Παιδικά παιχνίδια στο Βαλτινό

Μέσα από τα παιδικά παιχνίδια, εδώ και χιλιάδες χρόνια τα παιδιά σ’ όλο τον κόσμο ψυχαγωγούνται, αυτοδιαπαιδαγωγούνται, δοκιμάζουν και ασκούν τις δυνάμεις τους, ανταγωνίζονται σωστά με τα συνομήλικα τους, μαθαίνουν να πειθαρχούν στους κανόνες, φτιάχνουν χαρακτήρα, δημιουργούν προσωπικότητα, κοινωνικοποιούνται, ασκούν το σώμα και το πνεύμα τους, κρατώντας τα σε καλή φυσική κατάσταση.

Ένα από τα παιχνίδια που παίζεται στις διάφορες γειτονιές του Βαλτινού και που σχεδόν όλοι ως παιδιά το παίξαμε, είναι «τα Μήλα».

Τα Μήλα, είναι ένα παιχνίδι που παίζεται, με περισσότερα από τέσσερα παιδιά και με μια μπάλα. Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες και στέκονται η μια απέναντι στην άλλη σε ορισμένη απόσταση. Στο μέσο στέκονται άλλα παιδιά...

Σκέψου… συ να λείπεις. Του Γιάννη Ρίτσου

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις,
να 'ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,
και συ να λείπεις,
να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,
και συ να λείπεις,
οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι, και συ να λείπεις,
ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό, πολλές σημαίες ν' ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
και συ να λείπεις,
κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει - η κάμαρα να 'ναι σκοτεινή,
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο, και συ να λείπεις,
σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται, και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,
δυο κορμιά να παίρνονται, και συ να κοιμάσαι κάτου απ' το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν' αντέχουν πιότερο από σένα
κάτου απ' το χώμα κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου
να μη λιώνει,
όταν η καρδιά σου, που τόσο αγάπησε τον κόσμο, θα 'χει λιώσει.
Να λείπεις... δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει,
θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο.

Τα Μετέωρα …με μια άλλη ματιά…

Οι εικόνες που παρουσιάζονται παρακάτω είναι ένα μέρος από το Συλλεκτικό Λεύκωμα, με τίτλο «Τα Μετέωρα… με μια άλλη ματιά…», του Δημήτρη Τσιγάρα και αποτελούν μια ξεχωριστή ενότητα για την γκρίζα αγριάδα των κατακόρυφων βράχων, την γαλήνια ατμόσφαιρα του μοναστηριακού χώρου και την ζωή των κατοίκων της γύρω περιοχής.

Είναι σχεδιασμένες με πενάκι και εντάσσονται στη θεματολογία των Μετεώρων, ενός τόπου παγκοσμίως γνωστό για το μοναδικό του τοπίο.
Μέσα από τις 15 εικόνες της Νο 1 Συλλογής, επιχειρείται η γνωριμία με την ιστορία των Ιερών μονών, την αρχιτεκτονική τους, ο τρόπος ζωής και γενικότερα οι φυσικές ομορφιές της περιοχής.

Είναι μια περιπλάνηση σε μέρη γαλήνια, σε πανέμορφες τοποθεσίες εκεί όπου παλαιότερα αλλά και σήμερα οι ασκητές αναζητούσαν και αναζητούν το «απόλυτο», αιωρούμενοι μεταξύ ουρανού και γης, απομονωμένοι από τον συμβατικό μας κόσμο.
Είναι ένα ταξίδι εκεί όπου η φύση, η πραγματικότητα και η τέχνη συνθέτουν ένα γαλήνιο σύνολο.
Είναι ένα αρμονικό δέσιμο σε ένα σύνολο της κατανυκτικής ατμόσφαιρας του τοπίου με μια άλλη ματιά. Με την τέχνη της σκιτσογραφίας.

Εκεί όπου συναντήθηκαν ανεπανάληπτα και αριστουργηματικά η Θεία δημιουργία με την ανθρώπινη παρέμβαση, ο πλούτος του τοπίου με το μεγαλείο της αρχιτεκτονικής, η μοναχική έκφραση με την ιστορία και τον πολιτισμό.
Εκεί όπου το πνεύμα και η ύλη, το θείο και το ανθρώπινο, ο πόνος και η χαρά, συμπορεύτηκαν αρμονικά αιώνες τώρα.
Καλή περιδιάβαση…

Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα,

 .

Αναφέρεται εδώ η περίπτωση του πολίτη που ήθελε να γίνει βουλευτής.
Ο νόμος απαιτούσε τα εξής:
1) Να είναι Έλλην πολίτης
2) Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία
3) Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος και
4) Να καταγραφεί ΟΛΗ η περιουσία του κυρίου, μέχρι και τα σανδάλια που φοράει, καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.
Εάν τηρούνταν όλα αυτά τότε ο εν λόγω κύριος, μπορούσε να γίνει βουλευτής.
Αν ο κύριος αυτός πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα, τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.
Αν δεν έφθανε η περιουσία του τότε έπρεπε να κατασχεθεί ΟΛΗ η περιουσία του (μέχρι και τα σανδάλια που κατεγράφησαν) και το υπόλοιπο που αδυνατεί να καλύψει να το εξοφλήσει ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ.
Αν ο νόμος που πρότεινε και πέρασε ο κύριος αυτός, ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα η ποινή ήταν :
AΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ !!!
5ος π.Χ. ΑΙΩΝΑΣ -- ΧΡΥΣΟYΣ ΑΙΩΝ του ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ

«Η κυβέρνηση»

Ο Γιάννης Ζουγανέλης συνέθεσε ένα νέο τραγούδι με τίτλο «Η κυβέρνηση» σε στίχους Γιώργου Δουλτσίνου.

Μια που έρχεται η ώρα για εκλογές,

μια κυβέρνηση θα φτιάξουμε που λες

μια κυβέρνηση που θα χει αποδοχή

και θα δώσει στον λαό προοπτική.

Υπουργό Οικονομίας τον κυρ Μήτσο

τον μανάβη που ‘χει 4 παιδιά

Υπουργίνα Γεωργίας την Ελένη

που η μέρα της νυχτώνει στα καπνά.

Υπουργό για της Παιδείας την Αρχή

τον υπέροχο φτωχό καθηγητή

που διδάσκει μεροδούλι τα παιδιά μας

και τα λόγια του χαϊδεύουνε τ’ αυτιά μας.

Και πρωθυπουργό βεβαίως,

θα ‘χω εσένα που σαι νέος

κάθε μέρα να τα «χώνεις»

καθεστώτα να μην σηκώνεις.

Υπουργό για την Υγεία τον γιατρό

στο Ιράκ που ‘χε φύγει για καιρό

Υπουργό Εξωτερικών τον ποιητή

που μιλά για της Ελλάδας την πνοή.

Υπουργό Πολιτισμού γέρο ζωγράφο

ομορφιές που ζωγραφίζει μες το πάρκο

κι Υπουργό για το Αιγαίο τον ψαρά

που δεν ξέρει τι να κάνει στη στεριά.

Υπουργό Δικαιοσύνης κάποιον Γιάννη

που συγχώρεσε τον Γιάννη τον Αγιάννη

και Υπουργό Εσωτερικών μια μητέρα

που αγωνίζεται στο σπίτι όλη μέρα.

Βαλτσινιώτικες θυμοσοφίες

.

-Όλη τη νύχτα έβρεχε, άστραφτε και βρόνταγε, σα να ξανάρθε κατακλυσμός, μα το πρωί ο ήλιος έλαμψε και πάλι.
-Ώρες ολόκληρες βογκούσε η γυναίκα. Μέσα από τους πόνους και τα αίματα, νέα ζωή γεννήθηκε.
-Λίγοι σπόροι έπεσαν στο χώμα. Κι ενώ φαίνονταν να σαπίζουν, χιλιάδες νέοι σπόροι βγήκαν.
-Αμέτρητους κινδύνους συνάντησε ο Οδυσσέας. Πάλεψε με κύματα κι ανθρώπους κι έφτασε στην Ιθάκη του.
Μέσα απ΄ τα δύσκολα βγαίνει το καλό!

Η δροσιά της Παναγίας

Μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι και οι ζέστες άρχισαν να δυσκολεύουν την καθημερινότητα των ανθρώπων.
Τώρα με την κρίση, όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για κάποια εξόρμηση σε βουνό ή θάλασσα, το δάσος της Παναγίας στο Βαλτινό προσφέρεται για λίγη ανάπαυλα και δροσιά στα σκιερά αιωνόβια δέντρα.

Είτε στα τραπεζοκαθίσματα είτε στο γρασίδι του εδάφους και κάτω από τα πυκνόφυλλα και σκιερά δένδρα ένας μεσημεριανός υπνάκος ή μια χαλαρωτική ξάπλα είναι κάτι το απολαυστικό.
Όσοι το δοκίμασαν μια φορά το επιχειρούν τώρα σε τακτά χρονικά διαστήματα και απολαμβάνουν την δροσιά, την ηρεμία και την γαλήνη της φύσης, που προσφέρει αυτός ο μαγευτικός χώρος του Βαλτινού.

Καλλιεργήστε μια καρέκλα

Όταν η έμπνευση, το μεράκι και η τεχνική βρίσκουν εύφορο έδαφος, τότε τα αποτελέσματα είναι απίστευτα.
Κι όμως, ο Peter Cook μαζί με τη σύντροφό του Becky Northey δημιούργησαν την εταιρία Pooktre που ειδικεύεται στην καλλιτεχνική διαμόρφωση δέντρων και θάμνων καθώς αυτά αναπτύσσονται.

Οι δύο καλλιτέχνες κηπουροί δημιουργούν σχέδια που θέλουν να υλοποιήσουν με τη βοήθεια των κλαδιών και του κορμού και ενώ το φυτό αναπτύσσεται εφαρμόζουν ειδικά κλαδέματα και στρέφουν τα νεαρά κλαδιά πάνω σε ειδικά πλαίσια που αντιστοιχούν στο τελικό σχέδιο της διαμόρφωσης. Το φυτό δεν καταστρέφεται, αλλά συνεχίζει να διατηρεί το φύλλωμά τους και να ανθοφορεί.
Με αυτή την τεχνική έχουν δημιουργήσει δέντρα καρέκλες, δέντρα ανθρώπους, δέντρα τραπεζάκια κ.α.

Δείτε παρακάτω τις διάφορες δημιουργίες τους.

Ονειροπόληση στο χωριό μου, το Βαλτινό.

Τις παιδικές της αναμνήσεις θέλησε να μοιραστεί μαζί μας, η συγχωριανή μας, κα. Ρούλα Σταυρέκα, η οποία σήμερα κατοικοεδρεύει μαζί με την οικογένειά της κάπου στην Αθήνα.
Από διαδίκτυο και ηλεκτρονικούς υπολογιστές δεν γνωρίζει πολλά πράγματα, αλλά με την βοήθεια της κόρης της, Κατερίνας, ξεπέρασε τις δυσκολίες και βρήκε τον τρόπο να επικοινωνήσει με την Εφημερίδα μας.
Έτσι λοιπόν μέσω e-mail, μας έστειλε τις μνήμες της, με κάποιες παλιές αναμνηστικές φωτογραφίες, ονειροπολώντας την εποχή που κατοικούσε στο Βαλτινό.

Θέλοντας να θυμηθεί και να θυμίσει μ΄ αυτό τον τρόπο, την κελαρυστή ζωή στο χωριό, τους δικούς της ανθρώπους, τα βιώματα της παιδικής ηλικίας, την αθωότητα της εποχής, και να ρουφήξει κάθε μυρουδιά, γεύση, χρώμα και εικόνα του γενέθλιου τόπου της.
Αναμνήσεις ωραίες, νοσταλγικές, με τους δικούς της ανθρώπους, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συγχωριανούς…

Τις αναμνήσεις της αυτές, τις συνδέει άρρηκτα και με την παλιά αγαπημένη της φιλενάδα, Νίκη, που δυστυχώς, σήμερα δεν υπάρχει στη ζωή.
Η Νίκη, που ηττήθηκε πρόωρα και αναπάντεχα…
Μαζί τότε… όμορφες κοπέλες, έκτιζαν τα όνειρά τους, προγραμμάτιζαν, σχεδίαζαν το μέλλον τους, έθεταν τις βάσεις για να κατακτήσουν τον κόσμο.

Όμως τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε.
Και αυτό που μας κάνει να αναλογιζόμαστε σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, είναι τα λόγια του ποιητή που εύστοχα επισημαίνουν:

«Ένα παιχνίδι η ζωή κι ότι μας τύχει…

Ποιος καθορίζει τη γραμμή και ποιος τον πήχη;

Στο πεπρωμένο «όχι», ποιος μπορεί να πει;

Στην ειμαρμένη ποιος μπορεί να αντισταθεί;».

Γι΄ αυτό πιστοί σε ότι μας απομένει και σε ότι μας αναλογεί, ας προσπαθήσουμε ο καθένας μας, να κρατήσουμε ανέπαφες τις μνήμες και τις ελπίδες.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά που μας πικραίνουν δεν είναι τόσο σημαντικά, όσο το γεγονός ότι μοιραζόμαστε όλοι το μυστήριο της ζωής.

Ρούλα χαρήκαμε πάρα πολύ που μας έδωσες την ευκαιρία να ονειροπολήσουμε…



Η εκδρομή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου.

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 19 Ιουνίου 2011 η μονοήμερη εκδρομή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού.

Συγκεκριμένα οι εκδρομείς ξεκίνησαν στις 7.00 π.μ. από το Βαλτινό με προορισμό την Ιερά Μονή Σουρωτής, Θεσσαλονίκης. Εκεί οι εκδρομείς επισκέφθηκαν και προσκύνησαν τον τάφος του Γέροντα Παϊσίου. Η επίσκεψη συνέπεσε με την εορτή των αγίων πάντων, όπου είχε σαν αποτέλεσμα την προσέλευση πληθώρα επισκεπτών και προσκυνητών.

Κατά την επιστροφή τους οι εκδρομείς έκαναν στάση στην παραλία της Κατερίνης για μπάνιο, βόλτα, ψώνια, φαγητό, και καφέ.
Η εκδρομή ολοκληρώθηκε μέσα σε ευχάριστο κλίμα με την επιστροφή στο Βαλτινό, το βράδυ.

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ από την εκδρομή.

Ακροβατικά παιχνίδια με μπόμπιρες.

Ένα εντυπωσιακό παιχνίδιασμα, με τους μικροσκοπικούς μπόμπιρες να αιωρούνται στα ύψη, συνηθίζονταν παλαιότερα από τους κατοίκους του Βαλτινού, στις διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις του χωριού.

Οι ακροβατικές επιδείξεις σηκώνοντας ψηλά, στο ένα χέρι τον μικρό μπόμπιρα, γίνονταν για λόγους εντυπωσιασμού προς τον φωτογραφικό φακό, αλλά και για να δοκιμάσουν την ψυχραιμία και το θάρρος των μικρών.

Οι μικροί πάντως, φαίνεται να χαίρονταν, αυτό το παιχνίδι, νοιώθοντας ασφάλεια και σιγουριά στα γερά μπράτσα των μεγάλων και γι΄ αυτό ζητούσαν επίμονα την επανάληψή του.

Βέβαια δεν γνωρίζουμε αν από αυτό το παιχνίδι τα παιδιά έγιναν πιο θαρραλέα, είμαστε όμως σίγουροι, πως έμειναν οι φωτογραφίες αδιάψευστοι μάρτυρες να θυμίζουν εκείνες τις ανεπανάληπτες στιγμές.
Γι΄ αυτό και παρουσιάζουμε αυτές τις εντυπωσιακές και ενδιαφέρουσες φωτογραφίες.

Ο μικρός μπόμπιρας στα ύψη, αιωρούμενος, αντιμέτωπος, και γυμνός με τον κίνδυνο.

Μουσικές βραδιές στο καφέ "ΗΛΕΚΡΟΦΩΝΟ"

Το Σάββατο 18 Ιουνίου 2011 στις 10 ώρα το βράδυ το καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» στο Βαλτινό διοργανώνει πάρτι Καραόκε με χρηματικό έπαθλο για τον νικητή, 100 ευρώ.
Το πάρτι θα συντονίζει και θα παρουσιάζει η Όλγα Μαντά.

Ενώ την Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011, στις 10.30 μ.μ. διοργανώνει μουσική βραδιά με έντεχνη και ΠΟΠ ζωντανή μουσική.

Τραγουδούν οι: Αλίκη Τσάνιου και Χριστίνα Τσιωνάρα.
Ενορχήστρωση: Κώστας Νταϊλιάνης και Γιώργος Μίγκας.

Η ιστορία των Τρικάλων με παλιές φωτογραφίες Νο 5

Συνεχίζουμε την παρουσίαση εικόνων για την ιστορία των Τρικάλων με άλλες15 παλιές φωτογραφίες, έγχρωμες αυτή τη φορά.

Παρατηρώντας τις φωτογραφίες προσεκτικά μπορεί κανείς να ανακαλύψει πληροφορίες που δεν υπάρχουν στις γραπτές πηγές. Αλλά πολύ περισσότερο είναι χρήσιμο διότι πολλά απ’ όσα μπορεί κανείς να ξέρει από την έρευνα των γραπτών πηγών τα βλέπει συμπυκνωμένα σε μια εικόνα.

Καλή περιπλάνηση στα Τρίκαλα του χθες με τη Συλλογή Νο 5.

Ο παραλογισμός του κανόνα

Κάθε μέρα, την ώρα της δύσης του ήλιου, ο πνευματικός ηγέτης συγκέντρωνε τους μαθητές του και τους δίδασκε.
Μια μέρα έκανε την εμφάνισή του ένας ωραίος γάτος που κυκλοφορούσε συνέχεια ανάμεσα στα πόδια των μαθητών. Αποσπούσε την προσοχή τους και τους έκανε να μην ακούν τα λόγια του δασκάλου.
Γι αυτό, ο δάσκαλος πήρε την απόφαση και έδωσε εντολή, πέντε λεπτά πριν αρχίσει το λόγο του, θα έδεναν τον γάτο για να μην τον διακόπτει.
Πέρασε ο καιρός, και μια μέρα ο δάσκαλος πέθανε.
Ο πιο μεγάλος σε ηλικία μαθητής έγινε ο νέος πνευματικός ηγέτης και πήρε τη θέση του Δασκάλου του.
Πέντε λεπτά πριν την πρώτη του ομιλία, λοιπόν, διέταξε να δέσουν το γάτο.
Οι βοηθοί του βρήκαν το γάτο και τον έδεσαν…
Πέρασε ο καιρός, και μια μέρα ο γάτος πέθανε.
Ο νέος Δάσκαλος διέταξε τότε να βρουν άλλο γάτο, για να τον δένουν την ώρα που θα μιλάει…

Μια φωτογραφία και μια ζωγραφιά

Τον μόχθο του αγρότη, κουβαλώντας το χόρτο με την βοϊδάμαξα, επιχείρησαν να αποδώσουν και ο φωτογράφος και ο ζωγράφος, με τα έργα τους.
Ο καθένας με τα δικά του εκφραστικά μέσα. Ο φωτογράφος με τον φακό του και ο ζωγράφος με τα χρώματα και τα πινέλα του.

Ο ένας, χαλιναγωγεί τα χρώματα μέσα στη ομορφιά του ασπρόμαυρου και ο άλλος χρωματίζει την ασπρόμαυρη εικόνα με ετερόκλητα συναισθήματα.
Και στις δυο περιπτώσεις η εικόνα είναι αποκαλυπτική και ζωντανεύει έναν κόσμο που σήμερα έχει χαθεί οριστικά, αλλά έχει αφήσει πίσω του γεύσεις, εικόνες, μυρουδιές, και ήχους νοσταλγικούς.

Αποχαιρέτησαν την σχολική χρονιά στο νηπιαγωγείο Βαλτινού.

Με την καθιερωμένη γιορτούλα αποχαιρέτησαν την σχολική χρονιά οι μικροί μαθητές του νηπιαγωγείου Βαλτινού την περασμένη Τρίτη.
Ενώ την επόμενη ημέρα, η νηπιαγωγός κα. Μάχη Ταραμπέκη επέδωσε σε όλα τα παιδιά τα ενθύμιά τους.

Έτσι το σχολικό έτος 2010 - 2011, για τους μικρούς μαθητές του νηπιαγωγείου, τελείωσε γεμάτο με γνώσεις, εμπειρία και γλυκιές αναμνήσεις.
Από του χρόνου πρωτάκια. Θα εισέλθουν στην πρώτη δημοτικού και θα συνεχίσουν το μεγάλο ταξίδι της μάθησης και της γνώσης…

Καλές διακοπές και καλή ξεκούραση.
Ακολουθούν εικόνες από την τελευταία ημέρα στο νηπιαγωγείο.

Το ποδήλατο στο Βαλτινό

Το ποδήλατο είναι ένα δίτροχο όχημα, που κινείται καθώς ο αναβάτης του χρησιμοποιεί τη μυϊκή δύναμη των ποδιών του.
Στην κλασική του μορφή, το ποδήλατο αποτελείται από δύο τροχούς, οι οποίοι βρίσκονται ο ένας πίσω από τον άλλο και συνδέονται μεταξύ τους με μεταλλικό σκελετό. Βασικά επίσης μέρη ενός τυπικού ποδήλατου αποτελούν το τιμόνι, η σέλα, το σύστημα μετάδοσης της κίνησης και τα φρένα. Ως συμπληρωματικός εξοπλισμός, όχι δηλαδή απαραίτητος για τη λειτουργικότητα του ποδηλάτου, χρησιμοποιείται ένα πλήθος από εξαρτήματα.

Το ποδήλατο εκτός από ένα ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταφορικό μέσο, προσφέρεται και για άθληση και ψυχαγωγία. Μαζί με το κολύμπι και το τρέξιμο, θεωρούνται τα πιο αερόβια αθλήματα ενώ προσφέρεται και για ψυχαγωγία. Έτσι μπορούν να πραγματοποιηθούν σύντομες βόλτες με ποδήλατο, βραδινές έξοδοι, ημερήσιες εκδρομές και διάφορες άλλες ποδηλατοδρομίες.

Οι μνήμες των ανθρώπων του Βαλτινού που χρησιμοποιούσαν το ποδήλατο εκτός από τις διάφορες μετακινήσεις τους και για ψυχαγωγία παραμένουν άσβεστες.
Τότε που οι χώροι κυριαρχούνταν από την αρμονία και ήταν διαθέσιμοι,
Τότε που δεν υπήρχαν τα αυτοκίνητα να μονοπωλούν τους δρόμους,
Τότε που η ψυχαγωγία ήταν συνυφασμένη με το απλό και απέριττο, το ποδήλατο ως προσιτό αγαθό είχε κυρίαρχη θέση στις επιλογές των ανθρώπων.

Η χρήση του, είτε ως μέσο μετακίνησης, είτε ως μέσον μεταφοράς είτε ως όχημα για βόλτα, είτε ως όχημα για επίδειξη ακροβατικών ικανοτήτων, ήταν διαδεδομένη σε άντρες και γυναίκες.
Οι παρακάτω φωτογραφίες το αποδεικνύουν.
 

Μάνος Χατζιδάκις (Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994)

Ίσως ο Μάνος Χατζιδάκις να μην ήθελε να ζει την Ελλάδα του 2011.
Σε μια χώρα ξεπεσμένη, ατιμασμένη, σε ομαδική κατάθλιψη.
Σε μια χώρα που πολιτισμός πλέον σημαίνει δωρεάν cd στις κυριακάτικες εφημερίδες, χούλιγκαν στο Θέατρο Τέχνης, ορχήστρες στο χείλος της χρεοκοπίας, το - δικό του - Τρίτο πρόγραμμα αφημένο στην τύχη του, πορνοστάρ που «εκτελούν» τραγούδια του γυμνές σε κέντρα διασκέδασης, λαϊκούς καλλιτέχνες που πεθαίνουν μόνοι εγκαταλελειμμένοι και αβοήθητοι και τη Λυρική σκηνή έτοιμη να βαρέσει κανόνι. Ίσως για αυτόν να είναι καλύτερα που έφυγε νωρίς.
Για εμάς όμως η απουσία του, όσο περνά ο καιρός, γιγαντώνεται. Ο δημόσιος λόγος του, οι παρεμβάσεις του ήταν πάντα ένας οδηγός για τους ευαίσθητους και τους ανήσυχους. Ήταν μια ελπίδα. Το μόνο που μας σώζει είναι οι πολύτιμες ιδιωτικές (αφού πλέον στο ραδιόφωνο είναι σπάνιο να πετύχει κανείς μουσική του) ακροάσεις του έργου του. Ο «Μεγάλος Ερωτικός», η «Μυθολογία» ο «Καπετάν Μιχάλης», το «America America», τα «Reflections», οι «Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς», η «Πορνογραφία», ο «Κύκλος του C.N.S.», είναι τα δικά μας αντικαταθλιπτικά, η δική μας αντίσταση και αντίδραση στην βιαιότητα της εποχής.

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τα ωραία απ’ το χωριό μας

Καλά λοιπόν περάσαμε και τούτη την βδομάδα

ξεχάσαμε τα βάσανα που δέρνουν την Ελλάδα.

Και με τη Βαλτσινιώτικη ανεμελιά και χάρη

αναθαρρέψαμε ξανά, πατήσαμε ποδάρι.

Ξεφύγαμε απ την κόλαση της τηλεοκρατίας

που εκμαυλίζει τις ψυχές και θρέφει τα της βίας.

και σπέρνει φόβο, πανικό σύγχυση, απελπισία

παθητικούς και άβουλους «ανθρώπους» για θυσία.

Ήταν τ΄ Αγίου πνεύματος τριήμερη αργία

για βόλτα ολιγοήμερη η καλύτερη ευκαιρία.

Πολλοί βρεθήκαν σε βουνά, άλλοι σε παραλίες

κι όσοι δεν πήγαν πουθενά εβγήκαν στις πλατείες.

Φωνάξανε για το άδικο, το δίκιο τους γυρέψαν

και μες στην αγανάκτηση γλεντήσαν και χορέψαν

Γλέντήσαν με τα αθάνατο κρασί του εικοσιένα

κι όλοι μαζί σαν μια γροθιά είπαν να γίνουν ένα.

Να πούνε όχι! Δυνατά σε φτώχια, σε ανεργία

σε κάθε τι, που στους λαούς γεννάει τη δυστυχία.

Βαλτσινιώτικες Θυμοσοφίες.

-Ο φρόνιμος άνθρωπος ποτέ δεν πρέπει να δείχνει πεπεισμένος για την αξία του, γιατί είναι εκείνη η ανεμελιά που αφυπνίζει την περιέργεια των άλλων. Δυο φορές επιφανής είναι όποιος κλείνει τις τελειότητες μέσα του, δίχως να περηφανεύεται για καμιά.
-Ο μυαλωμένος άνθρωπος δε δέχεται να τον βυθομετρήσουν αν επιθυμεί να τον σέβονται. Άλλο να τον μάθουν κι άλλο να τον καταλάβουν. Να μην επιβεβαιώνει τα όρια των ικανοτήτων του. Μεγαλύτερο σεβασμό φέρνει η αμφιβολία παρά η απόδειξη όσο μεγάλος και να είσαι.

Εκδρομή διοργανώνει ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει μονοήμερη εκδρομή για την Κυριακή 19 Ιουνίου 2011.
Η εκδρομή περιλαμβάνει την εξής διαδρομή:
Επίσκεψη στην Ιερά Μονή Σουρωτής, Θεσσαλονίκης, όπου υπάρχει και ο τάφος του Γέροντα Παϊσίου και στην συνέχεια επιστροφή για μπάνιο, βόλτα και καφέ στην παραλία της Κατερίνης.
Για δηλώσεις συμμετοχής, στα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου.

Δεξιοτέχνης με τις μπάλες

25 ερωτήσεις που παραμένουν αναπάντητες.

1. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια;
2. Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι;
3. Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι;
4. Γιατί ο Donald Duck όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι;
5. Τι στο καλό σημαίνει επιτέλους Ζαβαρακατρανεμιά;
6. Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του Μπάρμπα Στάθη;
7. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις καπνοβιομηχανίες;
8. Πως λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια;
9. Μπορεί κάποιος να αποφασίσει οριστικά ότι είναι αναποφάσιστος;
10. Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;
11. Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε ότι θεραπεύτηκε;
12. Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές;
13. Με ποια ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το νερό και να μπουν στην κιβωτό;
14. Η λέξη «Αμφιλοχίας» κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;
15. Ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν πίσω από τις λέξεις;
16. Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση «Γύρισες»;
17. Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί;
18. Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι;
19. Πως πήρε το όνομά της η μακαρονάδα «πουτανέσκα»;
20. Τι σημαίνει κάθομαι όρθιος;
21. Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση;
22. Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως;
23. Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς;
24. Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο;
25. Τελικά πότε θα βγούμε από την κρίση;

Εικόνες του κάμπου: Ο Θέρος

Μία χαρακτηριστική αγροτική εργασία, αυτή του θερισμού, περιγράφει με ακρίβεια αλλά και λυρισμό ο Δ. Γιολδάσης στο έργο αυτό. Μία ομάδα ανδρών και γυναικών, τοποθετημένη σε επάλληλες σειρές που εκτείνονται στο πρώτο και δεύτερο επίπεδο του πίνακα, θερίζει με δρεπάνια ένα κομμάτι του πλούσιου θεσσαλικού κάμπου, ενώ η σύνθεση κλείνει με τους επιβλητικούς όγκους των βουνών στο βάθος. Ο απλός αγρότης, δεμένος με τη γη του αναδεικνύεται στην περίπτωση αυτή ως σύμβολο του ανθρώπινου μόχθου, του αέναου αγώνα για την τιθάσευση και την αξιοποίηση των αγαθών της φύσης. Ο Δ. Γιολδάσης επιχειρεί και επιτυγχάνει να απεικονίσει τη σχέση αυτή ως κοινωνός και συμμέτοχος και όχι ως παρατηρητής.