Απεβίωσε ο Παναγιώτης Μούζος

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας, Παναγιώτης Μούζος, του Γεωργίου και της Άννας, την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012, σε ηλικία 75 ετών.
Ο Παναγιώτης Μούζος γεννήθηκε στο Παλιοσέλι Ιωαννίνων το 1937, ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία, το γένος Γ. Βότσιου και είχε δύο παιδιά, τον Γεώργιο και την Άννα.

Απεβίωσε ο Σπύρος Καραθανάσης

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας, Σπύρος Καραθανάσης του Χρήστου και της Χαρίκλειας, το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012, σε ηλικία 78 ετών.
Ο Σπύρος Καραθανάσης γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1934, ήταν παντρεμένος με την Βασιλική, το γένος Κοκκίνου και είχε δύο παιδιά, την Μαρία και την Χαρίκλεια.
Ο Σπύρος Καραθανάσης διατηρούσε τουριστικό γραφείο για πολλά χρόνια στην πόλη των Τρικάλων και κατοικούσε μόνιμα στη Αγία Μονή.

Τα Τρίκαλα με τη λευκή ενδυμασία τους.

Την λευκή ομορφιά του χιονιού, που έντυσε και την πόλη των Τρικάλων, καταγράψαμε με το φακό της εφημερίδας μας και παρουσιάζουμε παρακάτω διάφορες απόψεις.
Είναι μια εικαστική ματιά χιονισμένων απόψεων των Τρικάλων, την ώρα, που το τοπίο φόρεσε τη λευκή ενδυμασία του και ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε και ανέδειξε την ομορφιά της στιγμής.

Χειμωνιάτικες εικόνες του Βαλτινού

Χιόνισε και η φύση ντύθηκε με τις λευκές της αποχρώσεις.
Πολλοί ξεχύθηκαν να απαθανατίσουν το τοπίο συλλαμβάνοντας τις χειμωνιάτικες εικόνες με τις φωτογραφικές μηχανές τους.
Στο Βαλτινό εντοπίσαμε αρκετές εντυπωσιακές εικόνες που αναδεικνύουν το ταλέντο του φωτογράφου αλλά και την μαγευτική ομορφιά του χωριού.
Παρακάτω παρουσιάζουμε ένα δείγμα από αυτές τις χειμωνιάτικες εικόνες του Βαλτινού!

Οι χιονάνθρωποι του Βαλτινού

Με τη μεγάλη ποσότητα χιονόπτωσης που έπληξε την περιοχή μας πολλοί ήταν αυτοί που άρπαξαν την ευκαιρία και βγήκαν έξω να παίξουν και να απολαύσουν τις χαρές του χιονιού.
Άλλοι τόσοι ξεδίπλωσαν τις καλλιτεχνικές τους ικανότητες και έφτιαξαν ο καθένας τον δικό του χιονάνθρωπο.
Έτσι προέκυψε και η ιδέα για έναν μίνι διαγωνισμό του καλύτερου χιονάνθρωπου στο Βαλτινό.
Δείτε παρακάτω ένα χαρακτηριστικό δείγμα...

Έκθεση: «Το πρώτο χιόνι»

Εν Λειβαδερώ τη 9 - 12 – 1966

«Το πρώτο χιόνι»

Από βραδύς είχεν ξαστεριάν.
Του προυϊ σκόνητι η μάνα μ΄ να πά να χέσι.
Ανοίγι ντπόρτα. Οπ! χιόνι!
Σκοθείκαμι κι εμείς να κατρήσουμι.
-Τι καντς αι ικεί; Δεν βλέπις που κατράς; Πάει του χιόνι είπε η αδερφόζμ.
Ύστερα πήγα πέρα στο παραθύρι μου κι έγλιπα του χιόνι έξω.
Αυτό ήταν του πρώτου χιόνι στου χουριό μ.

Αχιλλέας Κ -------------

Ούι ένα γόνα χιόν'

Άσπρισε το Βαλτινό και μαζί του όλη η Θεσσαλία με το Φλεβαριάτικο χιόνι που έπληξε την περιοχή.

Το χιόνι που ξεκίνησε χθες το απόγευμα έφτασε το μισό περίπου μέτρο και όπως πολύ σωστά επισημαίνει χαριτολογώντας στο facebook, ο κ. Γιώργος Τσιγάρας, "ούι ένα γόνα χιόν' " θα έλεγε η γιαγιά μου...



Πέτρινα κτίσματα

Μια καλλιτεχνική αναζήτηση πάνω στα στοιχεία των πέτρινων κτισμάτων, αποτελούν τα σχέδια της συλλεκτικής ενότητας «Πέτρινα κτίσματα», που φιλοτέχνησε ο Δημήτρης Τσιγάρας.
Πέτρινα σπίτια, αρχοντικά, εκκλησίες, καφενεία, γέφυρες και οτιδήποτε άλλο έχει κτιστεί με πέτρα από ανθρώπινο χέρι, αποτελεί τη θεματολογία του έργου.
Παρουσιάζουμε παρακάτω μερικά σχέδια, ένα μικρό δείγμα από το σύνολο της δουλειάς, που σύντομα πρόκειται να εκδοθεί σε πολυτελές λεύκωμα.

Να μετατρέψουμε το θυμό μας σε δημιουργικότητα

Είναι φανερό ότι το κυρίαρχο συναίσθημα της κοινωνίας αυτή τη στιγμή που διανύουμε είναι ο θυμός και η αίσθηση της απελπισίας. Είναι πολλοί εκείνοι που ποντάρουν σ’ αυτό το βαρύ κλίμα κι ακόμα περισσότεροι όσοι το εντείνουν χωρίς να έχουν δόλια πρόθεση. Το υγιές αίτημα ωστόσο κάθε κοινωνίας που βιώνει μια κρίση είναι το ξεπέρασμά της. Δεν υπονοώ κάποια αυταπάτη. Ο πόνος είναι δεδομένος. Και δε θέλω να προτρέξω. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και η ίδια η γέννηση συνοδεύεται από ωδίνες. Αν ωστόσο επιμείνουμε συλλογικά να θρηνούμε και να εστιάζουμε στις αρνητικές συνέπειες της κρίσης, αυτές οι συνέπειες θα διογκώνονται σε βαθμό που θα μας πνίγουν και θα μας κάνουν έρμαια των επιθετικών μας ενστίκτων.
Χρειάζεται μια στοιχειώδης ψυχραιμία και μια επιθυμία να ορθοποδήσουμε, ώστε να κατανοήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς μας συμβαίνει. Γι’ αυτό λέω ότι είναι πολύ σημαντικό να διαβάσουμε και να πληροφορηθούμε από πολλές πλευρές και χωρίς προκαταλήψεις σχετικά με τα όσα συμβαίνουν τόσο στην Ελλάδα όσο και στον κόσμο.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΣΙΤΣΑΝΗ

Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου ώρα 7 το απόγευμα και με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Τρικκαίων το «ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΣΙΤΣΑΝΗ» σε συνεργασία με το Μουσικό Σχολείο Τρικάλων, οργανώνει εκδήλωση με θέμα το Ελληνικό τραγούδι μέσα από τη ζωή και το έργο του Βασίλη Τσιτσάνη.
Ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο διακεκριμένος Μουσικολόγος βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών, κος Μάρκος Δραγούμης και ο ερευνητής και συγγραφέας κος Θεόφιλος Αναστασίου.
Το μουσικό πρόγραμμα με την Ορχήστρα «Βασίλης Τσιτσάνης» σε ειδική σύνθεση θα περιλαμβάνει, διασκευές τραγουδιών του Τσιτσάνη για πιάνο και τσέλο που επιμελήθηκε ο συνθέτης και πιανίστας Σάκης Κοντονικόλας, για τρεις κλασικές κιθάρες από μαθητές του Μουσικού Σχολείου διασκευασμένα από τον καθηγητή τους κιθαριστή και συνθέτη Γιάννη Μπέη, τραγούδια που θα ερμηνεύσει η Χορωδία του Μουσικού Σχολείου με τη επιμέλεια του καθηγητή τους Μιχάλη Σαμαρτζή και μια σειρά τραγουδιών που με τη συνοδεία της ορχήστρας θα ερμηνεύσουν η Ασπα Τσίνα και η Μαρία Πουλιανίτη.
Η εκδήλωση γίνεται στα πλαίσια του προγράμματος «ο Τσιτσάνης Ταξιδεύει στην Ελλάδα και τον Κόσμο», οι εκδηλώσεις του οποίου άρχισαν το περασμένο καλοκαίρι στα Τρίκαλα και θα ολοκληρωθούν το 2015 που θα χαρακτηρισθεί ως έτος Βασίλη Τσιτσάνη, καθώς τότε συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου δημιουργού.
Όλο αυτό το χρονικό διάστημα θα γίνονται δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό με πρωτοβουλία του «ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΣΙΤΣΑΝΗ» που σκοπό έχουν, με όχημα τη μουσική και το τραγούδι να αναδείξουμε και να διαδώσουμε την πλούσια πολιτιστική μας παράδοση, καθώς και τις αξίες που πρεσβεύει ο λαϊκός μας πολιτισμός.
Σημειώνεται πως η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά με υψηλής ποιότητας εικόνα και ήχο στο διαδίκτυο, καθώς και από τα ραδιόφωνα, τα web tv και τα λοιπά ΜΜΕ της ομογένειας ανά τον κόσμο.

Σπίτια παραμυθένια

Μια φορά κι ένα καιρό… ζούσε κάποιος, σε ένα κουκλόσπιτο μες στο δάσος…
Σπίτια παραμυθένια που η ομορφιά και η αισθητική τους υπερβαίνει την σημερινή μονότονη οικιστική πραγματικότητα και τα κάνει να φαντάζουν σαν να ξεπροβάλουν μέσα από κάποιο παραμύθι.

Μύθι, Μύθι, Παραμύθι…

...το τελευταίο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα στη «σοφίτα» του Μύλου του Ματσόπουλου
«Τα παραμύθια δεν είναι για να αποκοιμίζουν τα παιδιά, αλλά για να αφυπνίζουν τους μεγάλους»
Edouard Brasey, από το βιβλίο της Λίλης Λαμπρέλλη «Λόγος Εύθραυστος κι Αθάνατος»
Αυτό το Σαββατοκύριακο 28 & 29 Ιανουαρίου 2012 στα πλαίσια των Θεατρικών Εργαστηρίων του Δημοτικού Θεάτρου Τρικάλων
Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν και δεν ήταν…μα… ούτε εγώ ήμουνα εκεί … ούτε εσείς να το πιστέψετε!
Το τελευταίο Σαββατιάτικο απόγευμα κάθε μήνα μικρά και μεγάλα παιδιά … αλλά και γιατί όχι μαμάδες και μπαμπάδες … γιαγιάδες και παππούδες … νονοί και θείοι … άνθρωποι που συνοδεύουν τα παιδιά ή μόνο τον εαυτό τους … θα ταξιδεύουν σε κόσμους μαγικούς με ένα παραμύθι…
Το τελευταίο Κυριακάτικο πρωινό κάθε μήνα μεγάλα μόνο «παιδιά» θα ρίχνονται, στα σκοτάδια μαγικών παραμυθιών, για να ανακαλύψουν τη σοφία του παραμυθιού αποκωδικοποιώντας κρυμμένες αλήθειες του, με άρωμα πολύ υποκειμενικό… αλήθειες που κάποιοι ενήλικες αρέσκονται να ψάχνουν και που τα παιδιά απλά τις διαισθάνονται με την αθώα και καθάρια ακόμα αίσθηση της ψυχής τους.
Θα πούμε ψέματα… θα πούμε την αλήθεια … με τη Μαρία Κατσανούλη
Αφήγηση Παραμυθιού: παιδιά νηπιαγωγείου και δημοτικού το Σάββατο 6:00 μ.μ.
Ενήλικες και νέοι γυμνασίου, λυκείου το Σάββατο 7:30 μ.μ.
Γενική Είσοδος: 4 Ευρώ
Ανάγνωση και Συμβολική Προσέγγιση Παραμυθιού: μόνο για ενήλικες την Κυριακή 11:30 π.μ.
Γενική Είσοδος: 8 Ευρώ
Πληροφορίες : 24310 20000 ▪ info@matsopoulos.gr

