Δείτε παρακάτω τις υπέροχες εικόνες.
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Ο Νοέμβριος και οι ομορφιές του Φθινοπώρου
Δείτε παρακάτω τις υπέροχες εικόνες.
Τα εγκαίνια του Σούπερ Μάρκετ «ΚΑΛΥΒΑΣ» στο Βαλτινό
Στο χώρο του Σούπερ Μάρκετ πέραν του γεγονότος ότι ο καταναλωτής θα μπορεί να βρει ότι κι αν ζητήσει, το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι κυριαρχεί η άμεση εξυπηρέτηση, το χαμόγελο και η καλή διάθεση.
Τους ευχόμαστε, Καλές δουλειές!
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Οι τρεις καβαλάρηδες του Βαλτινού.
Η εντυπωσιακή τριάδα των καβαλάρηδων με την άμαξα διέσχιζαν τους δρόμους του Βαλτινού και φάνταζαν σαν να ξεπροβάλλουν από εικόνες μιας άλλης εποχής ή από εικόνες ταινίας γουέστερν.
Πρόκειται για τον ιδιοκτήτη της Φάρμας «Κόζιακα», κ. Κώστα Βότσιο, που εδρεύει στο Βαλτινό και τους δυο εργαζόμενους εκεί.
Η βόλτα, είχε έντονα το στοιχείο του εντυπωσιασμού και της έκπληξης, και έγινε για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Όμως, ταυτόχρονα έδωσε και την δυνατότητα σε πολλούς, που θέλανε να δοκιμάσουν, να ανέβουνε στην άμαξα και να κάνουν έναν περίπατο για ψυχαγωγία.
Ήταν πραγματικά μια όμορφη παρουσία και μια ευχάριστη έκπληξη μέσα στη μονότονη καθημερινότητα της ζωής του χωριού μας!
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες
Αν οι απλοί άνθρωποι δημιουργούσαν την ιστορία, θα είχαμε λιγότερα βαρυσήμαντα περιστατικά και περισσότερη ανθρωπιά. Ρομαντική σκέψη, αλλά είναι απλώς θεωρητική σκέψη. Δύσκολα θηλυκώνει με την πραγματικότητα. Ο απλός άνθρωπος παραμένει εκτός των ιστορικών γεγονότων. Δεν είναι ο πλάστης με τον πυλό, ο εμπνευστής του σχήματος. Είναι ο βοηθός του αγγειοπλάστη. Αυτή είναι η νομοτελειακή φορά, η ιεραρχία, η αλληλουχία. Ιστορικά υπάρχει πάντα μια ελίτ που πετάει το σπόρο στο εύφορο ανθρώπινο έδαφος και αναλόγως της χρονικής περιόδου φυτρώνει ή δεν φυτρώνει η έμπνευση, το θάρρος, η δύναμη, η πειθαρχία, η επιείκεια, η ελπίδα. Κι ύστερα ο απλός άνθρωπος ανασκαλεύει τη σπορά και την κατακτά, όπως ο άνδρας κατακτά τη γυναίκα και πλάθει έναν καινούργιο κόσμο, νομίζοντας ότι είναι δικές του η έμπνευση και η κατασκευή. Επί της ουσίας, άλλη εξουσιαστική δύναμη, πολλές φορές κατώτερη των περιστάσεων έχει αυλακώσει το χωράφι.
Ναι, ακούγεται δύσληπτο, δυσήλατο, αλλά μήπως και όσα ζούμε τελευταία έτσι δε φαντάζουν; Μήπως τούτη την ώρα δε σπέρνουν το ευρωπαϊκό χωράφι ηγέτες κατώτεροι των περιστάσεων, ενώ εμείς πιστεύουμε ότι συμμετέχουμε στην καινούργια Ιστορία ; Ο γνώριμος κόσμος έχει προ πολλού γκρεμιστεί. Όχι όμως και ο θρήνος που τον συνοδεύει. Αγανακτισμένοι πολίτες κραδαίνουν λάβαρα απελπισίας, μεσήλικες απλώνουν κρέμες στα πρόσωπά τους για να αποφύγουν τα χημικά, ηλικιωμένοι ψάχνουν για αναπνευστήρες στα ασθενοφόρα. Συμμετρικός κόσμος σ’ ένα ασύμμετρο πια περιβάλλον. Ο Μάνος Χατζιδάκις γράφει ότι τα γκρεμισμένα δεν πρέπει να τα κλαίμε κι ο Καζαντζάκης προσθέτει στην Ασκητική του : Σκοτώστε τη μνήμη, ξεκινήστε απ ‘την αρχή. Μονάχα έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε μια θαρραλέα ένταξή μας στους χρόνους τους μελλοντικούς ενός κόσμου που θα γελάει κάποτε μαζί μας γιατί μας συγκινούσαν ιδιαίτερα οι νεκροί, οι μουσικές και τ άστρα.
(«Σχόλια του Τρίτου» – Μάνος Χατζιδάκις). Της Ρίτσας Μασούρα
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Ο εορτασμός για την επέτειο της «28ης Οκτωβρίου 1940», στο Βαλτινό
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Τραγούδια του τόπου μας
Σύμφωνη με το πνεύμα των ημερών, για τον εορτασμό του Έπους του ΄40, η κ. Ντίνα Ανδρέου – Βότσιου, από το Βαλτινό μας τραγουδάει, ακαπέλα, με την υπέροχη φωνή της το παραδοσιακό τραγούδι «Στο Γράμμο και στο Βίτσι»,
Στο Γράμμο και στο Βίτσι
Ωρέ! Πλατάνια μου περήφανα, βουνά μου χιονισμένα
Ωρέ! Φέτος να μην ανθίσετε, χορτάρι να μη φυτρώσει
Ωρέ! Για το κακό που έγινε στο Γράμμο και στο Βίτσι
Ωρέ! Γέμισαν τα βουνά κορμιά κι ορφάνια τα χωριά μας.
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Μιλάει ένας στρατιώτης του Α΄ παγκοσμίου πολέμου
Παρουσιάζουμε παρακάτω μια αφήγηση, του αείμνηστου Γιώργου Σταμούλη, από το βιβλίο «Θεσσαλία 1881 – 1981. Εκατό χρόνια ζωή» της Μαρούλας Κλιάφα.
Ο Γιώργος Σταμούλης του Στεφάνου και της Σταμούλως, γεννήθηκε το 1894 στο Βαλτινό και πέθανε το 1982
Ήμουνα κληρωτός το ΄14. Υπηρετούσα στις Σέρρες.
Άμα τσακατίστηκε ο βασιλεύς Κωνσταντίνος με τον Βενιζέλο μας λένε οι αξιωματικοί μας: «θα πάμε στην Καβάλα». Ξεκινήσαμε για την Καβάλα με τα πόδια. Οι Εγγλέζοι μας βαρούσαν από πάνω με τ΄ αεροπλάνα. Τάχα δεν ήξεραν πως ήμασταν ελληνικός στρατός.
Τρεις μέρες κάναμε να φτάσουμε στην Καβάλα. Νηστεία. Τρεις μέρες τρώγαμε γαλέτα.
Από κοντά μας λεν: «Θα πάμε στη Δράμα». Ξεκινήσαμε πάλι, νηστικοί και κακορίζικοι.
Άμα φτάσαμε εκεί βράσαν φασούλια και μας δώσαν. Ένα καζάνι μεγάλο ήταν. Θυμάμαι ένα στρατιώτη από τη Τσιάρα, Μπούγλα τονε λέγαν, έφαγε πολλά φασούλια κι έσκασε για σημάδι. Πέθανε.
Μας βάλαν αποστολές αποστολές στην αμαξοστοιχία κι ύστερα από μεγάλο ταξίδι βρεθήκαμε στη Γερμανία.
