Ένα εργαστήριο... κίνησης

Η Φωτεινή Χούτου, παιδαγωγός και δασκάλα χορού, οργάνωσε και υλοποίησε την δεύτερη αποστολή της φετινής «Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας» της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Τρικάλων. Τα μικρά μας αερικά πέταξαν με τα δικά τους φτερά, μέσα από τη φαντασία τους και τη δημιουργική τους σκέψη, με μοναδικό συνεπιβάτη στο ταξίδι των χρωμάτων, το σώμα τους. Το ταξίδι με τα δικά μας φτερά ξεκίνησε την περιπέτειά του μέσα από την ανάγνωση του παραμυθιού που φέρει τον τίτλο «Φτερά». Η κ. Χούτου δημιούργησε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για το ζωντάνεμα του παραμυθιού με παραστατικό τρόπο και με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση, ώστε τα παιδιά να οπτικοποιήσουν τα όσα άκουγαν. 

Τα παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης του παραμυθιού συμμετείχαν με χαμόγελα και πολύ χαρά, κάνοντας τις υποδεικνυόμενες κινήσεις και απαντώντας στις ερωτήσεις, που αναδύονταν μέσα από το συγκεκριμένο παραμύθι.
Με το πέρας της ανάγνωσης του παραμυθιού, φανταστήκαμε τη δική μας ιστορία, όπου τα παιδιά καλέστηκαν να κάνουν μέσα από τις σωματικές οδηγίες της κ. Χούτου, τις κινήσεις του φτερού που περνούσε μέσα από διάφορες περιπέτειες, πετώντας ψηλά στον ουρανό, όπου σφηνώθηκε σε μία χαραμάδα, που παραλίγο να το ρουφήξει μία μαγική σκούπα, αλλά σώθηκε από το χέρι ενός παιδιού που ήθελε να παίξει και το έκλεισε στο κουτί, που το ταρακουνούσε και ξαφνικά άνοιξε αυτό το κουτί και το φτερό ελευθερώθηκε, πετώντας ψηλά στον ουρανό. Με αυτόν τον τρόπο δόθηκε το έναυσμα στο κάθε παιδί να φανταστεί τη δική του ιστορία και να το βιώσει με το σώμα του, δραματοποιώντας το και στη συνέχεια, εκφράζοντάς το. 

Η ανανέωση συνεργασίας του Στέφανου Ψύχου, του Ηλία Κλιάκου και του Βάϊου Τσιγάρα

Η διοίκηση της ποδοσφαιρικής ομάδας των Μαύρων Αετών Ελευθεροχωρίου αποφάσισε την ανανέωση της συνεργασίας με τον προπονητή, Στέφανο Ψύχο, ο οποίος εδώ και δυο χρόνια έχει αναλάβει τα ινία της και συνέβαλε καθοριστικά στην άνοδό της, στην Γ΄ Εθνική κατηγορία.

Παράλληλα η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε και την ανανέωση συνεργασίας με τον πολύπειρο γκολκίπερ Ηλία Κλιάκο, ο οποίος προσέφερε σιγουριά κάτω από τα γκολπόστ, κατεβάζοντας ρολά σε αρκετά φετινά παιχνίδια των Μαύρων Αετών.

Επίσης, η ανανέωση συνεργασίας προχώρησε και με τον 22χρονο αμυντικό ποδοσφαιριστή Βάϊο Τσιγάρα, ο οποίος ήταν μία από τις αποκαλύψεις της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου.

Ενώ ο πρώτος σκόρερ των δύο προηγούμενων αγωνιστικών περιόδων και μεγάλος πρωταγωνιστής της ανόδου των Μαύρων Αετών Ελευθεροχωρίου στη Γ' Εθνική, Βαγγέλης Ρούκας δε θα συνεχίσει στην ομάδα τη νέα σεζόν, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Προπονητής και παίχτες, που κατάγονται από το Βαλτινό, έχουν μπροστά τους μια δύσκολη αποστολή, μιας και θα αγωνιστούν σε μια  κατηγορία, η οποία είναι απαιτητική, απαρτίζεται από ιστορικές ομάδες και έμπειρους παίκτες, ωστόσο αυτό αποτελεί ταυτόχρονα για τους ίδιους και μια πρόκληση για παραπέρα διάκριση.

Εμείς ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην ομάδα τους και στους ίδιους να στεφθούν με πολλά δάφνινα στεφάνια!

ΗΧΗΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΘΟΡΥΒΑ ΛΟΓΙΑ

Περαστικέ... Εσύ που με θαυμάζεις αλλά και εσύ που με χλευάζεις, μην χάνεις άσκοπα το χρόνο σου μαζί μου... δεν μπορώ να σου μιλήσω ή να σε κοιτάξω, όχι γιατί δεν θέλω αλλά γιατί ο χρόνος έχει σβήσει πλέον απ τις αισθήσεις μου! 
Είμαι σε ένα άλλο μέρος... 
Σε ένα μέρος όπου υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε αυτό που φοράω... 
Μόνο που εκείνοι κουνιούνται και τα ρούχα τους είναι λουσμένα στο αίμα και τα πρόσωπα τους θλιμμένα... 
Προσπαθώ να καταλάβω τι θέλουν να μου πουν αλλά το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι κάποτε ήταν άνθρωποι τρανοί και θυσιάστηκαν για κάτι μεγάλο για το οποίο τώρα είναι απογοητευμένοι! 
Το μόνο που τους υπόσχομαι είναι ότι θα είμαι πάντα εκεί να τους περιμένω... 
Ανάμεσα στον κόσμο τους και τον δικό σου εσένα διαβάτη! ΑΚΙΝΗΤΟΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΞΑΝΑ.

Απεβίωσε η Βασιλική συζ. Βαΐου Παπακώστα

Απεβίωσε την Δευτέρα 11 Ιουλίου 2016 η συγχωριανή Βασιλική Συζ. Βαΐου Παπακώστα, σε ηλικία 88 ετών.

Η Βασιλική (Κούλα) Παπακώστα του Στεφάνου και της Αικατερίνης Βαγγελού (Χριστάκου) γεννήθηκε το 1928 στο Βαλτινό. Ήταν παντρεμένη με τον Βάϊο Βαπακώστα και είχαν δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Κασσιανή.

Τοιχογραφήματα

Οι κάτοικοι της γαλλικής πόλης σίγουρα θα βλέπουν τα κτίρια διαφορετικά μετά την παρέμβαση του καλλιτέχνη Patrick Commecy, που δίνει στα κτίρια την ψευδαίσθηση των τριών διαστάσεων.
Τοίχοι που ήταν αδιάφοροι έως και αποκρουστικοί με τα τοιχογραφήματα έγιναν έργα τέχνης, άξια θαυμασμού και μεταμόρφωσαν την μικρή πόλη σε αξιοθέατο άστυ. Ανανέωσαν το ενδιαφέρον των κατοίκων και τόνωσαν την όρεξη για βόλτα των επισκεπτών.

Τα θέματα από τα οποία εμπνέεται ο καλλιτέχνης είναι ποικίλα. Δείτε παρακάτω τις εικόνες.

Εικόνες από τα παλιά "Η βοϊδάμαξα"

Η εφεύρεση της βοϊδάμαξας συμπίπτει με την επινόηση του τροχού και είχε πολύ μεγάλες επιπτώσεις στη μετέπειτα πρόοδο της ανθρωπότητας. Μέχρι τότε οι μεταφορές γίνονταν με τα χέρια του ανθρώπου και ήταν εξαιρετικά δύσκολες, και πρακτικά αδύνατες.

Η βοϊδάμαξα είναι ένα ξύλινο δίτροχο όχημα με συμπαγείς ρόδες, που παλιότερα στον Θεσσαλικό κάμπο ήταν ευρέως διαδεδομένη.
Οι αγρότες την χρησιμοποιούσαν ως μεταφορικό μέσον στις αγροτικές τους εργασίες.

Για να σέρνουν την βοϊδάμαξα, χρησιμοποιούσαν διάφορα ζώα, κυρίως βόδια που δένονταν με το όχημα με τη βοήθεια του ζυγού και δερμάτινων λουριών. 

Μερικές χαρακτηριστικές παλιές φωτογραφίες που διασώθηκαν μας δίνουν πληρέστερη εικόνα αυτού του ευλογημένου εργαλείου που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες...

Ιστορίες από το Βαλτινό. «Ο ασυνείδητος οδηγός»

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Εκείνο το απόγευμα στο Βαλτινό έβρεχε. Ο Γιώργος μπήκε στο αυτοκίνητό του και ξεκίνησε για τα Τρίκαλα. Κάτι δουλειές ρουτίνας είχε να διεκπεραιώσει, θα έκανε και λίγα ψώνια και θα επέστρεφε πάλι στο χωριό.

Είχε σχεδόν νυχτώσει όταν πήρε το δρόμο της επιστροφής και λίγο πριν βγει από την πόλη ξαφνικά προβάλει μπροστά του, σχεδόν στη μέση του δρόμου, ένας νεαρός. Με επιδέξιο ελιγμό ο Γιώργος προσπάθησε να τον αποφύγει, φρενάρισε και εγκαίρως, αλλά δυστυχώς το κακό έγινε. Τον παρέσυρε καμιά δεκαριά μέτρα και τον έριξε στην άκρη του δρόμου.
Ταραγμένος άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του, βγήκε για λίγο έξω και κοίταξε γύρω του. Ήταν ερημιά. Μόνο ο νεαρός κείτονταν στην άκρη του δρόμου αιμόφυρτος. Η ασυνήθιστη ερημιά, η βροχή, και το σκοτάδι ήταν για αυτόν καλή ευκαιρία να αποφύγει το μπλέξιμο και τα τραβήγματα του ατυχήματος. Ξαναμπαίνει στο αυτοκίνητό του κάνει έναν γρήγορο έλεγχο γύρω του και φεύγει.
Όταν έφτασε στο Βαλτινό, έβαλε το αυτοκίνητό του στο γκαράζ έκανε και έναν έλεγχο στο σημείο που είχε χτυπήσει τον νεαρό και αφού διαπίστωσε πως ήταν όλα εντάξει μπήκε στο σπίτι του ήρεμος.
Δεν είχε περάσει ούτε καν μια ώρα όταν χτύπησε το τηλέφωνο.
-Είστε ο κύριος Γιώργος…;
-Μάλιστα.
-Από την αστυνομία σας παίρνουμε, ο γιος σας είχε ένα τροχαίο ατύχημα…

Αγάλματα, προτομές, ηρώα των Τρικάλων

Μια συνοπτική αναφορά σε ορισμένα έργα τέχνης (μνημεία) Αγάλματα, Προτομές και Ηρώα, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα σημεία της πόλης των Τρικάλων. Και είτε προσδίδουν στο χώρο αισθητική, είτε στοχεύουν στην επίκληση της μνήμης, αφού φιλοτεχνήθηκαν, άλλα με αφορμή την απόδοση φόρου τιμής σε κάποιο σημαντικό πρόσωπο και άλλα ως έκφραση καλλιτεχνικής δημιουργίας, βρίσκονται εκεί και δηλώνουν με μεγαλοπρέπεια την παρουσία τους. Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Τσιγάρα.

«Οι πέντε Επονίτες» 

Το ορειχάλκινο σύμπλεγμα αναφέρεται στη θυσία των πέντε επονιτών στις 18 Απριλίου 1944. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Α. Καραχάλιο. Είναι δωρεά του Βασιλείου Μπακάλη. Στήθηκε επί Δημαρχίας Αθ. Τριγώνη. Βρίσκεται στην πλατεία Ρήγα Φεραίου και φέρει την επιγραφή: «Εδώ στις 18 Απρίλη 1944, οι καταχτητές κρεμάσανε τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης Στέργιο Γάτσα, Γιάννη Μπριάζη, Κώστα Στεργιόπουλο, Κώστα Σύρμπα και Αποστόλη Τσανάκα.

Σε μαρμάρινη στήλη υπάρχει γραμμένο απόσπασμα από το γράμμα του Κώστα Σύρμπα στον πατέρα του. «Να θυμάσαι πως ο γιος σου πάει πικραμένος γιατί δεν θ’ ακούσει τις καμπάνες της ελευθερίας. Αντίο. Ζήτω η Ελευθερία. Κώστας. Ήτανε γραφτό να πεθάνω Απρίλη».

Ανδριάντας Στέφανου Σαράφη (1890-1957) 

Ορειχάλκινος ανδριάντας του αρχηγού του ΕΛΑΣ. Βρίσκεται στην Κεντρική Πλατεία. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αν. Καραχάλιο. Στήθηκε από το Δήμο Τρικκαίων επί δημαρχίας Αθ. Τριγώνη.

Ανδριάντας Κων/νου Κανάρη (1795-1877) 

Ορειχάλκινος ανδριάντας. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Τριάντη. Βρίσκεται επί της οδού Βασιλείου Τσιτσάνη, δίπλα στην κεντρική πεζογέφυρα.

Λαζόπουλε σιώπησε!

