Η μαθηματική έκφραση της αρμονίας

 «Η μαθηματική έκφραση της αρμονίας που ενυπάρχει στην φύση και η εφαρμογή των αρμονικών αυτών κανόνων στην τέχνη».

Παρουσίαση της εργασίας του Θωμά Δασκάλου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Τρικάλων. Μουσική απόδοση Ανδρέα Τσέγα.

Πώς μορφοποιείται το σχήμα και η δομή της ύλης; Τι είναι αυτό που μας κάνει να έχουμε αντίληψη του Ωραίου, της Αρμονίας, της Αισθητικής, της Μουσικής, του Μέτρου;

Μια συναρπαστική περιήγηση πρόκειται να παρουσιάσει ο συμπολίτης μας Θωμάς Δασκάλου, Αρχιτέκτων Μηχανικός, μέσα από την οποία ξεδιπλώνονται «ιεροκρύφια μυστικά» της φύσεως, ο ενκρυπτόμενος ‘Ερως ή Λόγος, όπως οι έννοιες αυτές εκφράστηκαν μέσα από την Ελληνική σκέψη. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που αποκωδικοποίησαν την θεία αρμονία και την εφήρμοσαν στην ποίηση, τον λόγο, το θέατρο, την γλυπτική την ζωγραφική, την Αρχιτεκτονική και γενικότερα στην αντίληψη του Υψηλού και του Ωραίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική στον κόσμο που έχει να επιδείξει τις λέξεις «Μουσική», «Αρμονία», «Κόσμος», «Αναλογία» κλπ.

Η ανάπτυξη του θέματος θα γίνει με τρόπο απλό και κατανοητό, με προβολή εικόνων, επεξηγήσεων και παραδειγμάτων.

Η παρουσίαση περιλαμβάνει και μία μοναδική εκπληκτική παγκόσμια πρωτοτυπία, προϊόν συνεργασίας του Θωμά Δασκάλου και του συμπολίτη μας εξαίρετου καθηγητή μουσικής και συνθέτη του Δημοτικού Ωδείου Τρικάλων, Ανδρέα Τσέγα. Μετά από μία σε βάθος ανάλυση των αρμονικών κατασκευαστικών κανόνων του Παρθενώνα, με την βοήθεια ειδικού λογισμικού και αλγορίθμων- που ανάπτυξε ο Θωμάς Δασκάλου- το τρισδιάστατο μαθηματικό μοντέλο του ναού, μεταφράζεται σε μουσικούς φθόγγους, τους οποίους ο συνθέτης Ανδρέας Τσέγας, επεξεργάστηκε επιμελώς, αποδίδοντας με πιάνο κι βιολί, την μουσική σύνθεση που αντιστοιχεί στο αρχιτεκτονικό μοντέλο του Παρθενώνα. Στο πιάνο ο ίδιος ο συνθέτης Ανδρέας Τσέγας και στο βιολί ο καθηγητής βιολιού του Δ.Ω.Τ. Δημήτριος Μπέλλος.

Ο Θωμάς Δασκάλου, με το ανήσυχο διερευνητικό του πνεύμα, γεννήθηκε στα Τρίκαλα.

Είναι διπλωματούχος αρχιτέκτονας-μηχανικός με εικαστικές και μουσικές σπουδές (Ευρωπαϊκή και Βυζαντινή).

Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον τομέα των αναστηλώσεων μνημείων και στον χώρο της πληροφορικής με την ανάπτυξη σειράς ειδικών λογισμικών που καλύπτουν σήμερα πολλές μηχανογραφικές εφαρμογές σε Πανεπιστήμια, Δημόσιες Υπηρεσίες, Τεχνικά γραφεία κλπ.

Διετέλεσε: Εισηγητής σε σεμινάρια πληροφορικής για Μηχανικούς του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Πανεπιστημιακός Επιστημονικός συνεργάτης για την ανάπτυξη ειδικών λογισμικών όπως: Διευθέτηση ορεινών υδάτων και στατική μελέτη φραγμάτων βάρους, οδοποιία Β και Γ κατηγορίας, Διαχειριστική δάσους κλπ).

Δίδαξε για δέκα χρόνια στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας τμήμα «Ξύλου και επίπλου» παράρτημα Καρδίτσας (Θεωρία & Εργαστήρια).

Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα σε επίσημα περιοδικά, και τακτικά σχόλια στον τοπικό και αθηναϊκό Τύπο.

Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου (Ε.Ε.Τ.Ε.) και έχει να επιδείξει πλούσια δράση και παρουσία στον χώρο της τέχνης και της μουσικής. Συμμετέχει σε εκθέσεις ζωγραφικής πανελλήνιους εικαστικούς διαγωνισμούς, εικονογράφησε πλήθος βιβλίων, και συμμετέχει σε μουσικά σχήματα με τζαζ μουσική.

Γνωρίζει την αγγλική, ιταλική και γαλλική γλώσσα.

Η σημαντική και πρωτότυπη εκδήλωση έχει προγραμματιστεί από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Τρικάλων για την Τρίτη 1η Μαρτίου 2016 στις 6 το απόγευμα στον χώρο υποδοχής της. 

Οι βιγλάτορες στα Κανάλια της Καρδίτσας

Τα Κανάλια ανήκουν στο Δήμο Ιθώμης. Βρίσκονται σε απόσταση 14 χλμ. από την Καρδίτσα και σε υψόμετρο 350μ. με θέα προς το Θεσσαλικό κάμπο. Το όνομα του χωριού οφείλεται, σύμφωνα με την παράδοση, στα κανάλια που έφερναν το νερό από τις πηγές στη Μονή Λυκουσάδας. Στο χωριό σώζονται αρκετά δείγματα παραδοσιακής-ηπειρωτικής αρχιτεκτονικής. Η γραφική ατμόσφαιρα και οι πολλές ομορφιές του χωριού μαγεύουν κάθε επισκέπτη.

Σε μία από τις επισκέψεις μας, στο πανέμορφο αυτό χωριό, επιλέξαμε τρεις οπτικές γωνίες και αποτυπώσαμε σε σκίτσα τρία παλαιά σπίτια.

Σπίτια σχεδόν ερειπωμένα, που βρίσκονται στο μεταίχμιο της αλλαγής φρουράς, παραχωρώντας τη θέση στο επερχόμενο.

Όσα γλύτωσαν από τα δόκανα των μηχανών, έχουν πιαστεί στα δόκανα του χρόνου και ανυπεράσπιστα παραδίνονται στην αποδόμηση.

Ποιος ξέρει τι ιστορίες να διαδραματίστηκαν σ’ αυτά τα σπίτια, σ’ αυτές τις γειτονιές;

Βιγλάτορες του Θεσσαλικού κάμπου, και θεματοφύλακες της λαϊκής παράδοσης, στέκουν εκεί και θωπεύουν τις αναμνήσεις, τα όνειρα και τις ελπίδες.

Μας αποκαλύπτουν τα μυστικά τους και μας αφυπνίζουν τις θύμησες, έτσι που να νοιώθεις την ανάγκη να περιδιαβείς στα κατατόπια τους, να γνωρίσεις τις ομορφιές, να γευτείς τις μυρουδιές, να ακούσεις τους ήχους, να θυμηθείς τους προγόνους.

Γιατί, όπως μας διδάσκει ο Καζαντζάκης: «Το πρώτο μας χρέος εκτελώντας την θητεία μας στην ράτσα, είναι να νοιώθουμε μέσα μας τους προγόνους».

Το Πρόγραμμα «Χορεύω, άρα επικοινωνώ» στο Λύκειο Βαλτινού

Ένα τεράστιας σημασίας και πρωτοτυπίας εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τον χορό, εισαγάγει στα σχολεία ο Δήμος Τρικκαίων. Πρόκειται για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για εφήβους Χορεύω, άρα επικοινωνώ, που υλοποιεί η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Η Στέγη, σε συνεργασία με την ομάδα Battery Dance Company της Νέας Υόρκης (που εμπνεύστηκε το πρόγραμμα) και με την υποστήριξη της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, έχει εκπαιδεύσει τα τελευταία τρία χρόνια Έλληνες χορευτές ώστε να υλοποιούν οι ίδιοι το πρόγραμμα.
Η Δ/νση Παιδείας και Πολιτισμού του Δήμου Τρικκαίων συνεργάστηκε με τη Στέγη και την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και οι μαθητές πέντε σχολείων του Δήμου, θα απολαύσουν το πρόγραμμα. Πρόκειται για τα σχολεία:
– 1ο Γυμνάσιο Τρικάλων

– 5ο Γυμνάσιο Τρικάλων

– Γυμνάσιο Μ. Καλυβίων

– Γυμνάσιο Μεγαλοχωρίου

– Λύκειο Βαλτινού

Συντελεστές:
Μέλη της ομάδας χορευτών που συμμετείχαν τα τρία προηγούμενα χρόνια: Νικολέτα Καρμίρη, Κάντυ  Καρρά, Ανδρονίκη Μαραθάκη,  Γιάννης Νικολαΐδης, Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου,  Δημόκριτος Σηφάκης, Έλενα Σταυροπούλου, Αντώνης Στρούζας, Μαρία Φουντούλη, Ηλίας Χατζηγεωργίου.

Το φωτογραφικό αρχείο του αείμνηστου παιδιάτρου Γ. Μανωλάκη

Παραχωρήθηκε από την κόρη του στο Ίδρυμα Κ. Λεωνίδα Μακρή, το οποίο και θα προχωρήσει στην ψηφιοποίηση του. Περιλαμβάνει 2.197 διαφάνειες της καθημερινότητας των Τρικάλων, λαϊκές εκδηλώσεις, σ' ένα χρονικό φάσμα από το 1960 ως το 1990.

Τ ο Κοινωφελές Ίδρυμα Λεωνίδα Κ. Μακρή-ιατρού ανακοινώνει με ιδιαίτερη χαρά την απόκτηση του αρχείου διαφανειών του αείμνηστου παιδιάτρου και επιφανούς μέλους της κοινωνίας της πόλης των Τρικάλων, Γεωργίου Μανωλάκη. Το αρχείο αποτελείται από δυο χιλιάδες εκατόν ενενήντα επτά (2.197) διαφάνειες (slides), οι οποίες αποτυπώνουν και καταγράφουν με μοναδικό τρόπο, καθαρή ματιά και αξιοσημείωτη ευαισθησία εικόνες των Τρικάλων, γεγονότα και όψεις της καθημερινότητας των κατοίκων της πόλης αλλά και του νομού, στιγμιότυπα της κοινωνικής, πολιτικής, αγροτικής και θρησκευτικής ζωής, λαϊκές εκδηλώσεις, παραδοσιακά ήθη και έθιμα, φυσικές ομορφιές, οικισμούς και χωριά, καθώς και απόψεις των Ιερών Μονών του μοναδικού συμπλέγματος των Μετεώρων. Οι διαφάνειες αυτές είχαν ληφθεί από τον Μανωλάκη κατά την περίοδο 1960-1990. Η δωρήτρια, παιδίατρος Νίνα Μανωλάκη, κόρη του Γεωργίου Μανωλάκη, εξέφρασε προς το Κοινωφελές Ίδρυμα Λεωνίδα Κ. Μακρή-ιατρού την επιθυμία της να δωρίσει σ' αυτό, το αρχείο των διαφανειών με σκοπό την διαφύλαξη και ανάδειξή του. Το δωρεοδόχο Ίδρυμα αποδέχθηκε την τιμητική πρότασή της με ομόφωνη απόφαση των μελών του ΔΣ. Το συγκεκριμένο αρχείο συνιστά ένα ολοκληρωμένο σύνολο, το οποίο συνδυάζει την αξία του πρωτογενούς ντοκουμέντου και μαρτυρίας με την αδιαμφισβήτητη καλλιτεχνική ποιότητά του. Είναι ένα κομμάτι της ζώσας πραγματικότητας, της πρόσφατης ιστορίας του νομού Τρικάλων που αφηγείται και τεκμηριώνει μ' έναν πρωτότυπο τρόπο την ίδια τη ζωή και τη φύση, τον τόπο και τον χρόνο. 

Οι ιστορικοί και οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι επισημαίνουν τη σημασία τέτοιου είδους αρχείων στην έρευνα και την αποτίμηση της πραγματικότητας σ' όλους τους τομείς και τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής. Παράλληλα, σημειώνεται, η καθαυτή εικαστική πλευρά των φωτογραφιών. Ο Μανωλάκης, αν και στην ουσία ερασιτέχνης φωτογράφος, είχε το ένστικτο να "αιχμαλωτίζει" τη στιγμή με την ιδιαιτερότητα, τη γνώση και την παιδεία, την αμεσότητα και το ταλέντο ενός καλλιτέχνη. Η ενότητα διαφανειών της πρωτότυπης αυτής συλλογής είναι πλέον κτήμα του Κοινωφελούς Ιδρύματος Λεωνίδα Κ. Μακρή-ιατρού, αλλά και της πόλης και του νομού Τρικάλων. Το Ίδρυμα θα προβεί στην ψηφιοποίηση, τεκμηρίωση και ανάδειξη του αρχείου για εκπαιδευτικούς και ερευνητικούς σκοπούς, θα εκτίθεται δε στη Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού του Ιδρύματος επί της οδού Βύρωνος.

Από την εκπαιδευτική εκδρομή του Γυμνασίου Βαλτινού

Το χωριό Μαυρομάτι Καρδίτσας επισκέφτηκαν οι μαθητές του Γυμνασίου Βαλτινού την Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2016, στα πλαίσια των εκπαιδευτικών εκδρομών του σχολείου.

Συγκεκριμένα, οι μαθητές και οι συνοδοί εκπαιδευτικοί τους επισκέφτηκαν το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μουζακίου και το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο «Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ», Μαυροματίου.

Στο Μαυρομάτι οι μαθητές ξεναγήθηκαν στον εκθεσιακό χώρο από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Μαυροματίου κ. Δημήτρη Γιώτη, όπου είχαν την ευκαιρία να δουν και να θαυμάσουν από κοντά τα σπάνια και μοναδικά εκθέματα, όπως προσωπικά αντικείμενα και όπλα του Γεωργίου Καραϊσκάκη καθώς και τα παραδοσιακά και λαογραφικά αντικείμενα του Μουσείου.

Πηγή: Δ. Γιώτης

H δικτατορία των φελλών

Του Περικλή Κοροβέση

Στη ζοφερή εποχή που ζούμε και με την εκμηδένιση όλων των ανθρώπινων αξιών και δικαιωμάτων -και ειδικά στη χώρα μας, όπου το τούνελ είναι σε «χειροπιαστό σκοτάδι» και αδιέξοδο- μπαίνει συχνά το ερώτημα πού είναι οι διανοούμενοί μας, γιατί αυτή η σιωπή, ακόμα και όταν στα παραθαλάσσια εξοχικά τους ξεβράζονται πτώματα προσφύγων;

Για μένα το ερώτημα τίθεται αλλιώς.

Τελικά ποιοι είναι αυτοί που αποκαλούμε διανοούμενους; Είναι ένα αποσαφηνισμένο επάγγελμα, όπως του τσαγκάρη ή της μοδίστρας;

Είναι οι πανεπιστημιακοί, οι επιστήμονες, οι λογοτέχνες, οι καλλιτέχνες; Μπορεί κάποιος να τους κατατάξει σε ένα ενιαίο σύνολο;

Μια πρόχειρη απάντηση που δίνουν πολλοί είναι πως διανοούμενοι είναι αυτοί που σκέπτονται. Αυτή η απάντηση είναι λάθος γιατί όλοι οι άνθρωποι σκέπτονται, εκτός από αυτούς που υποφέρουν από την ασθένεια Αλτσχάιμερ.

Κάποιος φίλος, που είχαμε μια σχετική συζήτηση, υποστήριζε με θέρμη πως δίπλα στους πάσχοντες από Αλτσχάιμερ πρέπει να βάλουμε και τους επαγγελματίες πολιτικούς καριέρας.

Διαφώνησα βέβαια. Ένας που θέλει να αναρριχηθεί στην πυραμίδα της εξουσίας πρέπει να είναι άσος στην ίντριγκα και τη ραδιουργία, σαΐνι στους τακτικισμούς, να έχει σωστό προσανατολισμό προς την πλευρά που έχει την πιθανότητα να νικήσει, να ξέρει να λέει μόνο αυτά που τον συμφέρουν κολακεύοντας την ιεραρχία και προπαντός να χειρίζεται άριστα την τέχνη του ψεύδους.

Ακόμη, να έχει τη δεξιοτεχνία να κινείται χωρίς πρόβλημα από τον έναν πολιτικό χώρο στον άλλον και να αλλάζει απόψεις, όπως ο χαμαιλέοντας το χρώμα του. Και όλα αυτά απαιτούν σκέψη.

Αλλά αυτό δεν αρκεί για να ονομάσουμε τον πολιτικό διανοούμενο. Αλλού πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε μια απάντηση.

Φίλε μου στάσου

Μουσική: Δημήτρης Τσιγάρας
Στίχοι: Πόπη Μπαλαμώτη - Σπιτά
Ερμηνεία: Θωμάς Σιώμος
Πιάνο: Ανδρέας Τσέγας
Κλασική κιθάρα: Σπύρος Τσιώλης
Η ηχογράφηση έγινε το 2011

Φίλε μου στάσου

Φίλε μου στάσου μη ξεμακραίνεις

μες στου βραχνά σου την ταραχή.

Γείρε κοντά μου να ξαποστάσεις,

πέτα το βάρος απ’ την ψυχή.

Το δάκρυ καίει στα βλέφαρά σου,

άστο να τρέξει βουβή κραυγή.

Διώξε τη θλίψη και την ελπίδα

κάνε να λάμψη σαν χαραυγή.

Δύσβατος δρόμος μας περιμένει,

θα τον διαβούμε σε μια αγκαλιά.

Η αγρύπνια θα με στο προσκεφάλι

και στην καρδιά σου δροσοσταλιά.

Μαλαματένιο τάμα στη γνώση

έστειλα φως μου μ’ απλοχεριά

και δακρυσμένες τις προσευχές μου

για κάποιο θάμα στην Παναγιά. 

Δίσεκτα έτη και Ημερολόγια

Του Διονύση Σιμόπουλου

Ό​​σο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα που να έχει ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923! Όχι φυσικά γιατί δεν είχαμε ούτε μία γέννα σε μια ολόκληρη περίοδο 13 ημερών, αλλά γιατί απλούστατα το 1923 δεν είχε 365 ημέρες, όπως θα περίμενε κάποιος για ένα μη δίσεκτο έτος, αλλά αντίθετα είχε μόνο 352 ημέρες! Του έλειπαν δηλαδή οι 13 ημέρες μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου! Η ιστορία για το πώς έγινε αυτό έχει να κάνει με την εγκαθίδρυση του Νέου Ημερολογίου στη χώρα μας.

Όπως είναι γνωστό, το πρώτο σύγχρονο ημερολόγιο εισήχθη από τον Ιούλιο Καίσαρα, από τον οποίο έγινε γνωστό ως «Ιουλιανό», και άρχισε να ισχύει από το 45 π.Χ. Η δημιουργία του οφείλεται στον Έλληνα αστρονόμο Σωσιγένη από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος, με βάση του υπολογισμούς του Ιππάρχου ότι η διάρκεια του έτους ήταν ίση με 365,242 ημέρες, θέσπισε ένα ημερολόγιο του οποίου τα έτη είχαν 365 ημέρες ενώ σε κάθε τέταρτο έτος προσέθετε ακόμη μία ημέρα μετά την «έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου», που ονομάζονταν «bis sextus». Ετσι η ημέρα αυτή, επειδή μετριόταν δύο φορές, ονομάζεται ακόμη και σήμερα «δις έκτη» και το έτος που την περιέχει «δίσεκτο».

Το Φανάρι Μαγούλα

Το Φανάρι Μαγούλα, είναι ένα από τα ομορφότερα αγροτικά χωριά της δυτικής Θασσαλίας. Θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, η Ακρόπολη της Θεσσαλίας με το κάστρο που δεσπόζει πάνω στη ράχη του βράχου, σαν τον Παρθενώνα.

Είναι ένα χωριό με αγνάντι, κτισμένο σ' ένα λόφο κάτω από ένα βυζαντινό κάστρο, 15 χλμ. έξω από την Καρδίτσα, στο δρόμο των Τρικάλων.

Τα γραφικά πέτρινα σοκάκια σε οδηγούν σε απρόσμενους και εκπληκτικούς χώρους και σε παραπέμπουν σε όμορφες, απολιθωμένες εικόνες, μιας άλλης εποχής.

Εντυπωσιακά τα Φαναριώτικα σπίτια, τα περισσότερα των οποίων είναι δίπατα, λιθόκτιστα, με χοντρούς τοίχους, ενισχυμένους με ξυλοδεσιές και σκεπασμένα με βυζαντινού τύπου κεραμίδια. 

Μαζί με τα υπόλοιπα πέτρινα στοιχεία (βρύσες, σκαλοπάτια, μνημεία κλπ.) του οικιστικού περιβάλλοντος, συνθέτουν τον ρυμοτομικό χαρακτήρα του χωριού.

Είναι πάμπολλες οι οπτικές γωνιές που ελκύουν το βλέμμα και αποζημιώνουν τον επισκέπτη, που επιχειρεί να κάνει μια βόλτα μέσα στο χωριό.  

Σε μια από τις επισκέψεις μου, βρέθηκα σε ένα δίστρατο όπου έβγαζε σε ένα ξάνοιγμα με εκπληκτικό σκηνικό, και με στοιχεία πολύ βαθιά καταχωρισμένα στην κυτταρική μνήμη, που συγκινούν και διεγείρουν την έμπνευση. Έβγαλα τη φωτογραφική μηχανή και φωτογράφισα. Το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό, αλλά η εικόνα ήταν τόσο ανήσυχη, που χρειάστηκε να την αποδώσω και με τη ζωγραφική. 
Έτσι την έκανα και ασπρόμαυρο σκίτσο, με μολύβι και πενάκι και τώρα επιθυμώ να την μοιραστώ και μαζί σας.

Δημήτρης Τσιγάρας

Γυναίκα

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Μαθήτρια του Λυκείου Βαλτινού απειλούσε να αυτοκτονήσει

Με την απειλή της αυτοκτονίας, 17χρονη μαθήτρια της Β’ Λυκείου Βαλτινού Τρικάλων, αλβανικής καταγωγής, ανέβηκε στον υδατόπυργο του υδραγωγείου Βαλτινού και απειλούσε να πέσει στο κενό.

Αμέσως κινητοποιήθηκαν οι Αστυνομικές Δυνάμεις, και η Πυροσβεστική Υπηρεσία Τρικάλων για να εμποδίσουν και να αποτρέψουν το εγχείρημα τη 17χρονης μαθήτριας.

Αστυνομικοί και Πυροσβέστες που έσπευσαν στο σημείο, προσπαθούσαν να μεταπείσουν την 17χρονη μαθήτρια να κατέβει από την ταράτσα του υδραγωγείου, ενώ για κάθε ενδεχόμενο οι Πυροσβέστες είχαν ετοιμάσει και δίχτυ προστασίας.

Στο σημείο βρίσκονταν και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ  καθώς και ειδικός Διαπραγματευτής της Ελληνικής Αστυνομίας που επιχειρούσε να αποτρέψει την μαθήτρια να πηδήξει στο κενό, πράγμα που μετά από λίγη ώρα το κατάφερε.

Η μαθήτρια περιφέρονταν διαρκώς στο περβάζι του υδατόπυργου και κοιτούσε προς τα κάτω, ενώ όσο περνούσε η ώρα η κατάσταση της υγείας της επιβαρύνονταν λόγω του ψύχους και της βροχής. 
H 17χρονη μαθήτρια φέρεται να έφυγε τρέχοντας από το σχολείο λίγο μετά τις 12.30 το μεσημέρι της Τετάρτης 10 -2- 2016 για να αναδείξει το γεγονός ότι έπεσε θύμα bullying από συμμαθήτριές της στο προαύλιο του Σχολείου.

Η κοπή πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε ο ετήσιος χορός και η κοπή της πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, το Σάββατο 6 - 2 - 2016 στην αίθουσα του καταστήματος του Λάκη Βότσιου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και διασκέδασαν πάρα πολλά μέλη, και φίλου του Συλλόγου, ενώ συμμετείχε και το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου, με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

Το βίντεο είναι από το trikalaola

Το νέο μουσικό δημιούργημα του Σωτήρη Στάθη

Με ένα ροκ μελωδικό τραγούδι έκανε την επανεμφάνισή του, πριν από λίγες ημέρες στο You Tube, ο συγχωριανός μας συνθέτης και ερμηνευτής, Κώστας Στάθης.

Το τραγούδι έχει τίτλο «Η ψυχή μου τρεμοσβύνει».

Παραγωγή - ενορχήστρωση: Γιώργος Μίγκας PINK STUDIOS - Κώστας Στάθης.
Κυκλοφορεί προσεχώς από την PROTASIS MUSIC.

Ερμηνεία : Κώστας Στάθης
Μουσική : Κώστας Στάθης
Στίχοι: Αποστόλης Σουλιμέτσης
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Γιάννης Τρικόπουλος: φυσαρμόνικα
Τάσος Θάνος: ηλεκτρική κιθάρα
Γιάννης Κατσαφλιάκας :μπάσο
Κώστας Στάθης: ακουστική κιθάρα.

Γκιαούρηδες εναντίον Άπιστων: «Εθνόμετρο» μίσους σε ελληνικά και τουρκικά βιβλία

Με εξαιρετικά μελανά χρώματα παρουσιάζουν τα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, ελληνικά και τουρκικά, την εικόνα του «Άλλου». Βάρβαρος, βίαιος, αιμοβόρος. Απολίτιστος, σαδιστής, βρόμικος. Είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που οι Τούρκοι αποδίδουν στους Έλληνες και οι Έλληνες στους Τούρκους ακόμα και σε περιόδους χωρίς πολεμικές συγκρούσεις.

Η κάθε πλευρά καταγγέλλει τον «Άλλο» για απάνθρωπη συμπεριφορά, λεηλασίες, βίαιες αλλαγές θρησκευτικής πίστης και πολλά ακόμη περιστατικά βαρβαρότητας. Πόσο όλα αυτά μπορούν να «δηλητηριάσουν» συνειδήσεις και μάλιστα σε μια ηλικία τόσο καθοριστική όσο είναι η παιδική;

Το θέμα αυτό πραγματεύεται έρευνα σε 120 παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, ελληνικά και τουρκικά, που διενήργησε η κα Εσρά Οζσουέρ, η οποία έχει σπουδάσει Ελληνική Γλώσσα στο πανεπιστήμιο της Άγκυρας και από το 1999 «μοιράζεται» μεταξύ Αθήνας και Κωνσταντινούπολης.

Η κ. Οζσουέρ πραγματοποίησε τη διδακτορική διατριβή της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με επιβλέποντα καθηγητή τον κ. Δημήτρη Χριστόπουλο και τη βοήθεια της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας, κ. Σίας Αναγνωστοπούλου, η οποία δεν έχει διστάσει στο παρελθόν να δηλώσει ότι «πρέπει να πάψει να μπαίνει σε καλούπια εθνόμετρου η έρευνα και η άποψη των επιστημόνων για την Ιστορία και όπως αυτή διδάσκεται στο σχολείο».

Αποθήκη με αντίκες και είδη λαϊκής τέχνης στο Βαλτινό

Με την επωνυμία «WAREHOUSE ANTIK VOTSIOS» λειτουργεί εδώ και καιρό η οικογενειακή επιχείρηση του Κωνσταντίνου και της Κατερίνας  Βότσιου στο Βαλτινό.

Αντίκες παντός είδους, είδη λαϊκής τέχνης, σπάνια και συλλεκτικά αντικείμενα, προπολεμικά ραδιόφωνα, πορσελάνινα είδη, σερβίτσια αλλά και χειροποίητες δημιουργίες, όπως εικόνες ξυλόγλυπτες και ζωγραφιστές είναι τα θαυμάσια εμπορεύματα που μπορεί κανείς να βρει εκεί, στις καλύτερες δυνατές τιμές της αγοράς. 

Η οικογένεια Βότσιου προμηθεύεται τα αντικείμενα που στοιβάζει μέσα στην «χρονομηχανή» τους από γυρολόγους, από ιδιώτες αλλά και από εμπόρους.

Τις χειροποίητες δημιουργίες τις κατασκευάζουν με μεράκι και γούστο, καθότι η καλλιτεχνική φλέβα έχει πλημμυρίσει ολόκληρη την οικογένεια.

Οι ναΐφ ζωγραφιές της Κατερίνας σε συνδυασμό με τις ξυλόγλυπτες εικόνες του Κώστα, δίνουν στα έργα τους ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και εκφράζουν την πιστότητα της λαϊκής τέχνης του τόπου μας.

Η μεγάλη αγάπη, η εμπειρία και η τεχνογνωσία της οικογένειας , Βότσιου  στο χώρο αυτό εγγυώνται την αυθεντικότητα και την ποιότητα των αντικειμένων.

Η γοητεία του παλιού 

Το παλιό έχει μια αισθητική αλλόκοτη, κρύβει πολλά μυστήρια που έχουν να κάνουν με το χρόνο, τη φθορά και την αξία.

Η φθορά είναι αυτή που ντύνει το παλιό αντικείμενο με την συναισθηματική αξία.

Το πραγματικό έργο τέχνης θα το πάρεις ή πολύ ακριβά ή τζάμπα. «Είναι νόμος».

Οι λάτρεις του ας σπεύσουν!!!

«Ο Έλληνας φαντάρος» Φωτογραφικά αριστουργήματα

Με την πρώτη ματιά η εικόνα παραπέμπει σε μάχη του Αλβανικού μετώπου. Θα μπορούσε να υποτιτλιστεί με την λεζάντα: «Ο Έλληνας φαντάρος με την χλαίνη του, τις αρβύλες, το κράνος και τον οπλισμό του, πάνω στα κακοτράχαλα βουνά της Πίνδου, απωθώντας τον εχθρό»!

Όμως αυτή η όμορφη φωτογραφία είναι εμπνευσμένη, σκηνογραφημένη και τραβηγμένη μισό αιώνα πριν, σε κάποια άσκηση του Ελληνικού Στρατού σε περίοδο ειρήνης.

Πρόκειται για τον συγχωριανό μας φαντάρο, Κώστα Απόχα, που υπηρετούσε τη θητεία του, ως στρατιώτης στο ΚΕΥ της Χίου, το 1967 και θέλησε να αποδώσει με την φωτογράφιση του, λίγο από το πνεύμα και τον ηρωισμό των προγόνων μας.

Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε, γιατί πραγματικά είναι μια καταπληκτική φωτογραφία!

Ο φωτογράφος, (επαγγελματίας ή ερασιτέχνης;) μας είναι άγνωστος.

Κατάφερε ωστόσο, τυχαία ή όχι, να αποτυπώσει το λιτό απλανές βλέμμα του φαντάρου που θα μπορούσε να περικλείει χιλιάδες συναισθήματα. Η αίολη ματιά (χαρούμενη ή θλιμμένη;) σε καθηλώνει και προσπαθείς να μαντέψεις τι άραγε να σκεπτόταν ή τι τον απασχολούσε;

Με μια υπερβατική ανάγνωση θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει την επικείμενη και εναγώνια μάχη του φαντάρου με την λήθη.

Ο υποτιθέμενος εχθρός που υπαινίσσεται ο φαντάρος δεν είναι ο Αλβανικός ή ο Ιταλικός στρατός, αλλά η λήθη και ο χρόνος έξω από το κάδρο που ήδη έχει απολέσει μέρος από την ξιφολόγχη του.

Η μισή ξιφολόγχη έχει χαθεί βυθισμένη- καρφωμένη στο χώρο της λήθης έξω από το κάδρο. Ό,τι υπάρχει μέσα στο κάδρο διασώθηκε και διατηρείται στη μνήμη. Ό,τι βρίσκεται έξω από το κάδρο χάθηκε.

Ίσως έτσι μόνο θα μπορούσε να εξηγηθεί η αμφισημία της έκφρασης του φαντάρου. Από τη μία θλίβεται για τις απώλειες που επιφέρει η λήθη και από την άλλη χαίρεται για ότι διασώζεται στη μνήμη από αυτόν τον άνισο αγώνα με το χρόνο.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, το σίγουρο είναι πως, πρόκειται πράγματι για μια δυνατή φωτογραφία, η οποία εκπέμπει μια μεγαλοπρέπεια και αναδίδει έναν αέρα υψηλού γούστου!

Κτίσματα του Βαλτινού που χάθηκαν στο διάβα του χρόνου

Άποψη του Βαλτινού το 1980. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον υδατόπυργο του υδραγωγείου.

Με το πέρασμα των χρόνων, καθώς ο τρόπος ζωής και οι ανάγκες των ανθρώπων αλλάζουν, ο σύγχρονος τρόπος διαβίωσης επιτάσσει τον εκσυγχρονισμό και στο οικιστικό περιβάλλον. 

Έτσι, πολλά από τα παλιά κτίσματα του Βαλτινού, που τις δεκαετίες 1950-1980 αποτύπωναν την ταυτότητα του οικιστικού χάρτη, του χωριού, εξαφανίστηκαν ή αντικαταστάθηκαν από άλλα πιο σύγχρονα. Ευκαιρία να θυμηθούμε κάποια από αυτά τα πιο ξεχωριστά κτίσματα που σήμερα δεν υπάρχουν.

Μερικά από αυτά είναι: 

Η μπροστινή όψη του πλίθινου σπιτιού, του Βασίλη Τσιγάρα.

Το πλίθινο σπίτι του Μιχάλη Αγγελόπουλου.

Απεβίωσε ο Αθανάσιος Καραθανάσης του Κωνσταντίνου

Απεβίωσε την Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2016, ο συγχωριανός μας Αθανάσιος Καραθανάσης του Κωνσταντίνου και της Χαρίκλειας σε ηλικία 76 ετών.

Ο Αθανάσιος Καραθανάσης γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1940, και ήταν παντρεμένος με την Παναγιώτα, το γένος Μανόλη Αποστόλου από το Διαλεχτό.

Αφιέρωμα στον μεγάλο Τρικαλινό στιχουργό Γιώργο Σαμολαδά

ΜΕΛΕΤΗ: Λίλια Τσούβα, φιλόλογος

Αποτελούσε ίσως αναγκαιότητα των τελευταίων ετών ένα αφιέρωμα στο μεγάλο τρικαλινό στιχουργό Γιώργο Σαμολαδά, ψηφίδα μεγάλη και ξεχωριστή στο μωσαϊκό των Τρικαλινών δημιουργών που λάμπρυναν την πόλη και σφράγισαν τη ζωή της χώρας. Ο Γιώργος Σαμολαδάς κατατάσσεται επάξια ανάμεσα στους μεγάλους τρικαλινούς, όπως είναι ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Απόστολος Καλδάρας και ο Κώστας Βίρβος, χωρίς να ξεχνάμε βέβαια τους λιγότερο ίσως γνωστούς Μήτσο Παπασίκα και Χρήστο Κολοκοτρώνη. Όλοι τους, καλλιτέχνες σπουδαίοι, σφράγισαν με τις δημιουργίες τους την ελληνική μουσική και δόξασαν τα Τρίκαλα, ώστε να χαρακτηρίζονται δικαιολογημένα «η νερομάνα του λαϊκού μας πολιτισμού».

Ο Γάλλος συγγραφέας Φρανσουά Σατομπριάν, θέλοντας να τονίσει την αξία της μνήμης, είχε πει πως «πεθαίνουμε, όταν πεθαίνει και ο τελευταίος μάρτυρας». Επομένως, ορίζουμε τη ζωή και την ύπαρξή μας, ορίζουμε την ιστορία μας, επειδή θυμόμαστε. Και όλος ο πολιτισμός μας δεν είναι παρά η διαχείριση της μνήμης μας, της παράδοσής μας. «Λαός» εξάλλου, «που αποκόβεται από την παράδοσή του είναι σαν τον άνθρωπο που έχει χάσει τη μνήμη του», είχε πει ο Φώτης Κόντογλου.

Αναμφίβολα στις μνήμες της πόλης μας ανήκει και ο στιχουργός Γιώργος Σαμολαδάς. Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1922, στα Τρίκαλα, σε μια εποχή πολύ σημαδιακή για τον Ελληνισμό.

Η κοπή της πίτας του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

Το Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού διοργανώνει την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας και τον ετήσιο χορό του, το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016 στις 8 το βράδυ, στο κατάστημα του κ. Λάκη Βότσιου, στο Βαλτινό.

Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνονται και παραδοσιακοί χοροί. Συγκεκριμένα θα χορέψουν τα τμήματα του συλλόγου και παράλληλα θα υπάρχει πλούσια λαχειοφόρος με διάφορα δώρα. Τιμή κάρτας 10 ευρώ, με φαγητό και απεριόριστο ποτό.

Η Σαλαμπριά και οι μύθοι της

Με αφορμή την κατάρρευση της γέφυρας στη Διάβα αναμοχλεύουμε  τους μύθους του Πηνειού και της Σαλαμπριάς, και διαπιστώνουμε πως μερικές φορές, η πραγματικότητα των γεγονότων επαληθεύει μοιραία τη λαϊκή σοφία.

Η Σαλαμπριά, (Πηνειός) το ποτάμι, που γεννιέται στα κορφοβούνια της Πίνδου, φιδοσέρνετε στον θεσσαλικό κάμπο, και στο διάβα του βρέχει και ποτίζει τα χωράφια και τις παρυφές της Διάβας, της Μεγάρχης, του Διαλεκτού, του Καφαλόβρύσου, του Βαλτινού, της Φωτάδας, του Βαλομανδρίου, αλλά και πολλών άλλων χωριών, στο πέρασμά του, και εκβάλει σβήνοντας στο Αιγαίο πέλαγος.

Ευεργετικό το πέρασμά του. Μαγευτικό και ζωντανό ανάμεσα στις όχθες του, στην άμμο και στα βότσαλα, στις ιτιές και στα πλατάνια, στις στροφές, στις συμβολές και στις σμίξεις, κάτω από τα γεφύρια… 

Ταξίδι αέναο... Ήρεμο και νωχελικό το καλοκαίρι, άγριο και θυμωμένο το χειμώνα. Πορευμένο αιώνες τώρα, πότε με γαλήνια και πότε με σαρωτική δύναμη, εξυπηρετεί το σκοπό της προσφοράς του, με αναζωογονητική σαν ανθρώπινη φλέβα, για τη δύσκολη ζωή του ανθρώπου της Θεσσαλίας. 

Στις μυθοπλασίες και συγκεκριμένα στον Μύθο της Φωτάδας, διαβάζουμε τους σχετικούς στίχους για τη Σαλαμπριά:

«…Ξανθομαλλούσα η Σαλαμπριά στα κάτασπρα ντυμένη

πότε γελούσε με χαρά, πότε ήταν λυπημένη.

Σαν θύμωνε καμιά φορά φούσκωνε τα νερά της

κι αλίμονο ότι τύχαινε να βρίσκεται μπροστά της.

Πλημμύριζε και με ορμή κατέστρεφε τους κόπους

σάρωνε σπίτια, γέφυρες και έπνιγε ανθρώπους.

Μα όταν μετά γαλήνευε σκορπούσε τ' αγαθά της

ψάρια, ξυλεία, βότσαλα, άμμο απ' τα σωθικά της,

κι από τα γάργαρα νερά ποτίζονταν η πλάση

κι έκανε κάθε άνθρωπο φτωχό να ξεδιψάσει»...

Μια άλλη εκδοχή του μύθου της Σαλαμπριάς αναφέρεται στο βιβλίο με τίτλο: «ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΤΟΠΟΣ, ΔΙΠΟΤΑΜΟΣ – ΛΕΣΤΙΝΟ, ΤΡΙΚΑΛΩΝ της Σωτηρίας Σακελλαρίου:

"Ο μύθος της Σαλαμπριάς

Η πανέμορφη Σαλαμβριά ζούσε με τα δυο της αδέλφια, τον Άραχθο και τον ΄Ασπρο (Αχελώο), στην καταπράσινη και ολόδροση Πίνδο. Καλά περνούσε και της άρεσε εκεί ψηλά. Μα όταν έβλεπε τον απέραντο κάμπο της Θεσσαλίας ένιωθε παράξενα.

Κατέρρευσε η γέφυρα της Διάβας στα ορμητικά νερά του Πηνειού

Εικόνες που συγκλονίζουν από τη γέφυρα Διάβας στην Καλαμπάκα και ήρθαν στο φως της ημέρας μετά την μεγάλη νεροποντή του Σαββάτου 16-1-2016.

Η γέφυρα κόπηκε κυριολεκτικά στα δύο και η καταστροφή της είναι ολοσχερής.

Η κίνηση όπως είναι φυσικό είναι αδύνατη και διεξάγεται μέσω Σαρακίνας και Μουργκανίου.

ΛΕΥΚΩΜΑ «Τρίκαλα … Τότε και Τώρα…»

Με στόχο την ευρεία ανάδειξη και διάδοση της τοπικής ιστορίας, της περιοχής των Τρικάλων, της αρχιτεκτονικής, της ανθρωπογεωγραφίας, των υλικών και των αισθητικών ρευμάτων των τελευταίων χρόνων, ως οπτική μαρτυρία μιας εποχής που έφυγε ή φεύγει ανεπιστρεπτί, αλλά αφήνει πίσω της ένα νοσταλγικό άρωμα και μια γοητευτική ανάμνηση των περασμένων, αναρτήθηκε στο διαδίκτυο ολόκληρο το βιβλίο ΛΕΥΚΩΜΑ με τίτλο "Τρίκαλα …Τότε και τώρα…" του Δημήτρη Τσιγάρα. 

Πρόκειται για ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2008 σε έντυπη έκδοση και σήμερα με τη βοήθεια της τεχνολογίας μετατράπηκε σε ψηφιακή μορφή και είναι στην διάθεση του κοινού.

Η περιπλάνηση στις σελίδες του ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΣ, είναι ένα ταξίδι με εικόνες, στο κοντινό και πιο μακρινό χθες, μέσα από αποτυπώσεις παραστάσεων, με σκίτσα, από την περιοχή των Τρικάλων.

Εικόνες που αφηγούνται κομμάτια της ιστορίας, εικόνες που αναδεικνύουν την αθέατη πλευρά της πόλης, της περιφέρειας και των ανθρώπων της, εικόνες που επικαλούνται αναμνήσεις, εξιστορούν και μεταδίδουν γνώση.

Για να δείτε το βιβλίο πατήστε εδώ.

Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Σταμούλης του Βασιλείου

Απεβίωσε την Δευτέρα 11 - 1- 2016 ο συγχωριανός μας Κωνσταντίνος Σταμούλης του Βασιλείου και της Μαρίας σε ηλικία 65 ετών.

Ο Κωνσταντίνος Σταμούλης γεννήθηκε το 1951 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με τη Παρασκευή το γένος Προκοπίου Ξυφαλή από τη Καρδιτσομάγουλα και απόχτησαν τρία παιδιά. Τον Βασίλειο, την Βίκη και τον Μάριο.

Πελαργοί στο Βαλτινό το καταχείμωνο

Έκπληκτος από αυτό που έβλεπαν τα μάτια του και δεν το πίστευε, δηλαδή από την εμφάνιση πελαργών το καταχείμωνο στο Βαλτινό, ο συγχωριανός μας Γιάννης Πέτρου, πήρε την φωτογραφική μηχανή και απαθανάτισε το γεγονός που συνέβη την Κυριακή 10-1-2016.

Το περίεργο της υπόθεσης ή αν θέλετε το ερώτημα είναι: αν οι πελαργοί έμειναν όλο το χρόνο εδώ στον τόπο μας ή αν επέστρεψαν πρώιμα, από τον τόπο που διαχείμασαν, λόγο του ζεστού φετινού καιρού.

Συνήθως οι πελαργοί εγκαταλείπουν τον τόπο διαχείμασης αρχές Μαρτίου και αρχίζουν να επιστρέφουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν. Ο χρόνος της επιστροφής τους συνήθως είναι πολύ ακριβής.

Πάντως, αν οι πελαργοί δεν έφυγαν και παρέμειναν να διαχειμάσουν στον τόπο μας, τότε θα πρέπει να διερευνηθεί το ενδεχόμενο ότι μαζί με την ικανότητά τους στον προσανατολισμό του χώρου ίσως  να διαθέτουν και την ικανότητα να προβλέπουν τον καιρό!

Ας το λάβουν υπόψη τους οι Μετεωρολόγοι κι ας μελετήσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο…

Εμείς πάντως καλωσορίζουμε και καλοδεχόμαστε το άγγελμα της πρώιμη Άνοιξης και παραφράζοντας τους στίχους του Γεωργίου Δροσίνη,

«Χειμώνιασε και φεύγουν τα πουλιά

γοργά ο πελαργός τα πελαγώνει…»

τώρα θα λέμε,

«Χειμώνιασε μα μένουν τα πουλιά 

στο Βαλτινό να βόσκουνε στο χιόνι».

Φωτογραφικές δημιουργίες του Δημήτρη Λιόλιου

Ο Δημήτρης Λιόλιος (Δημήτρης Τυμφαίος), σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή Πανεπιστημίου Πατρών και στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου για πολλά χρόνια δίδασκε στο γυμνάσιο Βαλτινού.

Πέρα από τις ικανότητες στις υποχρεώσεις του στην εκπαιδευτική κοινότητα, διακρίνονταν και συνεχίζει να διακρίνεται και ως ένα ανήσυχο δημιουργικό πνεύμα με πάμπολλες καλλιτεχνικές, αναζητήσεις και ικανότητες, που εκφράζονται σε διάφορα πεδία της τέχνης.

Και αυτές οι αναζητήσεις, είναι που κάνουν τη δημιουργική διαδικασία συναρπαστική και τον άνθρωπο πιο ευτυχισμένο. Απλώνονται και αλληλεπιδρούν με τις άλλες τέχνες, και με όλες τις μορφές της πνευματικής καλλιέργειας κάνοντας το μυαλό να λειτουργεί, να ταξιδεύει, να οραματίζεται.

Μία από αυτές τις αναζητήσεις, του Δημήτρη Λιόλιου, είναι και η τέχνη της φωτογραφίας.

Εστιάζοντας κανείς στο φωτογραφικό του έργο, ανακαλύπτει το μεγάλο ταλέντο του καθότι η φωτογραφική ματιά του είναι προέκταση της ποιητικής του ματιάς.

Συναρπαστική η θεματική του Ληθαίου ποταμού που κατά καιρούς δημοσιεύει στο διαδίκτυο και που επιλέξαμε μέρος αυτής να παρουσιάσουμε εδώ.

Η ικανότητα να επιλέγει και να συνθέτει τα θέματά του και στη συνέχεια, με το φακό του, να τα απαθανατίζει ως ονειρικές εικόνες, θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσουν ως έναν σκηνοθέτη - εκφραστή που αποδίδει τη γοητεία του απρόσμενου που γεννιέται στον δρόμο του.

Είναι θέμα χρόνου πλέον η φωτογραφική - καλλιτεχνική του επιτυχία να αναδειχθεί και να ανέβει το βάθρο που της αναλογεί.

Εμείς του ευχόμαστε Καλή επιτυχία!

Ευχές στον Δήμαρχο Τρικκαίων Δημήτρη Παπαστεργίου

Με την δημιουργία του σκίτσου του, αλλά και με μια προτρεπτική μαντινάδα:

«Στο μετερίζι της ανθρωπιάς και της τιμής το χρέος

πρέπει κανείς να πολεμάει κι ας είναι κι ο τελευταίος»,

δίνουμε τις ευχές μας, για Καλή και Δημιουργική χρονιά, στον Δήμαρχο του τόπου μας, Δημήτρη Παπαστεργίου.

Η τελετή λήξης του Μύλου των ξωτικών

Το VIDEO είναι ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΓΟΡΓΟΓΕΤΑ

Με την υπόσχεση για τη συνέχιση και την αναβάθμιση του θεσμού, από τον Δήμο Τρικκαίων, έκλεισε η αυλαία στον «Μύλο των ξωτικών» ανανεώνοντας έτσι το ραντεβού για τα επόμενα Χριστούγεννα.

Η τελετή λήξης του «Μύλου των ξωτικών» ξεκίνησε λίγο μετά τις 6 το απόγευμα της Τετάρτης 6-1 -2016, στην κεντρική σκηνή μέσα σε ένα όμορφο και εορταστικό κλίμα.

Οι φετινοί πρωταγωνιστές, η νεράιδα σταρένια, ο Αη Βασίλης, οι φουρναραίοι και οι αλευροπόντικες αποχαιρέτησαν με θεατρικά σκετς και χορούς τους Τρικαλινούς και τους χιλιάδες επισκέπτες που ήρθαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Ο δήμαρχος, Δημήτρης Παπαστεργίου στην ομιλία του, αφού ευχαρίστησε όλους όσους εργάστηκαν για την φετινή διοργάνωση, αναφέρθηκε με αριθμολογία στα διάφορα χαρακτηριστικά του θεσμού και τόνισε τον αριθμό ρεκόρ επισκεπτών που φέτος ανήλθε στις 961.000.

Τον κόσμο ευχαρίστησαν από την πλευρά τους ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της e-trikala Χριστόφορος Ρόμπος και Οδυσσέας Ράπτης αντίστοιχα.
Η τελετή λήξης ολοκληρώθηκε με πυροτεχνήματα.

Απεβίωσε ο Αθανάσιος Α. Κουφοχρήστος

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Αθανάσιος Κουφοχρήστος του Αναστασίου και της Αικατερίνης τη Δευτέρα 5 – 1 – 2016 σε ηλικία 94 ετών.

Ο Αθανάσιος Κουφοχρήστος γεννήθηκε το 1922 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Βασιλική, το γένος Αθανασίου Κατσαμώρα από τον Διπόταμο και απόχτησαν τρία παιδιά. Την Μαρία, την Ζωή και την Παρασκευή.

Ο Αθανάσιος Κουφοχρήστος υπήρξε από τους τελευταίους συντρόφους του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ , Άρη Βελουχιώτη.