1ο Πανελλήνιο Βραβείο για το Γυμνάσιο Βαλτινού

Μια νέα πανελλαδική διάκριση σημείωσε το Γυμνάσιο Βαλτινού μετά τη συμμετοχή του στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό:

Κύπρος, Ελλάδα, Ομογένεια: εκπαιδευτικές γέφυρες

Για δεύτερη συνεχή χρονιά το σχολείο μας βραβεύεται κι αυτή τη φορά απέσπασε το 1ο βραβείο στην κατηγορία «τρισδιάστατες κατασκευές».

Ο διαγωνισμός τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κυρίου Νίκου Αναστασιάδη και υλοποιείται με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας και του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου.

Το όλο εγχείρημα ανέλαβε να υλοποιήσει και πάλι ο κύριος Παπανικολάου Σπύρος, μαθηματικός του σχολείου, ο οποίος αποτέλεσε για τους μαθητές τον κύριο εμπνευστή, οργανωτή και συντονιστή του προγράμματος.

Στην επίπονη εργασία έλαβαν μέρος δέκα μαθητές της Γ΄ Τάξης που ενημερώθηκαν για τον κυπριακό ελληνισμό, κατανόησαν το εθνικό μας πρόβλημα (το κυπριακό), προβληματίστηκαν σχετικά με τα δημοκρατικά ιδεώδη και αποφάσισαν να εκφραστούν δημιουργικά μέσα από μία τρισδιάστατη κατασκευή με θέμα τη διχοτόμηση του νησιού της Κύπρου. Στην προσπάθειά τους αρωγός και σύμβουλος στάθηκε στο πλευρό τους η καθηγήτρια τεχνολογίας κυρία Δέσποινα Χαραλαμποπούλου, προσφέροντας πολύτιμες πρακτικές συμβουλές.

Πρόταση για την ονοματοδοσία των γεφυριών του ποταμού Ληθαίου

Του Θωμά Δασκάλου
Αρχιτέκτων Μηχανικός

Σχετικά με την εισήγηση της Επιτροπής Ονοματοθεσίας του Δήμου Τρικκαίων, η οποία θα συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο την προσεχή Πέμπτη, με θέμα την ονοματοδοσία των γεφυρών της πόλης, θα ήθελα ως Δημότης να καταθέσω μια προσωπική άποψη και τεκμηριωμένη πρόταση. Και επειδή φρονώ ότι η ονοματοδοσία οδών, πλατειών, γεφυρών κλπ, είναι πάντα μια πολύ σοβαρή υπόθεση και αφορά τον σημειολογικό χαρακτήρα μιας πόλεως, το  θέμα απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και μελέτη. Ελπίζω η πρότασή μου να ληφθεί υπ’ όψη από τους αρμοδίους της επιτροπής για την τελική διαμόρφωση της εισηγήσεώς των.
Η Τρίκκη, μία από τις αρχαιότερες πόλεις, του κόσμου, συνδέεται άρρηκτα και ταυτίζεται με το πρόσωπο του Ασκληπιού. Έχουμε αυτήν την ανεκτίμητη ιστορική μοναδικότητα να διεκδικούμε την γενέτειρα της Ιατρικής Επιστήμης, όπως αυτή εκφράστηκε και προσωποποιήθηκε στο πρόσωπο του Ασκληπιού αλλά και στα πέριξ αυτού οικογενειακά του πρόσωπα. Η Ελληνική σκέψη πάντα προσωποποιούσε Ιδέες, εκφάνσεις του θείου, φαινόμενα κλπ. Αυτή είναι η ιστορική ταυτότητα της πόλης μας η οποία την κάνει γνωστή και σεβαστή σε όλον τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Θα πρέπει λοιπόν να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην προβολή αυτής της κληρονομιάς η οποία αναμφίβολα σε συνδυασμό με το φυσικό κάλλος της πόλεώς μας, τις πρωτοποριακές καινοτόμες δραστηριότητες, τον μουσικό πλούτο, τις διακρίσεις σε διαγωνισμούς μαθηματικούς, καλλιτεχνικούς, κλπ. θα προσδώσει πρόσθετη και ξεχωριστή ακτινοβολία  στην ιστορική και τουριστική προβολή του τόπου μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Και επιπλέον συνάδει και με την πρωτοβουλία στην οποία μετέχει και ο δήμος μας, για την διασύνδεση των Ασκληπιείων με την δημιουργία του «Διεθνούς Δικτύου Αρχαίων Ασκληπιείων», αλλά και με τις προσπάθειες για την Δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου και βοτάνων Ασκληπιού καθώς και την ανάδειξη των Ιαματικών πηγών στο Ρίζωμα.
Θα πρότεινα λοιπόν στις γέφυρες κατά μήκος του Ληθαίου ποταμού να δοθούν ονόματα τα οποία έχουν άμεση σχέση με τον Ασκληπιό και την Τρίκκη.
Εκ των πολλών ονομάτων και προσωνυμιών επέλεξα εκείνα τα οποία εκτός της ιστορικής σημειολογικής παραπομπής, να είναι εύηχα, ευκολομνημόνευτα, και να μπορούν να αποδοθούν με λατινικούς χαρακτήρες για την αναγραφή των σε τουριστικούς οδηγούς,  ηλεκτρονικούς χάρτες (google maps, G.I.S.)  κλπ.
Στα άκρα της κάθε Γέφυρας θα αναγράφεται σε καλαίσθητη πινακίδα το όνομα  καθώς και σύντομη ιστορική παραπομπή.
Ως εκ τούτου προτείνω τις παρακάτω ονοματοδοσίες:

•    Γέφυρα ΤΡΙΚΚΗΣ αντί «γέφυρα Τρικκαίογλου». ΤΡΙΚΚΗ το πανάρχαιο προ-Ομηρικό όνομα της πόλεώς μας.

•    Γέφυρα ΑΚΕΣΩ,   αντί γέφυρα Βουβής. ΑΚΕΣΩ κόρη του Ασκληπιού που συμβόλιζε την θεραπεία. (εκ του  ακεστήρ ή ακέστωρ, που σημαίνει θεραπεία, θεράπων ιατρός, ιατρικόν φάρμακον, Σωτήρ).

Εν Βαλτινώ «Αναμνήσεις» είκοσι χρόνια πριν

Εν Ελλάδι τη 25 Μαρτίου 1821.

