Το Βαλτινό επισκέφθηκε ο Σεβασμιότατος Τρίκκης και Σταγών Χρυσόστομος

Την Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018, το απόγευμα, ο Σεβασμιότατος Τρίκκης και Σταγών Χρυσόστομος, στα πλαίσια των ποιμαντικών του επισκέψεων, κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, παραβρέθηκε και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλτινού.

Στον παραινετικό του λόγο, προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα του ναού ο Σεβασμιότατος μεταξύ άλλων επισήμανε:

«Να που φτάσαμε στην μέση περίπου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και η Εκκλησία μας προβάλλει σήμερα να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό. Ο λόγος απλός. Με τον αγώνα που διεξάγει κάθε πιστός αυτήν την κατανυκτική περίοδο αυξάνονται και οι πειρασμοί, αυξάνει η δυσκολία. Δεν θέλει ο μισάνθρωπος διάβολος να βλέπει το πιστό τέκνο του Θεού να προοδεύει πνευματικά. Με την προβολή του Σταυρού όμως ο κάθε πιστός ενισχύεται πνευματικά, παίρνει κουράγιο για το υπόλοιπο της νηστείας και προσκυνώντας τον λαμβάνει την χάρη του και την δύναμή εκείνη που θα τον οδηγήσει στην Ανάσταση του Κυρίου.»

Ιδιαίτερη αίσθηση έκαναν τα λόγια του Σεβασμιότατου για την ανακοίνωση της καθιέρωσης πανήγυρης, ανά έτος, στο Βαλτινό, η οποία προσδιορίστηκε για τις 2 Μαΐου, με λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας, αφιερωμένη στην Παναγία Ελεούσα τη Βαλτινιώτισσα.

ΟΦΦΙΚΙΟ ΣΤΟΝ Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΖΑΧΑΡΑΚΗ

Τέλος, μέσα σε ένα κλίμα γεμάτο από συναισθήματα αγάπης, συγκίνησης και περηφάνιας, και υπό τις ιαχές των πιστών, «Άξιος, Άξιος, Άξιος», ο Σεβασμιότατος Χρυσόστομος απένεμε τη μέγιστη δυνατή τιμητική διάκριση, το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβύτερου της Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών, στον πατέρα Κωνσταντίνο Ζαχαράκη και του παρέδωσε τον εγκόλπιο σταυρό.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ελάχιστοι ιερείς έχουν τιμηθεί με αυτή τη μέγιστη διάκριση.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Σταθεράς π

  

Η Παγκόσμια Ημέρα της Σταθεράς π απευθύνεται αποκλειστικά σε μαθηματικούς και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου, εξαιτίας κάποιων αριθμητικών συμπτώσεων που συμβαίνουν την ημέρα αυτή. Στην Αμερική, η 14/3 γράφεται ως 3-14, δηλαδή η τιμή της σταθεράς (Π=3,14).

Η Ημέρα γιορτάζεται με πάρτι σε πολλές μαθηματικές σχολές του κόσμου, ακριβώς στη 1:59 μετά το μεσημέρι, καθώς το 1,5,9 είναι οι τρεις αριθμοί που ακολουθούν τη σταθερά 3,14 η οποία στην επταψήφια εκδοχή της είναι Π=3,14159.

Ο αριθμός π είναι μια μαθηματική σταθερά οριζόμενη ως ο λόγος της περιφέρειας προς τη διάμετρο ενός κύκλου, ενώ με ακρίβεια οκτώ δεκαδικών ψηφίων είναι ίση με 3,14159265. Εκφράζεται με το ελληνικό γράμμα «π» από τα μέσα του 18ου αιώνα, παρότι επίσης μερικές φορές γράφεται ως pi.

Ο π είναι ένας άρρητος αριθμός, κάτι που σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ακριβώς ως λόγος δύο ακεραίων (όπως 22/7 ή άλλα κλάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως για την προσέγγιση του π)· κατά συνέπεια, η δεκαδική απεικόνιση δεν τελειώνει ποτέ και ποτέ δεν εγκαθίσταται σε μια μόνιμη και επαναλαμβανόμενη παράσταση. Τα ψηφία φαίνεται να εμφανίζονται με τυχαία σειρά, αν και δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη κάποια απόδειξη για αυτό. Ο π είναι ένας υπερβατικός αριθμός, δηλαδή δεν αποτελεί ρίζα ενός μη-μηδενικού πολυωνύμου με ρητούς συντελεστές. Αυτό έχει σαν συνέπεια ότι είναι αδύνατο να λυθεί το αρχαίο πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου με κανόνα και διαβήτη.

Για χιλιάδες χρόνια, μαθηματικοί προσπάθησαν να επεκτείνουν την κατανόησή τους πάνω στο π, κάποιες φορές με τον υπολογισμό της αξίας με υψηλό βαθμό ακρίβειας. Πριν από τον 15ο αιώνα, μαθηματικοί όπως ο Αρχιμήδης και ο Liu Hui χρησιμοποίησαν γεωμετρικές τεχνικές βασιζόμενες σε πολύγωνα, για να υπολογίσουν την αξία του π. Περί τον 15ο αιώνα νέοι αλγόριθμοι βασιζόμενοι σε άπειρες σειρές υπολογίζουν τον αριθμό π με μεγαλύτερη ακρίβεια και χρησιμοποιούνται από μαθηματικούς όπως ο Madhava της Sangamagrama, ο Ισαάκ Νιούτον, ο Λέοναρντ Όιλερ, ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους, και ο Σρινιβάσα Ραμανούτζαν.

Τον 20ο και 21ο αιώνα, μαθηματικοί και πληροφορικοί ανακάλυψαν νέες προσεγγίσεις που, όταν συνδυάζονται με την αυξημένη υπολογιστική ισχύ, επεκτείνουν τη δεκαδική απεικόνιση του «π» πάνω από 10 τρισεκατομμύρια (1013) ψηφία (2011). Οι επιστημονικές εφαρμογές δεν απαιτούν γενικά περισσότερα από 40 ψηφία του «π» έτσι το πρωταρχικό κίνητρο για αυτούς τους υπολογισμούς είναι η ανθρώπινη επιθυμία να σπάει ρεκόρ. Οι πολύπλοκοι υπολογισμοί που εμπλέκονται στον υπολογισμό των ψηφίων του π έχουν χρησιμοποιηθεί για τη δοκιμή υπερυπολογιστών και σε αλγόριθμους πολλαπλασιασμού υψηλής ακρίβειας.

ΜΕΤΑΣΤΟΙΧΕΙΩΣΗ

Ἡ νύχτα ἦταν γεμάτη μυστικὰ περάσματα
Δέντρα φωσφώριζαν στὸν κάμπο
Νερὰ βογκοῦσαν στὰ βουνά
Οἱ ἀνάσες τῆς πικρῆς δροσιᾶς
Φυγάδευαν τὰ πράγματα σὲ ἄλλες διαστάσεις
Καὶ στὴν ἀπελπισία ποὺ ἔφερνε
Ὁ ἄνεμος τῶν μακρινῶν κραυγῶν
Ὁ κόσμος ράγιζε
Ἡ στάθμη ἀνέβαινε ὅλο καὶ πιὸ ψηλά

Τότε ἦταν ποὺ τὸ χλωμὸ φεγγάρι
Ψιθύρισε στ’ ἀρχέγονα φυτά:
«Εἶναι κανεὶς ἐδῶ; Εἶναι κανεὶς ἐδῶ;»
Μονάχος σήκωσα τὸ βάρος τῆς ἀπάντησης
Σκληρὸς μέσα στὰ φάσματα τῶν ἄστρων:
«Δὲν εἶναι πιὰ κανεὶς ἐδῶ
Δὲν εἶναι πιά – Κανείς – Ἐδῶ»

Του Ηλία Κεφάλα

(Από την συλλογή του: ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ, 1986)

Μνήμες από τη ζωή στο χωριό «Ο Τσούπος»

Του Χάρη Αγγελή

Θυμάμαι παλιά, ένα πουλάκι με σκούρα γκρίζα φτερά από πάνω και άσπρα καφέ από κάτω, που καθόταν στο παλούκι κι έκανε τσουπ, τσουπ ανοιγοκλείνοντας ταυτόχρονα τα φτερά του. Έρχονταν στο χωριό τέλος Αυγούστου και δεν άφηνε μύγα και κουνούπι. Φτερούγιζε ψηλά, άρπαζε το έντομο και κάθονταν πάλι στο ίδιο σημείο. Τσουπ, τσουπ και τα μάτια του πάνω κάτω, δεξιά αριστερά να ελέγχει τους εχθρούς. Φανέρωνε όμως το λημέρι του το φουκαριάρικο. Γέμιζε κουτσιλιές το παλούκι κι άσπριζε ο τόπος. Στο διπλανό οικόπεδο έβλεπες άλλον τσούπο. Φαίνεται πως είχαν κι αυτά τα χωράφια τους. Καμιά φορά μάλωναν για την ίδια μύγα που ήταν στο σύνορο.

 «Τι σου είναι η ζωή!» σκεφτόμασταν  εμείς τα παιδιά τότε. «Χαντάκια δεν σκάβουν, τα τσούπια, βάτια δεν φυτεύουν κι όμως σύνορα έχουν. Σαν τους ανθρώπους και τα τσούπια. Μακελεύονταν για το φαΐ. Δε βαριέσαι κουνούπια τρώνε και καλά κάνουν. Παχαίνουν κιόλας και γίνονται νόστιμα στο τηγάνι».

Πανέξυπνα αυτά τα πουλιά, δεν κάνουν τίποτα χωρίς ψάξιμο. Γυρίζουν το κεφάλι πλάγια και το ένα μάτι βλέπει τη μύγα, στον ουρανό και το άλλο τον εχθρό στη γη. Τετραπέρατα! Επιβίωσαν, ποιος ξέρει πόσα εκατομμύρια χρόνια; Ξεκινούν από την Αφρική και δεν χάνονται στο δρόμο. Ξέρουν να κάνουν τα πάντα που χρειάζονται για να ζήσουν.  Ούτε σχολείο πάνε, ούτε σπίτια κτίζουν, ζουν μόνα τους. Ο θεός φροντίζει για όλα κι όλα είναι για τον άνθρωπο.

Στήναμε λοιπόν τις παγίδες εμείς τα παιδιά και περιμέναμε. Μόλις ο τσούπος έβλεπε ότι κάτι άλλαξε στο «σπίτι» του, γίνονταν πιο προσεχτικός. Στην αρχή άλλαζε λημέρι. Κυνηγώντας τον όμως εμείς από παντού τον αναγκάζαμε κατά κάποιο τρόπο να καθίσει στο λημέρι του. Αυτός ο μάγκας, πάλι πρόσεχε. Μια φορά, δυο, τρεις και μετά τσουπ, πάνω στο σκάνταλο! Πότε ξεσκανδάλιζε την παγίδα και πότε πιάνονταν. 

Το γλέντησαν οι γυναίκες του Βαλτινού

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας, την αξία της, και τη σημαντική θέση της στη κοινωνία και στην οικογένεια, ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού γιόρτασε την Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018, στην ταβέρνα «ΜΑΜΑΛΗΣ», στο Βαλτινό.

 Στην καθιερωμένη, πλέον, γιορτή τους, οι γυναίκες χόρεψαν και γλέντησαν μέχρι αργά το βράδυ υπό τους ήχους της λαϊκής ορχήστρας.

Ο Νίκος Σαλέπης (Trikalaola.gr) βρέθηκε εκεί και κατέγραψε με την κάμερά του την εκδήλωση.

Οι ταξιδιώτες του Μπρούνο Καταλάνο

Ο Γάλλος καλλιτέχνης  Μπρούνο Καταλάνο δημιούργησε μια εκπληκτική σειρά από εξαιρετικά μπρούντζινα γλυπτά με τίτλο « Οι ταξιδιώτες» στη Μασαλία που αποτυπώνουν πραγματικούς εργάτες με μεγάλο μέρος του κορμιού τους να λείπει.  

Είναι  αριστουργήματα  παρά το ότι κάποια κομμάτια παραλείπονται με έντεχνο τρόπο. Έτσι, αφήνουν χώρο στη φαντασία του καθενός να διεισδύσει … άραγε είναι το κομμάτι που άφησαν πίσω οι ταξιδιώτες; Το εκπληκτικό είναι ότι κάποια γλυπτά φαίνεται να στηρίζονται ελάχιστα, δίνοντάς την αίσθηση μιας αιθέριας και σουρεαλιστικής όψης.

Τοπιογραφία

Αγέρωχος και υποβλητικός ο Κόζιακας, με χιονισμένες τις χαλκόμαβες κορφές του, θωπεύει στους πρόποδες το μικρό, ταπεινό και λιτό σπιτάκι, που το συντροφεύουν οι λεύκες και τα βάτα. Ενώ το ποτισμένο από τη βροχή πεδινό χωράφι, με το νωπό οργωμένο χώμα, κλείνει τον κύκλο της τοπιογραφίας: Ουρανός-βουνό-δέντρα-σπίτι-χωράφι.

Δώρο θεού αυτό το βουνό για τον τόπο μας, δώρο θεού για την ομορφιά, τη μεγαλοπρέπεια και τον «ήσκιο» του…

Απεβίωσε ο Βασίλειος Βαγγελός του Θωμά

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας, Βασίλειος Βαγγελός του Θωμά και της Ευαγγελίας, την Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 76 ετών. Ο Βασίλειος Βαγγελός γεννήθηκε το 1942 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με τη Βάια το γένος Βασιλείου Στάθη και έκαναν δύο παιδιά. Την Ειρήνη και τον Θωμά.

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού γιορτάζει την «Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας»

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού σας καλεί να τιμήσετε την «Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας» την Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018, στο καφενείο «ΜΑΜΑΛΗΣ»  

Ώρα έναρξης: 8.30 μ.μ. Είσοδος 2 ευρώ.

Το γλέντι πλαισιώνουν οι μουσικοί:

Τραγούδι: Βάσω Κανάτα

Μπουζούκι: Γιάννης Κανάτας

Αρμόνιο: Ηλίας Κατέρης

Το μάζεμα των χόρτων

Ηλιόλουστη η χθεσινή κυριακάτικη ημέρα και ιδανική ευκαιρία για μάζεμα χόρτων. Κάποιες γυναίκες αξιοποίησαν την ευκαιρία και βγήκαν για περισυλλογή. Η φύση αυτή την εποχή είναι γεμάτη από τέτοια αυτοφυή χόρτα που είναι πάμπολλα στο έδαφος, καθώς δεν χρειάζεται καμία καλλιεργητική προσπάθεια ή παρέμβαση από τον άνθρωπο. 

Τα άγρια χόρτα αποτελούν μια από τις πιο ολοκληρωμένες τροφές. Σίδηρος, ασβέστιο, βιταμίνες, μέταλλα, διαιτητικές ίνες, αντιοξειδωτικά και χιλιάδες άλλες πολύτιμες ουσίες υπάρχουν διάσπαρτες στα εκατοντάδες είδη βρώσιμης χλωρίδας.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για φυσικά «φάρμακα», αφού έχει αποδειχθεί ότι έχουν ευεργετικές ιδιότητες σε παθήσεις όπως ο διαβήτης, o καρκίνος, η υψηλή πίεση και πολλές άλλες ασθένειες. Ταυτόχρονα αποτελούν και ένα πραγματικά εκλεκτό φαγητό αφού συγκεντρώνουν σχεδόν όλες τις γεύσεις, τις υφές και τα αρώματα που μπορεί να διακρίνει ο ουρανίσκος.

Πικρά, ξινά, αλμυρά, γλυκά, τρυφερά ή τραχιά, τα χόρτα συνδυάζονται αρμονικά με το κρέας, το ψάρι και τα ζυμαρικά χωρίς να «πνίγουν» την γεύση τους.

Και βέβαια, βασιλιάς όλων των φαγητών με χόρτα είναι η παραδοσιακή χορτόπιτα.

Αν σας ανοίξαμε την όρεξη κι αν αποφασίσετε να πάτε για χόρτα προσέξτε μόνο κάποιες χρήσιμες επισημάνσεις:

-Μαζεύουμε μόνο χόρτα που είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι είναι βρώσιμα.

-Δεν μαζεύουμε χόρτα από καλλιεργήσιμα χωράφια συμβατικής καλλιέργειας που ενδέχεται να έχουν επιβαρυνθεί με φυτοφάρμακα ή κοντά σε δρόμους που κινούνται συχνά αυτοκίνητα.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ἦταν ἀπόγευμα ποὺ βγῆκα γιὰ κυνήγι. Ἔτρεξα μέσα στὰ ριζά, μὲ κύκλους ὄργωσα τὸν κάμπο, ὥσπου ἀπόκαμα περίλυπος, μὲ μόνο κέρδος δυὸ μπεκάτσες. Τοῦ γυρισμοῦ τὸν δρόμο πῆρα, ἀλλὰ μάταια. Περπάτησα, περπάτησα καὶ ἀκόμα τώρα περπατῶ, ὅμως στὸ σπίτι μου δὲν φτάνω, οὔτε κι αὐτὸ τὸ ἀλλιώτικο τὸ ἀπόγευμα νικῶ. Ὁ χρόνος – εἶναι προφανὲς – περνάει ἀλώβητος μὲ τὸν πανάρχαιο γνωστὸ ρυθμό του. Ὅμως γιὰ μένα εἶναι ἀκόμα ἀπόγευμα, αὐτὸ τὸ ἴδιο ἀπόγευμα ποὺ βγῆκα γιὰ κυνήγι. Καὶ ὅσο – ὁ ἄμοιρος – κι ἄν προσπαθῶ, στὸ σπίτι μου δὲν φτάνω, κι οὔτε ποὺ ξέρω τὶ νὰ κάνω αὐτὲς τὶς δυὸ μπεκάτσες, ποὺ τώρα πιὰ σαπίσανε στὰ χέρια μου.

Του Ηλία Κεφάλα
(Ἀπὸ τὴν συλλογή του ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΓΝΕΘΕ ΤΗ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ, 2010)

Λέξεις του τόπου μας, από το Γλωσσάρι ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής. ΕΨΙΛΟΝ

Του Ευαγγέλου Στάθη Φιλολόγου

Συνεχίζοντας την παρουσίαση μέρους από το λεκτικό – γλωσσολαογραφικό υλικό που αφορά τον τόπο μας, και το οποίο έχει καταγραφεί στο βιβλίο μου με τίτλο: «Γλωσσάρι ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και ευρύτερης περιοχής αυτής», γίνεται μια επιλογή λέξεων που αρχίζουν από το γράμμα Ε και παρουσιάζονται παρακάτω με αλφαβητική σειρά:

ε  κλητική προσφώνηση: Γιώργο, ε  Γιώργο! πού είσι, έλα ’δω – ε συ, ισένα λέου   – ε, καραπούτσκαρε!

ε  επιφ. 1) σε απάντηση κλητικής προσφώνησης: ω Γιώργου! - ε! (απάντηση)  2) για έκφραση μείωσης, ταπείνωσης κάποιου: ε, πχοιος ξέρει  τι είνι κι αυτός 3)  επαναλαμβανόμενο σε επιβεβαίωση, επαλήθευση: βρέχει  όξου· ε, ε, γλέπου κι γω (ναι, ναι, βλέπω) 4) για παράκληση να σταματήσει κάτι: ε, ε, ε! μην τσακουθείτι κιόλας

εα  ως δεικτικό μόριο να, ιδού: εα η Κώστας,  – εα η μάνα – εα τους – για έκφραση μείωσης, ταπείνωσης κάποιου: εα έναν τζιουμπάνου πήρι κι αυτήν, τι πήρι λες (παντρεύτηκε) – σε έκφραση απορίας και θαυμασμού: εα τους η Κώτσιους, γίνκι γιατρός

έδουνα  ρ. παρατ. του ρ. δίνω (έδινα)

είδουλου  του ουδ. ουσ. για άνθρωπο αυτός που δεν έχει υπόληψη, εκτίμηση, «δεν έχει ήσκιο» επάνω του: πήρι νια γναίκα είδουλου, σι κοιτάει στα μάτχια μαναχά – κάνι παρέκεια, τι στέκισι σαν είδουλου μπρουστά μ’

είιδα  ρ. αόρ. είδα

είνουρου  του ουδ. ουσ. το όνειρο

εμ  επιφ. για αυτοεπιβεβαίωση: εμ, καλά λέει  – εμ, τι να που κι γω; σε σπάντηση για αυτοδικαίωση κάποιας αλήθειας: καλά μ’ έλιγις κι συ  εμ, (δεν είχα δίκαιο;) για έκφραση ή διατύπωση εύλογου συμπεράσματος: εμ, μι τόση δλεια που κάνει  πώς να μην φκιάσει  παράδις;  – εμ, τι θα έκανι, δε θα έσπαζι μι τόση δύναμη που του βάρισις;

εμ - εμ  επιφ. 1) και το ένα και το άλλο: εμ αρνάτα εμ μαλάτα εμ τ’αρνιά θηλκά  2) για έμφαση δισταγμού: εμ κι εμ είμι ακόμα (δεν πήρα οριστική απόφαση ακόμα)

ένα - ένα  σε έκφραση για να δηλωθεί το αμέσως: μόλις τ’ άξα αυτά (τα άκουσα), μι πόνισι του κιφάλι  ένα -  ένα (αμέσως) – πάρι αυτό του φάρμακου κι θα δεις, ένα - ένα θα σι πιράσει  η πόνους

ένα κι (μ)πρώτου  κατ’ αρχάς, πάντως: τι φταίου  ιγώ κι μι κοιτάς έτσι; ιγώ ένα κι (μ)πρώτου δεν ήμαν ικεί όταν γίνκαν αυτά

ένα τί  τόσο δα: ένα τί έλειψι να τουν πατήσει τ’ αυτουκίνητου που δεν πρόσιχι ντιπ – ένα τί θέλου ακόμα να τιλειώσoυ

έντισα  ρ. αόρ. χωρίς ενεστώτα  μέλλ. θα ιντέσου· έμπλεξα, βρήκα το μπελά μου: τι να κάνει  η γνικούλα, έντισι μι τεαυτόν που παντρεύκι – μη μπλέγισι μι τέτχις σκουτούρις, θα ιντέεις (εντέσεις)

έντισμα  του ουδ. ουσ. μπλέξιμο, μπελάς: μα, τι έντισμα είνι κι αυτό που μας βρήκι μι τεαυτόν τουν άχρηστουν – δε θέλει  ντιπ να φάει του πιδί· έντισμα κι αυτό!

εξ κι ξηρός σ’  απάντηση σε κάποιον που από αμηχανία ή άγνοια επαναλαμβάνει συνεχώς το φθόγγο « ε »

έρθουμι  ρ. έρχομαι: δεν έρθουμι σήμιρα, δεν αδγειάζου

έρμους  επίθ. η έρμους η έρμην του έρμου 1) ο ακατοίκητος (για τόπο): έφυγαν ούλοι για την Αθήνα κι έμεινι έρμου του σπίτι  τ’στου χουργιό 2) αυτός που έμεινε μόνος, χωρίς συγγενείς: έφυγαν τα πιδγιά τ’, πέθανι κι η γναίκα τ’ κι έμεινι έρμους 3) για έκφραση συμπάθειας προς κάποιον: βρε τουν έρμουν τι τουν βρήκι!

έτακτα  επίρρ. εκτάκτως: δεν τουν πιρίμινάμαν, έτακτα ήρθι

έτσεα  και  έτσεαεα και έτσεαεάς  επίρρ. έτσι: έτσεαεά να του καντς – τι στέκισι έτσεα κι δεν κάθισι;

έυσα  ρ. αορ. του ρ. χύνω· έχυσα: πρόσιξι, τουν έυσις τουν καφέ – κλώτσι  (κλώτσησε) η γιλάδα του καρδάρι  κι έυσι του γάλα

έχουντα  τα, μετοχ. του ρ. έχω, σε θέση ουσ. τα έχοντα, τα πλούτη: πάει  καλά του κουρίτσι, βούλιαξι στα έχουντα (παντρεύτηκε πλούσιο άντρα) – πούλτσι ούλα τα έχουντά τ’ (όλη την περιουσία)

έχους  του ουδ. ουσ. το έχος, το έχει μας, το βιος, τα πλούτη: αυτήν την αρνάδα δε θα την πλήσουμι, θα την κρατήσουμι για έχους (για να αυγατίσει, να πλουτίσει το κοπάδι)

Ο κόσμος πονάει εκεί έξω

«Φ​​​​άε, ο κόσμος πεινάει εκεί έξω». Δεν είναι λίγες οι μαμάδες και οι γιαγιάδες που επαναλάμβαναν συνήθως στο παρελθόν αυτήν τη φράση για να πείσουν το τέκνο τους να φάει. Στο υβριδικό φαινόμενο που λέγεται ελληνική οικογένεια (ένα κλειστό σύστημα για πολλούς ανθρώπους μέχρι το τέλος της ζωής τους) η παρατήρηση ότι ο κόσμος πεινάει εκεί έξω λειτουργεί ως απειλή, φόβητρο και προτροπή να αξιοποιηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα η υπάρχουσα προσφερόμενη τροφή από τα μέλη της. Η έλλειψη τροφής για τους υπόλοιπους λειτουργούσε ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για όσους τη διέθεταν, και μέσα από την μπουκιά με ένα κουτάλι που ταξίδευε ως αεροπλανάκι στο στόμα τού εκάστοτε μπόμπιρα περνούσε και ένα ολόκληρο μήνυμα που συνυποδήλωνε «φάε, γιατί εμείς έχουμε, και άσε τους άλλους να πεινάνε».

Εμείς και ο κόσμος, είναι πάντοτε το ζήτημα. Γι’ αυτό η ελληνική κρίση, με ψυχαναλυτικούς όρους, είναι οικογενειακή, στοματική. Ανάγεται στην ανάγκη μιας μητρικής φροντιστικής τροφής και στην αδυναμία ανάληψης της ευθύνης για αυτή την τροφή. Όσο μεγάλοι και εάν είμαστε, θα είναι εδώ για πάντα η μαμά και η γιαγιά να μας ταΐζουν με αεροπλανικές μανούβρες, δίνοντάς μας χαρτζιλίκια από τη σύνταξη που απεκόμισαν, υποθηκεύοντας το μέλλον μας κ.ο.κ. Το σύστημα είναι φαύλος κύκλος. Μένουμε στο στενό οικογενειακό πλαίσιο που είναι το μόνο που μας νοιάζεται, αδυνατώντας να ανοίξουμε τα φτερά μας, τα οποία μας έκοψαν από φόβο ότι ο κόσμος είναι κακός. Και τελικά ο κόσμος αποδεικνύεται όντως κακός, διότι κανείς δεν θα μας φροντίσει ποτέ όπως η μητέρα μας. Εκείνη που μας ευνούχισε.

Με τα χρόνια, η παιδική φράση «φάε, ο κόσμος πεινάει» μεταλλάχθηκε σε «φάε, ο κόσμος πονάει». Η τροφή για εμάς λειτουργεί θεραπευτικά, ως βάλσαμο απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής. Εκεί καταφεύγουμε για να βρούμε στοργή, σε μια ανάκληση μνήμης μιας άχρονης νιρβάνας. Το φαγητό έγινε για εμάς, εκτός από οικογενειακή σύνδεση, και αποφυγή του πόνου. 

Όπως μέσα στην οικογενειακή σάγκα, το φαγητό λειτουργεί συναισθηματικά, έτσι και το περίκλειστο σύστημα μας προστατεύει από τον οδυνηρό πόνο του συνανθρώπου. Νομίζαμε για πάρα πολλά χρόνια ότι ήμασταν ένας λαός της συμπόνιας, ένας φιλό-ξενος λαός. Σερβίραμε στο κυριακάτικο τραπέζι για πολλές δεκαετίες μύθους και τους κατάπιαμε αμάσητους. Όπως η περίφημη Ελληνίδα μητέρα ήταν η καλύτερη από όλες, έτσι και το ελληνικό σπίτι, το πιο φιλόξενο. Είναι να απορεί κανείς πώς φτάσαμε μέχρις εδώ και δεν μπορούμε να σηκωθούμε; 

Έκδοση δύο νέων βιβλίων για το Βαλτινό

Δυο νέα βιβλία εκδόθηκαν από τις Γραφικές Τέχνες: «Δημήτρη Τσιγάρα» με τους τίτλους: «Το πρώτο της ζωής μου ταξίδι» και «Ο μικρός βοσκός στο δάσος της Παναγίας».

Πρόκειται για εικονογραφημένα διηγήματα του Δημήτρη Τσιγάρα όπου οι ιστορίες τους διαδραματίζονται σε ένα κοινό τόπο σημείο αναφοράς, το δάσος της Παναγίας Βαλτινού.

Αξίζει να προαναφερθεί ότι τα εν λόγω διηγήματα έχουν γίνει και κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες θα προβληθούν σύντομα στους κινηματογράφους.

Μνήμες από τη ζωή στο χωριό «Η μπόρα»

Του Χάρη Αγγελή

Με αφορμή τις έντονες βροχοπτώσεις που πέφτουν στην περιοχή μας, μου ήρθαν διάφορες αναμνήσεις από τα παλιά. 

Θυμάμαι πως και καλοκαιριάτικα έπιανε κάτι μπόρες πολύ ανακουφιστικές. Έβγαιναν μαύρα σύννεφα από το βουνό τον Κόζιακα κι εξαφάνιζαν τον καυτό ήλιο. Απότομα έπεφτε βροχή καθόρι. Γινόταν χαλασμός. Να τρέχουν μικροί και μεγάλοι να συμμαζέψουν ζώα, να σκεπάσουν σοδιές. Αστραπές και βροντές  θάμπωναν και ξεκούφαναν τον κόσμο. 

"Μαλώνει ο παππούς με τη βαβά" έλεγαν οι γιαγιάδες για να καθησυχάσουν τα παιδιά. Κεραυνοί έπεφταν όπου έβρισκαν. Παλιά όταν έπεσε ένας κεραυνός  στον πλάτανο πέρα στη Χαλκιά σκότωσε τρία παιδιά και έναν τον άφησε κουτσό. Ήταν άντρας μεγάλος και έκτοτε τον έλεγαν σιδερίτη, γιατί ο κεραυνός ήταν ένα σίδερο καυτό που έσκιζε τα δέντρα κατακόρυφα στη μέση και έκαιγε τα χορτάρια. Μετά έλιωνε γι’ αυτό δεν μπορούσαν να το βρουν.

Ο δάσκαλος στο σχολείο μας έλεγε: «Ποτέ να μην τρέχετε όταν πέφτουν κεραυνοί. Να ξαπλώνετε σε μια αυλακιά ώσπου να σταματήσει να αστράφτει και να μπουμπουνίζει». Κανένας όμως δεν το έκανε αυτό. Που να ξαπλώσεις στο χώμα, θα γίνεις «παπί». Κι όμως είχε δίκιο. 

Κάποια φορά που τα παιδιά έπαιζαν μπάλα στο λιβάδι έπιασε μια τέτοια μπόρα. Ποιος να παρατήσει το παιχνίδι; Ένας βοσκός έμεινε μόνο χαζεύοντας τα παιδιά και προσέχοντας τα πρόβατα. Φώναζαν, ξαναφώναζαν οι μεγάλοι, άδικος ο κόπος. Μια έντονη αστραπή κι ένας εκκωφαντικός κρότος  έσκισαν τον αέρα. Το κριάρι δίπλα στα παιδιά έπεσε νεκρό. Ευτυχώς είπαν οι άλλοι, που σώθηκαν και δυστυχώς ο τσοπάνος, που έμειναν χήρες τόσες προβατίνες.

Το χαλάζι ήταν ξεχωριστό φαινόμενο. Έκανε πολύ φασαρία πέφτοντας στα κεραμίδια, στους τσίγκους και στα δέντρα. Αν ήταν χοντρό σκέπαζε τον τόπο και τα παιδιά το άρπαζαν και το μασούσαν σαν στραγάλια. Λέγανε μάλιστα πως αν προλάβαινε ένας πρωτότοκος γιός  και έτρωγε τρία κομμάτια χαλάζι, τότε σταματούσε να ρίχνει άλλο χαλάζι.

Ιστορικό τεκμήριο «Κάρτα εγγραφής μετανάστη από το Βαλτινό»

Ένα αξιόλογο ντοκουμέντο που αφορά μετανάστη του Βαλτινού στην Αμερική το διάστημα 1877 έως 1897, το οποίο αποτελεί ιστορικό τεκμήριο για την καταγραφή, διάσωση και διάδοση της ιστορίας του Βαλτινού, ανέσυρε από το αρχείο του ο Αθανάσιος Μπρέντας και μας το έστειλε.

Πρόκειται για μια κάρτα εγγραφής του Θωμά Δημητρίου Σταμούλη (TOM  D. STAMULIS) η οποία βρέθηκε στις αμερικάνικες σελίδες ανεύρεσης αρχείων "Anchestry.com" και "Familysearch.org", στις οποίες μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση σε διάφορα έγγραφα (λίστες επιβατών πλοίων, στρατιωτικά έγγραφα, απογραφές κτλ).

Ο Αθανάσιος Μπρέντας κατάγεται από την Πιαλία και ασχολείται επισταμένα με την έρευνα της τοπικής ιστορίας του τόπου μας. Έχει στην κατοχή του πολλά ιστορικά τεκμήρια τα οποία αποδελτιώνει σιγά σιγά και όπως μας είπε, προϊόντος του χρόνου, ότι αφορά στο χωριό μας, θα μας τα στείλει. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Απαγόρευση κυκλοφορίας σε επαρχιακές οδούς του ν. Τρικάλων λόγω υπερχείλισης του Πηνειού

Με απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή Τρικάλων απαγορεύεται προσωρινά η κυκλοφορία όλων των οχημάτων και μέχρι να εκλείψουν οι λόγοι και εξασθενήσουν οι κρατούσες καιρικές συνθήκες, λόγω υπερχείλισης ποταμού και κάλυψης της Επαρχιακής Οδού μεταξύ των Δ.Δ. Βαλτινού και Δ.Δ. Δενδροχωρίου και συγκεκριμένα:

– Της Επαρχιακής οδού Παραποτάμου – Καλονέρου και στη διασταύρωση αυτής με την Επαρχιακή οδό Βαλτινού – Διαλεκτού & Επαρχιακή Οδό Μεγάρχης – Γενεσίου και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας.

-Λόγω υπερχείλισης του ποταμού Πηνειού στο Δ.Δ Κλοκοτού, προσωρινή απαγόρευση κυκλοφορίας των οχημάτων στην Επαρχιακή οδό Κλοκοτού-Τρικάλων -Μαραθέας Καρδίτσας ( ύψος Γέφυρας Κλοκοτού).

Η κυκλοφορία θα διεξάγεται από εναλλακτικές διαδρομές σύμφωνα με τις υποδείξεις των τροχονόμων ή την υπάρχουσα κατά περίπτωση σήμανση.

Πλημμυρισμένο το Βαλτινό

Πλημμυρισμένα σπίτια, ζημιές στο οδικό δίκτυο και απόγνωση από τους πληγέντες πολίτες, αφήνει στο πέρασμα της η πρωτοφανής κακοκαιρία που ως κύριο χαρακτηριστικό της είχε τις έντονες και διαρκείς βροχοπτώσεις, αναφέρεται στο ρεπορτάζ της ανάρτησής του, το TV10 και παρουσιάζει το θέμα με διάφορες εικόνες «απείρου κάλλους» από το πλημυρισμένο Βαλτινό.

Από το περασμένο Σάββατο τα ποτάμια στα ριζά του Κοζιακα φούσκωσαν και υπερχείλισαν σε πολλά σημεία με αποτέλεσμα τεράστιοι όγκοι νερού να πλημμυρίσουν ακόμη και οικίες στα χωριά Βαλτινό, Δενδροχώρι και Ματσουκεικα. Στο σημείο της υπερχείλισης επιχειρούσαν από τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, μηχανήματα του Δήμου Τρικκαίων, της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων αλλά και μισθωμένα μηχανήματα ιδιωτών, δίνοντας πραγματική μάχη για να κρατήσουν τα νερά μακριά από τους οικισμούς, κάτι που δεν επιτεύχθηκε στις περιπτώσεις που προαναφέραμε. Η μόνη ελπίδα για την αποφυγή περισσότερων δυσάρεστων καταστάσεων στρέφεται στις διαθέσεις του καιρού και στο σταμάτημα των βροχοπτώσεων.

Εικόνες από το πλημυρισμένο Βαλτινό

Με το ξημέρωμα της Δευτέρας, η κατάσταση στο Βαλτινό αλλά και σε ολόκληρο το νομό Τρικάλων βρίσκει και τις κατοικημένες περιοχές πνιγμένες και πλημυρισμένες από τα βροχόνερα. Ο Χρήστος Ιωάννου, ο Παναγιώτης Σταμούλης και ο Βασίλης Χύτας κατέγραψαν με το φακό τους κάποιες χαρακτηριστικές εικόνες που μαρτυρούν την κατάσταση που επικρατεί στο Βαλτινό και στα Ματσουκέικα.

Καιρός βροχερός

Η βροχή, άλλοτε καταιγίδα, άλλοτε μπουρίνι, άλλοτε ψιχάλισμα, άλλοτε κατακλυσμός, είτε την βλέπεις από το παράθυρο και την ακούς να πέφτει ενώ είσαι μέσα στο σπίτι, είτε τρέχεις να προλάβεις να μπεις κάτω από κάποιο υπόστεγο πριν γίνεις μούσκεμα, είτε τη φαντάζεσαι μια μέρα με αφόρητο καύσωνα, όπως και να ’χει, είναι μια ξαφνική κι απροσδόκητη αλλαγή στην καθημερινότητά μας.

Βιβλία που περιγράφουν το φυσικό καιρικό φαινόμενο της βροχής ή και γεγονότα όπως ο κατακλυσμός του Νώε καθώς και ιστορίες που μιλάνε για τα συναισθήματα που συχνά μας προκαλεί η βροχή έχουν τη θέση τους αυτή τη φορά στο θέμα της εβδομάδας.

Ψυχραιμία λοιπόν. Με ομπρέλες γαλότσες κι αδιάβροχα, αλλά και με μια κούπα ζεστό τσάι ή καφέ και ένα απ’ τα αγαπημένα μας βιβλία, είτε έτσι ή είτε αλλιώς, ας απολαύσουμε τη βροχή!

Καλές βροχερές αναγνώσεις! Εκτός κι αν συμφωνήσουμε με τον Τέλλο Άγρα:

«Bρέχει– και κάν' η φύσις

ήχους τόσο γλυκούς,

το διάβασμα ν' αφήσης

και να σταθής ν' ακούς...»

Ας θυμηθούμε και ορισμένες από τις εκφράσεις «της βροχής:

-Λίγο νερό, να βρέξω το στόμα μου. (= μουσκεύω, δροσίζω)
-του τις έβρεξε, θα στις βρέξω (μεταφορικά χτυπώ, δέρνω )
-βρέχει λεφτά, "βρέχει φωτιά στη στράτα μου..." (μεταφορικά κάτι που πέφτει ή που έρχεται σε μεγάλη ποσότητα, σαν βροχή)
-Αυτός είναι πέρα βρέχει (= για κάποιον που δείχνει αδιαφορία)
-Έχω κάποιον μη βρέξει και μη στάξει (= τον φροντίζω υπερβολικά, τον κακομαθαίνω)
-Σαν τη βρεγμένη γάτα (= κάποιος που εμφανίζεται συνεσταλμένος, λόγω ενοχής)
-Είμαι βρεγμένος ως το κόκκαλο (= είμαι βρεγμένος ολοκληρωτικά)
-Βρέξει- χιονίσει (= υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, οπωσδήποτε).

Ο καλλιτέχνης, φύση

Η κακοκαιρία μαζί με τις δυσκολίες και τα προβλήματα που δημιούργησε με την παρατεταμένη και έντονη βροχόπτωση έδωσε και πανέμορφες εικαστικές θεάσεις στη φύση του Βαλτινού.

Σαν ένας άλλος έμπειρος ζωγράφος, η φύση, χωρίς πινέλα και χρώματα, αλλά μόνο με την έκφανση της βρόχινης ενδυμασίας της, αυτοπαρουσιάζεται, χωρίς πολλές φορές να το παρατηρούμε, και συντελείται το μικρό… θαύμα.

Το τοπίο αλλάζει άρδην και μεταμορφώνεται. Ο ουρανός, τα δέντρα, το νερό, τα φύλλα, τα φυτά συνθέτουν νέες εικόνες που θα ζήλευε και ο πλέον έμπειρος καλλιτέχνης.

Μερικές τέτοιες εικόνες τις καταγράψαμε και τις τοποθετούμε στο κάδρο της καρδιάς μας, ως αντιστάθμισμα των προβλημάτων που έφερε η βροχόπτωση.

Βαλτότοπος το Βαλτινό και η γύρω περιοχή από την έντονη βροχόπτωση

Επαληθεύτηκε η φύση του τοπωνύμιου "Βαλτινό" καθώς το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018 ή περιοχή σκεπάστηκε με τα νερά της έντονης και παρατεταμένης βροχόπτωσης και φάνταζε σαν απέραντος βαλτότοπος.

Το ποτάμι που διέρχεται από το χωριό φούσκωσε και υπερχείλιζε καθώς η στάθμη του Ανάποδου ποταμού ανέβηκε στην άσφαλτο της γέφυρας, με κίνδυνο να πλημυρίσουν και οι παρακείμενες κατοικημένες περιοχές.

Στο σημείο έσπευσαν οι αρμόδιες αρχές με τα μηχανήματα του δήμου και της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων και με μεγάλες προσπάθειες αναχαίτισαν τα νερά που απειλούσαν να εισβάλουν στην κατοικημένη περιοχή.
Στο Βαλομάνδρι και στο Δενδροχώρι το νερό είχε μπει ήδη στα πρώτα σπίτια.

Σημαντικές ζημιές έχουν καταγραφεί και σε καλλιεργούμενες εκτάσεις με σιτηρά και άλλα προϊόντα, όπου βυθίστηκαν στο νερό και τη λάσπη.

Δυστυχώς τα καιρικά φαινόμενα «χτυπούν» τους αγρότες της περιοχής με τις καταστροφές να είναι τεράστιες, ενώ το ακριβές μέγεθος τους θα φανεί τις επόμενες ημέρες. 
Ο μηχανισμός του Δήμου παραμένει σε επιφυλακή καθώς οι προβλέψεις της ΕΜΥ κάνουν λόγο για συνέχιση της κακοκαιρίας.

Γλυπτά που αψηφούν τη βαρύτητα

Η τέχνη είναι πρόκληση για τα πιστεύω, τις προκαταλήψεις, ακόμη και για το τι είναι δυνατό να συμβεί. Τα γλυπτά είναι ένα σπουδαίο μέσο έκφρασης, καθώς επιτρέπουν στον καλλιτέχνη να μπερδεύει τις έννοιες της λογικής του θεατή. Αυτή η συλλογή που θα δείτε παρακάτω, αμφισβητεί τους νόμους της βαρύτητας και της φυσικής και σίγουρα θα σας κάνει να αναρωτηθείτε πως κατάφεραν να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα. Δείτε παρακάτω μερικές απίστευτες δημιουργίες που θα σας εντυπωσιάσουν.