Όταν το ποδόσφαιρο γίνεται τέχνη!

Εντυπωσιακή εκτέλεση πέναλτι μετά τούμπας

Εθελοντές ανθοκόμοι του Βαλτινού.

Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη μέσα από την οποία οι άνθρωποι αποκτούν νέες δεξιότητες και βοηθούνται να είναι ενεργοί πολίτες στην κοινότητα τους. Δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή ανιδιοτελούς κοινωνικού έργου, αλλά περισσότερο αφορά μια στάση ζωής με ιδιαίτερες αξίες, όπως η φιλανθρωπία, η αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η κοινωνική συμμετοχή. Δεν έχει πλαίσια και όρια, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και διαστάσεις με βάσει τις αξίες, αρχές και την κοινωνικό -οικονομική και πολιτισμική πραγματικότητα της κοινωνίας.

Με υπόβαθρο αυτή την έννοια του εθελοντισμού, ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού αντιλήφθηκε τις ανάγκες των εποχών και άρχισε να οργανώνει και να κινητοποιεί ομάδες εθελοντικής εργασίας.

Έτσι χθες, το απόγευμα της Τρίτης, διοργάνωσε εθελοντική εργασία, για τον καλλωπισμό των πλατειών και την φύτευση φυτών και πρασιών στα παρτέρια τους.

Σε μια προσπάθεια εξωραϊσμού της εικόνας του χωριού ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού κινητοποίησε πολυπληθέστατες ομάδες νέων ανθρώπων οι οποίοι με μεγάλη προθυμία προετοιμάσανε τα παρτέρια της κεντρικής πλατείας για φύτευση φυτών.

Οι νέοι και νέες του Βαλτινού με τσαπιά, φτυάρια και αξίνες έσκαψαν το έδαφος των παρτεριών και το προετοίμασαν για τη φύτευση. Το ραντεβού τους ανανεώθηκε για αύριο όπου θα ξανασυγκεντρωθούν για να φυτέψουν τα φυτά.

«Το ράντζο του Φαρ Ουέστ», του Βαλτινού.

Εικόνες του Φαρ Ουέστ, και μυρουδιές και ήχους του Αμαζονίου απολαμβάνει κανείς, λίγο πριν την είσοδο προς το Βαλτινό, στις εγκαταστάσεις της φάρμας «Κόζιακα» στο Μέλιγο.

Κτίρια, γέφυρες, μάντρες, δάπεδα και αψίδες εισόδου, κατασκευασμένα με ποταμίσια πέτρα που εξορύχθηκε από τον Πηνειό ποταμό, δίνουν την εικόνα του εξωτικού τοπίου, που μαζί με τα διάφορα εξωτικά ζώα που εκτρέφονται εκεί, νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε άλλη χώρα.

Ο Ιδιοκτήτης της Φάρμας, Κώστας Βότσιος πραγματοποιεί το όνειρό του με γούστο και μεράκι και δημιούργησε εκεί, μια εντυπωσιακή επιχείρηση, φιλική προς το περιβάλλον, και επισκέψιμη για όλους.

Η φάρμα «Κόζιακας» είναι ένας χώρος που δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να γνωρίσει και να αποκτήσει σχεδόν όλα τα ζώα του ζωικού βασίλειου.

«Όπου ο φτωχός και η μοίρα του»…

Από τους παλαιότερους ανθρώπους του Βαλτινού, πολλοί είναι αυτοί που θα θυμούνται φαντάζομε, την αείμνηστη «Γιάννα», που κατοικούσε στα Ματσουκαίικα και ζούσε μόνη σε μια φτωχική καλύβα του χωριού.

Ε! λοιπόν, η ειρωνεία της τύχης ή μάλλον της ατυχίας, μερικές φορές όσο κι αν θέλεις να την μηδενίσεις ή να την αφανίσεις, αυτή με διάφορους τρόπους εκδηλώνει την ύπαρξή της και βρίσκει τους τρόπους να κάνει την εμφάνισή της.

Η μοίρα της αείμνηστης Γιάννας Παπαδημητρίου από τα Ματσουκαίικα, την είχε ορίσει να κατοικεί σε μια καλύβα, όπου η στάμπα της ατυχίας φαίνονταν και στο νούμερο της καλύβας της. Ο γρουσούζικος αριθμός «13» που αντιστοιχούσε στη διεύθυνση της κατοικίας της την κυνηγούσε στο έπακρο.

«Όπου ο φτωχός και η μοίρα του»…

Ο πρακτικός γιατρός του Βαλτινού

Αντιμετωπίστε ενοχλήσεις και προβλήματα υγείας µε τις συμβουλές του Βαλτσινιώτη πρακτικού γιατρού δόκτωρ Βαλτσινάκη.
Κυδώνι – Αντιμετωπίζει : την αιμορραγία των ούλων.
Κόψε ένα κυδώνι και ριξ΄ το σε λευκό κρασί. Άφησέ το για μια βδομάδα. Χρησιμοποίησέ το για να κάνεις πλύσεις. Έχει αιμοστατικές ιδιότητες.
Φυτικό λάδι - Αντιμετωπίζει : το συχνό σπάσιμο των νυχιών.
Μήπως τα εύθραυστα νύχια σου σε ταλαιπωρούν και σε κάνουν να ντρέπεσαι για την εμφάνισή τους; Υπάρχει λύση! Για να αποκτήσεις μακριά και γερά νύχια, πρέπει να λύσεις το πρόβλημα της αφυδάτωσης. Εκτός από µια καλή ενυδατική κρέμα για τα χέρια που επιβάλλεται να χρησιμοποιείς σε καθημερινή βάση, δοκίμασε και µια θεραπεία νυκτός µε σίγουρα αποτελέσματα.
Ζάχαρη - Αντιμετωπίζει : το λόξιγκα.
Την επόμενη φορά που θα σε ενοχλήσει ο λόξιγκας, πάρε την γλυκιά σου εκδίκηση καταπίνοντας 1 κ. γ. ζάχαρη. Οι ειδικοί πιστεύουν πως η ζάχαρη επιδρά στο νευρομυϊκό σύστημα, που κανονικά θα έδινε εντολή στους μύες του διαφράγματος να συνεχίσουν τις σπασμωδικές συσπάσεις, ήτοι τον λόξιγκα.

Την χάσαμε την πατρίδα Πατριώτες!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΑΜΠΗΣ Π.
Τριάντα τόσα χρόνια Έλληνες ψηφίζατε με ταπεινά κριτήρια.
Κοιτάγατε μόνο το δικό σας ατομικό συμφέρον.
Θέλατε μόνο να βολευτείτε εσείς και τα παιδιά σας.
Αποδεχθήκατε το ρουσφέτι και το μέσον.
Τα αναγάγατε σε πρώτιστο προσόν.
Δεν νοιαστήκατε για το κοινό καλό.
Δεν παλέψατε για το σύνολο.
Δεν ρωτήσατε ποτέ αν μπορείτε να κάμνετε κάτι για τη χώρα.
Ρωτάγατε μόνο τι μπορεί να κάνει η χώρα για σας.
Σας ενδιέφερε μόνο το παρόν και καθόλου το μέλλον.
Θέλατε τους αρεστούς και όχι τους αρίστους.
Αρκεστήκατε στη μετριότητα.
Βλέπατε τα πράγματα πάντα κοντόφθαλμα και όχι οραματικά.
Σταθήκατε κατώτεροι των περιστάσεων.
Συμβιβαστήκατε με τις ταπεινότητες.
Απεμπολήσατε τις αξίες.
Διαβάστε μερικούς λόγους για το πώς ψήφιζαν οι Έλληνες στις εκλογές.
Δεν με διόρισαν.
Δεν διόρισαν τη γυναίκα μου.
Δεν μου έκαναν μετάταξη.
Δεν έκαναν το παιδί μου έφεδρο αξιωματικό.
Δεν έδωσαν μετάθεση στο γιό μου.
Δεν έκαναν μεταγραφή στην κόρη μου.
Δεν μου έδωσαν προαγωγή.
Δεν μου έσβησαν το πρόστιμο.
Δεν μου κανόνισαν την εφορία.
Δεν μου τακτοποίησαν το αυθαίρετο.
Δεν… Δεν… Δεν…
Με βάση τα παραπάνω ότι ζούμε το αξίζουμε στο ακέραιο.
Είναι αργά για δάκρυα.
Ας προσέχαμε.
Τώρα πλέον μπορώ να πω με βεβαιότητα:
Την χάσαμε την πατρίδα Πατριώτες!!!

Η επικοινωνία του Φαντάρου.

Η παραπάνω φωτογραφία, η οποία στο σύνολό της αποτελεί ενθύμιο στρατού και αναμνηστικό επιστολόγραφο, απεικονίζει τον στρατιώτη Λάμπρο Σταυρέκα που υπηρετούσε τη θητεία του ως φαντάρος, το 1965. Την έστειλε στον φίλο του Αλέκο Γάκη. Στο πίσω μέρος υπάρχει μια χειρόγραφη αφιέρωση και δυο τετράστιχα ποιηματάκια, που παρά την ανορθογραφία τους μεταδίδουν απροκάλυπτα το νόημα και τα συναισθήματα του αποστολέα.



Το κείμενο έχει ως εξής:

«Χαρισμένη εις τον «αδερφό» μου Αλέκο με αγάπη Μπούλης Κάρης

Σιγά σιγά με προσοχή

άνοιξε το χαρτί μου

αν θέλεις μέσα για να δεις

την δύστυχη ψυχή μου

Σου στέλνω σώμα να χαρείς

και όχι να δακρύσεις

σου στέλνω και την φωτογραφία μου

να μη με λησμονήσεις».

Ήταν η εποχή που η επικοινωνία γίνονταν με αυτό τον συμβατό τρόπο, και τα ταχυδρομικά επιστολάρια είχαν την τιμητική τους και τότε συνηθίζονταν από πολλούς.
Μπορεί τώρα με τα κινητά τηλέφωνα, τo e-mail, το διαδίκτυο και γενικά την σύγχρονη τηλεπικοινωνία να άλλαξε ριζικά ο τρόπος επικοινωνίας, ωστόσο παραμένει ίδια η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία.
Και κάτι τέτοια επιστολόγραφα απλά μας υπενθυμίζουν την κλίμακα των διαφορών ανάμεσα από το χθες και το σήμερα!

Ξεκαρδιστείτε, το γέλιο κάνει καλό!

Στην καταθλιπτική εποχή μας, όπου όλοι παραπονιόμαστε για τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οικονομικά, συναισθηματικά, οικογενειακά, επαγγελματικά και τόσα άλλα, το καλύτερο φάρμακο όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για το σώμα , λένε οι ειδικοί, είναι το ...γέλιο!
Γιατί το γέλιο είναι φάρμακο ; ή αλλιώς .... από το αχ, αχ, αχ ;... πώς να περάσουμε .... στα χα, χα χα !!!! κι όμως ... Έχει αποδειχθεί επιστημονικά , πως το γέλιο γιατρεύει ψυχή και σώμα μιας και προστατεύει την καρδιά μας, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα , καταπολεμά τον πόνο και κυρίως την κατάθλιψη. Το γέλιο δίνει τη λύση και στους αγχώδεις τύπους, μιας και οτιδήποτε βασανιστικό και ανυπόφορο αποδυναμώνεται, γιατί ....απλώς μας φαίνεται αστείο. Γελάστε λοιπόν! Δυνατά, ξεκαρδιστικά, αυθόρμητα, με την καρδιά σας...για την καρδιά σας και όχι μόνο! Μιας και το γέλιο σύμφωνα με ιατρικές έρευνες : -Ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό του σώματος, αφού όταν γελάσουμε ο οργανισμός απελευθερώνει αντισώματα στη μύτη και στο αναπνευστικό σύστημα, που τον προφυλάσσουν από ιούς και μικρόβια..
Και βέβαια ακολουθεί η γνώμη των ψυχολόγων, οι οποίοι μας λένε : « δείξε μου το γέλιο σου να σου πω ποιος είσαι!» Θεωρούν λοιπόν ότι μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία κάποιου από το γέλιο του παρά από μια βαρετή ψυχολογική εξέταση . Συμφωνούν μάλιστα ότι το γέλιο φωτίζει κάποιες ξεχασμένες πλευρές των προβλημάτων μας, χώρια που μας χαλαρώνει κι όλας. Μας δείχνει το δρόμο, μας ανάβει το φως, και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μας ξεκουράζει κι από πάνω !
Αξιοποιήσετε αυτό το δώρο ζωής! Γιατί, αν και δεν διεκδικούμε την πατρότητα της φράσης, πιστεύουμε ακράδαντα πως «μία ημέρα χωρίς γέλιο είναι μία χαμένη ημέρα».

Οι ψαράδες του Βαλτινού εν δράση

Έφτιαξε ο καιρός και η εποχή είναι η καταλληλότερη για εξόδους και επαφές με τη φύση.
Το ψάρεμα, εκτός του ότι είναι μια ευκαιρία για αναψυχή και χαλάρωση, ταυτόχρονα είναι και μια αφορμή για επίδειξη ικανοτήτων και αναζήτηση στα μυστικά της τεχνικής του.

Έτσι πολλοί συγχωριανοί Βαλτσινιώτες ξεχύνονται αυτή την εποχή στα ποτάμια, στις λίμνες και στις θάλασσες για να επιδοθούν με αυτό το χόμπι. Η επιλογή τους αυτή πολλές φορές του επιβραβεύει και τους ανταμείβει με αξιόλογα αλιεύματα.

Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές!!!
Εμείς τους ευχόμαστε να έχουν πάντα καλές ψαριές…

Κέρδισε εκτός έδρας ο Α.Ο. Βαλτινού.

Την ξέφρενη πορεία του συνέχισε, χθε Σάββατο 9 Απριλίου 2011, ο Α.Ο Βαλτινού, που επικράτησε εκτός έδρας, στον Πλάτανο των Παραληθαίων με 1-2. Η ομάδα του Παραληθαίων προηγήθηκε στο 26 λεπτό με γκολ του Γκανά. Από κει και πέρα ο Α.Ο. Βαλτινού έκανε τη δική του αντεπίθεση όπου στο 61 λεπτό ο Στέφανος Τσιγάρας ισοφάρισε. Είκοσι λεπτά αργότερα ο Ζαφείρης με σουτ διαμόρφωσε το σκορ σε 1 – 2, δίνονταν έτσι την νίκη στο Βαλτινό.

Η Βαθμολογία:

1.Καστράκι                  70

2.Φλαμούλι                  67

3.Βαλτινό                     58

4.Παραληθαίοι             50

5.Γενέσι                        48

6.Δήμητρα/Απόλλων    47

7.Λογγάκι                      45

8.ΑΕΤ                            43

9.Φήκη                           41

10.Μπάρα                      40

11.Νεοχώρι                    40

12.Καλύβια                    39

13.Κρύα Βρύση             39

14.Φαρκαδόνα               34

15.Ασκληπιός                26

16.Ένωση Δ/Μ              18

17.Μεγαλοχώρι               5

18.Ελευθεροχώρι           -9

Τι σημαίνει η φράση: “Πράσσειν άλογα”

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: “Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!”…
Το “πράσσειν άλογα” λοιπόν, δεν είναι πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση…
Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος “πράττω” ή/και “πράσσω” (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το “πράττειν” ή/και “πράσσειν” και του “άλογο” που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό “λόγος”=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο = παράλογο => Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα…

Εκπληκτική ομιλία δωδεκάχρονου κοριτσιού σε διεθνή διάσκεψη για το περιβάλλον.

Το 1992, στην ηλικία των 12, η Cullis-Suzuki μάζεψε χρήματα μαζί με άλλα παιδιά, μέλη του ECO, για να παρευρεθεί στην Παγκόσμια Σύνοδο του ΟΗΕ για το Περιβάλλον, στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Εκεί μαζί με άλλα μέλη της ομάδας παρουσίασε στο συνέδριο περιβαλλοντικά θέματα υπό τον τρόπο που τα βιώνουν οι νέοι και χειροκροτήθηκε από όρθια τα μέλη του συνεδρίου. Σήμερα είναι ακτιβίστρια περιβαλλοντολόγος, ομιλίτρια, τηλεοπτική οικοδέσποινα και συγγραφέας. Πληροφορίες από τη wikipedia:

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα πώς σε στύβουν συνεχώς

και ο Έλληνας ο δόλιος νιώθει πάντα μοναχός.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σέ ξεζούμισαν φτωχιά

και ξεραίνεσαι αενάως μέσα στην αναβροχιά.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα περιβόλι μου ανοιχτόν

έγινες το βιλαέτι των αδίστακτων κλεφτών.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα τής Βουλής τού μηδενός

σφαγιάζεσαι με νόμους ως πασχαλινός αμνός.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα τράγων, μηρυκαστικών

αειπάρθενος το πάλαι και το νυν πολλών κακών.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα Ελβετίδα και φτωχή

πώς αντέχεις στους ανέμους στα τσουνάμια, στην βροχή.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σε βιάζουν «αδελφές»

ουκ εντρέπεσαι διόλου και μετέρχεσαι βαφές

•••

πρόσωπο διά ν' αλλάξεις να μην φαίνοντ' οι ουλές

εις τα διεθνή πορνεία με τις άλλες τις τρελές.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα έχεις τόσους μαστροπούς

όσες λεωφόρους έχεις κι επιπλέον ατραπούς.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα ηρωίδων και πορνών

πού για σε το άρπα-κόλλα νόμος τού sine qua non.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα βόθρε ατέλειωτων φυκιών

εθνικών κοπανατζήδων και παλλόμενων «συκιών».

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σού τα έψαλε ο Σουρής.

ΣΥ πού χέζεις όπου βρίσκεις κι όπου λάχει κατουρείς.

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα με πολλά καμπαναριά

όπου να 'ναι οι καμπάνες θα ηχήσουνε βαριά.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σύντομα θα κηδευτείς

αφού διάλεξες τον Χάρο για γαμπρό να παντρευτείς.

•••

Ω! φαιδρά πορτοκαλέα σού το λέω Ελληνικά:

Σε βαρέθηκα μαγκούφα άντε πνίξου, τελικά.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια…

«Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια» έψαλαν χθες, Παρασκευή το βράδυ στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού ο προπονητής του Α.Ο. Τρίκαλα κ. Γιώργος Βαζάκας μαζί με τον Προπονητή του Α.Ο. Βαλτινού κ. Γιώργο Λαγάρα. Συνοδευόμενοι από τον παλαίμαχο παίχτη και πρώην προπονητή του Α.Ο. Βαλτινού κ. Θανάση Ζαμπακά και τον ποδοσφαιριστή Παναγιώτη Σταμούλη και παρουσία της Δημοτικής Συμβούλου Τρικκαίων κα, Βούλα Βότσιου, ασκήσανε τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού, μέσα στο κατανυκτικό κλίμα των επερχόμενων άγιων ημερών του Πάσχα.
Προφανώς θα προσευχήθηκαν και θα ζήτησαν την βοήθεια του μεγαλοδύναμου Θεού για φώτιση, δύναμη και επιτυχία στις ομάδες τους.
Οψόμεθα.

Η ψησταριά του Καστρακίδα

Η ψησταριά του Καστρακίδα μεσουρανούσε την εικοσαετία 1970 – 1990 και υπήρξε ένα από τα αγαπημένα στέκια πολλών μερακλήδων θαμώνων του χωριού.
Σε ένα μικρό εσωτερικό χώρο 5 Χ 5 με μια αυλή κάπως μεγαλύτερη και με ελάχιστα τραπεδοκαθίσματα λειτουργούσε μέρα – νύχτα και εξυπηρετούσε τους πελάτες χειμώνα – καλοκαίρι, η ψησταριά του «Καστρακίδα¨.
Βρίσκονταν στον χώρο που είναι σήμερα το σπίτι του κ. Γιώργου Σκαπέτη, εγγονός του Σωτήρη Βότσιου.

Ξεκίνησε την λειτουργία του στις αρχές του 1970. Στην αρχή την εκμετάλλευση της ψησταριάς την είχαν συνεταιρικά ο Σωτήριος Βότσιος μαζί με τον Παναγιώτη Πέτρου. Ο συνεταιρισμός αυτός κράτησε για ένα περίπου χρόνο. Από τότε και μέχρι που έκλεισε τελείως, την ψησταριά την δούλευε ο Σωτήρης Βότσιος με την γυναίκα του.
Ποικίλες εικόνες κι αναμνήσεις υπάρχουν από τη λειτουργία της άλλοτε ψησταριάς του «Καστρακίδα».

Γραφική φιγούρα ο μπάρμπα-Σωτήρης Βότσιος, ο «Καστρακίδας», όπως τον αποκαλούσαν όλοι στο χωριό, με την άσπρη ποδιά του στη μέση, την γαράφα του τσίπουρου στη μασχάλη και την πετσέτα του στον ώμο. Έψηνε και σερβίριζε τους πελάτες πάντα πρόσχαρος. Ετοιμόλογος, όπως ήταν, διπλωμάτης και με απεριόριστο χιούμορ διατηρούσε τις καλύτερες σχέσεις μαζί τους, και κέρδιζε τη συμπάθεια όλων.

Τα καλοκαίρια που τις Κυριακές γίνονταν η περίφημη βόλτα στη Δημοσιά τα τραπεζοκαθίσματα του «Καστρακίδα» γέμιζαν από πελάτες και το μεροκάματο ήταν πολύ καλό. Σερβίριζε από καφέδες και αναψυκτικά μέχρι κρασιά μπύρες τσίπουρο και διάφορα ποτά. Στην ψησταριά του, έψηνε σουβλάκια, λουκάνικα και κοτόπουλα τα οποία σερβίριζε στη λαδόκολα. Ενώ η γυναίκα του ετοίμαζε μαγειρευτούς μεζέδες για τα τσίπουρα και διάφορες σαλάτες της εποχής.

Εποχή που τα τζουκ μποξ είχαν την πρωτοκαθεδρία στα μουσικά δρώμενα και ο καθένας είχε την δυνατότητα της μουσικής του προτίμησης. Έριχνε το κέρμα στο τζουκ μποξ και πατώντας τα πλήκτρα J - 9 ή Κ - 4 ή… επέλεγε και άκουγε τα σουξέ τραγούδια του Άκη Πάνου, του Βασίλη Τσιτσάνη, του Καλδάρα… με τις υπέροχες φωνές του Στέλιου Καζανζτίδη, της Ρίτας Σακελαρίου, του Δημήτρη Μητροπάνου…
Τα μερακλώματα «έπαιρναν και έδιναν», οι ζεϊμπεκιές διαδέχονταν η μια την άλλη και το κέφι έφτανε στο ναδίρ.
Δεν έλειπαν όμως και οι διάφορες παρεξηγήσεις μεταξύ των πελατών όπου άναβαν τα αίματα και ξεσπούσε ο καβγάς. Κάποιες φορές ερχόταν και στα χέρια», αναποδογύριζαν τραπέζια έσπαγαν ποτήρια και μπουκάλια και υπήρξαν και κάποιες φορές που έσπαγαν και τις τζαμαρίες του καταστήματος.

Έζησε πολλά αυτό το μαγαζάκι… Εκεί χτυπούσε ο παλμό της διασκέδασης για είκοσι περίπου χρόνια. Η λειτουργία του σταμάτησε μόνο όταν τα βαθειά γεράματα του ιδιοκτήτη του δεν του επέτρεπαν να το δουλέψει.
Στη συνέχεια ο χώρος νοικιάστηκε σε φαρμακείο και κάποια στιγμή το κτίριο γκρεμίστηκε μαζί με τις αναμνήσεις του, για τις ανάγκες ανοικοδόμησης νέα οικίας.

Απογευματινή σύναξη γυναικών στο Βαλτινό

Απογευματινή σύναξη γυναικών έγινε στην αίθουσα του ΚΑΠΗ την Πέμπτη 7 Απριλίου 2011 με πρωτοβουλία του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Το απογευματινό ραντεβού των γυναικών εκτός από τον σκοπό της ψυχαγωγίας είχε και στόχο την προσπάθεια από τον Σύλλογο να εκμαιεύσει από τις ηλικιωμένες γυναίκες παλιά ξεχασμένα έθιμα, τραγούδια και ιστορίες του τόπου.

Έτσι λοιπόν, οι γυναίκες θυμήθηκαν παλιές ιστορίες, τραγούδια και ξεχασμένα έθιμα τα οποία κατέγραψαν, με στόχο να τα αναβιώσουν την πρωτομαγιά σε ειδική εκδήλωση που ετοιμάζει ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις ηλικιωμένες γυναίκες προσφέρθηκαν αναψυκτικά και καφεδάκια, από τον Σύλλογο και μαζί με τα νηστίσιμα γλυκά και τα κουλουράκια που είχαν ετοιμάσει και εκείνες, δημιουργήθηκε μια ευχάριστη, ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα.

Δείτε παρακάτω και το σχετικό φωτορεπορτάζ.

Σχολιάζοντας μια φωτογραφία.

Μια καθημερινή ηλιόλουστη ημέρα ο φακός κατέγραψε ανυποψίαστα τους δυο συγχωριανούς μας να απολαμβάνουν τα καφεδάκια τους στο καφενείο του χωριού.
Κοινά σημεία:
1ον η ηλικία τους (συνομήλικοι).
2ον το ίδιο όνομα (Ευάγγελος ο ένας, Ευάγγελος κι ο άλλος).
3ον η φιλία τους (παιδικοί φίλοι).
Τη διαφορά έκανε, μοιραία, ο χρόνος. Ο ένας από τους δύο έφυγε νωρίς.

Κατασκευή κώνου για τις λαμπάδες με χαρτογλυπτική.

Τώρα που πλησιάζουν οι μέρες του Πάσχα και οι πιστοί στις εκκλησίες, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, θα χρησιμοποιήσουν διάφορες λαμπάδες, σας δίνουμε μια πρακτική, εύκολη και οικονομική κατασκευαστική λύση για να αποφύγετε τις επιπτώσεις από το λειωμένο κερί..
Παρόλο που φαίνεται δύσκολη, αυτή η κατασκευή είναι πάρα-μα πάρα πολύ απλή:

Κατασκευή κώνου με χαρτογλυπτική

1. Ξεκινήστε με ένα ημικύκλιο διαμέτρου 22 εκ. και σχεδιάστε δύο ομόκεντρα ημικύκλια διαμέτρων 1 εκ. και 10 εκ. Κατόπιν, κόψτε το μικρό ημικύκλιο (το 1εκ. διάμετρου) και χαράξτε με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο (π.χ. με την ακίδα του διαβήτη) το μεσαίο ημικύκλιο (το 10 εκ. διαμέτρου). Το αποτέλεσμα θα είναι κάπως έτσι:

2. Τσακίστε στη διακεκομμένη γραμμή, ενώστε τα δύο άκρα με κόλλα ή συρραπτικό, για να κατασκευάσετε το επιθυμητό "χωνάκι".

3. Κάντε μερικές ψαλιδιές στο μικρό στόμιο για να περάσει άνετα η λαμπάδα σας μέσα από αυτό και είστε έτοιμοι για την Ανάσταση!

Και οι κότες εκσυγχρονίζονται!!!!

Η αποθέωση του περιττού

Γιατί όχι… αφού το μοντέρνο κοτέτσι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να θυμίζει αυγό και έχει χωρητικότητα 2 έως 4 κότες. Το όνομα του είναι "Nogg", και σχεδιάστηκε από τον σχεδιαστή επίπλων Matthew Hayward.

Ενώ ένας άλλος καλλιτέχνης προσπαθώντας να δώσει απάντηση στο διλληματικό ερώτημα «Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα» δημιούργησε το παραπάνω γλυπτό αποτέλεσμα.

Αυτά γίνονται και μετά σου λέει, γιατί ζηλεύουν τα κοκόρια!!!

Εικονογραφία: Η γραμματέας Γεωργία Τζάνη.

Ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του και την ύπαρξή του με τη ζωή του χωριού μας, ήταν η αλησμόνητη γραμματέας της κοινότητας Βαλτινού, Γεωργία Τζάνη.
Η μοίρα την είχε ορίσει να ζήσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής της στο Βαλτινό και μέσα από τον χαρακτήρα της, την παρουσία της και την προσφορά της να αναδειχθεί ως μια από τις πιο αγαπημένες φυσιογνωμίες του χωριού.
Η Γεωργία Τζάνη ­ Καρανίκα γεννήθηκε στο μαρτυρικό και ιστορικό χωριό Δομένικο της επαρχίας Ελασσόνας του νομού Λάρισας, το έτος 1955.
Τέλειωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Ελασσόνας το 1973 ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με αρκετές δραστηριότητες του εκπολιτιστικού Συλλόγου Ελασσόνας, όπως, χορό, τραγούδι, θέατρο, ξένες γλώσσες κλπ. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία.
Αρραβωνιάστηκε το 1973 και στη συνέχεια παντρεύτηκε με τον Δημήτρη Τζάνη και απόκτησε δύο παιδιά. Τον Στέφανο (Γιατρός) και την Περσεφόνη (Αγγλική Φιλολογία).

Το 1976 ανάμεσα σε 20 υποψηφίους πέτυχε στις εξετάσεις και προσελήφθηκε ως υπάλληλος ΟΤΑ στην κοινότητα Βαλτινού (Γραμματέας).
Από τότε και μέχρι το θάνατό της συνδέθηκε άρρηκτα με το Βαλτινό.
Υπήρξε αξιόλογος υπάλληλος που στην εργασία της αλλά και στις κοινωνικές της σχέσεις ήταν άψογη. Πάντα ορεξάτη με καλή διάθεση, εργατική, φιλότιμη, εξυπηρετική, με άριστη συνεργασία, τόσο με τις υπηρεσίες και τους φορείς, όσο και με τους κατοίκους του Βαλτινού. Εκτός από τα γενικά καθήκοντα της γραμματείας της κοινότητας Βαλτινού, ασκούσε παράλληλα και τα καθήκοντα του Ληξιαρχείου, του Ανταποκριτή του ΟΓΑ ­ ΕΛΓΑ καθώς και την γραμματεία του Συμβουλίου Περιοχής της 8ης Εδαφικής Περιφέρειας Νομού Τρικάλων.

Με την δημιουργία του Δήμου Καλλιδένδρου υπήρξε στέλεχος και βασικός συνεργάτης στην οργάνωση και αποτελεσματική λειτουργία του Δήμου.
Είχε κερδίσει την συμπάθεια και την αγάπη όλων των κατοίκων του Βαλτινού και συνέβαλε σημαντικά στην βελτίωση του επιπέδου ζωής του χωριού.
Ήταν το αποκούμπι των φτωχών και αδύναμων ανθρώπων του χωριού, που με την ικανότητα τις γνώσεις και το φιλότιμο που την διέκρινε, διεκπεραίωνε και εξυπηρετούσε με άψογο και αποτελεσματικό τρόπο τις διάφορες υποθέσεις τους.

Ο απροσδόκητος θάνατός της βύθισε το χωριό στο πένθος και κατά γενική ομολογία η απώλειά της άφησε πίσω δυσαναπλήρωτο κενό. Πέθανε στις 5 Μαίου του 2009 σε ηλικία 54 ετών.
Η γραμματέας μας, η Γεωργία Τζάνη, ο αλησμόνητος άνθρωπος του Βαλτινού, βρίσκετε μέσα στις καρδιές όλων των κατοίκων του χωριού μας και θα τη θυμόμαστε όλοι για πάντα με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Ξημερώνει.

Γράφει ένας απλός άνθρωπος
Σήκω να χορέψεις ένα ζεϊμπέκικο σαν εκείνα τα παλιά που χόρευαν κάποτε πάνω σε μωσαϊκά λεκιασμένα με ρετσίνα. Απέκτησε πάλι αφορμή να υψώσεις τα χέρια ψηλά και να μιλήσεις κρυφά με τους θεούς που κρύφτηκαν σαν τα ξωτικά πίσω από την κορυφή του Ολύμπου μην αντέχοντας πια τα λόγια των θνητών κινούμενων πεθαμένων. Επάνω στην πρώτη στροφή να ανοίξεις πάλι τα χέρια σαν φτερά , έτσι για να θυμηθείς ότι κάποτε μπορούσες να πετάξεις ως Αετός . Στο μαγαζί αυτό που στριμωχτήκαμε όλοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, με τα φθαρμένα μας ρούχα και την αξιοπρέπεια διπλωμένο χαρτάκι στην τσέπη του πουκαμίσου, ας το γλεντήσουμε πριν το ξημέρωμα έρθει.
Πριν αρχίσουν οι τοκογλύφοι να μπαίνουν στο χωριό ρίχνοντας μπετόν στα χωράφια που κάναμε κόντρες καβάλα σε ασέλωτα άλογα. Πριν αρχίσουν να κόβουν τα δέντρα που σαν παιδιά χαράζαμε τον έρωτα μας στον κορμό τους και την άλλη μέρα μέσα στα κλάματα τούς βάζαμε γάζα ζητώντας συγνώμη για την αλαζονεία της στιγμής. Στον καφενέ που βρέθηκες απόψε κάψε την Μνήμη πριν την ποδοπατήσουν εις το όνομα της αξιοποίησής σου ατσαλάκωτα ανδρείκελα. Κοίτα ψηλά στον κιτρινισμένο τοίχο τον εαυτό σου να καμαρώνει με το πρώτο κουστουμάκι σου, δίπλα στους δικούς σου, σε μια φωτογραφία "εβδομαδιαία". Αυτό το κουστουμάκι που κόστισε μισό ιδρωμένο μηνιάτικο του πατέρα σου και συ έκανες μούτρα για το παπιγιόν, παρά του ότι πια είχες γίνει άντρας. Πάρε την στροφή αργά σε αυτό το ζεϊμπέκικο γιατί μέσα σου όλα είναι εύθραυστα. Μην σπάσει η καρδιά. Οι στροφές που έδωσες για να μείνεις άνθρωπος την έχουν ήδη ραγίσει. Σταθμοί αναχωρήσεως, γράμματα του πατέρα από την ξενιτιά και μια φωτογραφία να γελά με το δάκρυ πνιγμένο στην παλάμη. Επαναπατρισμός. Μια αγκαλιά και μετά πάλι "καλή αντάμωση" . Κράτα τα πόδια κολλημένα στο πάτωμα γιατί τώρα αρχίζει το ταξίμι να ξύνει πληγές σαν λάμα ακονισμένη με το δικό σου χέρι. Ήταν να φύγεις κάποτε, να μην κυλιστείς σε αυτό που έβλεπες ότι έρχεται. Σαν στρατιώτης με το σάκο στην πλάτη θα είχες φθάσει στο φεγγάρι αν αυτόν τον τόπο δεν λάτρευες. "Γιατί πατρίδα σαν αυτή δεν έχει", έλεγες. Και δεν εννοούσες τα σύνορα, τις λέξεις, την ιστορία, τον ήλιο. Η Μνήμη ήταν. Εκατομμύρια σταγόνες Μνήμης που κυλάνε στα χιλιόμετρα φλεβών σου. Που σου δόθηκαν με την σύλληψή σου μέσα σε ένα κορμί και που σε κράτησαν όρθιο όταν έπρεπε να θάψεις κομμάτια ψυχής ολόκληρα δικά σου, παιδιά σου, αδέλφια σου, για να συνεχίσεις αυτό τον αέναο κύκλο που σου χαρίστηκε απλόχερα χωρίς να το ζητήσεις.
Κλείσε τα μάτια τώρα που το ζεϊμπέκικο αρχίζει να τελειώνει. Άσε να αστράψει το μαχαίρι που χρόνια έχεις κρυφά τυλιγμένο στο πανί μιας γυναίκας που σε αυτό τύλιγε το ζυμωμένο με τα χέρια της ψωμί να πάρεις για το δρόμο. Σε λίγο θα μπουν στο χωριό. Σε λίγο θα αρχίσουν να ξηλώνουν τις φλέβες σου. Θυμήσου τι είσαι. Ξημερώνει.