Ταξιδιωτικές διαδρομές: Νορβηγία – Βόρειο Ακρωτήρι

Της Βέρας Μπαλαμίτσα
Ιούλιος 2010 και οι ‘’Λευκές Νύχτες’’ του Βορείου Ακρωτηρίου της Ευρώπης είναι στις δόξες τους .
Ξεκινήσαμε ξαφνικά κι απρόσμενα μόλις μας δόθηκε η ευκαιρία. Η παρέα… της ‘’περιπέτειας’’!!!
Η Νορβηγία και κυρίως το Βόρειο Ακρωτήρι ακούγεται προορισμός μακρινός και δύσκολος. Πράγματι δεν είναι και τόσο εύκολο να φτάσεις στο Bορειότερο άκρο της Ευρώπης. Δεν είναι όμως ακατόρθωτο . Χρειάζεσαι χρόνο και ίσως περισσότερες πληροφορίες από εκείνες που βρήκαμε στο διαδίκτυο.

Έτσι ξεκινήσαμε για τον τελικό μας προορισμό με ένα πρόγραμμα λίγο ‘’ ημιτελές’’, καθώς δεν θα φτάναμε εκεί ψηλά με το γνωστότερο τρόπο ..κρουαζιέρα της Βαλτικής!!
Όλα τ’ αεροπλάνα για Νορβηγία από Ελλάδα φτάνουν στο Όσλο. Πανέμορφη πόλη!
Στο αεροπλάνο πήραμε τις πρώτες πληροφορίες για τους Νορβηγούς από Ελληνίδα νηπιαγωγό που παντρεύτηκε Νορβηγό και ζει στην πρωτεύουσα. οι Νορβηγοί δεν είναι σαν τους άλλους Σκανδιναβούς , είναι πιο χαρούμενοι ,πιο φιλικοί και όπως διαπίστωσα προσωπικά είναι και πολύ όμορφοι ..γυναίκες και άντρες.

Στο αεροπλάνο γνωρίσαμε και ένα Θεσσαλονικιό που είχε μείνει άνεργος και πήγαινε για αναζήτηση εργασίας . Η Νορβηγία θεωρείται ένας καλός εργασιακός προορισμός και πολλοί έλληνες όπως κινέζοι και άραβες έχουν εγκατασταθεί εκεί.
Το Όσλο όπως και όλη η Νορβηγία είναι πεντακάθαρο και ‘’τακτοποιημένο’’!!
Όλα σε σειρά και τάξη, με τραίνα και λεωφορεία που φτάνουν στην ώρα τους και με μια τεχνολογία σ’ όλα.. απίστευτη!!

Το λιμάνι του Όσλο είναι μια γλύκα. Με μοντέρνα καφέ, εστιατόρια και τα υπέροχα πλοία και τρικάταρτα ιστιοπλοϊκά του να φλερτάρουν με τη Βόρεια θάλασσα.
Το νησί των μουσείων είναι σχετικά κοντά και φτάνεις με λεωφορείο σε δέκα λεπτά.
Εκεί είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα μουσεία του Όσλο και προλαβαίνεις να τα δεις όλα σε μια μέρα, αν την αφιερώσεις εκεί.