Τότε που η οικουμένη είδε τους Έλληνες, τους σκλάβους, τους ανοργάνωτους, τους φτωχούς, τους άοπλους να υψώνουν το ανάστημα, να αναμετριούνται με την πάνοπλη Οθωμανική αυτοκρατορία και να… νικούν! Να κερδίζουν δηλαδή την ελευθερία τους.

Εν Βαλτινώ τη 25 Μαρτίου 1997.

Τότε που ο Αντώνης ντύθηκε τσολιάς, φόρεσε την φουστανέλα με το κεντημένο τσικέτο του, έβαλε και το κόκκινο φέσι του με τη μαύρη φούντα και ένοιωσε γεμάτος υπερηφάνεια. Το ίδιο έκανε και η Μαριέττα, φόρεσε κι αυτή την παραδοσιακή ελληνική φορεσιά της, με την τσίπα και την κεντημένη ποδιά, και τα δυο αδέρφια, αφού έβγαλαν την αναμνηστική φωτογραφία τους, ξεκίνησαν για το σχολείο.

Στο δημοτικό σχολείο Βαλτινού ήταν όλα έτοιμα για την επίσημη σχολική γιορτή. Οι ελληνικές σημαίες, τα "Ζήτω το έθνος!" και οι εικόνες των ηρώων στόλιζαν το χώρο και δημιουργούσαν το ανάλογο επετειακό κλίμα. Ο κόσμος είχε συγκεντρωθεί στο προαύλιο και σε λίγο οι μαθητές και μαθήτριες θα έλεγαν τα τραγούδια, τα ποιήματα, τα σκετς και μετά θα χόρευαν στην αυλή ελληνικούς χορούς.

Είχαν προηγηθεί οι πρόβες και ήταν όλα έτοιμα για την εθνική εορτή.

Έτσι στη γιορτή τα χειροκροτήματα και τα μπράβο διαδέχονταν το ένα το άλλο και τα συναισθήματα υπερηφάνειας ήταν έκδηλα!

Εν Βαλτινώ 2017.

Ξυπνούν οι παιδικές αναμνήσεις. Τώρα την παράδοση θα συνεχίζουν τα παιδιά τους…

Η ιστορία της Μαρίας Πενταγιώτισσας

Η Μαρία η Πενταγιώτισσα ή Μαρίτσα Πενταγιώτισσα ήταν μια Ελληνίδα θρυλική για την ομορφιά της αφενός και για τα ερωτικά της σκάνδαλα αφετέρου που έδρασε την εποχή της βασιλείας του Όθωνα στην ορεινή Φωκίδα. Το πραγματικό της επώνυμο ήταν Δασκαλοπούλου. Το όνομα Πενταγιώτισσα το όφειλε στον τόπο καταγωγής της, από το χωριό Πενταγιοί. Η ιστορία της αποτέλεσε πηγή έμπνευσης θεατρικών έργων, κινηματογραφικών ταινιών αλλά και ποιημάτων.

Η Μαρία Πενταγιώτισσα φέρεται να γεννήθηκε το 1821. Από τα νεανικά της χρόνια διασώθηκαν μόνο διάφορες παραδόσεις και θρύλοι. Ο πατέρας της λέγεται πως ήταν γραμματοδιδάσκαλος, εξ ου και ο χαρακτηρισμός της σε δημοτικό τραγούδι "μωρή δασκαλοπούλα". Υπήρξε ιδιαίτερα όμορφη και δυναμική γυναίκα για τα δεδομένα της εποχής της. Αυτό όμως που εξόργισε την συντηρητική κοινωνία του χωριού της ήταν η ερωτομανής διαγωγή της που έφθασε σε τέτοιο βαθμό ώστε οι πολυάριθμοι εραστές της να περιέλθουν σε μεταξύ τους διαμάχες και συγκρούσεις, ακόμα και με τραυματισμούς από ζηλοτυπία. Εξ ου και το δημοτικό άσμα της εποχής:

«Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρισσό κριάρια

και στης Μαρίτσας την ποδιά σφάζονται παληκάρια

Μαρίτσα Πενταγιώτισσα, μωρή δασκαλοπούλα, εσύ τα ΄καμες ούλα!».

Τελικά από τις συνεχείς παράνομες σχέσεις της ακολούθησε και ένα δράμα: Όταν αποκαλύφθηκε ο μυστικός έρωτάς της με έναν νέο του χωριού, τον Δημήτρη Τουρκάκη, την έφερε σε σύγκρουση με τον αδερφό της που της άσκησε μεγάλη πίεση να σταματήσει τις σχέσεις αυτές που είχαν ξεσηκώσει όχι μόνο το χωριό αλλά και τα γύρω χωριά. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθεί ο αδερφός της από τον Δημήτρη Τουρκάκη, με την ίδια να θεωρείται ηθική αυτουργός. Τότε απόσπασμα της χωροφυλακής την συνέλαβε σε γύρω βουνά που είχε καταφύγει και την οδήγησαν στο Κακουργιοδικείο του Μεσολογγίου όπου δικάστηκε μαζί με τον δράστη. Τελικά όμως αθωώθηκε από καθαρή μεροληψία των ενόρκων "θελχθέντων από την ωραιότητά της" ή κατά άλλο θρύλο από πίεση που άσκησε γιος ενός των ενόρκων που υπήρξε εραστής της Μαρίτσας προ του φόβου αποκάλυψης ή κατ΄ άλλο θρύλο από πίεση που άσκησαν δύο χωροφύλακες ομοίως.

Η εισήγηση του Δημήτρη Τσιγάρα στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τον Κώστα Βίρβο

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι τριήμερες εργασίες του 1^ου Πανελλήνιου Συνεδρίου «Κώστας Βίρβος: ο Άνθρωπος, ο Δημιουργός», το οποίο πραγματοποιήθηκε στα Τρίκαλα και διήρκησε από 31 Μαρτίου έως και 2 Απριλίου 2017.

Οι εργασίες του Συνεδρίου, έγιναν στο Πνευματικό Κέντρο Τρικάλων, στο Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού «Κλιάφα», και στο «Μουσείο Τσιτσάνη».

Το συνέδριο διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Τρικάλων ενταγμένο σε μια σειρά αφιερωματικών και ερευνητικών δράσεων που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια από το 32ο Δημοτικό Σχολείο «Κώστας Βίρβος», το σχολείο, στο οποίο φοίτησε ο δημιουργός.

Συνδιοργανωτές ήταν ο Δήμος Τρικκαίων και η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Θεσσαλίας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Στο επιστημονικό και ερευνητικό πρόγραμμα του συνεδρίου συμμετείχαν πάνω από 30 πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί και προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών.

Μεταξύ των εισηγητών ήταν και ο συγχωριανός μας Δημήτρης Τσιγάρας, ο οποίος μίλησε για ένα από τα έργα του Κώστα Βίρβου. Παραθέτουμε παρακάτω την εισήγησή του:

Τίτλος εισήγησης: «Θεσσαλικός κύκλος» Ηθογραφική προσέγγιση και ιστορική αναφορά στο αγροτικό ζήτημα της Θεσσαλίας.

Εισηγητής: Δημήτρης Τσιγάρας, π. Δήμαρχος Καλλιδένδρου.

Κυρίες και κύριοι

O «Θεσσαλικός κύκλος» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας.

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μουσικοθεατρικό έργο, που περιέχει 24 τραγούδια, συν τα τρία ορχηστρικά, σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, και στίχους του Κώστα Βίρβου και παρουσιάστηκε το 1974.

Είναι ένα έργο, με φαντασία και χρώματα, μια λαϊκή λειτουργία. Μια μουσική παράσταση γεμάτη ελληνικούς ρυθμούς, με παιγνιώδη διάθεση, με αιχμηρά τραγούδια, με κοινωνικό και πολιτικό, άμεσο ή έμμεσο, περιεχόμενο.

O «Θεσσαλικός κύκλος» είναι μια ενότητα τραγουδιών πολλαπλών χρήσεων. Με αυτά τραγουδάς, γελάς, μελαγχολείς, νανουρίζεις, ξεδίνεις, σκέφτεσαι…

Ο λαϊκός ποιητής Κώστας Βίρβος πηγαίνει πίσω, στα χρόνια των τσιφλικάδων και των κολίγων στη Θεσσαλία, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε και μας μεταφέρει σ’ ένα κόσμο που κυριαρχεί η σκληρή δουλειά, η εκμετάλλευση, αλλά και η ανεπιτήδευτη αφέλεια των φτωχών κι αγράμματων κατοίκων, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τα πρώτα «θαύματα» της τεχνολογίας.

«Να σου πω μια ιστορία» Του Χόρχε Μπουκάι

 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια βοσκών. Είχαν όλα τα πρόβατά τους μαζί σ’ ένα μαντρί. Τα τάιζαν, τα φρόντιζαν και τα βοσκούσαν. Κάπου κάπου, τα πρόβατα προσπαθούσαν να το σκάσουν. Ερχόταν τότε ο πιο γέρος βοσκός και τους έλεγε: 
-«Α, πρόβατα ασυνείδητα και αλαζονικά, δεν ξέρετε ότι εκεί έξω ο κάμπος είναι γεμάτος κινδύνους; Μονάχα εδώ βρίσκετε άφθονο νερό, φαγητό και προπαντός, προστασία από τους λύκους». 
Γενικά, αυτό αρκούσε για να φρενάρει τις τάσεις «ελευθερίας» των προβάτων.

Μια μέρα γεννήθηκε ένα διαφορετικό πρόβατο. Ας πούμε πως ήταν ένα μαύρο πρόβατο. Είχε επαναστατικές διαθέσεις και ξεσήκωνε τους συντρόφους του να το σκάσουν προς την ελευθερία των λιβαδιών. Πύκνωσαν οι επισκέψεις του γέρου βοσκού που πάσχιζε να πείσει τα πρόβατα για τους εξωτερικούς κινδύνους. Ωστόσο, τα πρόβατα ήταν ανήσυχα, και κάθε φορά που τα έβγαζαν από το μαντρί όλο και πιο δύσκολα τα μάζευαν.

Ώσπου μια νύχτα, το μαύρο πρόβατο τα έπεισε και το έσκασαν. Οι βοσκοί δεν αντιλήφθηκαν τίποτα ως το ξημέρωμα, όταν είδαν το μαντρί σπασμένο και άδειο. Όλοι πήγαν να κλάψουν μαζί με το γέροντα, τον αρχηγό της οικογένειας.
-«Έφυγαν, έφυγαν!»

-«Τα κακόμοιρα…»

-«Και η πείνα;»

-«Και η δίψα;»

-«Και ο λύκος;»

-«Τι θ’ απογίνουν χωρίς εμάς;»

Ο γέροντας έβηξε, ρούφηξε την πίπα του και είπε: 
-«Αλήθεια, τι θ’ απογίνουν χωρίς εμάς;

Και το χειρότερο είναι… τι θ’ απογίνουμε εμείς χωρίς αυτά;»…

Οι ομορφιές της Θεσσαλίας

Με όχημα ένα καταπληκτικό βίντεο, μέσω του οποίου γίνεται η σάρωση των σημαντικότερων σημείων της Θεσσαλίας, επιχειρείται η αφήγηση της ιστορίας, της γεωγραφίας αλλά και των τουριστικών αξιοθέατων της περιοχής.

Πρόκειται για την παρουσίαση διαφόρων αξιόλογων προορισμών, με τοπικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν ένα ενιαίο σύνολο τουριστικού προορισμού!

Παρουσιάζεται ένα μοναδικό τοπίο μέσα από τη φύση και τα προϊόντα της, μέσα από βουνά, παραλίες και θάλασσες, μέσα από δάση, ποτάμια και ρέματα, και μέσα από τους ανθρώπους της περιοχής, που καλλιεργούν, παράγουν και αξιοποιούν τα τοπικά, ποιοτικά πλεονεκτήματα των προϊόντων τους.

Βραδιά αφιερωμένη στη μουσική, στην ποίηση, στη ζωγραφική

Σε μια βραδιά τέχνης και πολιτισμού, γεμάτη μουσική, ποίηση και ζωγραφική, εξελίχθηκε η εκδήλωση την Τρίτη το βράδυ, στον γνωστό χώρο της γκαλερί «Scoop Art Gallery» της Πόπης Σχιζοδήμου στα Τρίκαλα.

Μέσα σε μια φιλόξενη αίθουσα τέχνης όπου εκτίθενται πανέμορφοι πίνακες ζωγραφικής, οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν, να θαυμάσουν τα εκθέματα, να παίξουν μουσική, να τραγουδήσουν, να απαγγείλουν ποιήματα και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

Με τη συνοδεία ποτών και διαφόρων εδεσμάτων, η βραδιά εκλάμβανε συμποσιακό χαρακτήρα. Άλλωστε «Τέχνη» είναι η ικανότητα δημιουργίας με τη χρησιμοποίηση όλων των δυνατών δεξιοτήτων που μπορεί να αναπτύξει ο ανθρώπινος νους, με τη βοήθεια της συλλογής ερεθισμάτων και από τις πέντε αισθήσεις.

Στην βραδιά τέχνης και πολιτισμού, μεταξύ των πολλών άλλων καλεσμένων, συν-εκφραζόμενοι ήταν και οι:

Θωμάς Δασκάλου: κιθάρα - φυσαρμόνικα - τραγούδι
Δημήτρης Τσιγάρας: μπουζούκι-κιθάρα
Χρυσάνθη Δαλκαφούκη: τραγούδι
Ελένη Αλεξίου: κιθάρα-τραγούδι
Παναγιώτης Κούσιας: απαγγελία ποιημάτων
και ο Σπύρος Μπουντούρης: κρουστά, από το «Τέχνης Παίδευση»
 - Θεατρικό Εργαστήρι Καρδίτσας.

Οι «Λέξεις» του Κώστα Στάθη

Κυκλοφόρησε το πρώτο κλιπάκι από το άλμπουμ ''ΣΥΜΠΛΕΚΤΗΣ'', του συγχωριανού μας, τραγουδοποιού και ερμηνευτή, Κώστα Στάθη.

Ο Κώστας Στάθης, με την παρέα των εξαίρετων φίλων και μουσικών, οπτικοποίησαν το τραγούδι οι ''ΛΕΞΕΙΣ'', σε μουσική του Κώστα Στάθη και στίχους της Μαρίας Κρέτση και δημιούργησαν ένα πανέμορφο βιντεοκλίπ.

Ερμηνεία : Κώστας Στάθης

Σκηνοθεσία: Απόστολος Πέλλας

Μουσικοί:
Κώστας Μυλωνάς - Κρουστά
Γεώργιος Καραδήμος - Ακουστική Κιθάρα
Γεώργιος Αγγελάκης - Τρομπόνι
Κωνσταντίνος Λάμπας - Ακουστικό Μπάσο
Κώστας Στάθης - Φωνή, Ακουστική Κιθάρα

Να μου μιλάς ψιθυριστά

για όσα στον κόσμο έχουνε σβήσει.
Όσα δεν βρήκαν αντοχή
τι κι αν πνιγήκαν στη βροχή, έχουνε ζήσει.

Να μου μιλάς με τη καρδιά
τα λόγια αδύναμα κλαδιά πέφτουν στο χώμα.
Κι αν θα μιλήσουμε για μας
μέτρα ανάσες και παλμούς κι όχι τα χρόνια.

Για όλα μιλάνε τα μάτια
μείνε εδώ και ν’ αντέξεις
Αν γίνεις χίλια κομμάτια
Τι νόημα θα χουν οι λέξεις.

Η μπάρμπα Νίκους κι του τρίψιμου (Με τη γλώσσα του τόπου μας)

Τρόιρα στη σόμπα μαζώνουνταν παππούδια κι μπαρμπάδις, κι πάφα-πούφα μι τσι στριφτές τσιγάρις, ντουμάνιαζαν τουν τόπου. Η πατέρας κάπνιζι «Έθνους πλακέ», μιτά του γύρ’σι στου λαθραίου αλλά τιλιφταία το’κουψι μαχαίρ(ι) κι καπ-καπ ζάντζιβι κιόλας μι τη κάπνα:

-«Κόψ’τι του βρε ντούχνις να βρείτι τη ‘γεια σας, ξηρουχαλιάσκαταν στου βήχου! Κόψ’τι του!»

-«Έκουψάμαν ούλα τ’ άλλα, α κόψουμι κ’ ιτούτου, τι μας απουμέν(ει) για συνουδειά;» Απουκραίνουνταν τα παππούδια κι ρουφούσαν ραχαλίτ’κα του στριφτό τσιγαρ’λίκ(ι), ως π’να καεί του νύχι τ’ς!

-«Ισύ Γιώργου να σι πω την καθαρά αλήθκεια, δε βηχ’ς απ’ τη κάπνα, βήχ’ς απ’ του πιτρέλιου απού καταπίν’ς ρουφώντας του λάστικου για να του βγάλ’ς απ’ του βαρέλ(ι)», απουκρίθ’κι στουν πατέρα μ’ η μπάρμπα Γληγόρ’ς κατ τσι Λέν(η).

Άι μιτά αρχινούσαν να φιλουγάν άσουτα, πότις η ένας πότις η άλλους κι κουντά σι αφνούς μάθινάμαν κι μεις τα νέα. Απ’ τουν πόλιμου στου Βιτνάμ, ως του μάλουμα Καζαντζίδη-Μαρινέλλα, είχαμαν καλό μπουιαμπέτ(ι)!!! Κι άμα ‘πιρνούσι κάνας απ’ όξου κι τουν έπιαναν στου στόμα τ’ς οι κουκουσάδις, ιί χα, μάθινις ούλα τα χούια τ’!

-«Α, του μάζουσι νουρίς απόψι η μπαρμπαΝίκους, πάει για τη κυρά σφαίρα!»

-«Πάει για τρίψιμου, λες;»

-«Τι τρίψιμου;»

-«Αα, δε του ξέρ’ς του κόλπου τ’;»

-«Α, πές του ντε!»

-«Τα πρόπιρ’σ(ι) ρα, του καλουκαίρ(ι), αυτός μι τη γυναίκα τ’, κίν’σαν να μάσουν τα κουρ’φάδια, σιακάτ στα Παλιουράκια. Η μπαρμπαΝίκους κι μάζουνι κι μέριαζι τα θκα τ’ κι όσα τουν ίφιρνι η γυναίκα τ’. Διπλή δ’λεια δηλαδής, ξιπατώθ’κι η καψιρός. Του προυί, μόλις έδουσι η ήλιους, τουν ήρθι νια αντράλα κι γουνάτ’σι στην αυλακιά να πάρ(ει) καναδυό ανάσις. Σα τουν είδι η Ρίνα ξιαπλουμένου να βουγκάει, καταλαχτάρ’σι! Πααίν(ει) σ’μα τ’ κι τουν γλέπ(ει) ντιπ χαλέπιτου.

-«Ούι, κακό π’μας βρήκι!», έσκουξι.

-«Νια ζαλάδα ίνουσα μαρί, θα μι απιράσ(ει), μη κάν’ς έτσ(ι) σα παλαβή!»

-«Κάτσι, κάτσι αυτούια άντρα μ’ όπους είσι ξιάπλα, να σι τρίψου λίγου.»

Πιτχιώτι ταγλήγουρα στη λεύκα απού ΄χαν κριμασμένου τουν τρουβά, αρπάει ένα κουνιτάκου μι τσίπρου κι γυρνάει τακουσιού στην αυλακιά.

Πανελλήνιο συνέδριο για τον Κώστα Βίρβο στα Τρίκαλα

Ο Δήμος Τρικκαίων και η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Θεσσαλίας διοργανώνουν το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο «Κώστας Βίρβος: ο Άνθρωπος, ο Δημιουργός», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Το συνέδριο διοργανώνεται με πρωτοβουλία της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Τρικάλων και εντάσσεται σε μια σειρά αφιερωματικών και ερευνητικών δράσεων που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια από το 32ο Δημοτικό Σχολείο «Κώστας Βίρβος», το σχολείο, στο οποίο φοίτησε ο δημιουργός.

Σκοπός του συνεδρίου είναι η ανάδειξη της προσωπικότητας και του έργου του δημιουργού, καθώς και η απόπειρα αξιοποίησης στοιχείων του έργου του στην εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκεται η καταγραφή ερευνητικών και θεωρητικών προσεγγίσεων και πρακτικών προτάσεων, η ανταλλαγή γόνιμων προβληματισμών και η προώθηση δημιουργικού διαλόγου σχετικά με το έργο του Κώστα Βίρβου και την αξιοποίησή του.

Στο επιστημονικό και ερευνητικό πρόγραμμα του συνεδρίου θα συμμετέχουν πάνω από 50 πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί και προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα συμμετέχουν ο Λάκης Χαλκιάς, η Λιζέτα Νικολάου, η Μπέττυ Χαρλαύτη, η Δημοτική Χορωδία του Δήμου Τρικκαίων, η Ορχήστρα ποικίλης Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Τρικάλων, οι χορωδίες του Μουσικού Σχολείου και του 32ου Δημοτικού Σχολείου «Κώστας Βίρβος», καθώς και τοπικά μουσικά σχήματα.

Oι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν στις 31 Μαρτίου, 1 και 2 Απριλίου. Το απόγευμα της Παρασκευής, 31 Μαρτίου, στις 18:30, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων θα γίνει η πανηγυρική έναρξη, η οποία περιλαμβάνει μαρτυρίες συνεργατών και φίλων του Βίρβου και καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Το πρωί του Σαββάτου, 1 Απριλίου, στο Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού Κλιάφα θα πραγματοποιηθούν δύο συνεδρίες με ανακοινώσεις ερευνητών, και πανεπιστημιακών δασκάλων. Το απόγευμα του Σαββάτου, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων θα παρουσιαστούν στο πρώτο μέρος επιστημονικές και ερευνητικές ανακοινώσεις και στο δεύτερο μέρος καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Το πρωί της Κυριακής, 2 Απριλίου, στην αίθουσα του Μουσείου Τσιτσάνη θα πραγματοποιηθούν δύο συνεδρίες με επιστημονικές και ερευνητικές ανακοινώσεις, κυρίως από εκπαιδευτικούς, για διδακτική αξιοποίηση του έργου του Βίρβου. Το συνέδριο θα κλείσει την Κυριακή το μεσημέρι με σύντομο καλλιτεχνικό πρόγραμμα στο Μουσείο Τσιτσάνη με τραγούδια Βίρβου-Τσιτσάνη.

Η είσοδος σε όλες τις εργασίες και εκδηλώσεις του συνεδρίου είναι ελεύθερη.

Για περισσότερες πληροφορίες και το αναλυτικό πρόγραμμα στην ιστοσελίδα του συνεδρίου: http://dipe.tri.sch.gr/epimpol/

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Ο εορτασμός της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στο Βαλτινό

Με λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος η εθνική μας επέτειος της 25^ης Μαρτίου 1821 στο Βαλτινό, απονέμοντας τιμές στους ηρωικούς προγόνους μας που θυσιάστηκαν για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την εθνική μας αξιοπρέπεια.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την Θεία Λειτουργία – Δοξολογία επί της εθνικής εορτής, στον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού. Στη συνέχεια έγινε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφανιών στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, στην κεντρική πλατεία του χωριού και ακολούθησε η μαθητική παρέλαση.

Στις εκδηλώσεις της γιορτής παραβρέθηκαν και τίμησαν με την παρουσία τους: η αντιδήμαρχος κα. Ελένη Πούλιου, ο πρόεδρος τοπικού συμβουλίου κ. Δημήτριος Σταμούλης, ο αιδεσιμότατος πατήρ Κωνσταντίνος Ζαχαράκης και πλήθος κόσμου.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ

Εργογραφίες ποιητών από την Γεωργία Κολοβελώνη

Στην εκδήλωση της 21ης Μαρτίου 2017, για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στον Μύλο Ματσόπουλου, η Γεωργία Κολοβελώνη παρουσίασε τα στοιχεία από την εργογραφία των ποιητών που ανήκουν στη γενιά του ‘70: Γιώργου Μαρκόπουλου, Αντώνη Φωστιέρη και Νίκου Λαζάρη.

Για τον Γιώργο Μαρκόπουλο τόνισε τα βασικά στοιχεία τα οποία συνιστούν  την ποιητική του: ο έρωτας, ο αγώνας για υπαρξιακή δικαίωση, ο χρόνος, ο θάνατος, η απελπισμένη προσπάθεια του ανθρώπου να υπερκεράσει τον χρόνο και τον θάνατο, το αίσθημα της μοναξιάς και της εφημερότητας του βίου. Επεσήμανε την ύπαρξη μιας αύρας λυρισμού στα ποιήματά του, καθώς και μιας αίσθησης συλλογικής και προσωπικής ματαίωσης,   η οποία αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της ποίησής του.

Αναφερόμενη στον Αντώνη Φωστιέρη, επεσήμανε το γεγονός ότι ο ποιητής επιτυγχάνει να συγκεράσει τον στοχασμό με τη λυρική συγκίνηση, τη φιλοσοφία με την κοσμολογία, παραπέμποντας σε αρχαίους αλλά και σύγχρονους φιλοσόφους.  Η ποιητική του Φωστιέρη αξιοποιεί με ιδιαίτερο τρόπο τη γλώσσα. Μας προσφέρει  μια ποίηση στοχαστική, κάποτε με στοιχεία σαρκασμού, μια ποίηση που συγκινεί με το βάθος της, αποδίδοντας με ενάργεια την ανθρώπινη αγωνία της ύπαρξης, του θανάτου και του χρόνου.

