Μελέτη Θανάτου

Αληθινά είναι ασύλληπτο μυστήριο ο θάνατος, που μόνο με δέος μπορεί να το προσεγγίσει ο νους και η καρδιά του πονεμένου ανθρώπου.
Από τότε που ο θάνατος έγινε συνειδητός για τον άνθρωπο, η ψυχή του αναδείχθηκε σε πρωταρχικό πρόβλημα για τον φιλοσοφικό στοχασμό και την προσευχή στον θεό. Ο θάνατος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αποδέσμευση της ψυχής από το σώμα. Ο Σωκράτης υποστηρίζει στον Γοργία ότι «ο θάνατος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αποσυναρμολόγηση δύο πραγμάτων που ήταν ενωμένα, δηλαδή της ψυχής και του σώματος».

Η φιλοσοφική σπουδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μελέτη θανάτου.
Ο θάνατος είναι ένα πραγματικό γεγονός που το πληροφορούμαστε για τους άλλους, αλλά δεν το βιώνουμε.

Ο Γέρος

Στου γηροκομείου την αυλή πάνω σ΄ ένα παγκάκι

κάθεται ολομόναχο ένα θλιμμένο γεροντάκι.

Σκέφτεται όσα έκανε όλα αυτά τα χρόνια

και βλέπει πως κατάντησε μέσα στη καταφρόνια

Αυτός με τη γυναίκα του, και τη σκληρή δουλειά τους

κατάφεραν, μεγάλωσαν τα τρία τα παιδιά τους.

Μέρα και νύχτα δούλευαν δεν χόρταιναν δουλειά

θέλανε τα παιδιά τους να ζήσουνε καλά.

Μα τα παιδιά εφύγανε για την Αμερική,

παντρεύτηκαν και ζήσανε για πάντοτε εκεί…

Από τη στεναχώρια τους, πριν κλείσει ένας χρόνος,

πέθανε η γυναίκα του κι έμεινε ο γέρος μόνος.

Πια κουρασμένος ξάπλωσε στο έρημο κρεβάτι,

όλη τη νύχτα ξάγρυπνος χωρίς «να κλείσει μάτι».

Τόσες θυσίες έκανε, τόσο μεγάλο αγώνα

και δεν υπάρχει πια γι΄ αυτόν αγάπη μια σταγόνα.

Πόσο ο γέρος λαχταρά να ΄ναι με τα παιδιά του,

να ΄χει τα εγγονάκια του πάνω στα γόνατά του.

Αυτή η σκέψη η γλυκιά το γέρο αποκοιμίζει

του ιδρύματος η ερημιά όμως τον απελπίζει.

Ο γέρος εκοιμήθηκε με πρόσωπο θλιμμένο,

την άλλη μέρα το πρωί τον βρήκαν πεθαμένο.

Βασίλης Σ. Σταυρέκας

Μεγάλη Πέμπτη Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

Βροχή από Λυρίδες τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής

Μια νέα βροχή από «πεφταστέρια», τις Λυρίδες, θα έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν οι ξενύχτηδες στο βόρειο ημισφαίριο - και στην Ελλάδα, (και φυσικά και στο Βαλτινό) το επόμενο διάστημα με αποκορύφωμα τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής (έως και τα χαράματα του Μεγάλου Σαββάτου), στο μέτρο που οι καιρικές συνθήκες διευκολύνουν την παρατήρηση του ουρανού.
Αυτή η βροχή διαττόντων, η ένταση της οποίας είναι μάλλον απρόβλεπτη, καθώς ποικίλει από χρόνο σε χρόνο, αν και γενικά δεν θεωρείται από τις πιο εντυπωσιακές του έτους, οφείλεται στη «διασταύρωση» της τροχιάς της Γης με τα απομεινάρια σωματιδίων σκόνης του κομήτη Θάτσερ (C/1861 G1)...

Η βροχή φαίνεται να προέρχεται από τον αστερισμό της Λύρας, από όπου έχει πάρει και το όνομά της, και κυρίως από τον αστέρα Βέγα (’λφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο της Λύρας και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου.
Κατά την κορύφωση, οι παρατηρητές έχουν την καλύτερη ευκαιρία παρατήρησης αργά τη νύχτα, λίγο πριν το πρώτο φως της αυγής. Επειδή πάντως η σελήνη, φέτος, θα είναι γεμάτη κατά τα τρία τέταρτα, το φως της θα «σκεπάζει» σε ένα βαθμό τα «πεφταστέρια», ανάλογα και με τις κατά τόπους καιρικές συνθήκες.

Οι πασχαλιές του Βαλτινού

Το Πάσχα είναι μια από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές γιορτές του Χριστιανισμού, σε ανάμνηση του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού. Όμως, όπως συμβαίνει και με άλλες θρησκευτικές γιορτές, γιορτάζεται,  από αρχαιοτάτων χρόνων και έτεινε να συνδυάζει τις επιταγές της θρησκείας με τα έθιμα και τις παραδόσεις του λαού.

Μεγάλη εβδομάδα. Εβδομάδα των παθών. Όπως σε ολόκληρη την Ελλάδα έτσι και στο Βαλτινό, κάθε βράδυ στις αγρυπνίες λαμβάνει χώρα το τελετουργικό της εκκλησιαστικής παράδοσης.
Ο ιερέας, το εκκλησιαστικό συμβούλιο, οι ψαλτάδες και οι πιστοί συμμετέχουν ο καθένας από τη δική του πλευρά, ώστε όλα τα εθιμοτυπικά να πραγματοποιηθούν εις το ακέραιο και να εορτασθεί, μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, το θείο δράμα και το γεγονός της Αναστάσεως.

Εμείς επιχειρούμε μια φωτογραφική αναδρομή σε παλαιότερες Πασχαλιές και παρουσιάζουμε μια σειρά από εικόνες με κοπέλες από το Βαλτινό να στολίζουν τον επιτάφιο.

Το στολισμό του επιταφίου αναλάμβαναν οι κοπέλες που μάζευαν τα λουλούδια και με ιδιαίτερη φροντίδα έντυναν και στόλιζαν τον επιτάφιο, έτσι ώστε κατά την μεταφορά του, αισθητικά να είναι όμορφα στολισμένος και να αρμόζει με το θείο δράμα.

Την πιο ιερή μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας αποτελεί η Παρασκευή, μέρα κορύφωσης του θείου δράματος με την Αποκαθήλωση από το σταυρό και την Ταφή του Χριστού. Λόγω του πένθους της ημέρας οι νοικοκυρές δεν ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού, αποφεύγοντας ακόμη και το μαγείρεμα.

Με λουλούδια που μαζεύουν ή αγοράζουν, οι γυναίκες πηγαίνουν στις εκκλησίες και στολίζουν τον Επιτάφιο. Τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται στην εκκλησία αναπαράσταση της ταφής του Χριστού, ενώ οι πιστοί προσκυνάνε τον Επιτάφιο και τα παιδιά περνάνε από κάτω "για να τους πιάσει η χάρη".

Οι λέξεις της εβδομάδας: Λέξεις και ονόματα του Πάσχα

Τι σημαίνει η λέξη Πάσχα; Τι σημαίνει η λέξη Σταυρός; Αβγό ή αυγό; Τι σημαίνει οβελίας, σούβλα;
Τι σημαίνουν τα ονόματα: Χριστός, Αναστάσιος, Μαρία Μαγδαληνή, Θωμάς.

Λέξεις και ονόματα του Πάσχα

Πάσχα

Η λέξη Πάσχα προέρχεται από την αραμαϊκή pascha < εβραϊκή pesah που σημαίνει “πέρασμα, διάβαση”.
>Η λέξη περιέγραφε “τη δεκάτη πληγή κατά των Αιγυπτίων, όπου, σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση ο άγγελος προσπερνούσε τις πόρτες των Ιουδαίων, που ήταν βαμμένες με αίμα αρνιού και δε σκότωνε τα πρωτότοκα παιδιά τους, (πβ, εξοδ 12, 23)”*
>> οι Χριστιανοί γιορτάζουν την ανάσταση του Σωτήρα και τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή.

Σταυρός

Η λέξη σταυρός αρχικά δήλωνε τον όρθιο πάσσαλο ή οτιδήποτε χρησιμοποιούσαν για να στηρίζουν κάτι. Παράγεται από το ρ, ίστημι < θ. -στα. Στα Λατινικά αποδόθηκε και με τη σημασία του in-staurare (: αποκαθιστώ κάτι στην αρχική του θέση). Στην Καινή Διαθήκη αντί για τη λέξη σταυρός χρησιμοποιείται,

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ '' Η αντίθεση''

1. Γένεση ↔ και φθορά
2. Ζωή ↔ και θάνατος
3. Φώς ↔ και σκότος
Ο Μέγας αυτός δημιουργικός νόμος εφαρμόζεται και εις τα του εγώ μέρη.
4. Την υγεία του σώματος ακολουθεί η ασθένεια.
5. Την νεανική ακμή και σφριγηλότητα ακολουθεί η γεροντική παρακμή και ατονία.
6. Την ευφυΐα ακολουθεί η αφυΐα.
7. Την παίδευση ακολουθεί η αμάθεια.
8. Την ηθικότητα ακολουθεί ανηθικότητα.
9. Την αρετή ακολουθεί η κακία και γενικά ευρίσκονται σε πάλη τα αντίθετα.
10. Το προτέρημα ακολουθεί με το ελάττωμα.
11. Η ικανότητα ακολουθεί με την ανικανότητα.
12. Η δραστηριότητα ακολουθεί με την αδράνεια.
13. Η νηφαλιότητα ακολουθεί με την νευρικότητα.
14. Η θεληματικότητα ακολουθεί με την αβουλία.

Το τροπάριο της Κασσιανής

 

Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου:

Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες,

σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα

και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου

κι έλεγε οδυρόμενη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη

και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.

Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων,

εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας.

Λύγισε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου,

εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.

Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου,

και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου•

αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό,

τ' άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε.

Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο,

ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου;

Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ' αμέτρητο έλεος.

Νίκος Παπάζογλου

Τα μισά από τα καλύτερα τραγούδια που ακούσαμε τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν δικά του. Σε κάθε συναυλία του γινόταν το αδιαχώρητο. Δημιούργησε «σχολή» με το ύφος του, τη γνωστή σχολή της Θεσσαλονίκης. Μιλάμε για τον τύπο με το κόκκινο μαντήλι, τον «ινδιάνο» της ελληνικής μουσικής, Νίκο Παπάζογλου. Ήρεμος, στοχαστικός, ολιγαρκής, λιτός, ανοιχτόμυαλος, ευαίσθητος άνθρωπος που είχε επιλέξει να ζει όπως ακριβώς ήθελε: στους δικούς του ρυθμούς.
Εξαιρετικά βαθιά φωνή, γνώριμη για το λυγμό της, χαρακτηριστική για το χρώμα της. Όλα αυτά τα στοιχεία μαζί, δημιούργησαν μια μοναδικά ερωτική σχέση με το κοινό του. Κι έκαναν αυτό το κοινό να αγαπήσει τραγουδοποιούς που εκείνος ανακάλυψε κι ανέδειξε. Κάθε καλοκαιρινή του εξόρμηση στην Ελλάδα αποτελούσε προσωπική του επιλογή, βάσει διαφόρων κριτηρίων, εκτός των οικονομικών.
Καλό ταξίδι…

Ιστορικές πηγές για την αρχαιότητα του Βαλτινού 3

Η Πρόθεση 291 της Μονής Βαρλαάμ (18ος αιώνας)

Οι γραφές και η χρονολόγηση της Πρόθεσης 291.
Το χειρόγραφο 291 είναι μια πρόθεση (παρρησία) της μονής του Βαρλαάμ, με διαστάσεις 21χ24 εκ. και με 18 φύλλα, από τα οποία το 18β είναι λευκό.
Οι γραφείς της πρόθεσης έγραψαν τα ονόματα των αφιερωτών στις στήλες της κάθε σελίδας στοιχηδόν.
Το χειρόγραφο 291 είναι του 18ου αιώνα. Για την αρχική του γραφή μπορούμε να πούμε ότι έγινε στο χρονικό διάστημα 1758-1783,για τον εξής λόγο. Στην πρώτη στήλη του φύλλου 1α έχουν καταχωρηθεί τα ονόματα 15 αρχιερέων, με τελευταίο τον Παρθένιο των Σταγών, που αρχιεράτευσε από το 1751 έως τις 26.3.1784 που πέθανε. Έτσι λοιπόν, η πρώτη γραφή της πρόθεσης δεν μπορεί να είναι προγενέστερη του 1751 και μεταγενέστερη του 1783. Οι επόμενες γραφές πρέπει να έγιναν σε όλη τη διάρκεια του β' μισού του 18ου αιώνα. Εξαίρεση αποτελούν οι ενθυμήσεις του φύλλου17β, οι οποίες είναι του 1860 η μία και του 1931 η άλλη, και η γραφή του φύλλου 18α, η οποία είναι του 19ου αιώνα.
Στην πρόθεση 291 έχουν καταχωρηθεί συνολικώς 169 οικισμοί.

Απεβίωσε ο Απόστολος Ε. Σχολής

Απεβίωσε την Δευτέρα 18 Απριλίου 2011 ο συγχωριανός μας Απόστολος Σχολής σε ηλικία 74 ετών.
Ο Απόστολος Σχολής του Ευαγγέλου γεννήθηκε στο Δενδροχώρι Τρικάλων το 1937. Στο Βαλτινό ήρθε γαμπρός όταν παντρεύτηκε με την Βασιλική Ν. Σταμούλη, με την οποία απόκτησαν δύο παιδιά, τον Χρήστο και την Σοφία.

Η «Μεγάλη εβδομάδα» του πλανήτη μας

Μεγάλη εβδομάδα από σήμερα. Εβδομάδα των παθών. Τα «πάθη του Κυρίου» συνεχίζουν να ταλανίζουν τον πλανήτη μας και η ανθρωπότητα προσδοκά πάντα την Ανάστασή της.

Εκπληκτικές "ιδέες" περιγραφής της εικόνας του κόσμου μας σήμερα.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις, 24 εικόνες;

Η λύση στην παγκόσμια κρίση είναι η απαλλοτρίωση των τραπεζών

Απαλλοτρίωση όπως θα κάναμε με κάθε τι άλλο που στέκεται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον την ανάπτυξη και την πρόοδο.
Είναι αδιανόητο ιδιωτικές εταιρείες να στέκονται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και είναι αδιανόητη η εξουσία που έχουν τα χεριά τους οι τράπεζες είτε ως τραπεζικά ιδρύματα, είτε ως πιστωτές, ως δανειστές, ως οίκοι ή FUNDS. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε τόσο μεγάλη εξουσία συγκεντρωμένη σε ένα μόνο φορέα.
Θα αποφύγω τις κοινοτυπίες ότι απειλείται η δημοκρατία καθώς όταν υπάρχουν τέτοιες υπερεθνικές εξουσίες η Δημοκρατία πρακτικά δεν υφίσταται. Θα μπω στα ουσιαστικά του καπιταλισμού λέγοντας ότι οι αγορές πάντα ήταν εργαλεία για το εθνικό κράτος και οδήγησαν στην δημιουργία μιας αστικής τάξης που τελικά μέσω της ευημερίας εδραίωσε την ύπαρξη και την ευημερία του κράτους. Το όλον ήταν πάντα ανώτερου του μέρους και ποτέ κανένα ιδιωτικό συμφέρον δεν στάθηκε εμπόδιο μπροστά στο συλλογικό.
Η τάξη αυτή πλέον καταρρίπτετε.
Τώρα τα εθνικά κράτη και η αστική τάξη έχουν γίνει εργαλεία για τις αγορές και τις τράπεζες οι οποίες τράπεζες στα χέρια μετοχών δεν είναι εργαλεία για το κράτος αλλά για αυτούς τους λίγους.

Εικόνες τιμής, παραδειγματισμού και υπερηφάνειας!!!

Εικόνες από τη προσπάθεια εξωραϊσμού του χωριού, από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού.

Με την κινητοποίηση πολυπληθέστατων ομάδων νέων ανθρώπων οι οποίοι συμμετείχαν και εργάστηκαν εθελοντικά, με μεγάλη προθυμία, το αποτέλεσμα ήταν άμεσο και τους δικαίωσε.

Άλλοι προετοιμάσανε τα παρτέρια της κεντρικής πλατείας, άλλοι σκάψανε, άλλοι σκαλίσανε, άλλοι φυτέψανε διάφορα λουλούδια και φυτά, άλλοι τα ποτίσανε, μα όλοι μαζί μετείχανε στη μέθεξη της προσφοράς, του «από κοινού».

Εικόνες τιμής, παραδειγματισμού και υπερηφάνειας!!!

Εικόνες από τη προσπάθεια εξωραϊσμού του χωριού, από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού.
Με την κινητοποίηση πολυπληθέστατων ομάδων νέων ανθρώπων, οι οποίοι συμμετείχαν και εργάστηκαν εθελοντικά, με μεγάλη προθυμία, το αποτέλεσμα ήταν άμεσο και τους δικαίωσε.

Ο καθένας εκεί που μπορούσε...

Όταν οι Μηχανικοί βαριούνται, παίζουν !!!

Και παίζοντας φτιάχνουν καμιά φορά ενδιαφέροντα ή και αστεία πράγματα !!!

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας

τα βάσανα τις πίκρες μας

τα ωραία απ το χωριό μας…

Τα μάθατε συγχωριανοί…Καινούργιο αεράκι

φύσηξε μες στο Σύλλογο και φούντωσε «μεράκι».

Μεγάλος ενθουσιασμός και όρεξη μεγάλη

ο σύλλογος μας βρίσκεται σε μέθης παραζάλη.

Εθελοντές εργάστηκαν με ιδρώτα και με κόπο

εξωραΐσαν το χωριό κι ομόρφαιναν τον τόπο.

«Χτυπήσαν τη απάθεια» με μια "βρεγμένη βέργα"

ομάδες εθελοντισμού άρχισαν, φτιάχνουν έργα.

Κι ακόμα είναι η αρχή, έχουν στο νου τους κι άλλα

ιδέες κι όνειρα πολλά και σχέδια μεγάλα.

Μπράβο σε όλα τα παιδιά! Μπράβο στους Βαλτσινιώτες,

που όταν το θέλουνε, μπορούν... γίνονται πατριώτες.

Ξαναθυμήθηκα λοιπόν και ρίγησα λιγάκι
κι αισθάνθηκα περήφανος με εκείνο το στιχάκι:

"Η λεβεντιά, η ομορφιά, το κάλλος και η νιότη

ταιριάζουνε καλύτερα μόνο σε Βαλτσινιώτη!"

Οι Λαζαρίνες του Βαλτινού

Του Λαζάρου αύριο. Τα κοριτσάκια θα μας πουν τα κάλαντα και με τη γλυκιά φωνούλα τους θα αγαλλιάσουν τις ψυχές μας.

" Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα βάγια,

ήρθ' η Κυριακή που τρων τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,

ήρθ' η μάνα σου από την Πόλη

σού 'φερε χαρτί και κομπολόι.

Και του χρόνου!"

Ο Λάζαρος είναι ένα από τα ζωντανά έθιμα του χωριού μας. Κάθε χρόνο τη μέρα αυτή, στις αυλές των σπιτιών εμφανίζονται οι κοπελίτσες παρέες παρέες και τραγουδάνε τα κάλαντα. Αυτές οι κοπελίτσες ονομάζονται Λαζαρίνες.
Από την παραμονή της γιορτής οι Λαζαρίνες ξεχύνονται στους κήπους ή στα χωράφια για να μαζέψουν λουλούδια με τα οποία θα στολίσουν το καλαθάκι τους.

Το Σάββατο του Λαζάρου, πρωί - πρωί τα κοριτσάκια , με καλαθάκια στολισμένα με λουλούδια γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το «Λάζαρο»:

«Καλώς μας ήρθε ο Λάζαρος εφέτος και του χρόνου

με τη λαμπρή τη Πασχαλιά, με τον καλό το χρόνο

με ίτσια με τριαντάφυλλα με δυο χεριές λουλούδια

τα ίτσια πέφτουν στην ποδιά και τα φλουριά στη τσέπη».

Οι νοικοκυραίοι που ακούνε τα κάλαντα προσφέρουν με μεγάλη προθυμία και χαρά το μικρό φιλοδώρημα που αντιστοιχεί σε χρήματα, αυγά, φρούτα, ή άλλα φαγώσιμα, ευχόμενοι «και του χρόνου!»

Είναι ένα έθιμο που επιβιώνει σε όλο τον ελλαδικό χώρο με πολλές κι ενδιαφέρουσες παραλλαγές στους στίχους του τραγουδιού, αλλά πάντα με βασικό γνώρισμα την αναγγελία της επερχόμενης αναστάσεως μετά το θάνατο και, παράλληλα το καλωσόρισμα της ανοίξεως μετά το χειμώνα. Ένα έθιμο συμβολικό που αρωματίζει τη ζωή με ελπίδα και υμνεί την ανάσταση και την άνοιξη.. της ψυχής και της πλάσης.. του ανθρώπου και της φύσης... σημαντικό για τις μέρες μας όσο ποτέ...