«Εδώ, παιδιά, μας λεν, θα περάσουμε καλά» και μας έδωσαν να φάμε. Φάγαμε μακαρόνια. Ψωμί ντιπ. Άμα φάγαμε μας λέν οι αξιωματικοί: «Τώρα παιδιά, θα πάμε με βήμα στην πόλη. Ο ελληνικός στρατός είναι περήφανος». Μας είπαν τέτοια πολλά και μας βάλαν στο φιλότιμο.
Μπήκαμε στη γραμμή, μπροστά μουζικές και ίσα στην πόλη Γκαίρλιτς τη λέγαν.
Εκεί βρήκαμε κι άλλους στρατιώτες. Είχαν έρθει μπροστύτερα μ΄άλλη αποστολή.
«Τι γένεται εδώ, μωρέ παιδιά;» ρωτάμε. «Σφίχτε την κοιλιά σας μ΄ένα λουρί, μας λέν, για να βαστάξ΄τι».
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
«Λεξικό» το δεύτερο βιβλίο του κ. Ευάγγελου Στάθη
Πρόκειται για ένα λεξικό της σύγχρονης Τρικαλινής και Θεσσαλικής, διαλέκτου, που σύντομα θα εκδοθεί.
Είναι μια χρονοβόρα, επίπονη και δύσκολη, εργασία, γιατί όπως λέει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, «δεν υπάρχει σήμερα ένα μεγάλο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής (συμπληρώνεται ακόμα από την Ακαδημία Αθηνών), ώστε να παρέχει μια επιλογή κάποιου έτοιμου και επιστημονικά έγκυρου υλικού.
Παρά τις μεγάλες όμως δυσκολίες που παρουσιάζει η εργασία αυτή, δε θα μπορούσε να αναβληθεί, γιατί αποτελεί ανάγκη κυρίως ενός κοινού που μίλησε και βίωσε τον λεξικό αυτόν πλούτο, τον λεξικολογικόν αυτόν θησαυρό της σύγχρονης τοπικής διαλέκτου. Αλλά και οι νεότεροι που ενδιαφέρονται να έχουν μια στοιχειώδη εξοικείωση με τις λέξεις αυτές, καθώς και η φιλομάθεια του μεγάλου μορφωμένου ελληνικού κοινού για την πληρέστερη σπουδή της νέας μας γλώσσας επιβάλλουν τη σύνταξη ενός τέτοιου λεξικού.
Το λεκτικό υλικό, γλωσσολαογραφικό κυρίως, αποτελεί βιωματική εμπειρία από την επικοινωνία με τους κατοίκους του χωριού μου. Γι’ αυτό φρόντισα να το καταγράψω αυθεντικό, έτσι όπως το άντλησα από τις ανεξάντλητες πηγές των παππούδων και γιαγιάδων, γέρων και γριών, όλων, μικρών και μεγάλων• η ζωή μέσα στη φύση από την άλλη, το δημοτικό τραγούδι, το παραμύθι, οι μύθοι, οι παροιμίες τροφοδότησαν τα παραδείγματα που παρατίθενται• επίσης η επαφή και η επικοινωνία με τις σπουδές μου πρώτα και με τη διδασκαλία αργότερα με βοήθησαν στη γνωριμία με την ελληνική γλώσσα, τις διαλέκτους και τα ιδιώματα αυτής. Σκοπός μας ήταν η διάσωση αυτού του διαλεκτικού και ιδιωματικού υλικού που χάθηκε ή κινδυνεύει να χαθεί μέσα στη δίνη της ξενογλωσσίας, της γλώσσας της τηλεόρασης και του διαδικτύου. Οι νέοι και οι νεώτεροι άρχισαν να μην τις χρησιμοποιούν πια, φοβούμενοι μη χαρακτηριστούν χωριάτες, βλάχοι ή καραγκούνηδες. Γι’ αυτό αξίζει να καταγραφούν, έτσι, για να αποτελέσουν μια μικρή κιβωτό, μια μικρή τράπεζα αυτού του θησαυρού.
Αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι μας παρακίνησαν στην έκδοση τούτου του πονήματος».