Για τον Νίκο Λάζαρη τόνισε ότι είναι ένας κατεξοχήν ερωτικός ποιητής. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια έκφρασης και περιέχει εικόνες ανθρώπινης ευαισθησίας που οδηγούν τις καθημερινές μας σχέσεις σε ανώτερα επίπεδα συναισθηματικών προσεγγίσεων. Δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι ο  Νίκος Λάζαρης αναδείχθηκε γρήγορα και ως ένας ταλαντούχος και ιδιαίτερα ακριβοδίκαιος κριτικός και ότι είναι από τους λίγους σύγχρονους κριτικούς οι οποίοι  «λένε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη».  

Η Εισήγηση του Ποιητή Ηλία Κεφάλα, στην εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στον Μύλο Ματσόπουλου

Την Τρίτη 21 Μαρτίου 2017 στο Μύλο Ματσόπουλου, τέσσερις σημαντικοί Έλληνες ποιητές τιμώντας την παγκόσμια ημέρα ποίησης, τίμησαν και τον τόπο μας με την παρουσία τους, διαβάζοντας ποιήματα τους: Ο  Αντώνης Κάλφας, ο Γιώργος Μαρκόπουλος, ο Νικος Λάζαρης, και ο Αντώνης Φωστιερης.

Την εκδήλωση που οργάνωσε το Δημοτικό Θέατρο Τρικάλων, προλόγισαν ο Διευθυντής του Δημοτικού θεάτρου Τρικάλων κ. Στέφανος Νταλάσης και η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Τρικκαίων κα. Έφη Λεβέντη, ενώ τα βιογραφικά των τεσσάρων ποιητών και τα στοιχεία από την εργογραφία τους διάβασαν οι κυρίες Φανή Μπαλαμώτη και Γεωργία Κολοβελώνη.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο Τρικαλινός ποιητής και συγγραφέας Ηλίας Κεφάλας, ο οποίος προλογίζοντας την εκδήλωση αναφέρθηκε στα ακόλουθα:

Κυρίες και Κύριοι σας καλωσορίζω στην όμορφη αυτή εκδήλωση, που γίνεται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης και ταυτόχρονα καλωσορίζουμε τους αγαπητούς ποιητές που απάντησαν θετικά στην πρόσκλησή μας και προσήλθαν στην πόλη μας για να συμβάλλουν με την παρουσία τους στην επιτυχία της ποιητικής αυτής βραδιάς.

Η ποίηση λοιπόν είναι και πάλι στο προσκήνιο, είναι και πάλι μαζί μας, βρίσκεται πάλι μέσα στη σκέψη και τη προσοχή μας. Τι ρόλο άραγε παίζει η ποίηση στην καθημερινότητά μας και γιατί να μας απασχολεί επετειακά και όχι την κάθε στιγμή μας και μάλιστα με έναν πλήρως συνειδητό τρόπο; Λέω συνειδητό, επειδή ασυνείδητα και χωρίς να μπορούμε να την ορίσουμε επακριβώς, η ποίηση είναι παρούσα και συνιστά τον υπερθετικό βαθμό κάθε σπουδαίου επιτεύγματός μας. Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ωραίο κήπο, σε ένα καλομαγειρεμένο φαγητό, σε ένα καταπληκτικό τοπίο και αναφωνούμε: «Ω! μα αυτό είναι ένα ποίημα!». Όμως η ποίηση εάν ήταν μόνο αυτό θα ήταν πολύ υποτιμητικό. Η ποίηση είναι όλα αυτά, αλλά και κάτι άλλο, πολύ πιο διαφορετικό. Για να το πούμε εντελώς απλοϊκά: Η ποίηση συνδέεται με κάτι αόριστο, κάτι ασύλληπτο και κρυφό, που ενίοτε όμως γίνεται συγκεκριμένο και απτό προασπιζόμενο την παρουσία του μέσα στις όμορφες αλλά καθόλου εξεζητημένες διαστάσεις του. Υπάρχουν χιλιάδες ορισμοί για την ποίηση, αλλά κανένας δεν την ορίζει τελειωτικά, οριστικά,  επειδή από τη φύση της είναι αόριστη. Υπάρχουν χιλιάδες στίχοι που προσπαθούν να την ορίσουν ενδοποητικά, αλλά δεν επιτυγχάνουν τίποτα περισσότερο από το να καταδείξουν μόνο κάποιες της ιδιότητες ή κάποιες της προεξέχουσες όψεις. Υπάρχουν ποιήματα που μας αρέσουν χωρίς να κατανοούμε ποτέ αυτούς τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους μας αρέσουν και ούτε είναι απαραίτητο άλλωστε.

«Ρητορική» η τέχνη της πειθούς

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τα ωραία απ’ το χωριό μας.

Κάποτε στο Βαλτινό υπήρχε ένας δάσκαλος ρήτορας με πολύ καλό λόγο.

Κάποιος μαθητής που άκουσε πως η ρητορική τέχνη είναι η τέχνη της πειθούς πήγε αμέσως και βρήκε τον δάσκαλο ρήτορα και θέλησε να μάθει την τέχνη αυτή.

Όταν ο μαθητής έμαθε την τέχνη της ρητορικής και δεν απέμεινε πλέον κάτι άλλο να μάθει, αρνήθηκε να πληρώσει τον δάσκαλό του.

Στο δικαστήριο οπού κατέφυγαν να διευθετήσουν την διαφορά τους ειπώθηκαν τα εξής:
Μαθητής: Δάσκαλε τι υποσχέθηκες να με διδάξεις;» ...
Δάσκαλος: «Tην τέχνη να πείθεις, αυτή ακριβώς που ήθελες.»

Μαθητής: «Ωραία, αν μου την δίδαξες τότε σε πείθω να μην πάρεις χρήματα, αν όμως δεν μου την δίδαξες τότε δεν σου οφείλω τίποτα, εφόσον δεν κράτησες την υπόσχεση σου!»...
Δάσκαλος: «Αν έχοντας διδαχθεί την τέχνη να πείθεις, με πείσεις να μην πληρωθώ, τότε πρέπει να με πληρώσεις αφού με έπεισες και είναι προφανές ότι σωστά σου δίδαξα την τέχνη αυτή! Αν όμως δεν με πείσεις να μην πληρωθώ τότε πάλι πρέπει να με πληρώσεις αφού δεν με έπεισες να μην πάρω αμοιβή».

Φυσικά οι δικαστές δεν έβγαλαν καμία απόφαση, καθότι είναι προφανές ότι η ρητορική τέχνη μπορεί να στρεβλώσει κατά «βούληση» την πραγματικότητα παρουσιάζοντάς την όπως αυτή θέλει και όχι ως έχει.... 

Παγκόσμια ημέρα ποίησης

Πέντε σημαντικοί Έλληνες ποιητές θα προσέλθουν και θα απαγγείλουν το βράδυ της Τρίτης 21 Μαρτίου και ώρα 8.00 μμ στο Μύλου Ματσόπουλου, τιμώντας την παγκόσμια ημέρα ποίησης και ταυτόχρονα το Τρικαλινό κοινό. Οι ποιητές που θα έλθουν και θα απαγγείλουν αποσπάσματα από το έργο τους είναι οι Αναστάσης Βιστωνίτης, Αντώνης Κάλφας, Νίκος Λάζαρης, Γιώργος Μαρκόπουλος και Αντώνης Φωστιέρης. Συντονίζει ο Ηλίας Κεφάλας.
Ο Αναστάσης Βιστωνίτης γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1952. Παρουσιάστηκε στα Γράμματα το 1970 και από τότε εξέδωσε δέκα ποιητικές συλλογές, πέντε πεζογραφικά βιβλία, τέσσερις τόμους δοκιμίων κι ένα βιβλίο μεταφράσεων του κινέζου ποιητή της δυναστείας των Τανγκ, Λι Χο. Έχει δημοσιεύσει πλήθος άρθρα, δοκίμια, ταξιδιωτικά κείμενα και κριτικά σημειώματα στις εφημερίδες Η Καθημερινή και Η Αυγή και στα περιοδικά Αντί, η λέξη, Γράμματα και Τέχνες, Χάρτης, Το δέντρο, Εντευκτήριο, Νέα Πορεία, Poetix, Πλανόδιον, Φρέαρ  κ.α. Είναι συντάκτης του Βήματος από το 1991. Υπήρξε μέλος της επιτελικής ομάδας που συνέταξε τον Φάκελο Υποψηφιότητας της Αθήνας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 (επιμελητής και συντάκτης).  Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Από το 1996 ως το 2001 υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Συγγραφέων (European Writers’ Congress) και από το 2003 ως το 2008 αντιπρόεδρός της. Ποιήματα, δοκίμια και πεζογραφήματά του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Πέντε ποιητικά βιβλία του εκδόθηκαν στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα σλαβομακεδονικά, τα σλοβενικά και τα εβραϊκά, κι ένα πεζογραφικό στα σερβικά.
Ο Αντώνης Κάλφας γεννήθηκε το 1956 στην Κατερίνη, όπου και ζει. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, μεσαιωνική και νεότερη ελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και εργάζεται από το 1990 ως φιλόλογος στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει ποιητικά βιβλία, φιλολογικές και ιστορικές μελέτες και ασχολείται επισταμένως με την λογοτεχνική κριτική. Διευθύνει τις εκδόσεις “Τραμ”.

Η προεδρική φρουρά θεματοφύλακας ιδανικών και παραδόσεων

ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ πόλεις των ΗΠΑ και δύο της Αυστραλίας θα παρελάσουν φέ­τος τμήματα ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς στο πλαίσιο των εορτασμών των εκεί ελληνικών κοινο­τήτων για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Πέρυσι αντίστοιχες παρε­λάσεις είχαν γίνει σε τρεις αμερικανικές πόλεις και κατά τα προηγούμενα χρό­νια γίνονταν μόνον στην Νέα Υόρκη. Η ανάπτυξη αυτή της εξωστρέφειας της Προεδρικής Φρουράς αποφασίσθηκε τα τελευταία χρόνια με κύριο σκε­πτικό το γεγονός ότι αποστολή των ευζώνων είναι η επίδειξη και ο εντυπωσιασμός με στόχο την τόνωση τού εθνικού φρονήματος των Ελλήνων στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Οι απόδημοι

Η ανταπόκριση των αποδήμων Ελλήνων υπήρξε συγκινητική, καθώς όπως μας λέγει ο διευθυντής του Στρατιωτι­κού Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας (στο οποίο υπάγεται η Προεδρι­κή Φρουρά) Αντιπτέραρχος Γρηγόρης Πρεζεράκος, οι ελληνικές κοινότητες ανέλαβαν να καλύψουν καθ’ ολοκληρίαν το κόστος των αποστολών. Αυτό σημαίνει πλήρη κάλυψη όχι μόνον των αεροπορικών εισι­τηρίων και των εξόδων δι­αμονής των ευζώνων, αλλά και της προβλεπομένης αποζημιώσεως για τις αποστολές εξωτερικού. Έτσι χωρίς την παραμικρή επι­βάρυνση τού ελληνικού προϋπολογισμού, οι εύζωνοι φέτος θα παρελάσουν στην Νέα Υόρκη, το Σικά­γο, την Φιλαδέλφεια και την Τάμπα, καθώς και στο Σύδνεϋ και την Αδελαΐδα της Αυστραλίας.

Όμως οι κινήσεις εξωστρέφειας δεν σταματούν εδώ. Βάσει προγράμματος πού εφαρμόζεται σταδια­κά, οι στρατώνες της Προ­εδρικής Φρουράς στην οδό Ηρώδου του Αττικού, αρχίζουν να ανοίγουν τις Κυριακές ώστε οι πολίτες να μπορούν να παρακολου­θούν την εβδομαδιαία τε­λετή επάρσεως της σημαί­ας από την αρχή.

Τα ωραία του Τσιτσάνη με τον κιθαριστή Σπύρο Τσιώλη

Ο Βασίλης Τσιτσάνης, ένας από τους ποιο σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς και μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του Ελληνικού πολιτισμού, αναβιώνετε, αναπλάθεται και συνεχίζει να εμπνέει τους νέους καλλιτέχνες, στο χώρο του, στο Μουσείο «Βασίλης Τσιτσάνης» των Τρικάλων.

Ένα από τα ομορφότερα οργανικά κομμάτια του Βασίλη Τσιτσάνη απέδωσε υπέροχα με την κιθάρα του ο Τρικαλινός κιθαριστής Σπύρος Τσιώλης.