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ταξινόμηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων σύμφωνα με την Καθολική εκκλησία και σύμφωνα με την παράδοση, κάθε αμάρτημα εκπροσωπείται και από ένα δαίμονα.
Τα αμαρτήματα ονομάζονται "θανάσιμα" γιατί σύμφωνα με την εκκλησία μπορούν να στερήσουν τη θεία χάρη και να οδηγήσουν στην αιώνια καταδίκη της ψυχής του ανθρώπου.
Κατά την Αναγέννηση, οι καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα για πίνακες και γλυπτά, απαθανατίζοντάς τα, κάνοντάς τα γνωστά στο ευρύ κοινό

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, είναι:

     Η Αλαζονεία

  Η Οκνηρία

     Η Λαιμαργία

Η Λαγνεία

   Η Απληστία

 Η Οργή     

       Η Ζηλοφθονία

Τα Βαλτσινιώτικα

Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα

εδώ στα Βαλτσινιώτικα

θα λέμε τον καημό μας,

τα βάσανα, τις πίκρες μας,

τα άσχημα απ΄ το χωριό μας.

Δεν έχω με τους γάιδαρους τίποτα να χωρίσω,

μα πρέπει την κατάντια μας να τη σκιαγραφήσω…

Η φύση λένε εποίησε τα πάντα με σοφία

και πρόβλεψε τα απρόβλεπτα και την πολυμορφία.

Τα λογικά, τα άλογα μες στης ζωής το δρόμο

ακολουθούν κανονικά της φύσεως το νόμο.

Έτσι γι’ αυτό δεν βλέπουμε να γεννηθεί γαϊδούρι,

με δυο ποδάρια μοναχά και με ανθρώπου μούρη.

Ενώ στην μαύρη μας ζωή στα τόσα νταβαντούρια

πολλούς ανθρώπους βλέπουμε να γίνονται γαϊδούρια…

Ο Γητευτής των αλόγων του Βαλτινού

Ο γητευτής κ. Κώστας Βότσιος, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο στη Φάρμα του, στο Βαλτινό, αφιερώνει αρκετές ώρες την ημέρα για την εκπαίδευση των αλόγων.
Οι «γητευτές αλόγων» είναι άνθρωποι με μια ιδιαίτερη ικανότητα επικοινωνίας με τα άλογα και είναι γνωστοί από την αρχαιότητα. Μάλιστα, ο Μέγας Αλέξανδρος θεωρείται πως είχε αυτή την ικανότητα και έτσι κατάφερε να δαμάσει τον ατίθασο Βουκεφάλα!
Οι γητευτές, είναι άνθρωποι με ευαισθησία που μπορούν να διαβάσουν την γλώσσα του σώματος των αλόγων και να επικοινωνήσουν μαζί τους. Εργαλεία τους η υπομονή, ο σεβασμός και η αγάπη ενώ η άσκηση οποιασδήποτε μορφής βίας πάνω στο άλογο είναι εντελώς απαγορευμένη.

Συνθήματα στους δρόμους

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης συναντάς τοίχους που προσπαθούν να σου μιλήσουν. Στις πλάτες τους κουβαλάνε την ανάγκη ανθρώπων για επικοινωνία. Σκέψεις που περιμένουν τους καιρούς να περάσουν από πάνω τους για να χαθούν .....

Συνεστίαση του ΚΚΕ στο Βαλτινό

Το Σάββατο 21 Ιανουαρίου στις 8μμ, στην ταβέρνα «Τα Πλατάνια» του Βασιλείου Βότσιου στο Βαλτινό, η Αχτίδα Υπαίθρου Νότου Τρικάλων του ΚΚΕ διοργάνωσε συνεστίαση με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του κόμματος.
Στη συνεστίαση παραβρέθηκαν μέλη και φίλοι του κόμματος, όπου είχαν την ευκαιρία να φάνε να πιούνε, να συζητήσουν και να περάσουν μια όμορφη βραδιά.

H τράπεζα για καταθέσεις αναμνήσεων ήρθε και στην Ελλάδα

Τρυφερές αναμνήσεις γεμάτες εφηβικούς έρωτες και σχολικές σκανταλιές. Νοσταλγικές ιστορίες για χαμένες πατρίδες και για αγαπημένα πρόσωπα που δεν βρίσκονται πια στη ζωή. Αλλά και σκληρές διηγήσεις για τον πόλεμο, τη φτώχεια, τη μετανάστευση. Το κουβάρι των αναμνήσεων εκατομμυρίων ανθρώπων απ’ όλον τον κόσμο ξετυλίγεται, ταξινομείται και αποθηκεύεται... διαδικτυακώς μέσα από έναν πρωτότυπο διεθνή οργανισμό που ονομάζεται «Τράπεζα Αναμνήσεων» και φιλοδοξεί να δημιουργήσει µια συλλογική ιστορική μνήμη, όχι μέσα από ένδοξες μάχες, διεθνείς Συνθήκες ή πολιτικές δια σκέψεις αλλά μέσα από τις προσωπικές αναμνήσεις απλών ανθρώπων που γεννήθηκαν πριν από το 1950.
Η «Τράπεζα Αναμνήσεων» λειτουργεί ήδη σε εθελοντική βάση σε δώδεκα διαφορετικές χώρες του πλανήτη, από την Αργεντινή ως τις ΗΠΑ και από το Καµερούν ως την Ισπανία, ενώ εφέτος, µε πρωτοβουλία τεσσάρων Ελλήνων, η εν λόγω ΜΚΟ δραστηριοποιείται και στη χώρα µας.
Σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν καταγραφεί συνολικά 1,7 εκατοµµύρια «αναµνήσεις» σε µορφή ψηφιακών βίντεο που διατίθενται ελεύθερα στο ∆ια δίκτυο για να πληροφορήσουν, να διδάξουν αλλά και να συγκινήσουν τις νεότερες γενιές.

Απεβίωσε ο Ιωάννης Ψύχος του Δημητρίου

Απεβίωσε ο συγχωριανός μας Ιωάννης Ψύχος του Δημητρίου, στις 22 - 1- 2012 σε ηλικία 86 ετών. Ο Ιωάννης Ψύχος του Δημητρίου γεννήθηκε στο Βαλτινό το 1926. Ήταν παντρεμένος με τον Ανδρομάχη Τρίγκα και είχαν δύο παιδιά τον Δημήτριο και την Ελένη.

Τραγούδια του τόπου μας

Δυο παραδοσιακά τραγούδια με τίτλους «Φέξε μου φεγγαράκι μου και Ο Δραγάτης», μας τραγουδάει, ακαπέλα, με την υπέροχη φωνή της η κ. Ντίνα Ανδρέου – Βότσιου, από το Βαλτινό!

Φέξε μου φεγγαράκι μου
-Φέξε μου φεγγαράκι μου να πάω στην αγάπη μου
Φέξε ψηλά και χαμηλά, γιατί είναι λάσπες και νερά

Φέξε ψηλά και χαμηλά να πάω γρηγορότερα.

-Εγώ θα φέγγω ως το πρωί,
ποιος έχει αγάπη να διαβεί.


Ο Δραγάτης
Άντε να τες, να τες που ΄ρχονται
τρεις μαυρομάτες,
κοντούλες και γεμάτες
Και τον δραγάτη φώναζαν
-Δως μας σταφύλια
και φίλα μας στα χείλια.
-Εσείς τ΄ αμπέλι το ξέρετε
μπάτε και φάτε,
κανέναν μη ρωτάτε.
Κι ώσπου να μπει κι ώσπου να βγει
η κόρη απ΄ τ΄ αμπέλι,
μας βγήκε φιλημένη.

Επιστροφή στις ρίζες λόγω κρίσης

Το λαογραφικό μουσείου Δενδροχωρίου και η πλίθινη αγορά στον Πρόδρομο Καρδίτσας.

Ήθη και έθιμα του τόπου μας τα οποία έμειναν στο περιθώριο τις τελευταίες δεκαετίες έρχονται στο προσκήνιο μιας και η κρίση μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά τις ρίζες μας για να προχωρήσουμε μπροστά.
Ήδη έχουν διατυπωθεί προτάσεις για την ανάδειξη της παράδοσης και σύνδεσής της με την τοπική οικονομία. Υπάρχει μάλιστα και σχετικό μέτρο μέσω του LEADER μέσω του οποίου μπορούν να χρηματοδοτηθούν τέτοιες προτάσεις. Ήδη υπάρχει ενδιαφέρον για τη στέγαση του λαογραφικού μουσείου Δενδροχωρίου μέσω της αξιοποίησης του συγκεκριμένου προγράμματος.
Δεν είναι όμως η μόνη προοπτική σε επίπεδο Θεσσαλίας. Υπάρχουν και άλλες, πιο τολμηρές ίσως, που μπορούν να αξιοποιηθούν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το καραγκούνικο χωριό στον Πρόδρομο της Καρδίτσας.
Η «πλίθινη αγορά Προδρόμου», όπως έχει ονομαστεί, θα είναι κατασκευασμένη με υλικά που χρησιμοποιούνταν για αιώνες στην πεδινή ζώνη, όπως οι ωμόπλινθοι (τα γνωστά πλιθιά), η πέτρα, το ξύλο, και το κεραμίδι, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές παραδόσεις της περιοχής, ώστε να μετατραπεί σε έναν άνετο και ελκυστικό χώρο εμπορίας των προϊόντων που παράγονται τοπικά (κυρίως τρόφιμα και ποτά, αλλά και χειροτεχνικά είδη).
Αποτελεί επομένως, μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαφημιστούν και τα τοπικά προϊόντα της περιοχής.

Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη

Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου του 1915. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική και έμαθε μαντολίνο και βιολί και φυσικά μπουζούκι. Το φθινόπωρο του 1936 ο Τσιτσάνης επισκέπτεται την Αθήνα. Κύριος σκοπός του είναι να σπουδάσει Νομική, αλλά γρήγορα τον κερδίζει η μουσική. Οι πρώτες του επιρροές είναι τα τραγούδια του Βαγγέλη Παπάζογλου και του Μάρκου Βαμβακάρη. Πρώτη του εμφάνιση γίνεται στο μαγαζί «Μπιζέλια» ενώ σύντομα γνωρίζει τον σπουδαίο αλλά αδικημένο από την Ιστορία τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο. Ο Περδικόπουλος τον πηγαίνει στην Odeon όπου ηχογραφεί τα πρώτα του τραγούδια. «Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε» είναι η πρώτη ηχογράφηση του Τσιτσάνη. Την περίοδο 1938-1940 υπηρέτησε σαν Τηλεγραφητής στο Τάγμα Τηλεγραφητών Θεσσαλονίκης γράφει καταπληκτικά τραγούδια τα οποία ηχογραφεί με τις φωνές του Δημήτρη Περδικόπουλου, και των άλλων σπουδαίων τραγουδιστών εκείνης της εποχής Στράτου Παγιουμτζή, Μάρκου Βαμβακάρη Στελλάκη Περπινιάδη με τους οποίους σε πολλές ηχογραφήσεις ο Τσιτσάνης συμμετέχει σαν δεύτερη φωνή. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Τσιτσάνης έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου για ένα μεγάλο διάστημα είχε δικό του μαγαζί, το 'Ουζερί ο Τσιτσάνης', στη διασταύρωση Παύλου Μελά και Τσιμισκή, που έγινε διάσημο. Εκεί έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, τα οποία ηχογραφήθηκαν μετά την λήξη του πολέμου.
Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα και αρχίζει να ηχογραφεί. Δίπλα του έγιναν ευρέως γνωστοί τραγουδιστές όπως η Σωτηρία Μπέλλου,η Ιωάννα Γεωργακοπούλου η Μαρίκα Νίνου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης.
Τα επόμενα χρόνια ο Τσιτσάνης γνώρισε ευρύτατη αποδοχή. Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου του 1984 στο Λονδίνο, όπου βρισκόταν για εγχείρηση, και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο Αθηνών.

Τα λερωμένα παντελόνια

Κατά τη διάρκεια της πτήσης από Αθήνα προς Λονδίνο ο πιλότος καλωσορίζει τους επιβάτες:
"Αγαπητοί επιβάτες, σας μιλάει ο πιλότος βρίσκεστε στην πτήση 220 για Λονδίνο.
Ο καιρός είναι θαυμάσιος και ... πρόσεχε, πρόσεχε, θα πέσει! Ω Θεέ μου, ω Θεέ μου!!!!"
Σιωπή.........


"Συγνώμη που σας τρόμαξα πριν, αλλά μια απρόσεκτη αεροσυνοδός έριξε καφέ πάνω μου.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως έγινε το παντελόνι μου από μπροστά".
Και τότε ακούγεται ένας επιβάτης να λέει:
"Και που να δεις πως έγινε το δικό μου από πίσω".

Πασχάλης, ο αφτέρουγος άγγελος

Τη λέξη Πάσχα, η βίβλος τη συσχετίζει με το ρήμα πασάχ πού σημαίνει μεταφορικά, "ξεφεύγω", "προσπερνώ", "απαλλάσσω".
Πάσχα είναι τώρα με την κρίση για όλους μας.
Τώρα που θα αναμετρηθούμε με το μπόι μας και όλοι μαζί θα περάσουμε στην απέναντι όχθη ή όλοι μαζί θα βουλιάξουμε.
Ο Πασχάλης, ένας απλός άνθρωπος του χωριού, γύρω στα 45 χρονών, κουβαλάει το όνομά του από μικρό παιδί, από τότε που τον βάφτισαν. Και ξέρει πως το όνομά του υποδηλώνει το πέρασμα, τη διάβαση σε κάτι άλλο. Από την Σταύρωση στην Ανάσταση.
Όμως τίποτα ακόμα από αυτό το αισιόδοξο και ελπιδοφόρο που υποδηλώνει το όνομά του, δεν είδε να γίνετε στη ζωή του.

Άνεργος ήδη εδώ και μερικά χρόνια στροβιλίζεται στη βιωτή του ανάμεσα στο κάτι και στο τίποτα. Ξωμάχος της ζωής, με ελάχιστες απαιτήσεις, αλλά με δικαίωμα στο όνειρο, ζει σε ένα περιβάλλον ανέχειας και μαυρίλας και το μόνο που επιδιώκει και θέλει είναι απλώς να μπορέσει να τα βγάλει πέρα με λίγη αξιοπρέπεια.
Αλλά άσκεπο το πρωί και η μέρα αναποφάσιστη.
Αφτέρουγος άγγελος πορευμένος στη γη, ακόμα αντέχει και αναζητεί τρόπους διεξόδου.
Πότε με το παραμύθι της ΑΕΚ και τη ρηχή ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, πότε με το κυνήγι των ψευδαισθήσεων από την χρήση του αλκοόλ, προσπαθεί να στριμώξει και να αβροχιάσει ίχνος ελπίδας, και να ξεχαστεί.
Έχουν γίνει αποδεκτά πια, ο πόνος, και η θλίψη και έχουν διεισδύσει στα κύτταρά του.
Ο ενδελεχής φόβος και η αδιάψευστη βεβαιότητα της κατάστασής του τον αναγκάζουν να περιορίσει το μαρτύριο της σταύρωσης στην ατομικότητά του και να μην κάνει κουβέντα για παντρειά.
Οι υποχρεώσεις για τη δημιουργία οικογένειας στην εποχή μας είναι δυσβάσταχτες.

Η ανέχεια είναι ένα μέρος του εαυτού του, που δεν μπορεί να αποποιηθεί και λόγο της κρίσης γίνεται πιο έντονη.
Θέλει πολύ δύναμη και τύχη για να βγεις σήμερα από τα «τείχη» και δεν ξέρεις αν οι εναπομείναντες δυνάμεις σου επαρκούν.
Και έτσι μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση βλέπεις να καταξιώνεται η αντινομία και η παραδοξότητα της φράσης: Ολόκληρη ζωή να κουβαλάς το «Πάσχα» με το όνομα Πασχάλης, που σου χάρισε ο νουνός, να βιώνεις τη Σταύρωση και να περιμένεις την Ανάσταση, που ίσως και να μην έρθει ποτέ…