Ο μύλος του Βαλτινού

Ότι άντεξε στο χρόνο και ότι απόμεινε από τον άλλοτε γραφικό και όμορφο κυλινδρόμυλο του Βαλτινού.
Ο μύλος του Βαλτινού είναι ένα κτίριο που με την παρουσία του, τον τρόπο του και τους ανθρώπους έχει γράψει κι αυτό τη δική του ιστορία.
Βρίσκεται στην είσοδο του χωριού και αποτελεί σημείο αναφοράς για το Βαλτινό.

Ο παλιός άλλοτε γραφικός μύλος του Βαλτινού δεσπόζει τώρα ερειπωμένος στην είσοδο του χωριού σαν να μας καλωσορίζει όταν ερχόμαστε στο χωριό και σαν να μας αποχαιρετάει όταν φεύγουμε.
Ο μύλος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1950 υπό την διεύθυνση των: Αθανασίου Χρηστάκου, Περικλή Πόρναλη και Νικολάου Παρθένη. Για Μηχανικό είχαν τον Δημήτρη Κωστόπουλο.
Το 1953 τον αγόρασαν οι αδερφοί Χήτα (Ευάγγελος και Κωνσταντίνος) και οι αδερφοί Μακρή (Ιωάννης και Κων/νος).



Η λειτουργία του κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων του Βαλτινού αλλά και των γύρω χωριών της ευρύτερης περιοχής.

Έρχονταν με κάρα, με άλογα, με μουλάρια, με γαϊδούρια. Έδεναν τα ζώα και περίμεναν τη σειρά τους ένας, ένας. Για «ξάι» κανονίζανε ανάλογα ή μια δραχμή το κιλό, για παράδειγμα, ή ένα ποσοστό στο αλεσμένο είδος.

Άλεθαν εκεί δημητριακά, σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και έκαναν αλεύρι για ψωμί, για τάραμα, για ρόβι, χοντρά και ψιλά πίτυρα κ.α.

Ο μύλος λειτούργησε μέχρι το 1970 όπου ο εκσυγχρονισμός, οι σύγχρονες απαιτήσεις και η αλλαγή του τρόπου ζωής των κατοίκων κατέστησαν ασύμφορη την εκμετάλλευσή του και έτσι σταμάτησε για πάντα η λειτουργία του.

Σήμερα έρημο κουφάρι έχει εγκαταλειφθεί και έχει αφεθεί σε μια φυσική διάλυση όπου καταρρέει σιγά ­ σιγά και θάβεται πίσω από πυκνά αγριόχορτα μέχρι να μη θυμίζει τίποτα το φτωχό παρελθόν του.

Είναι άλλωστε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων όπου όταν κάνουν τον κύκλο τους να ρίχνονται όλα στο ποτάμι της λήθης. Γρήγορη λησμονιά για πετυχημένη αναγέννηση.