Βλέπω την καλύβα κι επειδή τα θυμάμαι όλα, κάθομαι κι αναρωτιέμαι: πώς μία τόσο σαθρή και πρόχειρη κατασκευή μπόρεσε να στεγάσει και να στεριώσει μια μεγάλη αγάπη; Πώς μπόρεσε να προστατεύσει μια μακροήμερη ζωή; Πώς μπόρεσε, αφού η ίδια δεν κατάφερε να συμμορφώσει το παρουσιαστικό της και να μπαλώσει τη στέγη της, συνέτρεξε εν τούτοις τον πάμπτωχο βίο του πολύτεκνου ζευγαριού; Αναρωτιέμαι εναγωνίως και ταυτόχρονα αναλογίζομαι και τα δικά μου ανικανοποίητα χαΐρια. Αχαριστίες.
Του Ηλία Κεφάλα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου