίτι του Παντελή Κλιάκου.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού στο Προσκήνιο της Τοπικής Ανάπτυξης

Το ΤΕΕ/ΚΔΘ καλεί όλους τους υποψήφιους Δημάρχους στην υιοθέτηση και ενσωμάτωση στο πρόγραμμά τους των παρακάτω μέτρων, που συμβάλλουν στην:

-προσέλκυση επενδύσεων

-τόνωση της τοπικής οικονομίας και την μείωση της ανεργίας

-αειφόρο ανάπτυξη και την αναχαίτιση της κλιματικής αλλαγής

-αναβάθμιση του δομημένου περιβάλλοντος

-ασφάλεια των πολιτών

Τα μέτρα αποτελούν πολιτικές στην κατεύθυνση του Συμφώνου των Δημάρχων.  Όποια Δημοτική αρχή τα υιοθετήσει, θα δει μία αναπτυξιακή έκρηξη της 1ης πενταετίας για την περιοχή του Δήμου της, που σημαίνει δουλειές για τους δημότες της. Επιπλέον σε βάθος 20ετίας θα μπορεί να μιλάει για μία πράσινη πόλη, ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ταυτότητας με θωρακισμένα ενεργειακά και έναντι σεισμών κτίρια.

Μέτρο 1 – Νέα κτίρια

1.1 – Νέα κτίρια Ενεργειακής Κλάσης Α

Στόχος: Ο στόχος αυτού του μέτρου είναι όλα τα νέα κτίρια να είναι ενεργειακής κλάσης Α.

Ωφελούμενοι: Ιδιώτες και επιχειρήσεις

Διάρκεια: 5 έτη (2020-2025)

Κίνητρα:

1.      Δωρεάν τέλη σύνδεσης με δίκτυα ύδρευσης – αποχέτευσης

2.      Απαλλαγή από δημοτικά τέλη για 10 έτη

1.2 – Νέα κτίρια ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ταυτότητας

Στόχος: Όλα τα νέα ιδιωτικά κτίρια να είναι ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ταυτότητας με σχετική έγκριση από επιτροπή που θα μετέχουν ο Δήμος, το ΤΕΕ και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων.

Ωφελούμενοι: Ιδιώτες και επιχειρήσεις

Διάρκεια: 5 έτη (2020-2025)

Κίνητρα:

1.      Δωρεάν τέλη σύνδεσης με δίκτυα ύδρευσης – αποχέτευσης

2.      Απαλλαγή από δημοτικά τέλη για 10 έτη

Συνδυασμός 1.1 & 1.2: Επέκταση απαλλαγής δημοτικών τελών κατά 5 έτη, σύνολο 15.

Μέτρο 2 – Υφιστάμενα κτίρια

2.1 – Θωράκιση υφιστάμενων κτιρίων

Στόχος: Ο στόχος αυτού του μέτρου είναι η αντισεισμική και ενεργειακή θωράκιση νομίμως υφιστάμενων κτίρια.

Ωφελούμενοι: Ιδιώτες και Επιχειρήσεις

Διάρκεια: 15 έτη (2020-2035)

Κίνητρα για επιχειρήσεις: Απαλλαγή από δημοτικά τέλη για 10 έτη για κτίρια ενεργειακής κλάσης Β και φέροντα βεβαίωση στατικής επάρκειας.

Κίνητρα για ιδιώτες: Βάσει κοινωνικών και εισοδηματικών κριτηρίων απαλλαγή από δημοτικά τέλη έως και 10 έτη για κτίρια ενεργειακής κλάσης Β και φέροντα βεβαίωση στατικής επάρκειας.

Η κεντρική γέφυρα των Τρικάλων

Τα Τρίκαλα χρωστούν πολλά από την ομορφιά τους στο γραφικό τους ποτάμι. Η φύση δώρισε στην πόλη των Τρικάλων ένα όμορφο ποτάμι που φιδοσέρνεται και τη διασχίζει από τη μία άκρη στην άλλη.

Οι δύο όχθες του συνδέονται με πολλά γεφύρια.

Σήμερα από όλες τις γέφυρες ξεχωρίζει η όμορφη σιδερένια γέφυρα, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δίπλα από την κεντρική πλατεία. 

Η κεντρική γέφυρα των Τρικάλων κατασκευάστηκε το 1886 από τη γαλλική εταιρία η οποία κατασκεύασε και το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλεως. Έχει μήκος 31μ. και ύψος 6,30μ.

Στο διάβα της ιστορίας έζησε όλα τα μεγάλα γεγονότα των Τρικάλων και ως σημείο αναφοράς και αξιοθέατο, απαθανατίστηκε από πολλούς φωτογράφους.

Μια τέτοια συλλογή παλιών φωτογραφιών, από την ημέρα των εγκαινίων της μέχρι σήμερα παρουσιάζουμε παρακάτω.

Νέο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον» για 20.000 σπίτια

Την προκήρυξη νέου προγράμματος «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον» για την ενεργειακή αναβάθμιση 20.000 κατοικιών τον επόμενο μήνα, ανήγγειλε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης μιλώντας σήμερα σε εκδήλωση της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου.

Όπως είπε, το πρόγραμμα θα προκηρυχθεί μόλις υπάρξει συμφωνία με τις τράπεζες, ενώ τόνισε ότι η εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια αποτελεί βασική συνιστώσα του εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, που περιλαμβάνει τους στόχους μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου καθώς και αύξησης της διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ως το 2030.

Ο κ. Σταθάκης αναφέρθηκε στη νέα λατομική νομοθεσία, με την οποία όπως είπε απλουστεύθηκε η διαδικασία αδειοδότησης των επιχειρήσεων καθώς και στο νέο ειδικό χωροταξικό Πλαίσιο που είναι υπό εκπόνηση. Για το κόστος της ενέργειας που είναι σημαντικός παράγοντας για τον κλάδο του αλουμινίου ο υπουργός υπογράμμισε ότι στα τέλη του έτους θα λειτουργήσει το χρηματιστήριο ενέργειας που θα δώσει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να διαλέγουν το ενεργειακό τους μείγμα μέσω διμερών συμβολαίων, ενώ με την εφαρμογή του κοινοτικού πλαισίου για το target model θα υπάρχει πρόσβαση σε φθηνότερες αγορές ενέργειας μέσω των διασυνδέσεων. Σημείωσε ακόμη ότι η βιομηχανία χρειάζεται ιδιαίτερο καθεστώς, το οποίο ήδη εφαρμόζεται στο βαθμό που επιτρέπεται από την κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού.