Οι εορταστικές εκδηλώσεις των καφέ του Βαλτινού

Τριήμερο ξένο, λαικό και δημοτικό ξεφάντωμα, από το Σάββατο 13 έως 15 Αυγούστου, διοργανώνει το καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ», στο Βαλτινό, για τη συμπλήρωση 25 χρόνια λειτουργίας και ενημερώνει το κοινό, πως: «Συμπληρώνουμε 25 χρόνια λειτουργίας και σας προσκαλούμε στον νέο, ανακαινισμένο μας χώρο... Πολλές εκπλήξεις και ευχάριστα απρόοπτα θα δώσουν κέφι στο τριήμερο πάρτι μας...!

Σας περιμένουμε…»

Το καφέ «LOCAL» στο Βαλτινό από 12 έως 15 Αυγούστου διοργανώνει βραδιές εκπλήξεων και ενημερώνει το κοινό, πως «δεν χρειάζεται κανείς, να κάνει κράτηση γιατί είμαστε όλοι μια παρέα. Το μόνο που χρειάζεται είναι όρεξη για γλέντι…
Σας περιμένουμε…»

Πρωτότυπες ενημερωτικές πινακίδες στο Βαλτινό

Δυο πολύ πρωτότυπες, ενδιαφέρουσες και ενημερωτικές πινακίδες τοποθέτησε ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού, σε κεντρικά σημεία του χωριού, τη μία στην κεντρική πλατεία και την άλλη στην Παναγία.

Η μία πινακίδα, που τοποθετήθηκε στο κέντρο του χωριού, αφορά στον τρισδιάστατο χάρτη του οικισμού, όπου απεικονίζονται τρισδιάστατα όλοι οι χώροι, οι δρόμοι, τα σπίτια, τα καταστήματα και τα διάφορα κοινοτικά κτίρια.

Η άλλη πινακίδα τοποθετήθηκε στην είσοδο του δάσους της Παναγίας και περιέχει ενημερωτικά, ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία της Παναγίας.

Οι προετοιμασίες για το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου

Με εντατικούς ρυθμούς γίνεται η προετοιμασία για την καλύτερη δυνατή οργάνωση των εκδηλώσεων του Δεκαπενταύγουστου, στο Βαλτινό.

Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, Πολιτιστικός Σύλλογος, Τοπική κοινότητα Βαλτινού, χορηγοί και εθελοντές βρίσκονται σε μια τροχιά συνεργασίας για την όσο το δυνατόν καλύτερη διοργάνωση του πανηγυριού.

 

Ήδη έχει καθαριστεί ο χώρος του δάσους της Παναγίας, φρεσκαρίστηκαν οι διάφορες επιφάνειες των κτιρίων και έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της φιλοξενίας των επισκεπτών και απομένουν οι τελευταίες λεπτομέρειες για την άψογη διοργάνωση του πανηγυριού.

 

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει τα εξής:

-Την Κυριακή το απόγευμα 14-8-2011 και ώρα 7.30 μ.μ. θα τελεσθεί πανηγυρικός εσπερινός μετ΄ αρτοκλασίας, στο εξωκλήσι της Παναγίας.
Μετά το πέρας του εσπερινού θα προσφερθεί νηστίσιμη φιλοξενία με παραδοσιακή Φασολάδα.
-Την Δευτέρα πρωί 15-8-2011 και ώρα 7.30 – 10.30 π.μ. θα τελεσθεί Όρθρος και Θεία Λειτουργία μετ΄ αρτοκλασίας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα προσφερθεί η καθιερωμένη φιλοξενία με παραδοσιακό φαγητό (κρέας με κριθαράκι).
-Το απόγευμα στις 8 μ.μ. στην κεντρική πλατεία Βαλτινού οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς.

Πέντε χορευτικά τμήματα από νέους και νέες του Βαλτινού θα εμφανιστούν για πρώτη φορά και θα επιδείξουν τις χορευτικές ικανότητές τους. Μετά θα ακολουθήσει γλέντι για το κοινό.

-Στο χώρο της κεντρικής πλατείας θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας με θεματολογία, εικόνες από το παλιό Βαλτινό, καθώς και έκθεση λαογραφικού υλικού.

Ενώ στους επισκέπτες θα προσφερθούν ξυνόγαλο και παραδοσιακές πίτες, Μπατζίνα και πλαστό.

Το παντελόνι της UNRRA

Αληθινές ιστορίες

Ποιος ξέρει πόσο λίγο είχε φορέσει το παντελόνι ο θανατοποινίτης πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές του Βόλου. Του το είχαν στείλει οι δικοί του, από ένα χωριό του Θεσσαλικού κάμπου, για να πηγαινοέρχεται μ΄ αυτό στις ανακρίσεις και τα δικαστήρια. Και στην κάθε επιστροφή το κρεμούσε με φροντίδα στον τοίχο του θαλάμου ή του κελιού, ίσως χρήσιμο στην τελική έξοδο, προς τον κόσμο της ελευθερίας… Κι έφτασε αυτή. Αλλά ήταν μια ελευθερία που κρατάει όσο μια αστραψιά.
  Είχε περάσει αρκετό διάστημα από την ημέρα που άκουσε τη θανατική καταδίκης σ΄ εκείνη τη μουντή αίθουσα του Στρατοδικείου από πετρωμένα χείλη απόμακρων ανθρώπων. Οι ελπίδες σπινθήριζαν μέσα του και συντηρούνταν με τα ενθαρρυντικά λόγια των συντρόφων, «Έλα, θα τη γλυτώσεις, κι όταν»… Αυτό το «όταν» πήγαινε πολύ μακριά κι έφτανε στην ημέρα που θα άνοιγαν οι πόρτες για όλους. Βέβαια σε κάποια στιγμή μπλέχτηκε η νύχτα με την αυγή. Η κάθε μια πείρε τη δική της διάσταση και ντύθηκαν όμως και οι δύο τη μορφή του. Η μία τη σκοτεινή, τη γεμάτη φόβο, η άλλη τη φωτεινή και χαρούμενη των 24 του χρόνων. Όλα άρχισαν αντίστροφα από την πρώτη.
  Η ώρα γύρω στις 9, η φυλακή είχε κλείσει. Στα κελιά η συζήτηση στριφογύριζε στα ίδια θέματα, που αποκτούσαν ωστόσο κάθε φορά και άλλο περιεχόμενο. Αλλά με το ίδιο τέλος: ελευθερία.
  Ακούστηκαν απ΄ έξω βήματα, το κλειδί στριφογύριζε με δυσκολία, τα χέρια που το κρατούσαν σαν να δίσταζαν. Κάποτε η πόρτα άνοιξε, ο φύλακας τον φώναξε με μια χροιά στοργικότητας κι έφτασε το χιλιοστό του χρόνου που πέταξε άπνοα, «Πάμε…».   Αυτό εσήμαινε απομόνωση, όπου θα περνούσε την τελευταία του νύχτα, το πρωί θα εκτελούνταν.
  Κοίταξε γύρω τους άλλους, παραλίγο να δακρύσει, αλλά κρατήθηκε. Χαμογέλασε, με πόση πίκρα… Συνήλθε και με αργά βήματα άρχισε να ντύνεται με καθαρά ρούχα, γιατί έπρεπε να είναι το κορμί όπως η ψυχή, άδολη, χωρίς κακία, αφιερωμένη στη θυσία. Προχώρησε στον τοίχο έπιασε την κρεμάστρα με το παντελόνι της Ούνρα, το έβγαλε, αλλά δίστασε να το φορέσει. Σκέφθηκε λίγο και απευθύνθηκε στους άλλους, που τον κοιτούσαν με μάσκες φτιαχτές σε άλλους κόσμους, από γνωρίσματα πόσων αιώνων άραγε…
  «Δεν θα το φορέσω», είπε. «Είναι καινούργιο, δώστε το αύριο στην αδελφή μου, θα έλθει στο επισκεπτήριο, και πέστε της να το δώσει στο μικρό μου αδελφάκι, γιατί φοράει ένα χιλιομπαλωμένο».
  Το πρωί ήλθε πράγματι, η αδελφή του. Όταν οι φύλακες της έδωσαν το παντελόνι και κάτι μάσησαν στα λόγια τους, εκείνη κατάλαβε. Άρχισε να ουρλιάζει, να κλαίει και παίρνοντας φόρα κτυπούσε το κεφάλι της στον τοίχο. Την απομάκρυναν πνιγμένη στα αίματα, την παρηγορούσαν οι άλλοι επισκέπτες και την έδωσαν να τη συνοδεύσουν άλλοι συγχωριανοί της.
  Πόσες στιγμές, σε ώρες αγρύπνιας το παντελόνι της Ούνρα γινόταν χιτώνας μαρτυρίου, εξαγνισμού, ανθρώπινης τελείωσης.  Ένας φίλος, που μοιραστήκαμε τις παλιές φυλακές, μου έκλεισε την ιστορία με το τέλος της: το παντελόνι το έκανε η μάνα του εκτελεσμένου κάδρο και το κρέμασε στην καλύτερη μεριά του σπιτιού.
  Τι απρόσμενη τύχη για την Ούνρα…

Η ομορφιά των μαθηματικών - Μαθηματικές συμμετρίες

Εδώ είναι ένας ενδιαφέρον και όμορφος τρόπος να δούμε την ομορφιά των μαθηματικών:

1 x 8 + 1 = 9

12 x 8 + 2 = 98

123 x 8 + 3 = 987

1234 x 8 + 4 = 9876

12345 x 8 + 5 = 98765

123456 x 8 + 6 = 987654

1234567 x 8 + 7 = 9876543

12345678 x 8 + 8 = 98765432

123456789 x 8 + 9 = 987654321

1 x 9 + 2 = 11

12 x 9 + 3 = 111

123 x 9 + 4 = 1111

1234 x 9 + 5 = 11111

12345 x 9 + 6 = 111111

123456 x 9 + 7 = 1111111

1234567 x 9 + 8 = 11111111

12345678 x 9 + 9 = 111111111

123456789 x 9 +10= 1111111111

9 x 9 + 7 = 88

98 x 9 + 6 = 888

987 x 9 + 5 = 8888

9876 x 9 + 4 = 88888

98765 x 9 + 3 = 888888

987654 x 9 + 2 = 8888888

9876543 x 9 + 1 = 88888888

98765432 x 9 + 0 = 888888888

Και μια ματιά στην πιο ωραία συμμετρία:

1 x 1 = 1

11 x 11 = 121

111 x 111 = 12321

1111 x 1111 = 1234321

11111 x 11111 = 123454321

111111 x 111111 = 12345654321

1111111 x 1111111 = 1234567654321

11111111 x 11111111 = 123456787654321

111111111 x 111111111 = 12345678987654321

Ο Ελαιώνας του Βαλτινού

Μια νέα καλλιέργεια έκανε την εμφάνισή της για πρώτη φορά στο Βαλτινό και ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για την καλλιέργεια ελαιόδεντρων η οποία γίνεται σε κτήμα, λίγο πριν φθάσει κανείς στην Παναγία, αριστερά του δρόμου.

Ο πρώτος ελαιώνας του Βαλτινού περιλαμβάνει 60 περίπου ελαιόδεντρα και αν όλα πάνε καλά η νέα αυτή καλλιέργεια μπορεί να αναπτυχθεί σε όλη την περιοχή.

Ποιος ξέρει; ίσως αυτή η απόπειρα να στεφθεί με επιτυχία, να αρχίσει να αποδίδει κέρδος και σιγά - σιγά να δούμε στο Βαλτινό το καλλιεργητικό εισόδημα να προέρχεται από την ευλογημένη ελιά.

Βιοκλιματική αρχιτεκτονική

Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τη Βιοκλιματική αρχιτεκτονική και μια σχετική ιστοσελίδα με το θέμα, μας έστειλε η Βάγια Ζαμπακά το οποίο και φιλοξενούμε στην εφημερίδα μας.

Γνωριμία με τη φυσική δόμηση Στο cob.gr ασχολούμαστε με τη φυσική δόμηση και τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική, δύο πρακτικές που έχουν σαν αποτέλεσμα την εξοικονόμηση πόρων και ενέργειας, η πρώτη στην φάση της κατασκευής μιας κατοικίας ενώ η δεύτερη στην διατήρηση σταθερών συνθηκών διαβίωσης σε αυτήν. Και οι δύο καταλήγουν σε τεράστιο περιβαλλοντολογικό αλλά και οικονομικό όφελος.
Η φυσική δόμηση είναι ένας αρκετά νέος όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια δομική προσέγγιση προσανατολισμένη στη χρήση τοπικών, προσεκτικά επιλεγμένων ή και ανακυκλωμένων υλικών, απλών εργαλείων και τεχνικών.

Σε όλους σχεδόν τους τόπους η φύση μας εξασφαλίζει τα δομικά υλικά που χρειαζόμαστε. Επειδή τα υλικά αυτά χρειάζονται ελάχιστη επεξεργασία ή μεταφορά, τα οικονομικά και περιβαλλοντολογικά κόστη είναι χαμηλά. Μερικά από αυτά τα υλικά είναι ανανεώσιμα (όπως τα δένδρα και το άχυρο) και κάποια άλλα (όπως οι πέτρα και το χώμα) υπάρχουν σε τέτοια αφθονία που είναι πρακτικά ανεξάντλητα. Ένα ακόμα από τα πλεονεκτήματα του να κτίζει κάποιος με τοπικά υλικά είναι ότι το κτίριο βρίσκεται σε πλήρη οπτική αρμονία με το περιβάλλον.

Αντίθετα από τα οικολογικά δομικά υλικά, τα φυσικά εμπεριέχουν καθόλου ή ελάχιστη επεξεργασία. Η χρήση τους δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά

Επικοινωνία με τα ζώα

Ο Ταρζάν εμφανίζεται μια μέρα ξαφνικά σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας.

Ένας χωρικός τον συναντά τυχαία στον δρόμο και βλέποντάς τον ντυμένο έτσι περίεργα, τον ρωτά:
- Τ’ ίσι ισύ παλικάρι μ’;
- Εγώ είμαι ο Ταρζάν, μπορώ και μιλάω με τα ζώα!
- Μπα!, του λέει ο χωρικός κοροϊδευτικά, τι μ’ λες; Για πάμε λίγο παρακατούλια στον σκύλο μ’ να ιδούμε θα συνεννοηθείτε;"
Πηγαίνουν μέχρι το μαντρί που είναι ο σκύλος και αρχίζουν:
- Γαβ γαβ, ο σκύλος.
- Γαβ γαβ, ο Ταρζάν.
- "Τι σ’ λέει;, ρωτάει όλο χαμόγελο ο χωρικός.
- Ε να, μου είπε ότι τον έχεις εδώ συνέχεια δεμένο, τον ταΐζεις αποφάγια, και τον πηγαίνεις μόνο μια φορά στους έξι μήνες για κυνήγι.
Ο χωρικός ψαρώνει.

- Έτσ’ σου ‘πε;

- Ναι.
- Ο σκύλος;
- Ναι.
Ο χωρικός τον κοιτάζει περίεργα και λέει στον Ταρζάν.
- Για πάμε ρε πιδάκι μ’ και στον γάιδαρο.
Φτάνουν στο παχνί και ο Ταρζάν αρχίζει τα ίδια.
- Τι σου ‘πε, ρωτά τον Ταρζάν ο χωρικός.
- Λέει ότι τον φορτώνεις πολύ, ότι τον δέρνεις όταν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, και ότι τον ταΐζεις μόνο μία μπάλα σανό την εβδομάδα.
Ο χωρικός έχει μείνει με το στόμα ανοιχτό.
Λίγο παραπέρα είναι και η κατσίκα. Ο Ταρζάν αρχίζει να της μιλάει και πριν προλάβει η κατσίκα να κάνει το πρώτο «μπεεεεε», πετάγεται ο χωρικός σε έξαλη κατάσταση και λέει στον Ταρζάν:

- "Μη τν πιστεύεις την παλιοπτάνα, αυτή μ’ ρίχτηκε!"

Θησαυρέ μου

Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι μετά τα πενήντα μου χρόνια, θα αποκτούσα τόσο σημαντικό φυσικό πλούτο:
ασήμι στα μαλλιά,
χρυσό στα δόντια,

πέτρα στα νεφρά,

ζάχαρη στο αίμα,
μολύβι στα πόδια,
βαρέα μέταλλα στον εγκέφαλο
και τιτάνιο στις αρθρώσεις!
Και όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να αναφέρω καν την ύπαρξη μιας πραγματικά ανεξάντλητης πηγής φυσικού αερίου!!!

Τα πορτρέτα Ν2

Μια δεύτερη σειρά από πορτρέτα που φιλοτεχνήθηκαν και επεξεργάστηκαν στο Photo shop και αποτελούν ένα εικαστικό σύνολο έργων τέχνης παρουσιάζουμε στην εφημερίδα μας..
Πρόκειται για πρόσωπα νέων ανθρώπων από το Βαλτινό, άντρες και γυναίκες που συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός το 2011.
Μέσα στο μαύρο φόντο αναδεικνύονται με το κοντράστ και  φαντάζουν σαν αξιόλογοι πίνακες ζωγραφικής.

Λαβωμένη φέτος η Παναγία

Τη θλιβερή εικόνα των δύο τεραστίων διαστάσεων κομμένων δένδρων αντικρίζει κανείς μπαίνοντας στο δάσος της Παναγίας. Η υλοτόμηση των δύο αιωνόβιων δένδρων κρίθηκε αναγκαία καθότι τα δένδρα παρουσίασαν φαινόμενα σήψης και ήταν επικίνδυνα να πέσουν. Η γήρανση των αιωνόβιων δένδρων πρέπει να μας προβληματίσει όλους, ώστε να απαιτήσουμε να γίνουν οι αναγκαίες ενέργειες και να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για την ανανέωση και διαφύλαξης του δάσους.

Μια τέτοια προσπάθεια ανανέωσης του δάσους είχε γίνει παλαιότερα με πρωτοβουλία του αείμνηστου Ευθύμιου Καραθανάση, ο οποίος ήταν ευαισθητοποιημένος σε τέτοια θέματα και τότε είχε γίνει φύτευση νεόφυτων δένδρων σε ένα τμήμα της Παναγίας.

Σε πρόσφατη δημοσιοποίηση, του Εκπολιτιστικού Συλλόγου, με θέμα τις διάφορες επισημάνσεις για τη διάσωση της Παναγίας, τίθεται πολύ σωστά το ζήτημα και προτείνονται συγκεκριμένες δράσεις που πρέπει να γίνουν.

Η πρόταση αφορά την διοργάνωση ημερίδας σε συνεργασία με το Δασαρχείο Τρικάλων με θέμα: «Ενημερωτική ομιλία για την προστασία, διατήρηση και διάσωση του σπάνιου αυτού δάσους».
Και τη σύνταξη μελέτης έργου για οριοθέτηση και περίφραξη ολόκληρου του χώρου της Παναγίας και την ένταξη στον προϋπολογισμό του Δήμου Τρικκαίων για την υλοποίηση του έργου.

Αληθινές ιστορίες του χωριού

Τρεις καβαλάρηδες κατηφόριζαν, από τα χωριά του Κόζιακα προς το Βαλτινό. Έφτασαν το σούρουπο στο χωριό και στο δρόμο τους συνάντησαν μια νέα κοπέλα. Τη «σταύρωσαν» το δρόμο και επωφελούμενοι από το σούρουπο και την ερημιά της ώρας τη βίασαν. Τα ζωώδη ένστικτά τους όμως, δεν σταμάτησαν εκεί, έβγαλαν κι ένα μαχαίρι και αφού έκοψαν από το κεφάλι της κοπέλας τα μαλλιά, πήραν τις κοσιάνες της για λάφυρα.
Συνηθίζονταν κάτι τέτοιες βιαιοπραγίες τότε, το 1920, από τους ισχυρότερους προς τους αδύναμους και μάλιστα έμεναν και ατιμώρητες.
Η κοπέλα τρομαγμένη και σε άθλια κατάσταση έφτασε στο σπίτι της και είπε στην οικογένειά της, τι της συνέβη…
Ο αδερφός της, ο Χρυσόστομος Μαντέλας αγρίεψε. Πείρε το όπλο του, το έκρυψε μέσα στο σακάκι του και την άλλη μέρα τράβηξε ίσια προς τη Μεριά.
Βρήκε εκεί τους τρείς βιαστές της αδερφής του και τους ζήτησε το λόγο.

Αυτοί τον απείλησαν και του είπαν να καθίσει φρόνημα γιατί θα τον σκοτώσουν.

Έβγαλε κι αυτός το όπλο του και άρχισε να τους πυροβολεί.
Πανικόβλητοι και οι τρείς άρχισαν να τρέχουν και να προσπαθούν να προφυλαχθούν από τους πυροβολισμούς.
Ένα βόλι πέτυχε το έναν και τον σκότωσε. Οι άλλοι δύο κατάφεραν να ανέβουν στα άλογά τους και να φύγουν.
Ο Χρυσόστομος πλησίασε τον νεκρό βιαστή, έψαξε στο σακάκι του και βρήκε τις κοσιάνες της αδελφής του. Τις πείρε και μαζί με την εκδίκησή του τις επέστρεψε στην αδερφή του.
Μετά κίνησε το δρόμο για την εκκλησία κρατώντας στα χέρια του μόνο το όπλο και φωνάζοντας:

«Παπά Θανάση!!! Έ! Παπά Θανάση, έλα να με εξομολογήσεις, σκότωσα άνθρωπο»!

Διευκρινιστικά:

Ο Χρυσόστομος Μαντέλας ήταν αδερφός του Ηλία Μαντέλα. Κατά τη μακροχρόνια μελέτη της ιστορίας του Βαλτινού, δυστυχώς δεν βρέθηκαν στοιχεία για την ζωή του, μετά από αυτό το περιστατικό. Δεν άφησε απογόνους και δεν γνωρίζουμε τι απέγινε. Άλλοι λένε ότι δικάστηκε και εκτελέστηκε, άλλοι πως πέθανε στη Φυλακή, άλλοι λένε πως αυτοκτόνησε, και άλλοι πως τρελάθηκε και τον κλείσανε στον Άη Νικόλα, της Φήκης.

Ρυάκι ο Πηνειός

Σε …ρυάκι έχει μετατραπεί ο Πηνειός ποταμός σε ορισμένα σημεία που διασχίζει το νομό μας, Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, τότε είναι σίγουρο πως σε λίγο καιρό ο Πηνειός θα θυμίζει περισσότερο ένα μικρό ποτιστικό κανάλι και όχι ένα ποτάμι που διασχίζει εκατοντάδες χιλιόμετρα τη Θεσσαλία και χύνεται στη θάλασσα.

Ειδικότερα ο ποταμός παρουσιάζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά στη γέφυρα Βαλομανδρίου, όπου και από τις δύο πλευρές της γέφυρας η εικόνα δεν είναι και η καλύτερη που ο καθένας μπορεί να αντικρίσει. Ένα ρυάκι που διασχίσει μια μεγάλη έκταση από πέτρες και ότι άλλο θυμίζουν πως σε αυτό το σημείο άλλους μήνες το χρόνο, κατακλύζονται από ορμητικά νερά. Το τοπίο συμπληρώνεται με σωλήνες αρδεύσεως να προσπαθούν να «μεταγγίσουν» και τις λίγες ποσότητες νερού που έχουν απομείνει.

Η περίπτωση της Θεσσαλίας, σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Μυλόπουλος, είναι

Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες



Στον τόπο μου μ΄ αρέσει

Η ταπεινή μου αυλή, που είναι η ψυχή των γειτόνων μου, το βουερό κοπάδι των παιδιών που τρέχουν ξυπόλυτα στους χωμάτινους δρόμους. Όλοι αυτοί που έφυγαν οριστικά, παίρνοντας μαζί την τίμια μορφή τους, γεμάτη καρτερία, τόλμη και πένθος. Είναι ο μικρός - μεγάλος αυτός τόπος που ζούμε, για μένα το αιώνιο μοντέλο. Το φως, πάντα γκρίζο και χρυσό. Γυναίκες των αρχαίων αγγείων κυκλοφορούν γύρω μου και άνδρες με πρόσωπα δυνατά -επιμειξίες αιώνων-, γεμάτα πονηριά και πάθος. Είναι ο ανερμήνευτος Έλληνας, μισός Ανατολή - μισός Δύση, είναι ο πατέρας μου που δεν μπορώ να αρνηθώ.

Στον τόπο μου δεν μ΄ αρέσει

Ο θλιβερός κομπασμός των επιγόνων. Να έχεις προδώσει την κληρονομιά σε κάθε παραμικρή της πτυχή, να έχεις εξευτελίσει στο έπακρο την ευγένεια της καταγωγής σου. Και να θέλεις να καλύψεις τον εκβαρβαρισμό σου με συναισθηματική φτήνεια καυχήσεων για προγονικό πλούτο που κυριολεκτικά αγνοείς.

Τα πορτρέτα

Μια σειρά από πορτρέτα που φιλοτεχνήθηκαν και επεξεργάστηκαν στο Photo shop αποτελούν ένα εικαστικό σύνολο έργων τέχνης.
Πρόκειται για πρόσωπα ανθρώπων του χωριού Βαλτινό, άντρες και γυναίκες που συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός το 2011.
Εκτιθεμένα μέσα σε μαύρο φόντο αναδεικνύονται με το κοντράστ και πολλά από αυτά φαντάζουν σαν πίνακες ζωγραφικής της Αναγέννησης.

Αληθινές ιστορίες του χωριού

Είχε τελειώσει τη λειτουργία ο παπά Θανάσης Βότσιος και ο κόσμος άρχιζε σιγά σιγά να συγκεντρώνετε στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας. Ήταν 2 Μαίου 1910 και πανηγύριζε το χωριό. Παλιά συνήθεια, αυτή τη μέρα στο Βαλτινό, να το γλεντάνε με τραγούδια και χορούς.
Τα όργανα, ένας λαουτιέρης, ένας με κλαρίνο και ένας με νταούλι, δεν άργησαν να συγχρονιστούν και άρχισαν να παίζουν. Αλλά κι ο χορός δεν άργησε καθόλου να στηθεί. Ένας εσωτερικός κύκλος με γυναίκες και ένας κύκλος εξωτερικός, με άντρες συγχρονίζονταν στο ρυθμό και στους ήχους του δημοτικού τραγουδιού.

Ο κόσμος χόρευε με τη σειρά, άλλοι καμάρωναν, άλλοι χτυπούσαν παλαμάκια, ήταν και το έθιμο της χαρτούρας και κάπου, κάπου οι άντρες έριχναν το κέρασμά τους στα όργανα και έτσι το γλέντι συνεχίζονταν.

 

Εκεί κάπου προς το τέλος μπήκε μπροστά στο χορό και ο Χρήστος Μπαντόλιας.

«Φτώχια καταραμένη» ο Χρήστος, όχι δηλαδή πως οι άλλοι ήταν πλούσιοι, απλά ήταν λίγο σε καλύτερη μοίρα.
Μερακλώθηκε λοιπόν ο Χρήστος και άρχισε να χορεύει λεβέντικα ένα υπέροχο τσάμικο τραγούδι. Ήταν μερακλής, χορευταράς και περήφανος ο Χρήστος, όμως δεν είχε να κεράσει κάτι στα όργανα και αυτοί το μισόκοψαν το τραγούδι.
Ζήτησε να χορέψει και δεύτερο τραγούδι.
Τα όργανα κοιταχτήκανε για λίγο μεταξύ τους… και μετά άρχισαν να παίζουν.
Δεν έβλεπαν όμως κέρασμα και το παίξιμό τους ήταν χαλαρό και άτονο.
Ο Χρήστος κατάλαβε την ατονία των οργάνων και τους έκανε νόημα με το χέρι να παίξουν κανονικά. Τα όργανα τίποτα, συνέχιζαν το άτονο και χαλαρό παίξιμο.
Ο Χρήστος τους ξαναέκανε νόημα, και αυτοί τίποτα…
Ένοιωσε τέτοια προσβολή και τέτοια περιφρόνηση, που καλύτερα να «άνοιγε η γη να τον καταπιεί».
Πείρε ανάποδες και μέσα σ΄ όλο τον κόσμο, την ώρα που πλησίαζε κοντά στα όργανα, έφτιαξε μια αεροδυναμική χορευτική φιγούρα και έδωσε μια δυνατή κλωτσιά στο νταούλι. Το νταούλι έφυγε από τα χέρια του νταουλιέρη και έσπασε. Τα όργανα σάστισαν και σταμάτησαν να παίζουν. Πήγε να γίνει φασαρία, αλλά επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι και απετράπη.
Ο κόσμος αναστατώθηκε, το γλέντι χάλασε και το πανηγύρι διαλύθηκε.

Ο Χρήστος πήρε το σακάκι του, το φόρεσε, κοίταξε προς την εκκλησία σα να ζητούσε συγνώμη από τον Άγιο Αθανάσιο, έκανε το σταυρό του και έφυγε...



Έξαλλος ο Κώστας Ψύχος…

Στην τοπική εφημερίδα «Διάλογος» της Δευτέρας 1 Αυγούστου 2011 γίνεται αναφορά στην αντίδραση του Δημοτικού Συμβούλου της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδροου του Δήμου Τρικκαίων, κ. Κώστα Ψύχου για την διενέργεια δημοσκόπησης. Το συγκεκριμένο σχόλιο έχει ως εξής:

«Πρόκληση χαρακτηρίζει την απόφαση της Δημοτικής Αρχής να προχωρήσει στη διενέργεια … δημοσκόπησης για να καταγραφούν οι θέσεις των πολιτών αναφορικά με τις συγχωνεύσεις σχολείων στη περιοχή, ο δημοτικός σύμβουλος Κώστας Ψύχος. «Δεν είναι δυνατόν σε μια εποχή που ο κόσμος και η αγορά στενάζουν ο Δήμαρχος Χρήστος Λάππας να αποφασίζει έτσι την διενέργεια δημοσκόπησης η οποία θα κοστίσει 10.000 ευρώ στο Δήμο» λέει και τη θέση αυτή διατύπωσε και στην Οικονομική Επιτροπή όπου ετέθη το ζήτημα και ο ίδιος το καταψήφισε. Και η αλήθεια είναι ότι η κοινωνία μίλησε και αντέδρασε στις συγχωνεύσεις σχολείων με τον πιο δυναμικό τρόπο, οπότε… τι δημοσκοπήσεις χρειαζόταν;…»

Απεβίωσε η Βάϊα Στάθη

Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 2011 η συγχωριανή μας Βάϊα Στάθη, σύζυγος του Ηλία, σε ηλικία 91 ετών.
Η Βάϊα Στάθη, το γένος Ευάγγελου Κωσταρέλου, γεννήθηκε το 1920 στο Βαλτινό και μαζί με τον σύζυγό της, Ηλία είχανε 4 παιδιά. Την Ευαγγελία, την Θεοδώρα, την Αγγελική και την Μαρία.

Δράσεις για την διάσωση του δάσους της Παναγίας Βαλτινού

Επί τόπια επίσκεψη στο δάσος της Παναγίας έκαναν ο Πρόεδρος κ. Χρήστος Ιωάννου και μέλη του Δ.Σ. του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού, την Κυριακή 24 Ιουλίου 2011.

Η επί τόπια αυτοψία αφορούσε τον εντοπισμό παράνομων δραστηριοτήτων στον χώρο καθώς και την αναζήτηση λύσεων και τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την προστασία, τη διατήρηση και τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής.

Όπως είναι γνωστό, η Παναγία του Βαλτινού είναι ένας χώρος αναψυχής, κατάφυτος από πανύψηλα υπεραιωνόβια και πανέμορφα δέντρα, κυρίως από βελανιδιές, μελίγους, φτελιάδες, υπάρχουν και λίγες ασπρόλευκες και πολύ ελάχιστες ιτιές στις άκρες. Γύρω ­ γύρω πλούσιοι και δασείς θάμνοι δημιουργούν ένα αδιαπέραστο φράχτη από βυζοκρανιές, αραποϊτιές, μικρά φτελιαδάκια και άλλα θυσανωτά τέτοια θαμνώδη φυτά και πατούλια. Όλα αυτά, τυλιγμένα από άφθονα βάτα και πλούσιες κλιματσίδες από κισσούς, αγιόκλημα, κλήδονα, που κάνουν ένα αδιαπέραστο τείχος θάμνων και πρασινάδας, που ξεχωρίζει το τοπίο από τα γύρω χωράφια.

Η βλάστηση στη περιοχή είναι πλούσια και καλύπτει σχεδόν όλη την επιφάνεια του χώρου. Δομείται κατά ορόφους αποτελούμενη από την ποώδη βλάστηση, από τη θαμνώδη, την υποοροφική και τη δενδρώδη.

Χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη υποοροφικής βλάστησης που αποτελείται από νέα κυρίως άτομα φτελιάς, δρυός και λεύκας.

Το μεγαλύτερο μέρος του δάσους καλύπτεται από φυτά των δασών και των θαμνότοπων. Τα επικρατέστερα ξυλώδη φυτικά είδη του δασυλλίου της Παναγίας είναι η Δρυς, η χνοώδης (Quercus Pendiculiflora) και η φτελιά η πεδινή (Ulmus Campestris).

Τα σπάνια δένδρα αυτών των δύο ειδών Δρυός και φτελιάς φθάνουν ως και σαράντα μέτρα ύψος (40m), ο κορμός έχει διάμετρο ως και ένα μέτρο και η ηλικία τους, σύμφωνα με δείγμα καρότου που λήφθηκε από μελετητές και επιβεβαιώθηκε και με τους ετήσιους δακτυλίους ανάπτυξης από κομμένο κορμό, ανέρχεται, ως και 200 χρόνια.

Σ΄ όλο αυτόν το χώρο, κυρίως στους θάμνους βρίσκουν καταφύγιο για φωλιές και τροφή πλήθος πουλιών και μικρών ζώων, ανάλογα με την εποχή: νερογκουσβιά, γκαλιαμάνες, κοτσίφια, κυριαρίνες, αγριόπαπιες, τσούπια, τσιουτσιουλίαγκοι (τσαλαπετεινοί), τρυγόνια και ορτύκια. Σε μόνιμη βάση, χειμώνα καλοκαίρι, μένουν σπουργίτια, καρακάξες, καλιακούδια, καλιακδάδες, μπούφοι και κουκουβάγιες. Αλλά και λίγα οδικά πουλιά που δίνουν ζωή στη γύρω περιοχή: αηδόνια, κούκοι, δεκαοχτούρες γκιώνηδες.

Όμως κατά την επιτόπια επίσκεψη του προέδρου και των μελών του Δ.Σ του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού στο δάσος της Παναγίας διαπιστώθηκαν και τα εξής σοβαρά προβλήματα:
1) Καταπάτηση μεγάλου μέρους του χώρου από παρακείμενους αγροτικούς καλλιεργητές.
2) Παράνομη και αυθαίρετη κοπή δένδρων από ασυνείδητους συντοπίτες.
3) Παράνομη ρίψη σκουπιδιών και άχρηστων αντικειμένων.
4) Αυθαίρετη εναπόθεση νάιλον και χάρτινων σακουλιών λιπασμάτων από αγρότες.

5) Επικινδυνότητα από πτώση παλαιών και ραγισμένων και ετοιμόρροπων δένδρων.

Κατόπιν αυτών των διαπιστώσεων αποφασίστηκε η ανάληψη πρωτοβουλιών, παρεμβάσεων και λήψης μέτρων κατά της προσβολής του δάσους από ανθρώπινη δραστηριότητα και φυσική φθορά.
Συγκεκριμένα αποφασίστηκαν τα εξής:
1) Η ενημέρωση των αρμόδιων τοπικών φορέων για την κατάσταση της περιοχής.
2) Να πραγματοποιηθεί διοργάνωση ημερίδας σε συνεργασία με το Δασαρχείο Τρικάλων με θέμα: «Ενημερωτική ομιλία για την προστασία, διατήρηση και διάσωση του σπάνιου αυτού δάσους».
3) Να καταγγελθεί η παράνομη υλοτόμηση στον αρμόδιο Αγροφύλακα, και στο Δασαρχείο ώστε να διεξαχθεί έρευνα για τους δράστες και να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στην περιοχή.
4) Να συνταχθεί μελέτη έργου για οριοθέτηση και περίφραξη ολόκληρου του χώρου της Παναγίας και να ενταχθεί στον προϋπολογισμό του Δήμου Τρικκαίων για την υλοποίηση του έργου.
5) Ο καθαρισμός και η διαμόρφωση του χώρου για την διεξαγωγή του πανηγυριού, τον Δεκαπενταύγουστο.

Καλημέρα, Καλή βδομάδα, καλό μήνα!

Αδιέξοδα

Όλα γράφονται με πολλούς τρόπους.

Όσοι και οι άνθρωποι, όσες οι στιγμές τους.

Ύστερα, όλα διαβάζονται με πολλούς τρόπους.

Όσοι και οι άνθρωποι, όσες οι στιγμές τους.

Όταν συνδυάζονται αναμεταξύ τους

γραμμένα και διαβασμένα

άπειρες εκδοχές γεννιούνται.

Κι από τις εκδοχές διαλέγουν πάντα αυτή

που ταιριάζει στη στιγμή τους. Οι άνθρωποι.

Αδιέξοδα.

Καλό Καλοκαίρι!



Κρήτη ΚΕΡΚΥΡΑ και Νιο

Ο Παγωτατζής (Παγωτά)

Το θερμό ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το παγωτό.

Μικροί (που αποτελούν τους πιο πιστούς καταναλωτές του) αλλά και μεγάλοι, όλες τις ώρες της ημέρας αναζητούν τη δροσιά της «παγωμένης απόλαυσης».

Τα παγωτά φτιάχνονται είτε από γάλα ή σκόνη γάλακτος είτε είναι παγωτά φρούτων - γρανίτες.

Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά.

Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά.

Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια, και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος.

 

Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.