Εμείς, παρουσιάζουμε παρακάτω ένα ελάχιστο δείγμα της εργασίας του κ. Ε. Στάθη και αναμένομε την έκδοση με ανυπομονησία :
α
α επιφώνημα 1) αντί προστακτικής: α στο καλό – α να χαθείς 2) επιφώνημα χαράς και θαυμασμού: α νάτος! – α τι καλά! 3) αντί του άντε ή του άι: α γληγορότερα – α παίξ’ τα χέργια σ’ λίγου 4) απάντηση σε κλητική προσφώνηση: μάνα, ώ μάνα – α, γιέ μ’ 5) προθετικό: απαλάμη, αμασκάλη, αχιλώνα, αβρόχι, αλάθους, αλάνταβους, απίστουμα, αψήλουμα, αλαθεύου, ακαλνάου, αμπουλιάζου, απιρνάου κ.λ.π. αβάντα η θηλ. ουσ. 1) εμπρός: αβάντα, Γιάννη! 2) υποστήριξη, βοήθεια: έχει μιγάλη αβάντα αυτός 3) όφελος, κέρδος (από δω και η λέξη αβανταδόρος).
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Βασίλειος Τσαβαλιάρης: (Ο πρώτος νεκρός του ΄40)
Η σφαίρα τού Ιταλού στρατιώτη τον βρήκε στο μέτωπο και τον σκότωσε, στις 5 ώρα το πρωί τής 28ης Οκτωβρίου, σε φυλάκιο στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940, στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Ώρα 5η πρωινή. Η ιταλική σφαίρα βρίσκει τον στόχο της και ο στρατιώτης Βασίλειος Τσαβαλιάρης πέφτει ο πρώτος νεκρός τού Ελληνικού Έπους.
Σύμφωνα μα μαρτυρίες, οι τελευταίες λέξεις τού Έλληνα φαντάρου ήταν «αχ, τί θ’ απογίνουν τα παιδιά μου; να φυλάτε τα παιδιά μου».
Οικογενειακή Φωτο: Όρθιος από τα δεξιά ο Βασίλης Τζαβαλιάρης
«Ο πατέρας μου έκανε την σκοπιά στο 21ο φυλάκιο στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, στη θέση Γκόλφια, όπως λέγεται. Μετά την 5η πρωινή, το φυλάκιο δέχθηκε επίθεση από τούς Ιταλούς. Μία σφαίρα βρήκε τον πατέρα μου στο μέτωπο και τον σκότωσε. Οι μόνες του λέξεις πού είπε εκεί ήταν: να φυλάτε τα παιδιά μου, και μετά ξεψύχησε», λέει ο κ. Νίκος Τσαβαλιάρης. «Εγώ ήμουν μόνο 5 ετών και τα αδέλφια μου μικρότερα. Τελευταία φορά πού είχε έλθει στο σπίτι, ήταν όταν τον είχαν καλέσει στα νέα όπλα, μετά τα γεγονότα με το «Έλλη». Ήμουν μικρός αλλά τον θυμάμαι. Ήταν ντυμένος στρατιώτης. Απ’ ό,τι ανέφερε η συχωρεμένη η μάνα μου, τής έλεγε «Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά». Έτσι έλεγε, ενώ νομίζω ότι γνώριζε τούς κινδύνους.
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
Πασχάλης Αγγελίδης
Στην αίθουσα τέχνης In art Gallery Τρικάλων, στην οδό Πάγκαλου 9 (Πλατεία Λαναρά), Εγκαινιάστηκε το Σάββατο 22 Οκτωβρίου η έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής του Paschalis (Πασχάλης Αγγελίδης).
Ο Πασχάλης Αγγελίδης παρουσιάζει μια καινούργια σειρά έργων της τελευταίας διετίας. Ζωγραφική και Γλυπτική.
Έργα μεσαίων και μικρών διαστάσεων, μικρογλυπτά, γλυπτά με φώς και για πρώτη φορά στην Ελλάδα την ζωγραφική του σε κυκλική επιφάνεια (κολόνα).
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης : ΔΕ – ΤΕ- ΠΕ -ΠΑ 10,30 – 14,30 & 18,00 – 21,30 ,
ΤΡ- ΣΑΒ 10,30 – 15,00
Διεύθυνση In Art Gallery Έφη Μπάρδα - Αργυροπούλου
Τηλ: 6974778466 / 6939476146
Στην εφημερίδα μας φιλοξενούμε ένα μικρό δείγμα από το έργο του.Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Επιστημονικά νέα: Μετέωρη Αιώρηση
Το τμήμα φυσικής και αστρονομίας του πανεπιστήμιου του Tel Aviv παρουσίασε μια πρωτοποριακή τεχνολογία με τη βοήθεια τις κβαντομηχανικής η οποία επιτρέπει σε ένα σώμα να αιωρείται και να περιστρέφεται γύρο από ένα μαγνητικό πεδίο.
Η αιώρηση του σώματος οφείλεται στα μαγνητικά παιδιά που υπάρχουν ενώ το αντικείμενο καταφέρνει να "κλειδώσει" τα μαγνητικά πεδιά ανεξαρτήτως πως το τοποθετούμε.
Το πείραμα αυτό γίνετε ως εξής ένας ημιαγωγός τοποθετείται σε ένα πολύ ψυχρό περιβάλλον από υγρό άζωτο το όποιο δημιουργεί ένα κρυστάλλινο περίβλημα, σε κανονική κατάσταση το μαγνητικό πεδίο είναι σε θέση να διεισδύσει ελεύθερα όμως σε ένα τόσο ψυχρό περιβάλλον το μαγνητικό πεδίο παγιδεύετε και αφήνει στο σώμα να κινείται όπως ένα τρένο σε "σιδηροδρομική τροχιά".
Μαγνητικός κινητήρας μηδενικού κόστους : Η χαραυγή μιας νέας εποχής
Ο Μαγνητικός Κινητήρας είναι μια πολύ σημαντική και πολύ αρχαία επινόηση, η οποία έχει κρατηθεί ως επτασφράγιστο μυστικό για πάρα πολλά χρόνια, και με πολύ κόστος, έτσι ώστε να διατηρήσει τα πανίσχυρα πετρελαϊκά καρτέλ μέσα στο παιχνίδι της αγοράς ενέργειας.
Σήμερα, αν και εξακολουθεί να αποσιωπάται ή να υποβαθμίζεται το γεγονός της ύπαρξης του από τα μεγάλα ελεγχόμενα ΜΜΕ, τα σημάδια των καιρών δείχνουν πως έφθασε ο χρόνος να περάσει από το πειραματικό στάδιο στην εφαρμογή, έστω και χωρίς την βοήθεια της βιομηχανίας.
Ως προς το τεχνικό μέρος μπορούμε να πούμε μόνο -πολύ γενικά και θεωρητικά-, πως πρόκειται για μία κυκλική συστοιχία πηνίων και μαγνητών, τοποθετημένων γύρω από έναν άξονα σε θέσεις εναλλασσόμενης πολικότητας. Όταν το σύστημα αυτό τεθή σε λειτουργία δεν σταματάει να περιστρέφεται χωρίς την παρεμβολή του ανθρώπου.
Πρόκειται δηλαδή για μια ουσιαστικά αστείρευτη πηγή ενέργειας, μηδενικού κόστους και ταυτόχρονα μηδενικών τιμών μόλυνσης του περιβάλλοντος. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το γεγονός ότι το πειραματικό στάδιο έχει σχεδόν ξεπεραστεί και μένει να δούμε τις εφαρμογές που θα έχει η τεχνολογία αυτή , όσο και τις επιπτώσεις τους στην γενική εικόνα του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Πρώτα από όλα, διαθέτοντας ένα μεταφερόμενο κινητήρα που δεν χρειάζεται να ενωθεί με κανένα ηλεκτρικό ή άλλο δίκτυο παροχής για να λειτουργήσει, θα μπορούσαμε να τροφοδοτήσουμε με μηδενικού κόστους ενέργεια σταθμούς αφαλάτωσης του θαλασσινού νερού και να εξασφαλίσουμε την χωρίς κόστος μεταφορά του σε οποιαδήποτε περιοχή.
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Όταν βασιλεύει η φτώχεια
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους δανειστές μας τοκογλύφους!
Με την ευχή μας «Να χαίρονται τον πολιτισμό τους…».
Την κακοποιημένη γενιά της φτώχειας, κάποιοι εν ονόματι του πλούτου τους, την επέβαλαν να ζει στην εξαθλίωση...
Φτωχά παιδιά, αγόρια και κορίτσια με τη θλιβερή ένδυση και υπόδηση.
Τα καταδίκασαν να φορούνε ένα τρισάθλιο κοντοβράκι ή στην καλύτερη περίπτωση ένα κοντό παντελόνι.
Τα κορίτσια σκέπαζαν τα σκελετωμένα κορμάκια τους με κουρελιασμένα φουστανάκια και τα πόδια τους ήταν πάντα ξιπόλητα.
Τα πέλματα των ποδιών έβγαζαν φλόγες από το ξύσιμο που είχαν ανάγκη τα κρυοπαγήματα.
Με την ευχή μας «Να χαίρονται τον πολιτισμό τους…».
Φτωχά παιδιά, αγόρια και κορίτσια με τη θλιβερή ένδυση και υπόδηση.
Τα καταδίκασαν να φορούνε ένα τρισάθλιο κοντοβράκι ή στην καλύτερη περίπτωση ένα κοντό παντελόνι.
Τα κορίτσια σκέπαζαν τα σκελετωμένα κορμάκια τους με κουρελιασμένα φουστανάκια και τα πόδια τους ήταν πάντα ξιπόλητα.
Τα πέλματα των ποδιών έβγαζαν φλόγες από το ξύσιμο που είχαν ανάγκη τα κρυοπαγήματα.
Τραγούδια του τόπου μας
Συνεχίζοντας την προσπάθεια καταγραφής, διάσωσης και διάδοσης των παραδοσιακών τραγουδιών του τόπου μας, η κ. Ντίνα Ανδρέου – Βότσιου, από το Βαλτινό, μας τραγουδάει, ακαπέλα, με την υπέροχη φωνή της, το παραδοσιακό τραγούδι «Τρία καλά είναι στον ντουνιά ».
Τρία καλά είναι στον ντουνιά
Ωρέ! Τρία καλά είναι στον ντουνιά και στον απάνω κόσμο
Ωρέ! Η νιότη και η λεβεντιά και το καλό κορίτσι
Ωρέ! Τ΄ ακούτε εσείς ανύπαντροι και σεις καλοί λεβέντες
Ωρέ! Λεφτά να μη ζητήσετε και βιός μη λιμπιστείτε.
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011
Απεβίωσε η Στυλιανή Σ. Σταμούλη
Η Στυλιανή Σταμούλη το γένος Κων/νου Γκαβουκώστα γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1924. Παντρεύτηκε με τον Στέργιο Σταμούλη του Σωτηρίου και απόχτησαν δύο παιδιά. Τον Σωτήριο, και τον Κωνσταντίνο.
Εικόνες του χωριού: (Το ύψωμα)
Παράλληλα, κοσκίνισε το αλεύρι και ανάπιασε το προζύμι. Το σκέπασε με μια πετσέτα και νωρίς το πρωί το ζύμωσε. Πείρε ένα ταψί έβαλε το ζυμάρι μέσα, πάτησε από πάνω με τη σφραγίδα καλά, για να φαίνονται όλα τα σύμβολα και έψησε το πρόσφορο στο φούρνο.
Το ύψωμα και το πρόσφορο ήταν έτοιμα για τη λειτουργιά.
Κυριακή πρωί, πείρε και το δίπτυχο που αναγράφονται τα ονόματα των ζώντων και των κεκοιμημένων, τα οποία μνημονεύονται και ξεκίνησε για την εκκλησία.
Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011
Η ελληνική λατέρνα
Παρόλο που δεν είναι παραδοσιακό Ελληνικό όργανο, πρέπει να δοθεί ιστορικό δίκαιο στη λατέρνα: Μεσουράνησε σε μια εποχή που δεν υπήρχε γραμμόφωνο, ραδιόφωνο, στερεοφωνικό, τηλεόραση…κυριολεκτικά τίποτα. Ο κόσμος μπορούσε να ακούσει μουσική μόνο σε κέντρα, γάμους και πανηγύρια.
Η μόνη εναλλακτική λύση ήταν η λατέρνα, το μαζικό μέσο μουσικής, με την οποία ο κόσμος ψυχαγωγήθηκε, χόρεψε, διασκέδασε, τόνωσε την Εθνική του συνείδηση, “άκουσε”.
Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011
Αυτός ο τόπος
Κουραστήκαμε. Άλλο δεν μπορούμε
σ' αυτόν τον τόπο εδώ
που η ιστορία αναβλύζει
σε κάθε μας βήμα.
Κι αυτές οι πληγές
που δε λένε να κλείσουν
σε κάστρα, σε ναούς, σε αγάλματα
σε τάφους συλημένους που δε συγχωρούν
σε αγίων εικόνες
μιας θρησκείας παρθένας μαινάδας∙
παντού το πάθος∙ το δέος αυτό
άλλο δεν το μπορούμε.
Τι να καταλάβουν οι άλλοι;
Έρχονται, φωτογραφίζουν, σημειώνουν
φεύγουν, περιγράφουν, ησυχάζουν.
Τι ξέρουν αυτοί απ' τα δικά μας
μ' αυτόν τον τόπο τον ανοικτίρμονα
τον παντοκράτορα, τον αβασίλευτο.
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011
Τα τσίπουρα
Οι μερακλήδες αυτή την εποχή έχουν την «εορταστική τους» ανυπομονώντας να γευτούν τη νέα σοδειά.
Στα τσιπουράδικα οι συζητήσεις για την κρίση είναι σε δεύτερη μοίρα, πρώτο θέμα συζήτησης είναι τα γράδα του μούστου και οι βαθμοί.
Όλοι λίγο πολύ στα χωριά βγάζουν κάποιες ποσότητες τσίπουρο για ιδία χρήση.
Είναι ένας χώρος, όπου υπάρχουν όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις απόσταξης.
Η διαδικασία της απόσταξης ξεκινά με το πλύσιμο του καζανιού από τα υπολείμματα της προηγούμενης απόσταξης, το γέμισμα του καζανιού με το γλεύκος, την πιθανή προσθήκη αρωματικών και το άναμμα της θέρμανσης. Η τελευταία παλιά γινόταν πάντοτε με ξύλα, αλλά λόγοι καθαριότητας και κάπνας έχουν οδηγήσει στη χρήση προπανίου (γκαζιού). Πέραν της καθαριότητας, το γκάζι εξασφαλίζει σταθερή θερμοκρασία και πολύ γρήγορη θέρμανση, επιταχύνοντας έτσι την όλη διαδικασία.
Η μονάδα μέτρησης είναι η «καζανιά», δηλ. η απόσταξη ενός πλήρους καζανιού και τιμάται περί τα 20 ευρώ.
Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011
Παγκόσμια ημέρα λευκού μπαστουνιού
"Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ. Θέλεις να με βοηθήσεις; Τότε διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ΄ αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.
Όταν με συναντήσεις, μπορείς να με βοηθήσεις αν θυμηθείς τα παρακάτω":
1. Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή για να ζητιανεύουμε.
2. Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. όπως ΕΣΥ! Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,
3. Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ΄ το μπράτσο, άσε να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο. Έτσι θα νιώθω (=θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις.
4. Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε», «Τί θέλει να ψωνίσει;», «Ποιό φαγητό του αρέσει;», «Πού θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;», «Πώς μπορεί;». Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε μένα.
5. Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κ.λπ. τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα = αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.
6. Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πές μου πως φεύγεις: με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ΄ αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου.
Τα γραμμόφωνα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















































