Η επικοινωνία του Φαντάρου.

Η παραπάνω φωτογραφία, η οποία στο σύνολό της αποτελεί ενθύμιο στρατού και αναμνηστικό επιστολόγραφο, απεικονίζει τον στρατιώτη Λάμπρο Σταυρέκα που υπηρετούσε τη θητεία του ως φαντάρος, το 1965. Την έστειλε στον φίλο του Αλέκο Γάκη. Στο πίσω μέρος υπάρχει μια χειρόγραφη αφιέρωση και δυο τετράστιχα ποιηματάκια, που παρά την ανορθογραφία τους μεταδίδουν απροκάλυπτα το νόημα και τα συναισθήματα του αποστολέα.



Το κείμενο έχει ως εξής:

«Χαρισμένη εις τον «αδερφό» μου Αλέκο με αγάπη Μπούλης Κάρης

Σιγά σιγά με προσοχή

άνοιξε το χαρτί μου

αν θέλεις μέσα για να δεις

την δύστυχη ψυχή μου

Σου στέλνω σώμα να χαρείς

και όχι να δακρύσεις

σου στέλνω και την φωτογραφία μου

να μη με λησμονήσεις».

Ήταν η εποχή που η επικοινωνία γίνονταν με αυτό τον συμβατό τρόπο, και τα ταχυδρομικά επιστολάρια είχαν την τιμητική τους και τότε συνηθίζονταν από πολλούς.
Μπορεί τώρα με τα κινητά τηλέφωνα, τo e-mail, το διαδίκτυο και γενικά την σύγχρονη τηλεπικοινωνία να άλλαξε ριζικά ο τρόπος επικοινωνίας, ωστόσο παραμένει ίδια η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία.
Και κάτι τέτοια επιστολόγραφα απλά μας υπενθυμίζουν την κλίμακα των διαφορών ανάμεσα από το χθες και το σήμερα!

Ξεκαρδιστείτε, το γέλιο κάνει καλό!

Στην καταθλιπτική εποχή μας, όπου όλοι παραπονιόμαστε για τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οικονομικά, συναισθηματικά, οικογενειακά, επαγγελματικά και τόσα άλλα, το καλύτερο φάρμακο όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για το σώμα , λένε οι ειδικοί, είναι το ...γέλιο!
Γιατί το γέλιο είναι φάρμακο ; ή αλλιώς .... από το αχ, αχ, αχ ;... πώς να περάσουμε .... στα χα, χα χα !!!! κι όμως ... Έχει αποδειχθεί επιστημονικά , πως το γέλιο γιατρεύει ψυχή και σώμα μιας και προστατεύει την καρδιά μας, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα , καταπολεμά τον πόνο και κυρίως την κατάθλιψη. Το γέλιο δίνει τη λύση και στους αγχώδεις τύπους, μιας και οτιδήποτε βασανιστικό και ανυπόφορο αποδυναμώνεται, γιατί ....απλώς μας φαίνεται αστείο. Γελάστε λοιπόν! Δυνατά, ξεκαρδιστικά, αυθόρμητα, με την καρδιά σας...για την καρδιά σας και όχι μόνο! Μιας και το γέλιο σύμφωνα με ιατρικές έρευνες : -Ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό του σώματος, αφού όταν γελάσουμε ο οργανισμός απελευθερώνει αντισώματα στη μύτη και στο αναπνευστικό σύστημα, που τον προφυλάσσουν από ιούς και μικρόβια..
Και βέβαια ακολουθεί η γνώμη των ψυχολόγων, οι οποίοι μας λένε : « δείξε μου το γέλιο σου να σου πω ποιος είσαι!» Θεωρούν λοιπόν ότι μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία κάποιου από το γέλιο του παρά από μια βαρετή ψυχολογική εξέταση . Συμφωνούν μάλιστα ότι το γέλιο φωτίζει κάποιες ξεχασμένες πλευρές των προβλημάτων μας, χώρια που μας χαλαρώνει κι όλας. Μας δείχνει το δρόμο, μας ανάβει το φως, και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μας ξεκουράζει κι από πάνω !
Αξιοποιήσετε αυτό το δώρο ζωής! Γιατί, αν και δεν διεκδικούμε την πατρότητα της φράσης, πιστεύουμε ακράδαντα πως «μία ημέρα χωρίς γέλιο είναι μία χαμένη ημέρα».

Οι ψαράδες του Βαλτινού εν δράση

Έφτιαξε ο καιρός και η εποχή είναι η καταλληλότερη για εξόδους και επαφές με τη φύση.
Το ψάρεμα, εκτός του ότι είναι μια ευκαιρία για αναψυχή και χαλάρωση, ταυτόχρονα είναι και μια αφορμή για επίδειξη ικανοτήτων και αναζήτηση στα μυστικά της τεχνικής του.

Έτσι πολλοί συγχωριανοί Βαλτσινιώτες ξεχύνονται αυτή την εποχή στα ποτάμια, στις λίμνες και στις θάλασσες για να επιδοθούν με αυτό το χόμπι. Η επιλογή τους αυτή πολλές φορές του επιβραβεύει και τους ανταμείβει με αξιόλογα αλιεύματα.

Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές!!!
Εμείς τους ευχόμαστε να έχουν πάντα καλές ψαριές…

Κέρδισε εκτός έδρας ο Α.Ο. Βαλτινού.

Την ξέφρενη πορεία του συνέχισε, χθε Σάββατο 9 Απριλίου 2011, ο Α.Ο Βαλτινού, που επικράτησε εκτός έδρας, στον Πλάτανο των Παραληθαίων με 1-2. Η ομάδα του Παραληθαίων προηγήθηκε στο 26 λεπτό με γκολ του Γκανά. Από κει και πέρα ο Α.Ο. Βαλτινού έκανε τη δική του αντεπίθεση όπου στο 61 λεπτό ο Στέφανος Τσιγάρας ισοφάρισε. Είκοσι λεπτά αργότερα ο Ζαφείρης με σουτ διαμόρφωσε το σκορ σε 1 – 2, δίνονταν έτσι την νίκη στο Βαλτινό.

Η Βαθμολογία:

1.Καστράκι                  70

2.Φλαμούλι                  67

3.Βαλτινό                     58

4.Παραληθαίοι             50

5.Γενέσι                        48

6.Δήμητρα/Απόλλων    47

7.Λογγάκι                      45

8.ΑΕΤ                            43

9.Φήκη                           41

10.Μπάρα                      40

11.Νεοχώρι                    40

12.Καλύβια                    39

13.Κρύα Βρύση             39

14.Φαρκαδόνα               34

15.Ασκληπιός                26

16.Ένωση Δ/Μ              18

17.Μεγαλοχώρι               5

18.Ελευθεροχώρι           -9

Τι σημαίνει η φράση: “Πράσσειν άλογα”

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: “Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!”…
Το “πράσσειν άλογα” λοιπόν, δεν είναι πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση…
Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος “πράττω” ή/και “πράσσω” (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το “πράττειν” ή/και “πράσσειν” και του “άλογο” που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό “λόγος”=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο = παράλογο => Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα…

Εκπληκτική ομιλία δωδεκάχρονου κοριτσιού σε διεθνή διάσκεψη για το περιβάλλον.

Το 1992, στην ηλικία των 12, η Cullis-Suzuki μάζεψε χρήματα μαζί με άλλα παιδιά, μέλη του ECO, για να παρευρεθεί στην Παγκόσμια Σύνοδο του ΟΗΕ για το Περιβάλλον, στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Εκεί μαζί με άλλα μέλη της ομάδας παρουσίασε στο συνέδριο περιβαλλοντικά θέματα υπό τον τρόπο που τα βιώνουν οι νέοι και χειροκροτήθηκε από όρθια τα μέλη του συνεδρίου. Σήμερα είναι ακτιβίστρια περιβαλλοντολόγος, ομιλίτρια, τηλεοπτική οικοδέσποινα και συγγραφέας. Πληροφορίες από τη wikipedia:

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα πώς σε στύβουν συνεχώς

και ο Έλληνας ο δόλιος νιώθει πάντα μοναχός.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σέ ξεζούμισαν φτωχιά

και ξεραίνεσαι αενάως μέσα στην αναβροχιά.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα περιβόλι μου ανοιχτόν

έγινες το βιλαέτι των αδίστακτων κλεφτών.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα τής Βουλής τού μηδενός

σφαγιάζεσαι με νόμους ως πασχαλινός αμνός.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα τράγων, μηρυκαστικών

αειπάρθενος το πάλαι και το νυν πολλών κακών.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα Ελβετίδα και φτωχή

πώς αντέχεις στους ανέμους στα τσουνάμια, στην βροχή.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σε βιάζουν «αδελφές»

ουκ εντρέπεσαι διόλου και μετέρχεσαι βαφές

•••

πρόσωπο διά ν' αλλάξεις να μην φαίνοντ' οι ουλές

εις τα διεθνή πορνεία με τις άλλες τις τρελές.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα έχεις τόσους μαστροπούς

όσες λεωφόρους έχεις κι επιπλέον ατραπούς.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα ηρωίδων και πορνών

πού για σε το άρπα-κόλλα νόμος τού sine qua non.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα βόθρε ατέλειωτων φυκιών

εθνικών κοπανατζήδων και παλλόμενων «συκιών».

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σού τα έψαλε ο Σουρής.

ΣΥ πού χέζεις όπου βρίσκεις κι όπου λάχει κατουρείς.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα με πολλά καμπαναριά

όπου να 'ναι οι καμπάνες θα ηχήσουνε βαριά.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σύντομα θα κηδευτείς

αφού διάλεξες τον Χάρο για γαμπρό να παντρευτείς.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σού το λέω Ελληνικά:

Σε βαρέθηκα μαγκούφα άντε πνίξου, τελικά.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια…

«Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια» έψαλαν χθες, Παρασκευή το βράδυ στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού ο προπονητής του Α.Ο. Τρίκαλα κ. Γιώργος Βαζάκας μαζί με τον Προπονητή του Α.Ο. Βαλτινού κ. Γιώργο Λαγάρα. Συνοδευόμενοι από τον παλαίμαχο παίχτη και πρώην προπονητή του Α.Ο. Βαλτινού κ. Θανάση Ζαμπακά και τον ποδοσφαιριστή Παναγιώτη Σταμούλη και παρουσία της Δημοτικής Συμβούλου Τρικκαίων κα, Βούλα Βότσιου, ασκήσανε τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, μέσα στο κατανυκτικό κλίμα των επερχόμενων άγιων ημερών του Πάσχα.
Προφανώς θα προσευχήθηκαν και θα ζήτησαν την βοήθεια του μεγαλοδύναμου Θεού για φώτιση, δύναμη και επιτυχία στις ομάδες τους.
Οψόμεθα.

Η ψησταριά του Καστρακίδα

Η ψησταριά του Καστρακίδα μεσουρανούσε την εικοσαετία 1970 – 1990 και υπήρξε ένα από τα αγαπημένα στέκια πολλών μερακλήδων θαμώνων του χωριού.
Σε ένα μικρό εσωτερικό χώρο 5 Χ 5 με μια αυλή κάπως μεγαλύτερη και με ελάχιστα τραπεδοκαθίσματα λειτουργούσε μέρα – νύχτα και εξυπηρετούσε τους πελάτες χειμώνα – καλοκαίρι, η ψησταριά του «Καστρακίδα¨.
Βρίσκονταν στον χώρο που είναι σήμερα το σπίτι του κ. Γιώργου Σκαπέτη, εγγονός του Σωτήρη Βότσιου.

Ξεκίνησε την λειτουργία του στις αρχές του 1970. Στην αρχή την εκμετάλλευση της ψησταριάς την είχαν συνεταιρικά ο Σωτήριος Βότσιος μαζί με τον Παναγιώτη Πέτρου. Ο συνεταιρισμός αυτός κράτησε για ένα περίπου χρόνο. Από τότε και μέχρι που έκλεισε τελείως, την ψησταριά την δούλευε ο Σωτήρης Βότσιος με την γυναίκα του.
Ποικίλες εικόνες κι αναμνήσεις υπάρχουν από τη λειτουργία της άλλοτε ψησταριάς του «Καστρακίδα».

Γραφική φιγούρα ο μπάρμπα-Σωτήρης Βότσιος, ο «Καστρακίδας», όπως τον αποκαλούσαν όλοι στο χωριό, με την άσπρη ποδιά του στη μέση, την γαράφα του τσίπουρου στη μασχάλη και την πετσέτα του στον ώμο. Έψηνε και σερβίριζε τους πελάτες πάντα πρόσχαρος. Ετοιμόλογος, όπως ήταν, διπλωμάτης και με απεριόριστο χιούμορ διατηρούσε τις καλύτερες σχέσεις μαζί τους, και κέρδιζε τη συμπάθεια όλων.

Τα καλοκαίρια που τις Κυριακές γίνονταν η περίφημη βόλτα στη Δημοσιά τα τραπεζοκαθίσματα του «Καστρακίδα» γέμιζαν από πελάτες και το μεροκάματο ήταν πολύ καλό. Σερβίριζε από καφέδες και αναψυκτικά μέχρι κρασιά μπύρες τσίπουρο και διάφορα ποτά. Στην ψησταριά του, έψηνε σουβλάκια, λουκάνικα και κοτόπουλα τα οποία σερβίριζε στη λαδόκολα. Ενώ η γυναίκα του ετοίμαζε μαγειρευτούς μεζέδες για τα τσίπουρα και διάφορες σαλάτες της εποχής.

Εποχή που τα τζουκ μποξ είχαν την πρωτοκαθεδρία στα μουσικά δρώμενα και ο καθένας είχε την δυνατότητα της μουσικής του προτίμησης. Έριχνε το κέρμα στο τζουκ μποξ και πατώντας τα πλήκτρα J - 9 ή Κ - 4 ή… επέλεγε και άκουγε τα σουξέ τραγούδια του Άκη Πάνου, του Βασίλη Τσιτσάνη, του Καλδάρα… με τις υπέροχες φωνές του Στέλιου Καζανζτίδη, της Ρίτας Σακελαρίου, του Δημήτρη Μητροπάνου…
Τα μερακλώματα «έπαιρναν και έδιναν», οι ζεϊμπεκιές διαδέχονταν η μια την άλλη και το κέφι έφτανε στο ναδίρ.
Δεν έλειπαν όμως και οι διάφορες παρεξηγήσεις μεταξύ των πελατών όπου άναβαν τα αίματα και ξεσπούσε ο καβγάς. Κάποιες φορές ερχόταν και στα χέρια», αναποδογύριζαν τραπέζια έσπαγαν ποτήρια και μπουκάλια και υπήρξαν και κάποιες φορές που έσπαγαν και τις τζαμαρίες του καταστήματος.

Έζησε πολλά αυτό το μαγαζάκι… Εκεί χτυπούσε ο παλμό της διασκέδασης για είκοσι περίπου χρόνια. Η λειτουργία του σταμάτησε μόνο όταν τα βαθειά γεράματα του ιδιοκτήτη του δεν του επέτρεπαν να το δουλέψει.
Στη συνέχεια ο χώρος νοικιάστηκε σε φαρμακείο και κάποια στιγμή το κτίριο γκρεμίστηκε μαζί με τις αναμνήσεις του, για τις ανάγκες ανοικοδόμησης νέα οικίας.

Απογευματινή σύναξη γυναικών στο Βαλτινό

Απογευματινή σύναξη γυναικών έγινε στην αίθουσα του ΚΑΠΗ την Πέμπτη 7 Απριλίου 2011 με πρωτοβουλία του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Το απογευματινό ραντεβού των γυναικών εκτός από τον σκοπό της ψυχαγωγίας είχε και στόχο την προσπάθεια από τον Σύλλογο να εκμαιεύσει από τις ηλικιωμένες γυναίκες παλιά ξεχασμένα έθιμα, τραγούδια και ιστορίες του τόπου.

Έτσι λοιπόν, οι γυναίκες θυμήθηκαν παλιές ιστορίες, τραγούδια και ξεχασμένα έθιμα τα οποία κατέγραψαν, με στόχο να τα αναβιώσουν την πρωτομαγιά σε ειδική εκδήλωση που ετοιμάζει ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις ηλικιωμένες γυναίκες προσφέρθηκαν αναψυκτικά και καφεδάκια, από τον Σύλλογο και μαζί με τα νηστίσιμα γλυκά και τα κουλουράκια που είχαν ετοιμάσει και εκείνες, δημιουργήθηκε μια ευχάριστη, ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα.

Δείτε παρακάτω και το σχετικό φωτορεπορτάζ.

Σχολιάζοντας μια φωτογραφία.

Μια καθημερινή ηλιόλουστη ημέρα ο φακός κατέγραψε ανυποψίαστα τους δυο συγχωριανούς μας να απολαμβάνουν τα καφεδάκια τους στο καφενείο του χωριού.
Κοινά σημεία:
1ον η ηλικία τους (συνομήλικοι).
2ον το ίδιο όνομα (Ευάγγελος ο ένας, Ευάγγελος κι ο άλλος).
3ον η φιλία τους (παιδικοί φίλοι).
Τη διαφορά έκανε, μοιραία, ο χρόνος. Ο ένας από τους δύο έφυγε νωρίς.

Κατασκευή κώνου για τις λαμπάδες με χαρτογλυπτική.

Τώρα που πλησιάζουν οι μέρες του Πάσχα και οι πιστοί στις εκκλησίες, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, θα χρησιμοποιήσουν διάφορες λαμπάδες, σας δίνουμε μια πρακτική, εύκολη και οικονομική κατασκευαστική λύση για να αποφύγετε τις επιπτώσεις από το λειωμένο κερί..
Παρόλο που φαίνεται δύσκολη, αυτή η κατασκευή είναι πάρα-μα πάρα πολύ απλή:

Κατασκευή κώνου με χαρτογλυπτική

1. Ξεκινήστε με ένα ημικύκλιο διαμέτρου 22 εκ. και σχεδιάστε δύο ομόκεντρα ημικύκλια διαμέτρων 1 εκ. και 10 εκ. Κατόπιν, κόψτε το μικρό ημικύκλιο (το 1εκ. διάμετρου) και χαράξτε με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο (π.χ. με την ακίδα του διαβήτη) το μεσαίο ημικύκλιο (το 10 εκ. διαμέτρου). Το αποτέλεσμα θα είναι κάπως έτσι:

2. Τσακίστε στη διακεκομμένη γραμμή, ενώστε τα δύο άκρα με κόλλα ή συρραπτικό, για να κατασκευάσετε το επιθυμητό "χωνάκι".

3. Κάντε μερικές ψαλιδιές στο μικρό στόμιο για να περάσει άνετα η λαμπάδα σας μέσα από αυτό και είστε έτοιμοι για την Ανάσταση!

Και οι κότες εκσυγχρονίζονται!!!!

Η αποθέωση του περιττού

Γιατί όχι… αφού το μοντέρνο κοτέτσι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να θυμίζει αυγό και έχει χωρητικότητα 2 έως 4 κότες. Το όνομα του είναι "Nogg", και σχεδιάστηκε από τον σχεδιαστή επίπλων Matthew Hayward.

Ενώ ένας άλλος καλλιτέχνης προσπαθώντας να δώσει απάντηση στο διλληματικό ερώτημα «Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα» δημιούργησε το παραπάνω γλυπτό αποτέλεσμα.

Αυτά γίνονται και μετά σου λέει, γιατί ζηλεύουν τα κοκόρια!!!

Εικονογραφία: Η γραμματέας Γεωργία Τζάνη.

Ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του και την ύπαρξή του με τη ζωή του χωριού μας, ήταν η αλησμόνητη γραμματέας της κοινότητας Βαλτινού, Γεωργία Τζάνη.
Η μοίρα την είχε ορίσει να ζήσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής της στο Βαλτινό και μέσα από τον χαρακτήρα της, την παρουσία της και την προσφορά της να αναδειχθεί ως μια από τις πιο αγαπημένες φυσιογνωμίες του χωριού.
Η Γεωργία Τζάνη ­ Καρανίκα γεννήθηκε στο μαρτυρικό και ιστορικό χωριό Δομένικο της επαρχίας Ελασσόνας του νομού Λάρισας, το έτος 1955.
Τέλειωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Ελασσόνας το 1973 ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με αρκετές δραστηριότητες του εκπολιτιστικού Συλλόγου Ελασσόνας, όπως, χορό, τραγούδι, θέατρο, ξένες γλώσσες κλπ. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία.
Αρραβωνιάστηκε το 1973 και στη συνέχεια παντρεύτηκε με τον Δημήτρη Τζάνη και απόκτησε δύο παιδιά. Τον Στέφανο (Γιατρός) και την Περσεφόνη (Αγγλική Φιλολογία).

Το 1976 ανάμεσα σε 20 υποψηφίους πέτυχε στις εξετάσεις και προσελήφθηκε ως υπάλληλος ΟΤΑ στην κοινότητα Βαλτινού (Γραμματέας).
Από τότε και μέχρι το θάνατό της συνδέθηκε άρρηκτα με το Βαλτινό.
Υπήρξε αξιόλογος υπάλληλος που στην εργασία της αλλά και στις κοινωνικές της σχέσεις ήταν άψογη. Πάντα ορεξάτη με καλή διάθεση, εργατική, φιλότιμη, εξυπηρετική, με άριστη συνεργασία, τόσο με τις υπηρεσίες και τους φορείς, όσο και με τους κατοίκους του Βαλτινού. Εκτός από τα γενικά καθήκοντα της γραμματείας της κοινότητας Βαλτινού, ασκούσε παράλληλα και τα καθήκοντα του Ληξιαρχείου, του Ανταποκριτή του ΟΓΑ ­ ΕΛΓΑ καθώς και την γραμματεία του Συμβουλίου Περιοχής της 8ης Εδαφικής Περιφέρειας Νομού Τρικάλων.

Με την δημιουργία του Δήμου Καλλιδένδρου υπήρξε στέλεχος και βασικός συνεργάτης στην οργάνωση και αποτελεσματική λειτουργία του Δήμου.
Είχε κερδίσει την συμπάθεια και την αγάπη όλων των κατοίκων του Βαλτινού και συνέβαλε σημαντικά στην βελτίωση του επιπέδου ζωής του χωριού.
Ήταν το αποκούμπι των φτωχών και αδύναμων ανθρώπων του χωριού, που με την ικανότητα τις γνώσεις και το φιλότιμο που την διέκρινε, διεκπεραίωνε και εξυπηρετούσε με άψογο και αποτελεσματικό τρόπο τις διάφορες υποθέσεις τους.

Ο απροσδόκητος θάνατός της βύθισε το χωριό στο πένθος και κατά γενική ομολογία η απώλειά της άφησε πίσω δυσαναπλήρωτο κενό. Πέθανε στις 5 Μαίου του 2009 σε ηλικία 54 ετών.
Η γραμματέας μας, η Γεωργία Τζάνη, ο αλησμόνητος άνθρωπος του Βαλτινού, βρίσκετε μέσα στις καρδιές όλων των κατοίκων του χωριού μας και θα τη θυμόμαστε όλοι για πάντα με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Ξημερώνει.

Γράφει ένας απλός άνθρωπος
Σήκω να χορέψεις ένα ζεϊμπέκικο σαν εκείνα τα παλιά που χόρευαν κάποτε πάνω σε μωσαϊκά λεκιασμένα με ρετσίνα. Απέκτησε πάλι αφορμή να υψώσεις τα χέρια ψηλά και να μιλήσεις κρυφά με τους θεούς που κρύφτηκαν σαν τα ξωτικά πίσω από την κορυφή του Ολύμπου μην αντέχοντας πια τα λόγια των θνητών κινούμενων πεθαμένων. Επάνω στην πρώτη στροφή να ανοίξεις πάλι τα χέρια σαν φτερά , έτσι για να θυμηθείς ότι κάποτε μπορούσες να πετάξεις ως Αετός . Στο μαγαζί αυτό που στριμωχτήκαμε όλοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, με τα φθαρμένα μας ρούχα και την αξιοπρέπεια διπλωμένο χαρτάκι στην τσέπη του πουκαμίσου, ας το γλεντήσουμε πριν το ξημέρωμα έρθει.
Πριν αρχίσουν οι τοκογλύφοι να μπαίνουν στο χωριό ρίχνοντας μπετόν στα χωράφια που κάναμε κόντρες καβάλα σε ασέλωτα άλογα. Πριν αρχίσουν να κόβουν τα δέντρα που σαν παιδιά χαράζαμε τον έρωτα μας στον κορμό τους και την άλλη μέρα μέσα στα κλάματα τούς βάζαμε γάζα ζητώντας συγνώμη για την αλαζονεία της στιγμής. Στον καφενέ που βρέθηκες απόψε κάψε την Μνήμη πριν την ποδοπατήσουν εις το όνομα της αξιοποίησής σου ατσαλάκωτα ανδρείκελα. Κοίτα ψηλά στον κιτρινισμένο τοίχο τον εαυτό σου να καμαρώνει με το πρώτο κουστουμάκι σου, δίπλα στους δικούς σου, σε μια φωτογραφία "εβδομαδιαία". Αυτό το κουστουμάκι που κόστισε μισό ιδρωμένο μηνιάτικο του πατέρα σου και συ έκανες μούτρα για το παπιγιόν, παρά του ότι πια είχες γίνει άντρας. Πάρε την στροφή αργά σε αυτό το ζεϊμπέκικο γιατί μέσα σου όλα είναι εύθραυστα. Μην σπάσει η καρδιά. Οι στροφές που έδωσες για να μείνεις άνθρωπος την έχουν ήδη ραγίσει. Σταθμοί αναχωρήσεως, γράμματα του πατέρα από την ξενιτιά και μια φωτογραφία να γελά με το δάκρυ πνιγμένο στην παλάμη. Επαναπατρισμός. Μια αγκαλιά και μετά πάλι "καλή αντάμωση" . Κράτα τα πόδια κολλημένα στο πάτωμα γιατί τώρα αρχίζει το ταξίμι να ξύνει πληγές σαν λάμα ακονισμένη με το δικό σου χέρι. Ήταν να φύγεις κάποτε, να μην κυλιστείς σε αυτό που έβλεπες ότι έρχεται. Σαν στρατιώτης με το σάκο στην πλάτη θα είχες φθάσει στο φεγγάρι αν αυτόν τον τόπο δεν λάτρευες. "Γιατί πατρίδα σαν αυτή δεν έχει", έλεγες. Και δεν εννοούσες τα σύνορα, τις λέξεις, την ιστορία, τον ήλιο. Η Μνήμη ήταν. Εκατομμύρια σταγόνες Μνήμης που κυλάνε στα χιλιόμετρα φλεβών σου. Που σου δόθηκαν με την σύλληψή σου μέσα σε ένα κορμί και που σε κράτησαν όρθιο όταν έπρεπε να θάψεις κομμάτια ψυχής ολόκληρα δικά σου, παιδιά σου, αδέλφια σου, για να συνεχίσεις αυτό τον αέναο κύκλο που σου χαρίστηκε απλόχερα χωρίς να το ζητήσεις.
Κλείσε τα μάτια τώρα που το ζεϊμπέκικο αρχίζει να τελειώνει. Άσε να αστράψει το μαχαίρι που χρόνια έχεις κρυφά τυλιγμένο στο πανί μιας γυναίκας που σε αυτό τύλιγε το ζυμωμένο με τα χέρια της ψωμί να πάρεις για το δρόμο. Σε λίγο θα μπουν στο χωριό. Σε λίγο θα αρχίσουν να ξηλώνουν τις φλέβες σου. Θυμήσου τι είσαι. Ξημερώνει.

Ο μύλος του Βαλτινού

Ότι άντεξε στο χρόνο και ότι απόμεινε από τον άλλοτε γραφικό και όμορφο κυλινδρόμυλο του Βαλτινού.
Ο μύλος του Βαλτινού είναι ένα κτίριο που με την παρουσία του, τον τρόπο του και τους ανθρώπους έχει γράψει κι αυτό τη δική του ιστορία.
Βρίσκεται στην είσοδο του χωριού και αποτελεί σημείο αναφοράς για το Βαλτινό.

Ο παλιός άλλοτε γραφικός μύλος του Βαλτινού δεσπόζει τώρα ερειπωμένος στην είσοδο του χωριού σαν να μας καλωσορίζει όταν ερχόμαστε στο χωριό και σαν να μας αποχαιρετάει όταν φεύγουμε.
Ο μύλος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1950 υπό την διεύθυνση των: Αθανασίου Χρηστάκου, Περικλή Πόρναλη και Νικολάου Παρθένη. Για Μηχανικό είχαν τον Δημήτρη Κωστόπουλο.
Το 1953 τον αγόρασαν οι αδερφοί Χήτα (Ευάγγελος και Κωνσταντίνος) και οι αδερφοί Μακρή (Ιωάννης και Κων/νος).



Η λειτουργία του κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων του Βαλτινού αλλά και των γύρω χωριών της ευρύτερης περιοχής.

Έρχονταν με κάρα, με άλογα, με μουλάρια, με γαϊδούρια. Έδεναν τα ζώα και περίμεναν τη σειρά τους ένας, ένας. Για «ξάι» κανονίζανε ανάλογα ή μια δραχμή το κιλό, για παράδειγμα, ή ένα ποσοστό στο αλεσμένο είδος.

Άλεθαν εκεί δημητριακά, σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και έκαναν αλεύρι για ψωμί, για τάραμα, για ρόβι, χοντρά και ψιλά πίτυρα κ.α.

Ο μύλος λειτούργησε μέχρι το 1970 όπου ο εκσυγχρονισμός, οι σύγχρονες απαιτήσεις και η αλλαγή του τρόπου ζωής των κατοίκων κατέστησαν ασύμφορη την εκμετάλλευσή του και έτσι σταμάτησε για πάντα η λειτουργία του.

Σήμερα έρημο κουφάρι έχει εγκαταλειφθεί και έχει αφεθεί σε μια φυσική διάλυση όπου καταρρέει σιγά ­ σιγά και θάβεται πίσω από πυκνά αγριόχορτα μέχρι να μη θυμίζει τίποτα το φτωχό παρελθόν του.

Είναι άλλωστε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων όπου όταν κάνουν τον κύκλο τους να ρίχνονται όλα στο ποτάμι της λήθης. Γρήγορη λησμονιά για πετυχημένη αναγέννηση.

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ».

Νίκος Μπελογιάννης
Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».
Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του - μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο - βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου

Πρόταση για επαναλειτουργία της τράπεζας αίματος Βαλτινού.

Ένα σημαντικό έργο που παλαιότερα ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού είχε καταφέρει να υλοποιήσει και μάλιστα να το λειτουργήσει με μεγάλη επιτυχία, ήταν η τράπεζα αίματος Βαλτινού.
Η λειτουργία της τράπεζας αίματος, η οποία δυστυχώς με τον καιρό ατόνησε, πιστεύω πως ήταν το σημαντικότερο έργο του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού γιατί η αιμοδοσία εκτός του ότι είναι μια πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης και ανθρωπισμού είναι και μια ευγενική πράξη, της οποίας τα αποτελέσματα σώζουν ζωές.

Ήταν λοιπόν η χρυσή εποχή που ο Σύλλογος διοργάνωνε εθελοντική αιμοδοσία, πότε στο Νοσοκομείο Τρικάλων και πότε, με κινητή εξωτερική μονάδα, στο Βαλτινό.
Έτσι οι νέοι και μεσήλικες που μπορούσαν, πρόσφεραν το αίμα τους εθελοντικά και αποταμιεύονταν έτσι αρκετές φιάλες αίματος για τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού.
Πολλοί συγχωριανοί τότε όταν χρειάστηκαν αίμα εξυπηρετήθηκαν από την τράπεζα του Συλλόγου και επωφελήθηκαν από αυτόν τον κοινωνικό θεσμό.

Η αναγκαιότητα που υπάρχει για την προσφορά αίματος πρέπει μέσω των συλλογικών προσπαθειών να ενισχύει το θεσμό της Εθελοντικής Αιμοδοσίας γιατί όλοι οι συνάνθρωποί μας το έχουν ανάγκη. Όλοι μας, οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας κάποια στιγμή θα βρεθούμε στην ανάγκη να το χρειαστούμε.
Γι΄ αυτό, με αφορμή την εκλογή του νέου Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, μαζί με τα συγχαρητήριά μας και τις ευχές μας για καλή επιτυχία στο έργο τους, θα θέλαμε να επισημάνουμε την αναγκαιότητα της επαναλειτουργίας της Τράπεζας αίματος του Βαλτινού.
Το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Μόνο προσφέρεται. Είναι ζήτημα ζωής. Είναι ζήτημα τιμής. Το αξίζουμε!

Παραδοσιακά επαγγέλματα: Ο Καλατζής.

Άλλοι τον λέγανε Γανωτή, άλλοι Γανωντζή, άλλοι Γανωματή, άλλοι Αλειφιά, άλλοι Καλαϊτζή και άλλοι Καλατζή.
Όπως και να τον αποκαλούσαν η εικόνα του πλανόδιου Γανωτή ήταν γνώριμη και πολύ οικία στους παλιότερους.
Ο Γανωτής γύριζε στους δρόμους και στις γειτονιές μ' ένα τσουβάλι κρεμασμένο από τον ώμο του μέσα στο οποίο έβαζε τα διάφορα χαλκώματα (κατσαρόλες, σινιά, ταψιά, καζάνια, κουταλοπήρουνα κλπ.) που έπρεπε να τα γανώσει (επικασσιτεροποιήσει).

Άλλοι γύριζαν με τα πόδια και άλλοι με τα κάρα ή τα τρίκυκλα και μάζευαν τα ξεβαμμένα χαλκώματα. Η περιπλάνηση στις γειτονιές κρατούσε μέχρι το μεσημέρι και το απόγευμα ο γανωτής έμεινε στο εργαστήριό του.
Εκεί, στη φωτιά, που τη διατηρούσε με το φυσερό και χρησιμοποιώντας τα απαιτούμενα υλικά και εργαλεία, όπως τα κολλητήρια, τις μασιές, τα καλάι (κασσίτερος) το νισαντίρι και το κεζάπι, γάνωνε τα χαλκώματα και τα έκανε σαν καινούργια δίνοντας στα σκεύη νέα λάμψη.

Τα μεγάλα σκεύη (ταψιά, καζάνια κλπ) τα καθάριζε πρώτα με τριμμένη στουρναρόπετρα τρίβοντάς τα με τα πόδια μέχρι να γυαλίσουν. Στην συνέχεια άδειαζε τη στουρναρόπετρα και σκούπιζε κατόπιν την επιφάνεια, για να φύγει ότι είχε απομείνει. Μετά έλιωνε το καλάϊ στη φωτιά μέσα σ' ένα τενεκεδένιο δοχείο και το έριχνε στο σκεύος.

Εκεί όπως ήταν λειωμένο μ' ένα κομμάτι βαμβάκι έστρωνε το μολύβι σε όλη την επιφάνεια και με νερό που έριχνε στη συνέχεια πάγωνε η στρώση.
Το καλό γάνωμα απαιτούσε δυο και τρεις στρώσεις.
Ο Γανωτής έπρεπε να είναι προσεκτικός και καλός στη δουλειά του, γιατί αν δεν γίνονταν σωστά το γάνωμα υπήρχε κίνδυνος δηλητηριάσεως.



Σήμερα λόγω αυτού του κινδύνου οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν χάλκινα σκεύη για το μαγείρεμα του φαγητού, και άντ΄ αυτού χρησιμοποιούν ανοξείδωτες κατσαρόλες.
Έτσι σιγά - σιγά οι νέες συνθήκες και ανάγκες των ανθρώπων εκτόπισαν το επάγγελμα και μαζί μ' αυτό χάθηκε και ο γραφικός Γανωτής (Καλατζής).

Δείτε και το σχετικό βίντεο

 

Τα τριαντάφυλλα στο ρομαντισμό

Τι συμβολίζει το κάθε χρώμα των τριαντάφυλλων

Κάθε φορά που θα δώσετε ένα τριαντάφυλλο υπάρχει κάποια θεωρία που λέει πως... το κάθε χρώμα είναι για διαφορετική περίσταση. Οι περισσότεροι δεν πιστεύουν σε αυτά και διαλέγουν το χρώμα του τριαντάφυλλου σύμφωνα με το πιο χρώμα τους αρέσει. Απλά για τους ρομαντικούς θα αναφέρουμε το τι συμβολίζει το κάθε χρώμα.
Κόκκινο: Αγάπη και πάθος
Ροζ: Χαρά και θαυμασμός
Κίτρινο: Την φιλία αλλά και την προδοσία ταυτόχρονα
Λευκό: Απλότητα και ουδετερότητα
Πορτοκαλί: Το πάθος
Μωβ ή λιλά: Δυνατό έρωτα
Λαχανί: Την γονιμότητα

Αν… Ρ. Κίπλινγκ

Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν γύρο σου όλοι
το ' χουνε χαμένο και ρίχνουνε γι' αυτό το φταίξιμο σε σένα,
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου,
όταν για σένα αμφιβάλλουν όλοι, αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμα και για την αμφιβολία τους αυτή,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν' αποσταίνεις,
κι αν σε συκοφαντούν εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα,
κι αν σε μισούν το μίσος μέσα σου να μην αφήσεις να φουντώνει,
κι ωστόσο να μην δείχνεσαι πάρα πολύ καλός κι ούτε με πάρα πολλή σοφία να μιλάς,
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,

Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη
από πανούργους νοθευμένη ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει,
ή να θεωρείς όλα αυτά οπού 'χεις της ζωή σου αφιερώσει, τσακισμένα,
και πάλι ν' αρχινάς να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,
Αν να στοιβάζεις το μπορείς σ' ένα σωρό όλα εκείνα που 'χεις κερδισμένα.
Και όλα να τα παίξεις κορόνα γράμματα μεμιάς,
και να χάσεις, και κείθε που έχεις ξεκινήσει πάλι ν' αρχινήσεις
κι ούτε μπορείς καρδιά και νεύρα και μυώνες ν' αναγκάσεις
πάλι να σου δουλέψουνε κι ας είναι από καιρό αφανισμένα,
κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι μόλο που τίποτα
δε έχει μέσα σου απομείνει
εξόν από τη θέληση που τους μηνά: «Βαστάτε!»


Αν να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες όντας μη χάνοντας το απλό το φέρσιμό σου,
Αν μήτε εχθροί μήτε και φίλοι ακριβοί μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν, όμως πάρα πολύ κανένας,
Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη να ξαναβρείς, δικιά σου τότε θα ' ναι η Γη
κι όλα εκείνα που κατέχει, και ό,τι αξίζει πιο πολύ:
Άντρας σωστός τότε θε να 'σαι, παιδί μου!

Αχιλλέας Μπάρας ­ A.O. Βαλτινoύ 0 ­- 0

Ισόπαλος  έληξε ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Μπάρας και Α.Ο. Βαλτινού, με σκορ 0 ­- 0 και έτσι οι δυο ομάδες μοιράστηκαν από έναν βαθμό, συνεχίζουν την προσπάθεια τους για το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στον βαθμολογικό πίνακα της ΕΠΣΤ.
Η Μπάρα ήταν η ομάδα που μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι, έτσι στο 4' ο Ανδρέου βρέθηκε σε θέση βολής, έκανε το σουτ για να αντιδράσει όμως αποτελεσματικά ο Ντόβας.
Το Βαλτινό στην συνέχεια, όχι μόνο ισορρόπησε τον αγώνα αλλά έγινε και πιο επιθετικό. Στο 11' ο Ζαφείρης έκανε από πλάγια θέση το πλασέ, με τον Βασιλείου να αντιδρά ψύχραιμα.
Ο τερματοφύλακας της Μπάρας έκανε μεγάλη απόκρουση στο 31' με το σουτ του Γάτσιου και την δική του προσπάθεια στην γωνιά του, όταν και έστειλε τη μπάλα σε κόρνερ.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων