Ο ποταμός που ξαναβρήκε τη ροή του

 

Στις φωτογραφίες ο ποταμός απλώνεται σαν μια ήσυχη γραμμή μνήμης ανάμεσα στην κοίτη, την πεδιάδα, το βουνό και τον ουρανό. Είναι ο Ανάποδος ποταμός, μια ζωντανή φλέβα που διαπερνά σχεδόν όλα τα χωριά στα ριζά του Κόζιακα, κουβαλώντας μαζί του ιστορίες ανθρώπων, εποχών και μεταμορφώσεων. Το νερό του, θαυματουργό και ευεργετικό, γίνεται το καλοκαίρι ανάσα δροσιάς. Ξεδιψά ανθρώπους, ζώα και φυτά, και με το απαλό του κελάρισμα ομορφαίνει το χωριό, σαν να του θυμίζει τον αρχέγονο ρυθμό της ζωής.

Κι όμως, για χρόνια αυτή η φλέβα είχε πληγωθεί. Τα μπάζα σκέπασαν την κοίτη του, σαν να επιχειρούσαν να φιμώσουν τη φυσική του φωνή. Όταν έρχονταν οι δυνατές βροχές, το νερό, ανήμπορο να βρει τον δρόμο του, φούσκωνε και ξεσπούσε σε πλημμύρες, δοκιμάζοντας το Βαλτινό, τον Παραπόταμο και τα γύρω χωριά. Ήταν σαν μια υπενθύμιση ότι η φύση δεν ξεχνά την πορεία της και ζητά πάντα τον χώρο που της ανήκει.

Ο καθαρισμός του ποταμού σε όλο του το μήκος, με τη μέριμνα της Αντιπεριφέρειας Τρικάλων, δεν ήταν μόνο ένα τεχνικό έργο, ήταν μια πράξη συμφιλίωσης. Το νερό ρέει ξανά ελεύθερο, και όπως λένε οι παλιότεροι, ο Ανάποδος πήρε την παλιά του μορφή. Αποκαλύφθηκε πάλι ως κανονικός ποταμός, καθρέφτης του ουρανού και σύνδεσμος ανάμεσα στο βουνό και την πεδιάδα. Στη ροή του καθρεφτίζεται μια απλή αλήθεια: όταν σεβόμαστε τη φύση και αποκαθιστούμε τις πληγές της, αποκαθιστούμε μαζί και κάτι βαθύτερο μέσα μας - την αίσθηση του μέτρου, της συνέχειας και της κοινής μας μοίρας με τον τόπο.

Φωτογραφίες: Βασίλης Κ. Σταμούλης