Ο Σπύρος Τσιώλης είναι καθηγητής κιθάρας στο Ωδείο του Δήμου Τρικκαίων, έχει εμφανιστεί σε πολλούς χώρους και έχει παίξει ως προσκεκλημένος σε πανελλήνια φεστιβάλ κιθάρας. Το πρόγραμμά του συνήθως είναι μουσική από την Ισπανία "Flamenco" και αποτελείται από κομμάτια μεγάλων συνθετών και κιθαριστών, όπως οι : Paco de lucia,Vicente amigo, Gerardo nunez κ.α.

Με την συμβολή των υπευθύνων του Μουσείου Στέλιου Καραγιώργου και Βασιλένας Μητσιάδη δημιουργήθηκε το παρακάτω βίντεο.

Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά

Του Σάκη Κοντονικόλα

Η Φιόρη Αναστασία Μεταλληνού είναι αστρονόμος κι εργάζεται στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Και μας διηγείται την εξής ιστορία που γνωρίζει από πρώτο χέρι.
Στον Σείριο, ως γνωστόν, η ζωή κυλάει πολύ διαφορετικά απ' ότι εδώ. Δεν ξέρουν από πολέμους και θανάτους και τα παιδιά συνεχώς φορούν τα γιορτινά τους. Ώσπου μιά νύχτα παρατήρησαν στον ουρανό ένα αστέρι αλλόκοτο. Και πήγαν και ρώτησαν τον δάσκαλό τους. Αυτή είναι η Γη, τους λέει, κι από τότε η ζωή τους άλλαξε για πάντα. Από κείνη τη βραδιά, βάλαν μιαν έγνοια στη μικρούλα τους καρδιά.
Την ιστορία αυτή την ήξεραν κι ο Χατζιδάκις με τον Γκάτσο και την έκαναν τραγούδι. Κι εμείς διασκεδάζουμε την ομορφιά της κάθε φορά τραγουδώντας την.

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΒΡΟΧΗΣ

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Αν ήξερα τι λέει στην ομπρέλα μου η βροχή

Θα έπιανα κι εγώ κουβέντα

Του Ηλία Κεφάλα

Τίμησαν τη γιορτή της γυναίκας στο Βαλτινό

Την Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017, στο πλαίσιο της γιορτής  για την «Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας», ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, διοργάνωσε μια βραδιά αποκλειστικά για γυναίκες, στο καφενείο «Α. Μάμαλη», στο Βαλτινό.

Οι γυναίκες που παραβρέθηκαν και τίμησαν την γιορτή απόλαυσαν την βραδινή τους έξοδο με καλό φαγητό, τραγούδι και χορό.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε δημοτική μουσική με δημοτική ορχήστρα, πλαισιωμένη από τον Μάκη Τάσιο, στο κλαρίνο και Κώστα Κατσίβελο, στο τραγούδι.

Ο Νίκος Σαλέπης (trikalaola) κατέγραψε με την κάμερα την εκδήλωση.

Μουσείο Τσιτσάνη: Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα

Πίσω από τα θαυμάσια εκθέματα και το αληθινό κόσμημα στην είσοδο της πόλης μας που σήμερα ονομάζουμε «Μουσείο Τσιτσάνη» στον χώρο των παλιών Φυλακών Τρικάλων και που πρόσφατα άνοιξε τις πύλες του για το κοινό, υπάρχουν άνθρωποι που οραματίστηκαν και διαχρονικά αποτέλεσαν την «ψυχή» αυτό του όλου εγχειρήματος.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι το πρόσωπο που έρχεται ευθύς στο μυαλό όσων Τρικαλινών αναφέρονται στο εν λόγω Μουσείο στρέφεται στον κ. Στέλιο Καραγιώργο, αυτόν που σήμερα έχει αναλάβει και την ευθύνη της λειτουργίας του. Στον Στέλιο λοιπόν στραφήκαμε προκειμένου να συζητήσουμε την ιστορία του κτιριακού αυτού συγκροτήματος, την πορεία του μέχρι να πάρει σάρκα και οστά το μεγαλεπήβολο αυτό έργο, καθώς και την πολύπτυχη λειτουργικότητά του όχι μόνο ως «Μουσείο Τσιτσάνη», καθώς αναδεικνύει τα παλιά Οθωμανικά λουτρά που αποκαλύφθηκαν εκεί και την περίοδο που το συγκρότημα λειτούργησε ως Φυλακές Τρικάλων.

Κύριε Καραγιώργο μιλήστε μας αρχικά για το πώς προέκυψε το γεγονός στον χώρο των παλιών Φυλακών Τρικάλων να στηθεί το «Μουσείο Τσιτσάνη» και ποιες σε γενικές γραμμές «περιπέτειες» ξεπεράστηκαν προκειμένου να πάρει σάρκα και οστά.

Το Μάιο του 1980 ο Βασίλης Τσιτσάνης ενώπιον 7.000 θεατών στο Εθνικό Στάδιο των Τρικάλων εξέφρασε την επιθυμία να γίνει στην πόλη μας ένα μουσείο για το λαϊκό τραγούδι που θα φέρει τη σφραγίδα του.

Έκτοτε η  δημιουργία του Μουσείου Τσιτσάνη απασχολεί διαχρονικά την δημοτική αρχή, από τη θητεία του αείμνηστου Δημάρχου Θανάση Τριγώνη, τον Κώστα Παπαστεργίου που στέγασε στο πνευματικό κέντρο την πρώτη έκθεση για τον Τσιτσάνη και τους άλλους Τρικαλινούς δημιουργούς, αργότερα  τον Γιώργο Σπαθή που συνέχισε την προσπάθεια με την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης με το υπουργείο Πολιτισμού, καθώς και την μετονομασία της οδού Λαρίσης σε οδό Βασίλη Τσιτσάνη σε συνεργασία με τον «Σύλλογο Φίλων Βασίλη Τσιτσάνη», τον Μιχάλη Ταμήλο που προχώρησε στη σύσταση του Νομικού Προσώπου και αποφάσισε την χρηματοδότηση για την απόκτηση του υλικού που βρίσκονταν σε χέρια τρίτων, και φτάσαμε στην απόφαση του δήμου επί δημαρχίας Χρήστου Λάππα να αναδείξει το κτίριο των παλιών φυλακών και να στεγάσει σε αυτό το Μουσείο Τσιτσάνη.