Του Παναγιώτη Δήμου 

Και εκεί που έλεγες ότι τα έχεις δει όλα σε αυτήν την χώρα, ήρθε το τελευταίο Αλ Τσαντίρι και μας ισοπέδωσε. Ο Λάκης Λαζόπουλος κάνοντας αυτό που ξέρει καλά (και δεν είναι ειρωνεία αυτό), ακολούθησε την ροή που έχει στις liveπαραστάσεις του (πρόκληση γέλιου – πρόκληση συναισθήματος – πρόκληση γέλιου), έβγαλε αγανάκτηση (και) για αυτήν την κυβέρνηση και παρέα με εκατομμύρια Έλληνες αγανακτισμένους έστειλε στο διάολο την Ευρώπη, την κυβέρνηση και τα μνημόνια. Έχει λογική όμως αυτό που κάνει;

Σε καμία των περιπτώσεων όχι! Η τρομερά επιτυχημένη εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου είναι στις οθόνες μας τα τελευταία περίπου δέκα χρόνια μέσα από την συχνότητα του Alpha. Ο κύριος Λαζόπουλος ουδέποτε έκανε γνωστές τις πολιτικές του πεποιθήσεις, παρόλα αυτά οι αντιευρωπαϊκές του τάσεις είναι εύκολα αντιληπτές από την σάτιρά του. Αυτό που ελάχιστος κόσμος γνωρίζει όμως είναι πως, από το 2008 μέχρι το 2012 το συγκεκριμένο κανάλι πέρασε πλειοψηφικά στα χέρια του ομίλου RTL, ενός ομίλου με βάση στο Λουξεμβούργο και με επενδύσεις στον χώρο των ΜΜΕ σε Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο όμιλος αυτός κοστολογείτε στα 5,8 δις (!) ευρώ και έχει πάνω 11.000 εργαζόμενους.

Πράγμα που σημαίνει ότι για μια τετραετία ένας εκ των έντεκα χιλιάδων εργαζομένων ήταν και ο Λάκης Λαζόπουλος και κάτι μου λέει πως ο μισθός του δεν ήταν παρόμοιος με αυτό ενός καμεραμάν. Το κοινό του θα λέγαμε ότι αποτελείτε από τον απλό μέσο Έλληνα πολίτη και η περσόνα του πάνω στην σκηνή αποτελεί ουσιαστικά αυτόν τον πολίτη με φωνή που ακούγεται πανελλαδικά.

Απεβίωσε ο Γεώργιος Δ. Κατσιούλης

Απεβίωσε την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016 ο συγχωριανός Γεώργιος Κατσιούλης του Δημητρίου και της Σταυρούλας σε ηλικία 81 ετών.

Ο Γεώργιος Κατσιούλης γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1935, ήταν παντρεμένος με την Βασιλική, το γένος Ηλία Βότσιου και είχε ένα παιδί, την Παναγιώτα.

Βαλτινιώτικο Παραμύθι «Η νεράιδα του Βαλτινού»

Μια φορά κι έναν καιρό,

Στα παλιά τα χρόνια, στο Βαλτινό δεν υπήρχε κανένας καλός και όμορφος άνθρωπος. Και οι άνδρες και οι γυναίκες, εμφανισιακά, ήτανε άσχημοι, ξερακιανοί και μαυριδεροί, αλλά και ψυχικά κακοί και άσπλαχνοι. 

Ασχολούνταν δε με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Ένα βράδυ με φεγγάρι, ένας τσοπάνος εκεί που φύλαγε τα πρόβατα κοντά στο ποτάμι άκουσε ξαφνικά τραγούδια και είδε να χορεύουν κάτι πεντάμορφες γυναίκες.

Πλησίασε κρυφά όσο μπορούσε και κρύφτηκε πίσω από ένα δένδρο με σκοπό να ακούσει και να δει αυτές τις γυναίκες που τραγουδούσαν και χόρευαν πανέμορφα.

Οι γυναίκες, που δεν ήταν άλλες από τις νεράιδες των ποταμών, είχαν πλύνει και είχαν αφήσει τα μαντήλια τους επάνω σε κάτι θάμνους λυγαριάς για να στεγνώσουν και το ΄χανε ρίξει στο χορό και στο γλέντι.

Ο τσοπάνος θαμπωμένος από την ομορφιά τους, βρίσκει την ευκαιρία και κρυφά πάει και παίρνει ένα μαντίλι.

Όταν τέλειωσαν το γλέντι τους οι νεράιδες, μία - μία πήγαιναν έπαιρναν το μαντίλι τους και εξαφανίζονταν, γίνονταν αερικά.

Όμως μία από αυτές δεν βρήκε το μαντίλι της και δεν μπορούσε να γίνει αερικό, δεν μπορούσε να εξαφανιστεί, γιατί η μαγική δύναμή της ήταν στο μαντίλι.

Άρχισε τότε να ψάχνει απελπισμένη και να κλαίει με λυγμούς.

Την πλησίασε τότε ο τσοπάνος και της είπε, ότι αυτός είχε πάρει το μαντίλι της, αλλά δεν θα της το έδινε γιατί ήθελε να την κάνει γυναίκα του.

Η νεράιδα μάταια τον παρακάλεσε να της δώσει πίσω το μαντίλι της και στο τέλος υπέκυψε και αναγκάστηκε να τον παντρευτεί.

Έτσι η νεράιδα παντρεύτηκε με τον άσχημο και κακό τσοπάνο, έκαναν οικογένεια και γέννησαν ωστόσο, πανέμορφα και καλά παιδιά.

Τα χρόνια περνούσαν, ήρεμα κι ευτυχισμένα για την οικογένεια στο χωριό. Τα παιδιά μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες…

Μια μέρα στο πανηγύρι του χωριού, εκεί όπου είχε στηθεί ο χορός, και το γλέντι είχε κορυφωθεί, η νεράιδα ζήλεψε και ζήτησε από τον άντρα της να της δώσει το μαντίλι για να χορέψει στο χορό.

-Δώσε μου το μαντίλι, του είπε, νοστάλγησα θέλω να χορέψω, δεν πρόκειται να φύγω τώρα πια έχουμε οικογένεια.

Ο άντρας της την λυπήθηκε και της έδωσε το μαντίλι της για να χορέψει.

Μπήκε λοιπόν η νεράιδα πρώτη στο χορό και εκεί, στη δεύτερη στροφή άρχισε να τους χαιρετά όλους και να εξανεμίζεται σιγά σιγά ώσπου εξαφανίστηκε τελείως.

Έμεινε όμως πίσω πικραμένος ο άντρας της και τα παιδιά της.

Από τότε άρχισαν, οι απόγονοί τους στο Βαλτινό, να γεννιούνται και να είναι όλοι πανέμορφοι και καλοί άνθρωποι!

Το παραμύθι αυτό μας το αφηγήθηκε, συγκινημένος, ο συγχωριανός Κώστας Απόχας.  

Μία μαγευτική, υπέροχη βραδιά με πολύ χορό από την σχολή χορού «Τέρψις»!!!

Άλλος ένας επιτυχημένος χρόνος της Ακαδημίας Χορού Τέρψις έφτασε στο τέλος της. Η χρονιά έκλεισε με μία λαμπερή, αποχαιρετιστήρια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Ιουνίου 2016 και ώρα 20:00 στο Ξενοδοχείο Gallery Art Hotel (ΚΤΕΛ). Στην εκδήλωση συμμετείχαν περίπου 150 άτομα όλων των ηλικιών (τμήματα προσχολικά, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, ενήλικες, καθηγητές, αγωνιστικές ομάδες…) όπου μαζί με τους θεατές έκαναν το Γύρο του Κόσμου σε 2 ώρες ακολουθώντας μία απολαυστική χορευτική διαδρομή σε άλλους πολιτισμούς!!!

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από 550 και πλέον θεατές, καθώς η προσέλευση του κοινού ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Οι θέσεις άρχισαν να γεμίζουν από νωρίς και λίγο πριν από την έναρξη, δεν υπήρχε χώρος ούτε για… όρθιους καθώς όπως αποδείχθηκε κανείς δεν ήθελε να χάσει το ραντεβού!!!

Οι θεατές αποζημιώθηκαν πλήρως, απολαμβάνοντας μια βραδιά με ανεξάντλητη έμπνευση, κέφι και διάθεση καθώς δεν σταμάτησαν να χειροκροτούν τους μαθητές που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για ακόμη μία φορά και μάγεψαν το κοινό αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις.

Το ενθουσιώδες πλήθος δεν έπαψε δευτερόλεπτο να χειροκροτεί και να λικνίζεται στους γεμάτους ενέργεια ρυθμούς, μαζί με τους εντυπωσιακούς πρωταγωνιστές επί σκηνής…

Ιστορικά στοιχεία για την Μονή Αγίου Βησσαρίωνα

Από την προσωπική ιστοσελίδα του facebook του Βασίλη Πανάγου αλιεύσαμε τα παρακάτω ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για την Ιερά Μονή του Αγίου Βησσαρίωνα (Ντούσικου).

Η Μονή Δουσίκου σε σχέδιο του Γάλλου αρχαιολόγου Leon Heaney, όταν την επισκέφτηκε τον Ιούλιο του 1858

"Αὕτη κτησθεῖσα ὑπό τοῦ Ἁγίου Βησσαρίωνος Ἀρχιεπισκόπου Λαρίσσης [....], ἐπλουτίσθη ὑπό τε αὐτοῦ καί τῶν διαδόχων του, σύν τοῖς ἄλλοις, καί διά λαμπρᾶς καί πλουσιωτάτης βιβλιοθήκης, καθώς εἰς τήν πρός τούς διαδόχους του Ἀρχιεπισκόπους Λαρίσσης διαθήκην ῥητῶς ἀναφέρει. Τήν βιβλιοθήκην ταύτην οἱ μεταγενέστεροι Πατέρες καί Ἡγούμενοι τῆς Μονῆς ἐπλούτισαν διά πολλῶν ἔτι συγγραμμάτων, χειρογράφων καί μή, ὥστε δέν θά ἦτο ὑπερβολή ἐάν ἐλέγομεν ὃτι ὑπερέβη τάς ἀρχαιοτάτων Μετεώρων τοιαύτας"

Την ενδιαφέρουσα αυτή πληροφορία μας δίνει ο μοναχός Ευγένιος Σερεντέλος, ο οποίος το 1904 συνέταξε τον κατάλογο της βιβλιοθήκης της Μονής Δουσίκου, με τον χειρόγραφο πλούτο της.
Προηγήθηκε όμως, δυστυχώς, τον Αύγουστο του 1882 η αρπαγή 532 περγαμηνών χειρογράφων και η μεταφορά τους στην Εθνική βιβλιοθήκη, με απόφαση της Ελληνικής πολιτείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μονή κατείχε έως τα τέλη του 18ου αιώνα περισσότερα από 700 χειρόγραφα, εκ’ των οποίων πολλά με σημαντική θεολογική, ιστορική και καλλιτεχνική αξία. Συνεπώς, διέθετε μια από τις αξιολογότερες και πλουσιότερες μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Ελλαδικού χώρου.

 Η πρώτη σελίδα από τον κατάλογο της βιβλιοθήκης της Μονής, όπως την συνέταξε ο μοναχός Ευγένιος Σερεντέλος το 1904.

Διαβάζοντας μια παλιά φωτογραφία

Διαβάζοντας μια παλιά οικογενειακή φωτογραφία περιπλέχτηκα εκουσίως σε ατέρμονους μονολόγους, σκέψεις και συλλογισμούς.

Ο χώρος: Άλσος της Παναγίας Βαλτινού

Ο χρόνος: Πανηγύρι Δεκαπενταύγουστου 1966.

Τα πρόσωπα: Στο κέντρο ο πατέρας, ένας βιοπαλαιστής αγροφύλακας, που γνώριζε πώς να ξεπερνάει το άχθος του βιοπορισμού με χαμόγελο, κινημένος από εκείνο το élan vital (ζωτική δύναμη) που κονταροχτυπιέται με τις αντιξοότητες και ανεβάζει στο κατακόρυφο την ένταση της ζωής.

Αριστερά ο αδερφός, που πρόκρινε πάντα την απόδοση έναντι της απόλαυσης.

Και δεξιά εγώ, o αθεράπευτα αναζητητής της αλήθειας. Μιας αλήθειας που συγκροτείται απ’ τα «κομμάτια και τα θρύψαλα» του παρελθόντος, για να φτάσει στο σήμερα συμπαγής και πλήρης, ώστε να οδηγηθεί στη συνέχεια με το όνειρο και τη φαντασία στο μέλλον…  

Μου γνέφουν τα πρόσωπα της φωτογραφίας και μου θυμίζουν το παιδί που ο ίδιος κάποτε υπήρξα.

Στην ανθρώπινη ψυχή, μας λέει ο Γκαστόν Μπασελάρ, υπάρχει μόνιμος και άφθαρτος, ακόμη κι αν τον αγνοούμε, ένας πυρήνας παιδικής ηλικίας, ασάλευτης αλλά αεί ζώσας, εκτός ιστορίας, κρυμμένης από τους άλλους. Είναι ό,τι απαρνήθηκε η ενηλικότητα για να στεριώσει, μα εκείνο πάντα επιστρέφει· ακυρωμένο απ’ τη σκληρότητα του χρόνου, κι όμως ανέπαφο.

Με αποσπά από την σημερινή πραγματικότητα η εικόνα και μου ζητάει να προσηλωθώ στην ατομική μου περίπτωση διαρρηγνύοντας τα όρια του ιδιωτικού ώστε να κερδίσω σε καθολικότητα.

Και μέσα από την λεπτομερή αποτύπωση του βιωμένου να καταφέρω να αποκαλύψω ένα βασικό σχήμα που να αναδεικνύει την βαθύτερη ενότητα του εαυτού μου.

Να μετουσιώσω την υπαρξιακή απορία μέσα από το πυκνό ευωδιαστό δίχτυ των αναμνήσεων.

Να θυμηθώ τις πρώτες εικόνες της ζωής μου, το πρώτο παιχνίδι, το πρώτο τσιγάρο, το πρώτο μεροκάματο, την πρώτη κιθάρα, το πρώτο ερωτικό σκίρτημα, την πρώτη επιτυχία, την πρώτη ματαίωση… και να συνειδητοποιήσω οριστικά την ενηλικίωσή μου, μεταβαίνοντας από τον νήπιο παράδεισο του αδιαίρετου στο σχίσμα που επιβάλλει η διεκδίκηση της ατομικότητας.

Και μέσω αυτής της τρυφερής αλλά και συγκινημένης μνημονικής ανάκλησης να γίνει η επανεγγραφή όλων όσων απορροφήθηκαν και μετουσιώθηκαν με όλες τις αισθήσεις από τον περιβάλλοντα κόσμο, αλλά ταυτόχρονα χωρίς να έχεις διά παντός εξοριστεί από την Εδέμ της ανεμελιάς.

Κόντρα στους στίχους:

«Και έτσι πεπεισμένος να ανεβάζεις διαρκώς τον πήχη

ώστε να στεφτείς με δάφνες,

το μόνο που κατάφερες κι αυτό με λίγη τύχη,

είναι να γευτείς μονάχα πικροδάφνες». 

Μνήμες από το χωριό «Τα καλοτάξιδα πουλιά»

Είχε καλοκαιριάσει για τα καλά.
Ο ήλιος έψηνε την πέτρα, και χρύσωνε τις καλαμιές στα χωράφια. Η ζέστη συμμαχούσε με την απόλυτη σιγή του μεσημεριού.
Η φύση, μετά τη σύλληψη της άνοιξης, είχε περάσει στον τοκετό και σκορπούσε απλόχερα τα γεννήματά της.
Η κάψα του μεσημεριού γαλήνευε τη μέρα και θέριευε το φόβο. Το ανεπαίσθητο θρόισμα των φύλλων έμοιαζε με αστραπόβροντο στην απόλυτη σιωπή της ζέστης.
Αυτές οι μεσημεριανές ώρες στο Βαλτινό ήταν μυστήριες, γεμάτες με πρόκληση και δέος.
Λίγοι αγρότες έξω στα χωράφια κάτω από τον ίσκιο της γκορτσιάς περίμεναν να πέσει λίγο ο ήλιος, για να συνεχίσουν την εργασία τους.
Οι τσοπάνηδες στάλιαζαν τα ζώα τους στα γρέκια και έπαιρναν ένα υπνάκο στη σκιά του δένδρου μέχρι να κοπάσει το λιοπύρι.
Που και πού κανένας τζίτζιγκας έσπαζε με το τραγούδι του την απόλυτη σιωπή του μεσημεριού.
Και εμείς τα παιδόπουλα, χωρίς τις σκοτούρες του σχολείου, με μια φέτα ψωμί, με ζάχαρη και νερό, στο χέρι, χαζεύαμε και παίζαμε με τον κουρνιαχτό ξυπόλυτοι στους δρόμους.

Συναντιόμασταν με άλλους φίλους και αναζητούσαμε την δροσιά στα ποτάμια, πότε για ψάρεμα με τα χέρια και πότε για μπάνιο στα διάφορα κλούρια που ξέραμε.
Στη φλέβα, εκεί κοντά στα μαντριά τα Πραταίικα, πότε ψαρεύαμε με τα χέρια πλατίτσες και μυλονάκια και πότε ψάχναμε για καβούρια, βάζοντας τα χέρια μας μέσα στις γρούσπες. Που και που βλέπαμε κανένα μπακακόφιδο, ή καμιά νεροφίδα και τα κυνηγούσαμε με διάφορα κλαριά.
Κι όταν «μας έκοβε η πείνα το στομάχι» γευόμασταν τα βατόμουρα, τα κορόμηλα, τα σκάμνια, τα σύκα… Καμιά φορά κάναμε «ντου» και στα μποστάνια ή στα αμπέλια και βρίσκαμε μετά το μπελά μας από τους ιδιοκτήτες. 

Άλλες φορές πηγαίναμε στον Τηγάνα για κυνήγι. Ανεβαίναμε στα δέντρα και ψάχναμε στις φωλιές των πουλιών. Πιάναμε τα πιτσουνάκια και όταν αυτά ήταν έτοιμα για το πρώτο τους πέταγμα τα ρίχναμε στον αέρα.

Έτσι βλέποντάς τα να πετάνε στον γαλάζιο ουρανό, ταυτιζόμασταν, με τα "καλοτάξιδα πουλιά" του Γκάτσου, ονειρευόμασταν  και περιμέναμε ανυπόμονα το δικό μας πέταγμα!!!

«Τα καλοτάξιδα πουλιά
χτίσαν το Μάρτη μια φωλιά
στο περιβόλι το παλιό,
είχαν τον άνεμο σκολειό.

Μα με τ’ Απρίλη τη χαρά
καινούργια βγάλανε φτερά
κι είδανε πέρα απ’το βουνό
του μισεμού τον ουρανό.

Δε μου φτάνει αυτός ο κήπος
δε μου φτάνει τούτη η γή,
της καρδιάς μου ο κάθε χτύπος
είναι κι άλλη μια πηγή
που γυρεύει να `βρει ακόμα
το καινούργιο της το χώμα».

Απεβίωσε ο Ιωάννης Γ. Τσιγάρας

Απεβίωσε την Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016, ο συγχωριανός Ιωάννης Τσιγάρας του Γεωργίου και της Παρασκευής σε ηλικία 82 ετών.

Ο Ιωάννης Τσιγάρας γεννήθηκε το 1934 στο Βαλτινό. Ήταν παντρεμένος με την Ζωή, το γένος Φέκου από το Δενδροχώρι και έκαναν δύο παιδιά. Την Ελένη και τον Γιώργο.

Ημερήσια εκδρομή του Πολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει την ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ, ημερήσια εκδρομή στη Ν. Αγχίαλο Βόλου για βουτιές και θέαμα.
Στην παραλία της Ν. Αγχιάλου θα πραγματοποιηθεί, παράλληλα, επίδειξη των τμημάτων Αυτοάμυνας του Συλλόγου, σε συνεργασία με τμήμα Αυτοάμυνας και Πολεμικών Τεχνών Βόλου «KRAVMAGA» του Σάκη Αλεξίου.
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 10 ΕΥΡΩ
ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ έως 15 ετών: 6 ΕΥΡΩ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ και ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ στα τηλέφωνα:
2431094100 & 6997052703 (Καφέ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ)
6972428306 (Περεντίδου Θεοδώρα)
6976277980 (Μπογιατζή Ζαφείρα).

Βράβευση των μαθηματικών μυαλών του τόπου μας.

Την Κυριακή, 5 Ιουνίου, 2016 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων διοργανώθηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία η εκδήλωση βράβευσης όλων των μαθητών, που διακρίθηκαν κατά τη φετινή σχολική χρονιά στους Πανελλήνιους μαθηματικούς διαγωνισμού, όπως είναι ο «Θαλής», ο «Ευκλείδης» και ο Αρχιμήδης».

Συνολικά βραβεύτηκαν 61 μαθητές γυμνασίων και λυκείων του νομού,142 μαθητές δημοτικών σχολείων που ανήκουν στην περιφέρεια Τρικάλων και 117 μαθητές δημοτικών σχολείων της πόλης των Τρικάλων.

Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο μαθητής Λώλας Δημήτριος (Γ΄ ΓΥΜN. ΕΚΠ/ΡΙΑ ΑΘΗΝΑ)

Ενώ τα τρία χάλκινα μετάλλια έλαβαν οι:

Μιχαηλίδου Μαρία (Γ΄ ΓΥΜN 3ο ΓΥΜN. ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

Ηλιόπουλος Νικόλαος  (Γ΄ ΓΥΜN. ΕΚΠ/ΡΙΑ ΑΘΗΝΑ)

Τσεπελέ Βασίλειος  (Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ 7ο ΓΕ.Λ. ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

Από το δημοτικό σχολείο Βαλτινού βραβεύτηκαν οι κάτωθι μαθητές:

Πούλιος Δημήτριος      Ε  Δημ. Σχ. Βαλτινού

Φαλιέρου Δέσποινα      Ε  Δημ. Σχ. Βαλτινού

Καραθάνου Δήμητρα  ΣΤ Δημ. Σχ. Βαλτινού

Ξύλινες πλωτές εξέδρες

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Το καλοκαιράκι έκανε την εμφάνισή του και ημερολογιακά, αλλά και μετεωρολογικά.

Οι εξορμήσεις στα ελληνικά ακρογιάλια έχουν ξεκινήσει.

Θέμα εστίασης: «οι ξύλινες πλωτές εξέδρες».

Οι ξύλινες πλωτές εξέδρες είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των ελληνικών θαλασσών, διάσπαρτες στα πανέμορφα ακρογιάλια. 

Απλά λιμενικά κατασκευάσματα, χρηστικά και πρακτικά, για την θαλάσσια δραστηριότητα των ανθρώπων, οι ξύλινες αυτές πλωτές προβλήτες χρησιμοποιούνται για τη πρόσδεση και ελλιμενισμό μικρών σκαφών, καθώς και για τη πρόσβαση στη θάλασσα, για ψάρεμα και αναψυχή.

Θαλασσοδαρμένες, από τον άνεμο, το κύμα, τη χρήση και τον χρόνο, σκελετωμένες, ερειπωμένες, αλλά και διατηρημένες, οι ξύλινες εξέδρες, στέκουν εκεί στα ακρογιάλια και αντέχουν, συνθέτοντας έτσι, μαζί με το υγρό στοιχείο, το ηλιοβασίλεμα και τον περιβάλλοντα χώρο, γραφικές και ειδυλλιακές εικόνες.

Εξαλλοιωμένες, αλλά εικαστικά εναρμονισμένες με τον χώρο και το τοπίο, αποτελούν ένα από τα ελκυστικότερα θέματα για φωτογράφηση.

Ορισμένες από αυτές τις ξύλινες πλωτές εξέδρες, απαθανάτισε ο φακός μου, σε διάφορα ακρογιάλια της Μαγνησίας και δημιουργήθηκε έτσι μια συλλογή φωτογραφιών τις οποίες και μοιράζομαι μαζί σας προς τέρψιν οφθαλμών.

Νέες αγροτικές καλλιέργειες στο Βαλτινό "Φυστίκι, Φυστικοβούτυρο, Ηλιόσπορος, Ποπ-κορν"

Με νέες καλλιέργειες αγροτικών προϊόντων άρχισαν να ασχολούνται στο Βαλτινό οι αγρότες καθώς διερευνούν την δυνατότητα εξεύρεσης νέων αγορών, κατοχύρωση ποιοτικής και μέγιστης απόδοσης της παραγωγής, ανταγωνίσιμη τιμή, και μεγαλύτερο κέρδος.

Το αράπικο φιστίκι, ο ηλιόσπορος, το ποκ-κορν είναι μερικές από τις καινοτόμες καλλιέργειες για την περιοχή.

Ένας από τους πρωτοπόρους καλλιεργητές είναι ο Μάκης Βότσιος, ο οποίος ξεκίνησε πέρυσι με την καλλιέργεια του αράπικου φυστικιού και φέτος καλλιεργεί Ποπ – κορν και ηλιόσπορο.

Παραγωγός, καλλιεργητής, μεταποιητής και πωλητής ο ίδιος, ασχολείται με όλες τις φάσεις των παραγόμενων προϊόντων και κατέχει όλα τα μυστικά τους.

Τσολιάς στα ανάκτορα από το Βαλτινό

Συνηθίζεται από πολλούς να παραστέκονται και να φωτογραφίζονται μαζί με τους Τσολιάδες που φρουρούν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος.

Οι Εύζωνοι είναι ψηλοί και άριστα εκπαιδευμένοι. Έχοντας φωτογραφηθεί άπειρες φορές από τους τουρίστες και τους ντόπιους έχουν γίνει διάσημοι.

Όμως, στην προκειμένη περίπτωση  ο συγχωριανός Χρήστος Ιωάννου (Πυροσβέστης) είχε την ευκαιρία να φωτογραφηθεί με περηφάνια και καμάρι, πλάι –πλάι με τον ανεψιό του Εύζωνα, Γεώργιο Κ. Ιωάννου, που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στην Προεδρική φρουρά της Βουλής.

Ο Χρήστος Ιωάννου ένοιωθε διπλά υπερήφανος πλάι στον ανεψιό του, πρώτον για την ιδιότητά του που είναι Έλληνας και δεύτερον γιατί γνωρίζει πως, είναι ύψιστη τιμή για τον κάθε στρατιώτη να επιλεγεί για να γίνει Εύζωνας, πράγμα που ο ανεψιός του, Γεώργιος το κατάφερε!

Έτσι αφού στην αρχή παρακολούθησαν το τελετουργικό της αλλαγής φρουράς, μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη,  έβγαλαν και τις καθιερωμένες αναμνηστικές, αλλά γεμάτες περηφάνια φωτογραφίες!

Ο Εύζωνας Γεώργιος Κ. Ιωάννου

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Λέω γιὰ τὸ νερό:

Νὰ εἶναι ἀπὸ μέταλλο ἤ ὄχι;
Ὄχι; Τότε ποῦ βρίσκει δύναμη καὶ μὲ σηκώνει
Καὶ μὲ τσακίζει στὶς ἀκτές;

Νὰ εἶναι μήπως ἀπὸ σάρκα; Σίγουρα εἶναι
Ἀλλιῶς, γιατὶ φωνάζει «ἄχ» καὶ «μή», κάθε ποὺ μπήγω
Τὸ μαχαίρι μου

Νὰ εἶναι πάλι ἀπὸ αἷμα; Δύσκολα λέω ὄχι
Γιατί, ποῦ βρίσκει αὐτὸ τὸ ἄλικο καὶ βάφει
Τὰ ἀκροδάχτυλά του.

Ἀλλὰ καὶ πάλι νὰ πεῖς δὲν εἶναι ἀπὸ κρασί;
Τόσα μεθύσια ἔκανε τοῦ ἥλιου
Στὰ φαρμακερὰ τοῦ Αὐγούστου μεσημέρια

Μοῦ φαίνεται ἔτσι ἁπλὰ πρέπει νὰ τὸ σκεφτῶ:
Ἀπὸ ὅλα εἶναι τὸ καθαρὸ νερό
Ἡ πιὸ μεγάλη θαλπωρή
Ἡ τελευταία ἐλπίδα τῶν πραγμάτων
Τὸ χῶμα, ὁ ἀφρός, ὁ ἄνεμος καὶ τὰ κεριὰ τῆς σπαραγγιᾶς
Καὶ τὰ νεροκολόκυθα

Ἀπὸ ὅλα εἶναι τὸ καθαρὸ νερό
Καὶ ἡ βροχὴ τῶν μπιζελιῶν καὶ ἡ ἀναπνοὴ τοῦ σίδερου
Καὶ ἡ μαύρη στέρνα τοῦ ἁλατιοῦ μὲ τὶς βαθιὲς χαράδρες

Καὶ αὐτὴ ἡ πικρὴ σταλαγματιὰ ποὺ στάζει μὲς στὰ μάτια μας
Καὶ ἡ νύχτα, καὶ ἡ μέρα, καὶ οἱ ἐποχὲς
Καὶ τὰ μοιρογνωμόνια τοῦ χρόνου

Του Ηλία Κεφάλα

[Από τη συλλογή "Μεταλλαγή στο Απροσδόκητο", Αιγόκερως 1982, Θεωρία 1984

Απεβίωσε ο Δημήτριος Γ. Κολοβελώνης

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Δημήτριος Κολοβελώνης του Γεωργίου και της Κωνσταντινιάς, το Σάββατο 21 Μαίου 2016, σε ηλικία 74 ετών.

Ο Δημήτριος Κολοβελώνης γεννήθηκε το 1942 στο Βαλτινό. Παντρεύτηκε με την Αγορίτσα, το γένος Αθαν. Ψύχου και απόχτησαν τρία παιδιά. Το Γεώργιο, τη Κωνσταντινιά  και την Έλλη.

Εγγραφές – Επανεγγραφές παιδιών στον Παιδικό Σταθμό

Το Τμήμα Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας της Δ/νσης Κοινωνικής Μέριμνας και Αλληλεγγύης του Δήμου Τρικκαίων, ανακοινώνει ότι άμεσα ξεκινούν μόνο οι επανεγγραφές των παιδιών στους παιδικούς – βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Τρικκαίων για το σχολικό έτος 2016-2017 ενώ με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση των γονέων, διαφορετικό ορίζεται το χρονικό διάστημα των νέων εγγραφών για τη φιλοξενία παιδιών στους παιδικούς-βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Τρικκαίων στο σχολικό έτος 2016-2017.

Συγκεκριμένα:

Για τις αιτήσεις επανεγγραφής: τα έντυπα των αιτήσεων θα διατίθενται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού, στα γραφεία του τμήματος Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας καθώς και (ηλεκτρονικά) στην ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων (www.trikalacity.gr – διαδρομή ΔΙΟΙΚΗΣΗ – Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας – Τμήμα Παδικής Μέριμνας).

Η υποβολή αιτήσεων και δικαιολογητικών καθώς και ο έλεγχος αυτών θα γίνεται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού του Δήμου, από 20 Μαΐου έως 15 Ιουνίου 2016.

Για τις αιτήσεις νέων εγγραφών: τα έντυπα των αιτήσεων θα διατίθενται στα γραφεία του τμήματος Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας καθώς και στην ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων (στην παραπάνω διαδρομή) για το διάστημα από 19 έως 30 Αυγούστου 2016.

Η υποβολή αιτήσεων και δικαιολογητικών καθώς και ο έλεγχος αυτών θα γίνεται στην έδρα του εκάστοτε Παιδικού-Βρεφονηπιακού Σταθμού του Δήμου (της 1ης επιλογής στην αίτηση), από 1 έως 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εφόσον τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις λειτουργίας των σταθμών και υπάρχουν κενές θέσεις, δύνανται να υποβάλλονται αιτήσεις εγγραφής.

Τμήμα Παιδικής Μέριμνας και Τρίτης Ηλικίας:

Άτομα επικοινωνίας: Δήμου Όλγα & Παπαδημητρίου Μαριέτα, Τηλ.2431063213 / 2431063215.

Για τον Παιδικό Σταθμό «Αερόστατο» ΒΑΛΤΙΝΟΥ

Υπεύθυνη: κα Κωνσταντίνα Μπάλτου

Ταχ.Δ/νση: Βαλτινό Τρικάλων

Τηλέφωνο: 24310 94575

Βαλτσινιώτικο παραμύθι «Ο μάντης Βαλτσινιώτης»

Μια φορά και έναν καιρό, επί τουρκοκρατίας, το 1787, όταν ο Αλή Πασάς διορίστηκε πασάς των Τρικάλων και διοικούσε τα Τρίκαλα, ένας Βαλτσινιώτης μάντης έκανε την εμφάνισή του στην περιοχή και έκανε προφητείες.

Μια μέρα προέβλεψε πότε ακριβώς θα πέθαινε ένας στενός φίλος και συνεργάτης του Αλή Πασά.

Η προφητεία αυτή βγήκε αληθινή και ο Πασάς προληπτικός, όπως ήταν, φοβήθηκε μήπως ο μάντης μαζί με τις προφητικές ικανότητες είχε κάνει και τίποτα μάγια, που σκότωσαν τον φίλο του, γι' αυτό αποφάσισε να καλέσει τον μάντη στο σεράι του, με σκοπό να τον εξολοθρεύσει.

Ζήτησε λοιπόν, να φέρουν μπροστά του τον Βαλτσινιώτη μάντη και του είπε:

-Μαθαίνω, ωρέ γκιαούρη, ό,τι είσαι πολύ έξυπνος, και ό,τι κάνεις προφητείες. Μπορείς να προβλέψεις και πότε θα πεθάνεις;

Ο Βαλτσινιώτης, προαισθανόμενος το κακό που ερχόταν, είπε στον Αλή Πασά.

-Πασά μου, εκείνο που γνωρίζω είναι πως θα πεθάνω τρεις μέρες πριν από σένα!!!

Ο Αλή Πασάς αιφνιδιάστηκε, ταράχθηκε, θύμωσε αλλά πάνω από όλα φοβήθηκε…

Δεν γνωρίζουμε πότε πέθανε ο Βαλτσινιώτης μάντης, όμως από εκείνη την ημέρα, ο Αλή Πασάς τον είχε πάντα υπό την προστασία του, μη βρέξει και μη στάξει, στο σεράι του.

Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Εμπνευσμένο από κείμενο του βιβλίου "Μεσοχώρα 1989-90"

Το ημερολόγιο της Κατοχής του Γ. Παπαϊωάννου

Του Δημήτρη Τσιγάρα

Εκδόθηκε πρόσφατα το νέο βιβλίο του ερευνητή – συγγραφέα Νεκτάριου Κατσόγιαννου με τον τίτλο «Το ημερολόγιο της Κατοχής» του Γιώργου Παπαϊωάννου, το οποίο είχα την ευκαιρία και την τύχη να φιλοτεχνήσω το εξώφυλλό του, και να σχεδιάσω και να επιμεληθώ αυτή την έκδοση.

Πρόκειται για ένα ιστοριογραφικό βιβλίο, που προέκυψε από το προσωπικό ημερολόγιο που κρατούσε στα χρόνια της Κατοχής ο αείμνηστος Γ. Παπαϊωάννου και το εμπιστεύθηκε στον ερευνητή και συγγραφέα Νεκτάριο Κατσόγιαννο.

Ένα ημερολόγιο που περιγράφει λεπτομερειακά τα συμβάντα της εποχής 1941 – 1944, στα Τρίκαλα και φωτίζει την φρίκη του φασισμού, ενώ συγχρόνως μέσα από τα φύλλα του, ξεδιπλώνεται ποικιλοτρόπως η ανθρώπινη δύναμη για ελευθερία και η ανάγκη για ανεξαρτησία και σεβασμό προς την πατρίδα.

Ένα ημερολόγιο γραμμένο κρυφά, στο κρύο και στο μισοσκόταδο, με την αγωνία και τον κίνδυνο να αποκαλυφθεί, από την εμφάνιση κάποιου καταδότη ή κάποιου στρατιώτη των κατοχικών δυνάμεων.

Μια κραυγή αγωνίας ενός εφήβου που κάθε μέρα έβλεπε να διαδραματίζονται σε κάθε γωνιά της πόλης μας σκηνές βίας, πείνας και απόγνωσης.

Ο Γ. Παπαϊωάννου, με θάρρος, κατέγραφε με κάθε λεπτομέρεια, όλα τα γεγονότα που συνέβαιναν στην πόλη των Τρικάλων καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του νομού.

Ό,τι ακούει, ό,τι διαβάζει και ό,τι πέφτει στην αντίληψή του το καταχωρίζει και το καταγράφει στο ημερολόγιό του.

Με αντικειμενικότητα καταχωρίζει στο ημερολόγιό του τη δράση των μαυραγοριτών, των διάφορων οργανώσεων (Ε.Ο.Ν., Ε.Ε.Ε., Ε.Α.Σ.Α.Δ., Ε.Π.Ο.Ν., Ε.Λ.Α.Σ. κ.ά), τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις των ελλήνων, παραθέτοντας με λεπτομέρειες τα γεγονότα, και τα ονόματα των θυμάτων.

Στις 268 σελίδες του βιβλίου εξελίσσεται το δράμα της ζωής των Τρικαλινών και αναδεικνύονται οι διάφορες πτυχές της δύσκολης εκείνης περιόδου, σε μια Ελλάδα ταπεινωμένη και κυριευμένη από το σκότος του φασισμού.

Το Μουσείο Eλληνικής Παιδείας στην Καλαμπάκα

To Μουσείο Eλληνικής Παιδείας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Καλαμπάκας, σε ένα χώρο περίπου 1000τ.μ και έχει εκπαιδευτικό και πολιτιστικό προσανατολισμό. Φιλοξενεί συλλογές του συλλέκτη Παύλου Μπαλογιάννη σχετικές με την ελληνική εκπαίδευση και την παιδεία γενικότερα.

 Σκοπός του Μουσείου είναι η διαφύλαξη, μελέτη, προβολή και ανάδειξη της Ελληνικής Παιδείας και των αξιών που απορρέουν από αυτή και φιλοδοξεί να φέρει σε επαφή τον επισκέπτη με τα Ελληνικά Γράμματα και τον Ελληνικό Πολιτισμό με τρόπο απλό και βιωματικό, ώστε να αποτελέσει ένα χώρο πολιτισμού, μάθησης, εκπαίδευσης και επιστήμης.

H παρουσίαση των εκθεμάτων του Μουσείου είναι απόλυτα ανθρωποκεντρική, προσαρμοσμένη στις ανάγκες του σύγχρονου επισκέπτη.

ΣΥΛΛΟΓΕΣ του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας

1.Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

· Βιβλία, τετράδια και σχολικά αντικείμενα, με πληροφορίες για την σχολική ζωή στο Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Σχολαρχείο, Γυμνάσιο και Λύκειο από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους.

· Βιβλία, αντικείμενα και πληροφοριακά στοιχεία για τα Ελληνικά Σχολεία εκτός του Ελλαδικού χώρου (Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αλεξάνδρεια, Κύπρος, Αμερική και πρώην Σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης).

· Μαθητικές ποδιές, πηλίκια με την κουκουβάγια, σήματα, δερμάτινες, υφαντές και κεντητές τσάντες, τίτλοι σπουδών, σχολικά περιοδικά και παιχνίδια των

2. Νεοελληνικός Διαφωτισμός

Παλιές εκδόσεις έργων των Μεγάλων Διδασκάλων του Νεοελληνικού Διαφωτισμού (Αδ. Κοραή, Ευγ. Βουλγάρεως, Ν. Δούκα ) και ιδιαίτερα των Θεσσαλών λογίων (Κ. Κούμα, Θ. Φαρμακίδη, Δ. Πύρρου και άλλων), που εκδόθηκαν κυρίως στο Παρίσι και στη Βιέννη,

3. Αρχαίοι Έλληνες Συγγραφείς

Δυο προθήκες αφιερωμένες στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και συγγραφείς. Εργα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Θουκυδίδη και άλλων Ελλήνων Συγγραφέων της Αρχαιότητος με κείμενο Ελληνικό ή παράλληλο Ελληνικό - Λατινικό. Εκδόσεις από τα φημισμένα τυπογραφεία της Ευρώπης κατά την χρονική περίοδο 1500-1800.

 4. Από το χειρόγραφο στο έντυπο

Μια ξεχωριστή προθήκη για το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε με Ελληνικό κείμενο, η Γραμματική του Κωνσταντίνου Λασκάρεως του Βυζαντίου. Δυο εκδόσεις του βιβλίου αυτού στη Βενετία, η πρώτη από το τυπογραφείο του Πάνου Θεοδοσίου και η άλλη από το τυπογραφείο του Νικολάου Γλυκύ Στην ίδια προθήκη ένα χειρόγραφο του καλλιγράφου Βασιλείου Χαρίτωνος του εξ Αδριανουπόλεως.

5. Αίσωπος

Παλιές εκδόσεις με γκραβούρες των μύθων του Αισώπου.