«Το Χαμόγελο του Παιδιού»....

Το Χαμόγελο του δικού μας παιδιού.... Χρειάζεται σήμερα παρά ποτέ τη βοήθεια μας!

Χρειαζόμαστε τα σπίτια μας
Χρειαζόμαστε τα ασθενοφόρα για τα παιδιά και τα νεογνά
Χρειαζόμαστε το AMBER ALERT
Χρειαζόμαστε την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά SOS1056
Χρειαζόμαστε τις ομάδες δημιουργικής απασχόλησης στα νοσοκομεία παίδων
Χρειαζόμαστε τις δωρεάν υπηρεσίες του Χαμόγελου για κάθε παιδί, γονιό, εκπαιδευτικό
Για να γίνονται όλα αυτά πραγματικότητα.... Χρειαζόμαστε ανθρώπους που με επαγγελματισμό και αστείρευτη διάθεση δουλεύουν νύχτα-μέρα για να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή για όλα τα παιδιά!
Τι από τα παραπάνω μπορούμε να κόψουμε;
Στη φετινή Γενική Συνέλευση του Χαμόγελου του Παιδιού αποφασίστηκε να μην κόψουμε τίποτα.
Σήμερα, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έχει μόλις 1,5 μήνα «ζωής».
Παρά τη δεινή οικονομική κατάσταση του Χαμόγελου και τη γενικότερη δύσκολη κοινωνικο - οικονομική περίοδο που διανύουμε, συνεχίζουμε δυναμικά.
Από σήμερα ξεκινάει, σε πανελλήνια κλίμακα, εκστρατεία ενημέρωσης, συμμετοχής και εξεύρεσης πόρων για «Το Χαμόγελο του Παιδιού».... για Το Χαμόγελο του δικού μας παιδιού!

Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε.

Οι σφραγίδες του Βαλτινού

Η σφραγίδα ως εργαλείο πιστοποίησης μαζί με την υπογραφή έδειχνε και δείχνει ακόμα και σήμερα τη συσχέτιση του κατόχου της με το αντικείμενο στο οποίο αποτυπώνονταν.
Με τον όρο «σφραγίδα» εννοούμε την αποτύπωση, που εκτυπώθηκε, δημιουργήθηκε ανάγλυφα, ή προσαρτήθηκε σε έγγραφο (ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο) με σκοπό να το πιστοποιήσει, αντί ή μαζί με την υπογραφή.

Η συσκευή που χρησιμοποιείται για να κατασκευάσει αυτή την αποτύπωση αποτελείται από μία τουλάχιστον ανάγλυφη επιφάνεια, η οποία με την εφαρμογή πίεσης αποτυπώνεται πάνω σε επιφάνεια χαρτιού.
Συνήθως μία σφραγίδα περιέχει κείμενο, λογότυπο και πιο σπάνια σχέδια.
Είναι στρόγγυλες και τετράγωνες, με ξύλινο στέλεχος, το σώμα τους και με ειδική λαστιχένια ανάγλυφη επιφάνεια.
Μια συλλογή από τέτοιες σφραγίδες που αφορούν στην ιστορική διαδρομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του τόπου μας και συγκεκριμένα του Βαλτινού, παρουσιάζουμε παρακάτω.

Κάναμε μια καταγραφή και συλλέξαμε μια σειρά από σφραγίδες που χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες τους οι φορείς που υπήρξαν νομικά πρόσωπα του τόπου μας.
Πρόκειται για μια συλλογή από παλιές σφραγίδες της κοινότητας Βαλτινού, του Συμβουλίου Περιοχής, του Δήμου Καλλιδένδρου, της Ενορίας Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, του Δημοτικού σχολείου Βαλτινού καθώς και από διάφορους Συλλόγους και φορείς.
Παρουσιάζουμε παρακάτω τις αποτυπώσεις τους:

Όταν το ποδόσφαιρο γίνεται τέχνη!

Εντυπωσιακή εκτέλεση πέναλτι μετά τούμπας

Εθελοντές ανθοκόμοι του Βαλτινού.

Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη μέσα από την οποία οι άνθρωποι αποκτούν νέες δεξιότητες και βοηθούνται να είναι ενεργοί πολίτες στην κοινότητα τους. Δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή ανιδιοτελούς κοινωνικού έργου, αλλά περισσότερο αφορά μια στάση ζωής με ιδιαίτερες αξίες, όπως η φιλανθρωπία, η αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η κοινωνική συμμετοχή. Δεν έχει πλαίσια και όρια, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και διαστάσεις με βάσει τις αξίες, αρχές και την κοινωνικό -οικονομική και πολιτισμική πραγματικότητα της κοινωνίας.

Με υπόβαθρο αυτή την έννοια του εθελοντισμού, ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού αντιλήφθηκε τις ανάγκες των εποχών και άρχισε να οργανώνει και να κινητοποιεί ομάδες εθελοντικής εργασίας.

Έτσι χθες, το απόγευμα της Τρίτης, διοργάνωσε εθελοντική εργασία, για τον καλλωπισμό των πλατειών και την φύτευση φυτών και πρασιών στα παρτέρια τους.

Σε μια προσπάθεια εξωραϊσμού της εικόνας του χωριού ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού κινητοποίησε πολυπληθέστατες ομάδες νέων ανθρώπων οι οποίοι με μεγάλη προθυμία προετοιμάσανε τα παρτέρια της κεντρικής πλατείας για φύτευση φυτών.

Οι νέοι και νέες του Βαλτινού με τσαπιά, φτυάρια και αξίνες έσκαψαν το έδαφος των παρτεριών και το προετοίμασαν για τη φύτευση. Το ραντεβού τους ανανεώθηκε για αύριο όπου θα ξανασυγκεντρωθούν για να φυτέψουν τα φυτά.

«Το ράντζο του Φαρ Ουέστ», του Βαλτινού.

Εικόνες του Φαρ Ουέστ, και μυρουδιές και ήχους του Αμαζονίου απολαμβάνει κανείς, λίγο πριν την είσοδο προς το Βαλτινό, στις εγκαταστάσεις της φάρμας «Κόζιακα» στο Μέλιγο.

Κτίρια, γέφυρες, μάντρες, δάπεδα και αψίδες εισόδου, κατασκευασμένα με ποταμίσια πέτρα που εξορύχθηκε από τον Πηνειό ποταμό, δίνουν την εικόνα του εξωτικού τοπίου, που μαζί με τα διάφορα εξωτικά ζώα που εκτρέφονται εκεί, νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε άλλη χώρα.

Ο Ιδιοκτήτης της Φάρμας, Κώστας Βότσιος πραγματοποιεί το όνειρό του με γούστο και μεράκι και δημιούργησε εκεί, μια εντυπωσιακή επιχείρηση, φιλική προς το περιβάλλον, και επισκέψιμη για όλους.

Η φάρμα «Κόζιακας» είναι ένας χώρος που δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να γνωρίσει και να αποκτήσει σχεδόν όλα τα ζώα του ζωικού βασίλειου.

«Όπου ο φτωχός και η μοίρα του»…

Από τους παλαιότερους ανθρώπους του Βαλτινού, πολλοί είναι αυτοί που θα θυμούνται φαντάζομε, την αείμνηστη «Γιάννα», που κατοικούσε στα Ματσουκαίικα και ζούσε μόνη σε μια φτωχική καλύβα του χωριού.

Ε! λοιπόν, η ειρωνεία της τύχης ή μάλλον της ατυχίας, μερικές φορές όσο κι αν θέλεις να την μηδενίσεις ή να την αφανίσεις, αυτή με διάφορους τρόπους εκδηλώνει την ύπαρξή της και βρίσκει τους τρόπους να κάνει την εμφάνισή της.

Η μοίρα της αείμνηστης Γιάννας Παπαδημητρίου από τα Ματσουκαίικα, την είχε ορίσει να κατοικεί σε μια καλύβα, όπου η στάμπα της ατυχίας φαίνονταν και στο νούμερο της καλύβας της. Ο γρουσούζικος αριθμός «13» που αντιστοιχούσε στη διεύθυνση της κατοικίας της την κυνηγούσε στο έπακρο.

«Όπου ο φτωχός και η μοίρα του»…