Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στην οικογένεια

 

Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στην οικογένεια είναι σημαντικός και πολυδιάστατος. Συχνά, οι παππούδες και οι γιαγιάδες αποτελούν τα θεμέλια της οικογενειακής συνοχής, παρέχοντας συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη. Η παρουσία τους μπορεί να προσφέρει στα παιδιά μία αίσθηση ιστορικής συνέχειας και πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ η σοφία και η εμπειρία τους μπορεί να είναι πολύτιμη καθοδήγηση για τις νέες γενιές.

Σε πολλές περιπτώσεις οι παππούδες και οι γιαγιάδες διαδραματίζουν ρόλο εκπαιδευτικού, βοηθώντας τα εγγόνια τους να κατανοήσουν τις παραδόσεις, τα ήθη και τις αξίες της οικογένειας και της κοινωνίας. Η σχέση αυτή μπορεί να είναι γεμάτη τρυφερότητα, με τους παππούδες και τις γιαγιάδες να προσφέρουν ανιδιοτελή αγάπη και να λειτουργούν ως ένα ήρεμο καταφύγιο για τα παιδιά σε στιγμές ανάγκης.

Επιπλέον, η ενεργός συμμετοχή τους στη φροντίδα των εγγονών μπορεί να απαλύνει τις δυσκολίες για τους γονείς, παρέχοντας τους αναγκαία υποστήριξη στον καθημερινό τους προγραμματισμό και τις ευθύνες τους. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες εξαιτίας της μεγαλύτερης ηλικίας τους, συχνά έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο και είναι σε θέση να προσφέρουν περισσότερη προσοχή και φροντίδα στα παιδιά.

Συνολικά, ο ρόλος τους ενισχύει τη σύνδεση των γενεών και δημιουργεί μία αίσθηση ενότητας και συνέχειας στην οικογένεια.

Και βέβαια τα παιδιά λατρεύουν τον παππού και τη γιαγιά, για πολλούς λόγους όπως: γιατί ξέρουν πολλές ιστορίες, γιατί τους διαβάζουν βιβλία και παραμύθια, γιατί δεν βιάζονται, γιατί είναι το καλύτερο κοινό, γιατί μαγειρεύουν άψογα, γιατί ξέρουν πολλά τραγούδια, γιατί χαίρονται πάντα να ακούνε όσα έχουν να τους πουν τα παιδιά, γιατί έχουν παράξενα αντικείμενα στο σπίτι, γιατί κάνουν δώρα, γιατί χαρτζιλικώνουν, γιατί κάνουν την κάθε μέρα ξεχωριστή και γενικά γιατί τα λατρεύουν χωρίς όρους, χωρίς να περιμένουν κάτι από αυτά. 

Εκδήλωση για την «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας» από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Βαλτινού

 

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει, το Σάββατο 8 Μαρτίου 2025 και ώρα 08:30 μ.μ., στο Cafe Yolo, εκδήλωση για την γιορτή της «Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας».

Η πρωτοβουλία και η δραστηριότητα αυτή, επικεντρώνεται, στην ευαισθητοποίηση για τα δικαιώματά των γυναικών, στην ενδυνάμωση τους, καθώς και τη γιορτή των επιτευγμάτων τους.  Η γενική ατμόσφαιρα αυτής της εκδήλωσης θα είναι γιορτινή αλλά και σοβαρή με στόχο την ευαισθητοποίηση την ενημέρωση και την ενδυνάμωση των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την μουσική της εκδήλωσης επιμελείται ο DJ Σάκης Βαλκανιώτης.

Τιμή εισόδου: 3 ευρώ

Με εκτίμηση,

το ΔΣ του Συλλόγου.

Εξ αφορμής εικόνων «Ο Τροχονόμος»

Οι παλιές φωτογραφίες αποτελούν ένα ισχυρό μέσο ανάγνωσης των γεγονότων και της ιστορίας, καθώς καταγράφουν στιγμές του παρελθόντος που διατηρούν τη μαγεία της αυθεντικότητας και της αναγωγής στο χρόνο. Οι φωτογραφίες λειτουργούν ως μια οπτική αφήγηση, προσφέροντας στον θεατή την ευκαιρία να βιώσει οπτικά τα ιστορικά κοινωνικά ή πολιτικά δρόμενα μιας εποχής.

Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες εικονίζουν τον συγχωριανό μας Γεώργιο Πλεξίδα, ως αστυνομικό της Τροχαίας, εν ώρα υπηρεσίας, με την μοτοσυκλέτα του καθώς και να παρελαύνει στη Λάρισα, ως μέλος του τμήματος της Τροχαίας, της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Ένας σημαντικός τομέας ευθύνης της Ελληνικής Αστυνομίας, έχει σχέση με την τροχαία κίνηση και ειδικότερα με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων τόσο σε προληπτικό, όσο και σε κατασταλτικό επίπεδο για την ασφαλή κίνηση όλων των τροχοφόρων, καθώς και των πεζών.

Ενώ η παρέλαση της Τροχαίας είναι μια εκδήλωση που συνήθως πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια εθνικών εορτών ή σημαντικών εορτών στη χώρα μας, με σκοπό να αναδειχθεί η δουλειά και οι επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνομίας και πιο συγκεκριμένα της Τροχαίας. Στην παρέλαση συμμετέχουν οχήματα της Τροχαίας, μοτοσυκλέτες και αστυνομικοί, οι οποίοι παρουσιάζουν τις επιχειρησιακές τους ικανότητες και τη δουλειά τους στον τομέα της αστυνόμευσης και της οδικής ασφάλειας.

Η παρέλαση περιλαμβάνει και την επίδειξη άλλων μονάδων, ειδικών οχημάτων, όπως περιπολικά, φορτηγά με εξοπλισμό που αναλαμβάνουν την εφαρμογή της τάξης στους δρόμους.

Η συμμετοχή της Τροχαίας στην παρέλαση είναι σημαντική καθώς επιτρέπει στους πολίτες να δουν από κοντά τη δουλειά των στελεχών της Τροχαίας και να κατανοήσουν τη σημασία της ασφάλειας στους δρόμους και της οδικής παιδείας.

Οι περίτεχνες μάσκες της Βενετίας

 

Οι περίτεχνες μάσκες της Βενετίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την παγκόσμια φήμη του Βενετσιάνικου καρναβαλιού. Αυτές οι μάσκες φτιαγμένες από γυψομάρμαρο, δέρμα, μετάξι και άλλα πολυτελή υλικά, χαρακτηρίζονται από την εξαιρετική τους λεπτομέρεια και την καλλιτεχνική τους αξία. Η παράδοση της δημιουργίας τους χρονολογείται από το 13ο αιώνα και συνδέεται με την ανάγκη για ανωνυμία και ελευθερία κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού.

Οι μάσκες δεν είναι απλώς διακοσμητικά αντικείμενα, αλλά συμβολίζουν την ισότητα και την αποδέσμευση από κοινωνικούς κανόνες, καθώς κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι κάτοχοί τους μπορούσαν να αναμιγνύονται ελεύθερα ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης. Οι πιο γνωστές μάσκες περιλαμβάνουν την «Bauta», που καλύπτει όλο το πρόσωπο, την «Colombina», μια μάσκα μόνο για τα μάτια, και την «Moretta», μια μάσκα χωρίς άνοιγμα στόματος που φοριέται κυρίως από γυναίκες.

Κάθε μάσκα είναι μοναδική, με περίπλοκα σχέδια, έντονα χρώματα, διακοσμητικά στοιχεία όπως φτερά και χρυσά στολίδια, και πολλές φορές αποτελούν έργα τέχνης από εξειδικευμένους τεχνίτες. Η παράδοση αυτή παραμένει ζωντανή, καθώς οι μάσκες της Βενετίας συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν και να γοητεύουν τους επισκέπτες του Καρναβαλιού και όχι μόνο.

Η προσωπιδα

 

Λασπωμένες μπότες, φθαρμένα ρούχα της εποχής, τσαλακωμένο φούτερ παντελόνι, μάλλινο πουλόβερ, σακάκι και αυτοσχέδια χάρτινη αποκριάτικη προσωπίδα, που κρύβει το πρόσωπο, αλλά μαρτυράει την χρονολογία του Διονυσιακού έτους 1970. Είναι η εικόνα του μικρού μασκαρά, ο οποίος μετέχει με ευχαρίστηση στο παιχνίδι της ανωνυμίας. Φωτογραφίζεται και απαθανατίζει την μεταμφίεσή του και ένα κομμάτι από την παραδοσιακή τελετουργική διαδικασία των Αποκριών στο χωριό.

Απόκριες, που εδράζονται στις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν και διασκέδαζαν μέχρι που το κέφι τους, έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου.

Η αποκριάτικη μάσκα ή προσωπίδα είναι ένα βασικό στοιχείο της Αποκριάς, με ιστορική και πολιτιστική σημασία για τον τόπο μας. Η μάσκα αυτή χρησιμοποιείται για να καλύψει το πρόσωπο του ατόμου και συχνά συνδέεται με τη μεταμφίεση, την αποκριάτικη εορτή, και τις διάφορες παραδόσεις που αναβιώνουν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Οι αποκριάτικες μάσκες συνήθως φτιάχνονταν από υλικά όπως το χαρτί, το ξύλο, το πλαστικό ή το ύφασμα και διακοσμούνταν με χρώματα, φτερά και άλλα στολίδια. Η χρήση τους συνδέεται με την ιδέα της «αποκάλυψης» ή της «απόκρυψης» της ταυτότητας του ατόμου, επιτρέποντας τους ανθρώπους να υιοθετήσουν διαφορετικούς ρόλους ή να εκφραστούν χωρίς περιορισμούς.

Η προσωπίδα στις Αποκριές παίζει σημαντικό ρόλο στην έννοια της ελευθερίας, της αλλαγής και της ανατροπής των κοινωνικών κανόνων, αφού οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν από την καθημερινότητα και να γιορτάσουν μέσω του παιχνιδιού, της σάτιρας και της μεταμφίεσης.

Σε κάποιες περιπτώσεις οι μάσκες είναι πιο αναγνωρίσιμες με συγκεκριμένους χαρακτήρες, όπως οι καουμπόηδες, οι σαλτιμπάγκοι, οι μάγισσες, τα διαβολάκια, ενώ άλλες φορές συνδέονται με τοπικούς μύθους, ιστορίες και τελετές που αναβιώνουν κατά την περίοδο των Αποκριών.

Η πρώτη μέρα της άνοιξης

 

Η πρώτη μέρα της άνοιξης είναι μια από τις πιο όμορφες και αναμενόμενες στιγμές του χρόνου. Ο ήλιος αρχίζει να ζεσταίνει τον αέρα, τα δέντρα ανθίζουν και η φύση ξυπνάει μετά από τον ψυχρό χειμώνα. Τα λουλούδια αρχίζουν να βγαίνουν σε χρώματα έντονα και ζωντανά και οι μέρες μεγαλώνουν δίνοντας μια αίσθηση ανανέωσης και ελπίδας. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με το άρωμα του χώματος και της ανθισμένης φύσης, και πολλές φορές ο αέρας φέρνει τη γλυκιά δροσιά της εποχής.

Η πρώτη μέρα της άνοιξης μας προσκαλεί να βγούμε έξω, να απολαύσουμε τη φυσική ομορφιά γύρω μας και να νιώσουμε τη νέα ενέργεια που φέρνει η αλλαγή της εποχής. Είναι μια μέρα γεμάτη υποσχέσεις για ανανέωση, ανάπτυξη και νέα ξεκινήματα.

Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών

 

Με αφορμή την επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών, τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων που χάθηκαν και εκφράζουμε την βαθιά μας συγκίνηση και αλληλεγγύη στις οικογένειες και στους συγγενείς τους. Η μνήμη τους παραμένει ζωντανή και αποτελεί υπενθύμιση για την ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας και της ευθύνης σε κάθε πτυχή της κοινωνίας μας. Ας ενώσουμε όλοι τις φωνές μας για έναν κόσμο πιο ασφαλή και δικαιότερο, δίνοντας ελπίδα και δύναμη στους πληγέντες να συνεχίσουν τον αγώνα για δικαίωση και αλήθεια.

Δικαιοσύνη

 

Κατά την ταπεινή μου γνώμη ως πολίτη θα πρέπει εδώ και τώρα να αλλάξει ο νόμος για την επιλογή της ανώτατης δικαστικής εξουσίας.

Μετά την τραγωδία των Τεμπών και την πρωτοφανή καθυστέρηση διερεύνησης των αιτίων του πρωτοφανούς δυστυχήματος που στοίχισε τη ζωή τόσων ανθρώπων, ανάμεσά τους πολλών στο άνθος της ηλικίας τους, ο λαός μίλησε με έντονη διαμαρτυρία σε εντυπωσιακά συλλαλητήρια για την ανάγκη απόδοσης δικαιοσύνης. Από πρωίας μέχρι νυκτός τα κανάλια ασχολούνται με τα Τέμπη, ενώ εναλλάσσονται αποκαλύψεις για τα αίτια της τραγωδίας, που διχάζονται, αμφισβητούνται και εμφανίζουν ένα σκηνικό διαμάχης των κομμάτων της αντιπολίτευσης με στόχο την πιο αποτελεσματική διαλεύκανση της εγκληματικής, ως φαίνεται τραγωδίας, χωρίς τελικά ουσιαστικό αποτέλεσμα. Για «εργαλειοποίηση» καταγγέλλει η κυβέρνηση την αντιπολίτευση και τούμπαλιν, η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση κλονίζεται επικίνδυνα, στην αντιπολίτευση αλληλοσυγκρούονται, η δικαιοσύνη αμφισβητείται, και οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες. Η κοινωνία βοά και δεν ξεχνά, ο πόνος της μάνας δεν ξεπερνιέται, και η ανάληψη των ευθυνών και η τιμωρία των ενόχων δεν δίνει άλλα χρονικά περιθώρια.

Τα Τέμπη δεν προσφέρονται για πολιτική αντιπαλότητα, η δικαιοσύνη σίγουρα θα κάνει το έργο της, αλλά και η κυβέρνηση θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της άμεσα και ουσιαστικά προκειμένου να μην προκαλεί τον λαό να υποψιάζεται ότι οι καθυστερήσεις των ερευνών, η εμφάνιση των βίντεο της αμαξοστοιχίας δύο περίπου χρόνια μετά το δυστύχημα, και τα αντικρουόμενα στοιχεία, που σταδιακά αποκαλύπτονται, οδηγούν στην εκτίμηση πολιτικής συγκάλυψης, με ολέθριο αποτέλεσμα τον κλονισμό της εμπιστοσύνης του λαού αυτού στη δικαιοσύνη.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί να επηρεάζει τη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το άρθρο 90 του Συντάγματος οι δικαστές που προάγονται στις ηγετικές θέσεις των ανώτατων δικαστηρίων επιλέγονται από το υπουργικό συμβούλιο και η προαγωγή τους γίνεται με προεδρικό διάταγμα. Στη διάταξη δεν αναφέρεται τίποτε άλλο για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί, επισημαίνεται όμως ότι η διαδικασία γίνεται «όπως ο νόμος ορίζει».

Κατά την ταπεινή μου γνώμη ως πολίτη θα πρέπει εδώ και τώρα να αλλάξει ο νόμος για την επιλογή της ανώτατης δικαστικής εξουσίας. Είναι καθήκον κυβέρνησης – αντιπολίτευσης να συζητήσουν κατά προτεραιότητα για το θέμα αυτό. Είναι αδιανόητο σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία, η εκάστοτε κυβέρνηση να διορίζει τους ανώτατους δικαστές και ο λαός μοιραία να υποψιάζεται ότι η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα παρέμβασης!

Ο νομοθέτης της αρχαίας Ελλάδας, ο Σόλων, διακήρυσσε: «Το θείον και οι νόμοι, ευ μεν αγόντων, εισίν ωφέλιμοι, κακώς δε αγόντων, ουδέν ωφελούσιν», δηλαδή, όταν η θρησκεία και οι νόμοι εφαρμόζονται σωστά, είναι ωφέλιμοι, αλλά όταν εφαρμόζονται λάθος, δεν είναι διόλου ωφέλιμοι.

Επομένως, ο νόμος για την επιλογή δικαστών για ηγετικές θέσεις των ανώτατων δικαστηρίων θα πρέπει να αποδεσμευθεί από τη σύνδεσή του με την εκάστοτε κυβέρνηση και να είναι σαφής προκειμένου να τηρηθεί σωστά και να είναι ωφέλιμος. Ο ισχύων νόμος πάσχει και δεν ωφελεί, με αποτέλεσμα να ελλοχεύει και στο μέλλον ο κίνδυνος αμφισβήτησης του θεσμού της Δικαιοσύνης με ολέθριες συνέπειες!

 

Άρθρο από την εφημερίδα «TO BHMA» (19/02/2025), κα Στέλλα Πριόβολου, ομότιμη καθηγήτρια, πρόεδρος Σώματος Ομοτίμων Καθηγητών ΕΚΠΑ, έφορος Σχολών.

ΣΙΩΠΗΛΟ ΠΟΤΑΜΙ

 

Το μικρό ποτάμι εντελώς σιωπηλό και ακύμαντο μέσα στην κοίτη του ρουφά κάθε υδρατμό του απόβροχου και προσπαθεί να αυξήσει τη ροή του με ψιχία και σταλαγμούς δροσιάς. Η άνοιξη καραδοκεί πλάι στις όχθες του και όλο αναρωτιέται: «μήπως ήρθε η ώρα να φανερωθώ;» Όμως ο γυμνός πλάτανος που παραστέκει δίπλα με όλο το βάρος του κισσού επάνω του εξισορροπεί τα ανυπόμονα αισθήματα, φωνάζοντας και διδάσκοντας «υπομονή». Όμως αισθήματα είναι αυτά, δεν καταπιέζονται για πολύ, δεν υπακούουν σε εξωτερικά συνθήματα και γι’ αυτό, ακούγοντας την εσώτερη φωνή, μεταλλάσσονται σε χρώματα, διακηρύσσοντας τις πιο δυνατές τους αρετές και πράξεις: «έξοδος και κατάληψη των πάντων. Ο κόσμος είναι δικός μας». Εξ αυτού ας ταχθούμε κι εμείς υπέρ των αισθημάτων.

Του Ηλία Κεφάλα

Ο καθαρισμός των φρεατίων στην κοινότητα Βαλτινού

 

Ο καθαρισμός των φρεατίων της κοινότητας είναι μία σημαντική διαδικασία για τη διατήρηση της δημόσιας υγιεινής και ασφάλειας. Τα φρεάτια, τα οποία συνήθως χρησιμοποιούνται για την αποχέτευση των ομβρίων υδάτων, μπορούν να φράξουν λόγω συσσώρευσης σκουπιδιών, φύλλων, λάσπης και άλλων απορριμμάτων. Εάν δεν καθαρίζονται τακτικά, ενδέχεται να προκύψουν πλημμύρες διαρροές ή κακοσμία στην περιοχή, κάτι που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.

Έτσι λοιπόν, μια πολύ καλή πρωτοβουλία της Τοπικής Κοινότητας Βαλτινού, ξεκίνησε από χθες, τον καθαρισμό των φρεατίων στο χωριό μας, προκειμένου να διασφαλιστεί η κανονική λειτουργία του δικτύου της αποχέτευσης των ομβρίων υδάτων. 

Ο Πρόεδρος Τ.Κ. Βαλτινού, κ. Βάιος Τσιγάρας επεσήμανε ότι «Ο καθαρισμός θα διαρκέσει όσο χρειαστεί έτσι ώστε να καθαριστεί το κάθε ένα ξεχωριστά και να είμαστε θωρακισμένοι απέναντι σε επερχόμενες βροχές και πλημμύρες». 

Η διαδικασία καθαρισμού περιλαμβάνει συνήθως τα εξής βήματα:

-Αξιολόγηση της κατάστασης των φρεατίων: Ελέγχονται τα φρεάτια για να διαπιστωθεί η κατάστασή τους, αν υπάρχουν φραξίματα ή συσσώρευση απορριμμάτων.

Απομάκρυνση των φραγμάτων: Χρησιμοποιούνται κατάλληλα εργαλεία, όπως σκαπάνες και βούρτσες, για να αφαιρεθούν τα σκουπίδια και τα υλικά που φράζουν την είσοδο του φρεατίου.

Απολύμανση: Αν είναι απαραίτητο, γίνεται απολύμανση των φρεατίων για την πρόληψη μολύνσεων και την απομάκρυνση της δυσοσμίας.

Έλεγχος της σωστής λειτουργίας: Μετά τον καθαρισμό, ελέγχεται η σωστή ροή των υδάτων για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια.

Τακτικός έλεγχος και συντήρηση: Ο καθαρισμός των φρεατίων πρέπει να γίνεται τακτικά, ανάλογα με την ένταση των βροχοπτώσεων και την κατάσταση του κάθε φρεατίου.

Είναι σημαντικό οι αρμόδιοι φορείς ή η κοινότητα να φροντίζουν για τον καθορισμό των φρεατίων σε τακτική βάση προκειμένου να αποφεύγονται περιβαλλοντικά προβλήματα και να εξασφαλίζεται η ευημερία των κατοίκων.

Όταν ήρθε το ρεύμα στο χωριό

 

Η πρώτη φορά που ήρθε το ρεύμα στο χωριό ήταν ένα από τα πιο σημαντικά και αξέχαστα γεγονότα στην ιστορία του. Για πολλούς ήταν μια στιγμή που σηματοδοτούσε την αλλαγή στην καθημερινότητα και την αρχή μιας νέας εποχής. Μέχρι τότε η ζωή στο χωριό ήταν πολύ απλή και βασισμένη στις παραδοσιακές μεθόδους: τα φώτα ήταν κυρίως από λάμπες πετρελαίου ή κεριά, και τα σπίτια φωτίζονταν και θερμαίνονταν κυρίως με τη βοήθεια της φωτιάς, είτε από το τζάκι είτε από τη σόμπα.

Τον Μάρτιο του 1968 αρχίζει η ηλεκτροδότηση της κοινότητας Βαλτινού. Το χωριό γεμίζει από πισσαρισμένους στύλους, ηλεκτροφόρα καλώδια και συνεργεία της ΔΕΗ που στήνουν το δίκτυό της. Έτσι το ηλεκτρικό ρεύμα φτάνει με επάρκεια σε κάθε σπίτι του Βαλτινού, και με το αγαθό αυτό, του ηλεκτρισμού, αρχίζει μια νέα αναπτυξιακή εποχή για τον τόπο.

Με το ρεύμα η αλλαγή ήταν θεαματική. Οι άνθρωποι του χωριού, όπως γινόταν συνήθως, ήταν κάπως επιφυλακτικοί για κάθε καινούργιο, και δεν μπορούσαν να φανταστούν πως θα άλλαζε η ζωή τους.

Την πρώτη φορά που άναψαν οι λάμπες με ηλεκτρικό ρεύμα ήταν σαν ένα μικρό θαύμα για εκείνους. Η νύχτα έγινε φωτεινή με έναν τρόπο που ποτέ δεν είχαν ξαναδεί. Τα σπίτια φωτίστηκαν με ηλεκτρικές λάμπες και η καθημερινότητα άλλαξε ριζικά. Η ζωή στους δρόμους του χωριού έγινε πιο ζωντανή τις νυχτερινές ώρες, καθώς πλέον οι άνθρωποι μπορούσαν να βλέπουν και να βγαίνουν έξω χωρίς την ανάγκη του πετρελαίου ή των κεριών. Τα καφενεία και τα σπίτια άρχισαν να γεμίζουν από τον ήχο των πρώτων ραδιοφώνων, τα οποία ήταν καινούργιοι θησαυροί για τους χωριανούς, και οι νέοι μπορούσαν να ακούν μουσική ή ειδήσεις από τον έξω κόσμο.

Σιγά σιγά αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες ηλεκτρικές συσκευές, οι πρώτες τηλεοράσεις, τα πρώτα ψυγεία.

Για τις γυναίκες το ηλεκτρικό ρεύμα σήμαινε λιγότερο κόπο. Δεν χρειαζόταν πια να προμηθεύονται πετρέλαιο για τις λάμπες και τα φωτιστικά και οι δουλειές του σπιτιού έγιναν ευκολότερες με τη χρήση ηλεκτρικών συσκευών. Τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις έφεραν μια νέα διάσταση στην επικοινωνία και τη διασκέδαση, και η κοινωνία άρχισε να συνδέεται περισσότερο με τον έξω κόσμο.

Αν και οι αρχικές αντιδράσεις ήταν γεμάτες θαυμασμό, υπήρχαν και κάποιοι που ήταν δύσπιστοί ή φοβισμένοι μπροστά στην πρόοδο. Οι παλαιότεροι, ειδικά, έβλεπαν το ρεύμα ως κάτι καινούργιο και, κάποιες φορές επικίνδυνο. Ωστόσο με τον καιρό όλοι συνήθισαν και αποδέχτηκαν την αναγκαιότητα αυτής της τεχνολογίας.

Η άφιξη του ρεύματος στο χωριό δεν ήταν απλώς μια τεχνολογική πρόοδος, αλλά μία κοινωνική επανάσταση. Αλλαγές στον τρόπο ζωής, στην επικοινωνία και στην καθημερινή εργασία έγιναν αισθητές άμεσα και σιγά-σιγά το χωριό άρχισε να ενσωματώνετε στο σύγχρονο κόσμο.

Στην Ανδρομέδα η Νάσια Ριζαργιώτη

 

Η Νάσια Ριζαργιώτη, ο Βαλάντης Σωτηρίου και ο Κώστας Παπαθανασίου επιστρέφουν στη σκηνή της Ανδρομέδας το Σάββατο 8 Μαρτίου 2025, στις 21:30, για μια ακόμη μουσική βραδιά, στα γνώριμα μονοπάτια τους, γεμάτη συναίσθημα και αγαπημένες μελωδίες.
Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει μελωδίες από το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, αγαπημένα παραδοσιακά κομμάτια και διαχρονικές συνθέσεις που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στη μουσική σκηνή, ενώ η βραδιά θα έχει και πάλι τις λαϊκές της πινελιές, μετά την θερμή ανταπόκριση του κοινού στην προηγούμενη εμφάνιση.
Η βραδιά λοιπόν, αναμένεται να είναι γεμάτη από αυθεντικές μελωδίες, μνήμες και ατμόσφαιρα που θα ταξιδέψει το κοινό!
Φωνή: Νάσια Ριζαργιώτη
Πιάνο: Βαλάντης Σωτηρίου
Μπουζούκι/Κιθάρα: Κώστας Παπαθανασίου
Τοποθεσία: Στουρνάρα 10, Τρίκαλα –
Τηλ. Κρατήσεων: 6977580754
Ώρα Έναρξης: 21:30
Είσοδος: 6 ευρώ

Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών

 Της Βάσως Κάκλα

Από την εκπαιδευτική μου εμπειρία και τη μακροχρόνια επαφή μου με παιδιά και γονείς, κατέληξα ότι είναι πολύ σημαντικός, για τη διαμόρφωση και την εξέλιξή τους, ο τρόπος που μεγαλώνουν από τους γονείς τους. Διαπίστωσα ότι παιδιά που μεγάλωναν με γονείς που φρόντιζαν να βρίσκονται πάντα ένα βήμα μπροστά από τα παιδιά τους, για να απομακρύνουν όποια εμπόδια μπορεί να συναντήσουν στη ζωή τους, ώστε να μην έρθουν αντιμέτωπα με προκλήσεις και απογοητεύσεις, δυσκολεύονταν να πάρουν πρωτοβουλίες στην ενήλικη ζωή τους.

Διάβασα πρόσφατα μια δημοσίευση που αναφερόταν στον τρόπο που μια μητέρα μεγάλωσε τα τρία κορίτσια της που κατάφεραν να επιτύχουν σε πολύ ανταγωνιστικούς και κατά κανόνα ανδροκρατούμενους τομείς.

Η ίδια συμβουλεύει τους γονείς –αλλά και τους δασκάλους- να δώσουν στα παιδιά τη δύναμη να αναπτύξουν ανεξάρτητη σκέψη, να συνεργάζονται με τους γύρω τους και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση.

Συστήνει το «TRICK», ένα ακρωνύμιο από τις λέξεις Trust (εμπιστοσύνη), Respect (σεβασμός), Independence (ανεξαρτησία), Collaboration (συνεργασία) and Kindness (ευγένεια).

Βρίσκω εξαιρετικά χρήσιμη τη συμβουλή της και θα έλεγα πως εξηγείται έτσι και γιατί γονείς με υψηλή μόρφωση αποτυγχάνουν στην εξέλιξη και διαμόρφωση των παιδιών τους, ενώ γονείς με λιγότερη ή καθόλου μόρφωση (όπως συνέβαινε στα παλιότερα χρόνια) μεγάλωσαν παιδιά με μεγαλύτερη αυτονομία και επιτυχία στην ενήλικη ζωή τους. Γιατί οι έννοιες εμπιστοσύνη, σεβασμός, ανεξαρτησία, συνεργασία και ευγένεια, συνταιριάζουν περισσότερο με το αξιακό σύστημα και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων και όχι απαραίτητα με τη μόρφωσή τους.

Ο φίλος μου ο σκύλος

 

Η συντροφικότητα που προσφέρει ένας σκύλος είναι κάτι μοναδικό και ανεκτίμητο. Από τους πρώτους και πιο πιστούς φίλους του ανθρώπου, οι σκύλοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν ιδιαίτερο δεσμό με τους ανθρώπους που τους φροντίζουν. Η σχέση αυτή δεν περιορίζεται απλώς σε μία καθημερινή φροντίδα ή παιχνίδι, αλλά ενσωματώνει τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση που δημιουργείται ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο.

Ο σκύλος είναι πάντα εκεί, πρόθυμος να προσφέρει αγάπη και υποστήριξη χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα, παρά την παρουσία και την φροντίδα του ιδιοκτήτη του. Μέσα από αυτή την συνύπαρξη ο άνθρωπος μαθαίνει να εκτιμά την ανιδιοτέλεια και την αφοσίωση. Οι σκύλοι μπορούν να είναι εξαιρετικοί σύντροφοι, προσφέροντας συναισθηματική υποστήριξη και μειώνοντας το άγχος ή τη μοναξιά.

Η αξία αυτής της συνύπαρξης έγκειται στο ότι οι σκύλοι δεν απαιτούν μόνο υλική φροντίδα, αλλά και συναισθηματική. Είναι ικανοί να αντιλαμβάνονται τις διαθέσεις μας και να μας προσφέρουν παρηγοριά σε δύσκολες στιγμές, απλώς με την παρουσία τους και την πίστη τους σε εμάς. Η αγάπη τους είναι ανιδιοτελής και αληθινή, κάτι που συχνά μας βοηθά να ξαναβρούμε την ισορροπία μας και να αντιληφθούμε τον κόσμο με διαφορετική οπτική.

Η συντροφικότητα που προσφέρει ο σκύλος αναδεικνύει την σημασία της ενσυναίσθησης και της αλληλεπίδρασης. Η σχέση αυτή δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να είναι η σύνδεση μεταξύ δύο ειδών και πως η αμοιβαία φροντίδα και αγάπη συμβάλλουν στη δημιουργία ενός υγιούς και ισχυρού δεσμού. Με τον σκύλο ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ζεστός και σίγουρος.

Οι λασπωμένοι δρόμοι του χωριού

 

Οι λασπωμένοι δρόμοι του χωριού είναι εικόνα και αίσθηση βαθιά ριζωμένη στην παραδοσιακή ζωή του τόπου μας. Η ετυμολογία της ονομασίας του χωριού «Βαλτινό», οφείλεται στη μορφολογία του εδάφους, καθότι στην περιοχή, παλαιότερα υπήρχαν τέλματα (βαλτότοποι, βάλτοι). Έτσι, η μορφολογία του εδάφους, μαζί με τις βροχές που έπεφταν ασταμάτητα, ευνοούσαν τη δημιουργία της λάσπης, που κάλυπτε τους δρόμους και δυσκόλευε κάθε βήμα.

Αυτοί οι δρόμοι, με τη γραφικότητά τους και το «άχθος αρούρης», θυμίζουν μία εποχή που δεν είχε παραδώσει την αμεσότητα της φύσης στον εκσυγχρονισμό.

Οι παλιοί κάτοικοι του χωριού είχαν μάθει να ζουν με τη λάσπη. Ο ήχος των παπουτσιών, που «βούλιαζαν» στην υγρή γη, έσπαγε τη σιωπή του τοπίου, ενώ οι λασπωμένες λακκούβες γίνονταν εμπόδιο και ταλαιπωρία για τους περαστικούς.

Σήμερα αντικρίζουμε αυτές τις εικόνες με ένα είδος απογοήτευσης και αμηχανίας. Όμως οι λασπωμένοι δρόμοι ήταν κάτι περισσότερο από απλές διαδρομές. Ήταν σύμβολα της καθημερινότητας του χωριού, της σκληρής εργασίας, της σχέσης των ανθρώπων με τη γη και του σεβασμού προς το φυσικό περιβάλλον.

Μα κάποτε θα ’ρθει η ώρα, μέσα από το βούρκο και τη λάσπη να φανεί μια ελπίδα φωτός, που θα λάμψει στον ουρανό και θα φωτίσει! Και θα ’ρθει αυτή η ώρα να τραγουδήσουμε όλοι μαζί το φως.

«Όποιος σέρνει τα πόδια του στη λάσπη και τα μάτια του στα άστρα· αυτός είναι ο μόνος ήρωας, αυτός είναι ο μόνος ζωντανός».                                                                         

Δ.Τ.

Το γιόρτασαν στο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Βαλτινού, την Τσικνοπέμπτη

 

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Βαλτινού διοργάνωσε γιορτή για την ημέρα της Τσικνομπέμπτης, στο Νηπιαγωγείο άλλα και στον προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου, με διάφορα εδέσματα, (σουβλάκια και αναψυκτικά), όπως το επέβαλλε το έθιμο της ημέρας. Τα παιδιά το χάρηκαν με την καρδιά τους, και συμμετείχαν με ενθουσιασμό, αποκτώντας έτσι μια βιωματική εμπειρία και για άλλη μια φορά, δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις και εικόνες!

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, ευχήθηκε, Καλή Τσικνοπέμπτη! σε όλους και ευχαρίστησε όσους βοήθησαν και στήριξαν την προσπάθειά τους, τονίζοντας:

Από καρδιάς ευχαριστούμε το πρώην μέλος του Συλλόγου μας, Βάνα Γιώτα που και φέτος ήταν δίπλα μας!

Ευχαριστούμε το  Café yolo για τους καφέδες και τη μεγάλη Δωρεά για τον Jerry Magic Brothers που διασκέδασε τους μικρούς φίλους!

Ευχαριστούμε επίσης και τα εξής καταστήματα για την συνεισφορά τους στην πραγματοποίηση της γιορτής:

Κρεοπωλείο «Alberto»

Αρτοποιείο «Άρτος»

Σούπερ μάρκετ «Καλύβας»

Σούπερ μάρκετ «Κρούπη»

Σούπερ μάρκετ «Βασδέκης»

Λουκάνικα «Σκαμπαρδώνης»

«Μπακαλογατί».

Ενθυμήματα από το παλιό Βαλτινό (Ν. 4)

 Από το Ημερολόγιο τοίχου, με τίτλο «Ενθυμήματα από το παλιό Βαλτινό», έκδοση 1998, του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, με τοπικές εμβληματικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και με σχετικό εμπλουτισμένο κείμενο για κάθε φωτογραφία από τον Δημήτρη Τσιγάρα, δημοσιεύουμε σήμερα ένα ενθύμημα του χωριού μας, με τίτλο «Ο μόχθος του κάμπου».

Ο μόχθος του κάμπου 

Ο μόχθος του κάμπου είναι ένας διαρκής αγώνας που παραπέμπει στις σκληρές και επίπονες εργασίες που εκτελούνται στις αγροτικές περιοχές, ιδιαίτερα σε εκτάσεις γης με καλλιέργειες, όπου απαιτείται σωματική δύναμη και αδιάκοπη εργασία. Στην παραδοσιακή αγροτική ζωή, του τόπο μας, ο γεωργός υπήρξε το σύμβολο της σκληρής δουλειάς και του αγώνα για την επιβίωση. Στην καρδιά αυτής της έννοιας βρίσκεται η αγροτική εργασία και η στενή σχέση του ανθρώπου με τη γη. Παλαιότερα, οι αγρότες έχοντας ως στόχο την καλλιέργεια της γης και την συγκομιδή των καρπών, εργάζονταν ακούραστα κάτω από τον καυτό ήλιο, στην υγρασία ή τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Αυτή η σωματική καταπόνηση συχνά άφηνε τα σημάδια της τόσο στο σώμα όσο και στο πνεύμα.

Ο μόχθος του κάμπου περιλάμβανε μία ποικιλία εργασιών: από την σπορά και το πότισμα, μέχρι τη συγκομιδή και την μεταφορά των προϊόντων. Η δουλειά ήταν αδιάκοπη, με τις εποχές να προσδιορίζουν την ένταση και τον τύπο των εργασιών που έπρεπε να εκτελεστούν. Η σφοδρότητα του καλοκαιριού, για παράδειγμα, απαιτούσε ατέλειωτες ώρες κάτω από τον ήλιο για την προστασία των φυτών ή τη συγκομιδή των καρπών.

Η έννοια του «κάμπου» σχετίζονταν και σχετίζεται ακόμα και σήμερα επίσης, με την αγωνία της επιβίωσης, αφού η γεωργία δεν είναι πάντα εγγυημένη. Η αβεβαιότητα της παραγωγής, οι φυσικές καταστροφές, οι ασθένειες των φυτών ή τα έντομα μπορούν να απειλήσουν την καλλιέργεια, καθιστώντας τη ζωή των αγροτών ακόμη πιο δύσκολη. Αυτός ο συνεχής αγώνας απέναντι στα φυσικά στοιχεία και τις αναποδιές της γης, έχει δημιουργήσει μία βαθιά αίσθηση σεβασμού για το μόχθο του αγρότη και τη συνεχιζόμενη προσπάθεια για την επίτευξη ενός καλού αποτελέσματος.

Η σκληρή δουλειά στο χωράφι ήταν συχνά συλλογική. Η ανταλλαγή βοήθειας μεταξύ γειτόνων και οικογενειών ήταν πάντα βασικό στοιχείο της αγροτικής ζωής. Οι παραδοσιακές γιορτές που στήνονται μετά τη συγκομιδή ή οι συνεργασίες για τα πιο απαιτητικά έργα ενίσχυαν τη σύνδεση και την αλληλεγγύη μεταξύ των αγροτών.

Αυτός ο μόχθος ήταν ταυτόχρονα μια πρόκληση και μία πηγή υπερηφάνειας. Διότι ο άνθρωπος που εργάζονταν στον κάμπο, αν και ταλαιπωρημένος από τη σκληρότητα του επαγγέλματός του, αισθάνονταν και τη χαρά της δημιουργίας.

Έτσι ο διαρκής αγώνας με τη μάνα γη στα Βαλτσινιώτικα χώματα, δικαιώνονταν με τους καρπούς της συγκομιδής. Γι' αυτό η μούσα αποφάνθηκε με το δίστιχο:

«Γιορτή της γης και έπαινος σε τούτον τον αγρότη,

που πότισε το χώμα της με ιδρώτα και με νιότη».

Το γιόρτασαν στο Λύκειο Βαλτινού την Τσικνοπέμπτη

 

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων διοργάνωσε μια γιορτούλα για την ημέρα της Τσικνοπέμπης στο Λύκειο Βαλτινού, με διάφορα εδέσματα, όπως το επιβάλλει το έθιμο της ημέρας.

Και όπως αποφάνθηκαν: «Περάσαμε όμορφα δίπλα στα παιδιά μας και στους αξιόλογους καθηγητές! Καλή τσικνοπέμπτη από το Λύκειο Βαλτινού!

Θα θέλαμε ως Σύλλογος να ευχαριστήσουμε το πρατήριο «Άρτος» για το ψωμί, το κρεοπωλείο, Alberto, τον συγχωριανό μας Γιάννη Καραμπάση που πρόσφεραν ένα μέρος από τα σουβλάκια, την εταιρεία «Κλιάφα» για τους χυμούς και τον ψήστη μας, Κώστα Μακρή!»

Τα Βαλτσινιώτικα

 Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τ’ άσχημα απ’ το χωριό μας.

Έρχονται οι Αποκριές, νάτοι κι οι μασκαράδες,

μα οι τσέπες όμως του λαού, δεν έχουνε παράδες.

Οι άνθρωποι κατάντησαν πένητες, φουκαράδες,

το «λίπος» πια τελείωσε, κενοί κι οι κουμπαράδες.

 

Με μαύρα ρούχα και παλιά και μαύρο κομπολόγι…

ντύθηκα, μασκαρεύτηκα κι αρχίζω μοιρολόγι:

Μαύρο παντού…, ψεύτη ντουνιά, δεν νοιάζεσαι καθόλου,

όλα του κόσμου είναι στραβά και παν κατά διαβόλου.

 

Σκοτεινιασμένο το παρόν, το μέλλον μαύρο χάλι,

μαύρη ζωή που κάνουμε, κι η πίκρα μας μεγάλη.

Οι άρχοντες που κυβερνούν μας δίνουν μαύρο γάλα

και στήνουν στο λαό σταυρό, αγχόνη και κρεμάλα. 

 

Μαύρο στην κάλπη τους θα βρουν, σαν πάω να ψηφίσω,

μαύρο στην εξουσία τους, να τους αναχαιτίσω. 

Μαύρα και πέντε φάσκελα στα μούτρα μου θα δώσω,

μυαλό να βάλω μια φορά, την τύφλα μου να νοιώσω,

 

Να πάψει πλέον της ζωής το μαύρο μας το χάλι,

να γίνει κέφι, ξενοιασιά, ξανά το καρναβάλι,

να βγει ο ήλιος στο χωριό, η ελπίδα μας να θάλλει

και το χαμένο όνειρο να ξανανθίσει πάλι.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για TEST PAP στο Βαλτινό

Με την πρωτοβουλία της 5^ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας, σε συνεργασία με το Κέντρο Υγείας Πύλης και την Κοινότητα Βαλτινού, θα πραγματοποιηθεί, την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου και ώρα 10 το πρωί, στον χώρο του αγροτικού ιατρείου, στο Δημαρχείο Βαλτινού, λήψη TEST PAP.

Η υγειονομική αυτή δράση αφορά στην «Πρόληψη - έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας».
Παρακαλούνται όσες γυναίκες επιθυμούν να κάνουν την εξέταση να έχουν μαζί τους το ΑΜΚΑ. 

Η εξέταση είναι δωρεάν.

Τσικνοπέμπτη στο «Στέκι της Γεύσης» στο Βαλτινό

 

Η τσικνοπέμπτη είναι μια από τις πιο αγαπημένες και αναγνωρίσιμες ημέρες της Αποκριάς, η οποία γιορτάζεται την Πέμπτη της εβδομάδας, πριν από την Καθαρά Δευτέρα, στην έναρξη της τελικής φάσης των αποκριάτικων εορτασμών. Η λέξη «τσίκνα» αναφέρεται στη χαρακτηριστική μυρωδιά του ψημένου κρέατος που πλημμυρίζει τον αέρα αυτή την ημέρα, ενώ η λέξη «πέμπτη» δηλώνει την ημέρα της εβδομάδας.

Η τσικνοπέμπτη λοιπόν, αποτελεί μια ημέρα, αφιερωμένη στη διασκέδαση, το φαγητό, το αστείρευτο γλέντι, τη χαρά και τον εορτασμό της παράδοσης. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας οι Έλληνες παραδοσιακά ψήνουν κρέας σε ψησταριές, μπάρμπεκιου ή κάρβουνα, και συνήθως γιορτάζουν σε σπίτια, ταβέρνες ή σε εξωτερικούς χώρους με φίλους και συγγενείς.

Η ταβέρνα «Το στέκι της γεύσης» στο Βαλτινό, την Τσικνοπέμπτη 20 -2-2025, σας προσκαλεί και σας υπόσχεται μια αξέχαστη βραδιά, και σας περιμένει, να τσικνίσετε παρέα με σούβλες, ψητά της ώρας και πολύ κέφι με ζωντανή μουσική. Και καθώς η Τσικνοπέμπτη είναι μια ημέρα γιορτής, ανεμελιάς, της παρέας, της απόλαυσης φαγητού, της μουσικής και του χορού, την βραδιά θα πλαισιώσει ο τραγουδιστής Βαγγέλης Γεωργίου και η ορχήστρα του.

Ως εκ τούτου, η μυρωδιά του ψητού κρέατος, η καλή παρέα, η μουσική και ο χορός, μαζί με το κατάλληλο περιβάλλον δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα που προδιαθέτει για μία αξέχαστη γιορτή.

Ένα αφιέρωμα που «ακτινογραφεί» τα Τρίκαλα

 

Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσε στην πόλη των Τρικάλων – και γενικότερα στον νομό – το Κυριακάτικο ένθετο της Καθημερινής, 16-2-2025, το οποίο ήταν αφιερωμένο στη δυναμική και πλούσια σε ιστορία πόλη των Τρικάλων.

Το ένθετο αποτελεί τον ενδέκατο συλλεκτικό τόμο της πρωτότυπης εκδοτικής σειράς της Καθημερινής, φωτίζοντας την ψυχή των Τρικάλων μέσα από 260 σελίδες γεμάτες τέχνη, πολιτισμό, φύση, λαογραφία, καινοτομία και γεύσεις.

Το αφιέρωμα απαντά σε ερωτήματα που κάνουν τα Τρίκαλα μοναδικά στην Ελλάδα:
-Πώς το ποτάμι της πόλης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού ιστού;
-Γιατί αντιπροσωπεία από το Τόκιο επισκέφθηκε τα Τρίκαλα πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
-Πώς η πόλη ανέπτυξε ισχυρή λαϊκή και ρεμπέτικη παράδοση, γεννώντας θρύλους όπως ο Τσιτσάνης, ο Καλδάρας, ο Βίρβος, ο Μητροπάνος;
-Γιατί τα Τρίκαλα βγάζουν τόσα αστέρια στα μαθηματικά;
-Τι σχεδιάζεται για να γίνει η πόλη ακόμα πιο «έξυπνη» και «πράσινη» στο μέλλον;

Αξίζει να επισημανθεί πως, το αφιέρωμα ολοκληρώνει την ακτινογραφία των Τρικάλων, με ένα ποίημα του ποιητή Ηλία Κεφάλα, αντί επιλόγου.

Τοπική σημαίνουσα

Τα Τρίκαλα ψελλίζουν τ’ όνομα τους

Θέλοντας να προτάξουν το «τι» της έκπληξης

Αλλά μπερδεύεται το «ρω» ανάμεσα

Σαν σπόρι φθινοπωρινού ροδιού

Και η ερώτηση γίνεται τρίλια

Έτσι κελαηδάει κανείς που απευθύνει

Ρωτήματα στον εαυτό του

Γιατί δεν υπάρχει απάντηση

Στη σκοτεινιά του μέσα κόσμου

Στο βάθος της περισυλλογής

Όσα «καλά» κι αν παραμένουν

Σαν παρακαταθήκη στους νευρώνες

Δεσμευμένα έστω από ανίσχυρα αριθμητικά

Δεν φτάνουν να θερίσεις το παρόν

«Τρι» ψιθυρίζει η τρίλια

Ένα ναυαγισμένο τρία

Μισό στο χάος μισό στο εύδοξο χαμένο

Κι η πόλη εκπέμπει αποσιωπητικά

Κι η πόλη αδειάζει άναυδη τις μέσα τσέπες

Ομίχλες φύλλα κίτρινα φαιά νερά

Άνεμοι σύριζα στη γη

Κυδώνια εύχυμα στην ευωδιά

Του αφανισμένου χρόνου

 

Ηλίας Κεφάλας (1951)

Τα μνήστρα της αβύσσου

(Γαβριηλίδης 2013)